Atopamos a metade francesa
e dámoslla a Cécile en sinal de paz.
ANTERIORMENTE
Os Magnano queren un da familia.
Hanme dicir onde está Weber, e ti irás por el.
Un detalliño: téñoo que coller vivo.
Toda misión ten marxe de erro.
Este vídeo é impecable.
Só que eu sabía desde que marchastes que non iades traer a Weber.
Diana, avisámoste.
Como podes tela ti?
Como pensastes que iades ser máis listos ca min?
Ti e 308.
Onde está ela?
Xa non vai facer mal.
Mandáchenos a Sicilia para ver se conspirabamos?
Fuches ti só. Podías elixir outro axente.
Xa collera a Weber.
Díxome o que quería saber.
El ten familia tamén.
Non lle dei opción. Obrigueino a ser a vosa presa.
Papá, fíxeno polo ben da axencia.
E para facelo, tívencho que ocultar.
Ti non tes nin idea do que é bo para a axencia.
Grazas á miña intervención, temos a arma completa.
Estás seguro?
A metade francesa que tes é falsa.
Cécile queríalla dar a Klein para construír a arma ela soa.
- Cando mo pensabas dicir? - Dígocho agora.
E descubrímolo grazas ao meu plan.
Parade.
Abride.
Móvete.
Acabáronse as mentiras.
E as túas?
Contáchesme un monte de trolas sobre os plans de Manticore.
Mentíchesme a min e ás demais familias.
Foi só aquela vez.
Só unha vez.
Mira o prezo que paguei.
Mandaras a morrer a teu fillo.
E pese a iso, seguiches cos teus plans.
Quedaches coa tecnoloxía
e tentaches foder a todos.
Por fin atopaches a coraxe de me dicires á cara
o que pensas de min.
Non, papá. A coraxe sempre a tiven.
Non tiña a túa atención.
E xa se che acabou.
Coma o posto en Manticore.
Estás fóra da axencia.
Lentes desactivadas. Vamos.
Cometedes un erro.
Canto hai que nos coñecemos?
Canto había que coñecías a Luca?
Non pensarás iso.
Eu non matei a Luca.
Non mereces unha merda.
Edo.
(EN INGLÉS) Agarda.
(EN INGLÉS) Se me vas botar un sermón, afórrao. Estou farto.
Quero entender.
Sabías que o de Sicilia tiña trampa?
Sabía, e estaba en contra.
Diso falabamos cando nos viches discutir.
Sabes que sempre te apoiei.
Pensaba que as sospeitas del non tiñan fundamento.
Decepcionáchesme moito.
Argallando por detrás cunha axente.
Diana non é calquera axente.
(EN ITALIANO) Dende cando teñen nome?
(EN ITALIANO) Dende que a máis afouta
dispúxose a arriscar a vida pola axencia.
Deféndela con paixón.
Porque o merece.
E porque non son coma vós.
Eu non os trato a todos coma peóns.
"Vós"?
Si, mamá, "vós".
Se permites que maten unha rapaza, es cuspidiña a el.
Edo.
(EN INGLÉS) Estana interrogando.
(EN FRANCÉS) Non podías agardar a que estivesen na reunión?
(EN FRANCÉS) Non, e ti?
Eu tampouco.
8 ANOS ANTES
Non esperaba verte aquí.
Meu pai quere que fale do sistema de seguridade.
Ben.
E ti?
- Que fas aquí? - Cécile?
- Agora o vou saber. - Cécile?
Dime, mamá.
(EN FRANCÉS) Hoxe vés comigo.
Moi ben.
ACCESO DENEGADO
Merda!
(EN ITALIANO) Ei!
Que cona pasou?
Meu pai descubriunos.
Sábeo todo de ti, de Lugano e de 301.
Merda.
E ti?
Deixoume fóra.
Como entraches?
Deseñei eu o sistema de seguridade.
Daquela sácame de aquí xa.
Non hai tempo. Os gardas chegarán axiña.
- É igual, encárgome deles. - Diana.
- Quero liscar. - Non.
- Confía en min. - Eu confío, pero vanme matar.
Non. Meu pai está centrado na metade alemá da arma.
- Se quixese, mataríate. - Engánaste.
Téñenme aquí para interrogarme
e logo eliminarme.
Igual é o mellor que pode pasar.
Por que?
O recluso da cela do lado...
Sabes quen é?
Non.
Quen?
É o axente de Citadel
que matou a teu irmán.
Pensaba que morrera.
Dixo que morrera, hostia.
- Que miras? - Eu só obedezo ordes.
O que mellor se che dá.
Todos obedecemos ordes.
Ti tamén.
Malia que o queiras negar.
Eu non obedezo.
E mira onde estás.
Quéresme encerrar a min tamén?
Fareino, se ousas volverte entremeter.
E se cadra hasme torturar.
Durante oito anos.
Déixanos sós.
Dixéchesme que morrera.
Que cambia iso?
Que me mentiches.
Outra vez.
E nós non torturamos xente, papá.
Ai, non?
E que facemos exactamente?
Explícamo.
Cando queremos que alguén fale,
que facemos?
- Éche distinto... - Por que?
Es un hipócrita.
Non es quen de admitir como gañas a vida.
Vendemos armas, Edoardo.
A maioría inventáchelas ti.
Ese home tivo o que merecía.
Non cho dixen porque non dou falado diso.
Debía facer algo para sentirme mellor.
Enténdoo.
Se cadra non era o máis xusto,
pero enténdote.
Cagueina bastante, non si?
Tentei cubrir o seu oco sabendo que nunca sería el.
Fai o favor, abre a porta.
Estamos a falar.
- Non quero falar de Enrico. - De Manticore, logo.
Tes razón,
aquí non cabe a hipocrisía,
pero non hai tempo para sermos cautos.
Cómpre atacar a Manticore Francia, coller a súa metade
e volver pór nós as condicións.
Vou iniciar unha guerra agora que estamos decimados?
- 308 tiña unha idea. - Xa estamos. Abre.
Tela que escoitar.
É a última ocasión de recuperares o poder que perdiches.
E vingares a meu irmán.
Dunha forma xusta.
Sexa como for, a ela executarana.
Foi ben.
- E o proxecto? - Presenteino eu.
(EN ALEMÁN) A túa proposta é moi interesante, Edoardo.
(EN ALEMÁN) Grazas.
(EN FRANCÉS) Díxenlle a teu pai que es brillante.
(EN FRANCÉS) É un Zani.
(EN ITALIANO) Vamos.
(EN ITALIANO) Despídome de Cécile e vou.
Todo ben?
Por que te convocou túa nai?
Quéreme ao seu lado.
Dende agora, involucrareime.
Téñome que preparar.
Está empeorando?
Está moi mala,
pero segue a pensar no futuro.
Non sei como fai.
Mesmo coa tensión de hoxe.
Por que? Que pasou aí dentro?
Non mo podes dicir, vale.
Falemos doutra cousa.
(EN FRANCÉS) Non podo seguir con isto.
Como que non?
(EN ITALIANO) Prégocho.
Non, Cécile, explícamo.
Vai todo moi rápido.
Miña nai está mala e Manticore ten grandes plans.
Moito máis ambiciosos do que eu pensaba.
Teño que ver como xestiono todo isto.
Pero podémolo facer xuntos. Quérote apoiar.
(EN FRANCÉS) Edo, non es o herdeiro.
Deixarme é a túa primeira misión?
(EN ITALIANO) Somos fillos dos fundadores.
Sábelo. E Manticore sempre está por diante.
Pensaba que nos queriamos.
(EN FRANCÉS) Querémonos.
Veña, ánimo.
O presidente do consello anunciou onte que non deixará...
O xenio de meu irmán.
Seica gustou o teu proxecto.
Impórtame unha merda, Enrico.
Cécile deixoume.
Así de súpeto?
Para min si, pero para eles non.
Eles?
Marianne prepara a sucesión.
É unha loucura.
Coñezo a Cécile e non está preparada.
É de tolos que vaia gobernar con papá e Klein.
Coido que lle chegou a vez.
Non, Klein puxo a condición de nos separar.
- Para non perder el forza. - Pode.
- Pero de que parte estás? - Da túa, sempre.
Pero está claro que a vosa relación crea un desequilibrio nas axencias.
Sabes que te quero, e sinto que o pases mal,
pero tes que pensar nos nosos intereses.
E o ben de Manticore sempre está por diante.
Houbo unha violenta explosión no Duomo de Milán.
Xesús.
Entendemos a gravidade desta nova.
Estámola verificando en tempo real.
Pero pola información que temos...
- Non seriamos nós. - Edo.
Dicídeme que non tivemos nada que ver.
É unha cousa atroz,
pero hai unha razón.
Unha razón?
Que puta razón hai para estouparmos o Duomo?
Tiñamos que desviar as miradas
para termos as mans libres.
As imaxes déixannos sen palabras.
Temos a lista completa dos axentes de Citadel
de todo o mundo.
As bases e os enderezos.
Imos desencadear un ataque global.
Hoxe destruiremos Citadel.
Queriamos unha distracción.
Unha distracción?
Matar centos de persoas é tal?
- Non somos terroristas! - Sabemos...
Sabemos que tes as mellores intencións,
pero non hai outro xeito.
É a guerra, acéptelo ou non.
Hai anos, alguén máis sabio ca min
díxome que non podemos evitar a guerra para termos paz.
Paz verdadeira.
É o noso destino.
Algún día entenderalo.
Atacamos hoxe. E eu lidero a misión.
- Ti? - Tranquila, pedino eu.
Confiade en min, estou listo.
(EN INGLÉS) Non me gusta isto.
É importante que un herdeiro amose valía.
Teño que marchar.
Enrico.
Nós non imos á primeira liña.
Edo, quero estar en primeira liña.
Deséxame sorte.
Non teño nada que dicirche.
Señor Zani,
hónrame coñecelo. Oxalá fose noutras circunstancias.
Tes un minuto.
Son culpable.
Desobedecín ordes, sabotei o intercambio...
Dime algo que non saiba.
Que queres?
Que me entreguen a Manticore Francia.
A cabeza da familia quéreme morta.
- En Francia serás executada. - Aquí tamén.
Que gañas morrendo en París, alén da vista?
Se cadra nada.
Pero se podo executar o plan que teño en mente
e saír viva,
talvez vostede cambie de idea sobre min.
Tes 15 segundos para contarme o plan.
Vostede ten a metade alemá da arma.
Eu son a escusa perfecta para entrar na sede de Francia
e roubar a metade deles.
Úseme.
Como?
Coma cabalo de Troia.
Dáste conta do que fixo o noso fillo idealista?
O que enxalza a pureza.
Fixo a pechadura e quedou coa chave mestra.
Estás molesto porque non o sabías
ou porque é máis capaz do que pensabas?
A cousa é que teño que tomar unha decisión.
Hoxe.
É unha ocasión concreta, inmediata.
Se temos éxito, podemos restaurar o equilibrio en Europa
e recuperar
o que é noso.
Ese éche un pro grandísimo.
Exacto.
É moi arriscado?
Moito, se cadra demasiado.
O cabalo de Troia levaría dentro a Edoardo.
Por que?
A chave mestra que inventou é extremadamente...
Extremadamente potente.
Pero ten unha tecnoloxía biométrica
que só funciona con el.
Logo non hai máis que falar.
O noso fillo non arriscará a vida por Manticore.
Prometíchesmo.
Convocarei as familias fundadoras
e resolverei esta historia de vez.
(EN ALEMÁN) Aquí estamos outra vez.
Xa pode ser para algo.
Non é agradable.
(EN INGLÉS) Será útil.
Mírovos e imaxino a vosa angustia, o voso medo.
(EN INGLÉS) Non tes que imaxinar, Ettore.
Son reais.
Están aí porque eu fun o primeiro en debilitar os cimentos da nosa alianza.
Fun o primeiro, hai oito anos,
en traer a mazá da discordia.
E agora esas sementes enraizaron.
E foron dar a vós,
creando aínda máis mentiras e conflito.
Pero estou aquí hoxe para facer as cousas ben.
Como sabedes, son o único que ten as dúas metades da arma.
Quérovolas devolver.
(EN INGLÉS) Agora que nos podes dominar?
Agora que podo, non quero.
Se todos temos a mesma arma, habemos ser igual de fortes.
E vouche dar, Cécile,
a persoa responsable de matar o teu axente.
Solucionemos as nosas diferenzas e pasemos páxina.
Coma unha familia grande e feliz.
Non é momento para xogo ningún, Ettore. Cal é o truco?
- Non hai truco. - Debes querer algo a cambio.
Igualdade entre as axencias.
O cesamento das sancións.
Que Manticore Italia volva contar tanto coma vós.
Os tres, coma iguais, en paz.
Volvamos con Manticore ás ideas
que nos uniron hai 13 anos,
canda as outras familias.
E deixemos de loitar entre nós.
Conta comigo.
De acordo.
Agora...
Contádemo todo da arma.
Todos debemos saber a que nos enfrontaremos
cando xuntemos as dúas metades da mazá.
Wolfgang.
(EN ALEMÁN) A metade francesa é falsa.
Cécile queríate foder.
(EN ALEMÁN) Que? Que queres dicir?
Giada,
a onde me levades?
Prometinlle a Cécile
que lle levaría a reclusa e as dúas metades.
Aínda estás disposto a ir?
- Co teu truquiño. - Abofé.
Que ben que cambiases de idea.
Agora sei o que é a arma. Pódenos axudar a acadar o noso maior obxectivo.
- Destruír o mundo? - Non.
Controlar o mundo.
O que ti sempre quixeches.
Ben.
Pero non me mintas máis.
Ti tampouco.
Agora só temos que saber a posición de Diana
e ver como a sacamos de aí.
308 talvez morra. Ela sábeo, e debes sabelo ti tamén.
Vale.
Edo.
Prometinlle a túa nai que non irías.
Se che pasa algo,
non mo perdoaría nunca.
Eu non mo perdoaría nunca.
Daquela non pasará.
8 ANOS ANTES
Non!
Matteo.
Quen o matou?
Dádeme un minuto coa reclusa.
Estás enteira?
Si.
Alégrome de volver verte.
Logo sobrevive en París tamén.
Si, estaría ben.
Imos reclamar o futuro de Manticore Italia.
Ninguén quedará atrás.
É a misión máis perigosa para moitos de nós.
NO PRÓXIMO EPISODIO
Dámoslle a Manticore Francia a axente 308.
Edoardo.
É un paso cara a un novo comezo.
- (EN FRANCÉS) Dime. - Edo Zani mófase de vostede.
- Non queda moito tempo. - Hao facer.
Depende todo dela.
Subtítulos: Lucía Doval
Supervisora creativa Natalia L. Prieto