Anteriormente en Cross...
Non o levas ben. Tiven que poñer eu flores na súa tumba.
Emir morreu dunha sobredose. Punto.
Fun á casa do fulano. Estou no 41 de Prince Street.
Todo está relacionado co que pasou en Prince Street.
Necesito unha orde xudicial.
Preciso que sexas forte. Aileen Wuornos. Matou sete homes.
- Eu podo facer algo moito mellor. - Dálle.
Voilà.
E o libro?
- Non me deu tempo. - Logo onde está?
Hai asasinos en serie nun lado e vítimas no outro.
Non hai foto da vítima para Aileen Wuornos.
Teño que saber quen está facendo isto.
Era Brenda Leeland. Había unha nota no seu cuarto.
- E ese vestido? - Non é de Maria.
Pero téñoo visto.
Lance Marion pensaba que se citara cunha muller nova e encantadora.
No canto diso, atopouse cunha asasina.
Por favor. Leva todo cando queiras. Déixame marchar. Por favor!
Cala a puta boca.
Torturouno durante horas.
Aquí non tes nada!
Cando el tentou escapar...
Deirdre Nolan golpeou brutalmente a Lance Marion mesmo despois de matalo.
Non unha vez nin dúas, senón 17 veces.
As probas demóstrano claramente.
Comezando pola súa confesión.
De vostedes depende, o xurado, que non volva matar.
Dezasete veces? Non é habitual ese grao de asañamento nunha muller.
O trauma cámbiao todo.
Deirdre criouse sen unha figura paterna.
A nai, drogadicta e prostituta.
Morreu de sobredose tendo ela 13 anos. Logo viviu nas rúas.
A fiscalía concluíu as alegacións.
O tribunal escoitará as alegacións da defensa.
Sóache ese vestido?
Hostia, así era cando estaba novo. Quen se fixo con isto?
Non sei, pero direiche algo incrible:
Brenda Leeland era axente de prisións.
Traballaba na prisión onde encerraron a Deirdre?
Adiviña por que a despediron hai un ano tras varias denuncias.
Maltrato.
O fiscal Kowaleski foi quen a encerrou.
Brenda Leeland fíxolle algo no cárcere.
Como acabaches nesta lista?
Pode ser por isto...
A acusada mostrou afecto inadecuado, falta de empatía,
tendencias violentas... Rasgos propios da personalidade psicopática.
Na súa opinión, ¿pode o estado darlle a terapia
necesaria para que non sexa un perigo público?
A terapia podería axudar.
Podería reinserirse na sociedade?
Non. Segundo a miña opinión profesional, non pode curarse.
- Como puiden dicir algo así? - Ti viches o que fixo co bate?
Pero sempre lles digo ós nenos que hai esperanza,
que todos podemos cambiar. O xuíz condenouna a perpetua.
Citou o meu testemuño cando leu a sentenza.
Vai ao cárcere, maltrátana, e acaba suicidándose.
- E alguén busca vinganza. Quen? - Non che sei.
Non ten familia, non hai rastro de ninguén nos arquivos que revisei.
E no informe psiquiátrico?
Segundo a nova lei, non podo acceder ao informe.
Ninguén pode darme autorización.
Vou revisar unha cousa.
Escolle unha das que sabes.
Non abonda con que a saiba. Ten que significar algo para min.
Por que?
Nancy di que, cando che gusta unha canción,
soa mellor cando a tocas.
Que aburrido. Ten que ser clásica?
- Non. Podería tocar a de mamá. - Non.
Por que?
Damon, non toques esa. Vas poñer triste a papá.
Alex, isto ten que cambiar. Os nenos andan con pés de ferro.
Seino.
Preciso tempo.
Precisas esforzarte para superalo. Sabes o que faremos este venres?
- Non. - Si, vouno volver facer.
Xa abonda de tristura nesta casa.
E de deixarse ir vendo pasar os días.
Recuperar os venres de karaoke faranos ben a todos.
- Precisámolo. - Aínda é pronto.
Douche de aquí ao venres para irte recuperando.
Porque o imos facer, querido.
O cuarto deseñouse con control de temperatura.
Iso dálle certo illamento acústico.
Só hai que reforzar esta parede, colocar aquí a porta nova,
instalar o cable para as cámaras
e conectar a ventilación ao aire acondicionado independente.
Será sinxelo, señor Ramsey.
Déanlle prioridade. Como se teñen que traballar as 24 horas.
Por suposto. Terémolo listo nuns dous ou tres días.
- Déixoos traballar. - Que raza de can é?
- Que can? - Non ten can?
Tiña, pero morreu.
Ponte a medir! Non se lles fan preguntas persoais aos clientes!
Vale.
A Emir Goodspeed matouno un asasino en serie.
O asasino ten un libro de recortes coa súa obra.
Hai fotos post mortem de Emir e doutras dez vítimas.
Transformou as vítimas para que se parecesen a asasinos en serie.
O noso asasino transformou a Emir en Maurice Freeman, Jr.,
tamén coñecido como Sandman.
Violou e matou 14 mulleres.
Executárono en 2007 mediante inxección letal,
o método usado para matar a Emir.
Todos estes asasinos foron executados, agás un, que se suicidou.
O método coincide en todas as vítimas identificadas,
e cremos que se usou coas demais.
A última comida de Freeman foi costela de porco, puré de patacas,
pastel de chocolate.
No estómago de Emir había restos da mesma comida.
O asasino que buscamos imítao todo con sumo detalle.
Este libro será a clave para atopalo.
Iso de aí é sangue ou tinta?
Sangue. Hai recordos en varias páxinas.
Tecido humano, cabelos, sangue, retallos de prendas...
- Mandamos mostras ó laboratorio. - Como chamamos a este tarado?
Chamámoslle "o Admirador". Acáelle ben ao cabrón.
Moito lles vai gustar aos medios.
Mentres non o deteñamos, este caso será confidencial.
Ata entón, o caso do Admirador queda entre estas catro paredes.
Empezade confirmando as identidades das demais vítimas.
- Vale. - Ben.
Unha cousa máis.
Neste libro hai sitio para doce asasinos.
Emir e Sandman son o número 11.
Polo tanto, precisa outra vítima para rematar a súa obra.
- E cremos que xa a ten. - Quen é?
- Aileen Wuornos. - Acertaches.
Aínda non hai foto ningunha a carón da súa.
Temos probas de que o asasino secuestrou a alguén.
- Así que temos que bulir. - Iso é.
Non sabemos quen é, pero temos tres pistas.
Seméllase a Aileen Wuornos. El transformaraa nunha copia exacta.
Mataraa se non a atopamos nós antes.
Se te vas desculpar, quéroo por escrito.
Logo ti es perfecto?
O tipo secuestrou alguén, non?
Está desaparecida.
Cunha melena loira, parece a irmá de Aileen.
- Como se chama? - Shannon Witmer.
Un oe de todo.
De xente que desaparece e de súpeto reaparece.
Como esa muller de Colorado.
Desapareceu unhas semanas. Resulta que estaba...
Para. Por moito que o desexes...
Tom sempre foi moi optimista.
Pero son de Homicidios, non si?
Por iso están aquí?
Cremos que está viva.
Que saben do home co que se citou o día da desaparición?
Que home? Con quen quedou?
Din que o coñeceu nunha aplicación.
- Ía axudala a mudar de traballo. - Non, que traballo?
Ela contaríame algo así. Comunicámonos a diario.
Por iso me preocupei. De súpeto, non souben máis dela.
Déixame ver o seu móbil?
- Teña. - Grazas.
Vindes axudar ou a papar galletas?
Para traballar. Sabes que a morte de Emir se reclasificou como homicidio.
Por fin dis a verdade, detective.
Malika, son os nosos invitados.
Investigamos como Emir puido cruzarse co seu asasino.
Usaba aplicacións de citas?
Malika, contesta a pregunta. Intentan axudarnos co de Emir.
Que eu saiba, son os únicos.
- Usaba, si. - Sabes cal?
Supoño que unha para gays. Serve de algo?
Vivía na miña casa, nena.
Sabíalo e deixabas que andase ás agachadas?
Supuxen que mo contaría cando estivese preparado.
Usaba moito e-Fling, podes contactar con calquera xénero.
Grazas. É todo canto precisabamos.
Así?
- Onde foron? - Foron xantar.
A ver que podemos facer con estes danos.
Son fotos de Weegee?
Coñeces a Weegee?
Como non. Vouche contar un segredo.
Fíxenas eu.
Eu son o autor.
E que? Que che parecen?
Veña. Dáme a túa opinión. Ben podo con ela.
Seméllanse moito á obra de Weegee.
En que sentido?
Son escenas de crimes que parecen naturezas mortas.
Máis ben, persoas mortas.
- Sabes o que quero dicir? - Sei.
No canto dunha mosca ou dun reloxo no cadro
para suxerir morte rodeada de vida,
Weegee captura unha faísca de vida rodeada de morte.
Consegue que unha imaxe sexa fermosa sen agochar a crúa realidade.
Por iso segue sendo relevante.
A súa obra transmite verdades que ninguén quere escoitar.
Se ese non é o obxectivo, que sentido tería?
A arte é iso.
- Exacto. - Si.
Cústame falar destas cousas estando...
Oxalá puidésemos falar de verdade.
Se cadra, podemos.
- Se prometes... - Prometo.
Xa seguiremos despois.
A boa noticia é que a Sra. Witmer leva razón.
Non recibiu as mensaxes de Shannon.
O asasino interceptou
a comunicación e era el quen respondía.
- Como é posible? - Necesitaría o móbil de Shannon.
Pero creo que usou o RATS,
un programa espía confidencial. Hai que ter moitos cartos para mercalo.
Ten o dominio absoluto día e noite.
Controla totalmente as vítimas antes de matalas,
e goza con ese poder.
Por outra banda, as aplicacións de citas non son de axuda.
Emir e Shannon non usaban a mesma. Ambas son populares.
Demasiado.
Hai centos de coincidencias.
- Centos? - Non te deitas con todos, vello.
Revisastes...?
Os contactos? Non somos novatas. Non coinciden.
E mirastes...?
Comprobamos todos os perfís falsos e tampouco hubo coincidencias.
Poñédelos na...?
Na pantalla para que os vexas? Díxencho.
Emir mais Shannon non teñen ningún perfil en común.
"Josh Glatman. Naceu no Bronx o 10 de decembro. Viviu en Colorado.
Gústalle moito ler ficción."
- Sabes a quen lle gustaba tamén? - Non.
- A Harvey Glatman, o fotógrafo asasino. - Non sei quen é.
Temos a Joey Alcala, nacido en Texas. Gústalle o cine e os concursos.
- Agarda. O asasino do concurso de citas. - Iso é. Rodney Alcala.
O tipo concursou en Dating Game e gañou.
A rapaza non quería saír con el.
- Parecíalle rariño. - O mesmo din de Akbar.
Escoitade. O Admirador usa os apelidos de asasinos reais.
Seguide buscando, a ver quen está detrás destes perfís.
- Vainos levar algún tempo. - Sei como aceleralo.
Dándolle de comer ao monstro.
Non podía recibirnos dentro? Vai frío.
Deberías levar un abrigo de verdade.
Pero queres ir ensinando as mamilas.
Oxalá fose certo o do quecemento global.
Unha cousa é esbardallar sobre as vacinas da covid,
e outra que negues o cambio climático.
- Só digo que vai frío. - Falo en serio.
É para min?
Que está pasando?
Non me contestas as chamadas e temos que vernos en persoa.
Estou aquí para devolverche o favor que che debo.
Sóltao xa.
Shannon Witmer. Universitaria, un futuro prometedor. Está desaparecida.
Digno da portada, non si?
Certo. Sobre todo porque os pais choran á mínima.
A ver que di a experta. Hightower?
Muller desaparecida.
Non está mal, pero quedamos noutra cosa.
Prometíchesme información relacionada co caso de Emir.
Ela está... relacionada co caso?
Se me axudas, heiche dar a exclusiva.
De momento, publica a cara co seu nome.
Son as miñas?
Déboche unha.
Unha coñecida.
Sómosche algo vellas para cancións subidas de ton.
En cambio Proud Mary, de Tina Turner, é un clásico e ten clase.
Véxote moi perdida, Nancy.
Sermos vellas significa que podemos bailar o que nos pete.
Coa artrose?
Ola.
Alex, adiviña quen estará connosco no venres de karaoke.
Seica sabes algo de canto. Devezo por escoitarte.
- O certo é que non estarei. - Que dis? Tes que vir.
Non pasa nada. Damon sabe usar o karaoke.
Poderías baixalo da balda do garaxe? Damon non lle chega.
- Agora vou. - É o menos que podes facer.
Rompes a tradición. Deberiamos estar toda a familia.
O certo é que non estaremos todos, non si?
Só consigo sentir a voz da que falta.
Perdoa, avoa. É que non podo. Ou queres verme afundido de todo?
Non, meu amor. Só quero verte saír á superficie.
Xustiza para Emir!
Shannon Witmer só leva desaparecida uns días e xa sae na portada do xornal.
Non nos entendades mal, oxalá estea ben.
Pero meu irmán, Emir Goodspeed, un piar da comunidade,
leva morto dúas semanas e a policía acaba de recoñecer que foi asasinado.
El nunca saíu na portada dun xornal.
Só pedimos que non se esquezan de Emir.
Malika, ninguén pretende esquecer a Emir.
- Isto non é casual. - É unha conspiración?
Ti non cres que os supremacistas brancos queren prexudicarnos?
Ben sei que si.
Pero ás veces prexudicámonos sós.
Vaia.
Acadaches un novo nivel de servilismo cos brancos.
Non só cres que a vítima pode ter culpa, ti cúlpaste como vítima.
Ed di que non será algo formal.
Marchamos en canto sopre as candeas.
Non.
- Non penso ir sen acompañante. - Queres poñerme celoso?
Non serei bo acompañante mentres non remate o caso.
Teño que chamar a Hilliard?
En serio? Iso é unha maldade. Vasme buscar un competidor?
- Estás nervioso por algo, Alex? - Que dis? Estou ben.
Vaille con ese conto a outro.
Dende que empecei aquí, nunca te vin deixar a comida a medias.
Xa van dúas semanas. Deberías miralo.
Ten razón.
Deberías coidarte un pouco.
Non podes axudar a ninguén se non te coidas.
Estás buscando o xeito de que vaia á festa de Ramsey?
Nada de festas.
Mañá á noite quedamos ti mais eu. E non quero escusas.
Recóllote no traballo.
Onde imos?
Queres que cho diga aquí? Diante de toda esta xente?
A verdade é que si, tal como mo estás poñendo.
Pois será moito mellor do que imaxinas.
Tes razón. Estas citas parecen importantes para o tarado, pero son inconexas.
Que significa o vermelllo?
Moitas son de dominio público. Últimas palabras ou declaracións á prensa.
Pero as que están en vermello non nos constan.
De Lackner di que as creou á súa medida.
Non estás de acordo?
Unha curmá miña escribíase cun preso condenado por roubar coches.
Empezou a dicir parvadas como: "Quéroo, Amielynn." Xesús.
Logo cres que o Admirador se carteou con estes tarados.
Non todos temos unha curmá que poña sentido.
Hostia. E todo isto que é?
Temos que coller canto antes a este cabrón perturbado.
Isto é todo o que temos sobre Emir. Isto é o de Shannon.
ÚLTIMA LOCALIZACIÓN
APLICACIÓN DE CITAS
Estes son das outras vítimas. A información está incompleta.
Chegamos a saber o nome...?
Está concentrado.
Considérase un artista.
Quere que o lembren pola súa obra mestra.
Quere ser venerado.
Grazas a todos por adaptarvos ao cambio de horario.
Atopeime cunha serie de imprevistos, pero xa os resolvín.
É o libro.
Sabedes que algunha xente cre que unha foto rouba parte da alma?
Creo que iso é o libro para el.
Un xeito de capturar o poder das vítimas para si mesmo.
Todo vai segundo o previsto.
Rematarei na data e hora previstas, as establecidas no plan.
Non seguirá matando.
Ten planeado un momento final para o que leva anos traballando.
Sei que todos queredes estar presentes,
presenciar o momento no que todo cambiará.
Entón sentirase completo.
Mellor dito... Transformado.
Debemos atrapalo antes de que mate a Shannon,
antes de que remate o seu libro,
ou non teremos máis oportunidades.
Querías a Deirdre Nolan? Pide e recibirás.
A avaliación psiquiátrica.
Non podo crer que a atopases.
Xa sabes, ser abraiante éche o meu. Cando non son perfecto.
Cres que delatou o acosador na entrevista?
Non sei. Pero é a única pista que teño para saber o que lle pasou.
Ola, Deirdre. Son Alex Cross. Como estás?
Na cadea, xa sabe...
Así é. Sabes por que estás no cárcere?
Se isto é un xogo, ande con tento. Os xogos son o meu.
Non é un xogo.
Matei a Lance Marion.
Por que?
Acaso importa?
Impórtalles á súa familia e amigos. Queríano.
Logo pensaban que viviría eternamente?
Perdiches algún ser querido?
Si. Á miña gata atropelouna un coche.
Seguro que te puxo triste.
Conseguín outra. Hai gatos a barullo.
Os gatos non son persoas.
Perdiches a túa nai. Como te sentiches ao perder parte da familia?
Non era da familia.
A familia son as persoas que te queren.
- Non te quería? - Non era da familia.
A familia son as persoas que te queren.
Alguén quería a Deirdre.
Tanto que preparou o de Brenda. Tanto que matou a Maria.
Iso pensamos. Se iso é así, obtivo vinganza.
Por que non te deixa en paz?
Porque a vinganza non acalmou a dor.
- Atopámolo. - O que?
Hardy e Akbar están redactando a orde,
está en Virxinia, vai levar tempo...
Para aí. A quen atopastes? Ao Admirador?
Un amigo de Shannon contoume que ela ten unha enfermidade da pel.
Dermato... Como carallo se diga.
O caso é que se non se trata, esténdese.
E polo que dicides do Admirador, non lle valería así, non si?
Ten que ser perfecta.
Non serven os medicamentos sen receita.
Non o hai nas farmacias.
Fano en farmacias especializadas.
Hai tres na área de Washington.
Só unha preparou o medicamento hai dous días.
- Cal? - A de Kugler.
O cliente recolleuna onte.
- Dime que conseguistes un nome. - Harry Powers.
Non tiñamos o arquivo, pero rastrexamos
ata dar con el pola matrícula do coche.
Vistes A noite do cazador? Unha película de Robert Mitchum.
Interpreta un asasino en serie chamado...
Harry Powers? Non me fodas.
Vaia puta perda de tempo!
Non tal. Inda que o nome é falso, é máis có perfil falso dunha aplicación.
Déronlle a medicina a ese nome,
podemos sacar algunha pista de aí.
A conta bancaria, un carné.
Quizais un número da seguridade social.
O Admirador cagouna.
Teña as dúas chaves. A do ferrollo e a súa.
Eu quedarei con esa tamén.
A xente adoita deixar unha dentro cando non hai picaporte.
Por se pasa algo. Un incendio, un accidente...
Arriscareime.
Dígalle a Lem que veña verme para darlle o cheque.
Si, señor.
Miña nai querida!
Socorro. Axúdeme, por favor.
Quen é vostede?
Chámase Aileen.
Din que o coñeceu nunha aplicación.
Comunicámonos a diario.
Non recibiu as mensaxes de Shannon.
Hai recordos en varias páxinas. Mandamos mostras ao laboratorio.
Hai coincidencias no ADN, cabróns.
E os meus lentes de ler?
Dáme o puto móbil. Non es a única que sabe ler.
As marcas dixitais da páxina 26 son de sangue.
O perfil corresponde a Emir Goodspeed.
Merda.
O tecido da páxina catro. Sospéitase que é materia gris.
O perfil coincide con Herb Baumeister.
O primeiro asasino do libro do Admirador. Que máis?
Hai sangue ou tecido de cinco dos asasinos orixinais.
Incluída unha marca dactilar co propio sangue de Gacy.
Logo non só os admira. Quere ser coma eles.
"Sirvo para algo neste mundo. Ben o sei."
"Ben o sei."
Creou lazos persoais con cada un dos asasinos en serie.
O primeiro foi Herb Baumeister. Ninguén esquece o primeiro.
- En que zona actuaba? - En Indiana. Como mínimo, 11 vítimas.
- O Admirador é de Indiana. - Feito ou suposición?
"Agora que, Señor? Non chen importan as mortes.
O teu libro está cheo de mortes." "O teu..."
"O teu libro está cheo de mortes."
Non os admira. Venéraos.
Non é un libro de recortes, é a súa biblia.
É un relicario con recordos dos seus deuses.
Cando llo quitamos, arrebatámoslle unha parte del.
Isto non tiña que pasar.
Non mato por pracer.
Non son un monstro.
Non.
Es un artista.
¿Sabes que sei onde estamos
polos xiros que fixeches dende que saímos?
Tamén pola velocidade e os segundos parados.
En serio?
Non. Pero encántame que penses que son tan bo.
Ou tan rariño. Entón non tes idea de onde estamos agora mesmo?
Non.
Ben. Podes quitar o anteface.
Sorpresa!
- Veña, rapaz. - Ola, papá.
Trampulleira.
Queres que discutamos? Loita corpo a corpo agora mesmo.
Veña, papá. A que estás esperando?
Atentos. A última canción.
- Collede os micros. - Eu xa teño.
Moi ben.
- Dálle. - Veña.
Seguro que lle deches?
Aquí di que está soando, pero...
Emerxencias, dígame?
Son o detective Alex Cross. Hai unha muller abatida.
Disparáronlle á miña muller. Ten múltiples feridas de bala.
Necesito unha ambulancia agora mesmo.
Necesito que fale máis amodo. Onde está?
No 4439...
Veña.
Oxalá puidese, pero non teño xeito de dicirche quen foi.
Isto está conectado por wifi e por Bluetooth.
Isto é un xogo de nenos para calquera pirata informático.
Puido ser calquera que recibise unhas clases.
Puideron acceder dende esta rúa.
Ou dende outro estado.
Son os tempos que corren, meu. Síntocho.
- Grazas. - Nada.
Ei.
Canto cho sinto. Pensaba que isto nos faría ben aos dous.
E tiñas razón. Non tes culpa ningunha.
Non había maneira de evitalo. Ningunha.
- Por unha vida apaixonante. - Saúde.
Es o meu anxo.
Es a última persoa que me acompañará, e a única que me entende.
Xa sabes como remata?
Serás parte dunha obra mestra.
Cando remate, o mundo saberá a verdade que non quere oír,
mesmo se teño que facerlla dicir en alto.
Abrín esta botella para inaugurar este estudio contigo.
Para que vexas o especial que é.
Podo?
Deixaríacho cortar a ti,
pero quería que foses libre
por un momento.
Grazas por confiar en min. Non teño motivos para resistirme.
Moléstache ese? Farei que o limpen pola mañá.
Agradézocho.
Que...?
Que...? Que fixeches?
Fíxeno outra vez. Pero desta volta botei o sedante na bebida.
Asegúroche que mo vas agradecer.
Sabía que aparecerías.
Trae.
Que pasa? Éntranche as dúbidas? Enténdoo, meu.
Pero máis che vale despexalas.
Porque o punto de non retorno xa quedou moi, moi,
moi pero que moi, moi atrás, irmán.
- Aquí tes. - Quietos. Que ninguén se mova. Acabouse.
Bobby Trey?
Que fas aquí, mazaroco? Quen te invitou a esta festa?
Eu non fun. Xúroo.
Moi ben, Crossie Cross. Puxeches un rastrexador no libro.
Veña, Bobby. Xa sabes como vai rematar isto.
Pero ti non.
Non!
Vai. Quedo eu.
Hostia, Chris. Pero que fixeches?
Aguanta. Veña.
Quieto. Non o fagas. Mans arriba.
Solta o libro.
É mercadoría valiosa.
Valiosa para quen? Sei que non é teu. Para quen traballas, Bobby?
Se o soubeses, Crossie Cross, deixaríasme marchar dunha puta vez.
Pois cóntamo. Axúdame a atopar a Shannon.
Poderías librarte dunha chea...
Merda.
Nin rastro do corpo, nin do libro. O rastrexador apagouse.
- Hai unha orde de busca, pero... - Manda carallo.
Teño os medios acosándome.
A ver como lles explico que ocultamos un asasino en serie
que resultou ser polícia.
Bobby Trey xa non é policía.
Por que dicides que o axudaba alguén do departamento?
Sabía o de Tavio e o de Vanessa.
Seguramente o avisaron de que rexistrariamos a casa.
- Alguén lle pasa información. - Robert Abellard.
Pensaba que acabara con el cando o botei hai dous anos.
- Seguro que é o Admirador? - Seguro.
Cres que Shannon segue viva?
Non o sei.
Se a atopamos, quedariamos moi ben.
Entendido.
Non lle dixeches que Bobby non é o Admirador.
Aínda non.
Cres que hai máis policías implicados?
Creo que de momento debemos traballar sós. Ti, Kayla mais eu.
- Que é iso? - O seguinte paso.
Gústasme, Shannon. E moito.
Pero iso non cambiará nada.
Abre. Moi ben. O outro lado.
Do outro lado. Xa case estamos.
Abre. Moi ben.
Perfecto.
Imítaste moito a Aileen en moitos aspectos.
Menos nun.
Un dos seus trazos destacados era o seu sorriso.
Por desgraza para ti, o teu sorriso é moi distinto.
Teremos que corrixilo, non si?
Se eu fose ti,
non me movería nadiña.
Ti e mais eu imos ter que agocharnos un tempiño, Mojo.
Listo para unha viaxe?
Que cabrón.
Previsión meteorolóxica. Teremos un día radiante...
Fontes confirman que un sospeitoso de asasinato sen identificar morreu
durante un tiroteo co coñecido detective de policía, Alex Cross.
Continúan buscando o seu cadáver
nas beiras do...
Busca un sitio onde poidamos falar. Non quero escusas.
Está claro que debemos tomar este home máis en serio.
Non vai parar ata que eu o pare.
Pasa.
É tarde, Alex.
Esqueciches algo.
Vale, grazas.
Grazas a ti, Elle.
Por un momento,
sentín que todo ía ben.
Elle.
Volves antes de espertaren os nenos?
Como me atopaches?
Púxenche un rastrexador.
É broma.
Sampson dixo que cho contase en persoa.
- O que? - Atopei a Harry Powers.
Mellor dito, quen usa ese nome. Non só o usaron na farmacia.
Aparece en documentos da sociedade dona da casa rexistrada.
E no arquivo dunha poxa de marzo.
Alguén con ese nome comprou un Weegee na poxa.
Temos un vídeo.
Ed Ramsey é o Admirador?
Non. Isto só proba que é Harry Powers.
Todo encaixa. Gústalle o poder. E o control aínda lle gusta máis.
Se Washington é un pantano, el é o peor dos caimáns.
Achégate só se estás seguro de que é el.
Estou.
Seguro.
Que fas? Onde vas?
Á súa festa.
Proximamente en Cross...
- Agora xa parece unha festa. - Parabéns. Lembras a Alex?
Como esquecer o neno bonito da policía? É un honor que viñeses.
O honor é meu.
Como vai o do asasino?
A xente ten medo. Cóntanos algo.
- Algún sospeitoso? - Aínda non.
Pero temos un perfil do asasino.
Home branco, corenta anos, educado, fiado. Parécese máis a Bundy que a Dahmer.
Cada vez afúndeste máis.
Como vai? Sabe que vas por el?
Si. Que empece o xogo.
- Cres que podes paralo? - Estou convencido.
O que pasa na de Ramsey, queda na de Ramsey. Non si, Alex?
Subtítulos: Beatriz Rivas Pazos
Supervisora creativa: Paula Maneiro