Poprzednio...
Emira zabił seryjny morderca.
Uwiecznił swoją pracę w albumie.
Każdą ofiarę upodobnił do seryjnego mordercy.
Potrzebuje ostatniej ofiary.
Aileen Wuornos. Jak nazwiemy tego świra?
„Wielbiciel”.
Zaginęła. W blondzie będzie jak siostra Aileen.
- Czego chcesz? - Dwóch milionów dwustu tysięcy.
Chcę Aileen i album.
Wiem, że to nie ty. Dla kogo pracujesz?
Pamiętasz, jak wysłałaś mnie
po pudełko ze zdjęciami i filmami? Kazałaś je spalić.
Nie spaliłem go.
Ed Ramsey to Wielbiciel?
- Dokąd idziesz? - Na jego urodziny.
NUMER KONTA: 987382092 Z POZDROWIENIAMI, BOBBY
Wiesz, co uwielbiam w tym projekcie?
Każda transformacja wiąże się z wyjątkowym wyzwaniem.
U ciebie są to zęby.
Aileen wstydziła się swoich zębów.
Na każdym zdjęciu z młodości widać,
jak mocno zaciska usta.
W 1986 roku poszła do ortodonty
i wpłaciła zaliczkę na aparat.
Sześćset dolarów. Ukradła je facetowi,
którego zabiła trzy tygodnie wcześniej.
Ortodonta obejrzał jej zęby i zrobił ich odlew,
który kupiłem w sieci za jedyne 169,50 $. Co za okazja.
Widzisz, jak ściśnięte są przednie zęby?
Aileen chciała to naprawić, ale aresztowano ją
dwa dni przed planowanym założeniem aparatu.
Zmarła z krzywymi zębami.
Musimy poprawić twoje.
Otwórz buzię, a zrobię odlew,
by wszystko pasowało idealnie.
To przyjemniejsze niż młotek.
Chcesz się bawić?
Śmiało.
Co za waleczność.
Tak. Otwórz buzię.
Dosyć tego. Otwieraj! Dziękuję.
Jeden, dwa, trzy, cztery,
pięć, sześć, siedem
i... dziesięć.
Możesz tylko utrudnić mi pracę,
ale to się stanie, Shannon,
dokładnie tak, jak zaplanowałem.
Idealnie. Dobrze.
Pora na imprezę.
Caitlin. Horace. Jak miło was widzieć.
Wszystkiego najlepszego, Ed. Dziękujemy za zaproszenie.
Oczywiście. Gdyby pewna młoda członkini Izby Reprezentantów
nie wciągnęła mnie w swoją kampanię,
dziś by nas tu nie było, prawda?
Manhattan dla pana
i kawa z likierem dla młodej damy.
Doskonała pamięć.
Każdy dobry gospodarz wie wszystko o swoich gościach. Przepraszam.
April, wyglądasz olśniewająco.
Przychodzę na twoje przyjęcie co roku, a ty się nie starzejesz.
Słowa prawdziwej pani polityk. Może nawet pani burmistrz?
- To jakiś pomysł. - Dobry.
Hej. Teraz możemy świętować. Jest i ona.
- Wszystkiego najlepszego. - Dziękuję. Miło, że jesteś.
Spójrz. To Lawrence Buckley.
Od tygodnia opowiadam mu o fundacji Somewhere.
- Gotowa na rozmowę? - Oczywiście. I mam wsparcie.
Pamiętasz Aleksa?
Złoty chłopiec policji. To zaszczyt, że znalazłeś czas.
- Sama przyjemność. Najlepsze życzenia. - Dziękuję. Baw się dobrze.
TRZY DNI WCZEŚNIEJ
- Ed Ramsey? - Tak.
Nie dziwi cię to?
Bogaty skurwiel zabijający bez litości?
- Tak. - Pasuje.
- Mówiłeś komuś? - Nie.
Nie utrzymasz tego długo w tajemnicy.
Zyskam czas, by namieszać mu w głowie. Znajdę jego słabość.
Musimy wiedzieć o nim wszystko, a także o jego dzieciństwie.
- Ma rodzinę? - Mama, tata i siostra nie żyją.
Facet z jego miasta chce nam coś powiedzieć.
Ale tylko osobiście.
Polecisz do Lowell w Indianie?
- Nie ja. - Zapomnij.
No co? To góra dwa dni.
Włożysz łopatę w ziemię i zobaczymy, co wykopiesz.
Dawaj.
Dobra. Czemu ty nie jedziesz?
Bo... wybieram się na urodziny Ramseya.
Impreza dla VIP-ów. Elle mnie zabiera.
Na urodziny seryjnego mordercy?
Mamy fart.
Jeśli zgarniemy Ramseya na przesłuchanie, wezwie prawnika.
Gówno powie.
A w ten sposób wejdę do jego domu, wejdę mu do głowy,
zanim się zorientuje.
Trzygodzinne przesłuchanie bez prawników.
No dawaj.
Ciebie czeka szampan i kawior, a mnie wyjazd na zadupie?
Tak.
- Jedź prosto przez 117 km. - Chyba sobie żartujesz.
- Jest pan sam? - Czekam na kogoś.
Nie widziałeś?
Czarnego.
- Detektyw Sampson? - Pan to pewnie Dex.
Dziękuję.
- Skąd zna pan Eda? - Byliśmy sąsiadami w dzieciństwie.
Ten sam wiek, ta sama ulica. Matki chciały, żebyśmy się przyjaźnili...
Ale?
Czułem, że było z nim coś nie tak. Nawet gdy byliśmy dziećmi.
- A ta... O Boże. - Wygląda jak ty.
Ed, zobacz.
Felicia szuka seryjnych morderczyń z dawnych lat.
Ciekawe.
Obym żadnej nie przypominała. Czytaliście artykuł?
Celuje w osoby podobne do morderców.
Nie przypominasz żadnej morderczyni, którą kojarzę.
Ale to możliwe.
Alex, nie wiedziałam, że przyjaźnisz się z Edem.
Przyszedłem z Elle.
Ed jest darczyńcą fundacji Somewhere.
A ty? W plotkach tkwi ziarno prawdy. Startujesz w wyborach?
W tym mieście nie można stać w miejscu.
Albo pniesz się w górę, albo spadasz na dno. Ja wolę górę.
To ich powinniśmy spytać.
Chodźcie. Dobrze. Krąg milczenia.
Wszystko zostanie między nami. Co z tym seryjnym zabójcą?
- Nie bawię się, Horace. - Możemy spytać jako zatroskani obywatele?
Jasne.
Ale wy nie odpowiecie. W porządku. A kiwnięcie głową?
- Właśnie. - Nie czas na kolację?
Ja o tym decyduję. April, daj spokój. Ludzie się boją.
Szukamy informacji. Jesteś komendantką.
Alex jest głównym śledczym. Musicie coś nam dać.
Jak mówiłam, możecie pytać.
- Ile ofiar? - Wiele.
Więcej niż pięć?
- Macie podejrzanych? - Jeszcze nie.
Ale mamy profil zabójcy.
Chcemy to usłyszeć czy tylko się przestraszymy?
Nie. Chcemy poznać każdy jebany szczegół. Z góry dzięki.
Pamiętajcie, że to tylko domysły.
Ale robisz to od dawna. I jesteś najlepszy.
Chętnie posłuchamy.
Biały szarmancki mężczyzna po 40. Bliżej mu do Bundy'ego niż Dahmera.
Wykorzystuje swój wygląd i charyzmę. W stosunku do kobiet i mężczyzn.
O Boże.
Jest bogaty, ma znajomości. Ale nie od zawsze.
Dorastał w biedzie. Nie znał luksusów, jakie ma teraz.
Myślę, że pochodzi z Głębokiego Południa albo Środkowego Zachodu.
- Tak. - To niesamowite.
Potrafił być miły, gdy tego chciał.
A gdy sądził, że nikt nie patrzy, obserwował ciebie.
Zawsze miał przy sobie aparat i robił zdjęcia. Dziwne.
Ale chodzi o coś więcej, prawda? Coś się stało?
Gdy miałem 14 lat, pojawił się problem.
Wszędzie znajdowano martwe ptaki. W rynnach, na cmentarzach i gankach.
Różne gatunki, ale coś je łączyło.
Odcięto im łapki.
Ktoś je torturował.
- Myśli pan, że to Ramsey? - Ja to wiem.
W tym samym roku wycięli mu migdałki.
Moja mama była znana ze świetnego rosołu.
Kazała mi mu zanieść. Miał pokój na poddaszu.
Nie zapukałem.
Zobaczyłem ptasie stopy. Rozłożone na łóżku jak karty baseballowe.
Nie mówiłem o tym.
Dlaczego? Chłopak zabijał ptaki.
Wspominałem, że robił zdjęcia. W tym mojemu tacie.
Nie z pana matką.
Gdybym coś powiedział, zniszczyłby moją rodzinę. Więc milczałem.
W końcu przestał je zabijać.
Uznałem, że z tego wyrósł albo się przestraszył.
Ale tak nie było?
Nie wiem. Powinien pan pomówić z kimś innym.
Z kim?
Ramsey pisał do mnie listy po liceum. Nie odpisywałem.
Wspominał o facecie z Filadelfii, „Białym Mike'u”.
Z Filadelfii? Tu nikogo nie ma?
Tylko matkę, ale od lat jej nie odwiedził.
Chwila. Więc matka Eda Ramseya żyje?
Nie my pierwsi stąpamy po tych ziemiach. Nie my pierwsi na nich ucztujemy.
Składam hołd plemieniu Algonkinów,
JOHN: MUSIMY POGADAĆ
gdyż stoimy na ich ziemi.
Za autochtonów.
Ta świnia piekła się w tradycyjnym dole.
Długimi godzinami w podziemnym cieple wytworzonym przez kamienie i zarośla.
Zanim jej skosztujemy, podziękujmy wspólnie
temu zwierzęciu za poświęcenie się...
Zdjęcia i szantaż. Przynajmniej jest konsekwentny.
Z kłamstwami też.
Ta martwa matka, o której opowiada? Żyje i ma się dobrze.
A to ciekawe.
Nie rób sobie nadziei. Podobno nie rozmawiali od 25 lat.
Pewnie, że nie.
Zmarła matka jest podstawą osobistej mitologii Ramseya.
Nie mógł po prostu wyjechać.
Musiał symbolicznie ją zamordować,
by stać się tym, kim chciał.
To wskazuje, że nadal ma nad nim władzę.
Musisz z nią pogadać. Szukaj dalej.
Jasne. Co tam sobie wcinasz? Szaszłyki z krewetek?
Do usłyszenia.
To bardzo miły gest.
Elle, a tobie podobał się toast?
Gdybyśmy chcieli uczcić autochtonów, oddalibyśmy im ziemię.
I to w tobie kocham. Masz czyste serce.
Gdzie twój przystojny ochroniarz?
Chcę podać mu kawałek szyi. To najlepsza część.
Poszedł do toalety. Chyba się zgubił.
Przepraszam.
Drogi Eddie, dziękuję za listy. U mnie wszystko w porządku.
Masz nakaz przeszukania?
Nie potrzebuję go, by wyjść do toalety.
Po drodze minąłeś już trzy.
Łatwo zgubić się w tak dużym domu.
Ale cieszę się, że tu trafiłem.
Masz tu niezłą kolekcję.
Oczywiście, że doceniasz sztukę.
W końcu grzebiesz w umysłach zabójców.
Obaj jesteśmy koneserami śmierci.
I dobrej whiskey.
Pappy Van Winkle. Słyszałem, że to twoja ulubiona.
Od kogo?
Spotkałem tylu ludzi,
że nie pamiętam, kto podzielił się ze mną tą ciekawostką.
Ale to prawda, tak?
Napijmy się.
Za najrzadsze przyjemności życia.
Warta każdego grosza, prawda?
- Doceniam gest. Dziękuję. - Nie ma za co. Ale to kosztuje.
Opowiedz mi jeszcze o tym profilu zabójcy.
- Co jeszcze mi powiesz? - Już za dużo powiedziałem.
Daj spokój, Alex. Mam urodziny.
Człowiek, którego szukamy, jest nadzwyczaj błyskotliwy.
Nadzwyczaj.
Ale jego intelekt maskuje głęboko zakorzeniony brak pewności siebie.
Skąd ten pomysł?
Czci innych, bardziej imponujących seryjnych morderców.
Desperacko chce być im równy.
Może po prostu szanuje to, co osiągnęli.
To, jak wyryli swoją spuściznę w zbiorowej psychice Ameryki.
Ale co ja tam wiem?
- Myślisz, że możesz go powstrzymać? - Ja to wiem.
Dlaczego?
Bo znam go lepiej niż on sam siebie.
Chce zostać legendą,
ale tylko je kopiuje.
Stworzył nawet album. Jak jakiś napalony fan.
Nadaliśmy mu pseudonim. „Wielbiciel”.
Sprytnie.
Powinniśmy wracać na imprezę.
Niech to będzie nasz mały sekret, dobrze?
Nie mam tyle Pappy Van Winkle.
W moim domu. W moim jebanym domu.
Już dobrze.
Kurwa!
Château Primeur. Wino za 10 000 $ na betonie. Świetnie.
Omija cię cała zabawa.
Ile wypiłeś?
Nie licz mi drinków, skarbie.
- Hej. - Hej.
- Kotku, gdzie cię wywiało? - Musiałem pogadać z Johnem.
- Wszystko gra? - Tak. Wszystko w porządku.
Powiedziałaś Ramseyowi, że lubię Pappy Van Winkle?
Nie. A co?
„Kto uszy zamyka na wołanie ubogiego,
sam będzie wołać bez skutku”.
Ulubiony werset z Biblii mojej matki.
Recytowaliśmy go co niedzielę przy obiedzie,
a gdy nam ją odebrano, przysiągłem sobie,
że będę podtrzymywał tę tradycję do końca życia.
Dobry wieczór. Detektyw John Sampson, policja w Waszyngtonie. Ja do pani Ramsey.
- Spytam, czy pana przyjmie. - Dziękuję.
To dla mnie przełomowe urodziny.
Myślałem, że wiek średni zaczyna się od 45 lat.
Teraz zmieniam zdanie. Raczej od 50.
Wyglądasz świetnie. Góra na 35.
To zasługa genów czy doktor Daine?
Nic nie powiem. W mojej branży przyjmuje się rekomendacje, nie pochwały.
Dla nowych gości przedstawię zasady.
Nie chcę żadnych prezentów.
Proszę tylko o datek na dowolną organizację charytatywną.
Później spytam, na którą i jaki, bo jestem niegrzeczny.
Ale najpierw chciałbym wam opowiedzieć,
dlaczego to tyle dla mnie znaczy.
Po raz pierwszy w życiu postanowiłem
coś zmienić na tym świecie krótko po tym, jak zabito moją matkę.
Po takim przeżyciu inaczej widzi się świat.
- Na pewno. - Nie zawsze miałem pieniądze.
Ale miałem czas, energię i dużo miłości.
Oddałem to wszystko chłopcu o imieniu Isaiah.
Jego ojciec, Jason,
był dilerem i porzucił rodzinę.
Niedługo po tym zmarła jego matka, Joanne.
Była narkomanką, pewnie pracowała na ulicy.
Ciężar wychowania chłopca spadł na jego babcię, Reginę.
To była silna, dumna kobieta. Robiła, co mogła.
Ale Isaiah był taki uparty. Autodestrukcyjny.
Wyobrażając sobie matkę, która sprzedaje się za narkotyki,
był wściekły na cały świat.
Alex, co się dzieje? Czemu mówi o tobie?
Trudno było mi patrzeć, jak próbuje udowodnić, że jest kimś więcej
niż synem dilera i dziwki.
Czekam na szczęśliwe zakończenie.
Historia trwa.
Nie powiem, że kiedykolwiek było mu łatwo.
Życie ciągle rzuca mu kłody pod nogi.
Poznał miłość swojego życia, urodziło mu się dwoje dzieci,
lecz jego żona została zastrzelona.
Znów jest mu ciężko.
Może powrócić do autodestrukcyjnego zachowania.
Nie wiem, czy sobie poradzi. Ale jednego jestem pewien.
Gdyby nie ja, już dawno by przegrał.
I dlatego nigdy go nie skreślę.
Nieważne, jak nisko upadnie. Dobra, koniec tego dobrego.
Felicia, co powiesz na datek?
Elle.
Co się dzieje między tobą a Edem?
Nie wiem.
Gówno prawda. Mówił o tobie. Nie próbuj mnie okłamywać.
- Ramsey to Wielbiciel. - Co?
- To niemożliwe. - Teraz mam stuprocentową pewność.
Powiedziałaś mu o mnie cokolwiek z tych rzeczy?
Nie. Nie rozumiem. Chwila.
Jeśli on jest Wielbicielem... Od dawna o tym wiesz?
Kiedy zacząłeś go podejrzewać?
Kilka dni temu.
Dlatego zmieniłeś zdanie co do przyjęcia.
Mogłeś powiedzieć.
Nie zachowywałabyś się normalnie.
„Normalnie”? W ogóle bym tu nie przyszła.
I utrudniłabym ci sprawę, co?
Wtedy i ty byś nie poszedł. Dlatego skłamałeś.
- Nie skłamałem. - Zataiłeś prawdę.
Według mnie to kłamstwo.
Udawanie, że tak nie jest, jest jeszcze gorsze.
Czekaj. Wysłuchaj mnie.
Nie.
Powiedz, że coś masz.
Ma demencję. Światła są włączone, ale nikogo nie ma w domu.
Cholera. Muszę poznać jego czuły punkt.
Jak idzie? Wie, że masz go na oku?
Tak. Gra się rozpoczęła.
Słuchaj.
Spróbujesz paradoksalnej świadomości.
Ludzie z demencją mogą mieć przebłyski,
jeśli je wyzwolisz.
Wiem, że szanse są małe, ale jeśli dobrze trafisz...
Masz jakiś pomysł?
Tak. Ramsey mi go podsunął.
Co się stało, Elle? Wszystko gra?
- Tak. Jasne. - Kłamiesz.
Widzę, że płakałaś. Co się stało?
Możesz ze mną porozmawiać. O wszystkim.
Spędziliśmy razem tyle czasu. Jesteś moją przyjaciółką.
- Liczę, że czujesz do mnie to samo. - Oczywiście.
Źle się poczułam. Zamierzałam wrócić do domu.
Teraz nie możesz.
Zaraz najlepsze.
Mówisz o Buckleyu.
Nie wiem, czy dam radę go przekonać.
Elle, czekałaś na tę szansę od miesięcy.
- Dzieciaki na ciebie liczą. Prawda? - Tak.
- Dasz radę. - Dobrze.
„Kto uszy zamyka na krzyk ubogiego,
sam będzie wołać bez skutku”.
„Kto uszy zamyka na krzyk ubogiego,
„Sam będzie wołać bez skutku”.
- Kim jesteś? - Jestem John. Pracuję w policji.
Musimy pomówić o pani synu Eddiem.
„Jezus zapłakał”.
Słucham?
„Nie będę spoglądać na śmierć dziecka”.
„Drogocenna jest w oczach Boga”...
„Śmierć Jego czcicieli”.
Była święta.
Siostra Eddiego?
Czy Eddie zrobił jeszcze coś złego?
Elle Monteiro, mój drogi przyjaciel Lawrence Buckley. Znamy się od lat.
Jak to było? „Z przyjacielem”...
Z prawdziwym przyjacielem pozbędziesz się zwłok.
Ed od tygodni dręczy mnie w sprawie twojej organizacji.
Śmiało. Zachwyć mnie.
To twoja wielka chwila. Wóz albo przewóz.
Program fundacji Somewhere opiera się na mentoringu.
Dzieci, którym pomagamy...
Głośniej, skarbie. Jestem przygłuchy.
Mam na imię Elle. Mówiłam, że próbujemy...
Dajemy dzieciom wiele możliwości.
Nie tylko bierzemy, ale i dajemy.
A koszty administracyjne?
Zmienne. Rozwijamy się...
Podaj mi procent, skarbie, i daruj sobie ten esej.
Nazywam się Elle Monteiro. Pobieram 22%.
- Sporo. - Inne organizacje...
Brałaś kiedyś udział w proteście przeciwko stróżom prawa?
To nie ma znaczenia.
Aż 60% moich rocznych datków trafia do ruchu back the blue.
Uwierz mi, to ma znaczenie.
Tak. Byłam na protestach przeciwko policji. Wiele razy.
To nie czyni z niej wroga policji.
Tak właściwie, Larry, Elle spotyka się z detektywem Crossem.
Jesteś z Crossem?
A to ma znaczenie?
Nie wiem. Co powiesz na ćwierć miliona?
Elle.
Co tu się dzieje?
Pan Buckley zaoferował ćwierć miliona
fundacji Somewhere.
Jesteście parą? Może zrobię z tego coroczny prezent.
Lawrence i ja jesteśmy tacy sami.
Kiedy jakiś projekt nas pasjonuje,
doprowadzamy go do samego końca.
Proszę mi wybaczyć.
Elle, co tam się stało?
Pytasz o datek załatwiony przez seryjnego mordercę?
Zrobił to, żeby mnie wkurzyć. To samo z przemową.
Nie obchodzi mnie jego motywacja.
Jak ktoś, kogo kocham, mógł postawić mnie w takiej sytuacji?
Kłótnia kochanków?
Mam z nią porozmawiać?
Właściwie to ja chciałbym coś dla ciebie zrobić.
Wiem, że nie chciałeś prezentów.
Ale mój kolega pojechał po niego aż do Indiany,
więc mam nadzieję, że zrobisz wyjątek.
Sto lat, sto lat
Niech żyje, żyje nam
Niech żyje nam
Moja nuta.
Kopiesz pod sobą głęboki dół.
Czemu skłamałeś, że nie żyje?
Miałem paradować z nią po mieście? Straciła kontakt z rzeczywistością.
Serio? Według mojego partnera jest zaskakująco świadoma.
Przeczytał jej ulubiony werset z Biblii
i od razu się otworzyła.
- Sporo mu powiedziała. - To krucha staruszka.
Krucha była już wcześniej, prawda?
Ale chyba wiesz, że to nie było nic osobistego,
gdy się od ciebie odwróciła?
To się nazywa żałoba patologiczna.
Rodzic traci jedno dziecko
i zrywa więź emocjonalną z drugim.
To mechanizm obronny rodzica,
ale kurewsko wyniszczający dla żyjącego dziecka.
Wystawisz rachunek za diagnozę?
Dla niej właściwie umarłeś z siostrą.
Ale ty dalej pragnąłeś aprobaty mamusi.
Nie dostawałeś jej, więc zacząłeś usilnie zabiegać o jej uwagę.
Robiłeś rzeczy, których nie mogła zignorować.
- Jak z ptakami. - Nie wiesz, o czym mówisz.
A kiedy to nie wypaliło i w końcu zrozumiałeś,
że matka już nigdy cię nie pokocha,
musiałeś ją uśmiercić.
Musiałeś zabić ją w swoim przekonaniu, by pozbyć się myśli,
że twoja matka żyje
i ma cię głęboko w dupie.
Ciepło. Ale nie gorąco. Nie powiedziałem jej o ptakach.
Za to powiedziałem jej, że zrobiłbym wszystko, by być jedynakiem.
Wszystko.
Wszyscy mamy tajemnice, Alex.
Różnica polega na tym, że ja jestem gotów ujawnić swoje.
Wszystkiego najlepszego.
PENDELTON ZRÓB TO TERAZ.
Dawaj to!
Pomocy! Proszę! Pomóż mi!
Nie!
- Nie! - Nie masz dokąd pójść.
Muszę być idealna, prawda? Jak Aileen?
Nie!
Nic nie mów. Nic nie pamiętasz.
Zaraz podadzą tort.
- Panie Ramsey? - Chwileczkę.
Miałem dać znać, gdy tort...
Zaraz, kurwa!
Gdzie byłaś?
Gin z tonikiem. Nie, sam gin.
Wszystko w porządku? Wygląda pani, jakby zobaczyła ducha.
O Boże! Piękny!
Sto lat, sto lat
Pomyśl życzenie!
Oczywiście sam go upiekłem, więc każdy musi spróbować.
Dziękuję.
Wziąłeś prysznic i zmieniłeś koszulę.
Ładne guziki. Dodać do profilu nerwicę natręctw?
Dziwne, że wciąż tu jesteś.
Coś się stało, gdy poszedłeś po wino.
Jezu. Jesteś na tyle arogancki, żeby ją tu trzymać?
Nie wiem, o czym mówisz,
ale cieszę się, że zostałeś, bo teraz mogę na to patrzeć.
- Na co? - Jak zmieniasz się w dynię.
Wszystko gra? Lepiej to sprawdź.
Czas na dynię.
TANIA HIGHTOWER: TO TY?
- Coś ty zrobił? - Nie rozumiem.
Nie wiem! Nie strzelaj!
To ty, prawda? To ten incydent zgłosił Sampson.
- Zabiłeś ją? - Nie strzelaj!
- Wyjaśnię to. - Nic nie mów.
Elle.
- On to zrobił. - Kto?
- Ramsey. - Co? Dlaczego?
- Bo to on jest mordercą. - Alex.
Posłuchajcie. Ed Ramsey to Wielbiciel.
Dobrze. Lepiej wracaj do domu.
Detektywie, chcielibyśmy ci wierzyć.
Ale to Ed.
- Zdradziłem wam profil. - Tak.
Skromne dzieciństwo, urok Teda Bundy'ego. To wszystko go opisuje. Eda Ramseya.
Chwilę temu przyznał, że zabił własną siostrę.
Zmarła w wyniku zatrucia tlenkiem węgla.
Ten człowiek porywa ludzi.
Okalecza ich i wykonuje egzekucje.
To pieprzony potwór.
Jedynym potworem, jakiego tu widzę, jesteś ty.
Tak. To było złe.
Bardzo złe. Ale niech to nie przyćmi waszego osądu.
Zastanówcie się, dlaczego filmik pojawił się teraz.
Akurat teraz,
gdy dowiedział się, że jest podejrzanym?
- Alex. - Nie. Chwila.
Lubicie filmiki? Mam tu jeden.
Podobno jego matka nie żyje. Zamordowano ją, gdy skończył studia.
To kto to jest?
Sto lat, sto lat
Ramsey, kto to jest?
To jego matka nagrana dziś w jej domu w Indianie.
Martwa matka to kłamstwo.
Wszystko jest kłamstwem.
Wyjdź stąd.
Nie wierzysz mi?
To nie czas ani miejsce. Jedź do domu i dzwoń do związku.
Wszystko w porządku. Już dobrze.
Powiedzmy,
że detektyw Cross za dużo wypił.
Za duża presja.
Co dzieje się u Ramseya, zostaje u Ramseya. Prawda, Alex?
Wal się, skurwielu.
- O Boże. - Puszczać. Aresztuję was.
- Wynoś się. Już! - Hej.
Shannon Witmer żyje. Zapewne jest w tym domu.
Wynocha.
Sto lat, kurwa.
Odwal się!
Oficjalnie zażądają odznaki i broni.
Będziesz musiał je oddać.
W następnym odcinku...
Winisz za to mnie?
- Zaczęło się od twojego donosu. - Uważaj na słowa.
Shannon to ostatnia ofiara Ramseya.
To perfekcjonista. Ma obsesję na punkcie wygrywania.
- Mówisz o Wielbicielu czy o sobie? - Popełniłem błąd.
Shannon nie może zapłacić za niego życiem.
To takie trudne?
A kto to?
Znalazła świadka, który cię zniszczy.
Na pewno?
Napisy: Maria Plicner
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski