Anteriormente en Cross...
- Voilà. - Sen o libro, nada diso importa.
Non son recortes. É a súa biblia.
Nunca te esquecerán.
- Sóltaa. - Desexaba que foses ti, Alex.
Alguén do meu pasado quere castigarme.
Segundo a miña opinión profesional, non pode curarse.
- Que é isto? - O nome que nos deches, Peter Lenox.
Vive a túa vida, vale? A miña está acabada.
Este tipo séntese culpable polo que lle pasou a Deirdre.
Anos centrado nisto, planificándoo.
Un tipo así nunca se renderá.
Toma.
Este episodio contén historias de sucidio ou de condutas suicidas.
Pode ferir a sensibilidade do espectador.
Alex, que fas aínda na cama?
Non queres xogar con Sampson? Está esperando fóra.
Non me apetece, avoa.
Enténdote.
Cando era pequena, dábanme moito medo as tormentas.
Metíanme o medo no corpo.
Eu tamén me agochaba na cama ata que pasaba a tormenta.
Pero se hoxe non está chovendo.
Seino, pero si que viviches varias tormentas moi grandes.
Perdiches a túa mamá.
Agora, o teu papá.
É demasiado para un neno.
O bo das tormentas é que non duran para sempre.
E ti xa levas unha chea delas, pequecho.
Así que, a partir de agora, so virán días de sol. Prométocho.
E cando brilla o sol,
é hora de volver saír fóra.
E se che pasa algo malo a ti tamén?
Eu sempre estarei contigo, Alex.
Prometido?
Prometido.
Estou contigo, avoa. Todo irá ben.
Estou aquí.
Collerei o cabrón que che fixo isto.
Tranquila, avoa. Collereino.
Probas para ictus. Levádea á sala 3.
Avoa, estou aquí.
Só persoal médico a partir de aquí.
FAVORITOS - AVOA - JOHN
Papi!
Ei.
Onde está a avoa? Está ben?
Está estable, pero segue grave.
Vixíana para asegurarse de que segue ben.
- Podemos vela? - Aínda non, pequecha.
Vanlle facer probas.
- Quero ver a avoa. - Escoitade.
Vedes esa máquina expendedora?
Que vos parece se imos ver que teñen?
A ver se hai algo para a avoa.
Elle, moitas grazas por vir cando...
Vaise poñer ben.
Foi Peter.
O home que me acosa.
Virán reforzos,
pero Damon e Jannie non poden quedar na casa.
Necesitan un lugar seguro.
Eu teño que atopar a Peter.
Que queden comigo.
Agradézocho, Elle. Pero non sei se será seguro.
Este home sábeo todo sobre min.
Perdoade que me meta.
A miña familia ten unha cabana en Goose Creek.
Se precisades un sitio seguro onde quedar,
podo levarvos.
Non é moita cousa, pero está lonxe de aquí.
É o último sitio no que a alguén se lle ocorrería buscarvos.
Nancy, sinto moito meterte nesta lea,
pero iso sería perfecto.
Tranquilo. Non mo pediches ti, ofrecinme eu, así que...
Vou con eles. Uns días libres viranme ben.
Ademais os nenos necesitan estar con caras familiares.
Comprámoslle á avoa as súas regalicias favoritas.
Era o último paquete. É un bo sinal, non?
Seguro que si.
Aos nenos viralles ben saír da cidade.
Respirar aire fresco, estar na natureza.
- A canto está de aquí? - Ei.
Goose Creek está lonxe da cidade. Moi lonxe.
Así que se vos erguedes cedo, habedes ver cervos no bosque.
Xenial. Que pasa coas tarefas da escola?
Pois que tendes que facelas, señorita.
Chegaranvos por correo electrónico.
De feito,
non temos wifi, e hai mala cobertura de móbil.
Á vella usanza.
Non hai Internet?
Nada de Internet. Pero podes facer chamadas.
Este é o número do teléfono.
Grazas. Sei que isto non é prato de...
Para aí.
Os meus fillos xa son maiores.
Regina mais vós sodes o mellor que me puido pasar.
Así que estou encantada de axudar.
Moitísimas grazas, Nancy.
Antes de marchardes, quero ensinarvos algo.
É el?
El é quen nos está facendo isto?
Se o vedes, botade a correr, vale?
E pedide axuda.
Pensaba que tería unha cicatriz, un parche no ollo ou algo así.
Ei.
Todo vai saír ben.
Vale? Prométovolo.
Prometido.
Detective Cross?
Son Kat, a asistenta social de Peter.
Grazas por atenderme tan rápido.
Que pode dicirme? Ten información?
Hai nove anos que non podo contactar con el.
Non me sorprende. Ten algún parente? Sabe algo? Isto é urxente.
Segundo a documentación,
os que non faleceron están na cadea.
De que se trata? Pasa algo con Peter?
Está acosando unha familia.
A miña familia.
Síntollo.
Isto non consta no seu expediente, e igual non serve de moito,
pero lembro unha muller que o axudaba.
Ás veces, viña aquí con el e axudáballe co papelame.
E non eran parentes?
Peter chamáballe fada madriña.
Un encanto de muller. E recordo a alguén máis.
Unha moza de pelo negro. Como era?
Chamábase DD? Ou algo así?
- Deirdre. - Deirdre, si. Está na cadea.
A señora que o axudaba?
- Como podo atopala? - Non lle sei dicir.
Non pediu axudas e non consta nos rexistros.
- Nin lle sei o nome. Síntoo. - Xa. En fin... Grazas.
Grazas pola axuda.
Se se lle ocorre algo máis, o que sexa, avíseme.
Vale.
Este sitio é fermoso.
Que paz, que silencio.
Xa. Era o sitio preferido da miña filla máis nova.
Hai anos que o temos.
Por moi mal que fosen as cousas, este lugar sempre era o noso refuxio.
Aquí durmo a sono solto.
Eu estou afeita á cidade.
O campo é demasiado tranquilo.
Aquí non pego ollo.
Tampouco meu fillo podía.
Mira no armario das medicinas. Hai algo que che axudará.
E xa verás o ben que dormes.
Tes can?
Os meus fillos tiñan, si.
Xa hai moito que morreu. Pero quedamos coa correa.
Non é fácil desfacerse dalgunhas cousas.
- Para que é isto? - Non o toques.
Para os mosquitos.
Con que o premas unha soa vez, virá un enxamio enteiro.
Por iso non é seguro para nenos.
Podemos precisalo para defendernos.
Damon, non te preocupes por iso. Ninguén nos atopará aquí.
Por que ese home nos odia?
Non che sei, amor.
Igual é porque,
ás veces, as persoas senten tanta dor
que só queren que os demais tamén a sintamos.
Cambiemos de tema. Quen quere chocolate quente?
- Si! - Si.
Pensaba que si.
Eu non pido que...
- Xusto o que... - Ola.
- Ola.
- Axudades a Cross con Lenox? - Si.
- Todo o mundo. - Como vai?
De momento, nada. Pero é cuestión de tempo.
De acordo.
- Os nenos están ben? - Están.
Estarán fóra cunha amiga da familia
ata que pillemos a Peter.
Desexamos que a avoa se poña ben.
Si, tamén eu.
Acabo de volver do hospital.
A cousa é grave, pero ela é forte.
Se precisades axuda, contade comigo.
Queres falar con Cross?
Non. Se quere, xa me chamará.
- Grazas, Tana. - De nada.
Ei, Alex, que pasa entre Two John e ti?
A que te refires? Díxoche algo?
Estivo aquí, pregunteille onde andabas e non o sabía.
Esta é a primeira vez que lle pregunto e non o sabe.
Pensei no máis cruel que lle podía dicir, e díxenllo.
Pedícheslle perdón?
Non creo que pedirlle perdón axude moito.
Se cadra tes razón. Eu...
Se eu fose ti, intentaríao.
Dígame?
Nancy, son Alex.
Só quería saber se chegastes ben e estades instalados.
Estamos aquí coma reis nun cesto.
Pero alégrame que chamases.
Porque Elle mais os nenos estaban empezando a preocuparse.
Puideches localizar o home ese?
Aínda non.
Podes pasarme con Elle?
Claro. Elle?
Grazas.
Interrompes unha ìntensa partida de Life.
Estes teus nenos dirixirán o mundo algún día.
Así son Damon e Jannie.
Oe, como vai a avoa?
Agora está estable, pero ten un sangrado interno.
Non poden tratala ata que o controlen.
Vaise poñer ben, Alex. Seguro que si.
Ese é papá? Quero falar con el agora mesmiño.
Un momento.
Papá, a cabana é chulísima.
Temos cheminea e liteiras.
Damon mais eu queremos durmir na de enriba.
- Usarémola por quendas. - Si?
A tía Nancy encargounos tarefas e vainos pagar.
Agora chamádeslle tía?
Si, foi idea de Damon.
A Srta. Nancy dixo que lle gustaría moito.
Di que a familia non é a de sangue.
Son as persoas que te queren.
Logo ela mais o tío John tamén son familia.
Si, ruliña. Pódese ser familia sen ter o mesmo sangue.
O sangue non é o importante.
Papá? Segues aí?
Estou, si.
Un bico para Damon da miña parte.
Non penso darlle un bico.
Pero dareille saúdos.
- Quérote. - Eu tamén a ti, rula.
Alex. Cross.
Ei, agora non che teño tempo.
Non sabes o que teño.
Ramsey mandoume o seu libro.
Que vas facer con el?
Non o sei. A ver, ocórrenseme un milleiro de cousas.
Tania, de verdade que agora mesmo non podo.
Vaites. Está pasando algo gordo. Cóntamo.
Se esperas un par de días antes de publicalo, falamos.
Pero non o convirtas en estrela.
Perdiches a túa nai, parte da túa familia. Que sentiches?
Non era da familia.
A familia son as persoas que te queren.
Non me atoparás.
Un Mississippi, dous Mississippis,
tres Mississippis, catro Mississippis,
cinco Mississippis, seis Mississippis, sete Mississippis.
A muller que axudaba a Peter,
recoñeceríaa se a volvese ver?
Coido que si.
Envíolle unha ligazón.
Chegoulle?
Aquí a Internet vai e vén.
Recibido.
É esa a muller que viu?
Si, é ela.
Avellentou un chisco,
pero estou segura de que é quen axudaba a Peter. Que loucura.
Como o descubriu?
INSTITUTO EARLY MOZART
Que fas?
Señorita Nancy. Estamos xogando ás escondidas.
Pareceume un bo sitio para agocharme.
Eu atopeite, así que non é moi bo.
Veña, sube. Vai lavar as mans.
Xa case é hora de cear.
Damon, estás ben?
Isto é demasiado para vós.
Espero que remate axiña.
Coñecendo a Alex, seguro que si.
Mentres tanto, non hai nada do que preocuparse.
Aquí estamos totalmente sós.
Desculpade.
Dígame?
Ola, Nancy. Perdoa que te moleste.
Podo falar un intre con Elle?
Está poñéndolles roupa de abrigo aos nenos.
Imos saír fóra a preparar uns s'mores.
- Doulle algún recado? - Non fai falta.
Só será un momento. Necesito falar con Elle como sexa.
- É importante. - Pasa algo?
Non. É por Jannie.
Ten un problemiña de saúde.
Acabo de decatarme de que non levou a medicina.
Pode solucionarse sen lle dar a medicina,
pero necesito explicarllo a Elle.
Mira que pasei tempo na vosa casa e nunca vin a Jannie tomar medicinas.
Desde logo Regina nunca mencionou nada.
Que raro que nunca xurdise.
O caso é que a necesita, por iso necesito falar con Elle.
De verdade, Alex?
Ou é que o sabes?
Perdoa?
Sabes quen son eu?
Sabes o que está pasando?
Non lles fagas dano aos meus fillos. Queda claro?
Encántame ese ton de "aquí mando eu".
Pero eu diría que agora non estás ao mando, non si?
Como lles toques un só pelo da cabeza, xúroche...
Jannie? Jannie, rula. Ven aquí un momento.
Ei.
Sabes o que? Acabo de lembrarme...
Temos un sitio especial que me gustaría ensinarche.
Era o favorito da miña filla. A ti tamén che vai encantar.
- Que é? - É unha sorpresa.
TEMPO - DISTANCIA 3 H 37 MIN - 412 KM
Meu Deus. É a súa nai?
E agora que facemos?
Que che parece se ti mais eu damos unha volta polo bosque?
Non.
Que divertido. Comemos primeiro os s'mores?
Claro. Iremos despois de comelos.
Agora vai rematar a cea.
- Que pasou? - Nada.
Tráesme outra pouca manteiga?
Si. Grazas, pequecha.
Vale.
- Deberiamos contarllo? - Non.
Tes que actuar como se non pasase nada.
Necesito que fagas algo. Podes collerlle as chaves?
- Podo. - Do resto xa me encargo eu.
Por favor, non lles fagas dano aos meus fillos.
Ese ton xa me gusta moito máis, Alex.
Ben sei que todos pensan que es o mellor detective do mundo.
Mais para min, só es un merdeiro de barrio.
Por que nos fas isto?
Dimo ti, xa que es tan experto.
- Que é o que queres? - Grazas, amor.
Quero que veñas aquí.
Desarmado.
Non traias a ninguén. Non llo digas a ninguén.
Se non respectas todas as miñas condicións,
xúroche que endexamais volverás ver vivos os teus fillos.
Douche un límite de tempo.
Tes catro horas.
Un pouco máis por se hai moito tráfico.
Espero que deas chegado a tempo con ese Mustang novo que tes.
Conduce con coidado.
Moi ben. Por onde iamos?
- Estache arrefriando. - Como está?
Boísimo.
Sabes o que, cabrón? Tiñas...
Tiñas razón.
Tiñas toda a razón.
Ultimamente non me estou comportando ben. Non só ultimamente.
Dende que morreu Maria.
Enfadeime porque mo fixeches ver.
Enfadeime máis cando tentaches axudarme.
Dei por sentada a nosa amizade, e tamén a nosa irmandade.
Soltei algunhas burradas que non debía. E agora...
Agora nin sequera veño polas razóns correctas.
Tiña que vir, mirarte na cara coma un home
e dicirche: "Perdóame. Quérote, meu irmán."
Pero non fun quen de tragar o meu orgullo, e a miña familia...
A nosa familia está en perigo.
Para, querido.
Abondaba co de "cabrón".
En serio, Elle. Non saio con ninguén.
Teño coñecidos.
Xa sabes, coñezo a alguén,
e, ao dereito, escápolles correndo.
Non te ves sentando a cabeza?
Non.
Tampouco te vexo a ti.
Regina contoume que Alex non se portara ben
e que ti non llo consentiras. Direiche algo.
Fixeime en como te mira, e ben sei como fala de ti.
É algo auténtico. Polo que paga a pena loitar.
Se cadra, algún día ata aumentas a familia Cross.
Vexo que hai confianza.
Nancy, vou ter que pedirche algo máis forte có té.
Xa me estaba a preguntar cando te unirías á festa.
Porque teño aquí un whisky que nos vai acaer moi ben.
Isto é o que facemos na cabana.
Bebemos. Comemos. Mantémonos quentiños.
- Velaí tes. - Grazas.
Porque Alex e ti o arranxedes.
Saúde.
Non podo crer que sexa ela.
Vaia tola. Imaxinas canto levará planeando isto?
Só para entrar na nosa casa, foi voluntaria no Early Mozart.
Conseguiu que admitisen a Damon. Convenceno para...
Hostia, meu. Coa de veces que a teño visto sentada onda ti.
Por que non fixo nada daquela?
Non che sei, John.
Non sei se quero sabelo.
Jannie, pequecha.
- Ei, ven aquí. - Que pasa?
Temos que marchar, pequena. Vamos.
Coidado coa cabeza. Moi ben. Vamos.
Eu non durmo.
Isto non ten que ver contigo.
Non son fillos teus.
Sae do medio.
Correde!
Vamos! Liscade!
Subide ao coche.
Sentade atrás. Coidado coa cabeza.
Damon, as chaves.
Non.
Correde!
Estamos a uns 2 km.
Canto tempo precisas?
En canto chegues, dáme só 10 minutos.
Entón, entras.
Vémonos en nada.
Déixame ver.
Non vou armado. Onde están?
Queres ver os teus fillos ou non?
Alex.
Están ben. Por agora.
Pon isto.
Senta.
Na cadeira da ventá.
Tentei sacalos de aquí.
Perdoa por meterte nisto.
Non fas as preguntas correctas, Alex.
Isto ten que ver contigo, non cos nenos.
Logo por que están aquí? Damon e Jannie non fixeron nada...
Deirdre tampouco fixo nada.
Pero ti dixeches que estaba tola, dixeches que non tiña arranxo.
Cando eu cheguei a ela, estaba desequilibrada.
Pero fixen mal ao dicir que non tiña arranxo. Síntoo.
De verdade, Nancy.
Estaría moi ben que abondase cunha desculpa.
Logo que queres?
Adiante. Dime o que queres.
Por que non deixas de mirar o reloxo? Tes présa?
Trouxo reforzos.
Tal e como dixeches.
O teu amigo morreu.
Está desangrándose no bosque coma un veado.
Non.
Se cadra despois vou por el, para arrincarlle os cornos.
Non.
Alex!
A de tempo que levo querendo facer isto.
Para, Peter. Agora o plan cambiou.
Trae acó. Toma isto.
Volve sentalo na cadeira.
Entón, Alex...
Perdiches a túa muller, acabas de perder o teu mellor amigo.
A avoa está grave.
Mais non sentes tanta dor coma min.
Aínda non comprendes o que se sente ao perder un fillo.
Que?
Oh, meu Deus. Por favor, Nancy...
Pecha a puta boca.
Colle os nenos.
A boa noticia é
que só colleremos un.
E podes escoller.
Cal escollerás? Será Jannie?
- Non. - Ou Damon?
Non. Por favor.
Non, Nancy. Non podo escoller.
Se queres vingarte, mátame a min.
Non estou morta.
Estou agonizando.
Cada minuto de cada hora de cada día.
Quero que ti tamén o sintas.
Veña, escolle.
E Peter matarao.
- Non, por favor. - Que?
Todo acabará nun instante.
E se ti non escolles,
levareinos para fóra
e poderás velos sufrir unha lenta e dolorosa morte.
Eles non fixeron nada.
Ten que escoller.
Por que?
Ten que escoller.
"Ollo por ollo."
Ten que escoller.
Para ela, non se fai xustiza matando un dos nenos.
Precisa algo máis. Precisa que escolla.
Trátase de obrigarme a escoller un dos meus fillos.
Por que é importante?
Non sendo...
Peter so é un posible sospeitoso.
Pero gustaríanos falar con el. Se o ve, chámeme.
Así o farei. Grazas.
- Que che dixeron? - Buscan a Peter.
Meterano no cárcere. Foi el, non si?
Xa o sei. Meu Deus, co seu historial...
Van acabar con ese rapaz.
Igual ata o condenan a morte. Deus santo.
Quizais haxa un xeito de axudalo.
- Igual ti podes axudalo. - Como?
E se houbese máis dun sospeitoso?
E se alguén confesase?
Unha rapaza branca,
sen antecedentes, que cometeu un erro
e colleu medo.
Entón, todo se descontrolou.
Un xurado nunca sería duro con alguén así.
Ao mellor sairía nun ano.
- Ou en menos. - Vale.
Fareino. É meu irmán. Debo facelo.
Meu Deus. Grazas.
A familia son as persoas que te queren.
Nunca cho contou, Peter?
Deirdre foi á cadea por culpa de túa nai.
- Iso é mentira. - De que fala?
Lin as cartas que vos escribistes.
Vin canta culpa sentías ao estar Deirdre na cadea
por algo que fixeras ti.
- Non o escoites. - Rogácheslle que cambiase a confesión.
Pensabas que morrera pola túa culpa.
O da confesión non foi idea de Deirdre, non si?
- Cala a puta boca. - Mamá.
Ten razón?
Non tiña elección. Encerraríante de por vida.
Ti non eras quen para decidir.
Tiña que protexerte. Iso é o que as nais fan.
Deirdre non querería que estes nenos estivesen aquí.
Non.
Que non se meta na túa cabeza. Non cambiou nada.
Non!
- Tranquilo. - Era eu.
Era eu quen debía estar na cadea.
- Eu debería estar morto. - Non.
Ninguén debería estar morto.
O meu plan non funcionou porque el dixo que ela non tiña arranxo.
El virouna tola.
Xa estaba mal cando a coñecín.
A cadea fixo que perdese a cabeza. E foi culpa túa.
Prefería estar no cárcere a saber que morreu pola miña culpa.
Non deixes que che faga o mesmo cá ela.
Non. Meu fillo, mira para min.
Son túa nai.
Eu son quen te quere.
Eu son quen te salvou.
Tes que axudarme a acabar con isto.
Deirdre no querería mancar os nenos.
Deirdre non está aquí para dicirnos o que quere.
Sabes por que?
Porque el a destruíu.
E colgouse nesa cela do cárcere.
É coma se el mesmo lle puxese a soga no pescozo.
El destruíu a nosa familia, e agora nós destruíremos a súa.
QUEROSENO
- Os nenos. - Vou.
Por aquí.
Estás ben, John?
Mellor que nunca.
Non lle fagades dano. Non é culpa súa.
Debe pagar por isto.
E ti tamén.
Non podo morrer.
Os meus fillos necesítanme.
Non tes elección.
Esas foron as últimas palabras de Maria.
Ou iso é o que me dixeron.
Pagarás por isto.
Pagarei no inferno.
- Mamá! Non! - Veña, vamos!
- Non! Mamá! - Veña.
Vamos, querido!
Estás ben?
Xa estou para outra.
Ven acó.
Podes poñer a mesa?
Quen quere bolos?
O almorzo xa está.
Vou baleirar todo o bote de salsa nestes gofres.
Como non me deixes unha pouca...
En realidade...
Así que si.
- Pois si. - Grazas.
Veña. Bótaa por riba dos ovos.
- Que pasou? - Non.
Quen dixo que podía comer?
Velaquí o está.
Por que tardaches tanto?
Tráioche algo?
Quedamos sen Pappy Van Winkle, pero a auga da billa non che está mal.
Es moi amable, Alex. Non quero nada, grazas.
Que fixestes?
Mereces un trato mellor.
Este é o teu xeito de dicirme que non me tes medo?
Queres empezar ti, ou empezo eu?
Querías verme. Por que?
É o mellor xeito de poñer o broche final ao legado do Admirador.
Ao final, ata me gusta o alcume.
Vou confesar ante o lendario Alex Cross.
Que legado?
Moi chistoso. O que non podes facer é reescribir a historia.
Con once mortes, estarei no olimpo.
Por onde queres empezar? Ou empezo eu?
Once? Non.
Só se te acusará dun asasinato. O de Emir Goodspeed.
Mais do secuestro de Shannon.
Vounos confesar todos.
Os 11, e con todo luxo de detalles.
Agarda un momento. Xa sei o que pasa aquí.
Como vas botar moito tempo encerrado,
igual para sempre, pensaches:
"Xa que estamos, podo facerme famoso." Non si?
Pero ti non o aturas.
Estás tan afeito a gañar que non aturas facerme de secretario
e recoller as miñas palabras para saír nos libros de historia.
Que libros de historia?
Vas confesar o asasinato de Emir ou...?
Non sei a que xogo queres xogar, Alex.
Tomes nota da miña confesión ou non, saberase a verdade.
Ou xa non lembras o meu libro?
Que libro?
Refíreste ao libro de Bobby Trey?
Non.
Sabes que o libro é meu.
Nunca te vin con el. Pero si que vin a Bobby.
Dentro dunha horiña, acudirei a unha rolda de prensa
e anunciarei que Bobby Trey Abellard é o Admirador.
Mentira!
Confesarei os 11 asasinatos.
Todos e cada un deles están documentados con detalle.
Cada transformación está no meu libro.
Podes describirme o libro?
Que te fodan.
Encántanche os programas en directo, non?
É o teu? Mira isto.
Ola, John.
Podes ensinarnos o libriño ese?
- Que é isto? - Téñoo aquí mesmo.
É coma este?
- Two John. - Si.
Dálle.
Alá vou.
Queima.
Por onde empezo? A ver.
- Esta hai que queimala. - Non.
Non!
Non! Non podes facer iso!
Tes que conservalo. Son probas.
Non! Son probas!
Mateinos eu.
Eu matei a Paul David Harris.
Eu matei a Patricia Bennett.
Eu matei a Charles Anderson.
Eu matei a Donald Clark.
O cabrón púxose histérico.
Ata parece que cre o que está a dicir.
Pero todos sabemos que só é un tarado.
Serei recordado!
Serei recordado.
Tocouche vixiar?
A miña neta mais eu estamos buscando sereas.
Xa non cre en Papá Noel,
pero cre que Ariel asomará a cabeza en calquera momento.
Que tal a familia? Regina?
Está recuperándose. Todos nós.
Quería falarche da túa vista xudicial.
Quedarás absolto.
E iso?
A vítima aceptou un acordo. Retirou os cargos.
Esquece ese vídeo e sigue coa túa vida.
Vaia cara que che quedou despois da boa nova.
A absolución non repara o dano que fixen.
Ninguén quere que perdas a placa.
Es o poli que detivo o asasino máis prolífico de Washington.
Agradecerásmo algún día.
É a miña última boa obra no cargo.
Preséntaste a alcaldesa.
Vaiche ben que non me enfronte a un tribunal disciplinario.
A min vaime ben, e ti terás unha segunda oportunidade. Merécela.
Ese non é mundo que eu quero.
Éche o que hai. Así son as cousas.
Sigas no traballo ou non.
Pero se o deixas, como cambiarás o mundo?
Es un heroe, Alex.
Só ti podes decidir o que iso significa.
Non sei se cho dixeron, pero esta é unha zona libre de cuspe.
De feito, hai un espazo arredor de min
que debe permanecer libre de cuspe.
Chamáronme para que viñese polas cousas de Emir.
- Iso é abaixo. - Seino.
É que...
Quería darche as grazas.
Un momento. Estamos mantendo unha conversa civilizada?
Es un merdeiro.
Moito coidadiño, nena.
Grazas por vires.
Non o fago por ti.
Por que o fixeches? Por que a min?
Asasinaron a miña muller onda Union Market.
Eras o único empregado cun historial de violencia.
Aquel día non foras traballar, e o asasino...
Usaron a túa tarxeta de acceso para fuxir pola área de descarga.
Denunciei o roubo da tarxeta.
Iso seino agora.
Naquel momento, supuxen que a mataras, ou que sabías quen fora.
- El non sabía nada. - Déixao falar.
Cando botaches a correr...
Claro que botei a correr, tío.
Cres que non sei o que pasa cando aparece un poli da nada?
Non precisan antecedentes.
Non precisan nada.
Abonda a cor da miña pel.
A cor da nosa pel.
Xa esqueceches quen es logo de tantos anos de poli?
Non o esquecín.
Pois actúa en consecuencia, meu.
Tes toda a razón. E non sabes canto cho sinto.
Volve presentar a queixa.
En público, para que o departamento non poida ocultalo sen máis.
Non quero a túa placa.
Só quero que os polis tamén obedezan as normas.
Pero a próxima vez que vexas un irmán correndo,
espero que te interpoñas entre el e o que sexa que vaia pasar.
Fareino. Prométocho.
INSTITUTO EARLY MOZART WASHINGTON, D.C.
ACTUACIÓN DOS ALUMNOS
Ánimo, Damon!
Ti podes.
Aquí tes a miña man tendida,
a parte da alma que non teño vendida.
Levo tempo vagando, mais agora volvín.
Agora necesítote. Aínda sentes algo por min?
Só contigo compartín
esa parte secreta de min.
Pódese dicir que fun temeraria.
Daquela queríate. Aínda sentes algo por min?
Estou rodeada de risos e mentiras,
medos sen cara, expectativas baldías.
Que amarga pode ser a vida.
SUSHI POR FAVOR
Agora veño.
Agora quérote. Aínda sentes algo por min?
Velaquí estás.
De que queres falar?
De Maria.
En serio Cross cre que me vai acusar de ser o Admirador?
Non para sempre.
Quere usar ese libro para converterte nun criminal buscado.
Pero tenche un plan de escape.
Sabe que mataches a Tavio Lemmons e a Vanessa Norris.
Pero non pode demostralo.
É Cross. Vas tentar a sorte?
Quero escoitar a súa oferta.
Está ben.
Moitas vítimas de Ramsey tiñan parentes
que necesitan respostas. Aquí é onde entras ti.
Debes facilitarnos información
que nos permita recuperar e identificar,
como mínimo, seis vítimas do Admirador.
Cres que poderás?
A cambio de que?
Inmunidade completa.
E 24 meses de prisión efectiva.
Sabes canto son dous anos na vida dun can?
Odio as matemáticas. Diría que menos cá perpetua.
Se me poñedes a inmunidade por escrito,
podes dicirlle a Cross que hai trato.
Entregareime mañá ás 10:00.
Hoxe. En canto acabes de comer.
Logo terei que saborear ben estas ás de polo.
- De acordo. - Moi ben.
Outra cousa.
Non estaría ben ter uns cartiños para cando saias?
Xa o sabía eu.
Sabía que había algo máis. Que foi?
Ramsey coñecía segredos de xente importante.
Sabíache, si.
De saber onde os agocha,
por que non ía gardar esa información para min?
Podes chantaxear un por un os cretinos do Congreso.
Ou vender o lote enteiro e seguir coa túa vida.
Isto é cousa túa ou do Goberno?
Tanto ten quen che pague.
A información xa vale máis có petróleo.
Subtítulos: Beatriz Rivas Pazos
Supervisora creativa: Paula Maneiro