Poprzednio...
- Voilà. - Bez albumu nic nie ma znaczenia.
To nie jest zwykły album, tylko biblia.
Nikt cię teraz nie zapomni.
- Puść to. - Chciałem, żebyś to był ty, Alex.
Ktoś z przeszłości chce mnie dopaść.
Moim zdaniem nie da się jej wyleczyć.
- Co to? - Nazwisko, które nam dałeś, Peter Lenox.
Żyj swoim życiem. Moje już się skończyło.
Przepełnia go poczucie winy. Obwinia się za los Deirdre.
Lata skupienia, lata planowania.
Ktoś taki nigdy się nie podda.
Dawaj!
Odcinek zawiera sceny przedstawiające samobójstwo lub myśli samobójcze.
Oglądasz na własną odpowiedzialność.
Alex, czemu jeszcze nie wstałeś?
Nie pobawisz się z Sampsonem? Czeka przed domem.
Nie mam ochoty, Nana Mama.
Rozumiem.
Kiedy byłam mała, bałam się burz.
Przerażały mnie jak diabli.
Chowałam się w łóżku, jak ty, i czekałam, aż burza odejdzie.
Ale dziś nawet nie padało.
Nie, ale ostatnio przeżyłeś kilka ciężkich burz.
Straciłeś mamę.
A teraz tatę.
Dla dziecka to zbyt wiele.
Jednak burze mają to do siebie, że nie trwają wiecznie.
A Bóg zesłał ci już twoją działkę.
Od teraz czeka cię tylko słoneczne niebo. Gwarantuję.
A gdy świeci słońce,
to znaczy, że pora wyjść na dwór.
A jeśli tobie też stanie się coś złego?
Nigdzie się nie wybieram, Alex.
Obiecujesz?
Obiecuję.
Jestem przy tobie, Nana. Będzie dobrze.
Jestem przy tobie.
Dorwę skurwiela, który to zrobił.
Nie martw się. Dopadnę go.
Test FAST. Do trójki.
Jestem tu.
Dalej tylko personel.
ULUBIONE - NANA MAMA - JOHN
Tatusiu!
Cześć.
Gdzie Nana Mama? Co z nią?
Jej stan jest stabilny, ale krytyczny.
Trzeba ją mieć na oku.
- Możemy ją zobaczyć? - Jeszcze nie, mała.
Muszą ją przebadać.
- Chcę ją zobaczyć. - Dzieciaki.
Widzicie ten automat?
Kupimy sobie coś pysznego?
Może mają coś, co lubi Nana.
Elle, dziękuję, że przyjechałaś...
Wyjdzie z tego.
Peter to zrobił.
Mój prześladowca.
Wezwałem wsparcie,
ale Damon i Jannie nie mogą wrócić do domu.
Muszą być w bezpiecznym miejscu.
A ja z kolei muszę go szukać.
Mogę ich zabrać.
Doceniam gest, ale nie wiem, gdzie jest bezpiecznie.
Ten człowiek wie o mnie wszystko.
Nie chcę przeszkadzać,
ale moja rodzina ma domek w Goose Creek.
Jeśli szukacie bezpiecznego miejsca,
mogę was tam zabrać.
Nie jest luksusowy, ale stoi na uboczu.
To ostatnie miejsce, w którym ktoś by was szukał.
Pani Nancy, nie chcę pani w to wciągać,
ale ratuje nam pani życie.
O nic nie prosiłeś, sama to zaoferowałam, więc...
Pojadę. Przyda mi się urlop.
Dzieciaki potrzebują wokół jak najwięcej przyjaznych twarzy.
Mamy ulubione słodycze babci. Red Vines.
Ostatnia paczka. Na szczęście, prawda?
Na pewno.
Wyjazd z miasta dobrze wam zrobi.
Świeże powietrze, przyroda.
- Daleko to jest? - Hej.
Goose Creek jest daleko. I to bardzo.
Jeśli wcześnie wstaniecie, zobaczycie rodziny jeleni.
Super. A jakie są zasady co do pracy domowej?
Zasady są takie, że macie ją odrabiać, paniusiu.
Nauczyciele prześlą wam zadania.
Właściwie...
nie mam tam wi-fi, a zasięg jest dość słaby.
Jak za dawnych czasów.
Zero internetu?
Zero. Ale można dzwonić.
Masz numer telefonu stacjonarnego.
Dziękuję. Wiem, że się pani na to nie pisała...
Przestań.
Moje dzieci są dorosłe i samodzielne.
Wy i Regina jesteście dla mnie błogosławieństwem.
Z chęcią pomogę.
To bardzo miłe.
Zanim pojedziecie, chcę wam coś pokazać.
To on?
Człowiek, który nam to robi?
Jeśli go zobaczycie, macie uciekać, dobrze?
I wezwać pomoc.
Spodziewałam się blizny na twarzy albo przepaski na oku.
Hej.
Wszystko będzie dobrze.
Jasne? Obiecuję.
Obiecuję.
Detektyw Cross?
Kat, opiekunka Petera Lenoksa.
Dziękuję za szybkie spotkanie.
Ma pani coś dla mnie?
Nie mam danych kontaktowych od dziewięciu lat.
Domyślam się. A jego rodzina? Liczy się każda informacja.
Z jego akt wynika,
że jego krewni albo nie żyją, albo siedzą.
O co chodzi? Peter ma kłopoty?
Terroryzuje rodzinę.
Moją rodzinę.
Przykro mi.
Tego nie ma w aktach i pewnie to nie pomoże.
Ale pamiętam, że miał przyszywaną mamę.
Czasem z nim przychodziła i pomagała mu z papierami.
Spoza rodziny?
Nazywał ją dobrą wróżką.
Urocza pani. Był ktoś jeszcze.
Biała dziewczyna z ciemnymi włosami.
Chyba DD? Jakoś tak?
- Deirdre. - Tak. Ale jest w więzieniu.
Miał przybraną mamę?
- Gdzie ją znajdę? - Nie mam pojęcia.
O nic się nie ubiegała. Nie ma jej w systemie.
- Nawet nazwiska. Przykro mi. - Rozumiem.
Dziękuję.
Gdyby coś się pani przypomniało, proszę dzwonić.
Dobrze.
Ale tu pięknie.
Tak spokojnie i cicho.
Tak. To było ulubione miejsce mojej córeczki.
Jest w rodzinie od lat.
Co by się nie działo, tu zawsze można znaleźć azyl.
Śpię tu jak dziecko.
Ja przywykłam do miasta.
Ta wiejska cisza?
Nie zasnęłabym.
Zupełnie jak mój syn.
Zajrzyj do szafki z lekami, a znajdziesz, co trzeba.
I też będziesz spać jak dziecko.
Ma pani psa?
Moje dzieci miały.
Umarł jakiś czas temu. Ale smycz została.
Niektórych rzeczy trudno się pozbyć.
- Do czego to jest? - Nie dotykaj.
Na komary.
Raz pociągniesz za spust, a załatwisz cały rój.
Dlatego nie jest dla dzieci.
Może się przydać do ochrony.
Nie martw się. Nikt zły nas tu nie znajdzie.
Czemu ten pan nas nienawidzi?
Nie wiem, słonko.
Myślę,
że niektórzy ludzie tak bardzo cierpią w głębi duszy,
że chcą, by inni też cierpieli.
Dobrze, wystarczy. Chcecie gorącej czekolady?
- Tak! - Tak.
Zrobiłby to.
Nie proszę o...
- Właśnie o to... - Hej.
Cześć.
- Szukacie Lenoksa? - Tak.
- Jak wszyscy. - I co?
Jeszcze nic. Ale to kwestia czasu.
To dobrze.
- Co z dziećmi? Wszystko gra? - Tak.
Są u znajomej rodziny,
dopóki nie złapiemy Petera.
Oby Nana Mama z tego wyszła.
Też mam taką nadzieję.
Właśnie wróciłem ze szpitala.
Nie jest dobrze, ale to wojowniczka.
W razie potrzeby dajcie znać.
Kazać Crossowi zadzwonić?
Nie. Zrobi to, jeśli zechce.
- Dzięki, Tana. - Nie ma za co.
Alex. Co się dzieje między tobą a Two Johnem?
A co? Mówił coś?
Był tu wcześniej. Nie wiedział, gdzie jesteś.
A zawsze wiedział, gdy pytałam.
Powiedziałem mu najgorszą rzecz, która wpadła mi do głowy.
A potem przeprosiłeś?
Przeprosiny nic nie zmienią.
Może masz rację. Ale...
Ja wolałabym się przekonać.
Halo?
Pani Nancy, mówi Alex.
Sprawdzam, czy się zadomowiliście.
Tak. Jak u Pana Boga za piecem.
Dobrze, że zadzwoniłeś,
bo Elle i dzieci zaczęli się martwić.
Udało się go namierzyć?
Jeszcze nie.
Mogę pomówić z Elle?
Pewnie. Elle?
Dziękuję.
Właśnie przerwałeś zaciętą rozgrywkę w Życie.
Te twoje dzieci pewnego dnia będą rządzić światem.
Cali Damon i Jannie.
Masz jakieś wieści o Nanie Mamie?
Jej stan jest stabilny, ale ma krwotok wewnętrzny.
Najpierw muszą go opanować.
Wyjdzie z tego, Alex.
Jeśli to tatuś, to muszę z nim porozmawiać.
Zaczekaj.
Tatusiu, domek jest super.
Jest kominek i łóżko piętrowe.
Ja i Damon chcemy spać na górze
- i będziemy się zmieniać. - Tak?
Ciocia Nancy dała nam zadania i mówi, że zapłaci.
Ciocia?
Tak. To był pomysł Damona,
ale pani Nancy się zgodziła.
Mówi, że krew nie czyni rodziną.
Tylko to, że ktoś cię kocha.
Więc ona i wujek John to rodzina, prawda?
Zgadza się, mała. Rodzina to nie tylko więzy krwi.
Krew nie czyni rodziną.
Tato, jesteś tam?
Tak, jestem.
Ucałuj ode mnie Damona.
Nie ma mowy.
Ale go pozdrowię.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Alex. Cross.
Nie mam teraz czasu.
Nie wiesz, o co chodzi.
Ramsey wysłał mi album.
Co z nim zrobisz?
Nie wiem. Mam milion pomysłów.
Tania, nie mogę ci teraz pomóc.
Cholera. Coś się dzieje. Co takiego?
Poczekaj parę dni, a pogadamy.
Po prostu nie rób z niego gwiazdy.
Straciłaś matkę. Jakie to uczucie stracić członka rodziny?
Krew nie czyni rodziną.
Rodzina jest wtedy, gdy ktoś cię kocha.
Nie znajdziesz mnie.
Jedna sekunda, dwie sekundy,
trzy sekundy, cztery sekundy,
pięć sekund, sześć sekund, siedem sekund.
Kobieta, która pomagała Peterowi.
Rozpoznałaby ją pani na zdjęciu?
Chyba tak.
Przesyłam link.
Doszedł?
Mamy kiepski internet.
Jest.
To ta kobieta?
Tak, to ona.
Trochę się postarzała,
ale to na pewno przybrana mama Petera Lenoksa. Nie do wiary.
Jak pan ją znalazł?
INSTYTUT WCZESNEGO MOZARTA
Co robisz?
Pani Nancy. Bawimy się w chowanego.
Uznałem, że to dobra kryjówka.
Nie taka dobra, bo cię znalazłam.
Wracaj na górę. Umyj ręce.
Niedługo kolacja.
Damon, wszystko gra?
Macie dużo stresu.
Oby to się szybko skończyło.
Znając Aleksa, na pewno tak będzie.
Tymczasem nie ma się czym martwić.
Jesteśmy tu zupełnie sami.
Przepraszam.
Halo?
Przepraszam, że znów zawracam głowę.
Mogę pomówić z Elle?
Właśnie ubiera dzieciaki.
Wychodzimy upiec pianki.
- Przekażę jej wiadomość. - Nie.
To zajmie minutkę. Muszę z nią pomówić.
- To bardzo ważne. - Coś się stało?
Nie. Chodzi o Jannie.
Jest chora,
a ja nie spakowałem jej lekarstwa.
Można poradzić sobie bez leku,
ale muszę wytłumaczyć to Elle.
Spędziłam u was tyle czasu, a nie widziałam, żeby Jannie brała leki.
Regina też o niczym nie wspominała.
Dziwne, że pani nie zauważyła,
ale to prawda. Mogę pomówić z Elle?
Na pewno?
A może już wiesz?
Słucham?
Wiesz, kim jestem?
Wiesz, co się dzieje?
Nie krzywdź moich dzieci. Słyszysz?
Podoba mi się ten ton „ja tu rządzę”.
Ale wcale tak nie jest, prawda?
Jeśli spadnie im choć jeden włos z głowy...
Jannie? Skarbie. Chodź na chwilkę.
Hej.
Wiesz co? Przypomniałam sobie,
że chciałam pokazać ci wyjątkowe miejsce.
Moja córcia je uwielbiała. Spodoba ci się.
- Jakie? - To niespodzianka.
CZAS - ODLEGŁOŚĆ 3 GODZ. 37 MIN - 412 KM
Boże. To jego matka?
Co zrobimy?
Może przejdziemy się po lesie, tylko we dwie?
Nie.
Fajnie. Możemy po piankach?
No pewnie, że tak.
Wracaj i dokończ kolację.
- Co się stało? - Nic.
Mogłabyś przynieść więcej masła?
Właśnie. Dziękuję, kochanie.
Dobrze.
- Powiemy jej? - Nie.
Nie możesz zachowywać się nietypowo.
Zrób coś dla mnie. Skołujesz kluczyki pani Nancy?
- Dobrze. - Ja zajmę się resztą.
Proszę, nie krzywdź moich dzieci.
To o wiele lepszy ton, Alex.
Wiem, że wszyscy mają cię za najlepszego detektywa na świecie,
ale dla mnie jesteś tylko kolejnym pozerem.
Czemu to robisz?
Skoro jesteś takim ekspertem, ty mi powiedz.
- Czego chcesz? - Dziękuję, skarbie.
Żebyś tu przyjechał.
Nieuzbrojony.
Masz być sam i nie możesz nikomu powiedzieć.
Jeśli naruszysz któryś z warunków,
przysięgam, że już nigdy nie zobaczysz dzieci.
Dam ci trochę czasu.
Niech będą cztery godziny.
Masz zapas na wypadek korków.
Oby ten nowiutki mustang dowiózł cię na czas.
Jedź bezpiecznie.
To na czym skończyliśmy?
- Omija panią kolacja. - Smakuje?
Jest pycha.
Słuchaj, skurwielu. Miałeś...
Miałeś rację.
Cały czas.
Ostatnio przeginałem. Nie tylko ostatnio.
Od śmierci Marii.
Wkurzyłem się, że to wytknąłeś.
Wściekłem się, gdy chciałeś pomóc.
Nie doceniłem naszej przyjaźni, naszego braterstwa.
Powiedziałem słowa, których nie cofnę. A teraz...
Przychodzę z powodu egoistycznych pobudek.
Powinienem był tu przyjść, spojrzeć ci w oczy
i powiedzieć: „Przepraszam i kocham cię, bracie”.
Ale nie mogłem przełknąć dumy, a teraz moja rodzina...
Nasza rodzina jest w niebezpieczeństwie.
Sugar, przestań.
Miałeś mnie przy „skurwielu”.
Nie. Elle, mówię poważnie. Nie chodzę na randki.
Mam znajomych.
Wiesz, zapoznaję się z kimś,
a potem zwijam manatki. I po randce.
Więc nie ustatkowała się pani?
Nie.
Ale ty powinnaś.
Regina mówiła, że Alex odwalił coś głupiego,
co ci się nie spodobało, ale coś ci powiem.
Widziałam, jak na ciebie patrzy, i słyszałam, jak o tobie mówi.
To coś prawdziwego. Warto o to walczyć.
Może pewnego dnia dodasz własne dzieci do rodziny Crossów.
To już ten temat?
Więc muszę poprosić o coś mocniejszego niż herbata.
Zastanawiałam się, kiedy dołączysz.
Bo ta whiskey jest pierwszorzędna.
Tak się żyje w domku w lesie.
Pijemy. Jemy. I próbujemy nie zmarznąć.
- Proszę bardzo. - Dziękuję.
Za ciebie i Aleksa, żeby wam się udało.
Zdrówko.
Nie wierzę, że to była ona.
To wariatka. Wiesz, jak długo musiała to planować?
Żeby wejść do naszego domu, musiała zgłosić się do Wczesnego Mozarta.
Pójść do szkoły, wyróżnić Damona, przekonać go do...
Cholera, stary. Pomyśl, ile razy siedziała obok.
Czemu tyle zwlekała?
Nie wiem, John.
Boję się o tym przekonać.
Jannie, skarbie.
- Chodź tu. - Co się dzieje?
Chodź. Grzeczna dziewczynka.
Uważaj na głowę. Idziemy.
Ja nie śpię.
Tu nie chodzi o ciebie.
To nie są twoje dzieci.
Zejdź mi z drogi.
Biegiem!
Uciekajcie!
Do tyłu.
Do tyłu. Uważajcie na głowę.
Damon, kluczyki.
Nie.
Uciekajcie!
Półtora kilometra.
Ile czasu ci trzeba?
Gdy dotrzesz na miejsce, daj mi dziesięć minut.
Potem się ukryj.
Do zobaczenia.
Pokaż się.
Nie mam broni. Gdzie oni są?
Chcesz zobaczyć dzieci czy nie?
Alex.
Są całe. Na razie.
Załóż to.
Usiądź.
Na krześle przy oknie.
Próbowaliśmy uciec.
Przepraszam, że cię naraziłem.
Zadajesz niewłaściwe pytania, Alex.
Chodzi o ciebie, nie o dzieci.
To co one tu robią? Damon i Jannie nie zrobili nic...
Deirdre nic nie zrobiła.
Ale powiedziałeś, że jest wariatką. Że nie można jej wyleczyć.
Gdy ją spotkałem, była już chora.
Myliłem się, że nie można jej wyleczyć. Przepraszam.
Naprawdę, pani Nancy.
Byłoby miło, gdyby przeprosiny wystarczyły.
Więc o co chodzi?
Powiedz, czego chcesz.
Czemu ciągle patrzysz na zegarek? Spieszy ci się?
Przyjechał z kimś.
Tak jak mówiłaś.
Twój kumpel nie żyje.
Wykrwawia się w lesie jak jeleń.
Nie.
Może wrócę później po poroże.
Nie.
Alex!
Od dawna chciałem to zrobić.
Peter, przestań. Plan się zmienił.
Oddaj. Weź to.
Posadź go.
Alex.
Straciłeś żonę i najlepszego przyjaciela.
Babcia ledwo żyje.
A wciąż nie cierpisz tak jak ja.
Wciąż nie wiesz, jak to jest stracić dziecko.
Co?
Boże. Proszę, pani Nancy.
Zamknij mordę.
Przyprowadź dzieci.
Dobra wiadomość jest taka,
że zabijemy tylko jedno.
Możesz wybrać.
Które wybierasz? Jannie?
- Nie. - Czy Damona?
Nie. Proszę.
Nie, Nancy. Nie mogę odpowiedzieć.
Chcesz zemsty, to zabij mnie.
Ja nie jestem martwa.
Przeżywam męczarnie.
W każdej minucie swojego życia.
Ty też musisz to poczuć.
Wybierz jedno.
Peter je zastrzeli.
- Nie. Proszę. - Co?
Od razu będzie po wszystkim.
Ale jeśli nie wybierzesz,
wyprowadzę je na zewnątrz
i będziesz patrzył, jak powoli umierają w cierpieniu.
Dzieci nic nie zrobiły.
Musi wybrać.
Dlaczego?
Musi wybrać.
„Oko za oko”.
Musi wybrać.
Nie, wtedy zabiłaby jedno. Nie na taką sprawiedliwość liczy.
Potrzebuje czegoś więcej. Wyboru.
Zmusza mnie, żebym wybrał jedno.
Ale dlaczego to takie ważne?
A może...
Na razie Peter jest podejrzany.
Chcemy z nim pomówić. Proszę go powiadomić.
Dobrze. Dziękuję.
- Co powiedzieli? - Szukają Petera.
Wsadzą go za kraty. Zrobił to, prawda?
Wiem. Boże. Z jego kartoteką...
Pogrzebią go.
Może nawet dostanie wyrok śmierci. Boże.
Ale może jakoś mu pomożemy.
- Może ty to zrobisz. - Jak?
A gdyby był inny podejrzany?
Gdyby ktoś inny się przyznał?
Młoda biała dziewczyna
bez kartoteki, która popełniła błąd
i się wystraszyła.
Sprawy wymknęły się spod kontroli.
Ława przysięgłych nie byłaby dla niej surowa.
Wyszłaby za rok.
- Może nawet mniej. - Dobrze.
Zrobię to. To mój brat. Muszę.
Boże. Dziękuję.
Rodzina jest wtedy, gdy ktoś cię kocha.
Peter. Nie powiedziała ci, prawda?
To przez nią Deirdre poszła do więzienia.
- On kłamie. - Co takiego?
Czytałem listy między tobą a Deirdre.
Zżerało cię poczucie winy, bo poszła siedzieć
za coś, co zrobiłeś.
- Nie słuchaj go. - Błagałeś, by zmieniła zeznanie.
Myślałeś, że zginęła przez ciebie.
Ale to nie Deirdre wpadła na pomysł, że się przyzna.
- Zamknij się. - Mamo.
To prawda?
Nie miałam wyboru. Dostałbyś dożywocie.
To nie była twoja decyzja.
Musiałam cię chronić. Tak robią matki.
Deirdre nie chciałaby tu tych dzieci.
Nie!
Nie daj się zmanipulować. Nic się nie zmieniło.
Nie!
- Spokojnie. - To ja.
Ja powinienem być w więzieniu.
- Ja powinienem leżeć w ziemi. - Nie.
Nikt nie powinien tam leżeć.
Mój plan by zadziałał, ale on powiedział, że jest chora.
Przez niego.
Była chora, zanim ją poznałem.
Pójście do więzienia ją załamało. To twoja wina.
Dlaczego? Wolałbym siedzieć, niż wiedzieć, że zmarła przeze mnie.
Nie daj mu się zniszczyć jak ona.
Nie. Synku, spójrz na mnie.
Jestem twoją matką.
To ja cię kocham.
To ja cię ocaliłam.
Pomóż mi to skończyć.
Deirdre nie chciałaby ich krzywdzić.
Deirdre nie może nam powiedzieć, czego chce.
Wiesz dlaczego?
Bo on ją zniszczył.
Wisiała w celi.
Równie dobrze mógł sam założyć jej pętle na szyję.
Zniszczył naszą rodzinę, a teraz my zniszczymy jego.
NAFTA
Weź dzieci.
Tędy.
Wszystko gra?
Jak nigdy dotąd.
Nie krzywdź mojego syna. To nie jego wina.
Musi zapłacić.
Ty też.
Nie mogę umrzeć.
Moje dzieci mnie potrzebują.
Nie masz wyboru.
To ostatnie słowa Marii, Alex.
Przynajmniej tak mi powiedziano.
Zapłacisz za to.
W piekle.
- Nie! Mamo! - Sugar, szybko!
- Nie! - Idziemy!
Idziemy!
Jesteś cały?
Zwarty i gotowy.
Chodź tu.
Nakryj do stołu, skarbie.
Komu pączka?
Śniadanie gotowe.
Wyleję na gofry cały syrop.
Jak się nie podzielisz...
Właściwie...
Śmiało.
- Tak zrobię. - Dzięki.
Jeszcze trochę na jajka.
- Co jest? - Nie.
Kto pozwolił jej jeść?
Jest i on.
Co tak długo?
Podać ci coś?
Skończyła się Pappy Van Winkle, ale kranówkę mamy całkiem niezłą.
To miłe z twojej strony, ale podziękuję.
Dajcie spokój.
Nie zasługujesz na to.
Chcesz mi powiedzieć, że się mnie nie boisz?
Wybierzesz, od czego zaczniemy, czy ja mam to zrobić?
Poprosiłeś o mnie. Dlaczego?
Bo to najlepszy sposób, by zrealizować spuściznę Wielbiciela.
W końcu przyjąłem ten pseudonim.
Przyznam się legendarnemu Aleksowi Crossowi.
Jaką spuściznę?
Zabawne. Nie możesz zmienić historii.
Za te 11 zabójstw trafiłem do panteonu.
Zaczniesz czy ja mam to zrobić?
Jedenaście? Nie.
Jesteś oskarżony o jedno morderstwo. Emira Goodspeeda.
I jedno porwanie. Shannon Witmer.
Przyznaję się do wszystkich.
Wszystkich jedenastu. Zdradzę wszystkie szczegóły.
Chwileczkę. Wiem, co próbujesz zrobić.
Wiesz, że będziesz długo siedział,
może nawet do końca życia, więc pomyślałeś,
że przy okazji staniesz się sławny.
A ty nie możesz tego znieść.
Tak bardzo przywykłeś do wygrywania, że nie chcesz być moim sekretarzem
i spisywać moich słów, gdy będę zapisywał się na kartach historii.
Co? Na jakich kartach?
Przyznajesz się do zabójstwa Emira...
Nie wiem, w co ty pogrywasz, Alex.
Ale w ten sposób nie zataisz prawdy.
Zapomniałeś o moim albumie?
Jakim albumie?
Chodzi ci o album Bobby'ego Treya?
Nie.
Wiesz, że jest mój.
Nie widziałem cię z nim. Tylko Bobby'ego.
Za godzinę pójdę na konferencję prasową i ogłoszę,
że Bobby Trey Abellard jest Wielbicielem.
Gówno prawda!
Przyznaję się do wszystkich 11 zabójstw.
Wszystkie szczegółowo udokumentowałem,
każdą przemianę, w moim albumie.
Możesz opisać ten album?
Pierdol się.
Lubisz transmisje na żywo, co?
Mam rację? To patrz.
Hej, John.
Pokażesz nam album?
- Co to ma być? - Tu jest.
To ten?
- Two John. - Tak.
Zrób to.
Tak jest.
Ale gorące.
Od czego zacząć? Niech spojrzę.
- Tego trzeba się pozbyć. - Nie.
Nie!
Nie! Nie możecie!
Dowody trzeba zachować!
Nie! To dowód!
To moje ofiary.
Paul David Harris. Mój.
Patricia Bennet. Moja.
Charles Anderson. Mój.
Donald Clark. Mój.
Ale mu odjebało.
Jakby wierzył w to, co mówi.
Ale wszyscy wiemy, że to zwykły świr.
Zapamiętają mnie!
Zapamiętają.
Jesteś na obserwacji?
Szukam syrenek z wnuczką.
Wyleczyłam ją z mikołaja,
ale naprawdę wierzy, że Ariel zaraz się wynurzy.
Jak rodzina? Co z Reginą?
Dochodzi do siebie. Tak jak my.
Chcę cię uprzedzić co do przesłuchania.
Zostaniesz oczyszczony.
Jak?
Pokrzywdzony przyjął ugodę i wycofał zarzuty.
Możesz zapomnieć o tym filmiku.
Jeśli to twoja mina na dobre wieści, to musisz ją dopracować.
To nie wymaże tego, co zrobiłem.
Nikt nie chce, żebyś stracił odznakę.
Schwytałeś najaktywniejszego seryjnego zabójcę w Waszyngtonie.
Kiedyś mi podziękujesz.
To ostatnia pomoc jako komendantki.
Kandydujesz na burmistrza.
Pomoże ci, jeśli nie stanę przed komisją dyscyplinarną.
Jasne. A ty dostaniesz drugą szansę, na którą zasłużyłeś.
Nie chcę żyć w takim świecie.
Ale żyjesz. Taka jest rzeczywistość.
Czy jesteś w policji, czy nie.
A jeśli nie będziesz, to jak chcesz coś zmienić?
Zostałeś bohaterem.
Ale to ty decydujesz, co to znaczy.
Nie wiem, czy ci powiedzieli, ale tu nie wolno na nikogo pluć.
Mam wokół siebie strefę,
która nie może zetknąć się ze śliną.
Wezwano mnie po rzeczy Emira.
- Magazyn jest na dole. - Wiem.
Ja...
Chciałam podziękować.
Czekaj. Czy my rozmawiamy w cywilizowany sposób?
Nadal jesteś gówno wart.
Uważaj, dziewczyno.
Dziękuję za przyjście.
Nie przyszedłem dla ciebie.
Dlaczego to zrobiłeś? Czemu ja?
Moja żona została zabita przy Union Market.
Byłeś jedynym pracownikiem z brutalnym przestępstwem.
Tamtego dnia byłeś chory, a zabójca...
Użył twojej przepustki, by uciec przez tunele dostawcze.
Zgłosiłem jej kradzież.
Teraz to wiem.
Wtedy pomyślałem, że albo ją zabiłeś, albo wiesz, kto to zrobił.
- Nic nie wiedział. - Dajmy mu mówić.
A kiedy zacząłeś uciekać...
No jasne, że uciekałem.
Wiem, jak to jest, gdy znikąd pojawia się gliniarz.
Nie trzeba mieć kartoteki.
Niczego nie trzeba.
Wystarczy kolor skóry.
Nasz kolor skóry.
Tak długo jesteś gliną, że zapomniałeś, jak wyglądasz?
Nie zapomniałem.
Więc tak się zachowuj.
Masz całkowitą rację. Bardzo cię przepraszam.
Powinieneś znów złożyć skargę.
Publicznie. Żeby kierownictwo nie zamiotło jej pod dywan.
Nie potrzebuję twojej odznaki.
Chcę, żeby gliniarze żyli według tych samych zasad.
Gdy zobaczysz uciekającego czarnoskórego,
mam nadzieję, że postawisz się w jego sytuacji.
Tak zrobię. Obiecuję.
INSTYTUT WCZESNEGO MOZARTA WASZYNGTON, DYSTRYKT KOLUMBII
PREZENTUJE WIECZÓR WYSTĘPÓW UCZNIÓW
Dawaj, Damon!
Dasz radę.
Oto ma dłoń, potrzymaj ją
Oto część mnie, której nie sprzedano
Zaszłam daleko Spełniłam się
Lecz powiedz mi Czy wciąż kochasz mnie?
Tylko ty widzisz
Ukrytą część mnie
Nazwij mnie głupią, jeśli chcesz
Kochałam cię wtedy Czy wciąż kochasz mnie?
Tyle uśmiechów i kłamstw otacza mnie
Puste oczekiwania, bezimienne lęki
Życie czasami gorzki ma smak
SUSHI PROSZĘ
Zaraz wracam.
Ja kocham cię Czy wciąż kochasz mnie?
A jednak przyszedłeś.
O czym porozmawiamy?
O Marii.
Czyli Crossie Cross naprawdę chce zrobić ze mnie Wielbiciela?
Może nie na zawsze.
Za pomocą albumu zrobi z ciebie poszukiwanego numer jeden.
Ale stworzył ci drogę ucieczki.
Wie, że zabiłeś Tavio Lemmonsa i Vanessę Norris.
Wiedzieć nie znaczy udowodnić.
To Cross. Chcesz zaryzykować?
Chcę usłyszeć ofertę.
Dobrze.
Wiele ofiar Ramseya ma bliskich,
którzy szukają odpowiedzi. I tu wkraczasz ty.
Liczymy na informacje,
które pomogą znaleźć i zidentyfikować
co najmniej sześć ofiar Wielbiciela.
Dasz radę?
W zamian za?
Pełny immunitet.
I dwa lata za kratami.
Masz pojęcie, ile to jest w psich latach?
Nienawidzę obliczeń. Ale zgaduję, że mniej niż dożywocie.
Jeśli dostanę immunitet na piśmie,
możesz powiedzieć Crossowi, że umowa stoi.
Zgłoszę się jutro o dziesiątej.
Dzisiaj. Jak skończysz jeść.
I skrzydełka od razu mają inny smak.
- Ale zgoda. - Dobra.
Jeszcze jedno.
Fajnie byłoby mieć po wyjściu jakąś kasę, co?
No jasne.
Wiedziałem, że czegoś chcesz. Czego?
Ramsey miał dużo brudów na ważnych ludzi.
O tak. To prawda.
Gdybym je znał,
po co miałbym się nimi dzielić?
Jak chcesz pracować dla dupków z Capitol Hill, to śmiało.
Ale pewnie wolisz dostać zapłatę za całość i mieć to za sobą.
Rozmawiam z tobą czy Wujem Samem?
Kasa nie wie, skąd pochodzi.
Najwyraźniej informacje to nowa ropa.
Napisy: Maria Plicner
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski