OKRUTNE INTENCJE
MANCHESTER COLLEGE ROK ZAŁ. 1867
Czekałyśmy na was całe lato. Wspaniale, że już jesteście.
D-E-L-T-A F-I
To my, to my, to my, Delta Fi To już czas, witamy was
Usiądźcie obok nas Jesteśmy sexy, one nie...
Nie, nie. Co za amatorka.
Nie rozumiecie, że to nie byle tradycja?
Aż 28% senatorek należało do stowarzyszeń.
Wiecie?
20% kobiet w Izbie Reprezentantów i Nancy Walton przed Walmartem.
A wy powitacie
nasze kandydatki.
Macie je kusić, zrobić na nich wrażenie.
A to wrażenia nie robi.
Nie urzekłyście mnie.
Wiecie, co czuję?
Zażenowanie. Bo część klaszcze na trzy,
a to przecież cztery czwarte.
I dlaczego słyszę
przeszywający jak psi gwizdek sopran Tanyi?
Mam krzywą przegrodę nosową.
Wszyscy mamy. Oktawę niżej albo wypieprzaj.
Przepraszam.
Nie przepraszaj mnie.
Nie chodzi o mnie, tylko o bolesny brak profesjonalizmu,
który, żeby było jasne, nie przejdzie przy Caroline.
Waszej prezydentce, której służymy.
- CeCe! - Caroline.
- Dzięki za podwózkę. - Spoko.
Też jej służę jak coś.
Nie rozumiem, wybaczyłaś Rourke'owi?
Czemu nie mówiłaś?
Nie pytałaś.
Wróciliście do siebie?
Ułożyło się. Ja jestem prezydentką, Jenny nie.
Poza tym zdecydowała się spędzić ostatni rok w Madrycie.
- Albo w Mołdawii. - Mołdawia jest niebezpieczna.
Tak mówią.
To dobrze.
Dla ciebie i dla nas.
Tak, wszyscy się cieszą.
To poprawi relacje z Alfa Gamma.
A skoro Rourke też jest prezydentem, jesteście jak superpara.
Jak Clintonowie.
Ten komplement ci nie wyszedł.
- Ty byłabyś Billem. - Nadal nie.
- Jak idzie? - Prezentacje się rozpoczęły.
Jeszcze dziś będziemy mieć pełne profile kandydatek.
Przećwiczyłyśmy dni powitania,
rozmów i oczekiwań.
Teraz wybieramy motyw.
Przejrzysz?
Ogarnę laski od powitania.
Nie martw się o to.
Ta prezentacja zapisze się w historii Delta Fi.
O ile się odbędzie.
Proszę?
Dziwi mnie
twoja pewność siebie
w obecnej sytuacji.
To znaczy? Nie będzie imprezy z motywem plantacji.
Nie o to chodzi.
O noc w togach?
Nie sądziłam, że to przywłaszczenie kulturowe.
Chyba że Grecy się o to ciskają.
My jesteśmy Greczynkami.
Nie, CeCe. Mówię o szerszej perspektywie,
o sytuacji, która nie ma związku z togami.
A może zapomniałaś o zeszłorocznym balu?
Masz rację.
TRZY MIESIĄCE WCZEŚNIEJ...
Dziękuję.
BAL WIOSENNY
Nie wierzę, że cię spotkałam.
No cóż, nie ma to jak dobry numerek.
CECE – ZADZWOŃ
Ktoś się dobija.
Miałaś milczeć.
GDZIE JESTEŚ?
- Miło było. - Zaskakująco.
Dobry pomysł, idź pierwszy.
Jak zawsze.
TOALETA DAMSKA
- Ładna sukienka. - Dzięki.
- Przypomnij mi swoje imię. - Kate.
- Cześć, Lucien. - Lucien.
Przepraszam.
Nazwisko?
Beatrice Worth.
Nie ma cię na liście.
Skoczę po drinki.
Ja wybiorę.
Coś pod mdłą osobowość.
Dzięki.
To ci dopiero impreza.
Świetnie dziś wyglądasz.
Wiem, Blaise.
Ja też dobrze wyglądam.
Jak bardzo jesteś pijany?
Możemy porobić okropne rzeczy, aż będę błagał, byś przestał.
Czyli bardzo czy w ogóle?
Mów, co chcesz,
ale w tej chwili to już ewolucyjna konieczność.
- Darwinowsko. - A oto i nasze brakujące ogniwo.
CeCe, skarbie.
- Kandydatka cię szuka. - Nie miałem pojęcia.
- Pisałam. - Doprawdy?
Nie raz.
No tak.
Rozmawialiśmy o tym.
Jesteśmy w świetnej formie. Nie uważasz?
Nie. Widziałem cię na basenie.
W doskonałej.
Jeśli zrealizujemy choć część tego, co przewiduję...
Będziesz jak Dwayne Johnson.
Wedle sondaży prowadzimy 26 punktami.
Wedle fałszywych sondaży.
- Piękno demokracji. - Prawda?
Zwłaszcza gdy pojmiesz,
jak łatwo jest nakłonić ludzi
do swojej woli.
A to co?
Co Rourke z nią robi?
Jenny Davenport.
Nie startuje przeciwko wam?
Nawet w mieście miało go nie być,
a co dopiero na naszej zwycięskiej fecie
z opozycją pod rękę.
Niezłe zamieszanie, prawda?
Wiedziałeś o tym?
A czy dziki srają w lesie?
Co mnie dziki obchodzą?
Co ja powiem Caroline?
Trzeba umieć wykorzystać system na swoją korzyść.
A ja zawsze dostaję to, czego chcę.
- Oczywiście, droga siostro. - Przyrodnia siostro.
Za nadchodzącą władzę, słodka Caroline.
Nie nazywaj mnie tak.
Nie zasłużyłaś jak nikt.
Delta Fi Pi nie ogarną.
Cuchniesz tanim mydłem i desperacją.
- Dymałeś plebs. - Ktoś tu zazdrości,
bo mu bolca chwilowo brakuje.
Przepraszam.
Wybaczcie, ale mamy mały problem.
Jak mały?
W skali od małego do dużego – duży.
- Mów. - Rourke tu jest.
Mój chłopak? Świetnie, gdzie?
Nie przyszedł sam.
- Jest z Jenny Davenport. - Nie.
- Twoją przeciwniczką. - Zamknij się.
- Przestań gadać. - Rozumiem.
Nawiążmy dialog,
jakoś to rozwiążemy.
- Może... - Muszę z nim porozmawiać. Teraz.
Dobrze.
Co to znaczy? Tak realistycznie?
Coś takiego tuż przed wyborami.
Cały Rourke.
To co, koński łeb w łóżku?
Dobra. Hipotetycznie. Zdradza cię?
Zerwaliście? Czy...
Albo pająki. To gorsze niż koński łeb.
Przestań.
Nadal jesteście razem? Alfa Gamma
- wspierają Davenport? - Wygląda, jakby bał się pająków.
Macho zwykle się boją.
Węże. Bardziej falliczne.
Jeśli zmienią front, będą kłopoty.
- Tu, w River City. - Zamkniesz się?
Jeśli to nie tylko zdrada, może być problem.
- Cicho bądź. - Dlaczego ja?
A on? Nawet nie pomaga.
Zależy, czego potrzebuje.
Wiedziałeś o tym?
Czym w zasadzie jest wiedza?
Otrzęsiny tutaj? To niestosowne!
Będzie mi brakowało nowicjuszy.
Tacy młodzi. Tacy gibcy.
Chętni do tortur.
Dawaj, Scott!
Dalej!
To wygląda na poparcie.
Albo coś gorszego.
W Scotta!
O kurwa.
Boże.
- Scott! - Przeżyje?
To już katastrofa.
OBECNIE
Gdzie pan był podczas zeszłorocznego balu?
Nie mogę powiedzieć.
Widziała pani coś nietypowego?
Albo nielegalnego?
Nielegalnego czy odważnego?
Niezgodnego z przepisami.
Potrzebujemy prawnika?
Liczymy na współpracę.
Jeszcze nie wszczęto śledztwa.
To wprowadzanie w błąd.
Panie Powell, proszę.
Chcę tylko wiedzieć, czy widział pan coś,
co mogło przyczynić się do obrażeń Scotta Russella.
Został ranny?
To okropne dla całej rodziny.
Minęło kilka miesięcy.
Dlaczego nikogo nie ukarano?
Panie kongresmenie, jak mówiłem, śledztwo jest w toku.
Przesłuchaliśmy uczniów, ale wie pan, jak to jest.
Wszyscy zasłaniają się przysięgą milczenia.
Chyba że Scott przypomni sobie...
W porządku.
Panie dziekanie, mój syn ucierpiał.
Proszę ukarać winnych.
To nie problem.
Każde stowarzyszenie na terenie uczelni zawieszono
do czasu znalezienia sprawcy.
Ze względu na obecność córki wiceprezydenta
podwoiliśmy ochronę.
Wyznaczyliśmy studentów do obserwacji kampusu i okolicznych...
Zna pan wartość moich datków.
Znam. Jesteśmy bardzo wdzięczni.
Będziemy mieć wszystkich na oku, obiecuję.
Czy poprze pan ustawę zakazującą otrzęsin?
Jako rodzice współpracujemy z władzami uczelni.
Mogę powiedzieć, że pracujemy nad tym,
by żaden uczeń nie został już tak pokrzywdzony.
Dziękuję, tato.
Dziękuję.
Dobrze, mamo.
Nasz ranny wojownik powraca.
Blaise! Dobrze cię widzieć, synu.
Wzajemnie.
Cieszymy się, że masz go pod opieką.
- Od tego są przyjaciele. - Właśnie.
Ja też cię podziwiam, Scott.
Zawsze był nieustępliwy.
Zapewne po panu.
To kolejny powód, dla którego chcę dla pana pracować.
Jak już mówiłem,
przyjaciele Scotta są mile widziani.
Dziękuję.
- Kocham cię. - Jasne, tato.
W porządku.
Chodźmy.
Rozgościsz się.
Rozumiem, że wzmożona ochrona oznacza wzmożoną kontrolę,
ale my i tak rozkwitniemy.
W przenośni i dosłownie.
W tym roku mamy nową kwiaciarkę.
Mniejsza z kwiatami. Prędzej oddam życie,
niż pozwolę, by Scott Russell lub cokolwiek innego nam zaszkodziło.
Miejmy nadzieję.
Dramatyzujesz.
Wzięłaś auto, to choć oszczędź mi wykładu.
Jesteś tylko macochą.
No tak.
Twój prawdziwy ojciec
myśli o twojej przyszłości,
bo ty nie umiesz albo nie chcesz.
Miło, że traktuje mnie jak kolejną inwestycję.
Włożył w ciebie dużo czasu i pieniędzy.
- Dlatego... - Przypomnij mi.
Co odróżnia dziecko od funduszu hedgingowego?
Rymuje się z „zawiłość”.
Przestań.
Wiesz, że cię kocha.
Miłość! Właśnie.
Dziękuję. Nie przypomniałbym sobie.
Oboje bardzo cię kochamy.
Widzę, że się starasz, ale to nieco...
Tak, wiem. Jestem twoją macochą.
Ale są rzeczy silniejsze niż więzy krwi.
Zawsze uważałam, że jesteś mój.
Odwiedzisz Caroline, swoją córkę,
czy jedna zasadzka to już limit?
Mam spotkanie w Waszyngtonie.
No dobra.
Pozdrowię ją od ciebie.
Wedle obliczeń wszystko jest idealnie.
Wspaniale, kolejne obliczenia.
W tym przypadku obliczyłam
potencjał kandydatek.
Status rodu, układy, ogólny poziom atrakcyjności.
Oddzielamy rasowe psy od kundli.
Uwzględniam też możliwości finansowe.
- Co z Annie Grover? - Córką wiceprezydenta?
- Tą Annie Grover? - Masz udar
- czy jest jakaś inna? - Nie, wybacz.
Jej przodkinie były w Sigmie,
na pewno tam trafi.
Poza tym nie jest bogata,
ma ojca w budżetówce.
Są ważniejsze rzeczy niż forsa.
Od kiedy?
Mnie tu nie ma.
Muszę się umyć po trasie.
Tęskniłaś?
Jak za grypą.
Ale agresja.
Nie powinnaś się uczyć czy coś?
- Co takiego? - Wyjdź.
No tak. Pa.
- Cześć. - Pa.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Jak tam przejażdżka?
Strasznie nudna. I długa.
Powiedz mi, bracie, co wiesz o Annie Grover?
O córce wiceprezydenta?
Nie, o dziecku Muppetów. Co z wami?
Nic. Nie ma mediów społecznościowych
poza kilkoma przeciętnymi profilami w Reader's Digest, Good Housekeeping
i jakąś trzecią żenadą, której sobie nie przypominam.
- Czyli jednak coś. - No tak.
To chyba najnudniejsza panna, jakiej miałem przyjemność nie znać.
Może trzeba będzie z nią porozmawiać.
Czego chcesz?
Nie masz ochoty puknąć córki wiceprezydenta?
Mów.
Dobrze.
Chcę ją mieć.
Z dobrodziejstwem inwentarza.
Wszystko jasne.
Lucien, nie wiem, czy zauważyłeś,
ale mamy w tym roku przerąbane
przez ten cyrk z Russellem.
Nie wiem, o co tyle szumu.
Ta puszka chyba mu coś przestawiła we łbie, bo zmądrzał.
Wiesz, czego nie zrobią?
Nie rozwiążą stowarzyszenia córki wiceprezydenta.
Przekonaj ją tak, jak tylko ty potrafisz.
Dobrze.
Powiedzmy, że dotrzymam słowa, a ona dołączy do Delta Fi.
Co będę z tego miał?
Podziękowania od wdzięcznej siostry nie wystarczą?
Jak bardzo wdzięcznej?
Dam ci to, czego chcesz.
Zdefiniuj.
Mnie.
Tak, jak zawsze chciałeś.
Na godzinę.
Widzę, że się zgadzasz.
- Annie, zdjęcie! - Panie wiceprezydencie.
- Tutaj. - Proszę pana.
Tędy, Annie.
- Tutaj. - Dziękuję, panie wiceprezydencie.
Panie wiceprezydencie.
- Wezmę inną. - Świetnie, Annie.
- Obróć się. - Dość zdjęć.
Annie!
Dobrze cię widzieć.
Jak się czujesz jako studentka?
Jestem podekscytowana. Dziękuję.
- Pani przodem. - Dziękuję.
OCHRONA KAMPUSU
Musiałam się poświęcić, żeby odzyskać Caroline.
Zrobiłem swoje.
Popłynąłeś z tą Jenny Davenport.
To było chwilowe zaćmienie.
Chciałem to zakończyć.
Tak myślałem.
Jenny miała mi pomóc to przyspieszyć.
Dymać Jenny, żeby wydymać Caroline.
Nieroztropne, ale poetyckie.
To bez znaczenia.
Jenny już nie ma.
A najważniejsze,
że Caroline je mi z ręki.
Jak koń marchewkę.
Akurat ujeżdża jak nikt.
Wolałem nie wiedzieć.
Wszystko gotowe na dni otwarte.
Podpisz tylko czek.
Na dodatkowe wydatki, gdybyś się martwił.
Nie martwię się.
Nie mieliśmy lepszego organizatora.
Powaga.
Każdy ma swoje miejsce na Ziemi.
Nie pierdol.
- Do usług, Rourke. - Jasne.
Co tam, Blaise?
Lucien, jestem.
Wpadaj, pobawimy się.
Ja tobie, a ty mnie.
Dzień dobry.
Profesorze Chadwick.
Wybacz to głupie pytanie, ale kim jesteś?
Przepraszam. Celeste Carroway.
Mówią na mnie CeCe, proszę wybrać.
- CeCe? - Tak.
Jeszcze raz. Kim jesteś?
I czemu grzebiesz w moim biurku?
Jestem CeCe, pańska asystentka.
Nie mam asystentki.
Teraz już pan ma.
Nie sądzę.
Inni wykładowcy tej rangi mają asystentów.
Wiedział pan?
Nie. A ty skąd wiesz?
Studentom brakuje konsultacji z panem.
Gdyby każdy udzielał się na zajęciach przez 30 sekund,
nie licząc czasu pańskiego wykładu,
wyszłoby 15 minut.
Jesteś w mojej grupie?
Nie, studiuję finanse.
- Fakultet? - Nie.
- Ale chcesz być asystentką? - Tak.
Potrzebuję tego.
Miałam iść na staż w wakacje,
- ale zajęłam się czym innym... - Czym?
Proszę mi nie przerywać,
bo naprawdę się wstydzę.
Miałam załatwiony staż,
ale moja mama się dowiedziała,
że bardzo ceniony chirurg
ma wolny termin na rynoplastykę.
To nie akt desperacji, ale wolny termin
- to wolny termin. - Nie sądzę...
Niestety miałam powikłania.
Paskudną infekcję zatok.
Nic mi nie jest, ale przez całe wakacje byłam nieprzytomna.
No i zaczynam ostatni rok bez żadnego doświadczenia,
za to uzależniona od psikadeł.
Nie wygląda to najlepiej w CV.
Nie wspomniałbym pracodawcy o lekach,
a jednak panu o tym mówię.
Jestem w trudnej sytuacji
i naprawdę potrzebuję tej pracy.
Twój nos wygląda świetnie, ale asystentka nie jest mi potrzebna.
Profesorze, proszę.
Jeśli mnie pan zatrudni,
- nie pożałuje pan. - Wstań.
Będzie pan pracował o połowę mniej.
Będę jak pana cień, a szybko się uczę.
Będę pańskim przedłużeniem.
Błagam. Nauczę się oceniać,
pisać i myśleć jak pan.
Dobrze, dostaniesz tę pracę. Tylko wstań.
Nie masz myśleć jak ja.
Masz myśleć samodzielnie.
Dobrze.
Dokąd idziesz?
Wiesz, sprawy, spotkania.
Wpadniesz później?
Jasne.
To ważne.
Jesteś naszym ulubieńcem.
Dobrze, że mogę na tobie polegać.
No pewnie.
Cieszę się, że znów jesteśmy razem.
Ja też.
Gramy do jednej bramki.
Jak superpara. Jak Clintonowie.
Pojebało was?
Wymyślcie coś nowego.
Nie pokazałbym ci tego,
gdybym ci w pełni nie ufał.
Niech to będzie dowód.
Co to takiego?
Nasze mózgi.
Co takiego?
To zapiski.
Historia bractwa. Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.
To, co jeszcze się nie wydarzyło?
Jak by to...
To jak dziennik.
Sterta spisanych historii.
Najlepsze z najlepszych,
najlepsze z najgorszych chwil w Alfa Gamma.
Super.
Sprawdziłem, czy ktoś dodał wpis o tym,
co spotkało cię na balu.
W ten sposób moglibyśmy ustalić sprawcę.
I go ukarać.
Nieważne, stary. Jest luz.
Przeciwnie, Scott.
Imprezować z tym, kto ci to zrobił?
Ciągle byś sobie o tym przypominał.
Nic nie pamiętam, więc jest spoko.
- Naprawdę? - Tak.
Nic nie odświeżyło ci pamięci?
Stałem twarzą do ściany
i obudziłem się w szpitalu.
Myślę i myślę,
ale w głowie mam pustkę.
Nic nowego.
Druga runda?
No pewnie.
Ale jeśli podczas dzisiejszego grilla
coś ci się przypomni albo poczujesz się nieswojo,
przyjdź do mnie, dobrze?
Dobrze.
Tak.
Nie ma cię od 30 minut, próbuję się zadomowić.
Dam ci znać, jak ruszę.
To urocze, że udajemy,
że jestem dla ciebie i taty tajemnicą.
Wiem, słyszałam to milion razy.
Podobało ci się.
Boże, nie.
Żadnej gadki o ciuchach.
Dobrze.
Też cię kocham. Pa.
Cześć.
- Cześć. - Rany.
- Spokojnie. - Nazwisko.
Ręce mogą mi się przydać w pracy.
W porządku, Sandy. To Lucien Belmont.
Poradzę sobie.
Dziękuję.
Z ciekawości. Skąd myśl, że sobie poradzisz?
Widziałam cię w kościele.
Lubię klęczeć.
Wiem, masz niezłą reputację.
Ty też.
Z pewnością.
Co o mnie słyszałaś?
Umieram z ciekawości.
No dobrze.
Nie licz na seks.
Tego nie wyczytałaś.
To co robisz?
Czekam.
Jesteśmy eleganckie i skromne.
Nie rzucamy się w oczy.
To oznacza dyskretną bieliznę.
Cielista, neutralna, bez koronki, bez widocznych szwów.
Ubieramy się tak, by zaimponować przyszłym członkiniom.
Makijaż ma być prosty.
Ale będziemy się pocić, więc będą poprawki.
Żadnych rozświetlaczy ani brokatu.
Tłustej skóry szukałabym w McDonaldzie.
Znacie swoje cele.
Powitajcie je, zachwycicie, przejmijcie.
Zadbajcie o to, by poczuły smak tego stowarzyszenia.
Ty. Cel?
Grace Holbrook przez dwa „O”, wioślarka, poziom krajowy.
A ty?
Cassie Carpenter.
Cassie przez dwa „S”.
Jej mama ma firmę z wegańską dietą pudełkową.
Brawo.
Zaczynamy punktualnie o piątej.
Do zobaczenia.
Mirando, zaczekaj.
Mam inny stanik.
Musisz kogoś dopisać do listy.
VIP. Annie Grover.
- Córka wiceprezydenta? - Masz udar?
Nie idzie do Sigmy?
Co z tego?
Będziemy podbierać?
Nie. Jeśli się pojawi, musimy być przygotowane.
Czy Caroline chce...
Nie chodzi o Caroline, tylko o mnie.
Sio.
Znam drogę do Sigmy.
Nie musisz za mną chodzić. Mam ochronę.
Poznaliśmy się.
Chciałem być dżentelmenem.
No tak.
Myślisz, że mam się za bad boya?
Nie z takim zasobem słów.
Skoro plotki o mnie mają prawdziwe,
to i te o tobie niech będą.
Co teraz?
Nie wiem. Dalej będziesz kopią kopii,
którą media wyprały z indywidualizmu.
No dobrze.
Twój problem to schroniska dla zwierząt.
Jesteś za zabijaniem zwierząt? Czego chcesz?
Niczego.
Trudno mi w to uwierzyć.
Wierz sobie, w co chcesz. Wiem, jak to jest,
gdy wszyscy myślą, że cię znają.
Próbujesz mnie uwieść gadką o tym,
że wcale się nie różnimy?
Gdybym chciał cię zerżnąć, już byśmy to robili.
To nie chcesz?
Przyda ci się przyjaciel.
Albo tobie.
Skoro proponujesz.
Impreza? Lepiej przeszukaj mnie.
Nie ma potrzeby. Wszystko gra.
Miłej nocy.
Zawsze chętny. Do pomocy.
Czysto!
Jest czysto.
Zakurwiście.
Ściechę?
- Scott. - Cześć.
- Chcesz?
Nie, dziękuję.
Widziałeś Luciena?
Nie, jem tylko hot dogi.
Pewnie. Smacznego.
Dzięki.
Dowody są?
Zostawiła w domu.
Wiem, kim jesteś. Nie masz 21 lat.
Wierzysz we wszystko, co czytasz w sieci?
Niech to zostanie między nami.
Pozdrowienia dla ojca.
To było żenujące.
Randka z tobą kosztuje. Trudno.
Czasami żałuję, że jestem, kim jestem.
- Kim chcesz być? - Chciałbyś wiedzieć.
Chcesz mnie uwieść gadką o tym,
że wcale się tak nie różnimy?
Co podać?
Co wypije królowa ciemności?
Peach Julep, French 75, jakieś mojitowe badziewie?
Dla mnie dirty martini.
Dirty martini dla pani,
a dla mnie truskawkowe daiquiri z wiśniami.
Dobrze się bawisz?
Nie wszystko jest takie, jakie się wydaje.
Eksperyment z Annie Grover...
Grasz w takim zespole?
Satelity się czają, ale nikt się z nie skontaktował.
- Satelity? - Coś jak Google Earth,
ale zamiast satelitów są ludzie na kampusie.
Niewidoczni. Nie spodziewałabyś się.
Buduję tę sieć od lat.
Jesteś bardzo dziwna.
Dziękuję.
Dobrze.
Nikt nie może znaleźć Annie.
Nie martwisz się?
A wyglądam?
Jak martini?
Na mnie już pora.
Idziesz wymiotować czy dołączyć do Sigma Ro Nu?
A to się wyklucza?
Dlaczego Sigma?
Moja mama tam była.
Tak jak jej wszystkie przyjaciółki.
Przeurocze.
Czemu? Jesteś w bractwie.
Tatko pchał mnie do innego.
Mama do niczego mnie nie zmusza.
To filantropia, budowanie społeczności,
kobieca solidarność, siostrzeństwo.
Nie oczekuję, że zrozumiesz.
Uwierz, kocham siostry.
Ale?
Dlaczego Sigma?
Nie wolno mi kochać rodziców i chcieć, żeby byli ze mnie dumni?
Nie. To tylko bardzo nowoczesne.
Nie kochasz rodziny?
Jakiej rodziny?
Wychowały cię wilki?
Nie, ale moją matkę jeden zjadł.
To smutne.
Owszem.
- Ty tak na... - Nie jestem gotowy, by ci mówić
o moczeniu łóżka i lęku przed manekinami.
- Manekiny? - Przerażają mnie.
Prawda? Są bez wyrazu.
- Nie mogłyby mieć twarzy? - Właśnie.
Nie chcesz rozmawiać o rodzinie.
To skomplikowane.
Czyli taka rozpieszczona panienka jak ja
- nie zrozumie? - Przepraszam.
Czy my się znamy?
Nie.
- Na pewno? Bo wyglądasz... - Na pewno.
A ty?
Co?
Znasz siebie?
Nasza droga ulubienica!
- Tak jest! - Musimy pogadać.
O czym?
Miałeś wpaść.
No tak.
Słonko, posłuchaj.
- Bo... - Dość krycia ci tyłka.
Skończyła mi się cierpliwość.
Musisz się przyznać do tego, co zrobiłeś w zeszłym roku.
Serio? Znowu to samo?
Tyle razy przepraszałem...
Nie mówię o Jenny.
Wyznaj, co zrobiłeś.
Co zrobiłeś Scottowi Russellowi.
Próbowałam cię chronić.
- Wspierałam cię. - Wiesz, że tak nie było.
Nic nie zrobiłem.
Mózg Scotta i tak nie miał już lekko.
Byłem z Jenny.
Ona jest w Europie i przypadkiem się mnie boi,
więc raczej nie potwierdzi.
- Żartujesz. - Rozumiem twój gniew.
Martwisz się o swoją przyszłość,
o staż w Apple'u.
Nie mogę cię dłużej...
Jesteś mściwą i zawistną pizdą.
Mogłem się tego spodziewać.
Zamkną stowarzyszenia.
Setki lat historii i spuścizny pójdzie na marne.
Nie zniosę więcej bezczynności.
Wiesz, co myślę?
Nic na mnie nie masz.
- Czego? - To ja, CeCe.
- Wiem. - No tak.
Przyszli tu.
Kto?
Straż studencka.
- Próbują herbaty. - Herbaty?
Ktoś musiał donieść.
- Nic nie zrobiłyśmy. - No dobra.
Co mam robić?
To, o co poproszą. Współpracuj.
Oprowadź ich. Jesteśmy uczciwe.
- Nic do ukrycia. - Jasne.
A co z...
- Z czym? - Z dziewczynami z piwnicy.
- To znaczy? - Dobra.
Powiedzmy, że ktoś tam jest.
Ktoś tam jest.
To nie ma być żart.
W piwnicy są kandydatki.
Co mam z nimi zrobić?
Nie mogę decydować za ciebie.
Zajmij się tym, ufam ci.
- Naprawdę? - Nie.
Bądź pod telefonem.
Wszyscy wypierdalać.
Nie mieszkasz tu, wypierdalasz.
Co za pokaz dominacji.
Ja pierdolę!
Po co odstawiasz solo występ Stomp?
Ona ma zniknąć.
Znowu się pokłóciliście?
To jebana psychopatka.
- Już tu nie wejdzie. - Jest ulubienicą.
Chuj, a nie ulubienicą.
Nie chcę więcej widzieć tej suki.
Nie wypada tak mówić o kobietach.
Zrobił się drażliwy, bo chciałam,
żeby się wreszcie przyznał.
To zbliża do Boga.
Smutne, że nadal się wypiera tego,
- co zrobił Scottowi na balu. - Pojebało ją.
Zmusza nas, żebyśmy go kryli,
gdy grozi nam likwidacja.
Ma rację. Współpracuj,
tak będzie dla ciebie lepiej.
Co, do chuja?
Wszyscy wiedzą, że to nie ja.
Przyznaj się, a może przekonam Russellów,
by wycofali zarzuty.
Serio?
Co ona na ciebie ma?
Widzieliśmy to.
Powiedz prawdę!
Może tym razem użyj słów, Rourke?
Zakłamane fiuty.
Kłamcy. Jeśli mi to zrobicie,
przysięgam, że nie będę milczał.
Mam brudy na was wszystkich.
O co chodzi, Rourke?
Lucien! Chodź, skarbniku.
Lepiej, żebyś miał klucz.
O co chodzi?
To była pełna współpraca.
Ale jako przewodnicząca...
Proszę się odsunąć.
Do pewnych miejsc nie mogę was wpuścić,
ponieważ te są dla nas święte.
- Chcę zobaczyć nakaz. - Nie trzeba.
Róbcie, co chcecie,
ja się stąd nie ruszę.
Jestem jak święty gaj. To moje sekwoje. Nie ruszę się stąd.
Jeśli nie chcecie mieć tu strzelaniny...
Dawaj klucz.
Może zapomnijmy o przeszłości i wracajmy na imprezę?
- Dawaj ten klucz. - Dobrze.
Skoro tego chcesz.
Pierdol się.
Gdzie to jest?
To naruszenie naszej prywatności. Złożę skargę.
Przypominam, że pewne aspekty stowarzyszenia
muszą pozostać poufne.
Znajdują się tam poufne materiały,
w tym listy zaproszonych...
Chwileczkę, czekajcie!
Nie wolno!
No nie!
Cholera jasna, to już nie wolno
trzymać brzydul w piwnicy?
Nie zmuszamy ich do pracy!
Gdzie ta książka?
Widzisz, niestety nie chcę ci pomóc.
- Przyślij ich. - Wiem, że ją macie.
Chyba nie wiedzą, o czym mówisz.
Gdzie ta książka?
Ta tajna?
Ta, którą byś wykorzystał,
żeby nas pogrążyć? Ta sama?
- Nie możemy powiedzieć. - No.
Wtedy przestałaby być tajna.
Dalej!
- Jaki brutal. Szok. - Fakt.
Nic ci to nie przypomina?
- Rourke! - Na tyle cię stać?
Jazda.
Tak samo było w zeszłym roku.
Dawaj!
Wygląda znajomo.
Ochrona!
Z drogi!
Scott, nie sądzisz, że to mógł być...
To był Rourke!
Rourke rzucił puszką!
Co? Nie!
On mi to zrobił.
Nie. Spójrzcie na niego.
To pieprzony idiota!
Wrobili mnie.
To ona! Wydymała mnie!
Nie dymam frajerów.
Należą ci się gratulacje.
O czym ty mówisz?
Możesz przestać udawać.
Z radością zatańczyliśmy Jezioro łabędzie.
Uwolniłam się od Von Rothbarta.
Dziekan twierdzi,
że śmigamy po cienkim lodzie na rozgrzanych łyżwach.
Wiem o tym.
Zajmę się tym.
Stąd mój pościg za Annie Grover.
O co tak naprawdę chodzi?
O to, co zawsze.
Władzę. W moich rękach.
Annie Grover ci ją da?
A co, spodobała ci się?
Nie wygłupiaj się.
Jeśli chcesz Annie, dostaniesz ją.
A to będzie znaczyło...
Annie wczoraj nie pojawiła się w Sigmie.
Możemy o nią zawalczyć.
Sądziłam, że będziecie bardziej zadowoleni.
- No nic. - Brawo, CeCe.
Mam też złe wieści.
Chociaż nie jest tak źle.
„Ruch studencki wzywa do zakończenia
toksycznej kultury stowarzyszeń
i przyjrzenia się ich liderom”.
Ważne, że mówią.
Złe wieści.
Musisz dokończyć robotę.
Tak jest, pani kapitan.
Beatrice Worth?
Grecy myślą, że kampus należy do nich.
Niektórzy są okropni.
To Lucien.
Jest tam?
Chyba nie chce gości.
Co muszę wiedzieć?
Po pierwsze...
W tym sezonie...
Annie dołącza, a ja ją pieprzę.
- A potem pieprzę ciebie. - Tak.
Masz władzę.
Cokolwiek postanowisz, ludzie będą cię słuchać.
Znajdź kogoś zaufanego.
Jest wyjątkowa.
CeCe, dokąd idziesz?
Na zajęcia. Wrócę później.
Oto Nowe Towarzystwo Polityczne. Pora wyrównać szanse.
Odzyskamy dom!
Czas się zabawić.
To już dziś. Wieczór prezydencki.
A gdybyś został prezydentem Alfa Gamma?
Co z Brianem?
Dzień dobry, panie prezydencie.
Nie zawiedź mnie kolejny raz.
Zajmę się tym.
Masz może gumkę?
Kiepski dobór słów.
- Co to? - Miały być przekąski.
Koka, nie coca-cola.
Chcielibyśmy zerknąć w papiery.
W toalecie nie ma?
Nawet my mamy granice.
Dobrze wiesz, że między nami ich nie ma.
OKRUTNE INTENCJE
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski