Poprzednio...
Potrzebujemy Annie.
To córka wiceprezydenta. Sprowadź ją.
Jak to wpłynie na mnie?
Myślą, że kampus należy do nich.
Pora wyrównać szanse.
Nadchodzą zmiany.
I Scott Russell miałby być odpowiedzią?
Brian Blandsman, były wice.
Mów mi Julia Louis-Dreyfus, bo jestem Veep.
Nie zawiedź mnie kolejny raz.
Mam plan, mamo. Ściągnę Annie Grover.
Dobry wieczór wszystkim.
Precz z Grekami!
OKRUTNE INTENCJE
GWAŁT
SZANSA DLA POKOJU
DELTA PI-EKŁO
„Wskutek zajścia w zeszłoroczne otrzęsiny
syn kongresmena Russella, Scott, został ranny”.
Bez jaj, do Mensy by go nie wzięli.
Nic nie mają. Dalej.
„Protest przed domem Delta Fi
poprowadziła córka wiceprezydenta Grovera,
Annie, studentka Manchester College.
Jej obecność może pomóc
w obaleniu kultury stowarzyszeń.
Jego zwolennicy coraz bardziej”...
Kurwa, dali foty.
To kwestia perspektywy.
Spójrz na kadr.
Protestujący stali w kupie.
I tak nikt nie wierzy mediom.
- Fake newsy i tyle. - CeCe, wszyscy tam byliśmy.
No tak.
To ty.
A to twoja kostka.
Rodzice mają podagrę.
Jedz mniej soli.
Nie wiem, jak inaczej to powiedzieć,
ale z uwagi na protesty frekwencja może być o 38% mniejsza,
niż się spodziewaliśmy.
Ale bez obaw,
mam parę pomysłów na minimalizację strat.
Nie trzeba.
Myślę, że...
Dobrze.
Zasłużyć na spuściznę.
Nie bez powodu to nasze motto.
Zostałyśmy wybrane, by strzec wielkiego i legendarnego dziedzictwa.
Jesteśmy Delta Fi.
Jesteśmy dumne
i takie musimy pozostać.
Zawsze ktoś chciał nam to odebrać.
Nie poddawajmy się.
Wrogość i gniew
przypominają nam, jak potężne naprawdę jesteśmy.
Musimy trzymać kurs.
Na dzisiejszym przyjęciu i na kolejnych też.
Jedna noc nas nie definiuje.
Jeden artykuł, jedna historia.
My jesteśmy historią.
Zawsze nią byliśmy.
I zawsze nią będziemy.
„KONIEC Z GREKAMI”
PROTEST ZAGROŻENIEM EGZYSTENCJALNYM
To dla nas świetne wieści.
Dla sprawy. Lepiej być nie mogło.
Mamy totalną przewagę.
Spójrz tylko.
- Wygraliśmy. - Owszem.
Stanęłyśmy u steru.
- Zalaminowane? - Nie u steru.
Ludzie to nie statki.
- Zrobiliśmy wrażenie. - Tak.
Wrażenie... sterujących.
Prawda?
Mam laminator.
- Sama zrobiłam. - Jasne.
No i to świetne zdjęcie.
Spójrz. Wyglądamy niesamowicie.
Choć Caroline nie.
Zrobić sobie grzywkę?
Lubię grzywki.
Nie pytałam ciebie.
A może wołałaś o pomoc?
Spytałaś, to odpowiedziałem.
Lubię grzywki, bo mnie rzadko coś wisi.
Mam pracę.
Widzimy się na sympozjum.
- Pewnie. - Fajnie.
Weź się.
- Buziaki. - Cześć.
Sympozjum.
Brzmi ekscytująco.
To zwykłe spotkanie.
Choć mówiła, że świętujemy.
Nie wiem.
Wydajesz się nakręcona.
Bo jestem.
Coś cię trapi?
Nie mogę z nimi.
Z kim, z nimi?
Nie, z nimi.
Komentarze pod tym artykułem... Masakra.
Internet?
Mówię serio.
To chyba nie był dobry pomysł.
Chciałam zrobić coś dobrego, a mnie znienawidzili.
Nienawiść to bardzo mocne słowo.
Atakują moją mamę, bo była w Sigmie,
a potem mnie,
bo sama ją atakowałam.
„Nikogo nie interesuje twoja spina z mamusią, bananowa zdziro”.
Opinia Sary z Nebraski cię obchodzi?
Każdy mnie obchodzi.
- A wiesz, co ja myślę? - Nie.
Musisz o tym zapomnieć.
To twoja wspaniała rada?
To idioci. Pozostaną idiotami.
Dlatego nic nie zrobiłaś. Martwisz się tym, co myślą inni.
Robiłam różne rzeczy.
Byłaś na jednym proteście.
Wyluzuj, zabaw się.
Nie lubię zabawy.
O to chodzi!
Czy to Caroline Merteuil?
Dziewczynka, która przeżyła, umrze.
Słabe.
Czego chcesz?
- Podjęłam decyzję. - To dopiero.
Scott powinien być prezydentem Alfa Gamma.
Nadaje się.
Nie gadaj.
Zrozumiałam, że zyskał pewien status
po tych całych otrzęsinach.
Można to tak nazwać.
Jeśli się zmruży oczy, pochodzi ze znaczącego... rodu.
Wysoko postawiony potomek, owszem.
Ma w sobie coś z chłopaka z sąsiedztwa
i wrodzoną dobroć, którą niektórzy, nie ja, cenią.
Bardzo przekonujące.
Może nam się przydać.
Dałaś mi dużo do przemyślenia.
Sam bym na to nie wpadł.
- O nie. - Jak pominąć tę część?
To proste, chcę to usłyszeć.
- Miałeś rację. - „Miałeś rację”...
Miałeś rację, Blaise.
Dziękuję.
Skoro tak ładnie prosisz,
podejmę konieczne kroki i dopilnuję, by tak się stało.
To znaczy?
- Blandsman. - Co to jest?
Raczej „kto”. Nikt istotny.
Blandsman?
Brian Blandsman.
Wice za Rourke'a, obecnie jedyny kandydat.
Scott to pewniak, wygra jak nic.
Sprawa załatwiona.
Biuro drugiej damy, słucham.
Cześć, tu Annie.
Jest mama?
Niestety wyjechała.
Gasi pożary.
No tak.
Niedługo sprawy przycichną.
Powiem jej, że dzwoniłaś.
Dzięki.
Byłem w Kappie.
To niezwykle lojalne kobiety.
Nie wątpię.
Przekażesz, że dzwoniłam?
Oczywiście.
Dobrze.
Nie próżnujesz.
Kto tak twierdzi?
Twoje zdjęcie w Virginia Herald.
Albo dzwoniła droga mamusia.
Cisza jest najgorsza.
Powinienem postawić na kolory?
Nowy look, nowy ty?
Może. A może próbuję nowych rzeczy?
Styl nie jest stały.
Oboje wiemy, że potrafię docenić styl.
Ale nie wtedy, gdy jest zbyt krzykliwy i wchodzi mi w drogę.
Nie mówimy o mojej kolekcji swetrów?
- Co ty robisz? - Przebieram się.
Wyjaśnij mi swoje myślenie.
Co chcesz wiedzieć?
Chcę wiedzieć, że twój mały akt buntu to tylko gra.
Nie przepadam za teatrem.
Zachowuj się.
Myślałem, że kochasz tę buntowniczą naturę.
No dobrze.
Krzycz sobie „Attica”.
Przypomnę ci, co stracisz,
jeśli nie dasz mi tego, czego chcę.
Jeśli chcesz mnie wydymać, to lepiej mnie nie wydymaj.
Muszę lecieć.
Ja pierdolę.
Ale zajebiście.
- Podoba ci się? - Tak.
Wiesz, co by mnie kręciło?
- Mam włożyć palec? - Nie.
Potężny człowiek na kolanach to ultraseksowny widok.
- Taki? - Nie.
Wiesz.
Potężny.
U władzy.
Gdybyś został prezydentem Alfa Gamma.
A co z Brianem?
Blandsmanem? Co z nim?
Jest w porządku. I chyba mu zależy.
Może i tak, ale potrzebujemy czegoś więcej.
Potrzebujemy ciebie.
Jesteś urodzonym przywódcą.
Nie chcesz pójść w ślady ojca?
Oczywiście, że chcę.
- No to ustalone. - Nie zrobię tego Brianowi.
On się nie liczy.
Nie zrobię tego.
Bardzo mu zależy.
Tak, ale...
A ty...
Chyba nie chcesz, żebym zrobił coś, co sprawi, że źle się poczuję, prawda?
Spróbujesz innym razem.
- Nadepnąłeś na piłkę. - Mówię o wyborach.
- Nie ma mowy. - A jednak.
O czym ty mówisz?
O tym, że się wycofasz.
Nie ma mowy, bracie.
Jest. Z twoją zgodą lub bez niej.
To...
Co ty pieprzysz?
Czekałem na to.
Dwa lata znosiłem Rourke'a.
Należą ci się brawa za cierpliwość.
Ale musimy wybrać odpowiednią osobę.
W świetle ostatnich kontrowersji
potrzebujemy...
Jak by to ująć? Twarzy na okładki.
To nie jest konkurs na dłuższego fiuta.
Zasłużyłem na to. Wiesz o tym.
„Twarzy”, nie „fiuta”. Choć to nic nie zmienia.
Odbębniłem najwięcej wolontariatu.
Nie piję, bo wszystkich wożę.
Kupiłem teslę!
Wiesz, ile osób w niej rzygało?
- Dużo? - Dużo.
Dużo osób.
A teraz chcę dostać nagrodę.
- Nagrodą jest... - Wszystko.
Tytuł, władza, dziewczyny.
To nie koncert życzeń.
Nie możesz tak wymachiwać fiutem
i mi tego odebrać.
Pomijając obsesję na punkcie mojego fiuta,
to już nie zależy od ciebie.
Baw się dobrze swoim kijkiem.
Przepraszam, jeśli sprawiłam ci problemy.
Oddzwoń, kiedy będziesz mogła. Pa.
Co się stało?
Dostałaś bardzo konkretne instrukcje.
Ciszej, ludzie się tu uczą.
Przepraszam. Sorki.
- Przepraszam! - Boże.
- Daję przykład. - Jak być fiutem?
- Sztuki wyjebania. - Dobra.
Ja nie mam wyjebane.
Pogadam z dziennikarzem.
Spróbuję to wyjaśnić.
- To okropny pomysł. - Nie.
- Co powiesz? - To oczywiste.
Pani Grover,
skoro stowarzyszenia reprezentują
podział klasowy, rasizm i seksizm,
dlaczego pani matka do takiego należała?
Czekam na odpowiedź.
- Krytyka instytucji... - Tak.
...nie dotyczy ludzi, którzy do niej należą.
Właśnie to pani robi.
Walczy z nimi pani.
- Walczę z... - Z kim?
Są pewne rzeczy...
Jakie rzeczy?
- Pewni ludzie i zasady... - Jacy ludzie i zasady?
Sprzeciwiam się zasadom.
Powiązanym ze stowarzyszeniami?
- Tak. - Tym pani matki też.
Nie. To znaczy tak, ale...
Tak?
Nie...
Nie wszystkie są złe!
- Nie wszyscy mężczyźni! - Dość.
- Nie wszyscy! - Boże!
- Nie wszyscy! - Zamknij się!
Przepraszam!
To była katastrofa.
Boże, mam przerąbane.
Co robić? Już się umówiłam na wywiad.
Pomogę ci, ale najpierw spróbujmy po mojemu.
Powiedzmy, że się zgadzam na to szaleństwo. Co dalej?
Rzucę mediom inną osobę.
Nawet wiem kogo.
Chodźmy!
Halo? Przy telefonie.
Grzebieniem...
Mamy już plany na wieczór.
Tak, byłoby super.
Oczywiście.
Do zobaczenia.
Dziękuję bardzo.
To z Manchester Daily.
Ktoś ma mnie obserwować
na sympozjum!
Boże, super!
Niesamowite!
Beatrice.
- Co się stało? - Coś ty narobiła?
W sensie?
Skrócę i już.
- Może być. - Dobra.
Nożyczki.
Chłopcy z Alfa Gamma zaczną przychodzić o 19.
Do ósmej będą roznosić kawior i szampana
w smokingach.
Godzina na przebranie?
- Za mało, półtorej? - A kieliszki?
Ostatnio nie wystarczyło.
Teraz to raczej nie problem.
- Mam zadzwonić? - Nie.
Im mniej szkła, tym lepiej.
Wyglądałoby na to, że przyszło mało kandydatek.
Jesteśmy ekskluzywnym stowarzyszeniem.
Ta podnosi naszą atrakcyjność.
Trzeba im o tym przypomnieć.
Przynależność gwarantuje klucz do każdych drzwi.
- Nie martwię się frekwencją. - Oczywiście.
- Mimo to... - Drogie panie, wieści z frontu.
Z frontu? Był kolejny atak?
Chyba nie zabierzesz braci?
W nich cały urok imprezy.
Na kandydatki czekają atrakcyjni faceci.
Potrzebujemy tego. Mamy smokingi, kawior.
I za dużo kieliszków.
Co nowego?
Chodzi o Blandsmana.
Co to jest?
Nie chce się wycofać.
Mówiłeś, że to załatwione.
Sprawa wymaga więcej finezji.
No to finezjuj.
Ten problem może rozwiązać tylko kobiecy dotyk.
Też go nie rozumiesz?
Zależy mu na dziewczynach. Sprawdziłem, miał tylko dwie.
Szukałem ich, by potwierdzić plotki
o rozmiarze jego sprzętu, ale...
- Obejdzie się. - Dobrze.
Pomóż mi ujawnić jego... braki.
- Gadaj z CeCe. - Super.
Miałam iść do profesora Chadwicka...
- Chadwicka? - Tak.
Pracuję u niego.
- Olej, znam jego wykłady. - Tak?
Podopieczna podopiecznej chodzi. Strata czasu.
Serio? Uważam...
Twierdzisz, że jakiś leszcz jest ważniejszy niż siostra?
Nie. Możesz na mnie liczyć. Obiecuję, że cię nie zawiodę.
- Gadaj z CeCe. - Jasne.
- Blandsman. B-L-A-N-D... - Co?
To absynt istnieje?
Myślałam, że sprzedają to tylko w Europie.
Włóż do koszyka.
Próbowałeś?
Trzeba dwa razy.
Tak się nie mówi.
A ja mówię.
- To też? - Pewnie.
- Też? - Tak.
I kilka zdrapek.
Kilka zdrapek.
Pani zapłaci.
No dobrze.
Poproszę dowód.
Cassidy Featherstone?
Córka wiceprezydenta?
Kurczę, Cassidy, nieźle.
- To sobowtór. - Co?
Sobowtór.
Ludzie z wyższych sfer
takich zatrudniają.
Znasz film Dave?
Tak, z Kevinem Kline'em.
Właśnie. Prawdziwa historia.
Nie wiedziałem.
Co miałaby tu robić córka wiceprezydenta?
MAMA
Wybacz,
ale to nie miejsce dla niej.
Ty tak na poważnie?
Całkowicie.
Pracuję dla nich...
Boże, wieki.
Jesteście identyczne.
Nic dziwnego po tym, co przeszłam.
- Kurde! - Właśnie.
Musiałam też przedłużyć piszczele.
Rehabilitacja trwała wieki.
Ale Annie Grover jest wysoka.
Cassidy Featherstone też musi.
Ile ci za to płacą?
Opłaca mi się. Trudno o dobrego sobowtóra.
Jest wyjątkowa.
Przejście!
Mamy zwyciężczynię loterii.
Nie wierzę w ciebie. Ani w sobie.
Uwierz, bo wygrywasz w totka!
Zgarnęła miliony!
Fart, że nie skonfiskował Cassidy.
Sprytne zagranie z tą blizną.
- Urocze. - Tak?
- Tak. - Dziękuję.
Pies mnie ugryzł.
A wciąż za nie walczysz.
Prawdziwa inspiracja.
- Może nie Cassidy, ale... - Lubię Cassidy.
Fajna jest. Kiedyś uciekła z domu.
Z tobołkiem i chustką?
Nie jest włóczęgą z lat 30.
- Wiesz, o czym mówię. - Tak?
Co jeszcze?
Zaczynała jako aktorka.
- Jasne. - Nie poradziła sobie.
- Dzięki! - Nie?
Nie, więc musiała zadowolić się
pracą statystki
w gejowskim porno.
No proszę, panno Featherstone.
Przez to wpadła w sidła mafii.
Logiczne. Mafia uwielbia gejowskie porno.
Naprawdę?
Kojarzysz Chłopców z ferajny?
Ty chyba nie.
O Boże.
No dobra, mafia.
Tak. Dlatego musiała przejść operację plastyczną.
Potem wszystko się posypało.
Ponoć nie była włóczęgą z lat 30.
No dobra.
- Jest tym, kim chcę. - Dobrze.
Powiedz mi coś.
Czy Cassidy Featherstone śledzi Secret Service?
Nie wydaje mi się.
- Lucien! - Biegnie.
No już, hop.
- Chodź. - Dobra.
Witaj w skromnej posiadłości dziekana.
Co tu robimy?
Źle się bawisz?
Najgorzej.
Kłamczucha.
Przez ciebie.
No dobra.
- Cześć. - Panie prezydencie.
Chciałam osobiście dostarczyć
gratulacje od sióstr z Delta Fi.
No tak.
Super.
Wejdź.
- Tak. - Podoba ci się?
Jest zajebiście.
- Chcę go. - Jak bardzo?
- Bardzo. - O tak.
O mój Boże.
W porządku?
Przepraszam cię na chwilę.
Jasne.
Szybko poszło.
Myliłeś się.
Nie ma mikropenisa.
Ale ma hopla na tym punkcie.
Poważnie?
Jeśli zobaczyć znaczy uwierzyć, a nie widziałem wielu,
mówię ci, że to widzę, więc uwierz.
No to musisz improwizować.
W sensie?
Przecież mu go nie odetnę.
No nie?
Nie.
Zrób to.
Ale jak?
Nie wiem, CeCe, wymyśl coś.
Hej, co tam?
Cześć.
W porządku?
Tak.
Potrzebujesz...
Robił ci ktoś loda z lodem?
Co takiego?
Czekaj...
Ale zajebiście.
Popływamy?
Nie mamy strojów.
To nie problem.
Nie.
A jeśli ktoś przyjdzie?
Już się włamaliśmy.
- Nie. - Teraz pora korzystać.
Musimy iść. Mam sympozjum Beatrice.
Cassie nie lubi sympozjów. Wolałaby pływać ze mną.
Ale wiesz, że Cassidy nie istnieje?
Odstawisz ją?
Byłoby jej przykro.
Tak myślisz?
Tak.
- Tak? - Tak.
Już po tobie!
Co jest, kurwa? To...
Czy to...
Jak ty...
Ty śmieciu.
Sam chciałeś.
Czekaj...
Czemu tak wygląda?
Przecież...
Nie ma to jak lodzik z lodem.
Nie jest taki mały.
Ale na takiego wygląda.
Dwie dziewczyny w cztery lata?
Nie chcesz, żeby to się rozeszło.
Może ci zaszkodzić.
Nikt by nie uwierzył.
Zawsze możesz zaryzykować.
Ale panny gadają.
Wycofaj się.
Zdjęcia znikną,
ale wszystkie Delta Fi będą opowiadać o twojej...
sprawności.
Pomyślałem sobie,
że dobrze się czuję jako wice. Po co to tracić?
Zostało mi tylko jedno.
Ustąpić i powitać nowego lidera.
Kogoś, kto poprowadzi nas przez te niepewne czasy.
I...
Myślę, że tym kimś powinien być nasz Scott Russell.
- Rety. - Dlaczego to zrobił?
Bo wie to, co my. Nadajesz się.
- Tak. - Zapraszam, Scott.
Wielkie brawa dla Scotty'ego!
- Dzięki. - Powodzenia.
Brian Blandsman.
To... Rany.
To jakieś szaleństwo.
No dobrze.
Nie do wiary.
No więc to
dla mnie zaszczyt i przywilej. Reprezentować was,
przeciwstawić się tym, którzy atakują nasze wartości,
aby wreszcie wspólnie osiągnąć sukces,
na jaki nas wszystkich stać.
Alfa Gamma, do boju!
Dalej!
W porządku.
NOWE TOWARZYSTWO POLITYCZNE
Jestem orędowniczką indywidualności.
Nie wiem, co ludzie w tym widzą.
Brzydzę się czymś tak toksycznym.
To zagrożenie dla społeczeństwa i środowiska.
Generują masę odpadów.
Dlatego zaryzykowałem wszystkim.
Dlatego wspierają nas takie osobistości
jak Annie Grover.
Chcesz ją poznać? To moja przyjaciółka.
Byłoby świetnie.
Dobrze.
- Gdzie Annie? - W łazience.
Napijmy się.
Nie wyglądało to dobrze.
Jest dobrze.
Nic się nie dzieje.
Nie potrzebuję twoich rad.
Nie chcę cię tu.
Dobra.
Wygłoszę kolejną przemowę.
Uwielbiam twój głos,
ale ostatnim razem pomogły ci czyny.
Czyny?
Tak tylko mówię.
Możemy zrobić omlet.
- Co? - Jutro, z resztkami kawioru.
Zrobimy omlet.
Jajka pasują do kawioru.
Całe lato oglądałam programy kulinarne.
Kiedy byłam w szpitalu...
Smaczne.
Gasi inne smaki.
Jak wasabi do sushi.
O czym ty gadasz?
Wcześniej miałam w ustach coś gorszego.
- Dobre. - Tak myślałam.
Zaskakująca frekwencja.
I to nie pozytywnie.
- Śmieszne. - Wiem.
Szkoda, że moja ciężka praca się marnuje.
Daję doskonałego kandydata...
To ja tu dałam, nie ty.
To bez znaczenia, skoro nikt nie widzi rezultatów.
Nie słowa, a czyny!
Odzyskać dom!
To chyba nie jest dobry pomysł. Po tym wszystkim?
- Dość Greków! - Co z tego? Fajnie jest.
Odzyskać dom!
Dalej! Odzyskać dom!
Odzyskać dom!
Zapłaciliśmy za ten dom!
Dom, którego używają,
by siać nadużycia, podziały klasowe,
rasizm i mizoginię!
I oni mają czelność mówić nam, że nie możemy tam wejść?
To nasz czas! Pora odebrać, co nasze!
Odzyskać dom!
Zapraszam.
Czujcie się jak u siebie.
Mamy szampana, kawior.
Śmiało. Nie gryzę.
- Dokąd idziecie? - Sprawdźmy to.
Wszyscy są mile widziani.
Ty też, Beatrice.
Widzisz te kinkiety? Sprawdź to.
- Jak miło. - Do usług.
Caroline, to Annie. To moja przyrodnia siostra Caroline.
Zaraz wrócę.
Cieszę się, że przyszłaś.
Miło cię w końcu poznać.
Nie musisz.
Udawać.
Beatrice ci sporo naopowiadała.
Zacznijmy od nowa.
Przepraszam.
Mogę służyć sztućcami? Albo serwetką?
- Ręką... - Zostaw, CeCe.
Tu jest wiele kosztowności,
które trzeba mieć na oku.
Spokojnie, Joe Friday. Caroline wie, co robi.
Choć dziś spróbuj być jak inni.
- Czasami cię nie lubię. - Wzajemnie.
Mój drogi przyrodni brat wiele o tobie opowiadał.
- Lucien? - Rzadko mówi miłe rzeczy.
Zaskoczył mnie.
Baw się dobrze.
Dziękuję.
- Scott! - Mama mówiła, że będziesz.
- Ale jazda. - No nie?
Brian, cześć.
Słyszałem, że ci szanse zmalały. Szkoda.
Taka impreza kosztuje pewnie kilkaset dolarów za osobę.
To ze składek czy z czesnego?
Sama pomyśl.
- Nie... - To nie tylko imprezy.
Kasa idzie na sam szczyt.
Przepraszam, to było...
- Na pierwszym roku. - Tak.
Siedziałaś z przodu.
Niewiele pamiętam.
A ja wręcz przeciwnie. Widok twojej głowy.
- Kiepsko to brzmi. - Wybacz.
- Chodźmy. - Jasne.
To niesprawiedliwe, że wszyscy za to płacimy,
a tylko nieliczni mogą się tym cieszyć.
Wpadaj, kiedy chcesz, Beatrice.
Tak jak teraz.
Caroline Merteuil, prezydentka Delta Fi.
Świetna grzywka, nowa?
Nie miałaś jej, gdy kandydowałaś.
Kandydowałaś?
Poszłam na przeszpiegi.
Chciałam to zobaczyć od środka.
Trzy lata z rzędu.
Czyli to osobista zemsta na systemie,
który trzy razy cię odrzucił?
Chciałam pokazać, jacy są okropni.
Czerpią przyjemność z upokarzania nas.
Może odstawimy drinki
i pójdziemy gdzieś...
Właśnie tak robią.
Ona tak robi.
Udaje, że nic nie robi, ale właśnie to robi!
Potrzebujesz podwózki do domu?
Widzicie? Zło wcielone.
Czyste zło.
Mam dość.
Nie pozwolę ci na to!
Chodźcie.
Annie, chodź.
Wybacz.
Jeszcze trochę zostanę.
Z nim?
Dobrze się bawię.
Dobrze.
To twój pogrzeb.
Do widzenia.
- Szampana? - Chętnie.
Pani Grover, zmieniła pani zdanie?
Nie. Nie wiem.
Nie wie pani?
Nie mam zdania na żaden temat.
- Czy to... - Scott Russell,
- prezydent Alfa Gamma. - Czołem.
- Cześć. - Był ofiarą
zeszłorocznego wypadku.
Na szczęście wystarczyło wyrzucić
odpowiedzialną za to czarną owcę.
- Droga do wiktorii? - Nie.
To Caroline.
Scott chce dbać o uczciwość i braterską jedność Alfa Gamma
przez wiele kolejnych lat.
Cześć, jestem CeCe.
Zbieram dane kontaktowe na potrzeby kolejnych przyjęć.
Jasne, chętnie.
Możecie się zapisać po Annie.
- Zapraszam. - Zaraz wrócę.
Śmiało, po Annie.
Dziękuję.
Za prezydenta.
Tata się ucieszy.
Gratulacje, Caroline.
Dziękuję. Dziennikarka to miły akcent.
Wysłanie jej do Beatrice
było lepsze niż do Annie.
Oboje zrobiliśmy, co było trzeba,
by ściągnąć ludzi i upokorzyć wroga.
Annie jest w domu Delta Fi,
tam, gdzie chciałaś.
Czyli teraz ty
będziesz tam, gdzie ja chcę.
Nie domknąłeś sprawy.
To przyjęcie nie wystarczy?
Czepiasz się.
Wiesz, że to lubię.
Dobrze.
Pora się zabawić.
Co za przemówienie.
Słuchałem ojca setki razy.
Jestem pod wrażeniem.
W następnym odcinku...
- Był pan żonaty? - Tak.
Będzie tu miała wykład.
Nie bójmy się ulegać pragnieniom.
Choćbyśmy się ich wstydzili.
Masz do tego jakąś gumkę?
Nie jestem gejem.
Spędzajmy razem mniej czasu.
Nie złożyła przysięgi.
Nic prostszego.
Wszystko muszę robić sama?
Witajcie w niebie.
Podzielimy się własną świętością.
Chcemy was poznać.
Znajdź sobie kogoś miłego.
Kogoś, komu ufasz.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski