Poprzednio...
- Pewnie. - Przejście!
Mamy zwyciężczynię loterii.
Nie wierzę w ciebie.
- Źle się bawisz? - Przez ciebie.
No dobra.
Jakiś leszcz jest ważniejszy niż siostry?
Scott powinien być prezydentem.
- Spróbujesz innym razem. - Co?
Ten problem może rozwiązać tylko kobiecy dotyk.
Zostało mi ustąpić i powitać nowego lidera.
Alfa Gamma, do boju!
Zapraszam.
Czyli to osobista zemsta?
Zło wcielone.
Nie pozwolę ci na to!
Szampana?
OKRUTNE INTENCJE
SPOTKANIE Z DR DEIRDRE WY****AĆ TRAUMĘ
Myślałam, że chcesz wyruchać moją traumę.
A ty dokąd?
Caroline. Tu jesteś.
- A nie... - Na zewnątrz?
Nie.
- To dokąd idziesz? - Nigdzie. Mam informacje.
- CeCe. - Tak?
- Powiesz mi? - No tak. Chodzi o to,
że w Niebie będzie dziś tłok.
Nie, żeby ktoś umierał, mówię o imprezie.
Dzięki artykułowi Scotta i wizycie Annie
wszystko idzie po naszej myśli.
Goście potwierdzają,
idzie jak po maśle.
- Czyli to mamy. - O tak.
- Wspaniale. - Właśnie.
Wypadałoby sprecyzować, że przez „to” obie rozumiemy...
Potwierdzenie Annie.
No to nie mamy.
Załatwisz to?
No dobrze.
Miałam cię poinformować później,
ale moi ludzie mówią,
- że twój brat Lucien... - Znam imię.
Podobno dziś rano wymykał się z pokoju Annie.
I to po tej bajerze na przyjęciu.
„Bajera”, od kiedy tak mówimy?
- Po migdaleniu się. - Do sedna.
Zwał, jak zwał.
Statystycznie rzecz biorąc,
nie można mu w tej kwestii ufać.
Nie chcę,
żeby zrujnował nasze postępy z Annie Grover.
To wszystko.
- Dokąd idziesz? - Do szkoły.
Ale w Niebie będę.
Uwielbiam.
GDZIE JESTEŚ?
DELTA FI PI ZAPRASZA DO NIEBA
NA INTYMNĄ NOC PRZYJAŹNI I SIOSTRZANEJ WIĘZI.
Cześć.
Wyszedł wcześnie rano.
Do niczego nie doszło.
- Dobrze. - Dobra.
Oglądaliśmy Archiwum X.
A potem zasnęliśmy.
Wspaniale.
No.
Dlaczego wyszedł tak wcześnie?
To nie moja działka.
Dobra, nieważne.
Powinnam do niego napisać?
Może pogadaj o tym z koleżanką?
No przecież. Jasne.
Może z tą z grzywką?
Masz rację.
Dziękuję za ochronę.
Dzięki.
Co robicie?
Miałeś grać w co innego.
Lucien.
Madżong.
Wszystkich stresujesz.
Usiądź albo wyjdź.
Rano wszyscy cię widzieli.
Nie lubią donosicieli.
Tak spędzasz czas?
Przy makao z imigrantami?
To moje przyjaciółki. I gramy w madżong.
Nie mówią po angielsku.
Zastanawiam się, co Annie Grover ma z tym wspólnego.
Stała się nudna. Nużąca.
Więc się poddajesz?
Nie, robię sobie przerwę na coś bardziej stymulującego.
Nie dołączyła do stowarzyszenia.
Masz robotę.
Prosta sprawa.
Oby to nie był kolejny autosabotaż.
Teraz ty mnie nużysz.
Wszystko muszę robić sama?
Prędzej zaufam meksykańskiej knajpie.
Co za pizda.
Myślałam, że to żarcie.
- Co jest? - Nic.
Fajna grzywka.
Oglądaliśmy Do utraty tchu na zajęciach.
Faktycznie francuska stylówka.
- Po co przyszłaś? - Po nic.
Chciałam zobaczyć, jak się masz.
Porozmawiać.
Porozmawiać?
Pomyślałam, że chcesz się spotkać.
Myślisz, że po tym, co się stało, będę chciała pogadać?
- Beatrice, przepraszam. - Nie rób tego.
Nie przepraszaj, nie próbuj ze mną rozmawiać,
nie udawaj mojej przyjaciółki.
Porzuciłaś swoje zasady, a mnie upokorzyłaś.
Jestem załamana.
Myślałam, że gorzej już nie będzie,
a jeszcze dostawa się opóźniła. Nara.
Tak jest, bracie.
Cieszysz się?
No, spory ten kutas.
Ale to raczej nie twój.
Jest przy mojej twarzy.
Owszem, celuje ci prosto w usta.
To co mówią? Że biorę do papy?
To bezpieczna interpretacja.
Czyli że jestem gejem czy coś?
Czy coś.
Chore. Po co tak robić?
Nie wiem. Pewnie z zazdrości.
Narysowali fiuta. To nic takiego.
Sam widziałeś. Jest duży, więc...
Tak, duży, ale to nic takiego.
To bractwo, facetów nie zmienisz.
Nie lubię facetów.
Tak, wyraziłeś się jasno.
Masz do tego jakąś gumkę?
Kiepski dobór słów.
Skoczę po jakieś psikadło.
Dzięki.
Zmyj to,
bo wszyscy zobaczą twój pisaczek.
Ta sytuacja wymyka nam się spod kontroli.
Pomoce wizualne są kluczowe.
Przygotowałam prezentację na najbliższy wykład
i na kilka kolejnych.
Mam też ciekawe fotki Mussoliniego.
Zerknę na nie później.
Dobrze, rozumiem.
Opuściłam pańskie zajęcia, rozczarowałam pana.
O czym ty mówisz?
Ta praca to był zaszczyt, choć krótki.
- Źle mnie... - Poradzę sobie.
Już to przerabiałam.
CeCe, nie zwalniam cię.
To czemu się pan złości?
Nie chodzi o ciebie.
Dobrze.
Polecam jakąś roślinkę.
Albo witaminę D.
Lekarze ciągle o niej mówią.
Dla mnie to przekręt...
Przez byłą żonę.
- Był pan żonaty? - Tak.
Ma tu wykład, wszędzie wisi jej nazwisko.
Był pan mężem kobiety od pieprzenia traumy?
Teraz mi lepiej.
Sporo ich.
DOKĄD POSZEDŁEŚ?
CZYLI CIĘ NIE MA LUCIEN?
ŻYJESZ? LOL
Caroline? Cześć.
Wybacz najście. Chciałam sprawdzić, co u ciebie.
W sensie?
Nie odpowiedziałaś na zaproszenie.
Jesteś mile widziana.
Wybacz, jestem zabiegana.
Ciężko mi się zadomowić, szczerze mówiąc.
Wciąż nie wiem, jak tu wszystko działa.
To zrozumiałe.
Pamiętam mój pierwszy rok.
Wszystko było nowe i onieśmielające.
Nie miałam się komu zwierzyć.
Właśnie.
Słodziak.
Lubię psy.
Właśnie na pierwszym roku w Niebie
znalazłam siostry z Delta Fi.
Pamiętam, jak brakowało mi kogoś, z kim mogę pogadać.
Brzmi fajnie.
To co, widzimy się?
Tak.
Wspaniale. Zaklepię ci miejsce.
Dobrze.
Będzie fajnie.
Super.
Wspomnienia to nie tylko przeszłość.
Każda sekunda zostawia na nas ślad.
To naturalne, że ból sięga głębiej.
Trauma zostawia niezatarty ślad.
Gdy otwieramy nasze ciała na nowe doznania,
dajemy sobie możliwość uzdrowienia.
Ciało odnajduje nowy rytm poprzez seks.
Nie bójmy się ulegać pragnieniom.
Choćbyśmy się ich wstydzili.
Bo konfrontacja z dyskomfortem polega
na przejęciu kontroli poprzez otwartość.
Na wyruchaniu traumy.
Złapiemy się później.
- Scott! - Annie Grover. Cześć.
Miło znów cię widzieć.
Dobrze się bawiłaś u Delta Fi?
- Tak. - Super.
Mama każe mi korzystać z uroków studiów.
Fajnie było poznać nowych ludzi.
Twoje bractwo jest spoko.
To znaczy?
- Nic, a co? - Nic.
Chłopaki wydają się mili.
Jednego dnia są mili,
a następnego rysują ci fiuta na twarzy.
Co takiego?
Nieważne. Muszę iść na zajęcia,
ale wpadnij na trochę później.
Po tej imprezie Delty.
No pewnie.
- Do zobaczenia. - Dzięki.
Pa.
Chętnie podam wam źródła,
jeśli interesuje was sadomaso.
No dobrze.
Chyba mamy czas na jeszcze jedno pytanie.
Kolega z wykałaczką.
Tak z ciekawości.
Skąd wiadomo, że trauma została wyruchana?
Bo mogę dawać i otrzymywać przyjemność, jak tylko chcę
i z kim tylko chcę.
Możemy to przedyskutować podczas sesji autografów.
To by było na tyle.
- Chodźmy. - Nie ma CeCe.
Bez niej nie zaczniemy, to ona prowadzi.
Trudno, mózgu nie operujemy.
Wiesz, co się dzieje?
Nie, a ty?
Nie.
Witaj w Niebie.
Dziękuję.
- Witaj w Niebie. - Dziękuję.
Cieszę się, że jesteś.
Wygląda niesamowicie.
- Cześć, Annie. - Cześć.
Przepraszam cię.
Coś mnie zajęło, ale już...
Sprawa załatwiona.
To znaczy?
Jesteś wolna.
- Muszę... - Idź pomóż uczelni czy coś.
Chodźmy.
W moim pokoju jest spowiedź.
Dokąd mam iść?
Adopcja wszystkich psów to przesada.
A tam było aż 101 psin.
Mało realistyczne.
Lubię ten film.
Tylko przegięli z liczbą psów.
Oglądałeś 101 dalmatyńczyków?
Nie. Co tu robi ten kutas?
Oni się na mnie gapią?
Koncentrują się na grze.
Jestem pewien, że ktoś mnie wyśmiał.
Masz paranoję.
Nie mogę nawet zjeść hot doga.
To nie jest najsubtelniejsza przekąska.
Parówka to białko. Nie zrezygnuję z białka, Blaise.
Mój tata przyjeżdża na otwarty weekend,
więc musimy powstrzymać tego, kto to robi.
Czemu patrzysz na Blandsmana?
Nie patrzę.
On patrzy na ciebie. Patrzycie na mnie?
Tak sobie myślę,
że może jest zły o to stanowisko.
Nie, Blandsman to dobry człowiek.
Nie chciałem ci tego mówić,
ale to nieprawda.
Jest nieobliczalny, nie możemy mu ufać.
Dlatego nie chciałem go wybrać.
Porozmawiam z nim.
Ja też mam język.
Nie ma, kurwa...
- Cześć, Blandsman. - Hej.
Chciałem tylko powiedzieć, że...
I kto jest słowem na P?
Żyjesz?
Co ty, kurwa?
- Widziałaś... - No.
Witajcie w Niebie.
To wyjątkowy wieczór, bo wy jesteście wyjątkowe.
Chcemy was poznać. Naprawdę.
Uważamy, że możecie do nas dołączyć.
Podzielimy się własną świętością.
Ten krąg, ten dom, jest bezpieczną przestrzenią.
Nieważne, co mówią, będziemy się wspierać.
Nic, co tu powiecie,
nie zostanie osądzone ani powtórzone.
To właśnie siostrzeństwo.
CeCe?
Dzień dobry. Co pan tu robi?
Co ty tu robisz?
Spóźniłam się,
więc nie wpuszczono mnie do Nieba.
To metafora?
Nie, moja ulubiona impreza.
Co rok robimy to w Delta Fi.
To intymna noc siostrzeństwa i przyjaźni.
A spóźniłaś się, bo...
Widziałem cię tam.
Ja pana też.
Po co poszłaś?
Nie byłam mężatką.
Jest bardzo atrakcyjna.
Dlatego pan tam był?
Chciałem ją wesprzeć.
Uznałem, że tak trzeba.
Nie widziałem jej, odkąd mnie zostawiła i napisała o tym bestseller.
Tak, wiem. Jestem na rozdziale trzecim.
Przysiądę się.
Jasne.
Świetnie.
Jeśli poczujecie się nieswojo,
możecie wyjść.
Ja zacznę.
Może was to zaskoczy, ale...
Nie zawsze byłam tym, kim jestem.
Do bólu brakowało mi pewności siebie.
Wszystkich rozczarowywałam.
Matkę, wszystkich innych.
Z wyjątkiem Adriana.
Był moim trenerem tenisa.
Facet na korcie...
Wyobraźcie sobie.
Był nie tylko przystojny.
Mogłam z nim porozmawiać.
Pewnego dnia po treningu zabrał mnie do siebie.
Miał kanapę w rogu pokoju.
I już wiedziałam, co będzie dalej.
Pocałował mnie.
To było...
Tak długo na to czekałam.
Chwilę później uprawialiśmy seks.
To był mój pierwszy raz.
Pamiętam jego ciało. Było idealnie.
Aż do następnej lekcji.
Przyszedł nowy trener.
Myślałam, że się wydało, że przeze mnie go zwolnili.
A było znacznie gorzej.
Nigdy mnie nie lubił.
Sam odszedł,
bo nie chciał mnie więcej widzieć.
Przespał się ze mną tylko dlatego, że matka mu zapłaciła.
Boże.
Chciała dodać mi pewności siebie,
bo żaliłam się na swoją urodę.
Myślała, że mi pomaga.
Jak można zaufać po czymś takim?
Nie można.
Dlatego cieszę się, że mam Deltę.
I was wszystkie.
Rżnij mnie, tatusiu.
Seksownie wyszłam.
Nie chcesz popatrzeć?
Byłem przy tym.
To po co to nagrałeś?
Może później obejrzę.
Było ci w ogóle dobrze?
Jeśli pytasz, czy doszedłem... To umiem to wyczuć.
Jeśli wyniosłeś coś z moich dzieł,
to wiesz, że w seksie nie chodzi tylko o orgazm.
Chodzi o odkrywanie.
O obecność i poczucie chwili.
Muszę coś wyznać.
Jedyne twoje dzieło, jakie znam,
mam na telefonie.
Liczyłem na niezobowiązujące igraszki.
Nie pisałem się na darmową terapię
u pani doktor od leczenia fiutem.
Kto powiedział, że darmową?
Mam płacić za dymanie?
Wydymałeś najwyżej kamerę.
Wyśmiewasz mój fetysz?
Nie.
To nie fetysz.
To strach.
Boisz się, że dostrzeże cię osoba,
z którą to robisz.
Boisz się więzi.
Pani doktor, przynudza pani.
Pewnie mówisz to zawsze, gdy ktoś próbuje się zbliżyć.
No i proszę. Uciekasz.
Nie. Idę w normalnym tempie.
To były najgorsze święta.
Nie polecam testów genetycznych na pochodzenie.
Nie mam wiele do powiedzenia.
No dobrze.
Lubię rodziców.
Nie mam rodzeństwa, więc nikt mnie nie bił.
- Miałam co jeść... - Możesz mówić o wszystkim.
Jestem dziewicą.
Trochę mi wstyd.
Nie ma się czego wstydzić.
Nie...
Nie wiem.
Może to z powodu pracy taty
albo wychowania.
Ale...
Nie umiem rozmawiać z ludźmi.
Nie potrafię stworzyć więzi,
sprawić, by ktoś mnie naprawdę polubił.
Mam 18 lat i nawet się nie całowałam.
A kiedy to się w końcu stanie, facet się domyśli,
bo będę w tym kiepska.
Jestem jakaś dziwna.
Było idealnie.
Scrapbookerzy. To dziwaki.
Tacy kończą, dziergając po kątach.
Dziergając?
Robią sobie na drutach poduszki z napisami.
Te są najgorsze.
Haftowanie.
Gadanie podczas filmów.
- Nie znoszę. - Ja też.
- Treserzy delfinów. - Strasznie to konkretne.
To zboki.
Zna pan Margaret Lovatt?
- Kogo? - No dobra.
Uczyła delfiny komunikacji dla NASA.
- I co się stało? - Uprawiała z nimi seks?
Bez penetracji, ręką.
Ale internet aż huczy.
Czyli gułag dla treserów?
To moja udawana dyktatura. Ja decyduję.
W porządku.
- Kocha ją pan? - Tę treserkę?
Doktor Deirdre.
Kurde.
Jest pewna siebie, inteligentna, piękna.
Ja bym się nie odkochała.
Na spotkaniu autorskim
wszystkich zahipnotyzowała.
Nic już do niej nie czuję.
- I tyle. - Była niesamowita.
Nigdy taka nie będę.
Dzięki Bogu.
Na szczęście.
Teraz zamknie mordę, co?
Obyś nie pogorszył sprawy.
Co miałem zrobić?
Nie możemy słuchać plotek.
To nie są plotki.
To kłamstwa.
Za kilka tygodni będzie tu tata.
Nie może tego słuchać.
Uwaga, wiadomości.
- Wszyscy zapomną. - Tylko nie wiadomości.
To była przenośnia.
W moim mieście nie było gejów. Nie jestem gejem.
No to spędzajmy razem mniej czasu, zanim przyjedzie tata.
Żeby nikt sobie nie pomyślał.
A co mają pomyśleć?
Jesteśmy przyjaciółmi. Wygłupiamy się jak bracia.
Jasne.
Wszyscy tutaj zdobywają punkty.
Z dziewczynami.
Każdy jakąś puknął. Poza tobą.
Bo ja szanuję kobiety.
Możesz je szanować,
ale położysz kres plotkom, jeśli się z jakąś spikniesz.
Zabaw się.
Która ci się podoba?
Z którą fajnie ci się gada?
Jakaś miła?
Tak. Uwielbiam dziewczyny.
Caroline?
Annie, dobrze się dziś bawiłaś?
Miałaś rację. Tego potrzebowałam.
Wzruszyły mnie twoje słowa.
Mogę cię o coś spytać.
Oczywiście.
Chodzi o twojego brata.
Chyba nie nabroił?
Nie, skądże.
Byliśmy razem na randce i było fajnie.
Myślałam, że coś z tego będzie.
A on się wymknął z mojego pokoju w nocy.
- Przykro mi. - Zrobiłam coś nie tak?
Nie obwiniaj się, jeśli chodzi o Luciena.
Jest zabawny i czarujący,
ale też pokiereszowany.
- No tak. - No.
Jak my wszyscy.
Poza tym nie jestem nim zainteresowana.
Powiedz, jeśli przekraczam granicę, ale...
Może uważasz,
że nie umiesz nawiązać więzi,
bo wybierasz niewłaściwych ludzi?
Możliwe.
Gdybym mogła cofnąć czas,
nie straciłbym dziewictwa w taki sposób.
Nie musisz być zakochana,
ale spróbuj znaleźć kogoś miłego.
Kogoś, komu ufasz.
Masz rację. Dziękuję.
Zawsze możesz na mnie liczyć.
Annie.
Nie jesteś dziwna.
No dobra.
Na mnie już pora.
Nie zapomnij książki.
Pieprzyć tę książkę.
- Pieprzyć ją. - Właśnie.
Pieprzyć Niebo i pieprzyć dyktatury.
I wykłady o ósmej rano.
Pieprzyć witaminę D.
- I byłe żony. - I Blandsmana.
- Kogo? - Nieważne.
Pieprzyć złamane serca.
Tak, pieprzyć je!
I moją mamę za to, że zapłaciła trenerowi tenisa, żeby mnie wydymał.
Boże, to było dziwne. Nie chciałam tego powiedzieć.
- Przykro mi, że cię to spotkało. - To nic takiego.
- Brzmi poważnie. - Byłam na terapii.
Pomyślałam o tym, bo zwykle dzielę się tym sekretem w Niebie.
To jednak nie jest moja ulubiona impreza.
No to pieprzyć to.
Pieprzyć to.
Może skoczę po drinka?
Nie trzeba, dzięki.
Proszę.
Z jednego piłem, ale nie wiem z którego.
- To nic. - Super.
Mam taką zagwozdkę.
To strasznie dużo psów.
Jak człowiek może... Nie człowiek.
No ale taka ciąża?
Jesteśmy kwita?
- Skasowane? - Skasowane.
- Na amen? - Skasowane.
- Mogę narysować drugi raz. - Skasowane.
Śmiało, bierz.
W końcu wyjąłeś mu fiuta z japy.
Tak.
Pracowałaś w schroniskach, nie?
Taka duża adopcja jest możliwa?
Nie wiem. Musiałabym się zastanowić.
Wiem, że to kreskówka, ale...
Powinna chociaż mieć sens.
Pełna zgoda.
Serce nie sługa.
Żebyś, kurwa, wiedział.
W następnym odcinku...
- Czujesz ten chłód? - Tak, matka przyjeżdża.
To twoja pierwsza impreza. Zrób wrażenie.
Niech twój tata się zabawi.
Siedzę na beczce niepokojących objawów.
Cholera.
Wspaniale, że zjecie z nami kolację.
Mama chce zjeść z rodziną Scotta.
- Miało być załatwione. - I będzie.
Muszę coś wyznać.
- Twoja matka to pizda. - Wiem.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski