Poprzednio...
Nie możemy. Jestem wykładowcą.
I zachowajmy profesjonalizm.
Podpisz mi to tylko, bo nie mam kasy.
Sam zapłać.
Jestem skarbnikiem. Połączyłem fakty.
Wiem, ile czeków wystawił ci Scott.
Niepotrzebnie to powiedziałam.
Caroline mi powiedziała, bo cię kocha.
Nie masz pojęcia, co kocha.
„A” jak „Alfa” i „g” jak „Gamma”.
Mogę opisać ze szczegółami.
- Przegięłaś. - Chciałeś wyzwania.
- Oto ono. - Pewnych granic nie przekraczamy.
Dobrze wiesz, że między nami nie ma granic.
Jeszcze nie wygrałeś.
W tym cała frajda.
OKRUTNE INTENCJE
- Wciągnęłaś balon? - Nie, Ella.
Nie poświęciłam się na marne.
- Była striptizerka z wężem? - Nie chcę o tym gadać.
Ale była.
Ty grasz z nimi w szachy, a oni myślą, że to warcaby.
Pierwszy raz od dawna czuję satysfakcję.
Czuję, że coś osiągnęłam.
- Zrobiłam, co do mnie należało. - Powiadom media.
Nie chcę rozgłosu.
Niech opinia publiczna
osądzi stowarzyszenia.
Niech raz posmakują upokorzenia.
Uwielbiamy, gdy rodzina przyjeżdża z wizytą.
Do dla was zapewne nie nowość.
Nasze imprezy przy waszych bledną.
Striptizerek z wężem nie miałyśmy.
Ani balonów z ketaminą.
A to poważne wykroczenia.
Herbatki?
Ta sekcja to „kres faszyzmu”.
Trzeba zrozumieć, jak reżimy dochodzą do władzy,
ale też jak upadają.
- Nie upadają. - Mówiliśmy o tym.
Mylisz się.
To fakt, że czasem tracą władzę.
Ale upadek to złe słowo.
To nie przywódcy się zmieniają,
- a społeczeństwo. - Tak twierdzisz.
Ale jeśli społeczeństwo nie chce już faszyzmu,
czy nie oznacza to porażki przywódcy?
Tutaj odbywało się przyjęcie?
Nie. Skądże.
Na pewno nie tutaj. Było bardzo ciemno.
To nie była impreza Alfy.
To nie pierwsza skarga na was.
Dopiero zostałem prezydentem...
Chodzi o otrzęsiny, w których zostałeś ranny.
Ach, te.
Mieliśmy czarną owcę.
- Rourke Reynolds. - Tak.
Myliliśmy się co do niego.
Chcielibyśmy zerknąć w papiery.
W toalecie nie ma?
Akta finansowe i członkowskie.
- Są w piwnicy. - Są w piwnicy.
To świadczy o tym, że ludzie nie wiedzą,
co dla nich dobre.
Serca i umysły narodu się zmieniają, nie przywódcy.
Obalenie rządu świadczy o tym,
że radził sobie dobrze.
No dobra, nie ma co lawirować.
Obecność naszych członkiń była niefortunna,
lecz zapewniam,
że Delty nie popierają takich przyjęć ani ordynarnego zachowania.
Chcąc ułatwić wam pracę, pozwoliłam sobie
zgromadzić dokumentację dotyczącą finansów, ocen i zachowania.
Uwzględniłam także statystyki naboru,
w tym roku imponujące.
Wybrały nas znamienite kandydatki.
Bardzo dokładne.
Annie Grover, córka wiceprezydenta?
Jest przeurocza.
Musimy obejrzeć resztę domu.
Oczywiście.
Tędy.
Władza buduje sukces.
Dziękuję.
Dopóki pociągi się spóźniają,
nikt nie narzeka na wi-fi.
W pewnym momencie obywatele zaczną się skarżyć na ucisk.
Percepcja z definicji jest subiektywna.
Społeczeństwo się zmienia czy przywództwo?
Masz coś do zrobienia?
Tak, ale nie skończyliśmy.
Faszyzm nie zając.
- Tak że rób swoje. - Jasne.
Ja swoje, pan swoje. Osobno, lecz równi.
Mało fajne.
Racja. Źle.
To w kontekście nas. Naszej... sprawy.
- Do zobaczenia na zebraniu. - Dobrze.
A właśnie.
Nie wspominali o dress codzie.
Akademicki szyk, na intelektualistkę?
Bądź sobą.
Do tej pory źle na tym wychodziłam.
Pomyśl, co faszyści mogli zrobić, by odmienić swój los.
Decyzję zarządu otrzymacie
w ciągu siedmiu dni.
Miejmy to już za sobą.
Bezpiecznej podróży.
Fajnie, że wpadliście.
Poznaliście nasze lewe oblicze.
Prawe.
Właśnie.
To jeszcze nie koniec.
Muszę omówić finanse ze skarbnikiem.
- Skarbnik... - Niestety
nasz skarbnik nie jest,
jak by to ująć, niezawodny.
Ale mogę przedstawić dokumenty.
Odpowiadasz za organizację wydarzeń, nie finanse.
Zasady to zasady.
Potrzebuję skarbnika, prezydenta i wice.
A co jeśli jeden z nich nie przyjdzie,
bo drugi go uderzył?
Co mówią zasady?
- Proszę? - Hipotetycznie.
Tak.
Zaczekam na skarbnika.
Nathan, napijesz się czegoś?
- Może... - Grywasz w golfa?
Jesteśmy w dobrej formie, ale nasz los, CeCe,
spoczywa w rękach grupy przeciętnych Amerykanek w dresach.
Jak coś, to blondynka była z Alabamy.
Stan można zmienić, dres to stan umysłu.
Jak tam Annie?
Odesłała RSVP na poszukiwanie skarbów.
Trzeba potwierdzić.
RSVP to skrót od „répondez s'il vous plaît”,
co po francusku oznacza
„powiedz, czy przyjdziesz”.
A jej odpowiedź to oui.
Potwierdź to. Tout suite.
Powiedziałaby ci, gdyby zmieniła zdanie.
Ze względu na waszą relację.
Ciągle o niej mówisz. Jak o najlepszej przyjaciółce.
Dość małostkowej zawiści i żałosnego akcentu.
Dziś liczy się to,
że zarząd nie wycofa nam środków, dopóki mamy Annie.
Po zabawie rozdasz zaproszenia, przesuniemy ślubowanie na dziś
i rano Annie będzie w Delcie.
Na ceremonię dziś nie ma szans.
Zacytuj regulamin, to nie wyrobię.
C-28. „Przewodnicząca musi być obecna”.
Nie jesteś przewodniczącą?
Jestem. W tym cały problem.
Więc to ty jesteś problemem.
Chadwick zaprosił mnie na zebranie wydziału politologii.
Żeby było jasne. Narażasz fundament stowarzyszenia,
żeby pić tanie wino i bratać się z ludźmi,
którzy są w hierarchii pod szorującym po dnie Chadwickiem.
To ogromny przywilej.
Już wiem, co włożę.
W głowie.
Ma być profesjonalnie,
ale włożyć stanik czy nie?
Boże.
CeCe.
On cię urabia.
Nie myślałam o włosach i makijażu.
To drapieżnik.
Izoluje cię od przyjaciół, od społeczności.
Przeciwnie. Po prostu dziś nie mogę.
Mamy dużo czasu.
Zarząd ma siedem dni roboczych.
A jeśli Annie zmieni zdanie?
- Dlaczego? - Potrzebujemy jej.
Zorganizuj poszukiwanie,
rozdaj zaproszenia. Ma złożyć przysięgę.
Jeszcze dziś.
Oczywiście. Mogę to wszystko zrobić dziś.
A zaprzysiężenie poprowadzę jutro.
Dobrze.
Ale decyzje mają konsekwencje.
Wiedz, że jestem głęboko zaniepokojona.
Wiele razy poświęcałaś się dla oszustów.
Profesor Chadwick nie jest jak Adrian.
Uwierz mi, znam go.
A ja znam facetów.
Potrójna latte, mleko owsiane.
Miała być z migdałowym.
Latte mnie to obchodzi.
To impreza, mamo. Caroline to załatwiła.
- Cześć, Ellen. - Muszę kończyć.
Nie mam gości, tylko muszę się przygotować.
Tak, nadal Delta Fi.
- Pa, Ellen. - Cześć.
- Dobrze się bawisz? - Wiesz, kogo jeszcze bawię?
- No? - Twoją mamę.
Czeka mnie szukanie skarbów.
Zostawiasz mnie dla imprezy?
Nie widziałam Caroline ani reszty od trzech dni.
Wypada pamiętać, że inni ludzie istnieją.
Sandy to nie ludzie?
Mulder i Scully to nie ludzie?
Wiesz, że nie.
Nie mów, że to kosmici.
„Prawda gdzieś tam jest”,
a oni nigdzie sobie nie pójdą.
Mam ciekawsze plany na wieczór.
Poza tym pokojem?
To niespodzianka.
Boże. To przerażające.
- Pa. - Pa.
Możesz patrzeć, nic nie robię.
Podać pomocną dłoń?
Tak, bo swoją rozwaliłem.
Stary, dobry humor.
Pytam, czy ci pomóc z dłonią.
Tak.
Nieźle nabroiłem, co?
Jeśli można broić dobrze i źle.
Bo to raczej zwykle złe.
Załatwimy to.
Chciałbym mieć wehikuł czasu.
Żebyś mógł zobaczyć sztuczki Jezusa?
Tak, pewnie. A jak już zobaczę,
to wrócę nie walnąć Luciena i nie wpakować bractwa w kłopoty.
Nie być dla ciebie fiutem.
Scott, jest spoko.
Nie.
Jesteśmy przyjaciółmi.
Gotowe.
- Kocham cię, bracie. - Pewnie.
Ale ja na serio.
Zajrzę do Nathana.
Spoko.
Wreszcie mnie odblokowałeś.
Przestałem ignorować, bez przesady.
Chyba się odrobinę gniewasz.
Pogniewać to się może głodny kundel. Mnie bawią inne rzeczy.
Przyznaję, że trochę mnie poniosło,
ale wiesz, jak bywa w zabawie.
To miały być przeprosiny?
Bo nie słyszałem wyrzutów sumienia.
Czuję je. Albo coś w tym stylu.
Przepraszasz, żeby mnie wypytać.
Ciekawe, czego trzeba, żebyś błagała.
- Nie lubię, jak ktoś się mną bawi. - Wrócę po wygraną.
Pamiętaj, że stawka jest wyższa.
Do widzenia, Caroline.
Chryste.
Przepraszam, to moja wina.
Nic panu nie jest?
Nie.
Boże, biedny priusik.
Zapłacę za naprawę.
Choć tyle mogę zrobić.
Jestem Emily.
Hank.
Powiedzmy mu, że spadł ze stołka.
Nie stał na stołku, jak go walnąłem.
Nie w tym...
Myślisz, że mi wybaczy?
Kogo my tu mamy?
Głosicie słowo Boże?
Czy sprzedajecie coś z Avonu?
Scott chciał cię przeprosić za tę bójkę.
- Tak. - Jest rozdarty.
Twoje przebaczenie wiele by znaczyło.
Ściskam wyciągniętą dłoń.
A teraz wybaczcie, ale muszę nadzorować dekoracje.
Przecież nie ściska.
Nie zwracaj na to uwagi.
Dobrze.
Wiem, że nie mamy wehikułu czasu...
Dziwnie się robi.
Wrócisz z nami do domu?
- Nathan cię potrzebuje. - Nathan? Kusząco.
Jeden z inspektorów.
Jeśli skarbnik się nie stawi, stracimy dom.
Inspektor?
Chodźmy. Poradzimy sobie bez niego.
Audyt to świetna zabawa.
Supcio. Tak jest.
Pierwsze i ostatnie 20 minut Oczu szeroko zamkniętych.
Te dziwactwa pomiędzy pomińcie. Dziękóweczka.
Przed wami ostatni bal, moje drogie.
Jeśli wam się powiedzie, wstąpicie w siostrzane szeregi stowarzyszenia.
Najpierw jednak przejdziecie próbę.
Intelektualną, fizyczną, psychologiczną.
Niewyobrażalną.
Nie da się jej opisać istniejącymi słowami.
- Co to jest? - A na co wygląda?
- Na listę. - Zgadza się.
Oto lista zadań,
które należy wykonać, aby móc przysiąc wierność Delcie.
Dowód wykonanych zadań dostarczycie tutaj.
Dziś będzie tu moja siedziba.
A jeśli nie wiemy, co to za rzeczy?
Nie jestem nauczycielką ani nianią.
Prowadzę jedynie łowy.
Jest tu was 15.
Zaproszenie otrzyma jedynie dziesięć.
Róbcie, co trzeba.
Cenimy sobie zaradność.
Zachęcamy do sabotażu i nie zakazujemy nieczystej gry.
A teraz ruszajcie. Sio.
Biegiem!
Dla Caroline!
SZATNIA MĘSKA
Co ja oglądam?
Żaden ze mnie Fincher.
Trzy, dwa, jeden, już.
Dziękuję za pomoc.
- Mam! - Jest!
- Dziękuję. - Spoko.
- Jesteś najbardziej owłosiony? - Mam ksywę Wilkołak.
Za ile się ogolisz?
Dużo ludzi, ale za mało wilków.
Tak jest!
Moje!
- Boże, szczur! - Że co?
SCHRON
Co tak długo? Nathan jest w piwnicy.
Jara go tylko pływanie.
Godzinę nawijał o stylu motylkowym.
- Znajoma woń desperacji. - Wystarczy mi minuta.
- Nie ma się czym chwalić. - Powiedz, że rachunki zaginęły.
Na kwoty, które kradłeś?
Powiedz, że ich nie masz.
Nikt cię nie uważa za ostoję odpowiedzialności.
Nawet ostoja może runąć.
Idziesz?
Proszę.
Dziękuję.
Na pewno nic nie chcesz? Może shake'a?
Nie przepadam za słodyczami.
Podziwiam twoją siłę woli.
Ja lubię sobie dogadzać.
Naprawdę strasznie mi przykro.
Zwykle jeżdżę ostrożnie, ale dziś...
Kocham swoją pracę,
ale to był ciężki dzień.
Czym się zajmujesz?
Badam zarzuty niewłaściwego zachowania.
Wiesz, znęcanie się, defraudacja,
nieprzestrzeganie regulaminu przez stowarzyszenia.
Uczelniana policja.
Zwykle jest tak, że jakieś dziewczyny poniosło.
Ale ta sprawa u was...
Nie wiem, jak sobie z nimi radzisz.
Niektóre studentki się wyróżniają.
Dobrze się kryją, fakt.
Ale za zamkniętymi drzwiami
te panny nie są lepsze od facetów.
Może to i dobrze.
Seks jest dla nich bronią, a mężczyźni – trofeami.
Jedna z nich zrobiła fellatio z lodem w ustach, żeby cyknąć zdjęcia
skurczonego z zimna penisa.
Faktycznie niepokojące.
Ponoć uwodzą też wykładowców.
Dla ocen, dla zabawy, by zrujnować im życie.
Te dziewczyny są złe.
- A może to przez wiek. - Tak.
Prawdopodobnie.
Na pewno nie chcesz gryza?
Może napiję się piwa. Podają tu piwo?
Wisienka.
Shot.
Zobaczmy.
Został dowód numer 27.
Nie mam go.
Słońce już zachodzi,
a ty stoisz przede mną, nieprzekłuta i niesprawdzona.
- To William Blake? - Częściowo.
Nieważne. Zadania muszą być wykonane.
- Bez wyjątków. - Wiem,
ale nie wolno nam przekłuć siebie ani innych kandydatek...
Masz innych znajomych.
Nie takich, co przeleją dla mnie krew.
Trudno uwierzyć, zważywszy na moją pozycję,
ale byłam w podobnej sytuacji.
I kogo przekłułaś?
Zapłaciłam komuś z personelu stołówki.
Ubodzy nie pogardzą kieszonkowym.
No tak.
Nie zapłacę nikomu za uszkodzenie ciała.
Wiesz, przez pracę taty.
A ona?
- To wbrew regulaminowi. - No tak.
Może kłamie, ale boję się zapytać.
Dobrze.
Dasz mi przekłuć sobie ucho?
Byle sterylną igłą, bo szybko łapię infekcje.
Chorowita jestem.
- Myślałam, że mnie nienawidzisz. - Niby czemu?
Wiem tylko, że twój ojciec jest wiceprezydentem,
Caroline cię chce i straciłaś dziewictwo ze Scottem.
- Wszedł i się liczy. - Tak.
Oby następnym razem poszło lepiej.
Z Lucienem? Mam ludzi-radary.
Co?
Słyszałam, że siedzi w twoim pokoju.
A Lucien jest bardzo rozwiązły.
Tak słyszałam. Ale dla mnie jest przeuroczy.
Przynosi mi śniadanie, oglądamy Archiwum X, rozmawiamy.
Nawet się nie całowaliśmy.
Wiem, o co ci chodzi.
- Dokładnie. - Naprawdę?
Jest taki facet.
- Wykładowca. - Chadwick, wspominałaś.
Słuchałaś?
Caroline go nie lubi,
ale nie rozumie, że to wyjątkowo...
Coś jak z tobą i Lucienem. Nasze umysły łączy więź,
ale nasze ciała muszą zaczekać do ukończenia szkoły.
Caroline jest bardzo mądra.
Ale może nie wie wszystkiego.
Też nie chce, żebym był z Lucienem.
Wiem. Może po prostu to zróbmy.
- Serio? - Tak po prostu.
Teraz?
- Mówię o piercingu. - No tak, przepraszam.
Do zadania. Jedziesz.
Dobra.
Kurwa!
Co jest, koleś?
W sensie?
W sensie kradzieży. Widziałem czeki.
Zwrotów. Zwrot to nie kradzież.
To sposób na pokrycie
- cudzych wydatków. - Wiem, nie jestem głupi.
Za wianki zapłaciliśmy dostawcy, a potem tobie.
To była spora hawajska impreza.
Brakuje pieniędzy. Naprawdę dużo.
Wiadomo, że Lucien lubi narkotyki i drogie dziwki.
Nie, chodzi z Annie.
Od półtora dnia?
Scott, jesteśmy przyjaciółmi. Dlaczego miałbym cię okłamywać?
Umiem kłamać, mam starego w Kongresie.
Jeśli ogarną, ile siana brakuje, pójdziemy siedzieć.
Bez paniki. Nikt nie pójdzie siedzieć.
Lucien na pewno coś pomieszał w księgach.
Mamy kilka dni.
Przejrzę to, zanim wyciągniesz pochopne wnioski.
Nic nie wyciągam.
Zrobiłeś ze mnie przestępcę.
Nie jesteś przestępcą.
Żaden z nas nie jest.
To pojebane.
Zajmę się tym.
Zobaczysz.
Co zrobiłeś?
Wszystkie dziewczyny bardzo chciały pomóc,
bo powiedziałem, że nie możesz iść na prawdziwy bal.
Ale nie powiedziałeś, że umieram?
Nie sprecyzowałem.
Daiquiri?
Czemu nie i tak niewiele mi zostało.
Poszedłeś na całość.
Chcesz założyć?
- Nie. - Za mało eleganckie?
Masz całą szafę pełną strojów wieczorowych.
- Nie chcę się ubierać. - Dobrze.
Chcę uprawiać seks.
Zaczekaj.
Wiem, że nie jesteś gejem.
Nie szufladkuj mnie.
Nie chcesz tego zrobić?
Chcę od dnia, w którym cię poznałem.
- Więc o co chodzi? - No bo mam...
Dziwny pieprzyk? Chorobę weneryczną?
Wróciłem do tego domu starców.
- Doris mnie kręci. - Sikanie, pachy?
Przecież nie oceniam.
- O co chodzi? - Lubię nagrywać.
- Sekstaśmy? - Zapomnij, że coś mówiłem.
Nie chcę. Chcę to zrozumieć.
Więcej drinków. Albo i nie.
Nie powiesz mi?
- Już mówiłem, jestem świrem. - Nie sądzę.
Tylko że ja i moi bliscy ucierpielibyśmy,
gdyby takie nagranie wypłynęło.
Spoko, nie kręci cię to. Zatańczmy.
No dobra.
Dopiero co zaliczyłam pierwszy pocałunek. Z twoją przyrodnią siostrą.
- Zabawne, nie wspominała. - Chciała być miła.
Z pewnością.
Moje doświadczenie seksualne
to ten pocałunek i pół długości wacka kolesia,
który nie wiedział, że jest gejem.
To nic.
Nie musimy się spieszyć.
Zamówimy szamkę albo posiedzę. Albo pójdę.
Nie, nie chcę.
Włącz nagrywanie.
Serio?
Chcę sprawdzić, co lubię. Spróbować różnych rzeczy.
Obiecaj, że nikt tego nie zobaczy.
Jesteś pewna?
Ufam ci.
Pospiesz się, zanim zmienię zdanie.
Damy im jeszcze kilka minut.
- Będziesz tak całą noc? - Przepraszam.
Od wina gorsze jest tylko tutejsze towarzystwo.
Ja świetnie się bawię.
To nadęte gnojki.
Profesor Chadwick nie.
Nowa asystentka.
Celeste Carroway. Mówią mi CeCe.
Georgia. Mówią mi Georgia.
Czy jestem odpowiednio ubrana?
Profesor kazał mi być sobą,
ale chyba źle się ubrałam.
Usiądźcie, mamy dużo do omówienia.
Nie powinno mnie tu być bez profesora.
Nie, siadaj. Hank będzie lada chwila.
Dobrze.
Dzień dobry.
Niepotrzebnie się kłopotałaś.
Wybaczcie, że przeszkadzam.
- Szlag. - Ja to mam wyczucie czasu.
Przykro mi.
Nie wątpię.
- Nie wiedziałem. - To tylko mój brat.
- Pora na mnie. - Pa.
Pieprzysz wykładowców?
- Tylko na tyle cię stać? - Lubię pieprzyć.
Z pewnością.
Oprócz ciebie.
Chyba że coś dla mnie masz.
Nie wrzuciłeś nic do albumu. Bez dowodu nie ma zwycięstwa.
Nic dla ciebie nie mam.
Tu nie ma nagród pocieszenia.
Chciałem się poddać.
Słodka Annie cię odrzuciła.
Wiedziałam, że ją lubię.
Nie wiedziałam, czy da radę, ale jestem pod wrażeniem.
- To koniec, Caroline. - Poddajesz się?
Oddasz mi auto?
Zrezygnujesz z jedynej szansy?
Co ty kombinujesz?
- W co pogrywasz? - Mówiłem ci.
Mam dość oszukiwania Annie i reszty.
Nie.
Nie jesteś taki głupi.
Chyba nie myślisz, że ją kochasz.
Powiedziałabym, że to urocze, gdyby nie było żałosne.
Jesteś jej pieskiem, niczym więcej.
Znalazła cię zamkniętego w klatce, łypiącego smutnymi oczami.
Weźmie cię do domu i co dalej?
Zobaczy, że gryziesz meble i sikasz na dywan.
Snujesz opowieści jak nikt.
Annie Grover nigdy by cię nie pokochała.
Nie wiesz, o czym mówisz.
W końcu zobaczy prawdziwego ciebie.
Kogoś, kogo znam bardzo dobrze.
- Może nie tak dobrze. - Przestań się oszukiwać.
Nie potrafisz kochać. I nigdy nie zdołasz.
Chyba mówimy o tobie.
Jesteśmy tacy sami.
- Nie jesteśmy nawet spokrewnieni. - Znam cię.
Nie masz w sobie nic dobrego.
Nic wartego miłości. Niczyjej miłości.
Jesteś czarną dziurą.
Pozbawioną uczuć. Nie masz ich.
Jesteś pusty w środku, pozbawiony duszy i niesamowicie głupi.
Jara cię jedynie świadomość, że robisz coś dla mnie.
- Żegnaj. - Beze mnie jesteś nikim.
- Ubierz się. - Jesteśmy tacy sami.
Na takich jak ty nie czeka miłość!
Dzwonię, żeby się upewnić, że wciąż żyjesz.
To... Oczywiście, że żyjesz.
Dziwnie to brzmi. Jak ta wiadomość.
Otrzymaliśmy prośbę o zmianę nazwy szkolenia na taką,
która nie kojarzy się z przemocą,
aby nie prowokować dyskusji o broni i ludobójstwie w koloniach.
Czekamy na sugestie niezawierające słowa „wycelowane”.
- Do tej pory mamy... - W porządku?
- ...„czerwoną flagę”... - Stłuczka.
- Przegapiłem coś? - Nie mam pojęcia.
...„treści wrażliwe”, „zachowania toksyczne”,
„przemoc bez użycia broni”, „pasywną agresję”,
„agresywną agresję”...
Jeśli macie inne,
proszę o ich przesłanie na moją pocztę.
Brian, Scott chciał, żebym zerknął
- na księgi. - Tak?
Tak.
Luciena jak zwykle nie ma.
Wskażesz mi drogę?
- Pieprzysz. - No co ty?
Dalej się ciskasz o tego brzydkiego fiuta?
Nie jest brzydki.
I nie chodzi o mojego fiuta.
Nawet ja wiem, że prosiak nie kosztuje 3000 $.
WYŁĄCZ
Nie wierzę, że cię spotkałam.
Nie ma to jak porządna stłuczka.
Widziałaś to? Widzisz?
Ktoś się dobija.
Tak mi przykro, Beatrice.
Nie.
Ale dobrze wyszłaś.
Tam, gdzie widać.
Głównie twarz.
- Mówiłem, że to on. - Co?
Lucien.
Nie oglądam takich rzeczy.
To ci właśnie powtarzam.
- To zły człowiek. - Dobra.
Chcę złożyć skargę.
Molestowanie seksualne.
Czy to na pewno anonimowe?
To znowu ja. Wciąż jestem w bieliźnie.
Mam nadzieję, że wrócisz.
Przyda się więcej drinków.
W następnym odcinku...
To nie zabawa, Caroline.
- A jednak. - Nie możesz znieść,
że coś czuję, że mi zależy.
Z pewnością chętnie posłucha wyjaśnień.
Też potrafię cię skrzywdzić.
Nie pakuj się w kłopoty, jeśli...
Mówiłem. Nie odzywaj się, póki nie oddasz siana.
Przyznaj się, Beatrice. Wiem, że to twoja skarga. Wycofaj ją.
Te kobiety będą przy was do końca życia.
Dziś staniemy się rodziną.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski