Serial ukazuje przemoc i narkomanię wśród nieletnich.
Jeśli potrzebujesz pomocy w walce z nałogiem,
skontaktuj się z organizacją dla osób uzależnionych.
Serial luźno oparty na faktach.
Niektóre postaci, wydarzenia, dialogi
i inne elementy narracji udramatyzowano.
Podobieństwo do prawdziwych osób
jest przypadkowe.
Przestań, spierdalamy!
No już!
Już po Xandão, spierdalamy!
Wracaj, Dom!
Pospiesz się.
Na co czekasz?
- Kurwa, jedźmy! - No dalej!
- Kurwa, spadamy! - No już!
Spadamy stąd!
SERIAL OPARTY NA FAKTACH
Wszyscy naśladują mojego faceta.
Dziś widziałam trzech takich blondasków.
Nawet bogate dzieciaki chcą wyglądać jak ja.
No tak.
- Łatwo kogoś naśladować. - Tak?
Ale ty jesteś wyjątkowy.
- Sexy król dżungli. - Poważnie?
- Tak. - Niegrzeczna jesteś.
Cześć, szefie.
- Jest akcja. - Co?
- Oberwaliśmy. - Co to, do chuja?
- Postrzelili mnie. - Że co?
Jebani gliniarze!
Niech ktoś się nim zajmie!
- Jesteś ranny, Dom? - Zamknij się!
Miałeś zły pomysł, improwizowałem.
Co takiego?
Co zrobiłeś?
Na miejscu była impreza.
Jaka impreza?
Poszliśmy do sąsiada.
Kto wam kazał?
Kto o tym zdecydował?
Będę miał o jednego mniej.
O to chodzi?
Przez ciebie prawie straciłem człowieka.
I co teraz?
Co mam z tobą zrobić?
Dom zachował się fair.
Zostawili mnie tam rannego.
On po mnie wrócił.
Bez niego byłabym martwy.
Spierdalaj!
Jeszcze jedno.
Co znowu?
Obrabowaliśmy dom Herlona Costy.
Najsłynniejszego dziennikarza w kraju?
Serio?
Jak będę miał kłopoty,
masz przejebane.
Wczesnym rankiem uzbrojeni przestępcy włamali się do domu Herlona Costy.
Policja podejrzewa, że sprawcą ataku jest Pedro Dom.
Żona i dziecko byli zakładnikami podczas wczorajszego napadu.
Przestępcy mieli broń pokrytą złotem. Złotem!
Gang zdołał uciec,
ale jednego z przestępców postrzelono podczas ucieczki.
Ja pierdolę.
W skok zamieszany jest Pedro Dom.
Cześć.
- Cześć. - Wystraszyłeś mnie.
Gdy powiedziano mi, że upadłeś, prawie dostałam zawału.
Wciąż żyję, nie na mnie pora.
- Pani doktor. - Dzień dobry.
- Lepiej się pan czuje? - Tak.
Czuję się świetnie.
- Widziałam wyniki. - Wiem, przesadziłem.
Za dużo wypiłem, paliłem.
I zemdlałem. To nic takiego.
Panie Victorze.
Chyba nie zdaje sobie pan sprawy z powagi problemu.
- Pani doktor... - O co chodzi?
Da mi pani porozmawiać z córką?
Jasne.
O co chodzi?
Kochanie, to...
- Nie martw się, wszystko gra. - Mów, tato!
Zrobili kilka badań i znaleźli plamę na płucu.
Małą, to wczesne stadium.
Raka?
Spokojnie.
Razem przez to przejdziemy.
Dobrze?
Możesz na mnie liczyć.
To nic takiego. Spójrz na mnie.
Nie, tato.
To nie przelewki.
Ktoś wie?
Nie.
Dusisz wszystko w sobie. Dlatego masz raka.
- Raka mam od palenia. - To rzuć to w diabły.
Połączenie z pocztą głosową.
Jasmin, to ja. Odbierz ten cholerny telefon.
Dzwonię, bo chcę wiedzieć, jak się macie.
Oddzwoń, dobrze?
Chcę wiedzieć, co u córeczki.
Ojciec będzie wymagał pomocy.
- Zrobię, co trzeba. - Dobrze.
- Przepraszam, dziękuję. - Proszę.
Słucham?
- Lalá? - Pedro?
To ty?
Słyszałam o napadzie u Herlona. To byłeś ty?
Postrzelili cię?
Wszystko jest OK. Nie martw się, nic mi nie jest.
Jasmin się odzywała?
Już dawno nie rozmawiałyśmy.
Chcę ci coś powiedzieć.
Jestem u taty w szpitalu.
- Co? - Upadł w domu.
Nie chcę rozmawiać przez telefon.
Nie ukrywaj niczego przede mną. Co się stało?
Posłuchaj.
Jesteś zdany na siebie. Tata ci nie pomoże.
Mów, co się, kurwa, stało! Gdzie jesteście?
Jak to byłeś ty, z konsekwencjami radź sobie sam.
- Jesteś sam. - Gdzie jesteście?
W szpitalu im. Lopesa. Wypiszą go, nie przychodź...
Pedro, halo?
Mówię ci, jak w filmie.
- No weź! - Skończ pieprzyć!
Dom wjechał motocyklem prosto w gliniarzy.
Palił gumę na ulicy. No tak było.
To Dom. Siema!
- Posurfujemy dziś? - Innym razem.
Dobra, nara.
Atak na dziennikarza nie ujdzie mu płazem.
Prasa już mnie dopadła.
Dupek wszystko spieprzy!
Jak schwytać drania w Rocinhii?
Wymyślimy, jak się tam dostać i go złapać.
Dowiedz się, gdzie ten szczur się ukrywa.
Ja zajmę się resztą.
- Nic tam nie ma. - To niedobrze.
Co mam zrobić?
- Dokąd to? - Nie muszę ci się spowiadać.
Ściga cię cała policja, a ty sobie wychodzisz?
- Walić to. Jadę do ojca. - Słucham?
Starsze laski narzekają na imprezę.
Dłużej nie wytrzymają.
Powiedz mi, Jesus.
Cześć. Możesz dopisać mi do rachunku?
- Trzymaj. Spoko. - Dzięki.
Skąd ten pośpiech, młody?
Chodź!
Dokąd mnie wieziecie?
Z całym szacunkiem.
Może da się to rozwiązać?
Na gadkę mu się zebrało.
Chujowo, co?
Myślałem, że jesteś wyższy.
Pedro Dom.
Kurwa, Herlon Costa?
Co on sobie myślał?
Już lepiej okraść gubernatora.
Muszę go znaleźć, Lalá.
Co zrobisz? Uciekniesz?
Kurwa!
Muszę z nim pogadać.
Herlon Costa. Ja pierdolę!
Nic nie możemy zrobić.
Nic już nie możesz zrobić.
Musisz odpocząć.
Właśnie cię wypisali. Zwolnij.
Prosto i w prawo, na drugim piętrze.
- Dziękuję. - Słucham.
Przyszedłem do Herlona Costy.
- Jest pan umówiony? - Nie.
- To niemożliwe. - Poczekam.
Dobrze.
Posłuchaj.
Siedź na tyłku.
To dla nas kłopot!
Nie będę niańczyć dorosłego faceta, jasne?
Idź stąd.
Ej.
Pozdrów ode mnie Colibriego.
TATO, CO SŁYCHAĆ?
NAPISZ COŚ
Cześć, Dom.
Moja mama chce z tobą mówić.
Dona Conceição.
To jest Dom.
Dzień dobry.
Niech cię Bóg błogosławi za uratowanie mi syna.
Nie zostawiłeś go tam.
Byłeś odważny.
- To nic takiego. - Przeciwnie.
To jednak coś.
Wiesz, jak to jest mieć czarne dziecko?
Harujesz, by je wychować, pokazujesz właściwą drogę.
Zjawiają się dilerzy,
dają mu złoty naszyjnik, bransoletkę, parę trampek.
I odbierają ci dziecko.
A jak nie dilerzy, to policja.
Xandão.
Dobrze, że masz taką rodzinę.
A co z twoją?
Masz szczęście, synu.
Ależ tak.
Masz je!
Posłuchaj mnie.
Traktuj mnie jak matkę.
Dobrze?
Naprawdę.
Dziękuję, proszę pani.
- Muszę iść. - Pa, mamo.
Coś ci powiem.
Miałem cię za aroganta.
Ale się myliłem.
Swój z ciebie chłopak.
Nigdy ci tego nie zapomnę.
Będę cię chronił.
Ale powiedz mi coś.
Czemu wróciłeś?
Nie wiem. Zrobiłem, co trzeba.
Nie mogłem pozwolić ci tam umrzeć.
Nie ma nic gorszego.
Siedzimy w tym razem.
Jesteś jednym z nas.
- Chodźmy na piwko. - Dobra.
Jest tu od trzech godzin. Nie wiem, co robić.
Dobrze.
Chwileczkę.
Proszę pana?
Zapraszam.
O co chodzi?
Jestem ojcem Pedra Doma.
- Załatwię to, jak wrócę do domu. - Przepraszam.
Zadzwonię później. Pa.
Dziękuję za szansę.
Nie mam za dużo czasu.
Przyszedłem przeprosić w imieniu Pedra.
Też jest pan ojcem.
Czasem dzieci nie idą ścieżką, jaką dla nich wybraliśmy.
Czego pan chce?
Powiedzieć prawdę.
Proszę usiąść.
Panie Herlon,
nagle mój syn stał się największym wrogiem miasta.
Jakby odpowiadał za całą przemoc w Rio. Nie.
To tylko dzieciak.
Pana syn narobił wiele zła.
Skrzywdził wiele rodzin, w tym moją.
Nie przyszedłem wymazać jego win.
Ale robicie widowisko z tragedii. Rozumie pan?
By sprzedać gazety.
- Pana syn jest przestępcą. - Mój syn jest chory.
Po pierwsze, jest uzależniony.
To popchnęło go do zbrodni.
Byłem policjantem. Znam temat narkotyków na wylot.
Wie pan, ile pieniędzy jest na szali.
Kto na tym zarabia.
Obaj wiemy.
Rio nie produkuje broni ani kokainy.
Jak wyjaśnimy to, co się tu dzieje?
Nie udzielę panu odpowiedzi.
Ale może pan rozpocząć poważne śledztwo.
Dowiedzieć się, co się naprawdę dzieje.
Pokazać, że Pedro to tylko wierzchołek góry lodowej.
I uważa pan,
że to uratuje syna?
Może i nie.
Ale może pomóc innym rodzinom.
To ja oberwę za to, co naodwijał playboy.
Jak zamkną metę, Vavá mnie zajebie.
Rocinha jest moja, ale to jego gang.
Zostaw Vavę w Maré z jego problemami.
- Ty tu jesteś szefem. - Racja.
- Jestem szefem. - Racja.
Mam największą melinę w Brazylii.
Ale playboy przyciąga za dużo uwagi.
Nie pasuje mi to.
Skarbie, nie przejmuj się.
Wszystko niedługo przycichnie.
Skup się na skarbie, który masz.
O tym powinieneś pomyśleć.
- Daj się ponieść na jego fali... - Co, kurwa?
- Jakiej fali? - Kotku, posłuchaj!
- Czego? - Wykorzystaj to.
Dla siebie.
Jest teraz cenniejszy.
Możesz negocjować, z kim chcesz. Rozumiesz?
Rozumiem, Kelly,
że za dużo gadasz.
Wtykasz nos w nie swoje sprawy.
Uważaj.
Sukinsyn.
O, graffiti o Domie.
PEDRO DOM JEST SUPER!
No ja pierdolę!
Mówię ci, brachu. Masz szacunek na dzielni.
- Tak, Xandão? Serio. - Jesteś na szczycie.
Dom, jak znów będziesz robić napad, weź mnie. OK?
Co ty chrzanisz?
- Olać dilerkę i iść kraść? - Dom obiecał, że mnie nauczy.
- Pójdę z Domem, już mu mówiłem. - Zostaw CV.
Sam się przekonasz!
Już mu mówiłeś?
Olejesz dilowanie, żeby robić włamy?
No gadaj.
Ktoś jeszcze chce dołączyć do Doma?
Gdzie piwo? Nikt mi nie postawi?
- Co to ma być? - Proszę.
Chcę wznieść toast.
Za mojego wychowanka, Doma.
Był prawdziwym mężczyzną
I zdobył szacunek w mojej dzielni.
Brawa dla Pedra Doma!
Zdrowie!
Zasłużyłeś.
Sam wiesz.
Nieźle odjebałeś.
Prawda?
Napadłeś na celebrytę z telewizji.
Wkurzyłem się.
Ale będę sprawiedliwy.
Jestem sprawiedliwy.
To twoja działka.
Dzięki.
Guimba, daj nam porządny towar.
- Proszę. - Otóż to.
Ten tu
to mój prezent dla ciebie.
Dobry, co nie?
Zajebisty.
Posłuchaj.
Razem
zarobimy kupę kasy.
Rozumiesz?
Ty i ja.
Kupę hajsu.
Widzisz blondyna w białej koszulce?
- Widzę. - Bierz go.
Bierz go teraz.
Zgubiłeś się? Idziesz ze mną, gnoju.
No już.
Nie wiem, gdzie jest Dom.
- Należysz do gangu. - Nie należę.
- Tak... - Mam, kurwa, pracę.
Sprawdź mi dokumenty!
- Jestem robotnikiem. - Na pewno!
- Gdzie Dom? - Jestem robotnikiem.
- Sam z nim pogadam. - Gadaj!
Pójdę zapalić, szefie. Ty sukinsynu!
Robotnik, co?
Masz mnie za frajera, gnoju? Serio?
Robotnik?
Jesteś robotnikiem? Ty pieprzony bandyto.
Mógłbym cię zabić i spuścić do kanału.
Twoja rodzina więcej by o tobie nie usłyszała.
- Rozumiesz, kurwa? - To mnie zabij.
- Jak coś sypnę, to nie żyję. - Nie zabiję cię!
Zabiję ci siostrę!
Matkę i całą rodzinę!
Posłuchaj! Nie chcę kłopotów z gangiem.
Chcę wiedzieć, gdzie jest Pedro Dom.
- Dom w tym nie siedzi. - Nie?
- Jest pod ochroną szefa. - Do kiedy?
Jeśli mi go wydasz, wyświadczysz szefowi przysługę.
No gadaj!
To wszystko do śmieci?
Paragony sprzed dekady.
- Sprawdź dokładnie. - OK, tato. Nie wiem, po co to trzymasz.
ŻEBYŚ O MNIE PAMIĘTAŁ, TATO
Pamiętasz?
Zrobienie popielniczki
zajęło mi mnóstwo czasu.
Nie dałam ci jej używać.
Dobrze, że poprosiłeś o pomoc.
Musisz to podpisać.
Sprzedajesz warsztat?
Przepisałem na ciebie.
Zabezpieczę twoją przyszłość.
Nie podpiszę tego, tato.
Dlaczego?
Z jakiego powodu?
Mam zaakceptować to, że się poddajesz?
Kochanie.
- Będzie łatwiej, jak podpiszesz. - Nie.
Nie chcę, byś od kogoś zależała.
A gdy mnie zabraknie, pomożesz Pedrowi.
Skąd pomysł, że chcę mu pomóc?
To twój brat.
Mam rodzinę.
Mam własne życie.
Próbuję zajść w ciążę.
Zaczęłam terapię. I co się okazuje?
Że nie mam pojęcia, kim jesteś.
Chcę ci coś pokazać.
Wiem. Nie było mnie.
Musiałaś szybko dorosnąć.
Wzięłaś na siebie cudze problemy.
Nie dałem ci należytej miłości.
Nie wiem, czy wybaczysz mi błędy,
które popełniłem z Pedrem.
Ale
może to
pomoże ci zrozumieć,
co próbowałem zrobić.
Weź to.
POCAŁUNEK CZAROWNICY VICTOR DANTAS
Dom mieszka na szczycie.
Gliny nigdy tam nie dotarły.
Ale wspólnymi siłami możemy...
Taka operacja wymaga ogromnych nakładów.
- Wkrótce może zniknąć. - Panowie.
To może zamienić się w wojnę.
Mamy umowę z gangiem.
Złamiemy ją?
Nie złamiemy.
Tylko ją rozluźnimy.
Panie sekretarzu, gubernator na linii.
Gubernatorze?
Musimy przejąć kontrolę nad miastem.
Ludzie oczekują działań.
Jakie jest pana stanowisko?
Jest pan pewien?
Oczywiście.
Wydał rozkaz.
Chodźmy.
POCAŁUNEK CZAROWNICY VICTOR DANTAS
Każdego dnia próbuję
zapomnieć o przeszłości, która wciąż mnie prześladuje.
Misja w Kolumbii.
To wypowiedzenie wojny.
Stąd kokaina trafia do Brazylii.
To nie misja dla mnie, Arcanjo.
Potrzebuję cię, Victorze.
Nie mam nikogo innego.
Poza Brazylią, bez oficjalnego wsparcia.
Czyli jeśli umrę, nikt się nie dowie.
Prawda?
Zamieszane w to są władze Kolumbii.
Nie możemy na nich polegać.
Kto jest celem?
Postawcie to tam.
Tak jest.
Facet już jest, przedstawię cię.
Jasna cholera, profesorze.
Nie mogę się ciebie pozbyć.
Chico, ty sukinkocie.
- Mogłem się ciebie spodziewać. - No tak.
Poznaj Severa.
- Do usług, dowódco. - Victor, miło cię poznać.
Severo.
- Dzień dobry, panowie. - Dobry.
To pułkownik Jonas.
Będzie dowodził misją.
W razie pytań zgłoś się do niego.
Miło poznać. Wiele o panu słyszałem.
Przejdźmy do rzeczy.
Zostaniecie zrzuceni na kolumbijskiej granicy
i pójdziecie tą drogą na wschód.
Nasz informator, Rafa, spotka się z wami
i zabierze do Vila Esperança.
Hasło: „Pocałunek czarownicy”.
Odpowiedź: „Ogród diabła”.
Dotrzecie tam w dzień św. Piotra.
Juan tam będzie.
Juan Calderas, nasz cel.
Jeden z kluczowych członków kartelu Cali.
Waszym celem jest zlikwidowanie Juana
i zniszczenie obiektów, które tam znajdziecie.
- Pytania? - Nie.
Powodzenia.
LIA: JESTEM NIEDALEKO. WPAŚĆ?
- Cześć, Lia. Wejdź. - Cześć.
Co słychać?
Chcę ci się odwdzięczyć.
To dla mnie?
Wejdź.
Wybacz.
- Piękna. - Podoba ci się?
- Napijesz się czegoś? - Co pijesz ty?
- Whiskey, chcesz? - Jasne.
Byłam w pobliżu. Pomyślałam, że wpadnę.
To był błąd?
Nie.
Zdrówko.
- Zdrówko. - Usiądź.
U ciebie dobrze?
Tak, dobrze.
Nie wyglądasz za dobrze.
Co się dzieje?
Lia...
Coś się stało?
Chcesz pogadać?
To pomaga.
Jesteś wspaniałą kobietą.
Ale ja...
nie mogę.
To zły moment.
Nie rozumiem, Victor.
Sprawiam kłopoty.
No tak.
No i?
Jestem ojcem Pedra Doma.
Colibri?
Jaka miła niespodzianka!
- Jest tu Colibri? - Nie.
Jest w Maré z Vavą.
Kiedy wróci?
Nie wiem.
- Wpadnę później. - Zaczekaj.
Usiądź.
Tu możesz na niego poczekać. Rozgość się.
Teraz przyjaźnisz się z królem?
Aż spłacę dług i stąd nie wyjadę.
Jasne.
Wiesz, że to dzięki mnie?
Wiesz, faceci...
kumają powoli.
Bardzo powoli.
Słuchajcie!
Vavá powiedział, że jutro odbędzie się tu akcja policji.
Chcą Doma.
Guimba, weź cały koks,
pochowaj go w beczkach
i zakop. Do dzieła!
Xandão, rozpuść wieści.
Każdy bierze karabin, barykaduje się, siedzi na miejscu.
- Robi się. - Idźcie!
- Idziemy! - Wy, ze mną.
Masz.
Żadnych majteczek.
Chcesz jeszcze?
Weź.
Częstuj się.
Mamy siedzieć na miejscu?
To pewna śmierć.
- Wyluzuj. - Nikogo nie kropną.
Chcą tylko narobić hałasu.
- Luzik. - Wpadasz w paranoję.
Zejdź i poproś o wsparcie przy obu wejściach do faweli.
- Robi się. - Idź!
I powiedz Domowi, co się dzieje.
Biegiem, kurwa!
Dom.
Jak było z Vavą?
Zaraz zaroi się od glin.
Vavá dał mi cynk, jak tu jechałem.
- Mamy iść piechotą? - Tak, motor stoi wyżej.
To nasz główny cel.
Pedro Dom.
Chroni go gang.
Miejscowi wiedzą, gdzie jest.
Informator twierdzi, że jest w Laboriaux.
Trudno tam się dostać.
Dlatego musimy być bardzo ostrożni.
Inaczej nam zwieje.
Oddaję głos dowódcy Marcelo.
Panowie, grupa Alfa
wchodzi przez Boiadeiro.
Grupa Bravo przez Via Ápia.
A grupa Charlie przez drogę Gávea. Jasne?
Tak jest!
- Jedziemy! - Ruszamy!
Jak zjawi się policja, ostrzelamy ich.
Bez litości dla tych kutasów.
Jak tu zostaniesz, masz przejebane. To na mnie polują.
Słuchaj! Od narodzin mam tarczę na łbie.
Wojny gangów, naloty policji, zabłąkane kule.
Przeżyłem wszystko.
Dziś musimy przetrwać.
Pozamykajcie wszystko.
Zamknąć to!
Zamykać kram!
Wszystko ma być dziś zamknięte!
Co do jednego biznesu!
- Gdzie dowódca? - Tu.
- Jak idzie? - W porządku.
- Pojedziemy Via Ápia. - Mów.
Carla, co z Gávea?
- Boiadeiro i Gávea zamknięte. - Świetnie.
Śmigłowiec już jest.
Macie łączność?
Każ im wszystko zamknąć!
Dom!
Policja nas otoczyła.
Wynoś się stąd, kurwa.
- Mam cię zostawić? - Dasz się aresztować?
Kurwa! Siedzimy w tym razem.
Posłuchaj, wiej. Nie daj się znowu wydymać z mojego powodu.
Ukryję się. Spadaj stąd!
Śmiało, brachu!
Idź!
Ręce do góry!
Wszyscy na lewo!
Wchodzimy, kurwa!
Ręce o ścianę!
- Nie patrz! - Ręce o ścianę.
- Gdzie jest Dom? - Nie wiem.
Ręce do tyłu.
- Do środka! - Zamknij drzwi!
Do środka!
Ja pierdzielę.
Zamknij sklep, sukinsynu!
Barykada!
Zero Jeden, z przodu jest barykada.
W dupie ją mam. Staranować ją.
Jedź!
Niech obserwują teren.
Nikogo nie przepuszczać. Przeszukać ich.
Komendant Matos. Grupy Alfa i Bravo?
- Czysto. - Czysto? Strzelcy są?
- Na pozycjach? - Tak jest.
Każdy nakaz aresztowania należy zgłosić.
Skupcie się!
Kurwa, Dom, nadchodzą! Spadamy!
Napisy: Sławomir Apel
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska