Serial ukazuje przemoc i narkomanię wśród nieletnich.
Jeśli potrzebujesz pomocy w walce z nałogiem,
skontaktuj się z organizacją dla osób uzależnionych.
Serial luźno oparty na faktach.
Niektóre postaci, wydarzenia, dialogi
i inne elementy narracji udramatyzowano.
Podobieństwo do prawdziwych osób
jest przypadkowe.
- Cel zlokalizowany? - Tak, ale uciekł.
Podaj lokalizację.
Biegnie przez Laboriaux.
Wsparcie w Laboriaux! Tamtędy też.
SERIAL OPARTY NA FAKTACH
Baza? Potrzebujemy wsparcia.
Wysyłam, jadą.
Spokojnie, jedzie wóz opancerzony.
Ruszamy!
Sprawdzić wszędzie. Nikt się stąd nie rusza!
Nie wyjedziemy, dopóki nie aresztujemy skurwiela!
Wstań i podnieś koszulę!
Siadać na rękach!
- Nie patrzeć w oczy! - Pobijesz mnie?
Do środka, kurwa!
Wstawać. Ręce o ścianę!
Ręce nad głową! Odwróćcie się!
Ręce nad głową! No już.
Ręce do góry! Żwawo!
- Ktoś jeszcze tu jest? - Nikt...
Baza?
- Zgubiłem go w tym labiryncie. - Kurwa!
Jebany gnojek!
Gnojek!
Setka ludzi łapie jednego gnoja!
Dom!
Chodź!
Śmiało!
Jak gliny go nie złapią, mam przejebane.
To się na mnie zemści.
Nie odejdą z pustymi rękami. Kurwa!
Spokojnie, skarbie. Nic nam nie grozi.
Nie złamią umowy. Za dużo stracą.
- Milcz... - Wyluzuj.
Zamknij się, kurwa!
Ja pierdolę!
Szefie, Dom się zmył.
I nic nie zrobiłeś?
Nie dało się. Strzelali.
- Z helikoptera! - Nie wkurwiaj mnie!
Goń go i informuj mnie na bieżąco!
Ruszaj się! Przestań się głupio gapić!
Playboyowi odbiło.
Policja wszystko zajmie.
- Mam przejebane. - Uspokój się.
Spokojnie. Dom wie, co robi. Jest bystry.
- Wie, co robi? - Puszczaj!
Jeśli on wie, to ja też.
- Nie pogrywaj ze mną. - Puść!
Bo tym razem twoje sztuczki ci nie pomogą.
Słyszysz, suko?
- Słyszysz? - Puszczaj!
Szybko.
Dom!
Sprawdź vana.
- Stój. Wyłącz silnik. - To tylko zajęcia z surfingu.
Wyłącz silnik. Pytałem cię o coś?
- Wszyscy wysiadają. - Koleś kazał wysiąść.
- Po co? - Wysiadać!
Krawat jest zbyt oficjalny.
Nie idę.
- Jak to, Victor? - Po prostu.
- Poprosiłeś Herlona o szansę. - Nie!
Nie o czas antenowy.
Chciałem pokazać perspektywę uzależnionych. To nie to samo.
Rozumiem, ale kto lepiej opowie tę historię od ciebie?
Słucham.
Co?
Teraz?
Kurwa. No dobra.
Dziękuję.
Kurwa!
- Co się stało? - Zrobili nalot.
Są w Rocinhii, by schwytać Pedra.
- Takie jest moje życie, widzisz? - Rozumiem.
Ale nie sądzę, że twoja złość cokolwiek rozwiąże.
Muszę pomóc Pedrowi.
Victor, posłuchaj.
Ani ja, ani nikt inny nie zdoła zapobiec temu, co się dzieje.
Najlepsze, co możesz zrobić dla syna,
to wejść na antenę,
powiedzieć, że syn jest uzależniony,
że wymaga leczenia.
Ja pierdolę!
Kurwa.
Spójrz na mnie.
Idź.
- Wysiadać. - To grupa surfingowa.
Powiem, gdzie jest Dom.
- Nie mam broni. - Na ziemię, gnoju!
To wspólnik Doma! Skuj go!
- Nie mam broni. Spokojnie! - Łeb w dół!
- Nie mam broni! - Przepuść vana, do cholery!
- Jedźcie! - Kurwa mać!
- Idziemy! - Nie wstawaj!
- Leżeć. - Gdzie jest Dom?
Podnieście drania!
Kurwa, gdzie jest Dom?
Mów! Wiesz, że masz przerąbane.
- Gdzie on jest? - Zabiorę was do niego!
- Jest tam... - Gdzie?
- Mów prawdę! - Zabiorę was w tam.
Mówisz prawdę?
Jak łżesz, to po tobie!
- Nie kłamię. - Ty śmieciu!
Brać go!
- Dokąd? - Na górę.
Naprzód!
Czysto.
Kurwa mać!
GRANICA BRAZYLIJSKO-KOLUMBIJSKA - 1995
- Pocałunek Czarownicy. - Ogród Diabła.
- Rafa. - Victor.
Miło poznać.
- Chico. - Severo.
Cześć, Chico.
Severo.
Victor.
A oto uprawy.
Sporo koki.
Tam jest Vila Esperança.
Musimy poczekać parę godzin.
Przynajmniej do zmroku.
W domu się porobiło, Chico.
Co?
O czym mówisz?
Syn się uzależnił od tego gówna.
Uzależnił się od kokainy.
Ja pierdolę!
Kurna!
Nic nie przynosi efektów.
Próbowaliśmy wszystkiego.
Ma tylko 14 lat.
Jest teraz na odwyku.
Kurwa!
To co tu robisz?
Czemu nie jesteś przy nim?
To twój syn, do cholery!
Bohaterowie nie wychowują dzieci.
Podasz mi moje rzeczy?
Dzięki.
Xandão, to ja.
Jak tam sprawy w faweli?
Przejebane. Robią niezły bajzel.
Włażą do domów, wszędzie cię szukają.
Kurna, ci skurwiele zgarnęli Quinada.
Wiem, Dom.
Nie wiemy tylko dokąd.
Dowiedz się i daj mi znać.
Tak zrobię.
Przyczaję się tu.
- OK. - Jestem u Denisa na plaży.
Dobra. Zejdę, jak się uspokoi.
OK, dzięki.
Ej!
Sprzedasz mi koszulkę?
- Moją? - Tak, ziomek.
Złoto.
Dobra.
Dzięki.
Możecie wyjść.
Gdzie Dom?
Był tutaj.
Czemu chronisz tego sukinsyna?
Gdyby było na odwrót,
wydałby cię w sekundę.
Dom nie jest kablem.
Nie?
Wzruszyłem się.
Wiesz, że masz przejebane?
Sierżant Figueira.
Pamiętasz go?
Pamiętasz, prawda?
Przejrzałem cię.
Zabierz drania na komisariat.
Jak ucieknie, masz przerąbane!
Zostaw go mnie, szefie.
Idziemy.
- Dogadajmy się. - Stul ryj.
Dogadamy się jakoś. Coś wymyślimy.
Za dużo kłapiesz dziobem! Do środka!
Szefie, dzieciak chce z panem gadać.
Colibri chce z panem rozmawiać.
Mów.
Chcę mówić na osobności.
Nie będę z tobą negocjować.
Chcesz znów wyjść na głupka?
Nie bądź naiwny.
Ty sukinsynu!
- Czego chcesz? - Chcesz Pedra Doma?
Mam ofertę.
Jak chcesz ze mną pogadać,
to na osobności,
bez broni.
Przyślę kogoś po ciebie.
Zgoda?
Porozmawiam z nim. Do zobaczenia.
Dziękuję.
Herlon?
Dziękuję za szczerość.
Ja też dziękuję.
To ciężarówki z kokainą.
Jutro wyjadą.
Idziemy?
Cipriano, bracie!
- Rafa, jak się masz? - Świetnie!
To przyjaciele z Brazylii, przyjechali do pracy.
Pogadamy dziś czy jutro?
Jutro, dziś nie.
Dziś jest impreza.
- Piwo? Ja stawiam. - Jasne.
Cześć, Cipriano. Dziękuję.
Witaj w Kolumbii, brachu!
- Cześć, Pepa. - Cześć, Rafa!
- Co u ciebie? - Dobrze.
Drinki dla amigos z Brazylii.
- Przyjaciele Rafy to moi przyjaciele. - Dziękuję!
Zdrówko!
Victor.
Jutro jest wielki dzień dla naszych ludzi.
Dzień święty!
Za dzień św. Piotra!
Niech żyje święty Piotr!
Hurra!
- Niech żyje Juan Calderas! - Niech żyje!
Pepa!
- Drinki dla wszystkich! - Tak jest.
A dla ciebie?
Do ciebie mówię.
Wracaj tu.
Powiem wprost. Chcę spokoju w mojej społeczności.
- Zabierz ludzi, dam ci Doma. - Mowy nie ma!
Zajrzę wszędzie i go znajdę.
Rób, co chcesz.
Nie znajdziesz go.
Dom uciekł.
Wymknął ci się spod nosa.
Otoczyliśmy fawelę.
- Chronisz go. - Chroniłem.
Kiedyś.
Ale się pozmieniało.
Spójrz na mnie.
Jestem biznesmenem.
- Nie mógł uciec. - Serio?
A czym była ta zasrana pokazówka jego kumpla?
Odpowiedz.
- Jaką mam gwarancję? - Nie masz żadnej.
Żadnej.
Masz inne wyjście?
No masz?
Co słychać, first lady?
Czego chcesz, Faísca?
Colibri to kozak, zakończył wojnę.
- Dopadli Doma? - Jeszcze nie.
Ale Colibri go wydał i wszyscy go szukają.
- Super. Dzięki. - Do zobaczenia.
Ja pierdolę!
Halo? Xandão?
Słuchaj uważnie.
Odpręż się pan.
Syn uciekł.
Wykonuję swoją pracę. Nic do niego nie mam.
Ale nie może się tak panoszyć w mieście.
Złapanie Pedra niczego nie rozwiąże.
- Wiesz o tym. - Tak.
- Ale zapłaci za to, co zrobił. - Zapłaci?
Chcę tylko, by syn żył.
Masz ogień?
Skąd jesteście?
Z Brazylii?
Tak.
- I co tu robicie? - Cześć, Juan!
To kumple z Brazylii. Gadaliśmy już z Ciprianem.
Wszystko gra.
Pepa!
Polej mojemu brazylijskiemu kumplowi.
Dzięki.
No weź.
To prezent.
Zdradzę ci tajemnicę.
Lubię Brazylijczyków.
Są sexy.
Chodź ze mną.
Jeszcze po razie?
Przyjacielu,
gdy każę ci ze mną iść,
to idziesz.
Śmiało!
Podoba ci się?
Lubię twardzieli.
Szefie!
To ważne.
O co chodzi, kurwa?
Brazylijczyku,
do jutra.
Profesorze.
Zdobyłeś serce diabła?
Stul gębę, Chico.
Panowie, chodźmy.
Musimy dotrzeć przed świtem. Będą gotowi do rozładunku.
Widzisz, przed nami droga jest szeroka.
To lądowisko.
A to helikopter Juana.
Ogród Czarownicy jest tutaj.
Za dużo ludzi. Chwila.
Rozładowują się i zaraz wyjadą.
Już wyjeżdżają.
Czekaj.
O to chodzi.
Teraz, Rafa!
Świetnie. Rafa, osłaniaj nas.
- Chico, Severo, idziemy. - Jazda.
Sprawdzę tam.
Ukryj ciała.
Tam.
O kurna!
- Niewątpliwie dobrze trafiliśmy. - Tak, bracie.
Gotów na zabawę?
Jak zwykle, Chico. Dalej, rozłóż to.
Przygotuję prezenty.
Działamy.
- Pomogę ci spalić to gówno. - Na popiół!
Gdzie są klucze do magazynu?
Kurwa!
Zdychaj, gnido.
Ostatni, czysto.
Cholera, Severo! Tego też ukryj.
Kurwa!
Wystraszyłem się!
Do roboty.
Sprawdzę drugi magazyn. Daj znać, jak skończysz.
Robi się, szefie.
- Co tu, kurwa, robisz? - Odbieram cię, wskakuj!
Ja pierdolę!
Ta cisza mnie dobija.
To dobry znak.
Gdyby Pedra złapano, wszędzie by o tym trąbili.
Gdzie on jest, do cholery?
Nie zadręczaj się.
To nie takie proste.
Sąd może spojrzeć na sprawę Doma w innym świetle.
Często to widziałam.
Uzależnieni przestępcy trafiają do szpitala psychiatrycznego.
Leczą ich jak pacjentów.
Pedro wciąż ma szansę.
Przepraszam, wiem, że jesteś sędzią.
Ale ja już nie wierzę w system.
Mogę wrócić do Rocinhii?
Co?
- Znajdź sobie inną miejscówkę. - Bo?
Bo Colibri wydał cię glinom, kapujesz?
Na ulicy było ci ciężko?
- Nie da się wrócić do Rocinhii. - Skurwiel!
Racja. Możesz jedynie zniknąć.
- Nie mogę teraz uciec. - Nie?
Czemu? Jedź ze mną.
Dobra. Twój problem.
Ja spadam. Chcesz coś zobaczyć?
To patrz.
Oczyściłam kryjówkę Colibriego. Wszystko tu jest.
I jeszcze jedno.
Skoro zostajesz...
- Zajmij się tym. - Co to takiego?
Weź to i przeczytaj.
To zjebie życie Colibriemu.
Sprytna jesteś.
Mówiłam ci o swoich...
magicznych sztuczkach.
Spójrz.
Lubisz to?
- Hej... - No co?
Nie zaproponujesz mi?
A co ty masz dla mnie?
Chcesz?
Zdejmij koszulkę.
Śmiało.
Zdejmij gacie.
Rżnij mnie!
Chcesz?
Hej.
Co się stało?
Próbowałaś rzucić?
Tak.
Wielokrotnie.
Ale nie udaje mi się.
Czemu pytasz?
Muszę rzucić.
Mam raka płuc.
Kurwa mać!
Severo, chodź tu!
- Kurna. - Co to, kurwa, jest?
Zgłoś to znalezisko.
- Gotowe, jazda. - Dowódca Czarownicy.
- Spójrz, Chico. - Kurwa!
Dowódca?
- Nie mam tu zasięgu. - Co to?
Zobacz, czy jest coś jeszcze.
- Dowódca Czarownicy? - Baza, odbiór.
Znaleźliśmy kokainę i kupę forsy. Co robimy?
Do helikoptera, zakończmy to.
- Jasne. - Kolumbijczyk, chodź ze mną.
Kurwa! Severo!
Dowódco, nowe rozkazy.
Jak najszybciej wyeliminować Calderasa,
spalić narkotyki i zostawić forsę.
- Dowódca będzie osobiście. - Pojebało ich!
Skurwiele chcą pieniędzy!
- Pogadam z nimi. - Będą za 30 minut.
Słyszycie?
Czy ktoś mnie słyszy?
Gotowe, Kolumbijczyk!
Do dowódcy, ładunki na miejscach.
Zostawiłem tym chujom niespodziankę.
Wysadź to i zaczekaj, aż tu dotrą.
Na pozycje, Rafa.
Szykuj się, Chico. Na twój znak.
Pocałujcie czarownicę w piekle!
Świetnie, Chico.
To przyciągnie uwagę Juana Calderasa.
BRAZYLIA NA PIERWSZEJ LINII
Dlaczego młodzież, która wszystko ma,
wikła się w przestępczość?
Pod osłoną nocy
młody człowiek przemierza ulice w markowych ubraniach
i sieje postrach w całym mieście.
To Pedro Dom, najbardziej poszukiwany złodziej w Rio de Janeiro.
Nasz zespół rozmawiał z jego ojcem,
który po raz pierwszy opowiada całą historię.
Pedro urodził się z błyskiem w oku.
Jest przystojny, charyzmatyczny.
Bardzo inteligentny.
Mógł zostać kimkolwiek, gdyby nie...
Jako policjant postrzegałem narkotyki inaczej.
Jako ojciec narkomana musiałem wszystko przemyśleć od nowa.
Wstyd mi,
że do tego dopuściłem.
Czuję się winny.
Pokonany.
Cokolwiek robisz, by pomóc narkomanowi,
to zawsze za mało.
To bezcelowe.
Ale nadal wierzę, że zdołam ocalić Pedra.
Jak wyjść z nałogu?
Rozmawialiśmy z kobietą, która przestała ćpać i porzuciła przestępczość.
Byłam młoda.
Miałam dobrą rodzinę, ojciec był wojskowym.
I wtedy pojawił się czarujący, inteligentny przystojniak.
Pedro mną manipulował.
Wykorzystuje ludzi.
Nie tylko mnie.
Porzucił najlepszego przyjaciela, gdy go potrzebował,
a gość zmarł z przedawkowania.
Zostawił żonę i córkę.
Kto zostawiłby własną córkę?
Porzuciłam przestępcze życie.
Odnalazłam Jezusa.
Jak Bóg da, będę żyć jako nawrócona.
Niestety niektórzy rodzą się, by czynić zło.
Dla mnie kimś takim jest Dom.
Czym jest uzależnienie?
To defekt...
który cię deprawuje...
który czyni cię złym.
To choroba.
Uzależnienie to...
widmo tragedii.
Schowaj się tam.
Teraz!
Co robimy?
Nie mam jebanego pojęcia.
Chcę wysadzić to miejsce.
Zabrali go prawie dwa dni temu.
Quinado na pewno tam jest.
Jebać to!
- Wchodzę. - Pójdę z tobą.
Nie. Osłaniaj mnie.
- Daj spokój. - Zostań tu!
Jak nie wrócę, wynoś się stąd.
Weź ją ze sobą.
Ostrożnie.
Szybko, bo się wkurwię!
Wrzućcie skurwiela do zatoki.
Napisy: Sławomir Apel
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska