Serial ukazuje przemoc i narkomanię wśród nieletnich.
Jeśli potrzebujesz pomocy w walce z nałogiem,
skontaktuj się z organizacją dla osób uzależnionych.
Serial luźno oparty na faktach.
Niektóre postaci, wydarzenia, dialogi
i inne elementy narracji udramatyzowano.
Podobieństwo do prawdziwych osób
jest przypadkowe.
Ja pierdolę!
Ta suka mnie okradła!
Guimba!
Kelly mnie okradła!
Zdechnie!
Dorwiemy ją!
Szefie.
Jest jeszcze coś.
Zapytam raz jeszcze.
Gdzie jest ten kutas Pedro Dom?
Gadaj.
- Nie wiem, szefie. - Tak?
Błagam, nie zabijaj mnie.
Najpierw znika twój kumpel Dom.
Potem ta suka Kelly mnie okrada i się ulatnia.
A ty nic nie wiesz?
Mów!
Gdzie jest Pedro Dom?
- Nie wiem. - Nie wiesz.
To ci pomoże odzyskać pamięć.
- Guimba. - Przyprowadź ją, Magrinha.
- Xandão! - Mamo.
Synku!
Tylko nie moja mama.
Spokojnie.
Pani wie, jak bardzo ją szanuję.
Chcę tylko, by Xandão zdradził mi, gdzie jest Pedro Dom.
Powiedz mu, synku!
No mów.
Jeśli coś wiesz, powiedz mu!
Nie wiem, mamo.
Wierzę ci, sukinsynu!
Ale jak dowiem się, że mnie okłamujesz, zabiję ciebie i twoją matkę.
Przysięgam, nic nie wiem.
Wszyscy do roboty.
Znajdźmy tych pojebów!
Ruszamy!
SERIAL OPARTY NA FAKTACH
Lico, mów do mnie! Kurwa!
Jestem tu!
Kurwa!
Wynocha!
- Mieszkam tu. - Idź!
- Mój tata tu mieszka. - Odejdź, ćpunie!
Ojciec tu mieszka. I ja też.
Wezwę policję!
- Zadzwonię na policję! - Nie.
Spadaj stąd, ćpunie!
Natychmiast!
Mój tata tu mieszka.
Tato.
Mój tata tu mieszka.
Tato!
Kurwa!
Pedro?
To ja.
Boże! Jak ty wyglądasz?
Co się stało?
- Lalá... - Jestem tu.
Chodź ze mną.
Chodź tu.
Chodź.
Idziemy.
Dzięki za ubrania.
Ty i twój mąż...
Pokłóciliście się?
Nie.
Wyjechał służbowo.
Co u taty?
Mam prawo wiedzieć.
Powiedz prawdę.
Tata dowiedział się,
że ma raka płuc.
Nic mu nie będzie.
Wyleczy się i wyzdrowieje.
Będzie dobrze.
- Muszę go zobaczyć. - Nie!
- Błagam cię. - Muszę zobaczyć ojca.
O nie!
Tata nie może się teraz tobą zająć.
- Muszę go zobaczyć. - Nie zobaczysz!
Sam nie potrafisz
pomóc sobie, a chcesz pomóc tacie?
Pieprzony egoista!
Siadaj!
Teraz sam jesteś ojcem.
Nie chcesz jej poznać?
Mów.
Skup się na tym.
Musisz dla niej wyzdrowieć.
Wyjedź na jakiś czas.
Niszczysz sobie życie.
Przepraszam.
Nie wiem, co zrobić.
Chcę upewnić się, że Pedro przeżyje.
Boję się, że jest już za późno.
Victor.
Wiem, co czujesz.
Straciłam brata przez narkotyki.
Minęło już parę lat.
Uważam...
Nie wiedzieliśmy, że to choroba,
którą trzeba leczyć.
W końcu się zabił.
Przykro mi, Lia.
Mamy bardzo surowe prawo.
Nie można winić samych narkomanów.
- Ani samych siebie. - Właśnie.
Teraz to wiem.
Rzadko da się komuś pomóc.
Właśnie.
Ale mogłam dla brata zrobić dużo więcej.
Pedro zabrnął za daleko.
To nie samo uzależnienie.
No tak.
Pedro to inna historia.
Może wynegocjujesz jego poddanie się władzom?
Pomogę ci.
To znaczy?
Aldo Lima może z tobą porozmawiać.
Aldo Lima? To gnój!
- Proszę. - Nie mieszaj się w to.
Nie robię tego
tylko dla ciebie czy Pedra,
mam własne demony.
GRANICA BRAZYLIJSKO-KOLUMBIJSKA - 1995
Odpal detonator!
Uspokój się, do cholery!
Do diabła z tym!
Jedź!
Skurwiele!
Osłaniam was!
- Jebańcy! - Naprzód!
Strzelajcie!
Rafa, potrzebna pomoc.
Do helikoptera! Już!
Ostrożnie!
Sukinsyny!
- Dawaj. - Gonzalo!
Sukinsyny!
Ruchy!
Lecimy!
Musimy iść do przodu.
- Sukinsyn! - Osłaniajcie nas!
- Teraz! - Naprzód!
Detonator! Wysadź helikopter!
- Kurwa mać! - Niech to szlag!
Lecimy, kurwa!
Sukinsyn!
Zasrany detonator!
- Kurwa mać! - Udało się!
Kolumbia, czysto?
Tak! Ale Kolumbia oberwał.
Chodźmy!
Już po tobie!
Wsiadaj, do cholery!
Wskakuj!
OSIEDLE MARÉ 2005
Gdzie jesteśmy?
W Maré.
O kurwa!
Jak stąd się ulotnimy?
Vavá ma mój plecak z forsą i notesem Colibriego.
Mamy przejebane!
Mordy w kubeł!
Proszę.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dzięki, że się zgodziłeś.
Nie mógłbym odmówić tak szanowanej sędzi.
Dziękuję, to miłe.
Aldo, wiem, że ta sprawa też cię dotyczy, więc interweniuję dla dobra wszystkich.
Czy nie o dobro wszystkich tu chodzi?
Wiem też, że mieliście
swoje nieporozumienia.
Ale wierzę, że zdobędziecie się na spokojną rozmowę.
Oczywiście.
Zostawię was.
Usiądź.
Panie sekretarzu.
Chcę negocjować wydanie Pedra.
Mogę go przyprowadzić.
A to dlaczego?
Nie chce pan tego skończyć?
Pana syn wkurzył wiele osób w policji.
Nie wiem, czy pan wie, bo długo pana nie było,
ale korporacja jest ze sobą zżyta.
Nie toleruje takich prowokacji.
Prowokacji?
Z całym szacunkiem,
wie pan, co kryminalni zrobili synowi?
Wywieźli go z workiem na głowie, na stracenie.
Porwała go policja, groziła mu i szantażowała go.
Zawsze tak było.
Kiedyś należał pan do bardzo podobnej jednostki.
Nieprawdaż?
Nigdy nie utożsamiałem się ze skorumpowanymi policjantami.
Chcę tylko, by syn żył.
Rozumie to pan?
Zrobimy tak.
Jak zagwarantuje pan pokojowe poddanie się,
a Pedro Dom do wszystkiego się przyzna,
zapewnię mu bezpieczeństwo.
Czy to ma sens?
I jak poszło?
Może Pedro ma szansę.
Naprawdę zapalisz?
Posłuchaj.
Pomyśl też o sobie.
Nie chcę cię stracić.
Próbuję ograniczyć.
Serio.
Palę jednego dziennie.
Masz pojęcie, jaki jesteś silny?
Do czego jesteś zdolny?
Kiedy czegoś chcesz, idziesz na całość.
Zobacz, co robisz dla swojego syna.
Nie umiem zrezygnować z Pedra.
Na ziemię.
Co to za mina?
Masz dołek po koksie, znam się!
Chłopaki!
Stoicie przed największym ćpunem w Copacabanie.
Patrz, Vavá idzie.
Wyjdźcie wszyscy!
Cześć, ptaszku. Nie umiesz śpiewać?
Trzeba ci przypomnieć, jak to się robi?
Chodź do mnie.
Pedro Dom.
Uratował swojego partnera podczas napadu, wykręcił się glinom.
Rocinha ma cię za bohatera.
Czego chcesz ode mnie?
Usiądź!
Wygląd niewiniątka mnie nie zwiedzie.
Colibri zapłacił za twoją wolność, zajebiście cię traktował...
- Spłaciłem długi dawno temu. - Co ty sobie myślałeś?
Że przelecisz jego laskę?
Że będziesz grubą rybą?
Nie lubię, jak ktoś wtrąca się w cudze sprawy.
- Rozumiesz? - To Colibri się wtrąca.
O czym ty mówisz, sukinkocie?
Jesteś kapusiem?
Zajrzyj do notesu.
Liczby się nie zgadzają.
Rocinha miała ci przynosić największy dochód.
Colibri? Co słychać?
To ja. Robię swoje.
Gołąbeczki są u mnie.
Nie.
Zemścisz się sam.
Stać, nikt nie wchodzi do helikoptera.
Co tu się dzieje?
Dowództwo chce odzyskać forsę.
Mieliśmy zabić Juana.
I wysadzić wszystko. Wybuch zwrócił ich uwagę.
Lećmy! Nie ma czasu zająć się forsą.
Dowódco, to rozkaz!
- Ja pierdolę! - Victor!
- Kurwa mać! - Szlag!
Na co są te pieniądze?
- Skorumpowani dranie! - Jeden chuj!
Brniemy w gówno.
Chodzi o pieniądze!
Wykorzystywali nas!
Zapomnij o tym!
Wracajmy do domu!
- Liczą się nasze rodziny! - Masz rację...
Chico!
Kurwa, Chico!
Chico!
- Kurwa! - Chico!
Patrz na mnie!
Victor, musimy lecieć!
- Nie! - Jazda!
To koniec, Victor! Musimy iść!
Odlatujemy!
Nie!
- Daj spokój! - No już!
Wyciąłem serce Chicowi, by jego żona miała co pochować.
Ale tak naprawdę chciała odzyskać męża.
Powiedziałam jej, że Chico to bohater.
A ona odpowiedziała, że bohaterowie nie wychowują dzieci.
POCAŁUNEK CZAROWNICY VICTOR DANTAS
- Mogę? - Oczywiście.
„Bohaterowie nie wychowują dzieci”.
Zastanawiałem się, jak zareagujesz.
Czy historia z sercem...
To prawda.
- Dużo przeżyłeś. - Nie chcę, żebyś się mnie bała.
Nie.
Muszę poznać twoją historię.
Najważniejsze jest to,
że nie odszedłeś przez nas.
- Tak myślałaś? - Myślałam, że odszedłeś,
bo nie chciałeś córki.
Bynajmniej.
No coś ty.
Skarbie.
Jasne, że nie.
Dzięki Bogu miałem czas.
By ci powiedzieć.
Czemu nie wcześniej?
Taka wiedza była dla ciebie niebezpieczna.
Nadal jest.
Pedro musi poznać twoją historię. Ma prawo.
Dzięki za rozmowę, skarbie.
Co tu robisz?
- Szpiegujesz mnie? - Pracuję.
Pracujesz.
Mylisz się.
Mam umowę z twoim szefem. Wynocha!
Wiesz, kto mnie przysłał?
Dałem ci szansę.
Prawdziwą szansę, by chronić życie syna.
A teraz co?
Jesteście bandą drani!
Jedni gorsi od innych.
Jak możesz mu ufać?
Aldo Limie?
Teraz nic nie mogę zrobić.
Twój syn stał się celem.
Szefie, jest Colibri.
Colibri, mój ziom!
Czekałem na twoje odwiedziny.
Miło cię widzieć.
Patrz, kto tu jest.
Sukinsynu!
Przeleciałeś moją laskę,
narobiłeś syfu w mojej dzielni
i myślisz, że ujdzie ci to płazem?
Mam cię dość.
- Pora zdychać. - Spokojnie.
Wyluzuj, jeszcze nie skończyłem. Chcę dopaść skurwiela.
Złamałeś żelazną zasadę.
Dziewczyna szefa jest święta.
Nikt jej nie tyka.
- Nawet po rozstaniu. - Nawet wtedy.
Nawet po tym, jak Bóg ich rozdzieli.
Mówiłem ci, Colibri.
Obserwuj tego kapusia.
To playboy, stary!
- Zaufałeś mu... - Gdzie ta kurwa, Kelly?
Spokojnie, już się nią zajęliśmy.
Ale jedno mnie martwi.
Wąż.
Wąż w moim własnym domu. Wiedziałeś o tym?
- Jadowity wąż. - Jaki, kurwa, wąż?
Wąż, który chce mnie wydymać.
Daj spokój, szefie...
- Jesteśmy wspólnikami. - Wspólnikami? Skurwielu!
Robisz sobie ze mnie jaja? Dlatego go u siebie trzymasz?
- By chronić swój tyłek? - Nie słuchaj tego chuja.
Wyjaśnię...
Bombom! Co do chuja?
Prawie mnie zabiłeś, jebańcu!
Co za amatorska ekipa.
Przyćpałeś i go zastrzeliłeś?
Teraz, kurwa, ogłuchłem!
Kurwa!
Giń, skurwysynu!
Forsa jest ważniejsza od cipek.
Mój kanarek.
Chcesz latać, kanarku?
No chcesz?
Pragniesz wolności?
Cortada.
Rozwiąż go. Pogadam z nim.
Masz szczęście, złodzieju.
Pedro Dom! Bohater Rocinhy!
Właśnie.
Spędzisz ze mną trochę czasu.
Ochłoniesz.
Nauczysz się paru rzeczy.
- Co mi zrobisz? - Wyluzuj.
Ludzie z dzielni cię kochają.
Znasz się na liczbach.
Bystrzacha z ciebie.
Teraz pracujesz dla mnie.
Zobaczmy, jak sobie poradzisz jako szef Rocinhii.
Napisy: Sławomir Apel
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Zofia Jaworowska