Wat voorafging...
Ik hoor hun stemmen.
Ze zeiden dat dit de enige weg naar huis was.
Sara, zeg me wat je gedaan hebt.
Ik heb de deur open gelaten.
Ik heb iets gezien dat er niet was. - Wat?
Ik zag twee kinderen...
die op straat naar mij stonden te kijken.
Is dit Jim? - Ik zeg niet dat je het moet negeren.
Je hebt mensen al hoop gegeven met je verdomde toren.
Des te meer reden... - Om je mond te houden.
Wat er gaat gebeuren, gaat iedereen redden.
Waar is mama? Ik wil mama. - Ethan, vlucht.
Nathan, alsjeblieft.
Ik was de hele nacht bij haar, en ze nam die scalpel mee...
uit mijn kliniek. - Dit is jouw schuld niet.
Hoe ga je Kenny vertellen dat Sara zijn papa gedood heeft?
Ik deed wat ik moest doen. Ze was waardevol.
Ze kan nog steeds waardevol zijn.
Ze verscheurden hem, en jij wist het.
Kenny, alsjeblieft. - Zorg zelf voor je ruggensteun.
Er is een symbool dat ik blijf zien. Kijk hier.
Deze kerel...
hij moet het ook gezien hebben.
Dat ben jij, toch?
Dit zou de sleutel kunnen zijn om hier weg te komen.
Blijf uit mijn buurt.
Welkom in je nieuwe huis.
Spring er maar op.
Die dingen komen iedere nacht.
Je kan er niet aan ontsnappen.
Hallo. Zit je goed daarbinnen?
Denk je dat dit eng is?
Hallo.
Denk je dat dit eng is?
Wat moet ik doen?
Moet ik in mijn broek plassen?
Je kan niet naar binnen, want er hangt een steen voor het raam.
Ja, dat is heel eng.
Ik ben niet bang van jullie.
Hebben jullie dat begrepen?
Tot ziens.
Waar gaan jullie heen?
Ik praat tegen jullie. Loop verdomme niet van me weg.
Oh, God. Dat verdomde...
Hé, ga terug naar beneden.
Blijf uit het zicht. Ik regel dit wel.
Ga.
Ik kom.
Waar is ze? - Hé, blijf eens rustig.
Kalmeer. - Kalmeer?
Meen je dat nu?
Er is veel dat jullie niet begrijpen.
Echt? Wat?
Dat ze stemmen hoort? Dat ze belangrijk is?
Kenny heeft het verteld. Ze is een verdomde moordenaar.
Hoe kon je dit doen? - Ze gaat niemand kwaad doen.
Het gaat niet om wat ze gaat doen, maar om wat ze gedaan heeft.
Ze probeerde mijn kind te doden. - Ja, ik weet het.
Goed. Dus, wat nu?
Gaan we doen alsof er niets gebeurd is?
Hoe zit het met je regels? - De dingen zijn veranderd.
Hoe?
Iemand zette een toren op Colony House...
en vertelde iedereen dat we naar huis gingen.
Nu vraagt men zich af waarom ik niet met de antwoorden ben teruggekomen.
We hebben een bus vol met mensen, en een huis dat ingestort is...
zonder reden. Dus, ja...
als zij kan helpen uitzoeken wat hier gaande is...
dan blijft ze uit de Doos. Punt.
Ik heb gezegd dat je beneden moest blijven.
Ik wil je spreken.
En je moet heel goed luisteren.
Als je ooit nog in de buurt van mijn gezin komt...
dan zweer ik dat ik je zal vermoorden.
Zeg dat je het begrijpt.
Dat doe ik.
Luister, jullie hebben...
mijn woord... - Ik geef geen zak om jouw woord.
Jim, luister. - Doe geen moeite.
Verdomme.
Godverdomme.
Vergrendel de deur en blijf binnen.
Waar ga je heen?
Colony House. Ik moet Donna spreken.
Ze moet dit van mij horen.
Ik zou hier niet moeten zijn.
Ik ben hier niet sterk genoeg voor.
Daar kan ik je niet mee helpen, dus je kan het maar beter uitzoeken.
Ethan.
Ethan, als je me binnenlaat, ik beloof je dat ik alleen ben.
Er is hier niemand anders.
Ethan, laat me binnen, alsjeblieft. - Julie wat gebeurt er?
Hij hoorde ons gisteravond praten over Sara.
Nu wil hij niet buitenkomen.
Ethan? Schat, ik beloof je dat niemand je pijn gaat doen.
Ja. Je mama en ik gaan nooit iemand je pijn laten doen.
Het is net zoals bij de Cromenockle?
Wanneer ze bang is om de grot binnen te gaan.
Ik wil haar zien.
Ik wil Sara zien.
Oké, dus...
Hallo. Het is niet echt chocolade chips...
maar dit zijn de beste die ik kan vinden.
Voorzichtig. Het is heet. - Dankjewel.
Goed. Ben je klaar?
Wat is dat? - Dit is broodchips van Tian-Chen.
Het is een kruising tussen een cracker en een chip.
Ze zijn eigenlijk heel goed.
Niet? Geen kruimels in bed morsen.
Dankjewel.
Ik heb een verrassing voor jou. - Wat?
Doe je ogen dicht.
Doe maar open.
Hou op.
Hoe kan jij die hebben?
Meen je dat? Ik heb hem altijd bij me gehad...
sinds jij...
Ze rook nog een lange tijd naar jou.
Nu ruikt ze gewoon.
Ik herinner me nog de laatste keer dat je ze droeg.
Waar zat je met je gedachten? - Nergens.
Kristi, wat is er?
Niets.
Het is stom.
Vertel het me toch maar.
Wat als ik niet meer dezelfde ben?
Ik heb...
hier dingen gezien. Ik heb dingen moeten doen die...
Je bent nog steeds jezelf.
Ik ben nog steeds mezelf.
De rest...
dat zoeken we samen wel uit.
Iedere gram, iedere centimeter, weet je nog?
Wat ben je aan het doen? - Sorry.
Ik... - Dat is mijn jas.
Nee, dat... - Wat gebeurt er?
Dat meisje is hier, diegene die haar broer vermoordde.
Alstublieft, ik wil gewoon...
Rot op. - Ik wil geen problemen.
Je krijgt je huis niet terug. Ze heeft mijn jas.
Dit is van mijn broer. - Nu niet meer.
Leg het neer en verdwijn. - Ik wil gewoon onze spullen.
Er is iets speciaal dat ik...
De rest van je spullen zijn weg. We hebben het aan Kenny's moeder gegeven.
Er was een klein keramisch ornament ongeveer van deze grootte.
Zegt je dat iets? - Hij heeft net nee gezegd.
Het was eng dat je spullen hier lagen...
en het is eng dat je hier nu bent...
dus leg alstublieft die jas neer en ga weg.
Alstublieft. - Verdwijn.
Excuseer, makker.
Jij ziet er niet goed uit.
Tom is dood.
De bar is gesloten.
Wat ben je aan het doen? - Interesseert je dat?
Ik probeer het symbool uit te zoeken waarmee jij me niet wilde helpen...
ondanks het feit dat je duidelijk iets weet.
Ik zal je vertellen wat ik weet.
Echt? - Je moet eerst iets voor me doen.
Dus, nu jij iets nodig hebt, zeg je...
Weet je wat? Ten eerste, de pot op...
en ten tweede, rot op.
Wacht.
Wat wil je?
Ik wil dat je voor me speelt.
Wat mankeer jij?
Als je speelt, dan vertel ik je over de man op de foto.
Vertel me eerst over de foto. Dan zal ik spelen.
Nee.
Geef me die verdomde viool. - Niet hier.
Kom.
Wat is dit nu weer?
Kom mee. - Oké.
Ik ben hier de hele nacht mee bezig geweest.
Ik laat hem niet in de buurt van die... - Tabby.
Hoe kan je dit zelfs overwegen?
Na Thomas...
Omdat de dokters allemaal zeiden dat we hem soms moeten laten leiden...
en dat we hem dingen op zijn eigen manier moeten laten doen...
en dat we hem moeten steunen als hij dat vraagt.
Hoe dan ook, ik zal er bij zijn.
Ik ga mee.
Ik geef geen moer om wat de dokters zeiden.
We leven in een nachtmerrie en die teef wilde mijn zoon doden.
Laat mij dit alsjeblieft doen.
Mama?
Ik herinner me wat je gisteren gezegd hebt...
over deze plek...
hoe eng ze is.
Als je op een zoektocht bent...
dan moeten we de enge dingen onder ogen zien.
Zo neem je hun krachten weg.
Blijf bij papa, goed?
En doe precies wat hij zegt.
Waar was je mee bezig, Boyd?
Volgens de regels van deze stad, de regels die jij gemaakt hebt...
moest dat meisje de Doos in, zodra je haar vond.
Luister. Vader Khatri... - Khatri is dood.
Schuif dit niet op hem af.
Jij hebt dit zelf beslist, Boyd.
Jij zou terugkomen met antwoorden, maar je kwam terug met een psychopaat...
die niet één, maar vier mensen gedood heeft.
En omdat ze speciaal is, moet ze niet in de Doos?
Weet je hoe dat klinkt? - Ze wist dingen.
In het bos wist ze dingen die ze onmogelijk kon weten.
Oké. Geweldig.
En dan? - Hoe bedoel je, "En dan?"
We zijn hier nog altijd.
Stemmen of geen stemmen...
zie jij een gele klinkerweg die ons naar huis leidt?
Ik in ieder geval niet. Ik zie alleen iemand...
die net dat ene ding verraden heeft wat deze plek nog draaiende houdt.
En wat is dat?
Geloof. In jou.
Wil je de waarheid?
Ik denk dat dit niets te maken heeft met naar huis gaan.
Ik denk dat dit over Abby gaat.
Ik denk dat jij je vrouw neergeschoten hebt...
en sindsdien elke morgen wakker wordt, en wenst dat je meer gedaan had...
dat je er voor haar geweest was...
haar geholpen had...
haar genezen had.
Maar Abby is dood, Boyd.
En Sara is een moordenaar.
Ga je me hierin steunen of niet?
Wat wil je, Boyd?
Wil je mijn goedkeuring? Wil je mijn vergeving?
Want die ga je niet krijgen.
Wat bedoel je daar nu mee?
Wat heeft Tian-Chen gezegd?
Hoe voelt zij zich nu Sara terug is?
Ik heb het niet... - Dat had je misschien moeten doen.
Sara?
Hij wil je iets vertellen.
Iedereen dacht dat je gestorven was.
Maar dat was je niet.
Je bleef leven.
In het bos.
Alleen monsters leven in het bos.
Ik dacht dat we vrienden waren.
Maar dat zijn we niet.
Je bent een monster.
En ik ben niet bang van jou.
Waar gaan we heen? - Het is nog een beetje verder.
Als je wilt dat ik speel, dan speel ik...
maar ik ga niet blijven rondwandelen... - Dat is vreemd.
De bomen, ze zijn aan het veranderen.
Wat betekent dat nu weer?
Wel, dit is...
Heb jij dit allemaal gedaan?
Nadat iedereen...
Toen ik alleen was, wilde ik de auto's niet meer zien, dus...
heb ik ze ergens gezet waar ik ze niet kon zien.
Er staan er nog achter de rotsen...
nog veel meer, maar die stonden er al.
Kom.
Het spijt me van wat er gisteren gebeurd is.
De mensen moeten van mijn spullen blijven, en...
toen ik je hoorde spelen...
Soms word ik kwaad, en dat spijt me.
Hier.
Hier wat? - Hier moet je spelen.
Oh, godzijdank. Hier.
Wat wil je horen?
Speel dat liedje over de ster.
Wat?
Twinkelende ster.
Dit was de auto van je moeder.
Ze speelde vroeger voor mij wanneer ik bang was.
En dan ging ik hier zitten, net zoals nu...
en dan speelde zij.
Als we ons 's nachts verstopten, en als de mensen schreeuwden...
dan zei ze om aan de twinkelende sterren te denken.
En dan zou ik niet bang meer zijn.
Ken je dat liedje?
Ja.
Ik ken het.
Het spijt me. Ik wilde niet...
Ik dacht niet dat er iemand zou zijn.
Het is niet erg.
Er is ruimte zat.
Zat jij op de bus?
Het spijt me.
Ben je hier al lang?
Een paar maanden.
Maar het voelt veel langer.
Woon je hier in de stad?
Uiteraard woon je in de stad. Ik wil gewoon...
Ik heb je nog niet gezien in Colony House.
Ik zou je wel opgemerkt hebben.
Ik...
Ik denk dat ik nu hier woon.
Ik dacht dat hier een priester zou wonen of zo.
Vroeger wel.
Ik ga elke zondag met mijn oma.
Naar de kerk, bedoel ik.
Zolang ik me kan herinneren.
Ging je daar naartoe toen je op de bus zat?
Je oma bezoeken?
Ja. Ze...
Ik ga haar elk weekend bezoeken.
Ik ben nooit zo religieus geweest, maar...
het maakte haar gelukkig.
Dat ik met haar naar de kerk ging, en dan samen de namiddag doorbracht.
Buiten zitten, en van die gehaakte uilen maken.
Echt?
Het was altijd een uil.
En ze had er honderden.
Ze gaf ze aan elke persoon die ze tegenkwam.
En dan zei ik...
"oma...
misschien kunnen we eens afwisselen."
Misschien eens een hond proberen, of een konijn of zo.
Maar ze zei...
"Elgin, ik vind leuk wat ik leuk vind, en ik vind uilen leuk."
Dus we maakten uilen.
Jij moet me ontzettend cool vinden.
Ik was nogal een sukkel als kind.
Mijn broer en ik verzamelden van die kleine...
keramische kerstversieringen van de budgetwinkel in de stad.
We spaarden ons geld op en gingen zo vaak we konden...
het hele jaar rond. We wachten zelfs niet op Kerstmis.
En als we thuiskwamen, verfden we ze in al die gekke kleuren.
We hadden er zo veel, dat we honderd bomen konden versieren...
en dan hadden we er nog over.
Die van Nathan zagen er altijd beter uit dan die van mij.
Ik dacht dat ze allemaal verdwenen waren.
Nu blijkt...
dat Nathan er al die jaren eentje heeft bijgehouden.
Hij zei dat het hem herinnerde aan een tijd dat de dingen...
Is hij hier?
Je broer?
Dat was hij.
Wat is er gebeurd met het ornament? - Het is hier...
ergens. Ik denk alleen...
Ik denk dat de persoon die het heeft, het niet zal teruggeven.
Als je een spierbundel nodig hebt, ik wil wel met hem gaan praten.
Je bent zo lief.
Waarom verblijf je niet in het Colony House?
De mensen ginder zijn gastvrij, de meesten toch.
Je hoeft niet rond te hangen in een oude, muffe kerk.
Het leek me altijd zo'n leuk idee...
dat wat je ook gedaan hebt...
als je er echt spijt van had...
dat God je zou vergeven.
Zou dat waar zijn?
Dat gedeelte leek voor mij altijd een beetje op hoopvol denken.
Waarom?
Heb je iets gedaan dat vergeven moet worden?
Ik heb mijn broer gedood.
Maar het was een ongeval.
Toch?
Je zou toch nooit... - Je komt het snel genoeg te weten.
Misschien moet ik maar eens...
Het was leuk om je te leren kennen, Elgin.
Het was leuk...
om jou ook te leren kennen.
Hoe ging het?
Gaat het? - Ik ben niet bang meer.
Oh, schat, ik ben zo trots op jou.
Goed gedaan.
Kan je aardappelen helpen schillen?
Ik wil geen aardappelen schillen. - Ik ook niet.
Ga maar. - Kom.
Hoe heeft hij het gedaan? - Geweldig.
Oh, God.
Levenslessen van de Cromenockle. Wie zou dat gedacht hebben?
Het spijt me.
Ik had niet mogen komen.
Wacht.
Jij neemt van mij weg.
Jij hebt hem afgepakt van mij.
Ja.
Ik zorg voor jou.
Maar jij...
doet mij haten.
Ik weet waarom je komt.
Jij hier wachten.
Jij aanpakken en vertrekken.
Jij nooit terugkomen hier.
Jij nooit meer terugkomen.
Meen je dat nou? - Kenny, ik heb gewoon...
Wat? - Ik was niets aan het doen.
Kenny, alsjeblieft. - Geef hier.
Zijn dat jouw spullen? Dit is van jou, toch?
Is dit van Nathan? Wat is dat? Geef hier.
Stop. Alsjeblieft. - Geef hier.
Wat is dit? Is het belangrijk voor jou?
Is dit belangrijk? Betekent dit veel voor jou?
Niet doen, alsjeblieft. - Val dood.
Hé, kijk. Luister.
Kijk me aan.
Het kan me niet schelen wat Boyd zegt...
en ik geef geen moer om hoe speciaal je denkt te zijn.
Als je ooit nog in de buurt van mijn mama komt...
dan zweer ik dat ik je zelf in die Doos zal sleuren.
Heb je dat begrepen?
- Ja.
Mag ik eens kijken? - Wacht even.
Bijna klaar.
Ziezo.
Mag ik het zien.
Hou er rekening mee...
dat ik het een beetje verleerd ben.
Ik vind dat het meevalt.
Ik vind het geweldig.
Ja? - Kom hier.
Ik lijk weer op mezelf.
Oh, excuseer.
Ik was op zoek naar Kristi.
Ja, dat ben ik. Hallo.
Sorry. Ik wilde niet storen.
Oh, nee. Dat is niet erg. Waarmee kan ik je helpen?
Wel...
omdat jij de bewoner Quincy bent...
hoopte ik dat ik je dit kon geven.
Waarom heb jij vloeibare morfine bij je?
Wanneer hebben ze het vastgesteld?
Ongeveer een maand geleden.
Ik dacht tegen de tijd dat ik dat nodig had...
dat ik waarschijnlijk niet in staat zal zijn om...
Ik zal het wel doen, oké? - Bedankt.
Kijk wat ik gedaan heb. Een leuke namiddag verpest.
Ik zal jullie laten verder doen.
Wel, jullie zijn trouwens beter af hier.
Er is veel tumult nu dat die Sara terug is.
Sorry. Wat?
Kristi, waar ga je heen?
Schat, stop. - Nee, ik moet gaan.
Hé, praat gewoon met me.
Praat me me. Wat is er gaande?
Jij gaat nergens naartoe.
Niet op deze manier.
Wie is Sara? - Ze heeft iemand vermoord...
en ze probeerde een jongen te vermoorden omdat ik...
We waren aan het praten in de kliniek...
en ze vroeg wat ik zou doen om je terug te zien.
Of iets slecht het waard zou zijn, en ik zei ja.
Ik begrij... - Ik gaf haar de toestemming...
en de volgende dag...
Ik wilde je zo graag terugzien dat ik...
Ik luisterde zelfs niet, en nu ben je hier...
en ik vraag me af of dat ook mijn schuld is, en...
Nee. Het voelt de laatste tijd dat ik alleen mensen kwets, en ik...
Dit is jouw schuld niet.
Ik ben hier.
We zijn samen.
Kom mee naar binnen.
Zijn naam was Christopher.
Kom mee. - Wat?
Nee. Kom op. - Het is hier even verderop.
Dit was zijn auto.
In het begin leek hij aardig, omdat hij mensen liet lachen.
Dat was toen niet gemakkelijk.
De mensen mochten hem.
En daarna?
Daarna veranderde hij.
In welke zin? - Dit bevalt...
Dit bevalt me niks. We moeten terug.
Wacht.
We hadden een afspraak.
Juist? Ik heb gespeeld. Ik heb mijn deel gedaan.
Je snapt het niet. Je mag die vragen niet stellen.
Waarom?
Ik slaap niet goed meer sinds ik hier ben, en ik zie dingen...
dingen die me bang maken, en het komt allemaal hierdoor.
Dit hier. En wie die Christopher ook was...
hij zag het ook. Het obsedeerde hem. Hij tekende het duizend keer.
En jij die zo mysterieus doet, helpt niet echt om me beter te voelen.
Wanneer begon hij het symbool te zien? Wat betekent het?
Ik weet het niet. - Wat weet jij verdomme wel?
Het spijt me.
Ik ben gewoon...
Ik weet dat die dingen eng zijn, en...
en ik weet dat je niet graag over die dingen praat, maar...
ik zie het niet meer zitten.
Alsjeblieft.
Iedereen is gestorven.
Toen Christopher dat symbool begon te zien, veranderde alles.
Hij veranderde, en hij deed de mensen niet meer lachen.
Hij stopte met lachen.
Op een nacht zei mijn mama om ons ergens anders te verstoppen...
zodat Christopher het niet wist, en toen ik wakker werd, was iedereen...
Er zijn hier slechte dingen.
Ze laten mensen slechte dingen doen.
Het spijt me.
Ik ben hier.
Anghkooey.
Wie ben jij? - Anghkooey.
Ik ben niet bang van jou.
Raak me niet aan.
Niet doen.
Raak me niet aan.
Alles in orde? - Ik...
Heb je dat gezien?
Je neus bloedt.
Heb je dat gezien? Heb je hen gezien? Waar...
Wat gezien?
Wie gezien?
Nu niet, Jim. - Ik kom niet om ruzie te maken.
Ik ga niet akkoord met wat je deed, maar...
ik heb dat meisje vandaag gezien, en ik zag geen psychopaat.
Ik zag geen gemene moordenaar. Ik zag een gebroken kind.
En ik kijk rond, en...
ik zie veel mensen die naar de rand geduwd zijn.
Vraag je je ooit af of dat misschien de bedoeling is?
Waar heb je het over? - We hebben een stem op de radio gehoord.
Ja. Ik en Donna, net toen de storm opkwam...
en wie het ook was, hij kende mijn naam...
en wist wat mijn vrouw in de kelder van ons huis aan het doen was.
En ik dacht dat ik misschien gek was.
Ik denk dat men ons bekijkt. Ik denk dat er mensen luisteren.
Er zijn experimenten als deze, die teruggaan tot in wereldoorlog twee.
We moeten elkaar niet vertrouwen, of zelfs niet leuk vinden...
maar we moeten beginnen samen te werken hieraan.
Ik weet niet wat ze van ons willen...
maar als jij een andere verklaring hebt voor dit alles, dan hoor ik het graag.
Ik moet gaan, Jim.
Hallo?
Tian-Chen?
Verdomme.
Ik wou even met je praten.
Vertaling: Krikke68