Wat voorafging...
Er is duisternis in het bos...
nachtmerries die je jezelf niet kan voorstellen.
Mijn bloed is nu jouw bloed.
Elke keer als ik iets vreemd zie, dan zie ik dit symbool.
Ik heb dit eerder gezien. - In een visioen of zo?
Nee, op de muren in de tunnels.
Victor zei dat zijn moeder de kinderen in de toren wilde redden.
Dat het de enige weg naar huis was.
Ik dacht dat ze me bang wilden maken, maar wat als ze gewoon om hulp vroegen?
Hoor je dat?
Help me.
Alstublieft. Ik heb hulp nodig.
Ze was aan het praten in haar slaap. - Wat zei ze?
"Ze raken aan, ze breken, ze stelen. Niemand is hier vrijgesteld."
Er is hier nu iets anders. Iets nieuw.
Niemand mag gaan slapen.
Ieder van jullie gaat verdomme sterven.
Ik herinner me net mijn droom. Er was een jongen...
helemaal in het wit gekleed, en hij bleef dezelfde zin herhalen.
"Hier komen ze, ze komen voor drie...
tenzij je stopt de melodie."
Dat ken ik. Het is een oud kinderliedje.
"Ze raken aan, ze breken, ze stelen. Niemand is hier vrijgesteld.
"Hier komen ze, ze komen voor drie...
tenzij je stopt de melodie."
Julie, hou op.
Ze zijn boven.
Je mama en...
Victor hebben Ethan meegenomen naar het eethuis.
Hé, Boyd...
Ga boven kijken of ze hulp nodig hebben.
Dat meisje...
zou een baljurk moeten uitkiezen, in plaats van daar te liggen als...
Het probleem is dat er te veel is wat we niet weten.
Het is zoals een boek openen en in het midden beginnen, of...
een puzzel proberen voor te stellen als je maar enkele stukken hebt.
En zelfs geen behulpzame, zoals hoeken of randen...
maar vage verdomde...
De truc is om twee stukken te vinden die passen.
Dan kan je tenminste ergens beginnen.
Hé, waar ga je heen? - We moeten Sara spreken.
Wel, als we niet meer kunnen slapen, wat heeft het dan voor zin?
We zouden beter vertrekken.
Wat spullen halen en zien wat we kunnen vinden.
Dat heeft Boyd al geprobeerd. - Misschien is Boyd...
niet het antwoord op alles.
Wat doen we hier eigenlijk? Randall was een eikel.
Jij ook, en ik zou je hier toch niet laten rotten.
Krijg nou wat. Ik ben eindelijk uit mijn kamer...
en ik mag lijken gaan verzamelen.
Ga daar beneden eens kijken. Elgin, kom mee.
Ik ben blij dat je er bent. - Dan doe ik toch iets nuttig.
Je hebt al veel gedaan. Die droom van jou...
kan voor zover we weten het antwoord zijn op dit allemaal.
Hoe vreemd dat ook mag klinken.
Ja, misschien.
Dit ga je zeker willen zien.
Ik denk niet dat die kerel dood is.
Oh, verdomme.
Zei je niet dat hier dode monsters zouden liggen?
Tot zover de zilveren kogels.
Leg hem in het busje. - Verdomme.
Leg hem in het busje. - Oké.
Haar hartslag is goed, en ze ademt diep in.
Laten we hier eens kijken.
Oh, mijn God. Wat gebeurt er?
- Ik weet niet.
Wat is er gaande? - Ik weet niet.
Doe iets.
Julie. Oh, mijn God. Wat is dit?
Marielle.
Hé, kijk me aan. Marielle, zeg iets.
Dus hoe zou dit moeten helpen?
Toen we in het bos waren...
zei een jongetje in het wit om in die boom te kruipen.
Dezelfde boom die me in die verdomde kamer zette...
waar dit allemaal begon. - Dus...
Blijkbaar had Elgin een droom over een jongetje in het wit...
die hem een kinderrijmpje vertelde.
Hetzelfde dat Paula bleef herhalen voordat ze stierf.
"Ze raken aan, ze breken, ze stelen...
niemand is hier vrijgesteld.
Hier komen ze. Ze komen voor drie, tenzij je stopt de melodie."
Snap jij daar iets van?
Nee.
Kan je me nog iets anders vertellen over dat jongetje?
Hij probeerde ons te helpen.
Oké, dus dit willekeurig jongetje...
loopt door een magisch bos om goed te doen?
Hij verschijnt in dromen en...
Ik denk niet dat hij echt een jongetje was.
Kom op. Hé, Sara, luister goed.
Dit is het nu.
Toen ik zei dat je nog iets goed kon doen...
dat je de mensen kon helpen...
dat is nu.
Versta je dat?
Ginder is het.
Goed. Dit is het.
Dit hele ding was een... Er was een...
Er was iemand vastgeketend aan een muur hier.
Hier. En er was een gat...
van 15 meter diep en ik had...
Wat is er? - Ik hoor het.
De muziek. Het is hier.
Waar heb je het over? - De muziekdoos.
Het is hier. - Waar?
Daar.
Het is hier. - Er is...
Er is hier geen muziekdoos, Sara. - Jawel, er is er eentje.
Ik kan ze horen. Ik zeg het je, ik kan...
Wat is er?
Ik hoor ze schreeuwen. - Wat?
Er is iets.
Het is hier.
Het doet hen pijn.
Boyd, wat gebeurt er?
Hé, Sara. Zeg iets.
"Hier komen ze. Ze komen voor drie."
Het heeft hen nodig.
Het wil dat ze blijven. Het wil dat ze...
Oké, we moeten hier weg. Kom op.
Kenny, kom op. Kom op, maatje.
Omhoog. Daar gaan we. Kom op.
Het is goed. Het spijt me.
Nee, niet doen. Stop.
Goed.
Het lacht je uit. - Wat?
Omdat je het terugbracht naar de stad.
Omdat je het vrijgelaten hebt.
Het wil ons pijn doen.
Het wil ons doen lijden.
Het werd zo opgewonden toen het je arm aanraakte.
Hoe hou ik het tegen? Sara? Hoe hou ik het tegen?
Julie. - Julie?
Julie en de anderen.
Ze gaan dood.
En als ze sterven...
dan zal het te laat zijn.
Je moet het doen ophouden. - Wat doen ophouden?
De muziek. Laat de muziek ophouden.
Hoe laat ik iets ophouden wat ik niet kan zien?
Ik weet niet. - Oké, het is goed.
Rustig ademen.
Dat is het. Rustig ademen.
Sluit je ogen. Laten we bidden.
Voorwaar, hoewel ik wandel door de vallei van de schaduw des doods...
vrees ik geen kwaad...
want Gij zijt bij mij.
Uw hengel en uw staf, ze troosten mij...
Matthias?
Berg de wapens op in de schuur.
Ik wil ze niet in huis.
We hebben de nacht overleefd. Vandaag moeten we nog afwachten.
Jim.
Kom.
Ik moet iets doen en jij moet je goedkeuring geven.
Toen Victor's moeder vertrok, vertelde ze hem...
dat er kinderen opgesloten waren, en als ze die zou helpen...
dan zou iedereen naar huis kunnen.
Ik snap het niet. - Al die kinderen die ik gezien heb...
de dromen die ik gehad heb over een toren...
Wat als ze gelijk had?
Wat als we Julie alleen kunnen redden door die toren te vinden?
Tabby... - Ik weet dat het raar klinkt.
Ik had een theorie over deze plek die me bijna het leven kostte.
Dit is anders. - Hoe dan?
Het is gewoon zo.
Jim, onze dochter ligt daar zoals iets uit een nachtmerrie.
Ze riep vannacht op mij...
en ik kon niets doen om haar te helpen.
Ik stond daar gewoon...
en ik kon alleen denken aan Thomas die op de vloer lag.
Ik kan het niet, Jim.
We kunnen niet afwachten en het beste hopen.
Victor's moeder ging hier weg en ze is nooit teruggekomen.
Wat ze ook ging doen, ze is nooit teruggekomen.
Victor moest hier alleen opgroeien.
Wat als dat met jou gebeurt? - Ik weet het.
Daarom moet jij me zeggen dat ik mag gaan.
Ik moet dit proberen. Alsjeblieft.
Als Julie wakker wordt, zal ze honger hebben.
We maakten haar lievelingseten.
We hebben eten gemaakt. - Oh, goed.
Victor, kan ik je even spreken?
Zit Victor in de problemen?
Nee.
Jij mag me helpen.
Je zei dat je moeder de kinderen in de toren wilde redden.
Weet jij de weg naar de toren?
Maar ik weet de weg...
naar de flessenboom. - De wat?
Zo kom je bij de toren.
Je moet langs de flessenboom.
Kan je mij ernaartoe brengen?
Ik denk het wel.
Kan je ons even alleen laten?
Jim...
ik moet dit proberen.
Ik moet het tenminste proberen.
Ik wil gewoon...
Ik weet het, schat. Ik weet het.
Wat moeten we nu doen?
We gaan terug naar de stad.
Wacht. Wat?
Ze zei net dat de muziekdoos hier is.
We moeten ze vinden. - Hoe verwacht je dat te doen?
Ik weet niet...
maar het zal zeker niet zijn door terug te gaan.
Er staan mensenlevens op het spel.
Je moet me niet herinneren aan wat er op het spel staat.
We kunnen hier niets doen. Nog niet.
Kijk, we hebben met dingen te maken die ons petje te boven gaan...
We weten nu meer dan we vanmorgen wisten.
Dat is winst. - Oké.
Dus, wat gaan we...
Wat moeten we aan de mensen vertellen?
We vertellen dat we ermee bezig zijn.
Het beste wat we nu kunnen doen is...
de mensen helpen om wat rustiger te worden...
hen helpen om zich minder bang te voelen.
Gaat dat lukken?
Goede man.
Gaat het?
Waarom vraagt men dat altijd als het antwoord voor de hand ligt?
Luister, het spijt me van gisteravond.
Je in die kamer stoppen... - Het was mijn schuld.
Ik verloor de controle.
Paula was degene die goed was in een crisis.
Ik heb nooit beseft hoe kwetsbaar we zijn.
Hoe gemakkelijk we breken.
Ik was beneden aan het koken zoals een idioot.
Je had niets kunnen doen.
Dit was niemand zijn schuld.
Niemand zijn schuld.
Hoe gaat het met hem?
Ik kan me niet inbeelden wat ik zou doen als zoiets...
Als jij het was.
Kom hier.
Ik was het niet.
Laten we trouwen.
Vandaag.
We weten niet wat er gaat gebeuren...
of dat je vader een manier vindt om...
Als dit het einde is, dan wil ik dat het met jou eindigt.
Ik wil trouwen.
Ja? - Ja, natuurlijk.
Dus, dit is wat je met mijn bar doet?
Het is een gedachte-experiment.
Ik vond dit vroeger behulpzaam bij het ontwikkelen van mijn...
Jij bent dood. - Dat klopt.
Ik wilde gewoon zeker zijn dat we op één lijn zaten.
Wel, ga je me niet vragen of ik echt ben?
Dit is vast een soort van psychose veroorzaakt door stress...
en je zal straks wel vanzelf verdwijnen.
Wat is het nut hiervan?
Ik wil mijn perspectief heroriënteren. Ik probeer...
een andere manier te vinden om naar dat symbool te kijken.
Waarom?
Waarom...
Omdat ik het verkeerd bekeken heb.
Hier moet een antwoord in zitten, maar ik zie het niet.
Ik dacht gewoon...
Wat is er?
Het is anders gedistilleerd. - Graag gedaan.
Ik denk dat je te veel nadenkt.
Is dat zo, Dode Tom?
In welke zin?
Je weet al wat je moet doen.
Tabitha zei dat ze dit symbool in de tunnels gezien heeft.
De vraag is, hoe ver wil je gaan voor antwoorden?
In die tunnels gaan zou gekkenwerk zijn.
Zelfs als het Julie's leven redt? - Oh, verdomme.
Ik weet zelfs niet of ik daar iets zou vinden.
Natuurlijk wel. Het is een natuurlijk ontwerp.
Dezelfde reden dat je brein in je schedel zit...
en je hart achter je ribben.
De natuur steekt het kostbaarste altijd op moeilijk te bereiken plaatsen.
Niets aan deze plek is natuurlijk.
Fout.
Niets aan deze plek komt je bekend voor.
Er is een verschil.
Als er antwoorden moeten gevonden worden...
en ik geef toe, dat is een grote als...
dan liggen ze daar.
Wat moet ik doen? Moet ik advies aannemen van een...
Je liep een huis binnen dat aan het instorten was...
om Tabitha te redden en ze was er zelfs niet.
En weet je wat?
Gezien de keuze, zou ik het opnieuw doen.
Wel, dan ben je een verdomde idioot.
Je maakt geen morele keuzes gebaseerd op de afloop die je verwacht.
Je maakt ze omdat je denkt dat ze goed zijn of niet.
Toen ik dat huis binnenliep, dacht ik niet aan het Trolleyprobleem...
of determinisme.
Daar dacht ik helemaal niet aan.
Daar ligt een 16-jarig meisje dat je hulp nodig heeft.
Heb je Paula begraven?
Wat? - Heb je Paula al begraven?
Jezus Christus. - Ik zal het wel doen.
Ik zal mensen zoeken om me te helpen.
Boyd? - Ja.
Je doet je best.
Verdomme.
Berg je de wapens op?
Ja, Donna wil ze niet meer in huis hebben.
Dat is verstandig. Heb je hulp nodig?
Nee, ik ben net klaar.
Het is goed.
Je gaat gewoon wat vroeger dat de rest van ons.
Alles is een systeem.
Alles is verbonden.
Alles gaat goed komen.
De pot op met mijn leven.
Nee.
Stuk brol. Kom op.
Oké, het lukt me wel.
Een koud kunstje.
Een verdomd koud kunstje.
Is er iemand daarboven?
Weet je wat...
Als je daarboven bent...
Je bent een echte klootzak, weet je dat?
Geniet je hiervan?
Als Khatri hier was, dan zou Khatri zeggen...
"God beweegt op mysterieuze manieren."
Oh ja, want Khatri had een plan.
Hij dacht dat jij hem hier gebracht hebt...
voor een reden. Hij...
Hij dacht dat wij het bos gingen instappen zoals...
Butch Cassidy en Sundance Kid.
Dat dacht hij tot het moment dat zo'n ding zijn keel doorsneed.
En wat deed hij met zijn laatste adem?
Hij bad.
Hij snakte naar adem...
tijdens dat gebed, zodat je het zou weten.
Zodat hij je kon tonen dat hij nooit zijn geloof verloren was.
Weet je wat, klootzak?
Ik ben hier niet om te bidden.
Als je iets anders bent dan een verhaaltje voor het slapengaan...
dat we onszelf vertellen, vertel me dan waarom.
Waarom je mij liet denken dat ik dit kon oplossen.
Als een held die deze mensen naar huis gaat leiden...
terwijl ik gewoon een domme klootzak ben die mensen blijft laten doden.
Verdomme.
Rotzak. Vind je dit grappig?
Zit je daarboven ergens te lachen?
Antwoord dan gewoon.
Zeg iets. - Weet je...
sabotage van een brievenbus is een federale misdaad.
Kom binnen.
Hoe gaat het met haar?
Ze is achteruit aan het gaan.
Ze krijgt het koud.
Is dit het echt?
Is dit hoe het eindigt?
Ik weet niet.
Al vanaf...
dat ze van die bus stapte...
liet ik mezelf toe om te geloven dat hier een plan achter zat.
Dat er iets was dat we hier moesten doen.
Maar er is geen...
Er is geen groot plan.
We gaan hier allemaal sterven.
En dit zal allemaal voor niets geweest zijn.
Mijn vader zei vroeger altijd...
"Het is moeilijk om de trui te zien als je maar een draad bent."
Ik wist niet echt wat hij bedoelde tot nu.
Van alle mensen die hier vast kwamen te zitten...
zijn wij misschien niet diegenen die naar huis gaan.
Maar misschien...
maakt wat we hier gedaan hebben...
het gemakkelijker voor de volgenden.
Misschien zijn wij de reden dat zij naar huis kunnen.
Het is niet omdat we maar een draad zijn dat we er niet toe doen.
Goed zo. Het laatste wat je nodig hebt...
is Khatri die je achtervolgt bovenop al de rest.
Daar is het te laat voor.
Julie en Marielle.
Randall.
Sara zegt dat ze doodgaan.
En als ze weg zijn, kunnen we de geest niet terug in de fles stoppen.
Wat dit ding ook is, het wacht tot we gaan slapen, en dan...
Zoals Paula.
Ze zegt dat de muziekdoos daar is...
daar op die open plek. Alleen is ze daar niet.
Het is zoals kijken naar een handleiding met te veel ontbrekende pagina's.
Hoe moet ik...
Ik zag mijn vrouw gisteravond.
Hoe zag ze eruit?
Er moeten regels zijn, Donna.
Er moet iets zijn dat ik in mijn handen kan houden.
Er moet iets...
Ik heb dit gedaan.
Ik heb dat ding naar hier gebracht.
Ja. Dat heb je zeker gedaan.
Je hebt ook veel mensen meer tijd gegeven...
dan ze zouden gehad hebben zonder jou.
Je hebt mij meer tijd gegeven.
Je zoon gaat trouwen.
Niet officieel, neem ik aan, nu we geen priester meer hebben.
Ze maken het beste van de tijd die ze hebben.
Je zou hetzelfde moeten doen.
Kom mee terug naar Colony House.
Ik geef het niet op. - Heb ik opgeven gezegd?
Boyd, dit kunnen onze laatste uren zijn.
Dus stop met de martelaar uit te hangen...
en kom kijken naar je zoon die gaat trouwen.
Het einde van de wereld is na de ceremonie nog hier.
Anghkooey.
Zei je moeder nog iets anders over de kinderen?
Hoe zou ze hen gaan redden?
Ik weet niet. Ze heeft alleen gezegd dat...
ze haar nodig hadden.
Het zou hier moeten zijn.
Nee. Deze bomen waren niet...
Hé, het is lang geleden, Victor. Misschien...
Misschien hebben we de verkeerde afslag genomen.
Deze kant op.
Wie heeft die flessen daar gehangen?
Ik weet niet.
Dit is waar ik haar gevonden heb.
Je mama?
Ja, nadat iedereen dood was, ben ik haar komen zoeken.
Haar lichaam was...
Ze heeft het niet gered tot in de boom.
Hoe bedoel je, in de boom?
Kom mee.
Het is een verweg boom.
Die nacht in Colony House, Julie zei dat jullie ontsnapten...
door in een boom te klimmen.
Ze brengen je altijd ergens anders, en je weet nooit...
waar je zal terechtkomen...
maar mijn moeder zei dat deze speciaal was.
Dat hij haar naar de kinderen in de toren zou brengen.
En wat dan?
Dat is alles wat ik nog weet.
Oh, ja. Hier.
Ik...
Ik heb er wat snacks voor jou ingestoken.
Hier.
Dankjewel, Victor. - Ja.
Doet het pijn om erdoor te gaan?
Nee, het is net als door een deur gaan.
Dankjewel.
Ga nu terug naar de stad. - Wees voorzichtig.
Oh, mijn God.
Wat zijn we aan het doen?
Hij wilde dat het een verrassing bleef.
Hij wilde dat wat een verrassing bleef?
Je zegt altijd dat dit uitzicht van deze plek een droom maakt...
dus ik dacht...
Is dit goed?
Dit is perfect.
Waarom gaan we hem niet gewoon halen?
Hij heeft veel aan zijn hoofd.
Sheriff Stevens.
Je hebt het gehaald. - Meen je dat nu?
Zelfs wilde paarden zouden me niet tegenhouden.
Laten we beginnen.
Wacht...
Ik weet dat er niet echt een gangpad is, maar...
mag ik van jou de eer?
Ben je klaar? - Ja.
En jij hoeft me niet meer Sheriff Stevens te noemen.
Zullen we?
Dames eerst.
Mijn vader had een gezegde.
Wel, hij had eigenlijk veel gezegdes, maar...
Mijn favoriete was altijd...
"Het leven is een reis door het onbekende...
en...
hoewel je ogen en je geest je soms misleiden...
je hart zal nooit liegen.
Mijn hart is van jou sinds het moment dat ik je ontmoette.
Je bent de liefde van mijn leven...
voor zolang dat leven mag duren.
Dus, wil jij, Ellis Stevens...
mij de eer doen om mijn echtgenoot te zijn?
Dat zal ik doen.
Ik heb iets voor je gemaakt.
Jouw beurt.
Oh, daar kan ik moeilijk aan tippen.
De dag dat ik en mijn gezin die boom zagen...
is ons leven voorgoed veranderd.
Maar de dag dat jij uit die auto stapte...
dat is de dag dat mijn leven echt begon.
Er zijn...
zoveel keren geweest dat ik me voelde...
alsof ik in het donker liep.
Maar elke keer opnieuw...
was jij het licht dat me er erdoorheen leidde.
Jij bent mijn grote liefde.
Jij bent mijn thuis.
Jij bent mijn licht in donkere plaatsen.
Dus...
wil jij, Fatima Hassan-Rostami...
mij de eer doen om mijn echtgenote te zijn?
Dat zal ik doen.
Volgens de regels moeten we nu kussen.
Boyd?
Waar was je naartoe? - Alles in orde, papa?
Licht in donkere plaatsen.
Ik moet gaan. Het spijt me.
Hé... - Dat is niet erg.
Ik hou van jullie.
Ik hou ook van jou.
Zullen we Thomas terugzien?
Wat? - Als we sterven.
Zullen we Thomas terugzien?
Ja.
Ja, dat zullen we.
Opa ook? - Opa ook.
Misschien is het dan nog niet zo slecht.
Ze slaapt graag met twee kussens.
Laat me je helpen.
Hé, Reggie? - Jij hebt dit gedaan.
Alles was goed tot jij het bos inging.
Jij bent de reden dat dit allemaal gebeurt.
Luister naar me.
Ik weet dat je dit niet begrijpt.
Maar ik denk dat deze toorts hier...
me dit gaat helpen oplossen.
Het spijt me, Boyd. Ik heb je altijd gemogen.
Oh, verdomde...
Verdomme.
Kom op.
Wat?
Julie.
Hoor je me? Hoor je...
Ik ga je hieruit halen.
Ik ga je hier nu weghalen.
We gaan hier weg.
Alstublieft. Die doos vernietigen...
zal hun lijden niet stoppen. Je zal ze alleen verlengen.
Nee, ik... - De mensen in deze stad...
zullen lijden op manieren die je jezelf niet kan voorstellen.
Ze gaan allemaal sterven, al schreeuwend.
Wat is er mis met haar?
Hé, het is goed. - Wat is er mis met haar?
Schat. Alsjeblieft.
Je denkt dat je de held moet zijn.
Dat je verantwoordelijk moet zijn, om hen te redden.
Je moet niet meer lijden. Je moet niet bang zijn.
Het is oké. Dit doet er allemaal niet toe.
We kunnen samen zijn. Ik mis je zo erg.
Wacht. Stop.
Dus wat dit ding ook is...
het laat je naar hier komen om even te kletsen?
Het weet dat je niet zal luisteren. Het wil dat je vecht.
Dat je hoop hebt dat je echt kan winnen.
Waarom? - Omdat hoop je bereid maakt...
om te lijden.
Hoop is wat je die dag naar het bos gestuurd heeft.
Hoop heeft je me doen verlaten toen ik je het meeste nodig had.
Het is niet je angst die het bos voedt, Boyd.
Het is hoop.
Laat het los, Boyd.
Als ze vandaag niet sterven, dan sterven ze morgen wel.
Nee.
Marielle.
Hallo. - Wat gebeurt er?
Oh, schat.
Het gaat goed met haar. Je zus is in orde.
Hallo, schat. Het is goed.
Val dood, klootzak.
Je zal me niet breken.
Heb je dat gehoord?
Je zal me verdomme niet breken.
Drink dit op. - Het gaat prima.
Dat weet ik. Doe het voor mij.
Er is geen gezoem meer.
Wil dat zeggen dat het voorbij is?
Dat hoop ik echt.
Papa?
Waar is mama?
Hallo?
Anghkooey.
Het spijt me.
Echt waar.
Dit is de enige manier.
Momentje.
Hoe voel je je?
Waar ben ik?
St. Anthony's Ziekenhuis. Ik ben dokter Brody.
Drie dagen geleden hebben wandelaars je in het bos gevonden.
Je lag bewusteloos naast een wandelpad.
Nee.
Herinner je je iets van wat je daar deed?
Nee.
Vertaling: Krikke68