DZIEŃ POLICJI W DELHI
STRAŻ POŻARNA W DELHI
INDYJSKIE SIŁY POLICYJNE
2 GODZINY TEMU
- Chodźmy. - Dziękuję.
Dziękuję.
TARGOWISKO
- Jesteśmy spóźnieni. - To prawda.
Dobry interes, co?
Nie gadaj. Oskubał cię.
Spóźnimy się na film.
Ludzie!
Golgappa!
Złapię rikszę.
- Riksza! - Proszę dwie porcje.
- Dla mnie ostre. - Stop.
Dla mnie średnie.
- Szybciej. - Do Chanakyapuri?
- Jasne. - Umieram z głodu.
Jedziemy!
- Już. - To też proszę.
- Riksza czeka. - Chwila.
- Sekundę. - Pospieszcie się.
W sumie osiem sztuk. Mają być idealnie wyprasowane.
- Dobrze? - Tak, proszę pani.
Mamo, spóźnię się. Śniadanie gotowe?
Przystojniak z ciebie. Czemu nie nosisz munduru na co dzień?
Funkcjonariusze komórki specjalnej nie noszą mundurów.
Włożyłem go na Dzień Policji w Delhi.
Powinieneś przenieść się do działu, w którym noszą mundury na co dzień.
Gadasz zupełnie jak Rashmi.
Ona też wolała cię w mundurze, prawda?
Chodź. Śniadanie gotowe.
Rana, zaraz wychodzę.
Proszę pana, w Ashok Baugh był wybuch.
To chyba atak terrorystyczny.
Już jadę.
Chodź, śniadanie stygnie.
Niech pan odbierze. No dalej.
Gdzie mój telefon? Shruti?
Ayush? Gdzie mój telefon?
Ayush? Znowu bawisz się moim telefonem?
- Nie, tato. Przysięgam. - Na pewno?
Tu jest. Zostawiłeś go w pokoju.
Dzięki. Wybacz, mistrzu.
- Nie spóźnisz się do szkoły? - Spóźni się.
Jak go budzę, zawsze ma jakąś wymówkę.
- Mamo. - Zakładaj.
Tato, czemu jesteś dzisiaj w mundurze?
Jestem w mundurze, bo jest 16 lutego.
- Dzień Policji w Delhi. - Co to?
- Tak. Siedemdziesiąt pięć lat temu... - Co?
- Siedemdziesiąt pięć lat temu. - Jasne.
Utworzono policję w Delhi. Było nas niewielu.
Ale teraz Delhi chroni ponad 80 000 policjantów.
- Co? - Osiemdziesiąt tysięcy.
No nie. Naucz go trochę hindi, proszę. Gada jak Brytyjczyk.
- Tu Kabir. - Jai Hind.
- W Ashok Baugh był wybuch.
- Skala? - Nie ma jeszcze raportu.
Czekam na informacje o ofiarach.
- Gdzie jesteś? - W drodze. Zespół też już jedzie.
Niedługo będę. Informuj mnie na bieżąco.
I uważajcie na siebie.
- Bądźcie gotowi na wszystko. - Tak jest.
Co się stało?
- Nic. - Vikram?
Nie wysyłaj dziś Ayusha do szkoły. Ty też zostań w domu.
BRAMA INDII
- Mamo, proszę! - Przestań.
Patrz, rozpuszczony bachor bogatego ojca.
- Spójrz, jak płacze. - Nie mów, że ty nigdy nie płaczesz.
- Nigdy. - Nigdy?
Jeszcze nie.
Uderzyłem w coś stopą...
- Co to? - Bomba.
Proszę pana. Ten chłopak ma bombę.
- Nie rób sobie żartów. - Tam jest bomba.
- Gdzie? - Tam.
Tam jest bomba!
Skąd to masz?
Odłóż to.
Wybuchnie, jeśli puszczę.
- Halo? - Przy Bramie Indii znaleziono bombę.
Zawróć.
- Jak masz na imię? - Bunty.
Jesteś z kimś?
Rana, udziel mu pierwszej pomocy.
Widziałem go.
Kogo?
Faceta, który wrzucił dużą paczkę do śmietnika.
Zabierz go do portrecisty.
Chodźmy.
Na Uniwersytecie Indralok znaleziono aktywną bombę.
Chodź.
- Jai Hind. - Jai Hind.
To posterunkowy Yadav.
Pierwszy zobaczył chłopca z bombą i nas zawiadomił.
Oszalałeś? Czemu nie zabrałeś mu bomby?
Chłopak nie chce jej oddać.
Myśli, że jak puści, to bomba wybuchnie.
Ale ty wiesz lepiej.
Proszę pana, ja też myślę, że wtedy wybuchnie.
- Gdzie saperzy? - W drodze.
ODDZIAŁ SAPERSKI POLICJA W DELHI
Proszę pana.
Dobra, chłopcze, delikatnie mi ją podaj.
Nie. Ona wybuchnie.
Nic się nie stanie.
Zaufaj mi.
Powoli wezmę bombę z twoich rąk, dobrze?
Dalej, młody. Uciekaj.
Wygląda na bombę domowej roboty. Żadnych śladów C-4 ani RDX.
- Ma zegar. - Otwieraj. Szybko.
Zaczynamy.
Gnojki chcą chyba dziś wysadzić całe Delhi.
BIURO WIADOMOŚCI
Musimy się lepiej orientować.
- Ashok, gdzie reszta materiałów? - Pankaj nadaje na żywo.
- A uniwersytet? - Mamy trzech reporterów na miejscu.
Ale szpital blokuje policja.
Staramy się o wywiady.
Connaught Place, Chandni Chowk.
- Przepraszam. - Dilli Haat.
W każdym z tych miejsc musimy mieć zespół.
Proszę pani!
Proszę pani.
Dostaliśmy e-mail od IM. Wzięli odpowiedzialność za wybuchy...
W sumie będzie sześć wybuchów?
Cholera jasna.
Dajemy to od razu na żywo.
Za serią wybuchów w Delhi
stoją rzekomo indyjscy mudżahedini.
Zapowiedzieli w sumie sześć zamachów.
Zachęcamy mieszkańców Delhi, by pozostali w domach.
Ktokolwiek zauważy podejrzany przedmiot, musi natychmiast powiadomić policję.
Najgorsze może być dopiero przed nami.
SZPITAL INDRALOK
Proszę posłuchać. Nie może pani iść dalej.
W budynku nadal mamy pacjentów. Nie zapominajmy o nich.
Mamy rozkazy. Nic nie poradzimy.
- Zróbcie coś. - Z drogi.
- Jai Hind. - Jai Hind.
Bomba jest w tym aucie w strefie zakazu parkowania.
Po wiadomościach o Ashok Baugh strażnik wezwał policję.
- A saperzy? - Mają bałagan.
Dostają telefony zewsząd. Wezwaliśmy ich. Są w drodze.
Ale dotrą tu za godzinę.
Pana zespół nie przepuszcza naszych karetek pogotowia.
Proszę pani, w aucie jest bomba. Nikt nie może się tam zbliżać.
Ale w tym budynku mamy pacjentów na OIOM-ie.
Nie możemy ich ewakuować bez karetek.
- Pacjenci nadal w środku? - Tak.
Daj radio.
Nie. Może wybuchnąć.
Przymocowali bombę do kierownicy i skrzyni.
Nie wrzucimy na luz, żeby go przepchnąć.
Pani doktor, co jest w tym budynku?
To magazyn odpadów biomedycznych.
Jest zamknięty. Nie ma tam nikogo.
- Cofnąć się. - Co pan robi? Nie.
Odsunąć się!
Nigdy nikogo nie słucha.
To trudny dzień dla mieszkańców Delhi.
W stolicy nadal obowiązuje alarm.
Pytanie pozostaje aktualne.
Czy atak się skończył? A może to cisza przed burzą?
Zachowajcie spokój.
SZPITAL INDRALOK KARETKA
STRAŻ POŻARNA DELHI
SIEDZIBA POLICJI DELHI
Jak wasza energia? Wszystko dobrze? Jedliście kolację?
A teraz wyjmijcie telefony
i powiedzcie swoim rodzinom,
że do czasu wyjaśnienia tej sprawy
nikt z nas nie wróci do domu.
Wszystkie urlopy są odwołane.
To tutaj będziemy jeść i spać.
I ograniczcie herbatki.
To spustoszenie,
ludzie, którzy zginęli,
to nie atak na targowisko.
To cios wymierzony w naszą odwagę, nasze zaangażowanie.
Bomba nie wybuchła na ulicy.
Tylko tutaj.
Tutaj. W moim sercu.
Ten bandyta chce grać w gierki.
Ale my w gierki nie gramy.
Policja w Delhi zakończy tę grę.
Wyciągniemy ich z nor.
Pomaganie zostawcie karetkom, prawa człowieka odpowiedniemu wydziałowi.
Użyjcie swoich kontaktów.
Zatrzymajcie każdego z powiązaniami
z indyjskimi mudżahedinami lub agentami SIMI.
Zróbcie, co trzeba.
Ktokolwiek za tym stoi,
chcę zobaczyć każdego z tych drani powieszonych tutaj za nogi.
- Jasne?! - Tak jest!
No dobrze, chłopcze, a nos? Był długi jak mój?
Gdybym mógł wypić jeszcze soku...
Panie Singh, proszę przynieść jeszcze soku.
Wykupię cały sok w sklepie.
Dobra robota, chłopcze. Kontynuuj.
Więc jaki miał nos?
- Taki jak pana. - Dobrze.
W porządku, Mehboob?
Dzięki Bogu. Spłać swoje długi, synu.
Pieniądze? W piątek, obiecuję.
Z czego się śmiejesz?
Zobaczymy się wieczorem na carrom. Pokażę ci.
Taufik.
- O rany. - Taufik, stój, idioto.
Tak, Shruti?
Cały dzień oglądam wiadomości i się martwię.
- Nie odbierałeś telefonu. - Wiesz, jak wygląda sytuacja w Delhi.
Byłem zajęty.
- Co robi Ayush? - Położyłam go do łóżka.
Cały dzień nie ruszył się sprzed telewizora.
- Jadłaś kolację? - Dalej.
Tak, jadłam z Ayushem. Ty też koniecznie coś zjedz.
Robi się późno. Prześpij się. Nie wiem, kiedy wrócę.
Uważaj na siebie, proszę.
Kocham cię.
Wszystko słyszę. Niech pan mówi odpowie.
Ja też cię kocham.
Słuchaj.
Powiedz Kabirowi, że ja też go słyszę.
Proszę pana.
Przestań płakać, Taufik. Dokąd szedłeś?
Przysięgam, że nic nie zrobiłem!
Zmieniłem nawet imię z Taufika na Tinu.
Zamknij się. Po prostu odpowiedz na pytanie.
Dokąd szedłeś?
Na lody, proszę pana.
Co wiesz o dzisiejszych atakach?
- Nic, proszę pana. - Nic?
Nic.
- Mam go zastrzelić? - Jasne, i tak nic nie wie.
Zastrzel go.
Co pan robi?
Proszę, nie. Nie, proszę pana.
Nie wiem, czy to właśnie ich szukacie.
Ale trzy tygodnie temu jacyś goście wjechali do Delhi przez granicę z UP.
Gdzie w Delhi?
Firoza Nagar.
Firoza Nagar? Co to za goście?
Przysięgam, to wszystko, co wiem.
Wiem tylko,
że po przyjeździe zniknęli.
Nie mam z nimi teraz żadnego kontaktu.
- Z kim? - Z dżihadystami.
Dupek.
Zabijanie niewinnych ludzi
i osierocanie małych dzieci to nie dżihad.
To zwykłe okrucieństwo.
- Zaraz cię rozwalę! - Kabir.
Jak zdobędziesz o nich jakieś informacje, od razu nas zawiadomisz.
Dobrze. Zadzwonię do pana. Przysięgam.
Chodźmy.
Proszę pana.
- Mogę coś powiedzieć? - Co?
- Podrzucicie mnie do domu? - Spływaj. Idź na piechotę.
Proszę pana...
Proszę pana.
- Jai Hind. - Jai Hind. Wiecie coś?
W Mumbaju i Ahmadabadzie zorganizowano podobne zamachy.
Wszystkie granice są zamknięte. Przeglądamy nagrania z monitoringu.
E-mail wysłano z Al-haidiworld.com.
Został wysłany z Chembur w Bombaju. Włamali się do domowej sieci Wi-Fi.
Hemant Patil z JAT w Mumbaju to sprawdza.
Ale dlaczego to przeoczyliśmy?
Nie dostaliśmy informacji, Vikram?
JAT z Gudźaratu twierdzą, że po wybuchach w Ahmadabadzie
mieli informacje, że Delhi może być następne.
W Dzień Republiki byliśmy czujni. Nic się nie stało.
Ale na dziś nie dostaliśmy żadnych informacji.
Proszę pana.
Środek transportu?
Na pewno nie korzystali z metra.
Przesłuchujemy kierowców rikszy i prywatnych taksówek.
Śledzimy każdą nową twarz, która przyjechała ostatnio do Delhi.
Zwłaszcza w Firoza Nagar.
Indyjscy mudżahedini wybrali ten dzień,
Dzień Policji w Delhi, by rzucić nam wyzwanie.
To bezpośredni atak na Delhi i tutejsze służby.
Tak jest.
Jai Hind. Rysopis jest gotowy.
Synu, jesteś pewien, że to jego widziałeś?
Tak.
To on.
Funkcjonariusze, przyjrzyjcie się tej twarzy.
Znajdźmy tego ducha-terrorystę.
Halo? Haider?
Mówiłam ci, że jadę do college'u o 9.
Chyba będę potrzebować stąd książki.
Spóźniałam się przez mamę, a teraz przez niego.
Co to za bałagan?
Mój profesor mówi, że człowiek zdezorganizowany to człowiek nieświadomy.
No co?
Nie wyglądam dobrze?
Skąd, takiego jak ty to ze świecą szukać.
Dzięki Bogu, sprzedajesz perfumy.
- Przynajmniej ładnie pachniesz. - Indie przed rokiem 1947.
Nie tego szukałaś? Fascynująca książka.
Prawda?
Właśnie tak Brytyjczycy okupowali pałace królów.
To ma być pałac?
Dobrze, Wasza Wysokość, to prezent dla ciebie.
Te perfumy pachną deszczem.
„Nastrój”. Świetnie się sprzedają.
Zachowaj swój „Nastrój” dla siebie.
Brytyjczycy też przywozili prezenty.
A właśnie, Wasza Wysokość.
Świetlówka w pałacu się przepaliła.
I? Zawsze możesz złożyć skargę.
Twoja herbata.
- Dzień dobry. - Witaj, synu.
- Witaj, bracie Saeed. - Witaj, synu.
Kiedy ważny dzień?
Robi się gorąco.
Wkrótce.
W ciągu kilku dni.
Do zobaczenia.
Bardzo o niego dbasz.
Zakochałeś się w nim czy co?
To nieodwzajemniona miłość.
Muszę podrzucić Nafeesę. Stąd te porządki.
Siostro, jedziemy!
- Twoja taksówka czeka! - Idę!
Wczoraj Delhi było świadkiem makabrycznego ataku terrorystycznego.
W tych trudnych czasach
wzywam mieszkańców Delhi... Proszę ich o zachowanie pokoju.
Nie rozsiewajcie plotek, nie wierzcie w nie.
Jeśli ktoś ma jakieś informacje na temat wybuchów,
prosimy o kontakt na nasze infolinie.
A co z e-mailem od indyjskich mudżahedinów?
Nasz zespół ds. cyberprzestępczości bada tę sprawę.
Nie darujemy im tego.
Czy pana zdaniem wybuchy w Dniu Policji w Delhi
to wyzwanie rzucone policji przez indyjskich mudżahedinów?
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Zofia Jaworowska