ISANG MALING TAWAG
Ano'ng tinitingnan mo?
Wala. Nag-iiba lang kasi ang panahon.
Malapit nang mag-winter.
Ah, winter ng Delhi.
Masasarap na pagkain, mainit-init na kasuotan, mahamog na umaga.
Nalilimutan mo yata ang usok, polusyon, trapiko, at mga aksidente.
Ayos lang tanggapin ang pagbabago. Sa panahon man o sa tao.
Napapahaba n'on ang buhay, lalo itong nagiging interesante.
- Lalo na kapag alam… - Manahimik ka, Ashu.
Ayos lang pag-usapan 'yon.
Sa tingin ko, hindi.
Dapat yata magpatingin tayo sa iba pang doktor.
Maikli ang buhay, okay?
May sakit man o wala,
"Dapat malawak ang buhay, hindi mahaba, pare ko."
- Ayoko ng pelikulang 'yon. - Hindi kaya.
Napansin mo na bang hindi ka nakikinig sa akin?
Ako ang asawa mo.
Kilalang-kilala kita.
May mga kapintasan ka.
Ako? Gaya ng ano?
Mainitin ang ulo mo.
- At? - Kapag nagmamadali ka,
magkaiba ang nasusuot mong medyas.
Magkaiba ang suot mong medyas.
Nami-miss ko rin siya.
Kahit na hindi kami nagkasama nang matagal,
ang mga alaalang nagawa namin
ay sapat na sa habambuhay.
Pinaghandaan pa nga niya ito.
Lupus, isang bihirang karamdaman.
Gaya niya.
Pambihira.
Masiyahin siyang tao.
Alam niya kung paano lasapin ang buhay.
Ma,
paano mo nakaya ang lahat nang mamatay si Papa?
Kapag nawasak ang lahat sa isang hampas,
paano makakausad ang isang tao?
Sa isa-isang pagpulot ng mga piraso.
At kasama kita.
Ganito,
kahit na isa na lang ang makakapitan mo,
kumapit ka roon
at matapang na harapin ang mga bagyo
na buhay ang tawag.
Mahal ko, umaawit ang puso ko
mas marikit ka pa sa buwan
Mahal ko, ang malamig na simoy ng hangin
haplos sa iyong buhok ang dalangin
Pa'no ko sasabihin sa 'yo
mula noong sandaling makita kita, mahal ko
Palaboy-laboy na ako sa mga landas ng pag-ibig
nawawala sa iyong mga isipin
O, karibal, karibal
Ikaw ang aking karibal
Napupuyat ako kakaisip sa 'yo
Ikaw ang aking karibal
Kung ikaw ang lahat sa akin ano pang hihilingin ko?
Iyong-iyo na ang puso ko ngayon
Mula nang pasukin mo ang aking tahanan
nagsilbi na itong kanlungan
Kapag nakikita kita, lumilinaw ang isip ko
Madali na lamang ang paglalakbay na ito
Paano ko sasabihin sa 'yo
mula sa sandaling nakita kita, mahal ko
Palaboy-laboy na ako sa mga landas ng pag-ibig
nawawala sa iyong mga isipin
O, karibal, karibal
Ikaw ang aking karibal
Pinupuyat mo ako kakaisip sa 'yo
Ikaw ang aking karibal
Pinupuyat mo ako kakaisip sa 'yo
Ikaw ang aking karibal
Sir, lima pang hangars ang puno ng mga materyal sa pagsabog.
Di dapat sinusukat ang pagkawasak sa mga gamit, pero sa mga nawalang buhay.
Opo, sir.
Nawalan tayo ng 250 inosenteng sibilyan.
Vikram, gawin mo ang lahat ng kailangan.
Gusto kong mahuli ang mga hayop.
- Jai Hind, sir. - Jai Hind.
Team, si Tara Shetty, Gujarat ATS Chief.
At, Tara, sila sina Kabir at Rana.
At kilala mo na si Vikram. Sila ang may hawak sa kasong ito.
Sir, inulit nila ang Gujarat module.
Siyempre. Sir, inako na ng IM ang responsibilidad.
Alam naming kagaya 'yon ng Gujarat.
Sir, pero hindi magagawa ang trabahong ito nang walang lokal.
Alam namin 'yon, Shetty. Ano'ng bago?
Kung marami kang alam, bakit di ka nakinig sa intel namin?
Anong intel 'yon?
- Sa Republic Day ang impormasyon n'yo. - Paumanhin.
Hindi kumikilos ang IM ayon sa timetable at akala n'yo.
Sir, nilinaw na namin, Delhi ang maaaring susunod na target pagkatapos ng Ahmedabad.
Ano'ng departamento ang sinabihan? Nabalaan sana nila kami nang direkta, sir.
Protocol, Vikram.
- Isaksak n'yo 'yang protokol… - Vikram.
Tama na, Tara.
Wala tayong oras para magtalo, bagkus, dapat umaksiyon tayo.
- Opo, sir. - Sang-ayon ako, sir.
Walang tigil na tinatrabaho ng team namin ang kasong ito.
Halos kalahati na ng mga kalye ng India ang sinipat namin. Nais ko silang mahuli.
At narito ang Gujarat ATS para ibahagi ang lahat ng datos.
Pero, sir, kailangan ko ng ganap na pakikipagtulungan.
Lalo na ni Vikram.
Parang wala namang problema roon si Vikram.
Hindi ba, Vikram?
Opo, sir.
- Ma'am. - Salamat.
- Kabir, tama? - Opo, ma'am.
Gaano katagal na kayo sa team ni Vikram?
Halos tatlong taon na, ma'am.
Tama. Kung gayon, tama ang nabalitaan ko sa 'yo.
Sana maganda ang narinig n'yo, ma'am.
Pasensiya na, pero hindi.
Balita ko, baliw ka raw, hindi sumusunod sa mga protocol.
Mainitin ang ulo mo. Pero ano'ng magagawa mo?
Sa mga ganitong senior, siguradong ganito rin ang turo sa 'yo.
Siyempre, Shetty.
Para namang nakaakyat ka sa tuktok sa pagsunod sa protocol.
Kontrolin mo ang init ng ulo mo.
Hindi na tayo 'yong mga bata sa academy.
Mga bata.
Ma'am, nagsusulat ka raw ng libro ng mga karanasan mo.
Oo. Sino'ng nagsabi sa 'yo?
Si Sir Vikram. Madalas ka niyang ikuwento.
Mabuti. Sana may magaganda rin siyang sinasabi tungkol sa akin.
Pasensiya na, ma'am, pero wala.
- Kumusta si Shruti? - First class.
Ilang taon na si Ayush ngayon?
Malapit nang magsampung taong gulang.
- Wow! - Kailan ka magpapakasal, Shetty?
Single ako at masaya.
Mabuti at hindi ka nagpakasal.
Kasi para makasal, kailangang magaling ka sa partnership.
At makasarili ka.
Selfish Shetty, gaya ng dati.
Selfish? Ako?
May impormasyon ako para sa 'yo.
May landlord sa Ahmedabad na naghinala sa mga gawain ng apat niyang tenant.
Di siya sigurado noong una,
pero dalawang araw matapos ang pagsabog, nang mawala ang mga ito,
iniulat niya ito sa lokal na pulisya.
Nang magpunta sila roon, may mga bakas ng materyal sa paggawa ng bomba sa kuwarto.
Sa kabuuan, parang nagmamadali silang umalis.
Tapos, na-trace namin ang mga tawag sa area,
at hirap na hirap kami para makuha ang numerong ito.
- Manisha, i-trace mo ang numerong ito. - Opo, sir.
Ilang araw ang nakalipas, ginamit ulit ito para tumawag sa Azamgarh mula sa Delhi.
Tapos, nawalan kami ng track, kaya inalerto namin ang Delhi.
Bago pa kami makakilos, pumasok na ang balita ng pagsabog.
Ang meron tayo ay ang numerong ito.
At ang sketch na ginawa sa tulong ng landlord.
Ibang tao ito.
Pawan, pakilabas ang sketch natin.
Sabi ng landlord, dating may dumadalaw para makipagkita sa mga lalaki.
Baka siya 'yon.
Sino 'yan?
Sir, mula ako sa HGFL Bank. Tungkol ito sa loan application n'yo.
- Pagbati, Kapatid. - Pagbati.
Binabati kita, Kapatid.
- Pagbati. - Pagbati, Kapatid.
- Pagbati. - Binabati ko kayong lahlat.
Tuwang-tuwa si Sir Rafeeq sa tagumpay ng misyon.
Nagpapahatid ng mga pagbati ang mga tao.
- Nasa'n si Shadab? - Nilalagnat. Nagpapahinga siya sa loob.
Shadab.
Kapatid.
Ang meron tayo ay ang numerong ito. At ang sketch, sa tulong ng landlord.
Ibang tao ito.
Relax.
Di naman mataas ang lagnat.
Kukuha ako ng gamot sa susunod.
- Binabati kita, Kapatid na Zarar. - Binabati rin kita.
Binasbasan ka Niya sa murang edad mo.
Magpatuloy ka lang.
Na… Nami-miss ko na ang bahay, Zarar.
Maaari kang umiyak.
Nakakagaan iyon.
Pero kung nais mong magawa ang layon mo,
pangibabawan mo ang mga emosyon mo, Shadab.
Sige, Kapatid.
Sige. Ingat ka.
Abbas.
Ano 'yon, Kapatid?
- Ingatan mo si Shadab. - Sige, Kapatid.
Kunin mo ang ID at cellphone niya at itago mo.
Sige, Kapatid.
Nagkakamali ang mga tao pag mahina at kailangang magbayad ng lahat.
Delhi Police.
Sa nakaraang 10-12 araw, may bumili ba ng mga pako, ball bearings nang maramihan?
- Wala po, sir. - Patingin ng mga resibo n'yo.
Sige po.
Okay. Patingin ng CCTV footage.
- Sir, di po 'yan gumagana. - Ano? Hindi gumagana?
Bakit nariyan 'yan? Display lang?
Alisin n'yo na 'yan.
Tanga.
Gumagana ba?
Opo.
Bilisan n'yo. Pakibilisan ang speed.
Okay, tama na. Sabihin mo. May iba pa bang malaking hardware dito?
Opo, mga dalawang kalye ang layo.
- Dito? - Opo, sir. Tanungin n'yo sila.
- Siya ba? - Opo, sir, siya nga.
Marami siyang kinuha noong makalawa.
Sir, si Abdul ito. Bumili siya ng hardware sa iba-ibang tindahan nang maramihan.
Nasa Lodhi Road siya, nagkukunwaring confectioner.
Mukhang dapat natin siyang tanungin.
Hulihin n'yo ang loko.
Sir, siya 'yon.
Ayaw nila kaming pagtrabahuhin sa bukid o sahuran.
Tumakas ako sa bayan ko. Una, sa Ahmedabad, tapos sa Delhi.
- Saan mo nakuha ang kakayahang 'to? - Sa Delhi.
- Sino'ng nagturo sa 'yo? - Mentor ko siya.
- Saan mo binili ang mga materyales? - Sangeeta.
At ano ang binili mo?
Gatas, pistachio, pinatuyong prutas, nutmeg.
Tarantado.
Bumili ka ng mga materyales sa hardware para magminatamis?
Trenta minuto ka nang nagpapaliguy-ligoy. Comedy show ba 'to?
Nakapagpainit ka na? Sumagot ka na nang maayos.
Sir, nagnakaw ako ng kalabaw dati.
- Nangumpisal na ako roon. - Kalabaw?
Taranta…
Bumili ka ng mga gamit sa paggawa ng bomba?
Bomba? Anong bomba?
Ang bombang ginawa mo kaya ka bumili ng pako at ball bearings.
Pako at ball bearings?
Umamin ka na, brad. Gusto mo talagang mamatay?
Bumili ka ba o hindi? Magsalita ka.
- Bumili ako. - Bakit ka bumili?
- Para kay Sir Khan. - Sino si Sir Khan?
May-ari ng Naaz Sweets, sir.
Naaz Sweets?
Opo, sir. Doon ako nagtatrabaho. Sabi niya, may inaayos sa bahay nila.
Binigyan niya ako ng listahan at binili ko ang mga 'yon.
Iyon lang ang alam ko.
- Jai Hind, sir. - Jai Hind.
May mahalaga tayong intel.
Magkita tayo.
Late na ako. Hindi ka kasi nagpopokus.
Para kang peacock, puro pasikat.
At maliit lang din ang utak mo.
Ate, ano'ng magagawa ko kung nasira ang scooter?
Ano'ng ibig mong sabihin? Anak ka ng mekaniko.
Maganda bang tingnang may hila-hila kang scooter?
Si Papa lang nakakapagpaandar nito.
Bakit di ka mag-aral magmotor? Lagi na lang si Moin, Moin.
Isasama kita bilang dowry ko, aking peacock.
Wag mong guluhin ang buhok ko. May reputasyon ako rito.
Magtulak ka na lang.
- Reputasyon… - Moin, ano'ng nangyari?
Nasira na naman.
Upo ka. Itutulak ko.
Sige.
Uupo ako.
- Umalis na ang peacock mo! Pasensiya na! - Moin!
Di na kailangan ng fluorescent na 'to.
Ilang araw mo na lang ako magiging panauhin.
Aalis ka na?
Dahil ba sa sinabi ko kaninang umaga?
- Hindi 'yon ang ibig kong sabihin. - Hindi.
Tapos na ang trabaho ko rito.
Wala nang rason para magtagal.
Buweno…
Kailan kita makikita ulit?
Kapag nagpatawag ang hari, darating ang Perfume Maker para sa kanya.
Wow, aaminin ko, Kabir.
Alam mo ang mga puntahan sa Delhi.
Isa ito sa mga dahilan kaya gusto kita sa team ko.
- Ito? - Hindi ang kainang ito?
Kailangan ko ng taong alam ang pasikut-sikot sa Delhi.
Sir, siguro hindi ang buong Delhi,
pero alam ko ang lugar na ito dahil kay Rashmi.
Alam mong mahilig siyang kumain.
Paborito niya ang kainang ito, sir.
Lagi itong sinasabi ni Mama sa papa ko.
'Yong mga taong maaga tayong iniiwan
ang pinakamahirap kalimutan.
Pagtapos ng misyong ito, uutusan kitang magpahinga.
Ang dalawang araw na leave ay di sapat sa paghilom ng ganyang sugat.
Hindi, sir.
Sa trabaho lang ako hindi binibisita ng mga alaala.
Ano 'yong eksena kay Ma'am Shetty?
Demonyo siya. Malaking demonyo.
Pero magaling na pulis. Maganda lagi ang resulta niya.
Ka-batch ko siya. Tatlo kami dati.
Ako, si Shetty, at si Jagtap.
- At nasa'n na si Sir Jagtap? - Nasa R & AW siya.
- Dito sa Delhi? - Hindi.
- Saan? - Di puwedeng sabihin. Protocol.
Narito si Sir.
- Jai Hind, sir. - Jai Hind. Upo kayo.
- Nasa'n ang pagkain? - Sir, hinihintay ka namin.
Ano ba?
Ano? Hindi ba nagugutom ang mga pulis?
- Sorry, sir. - Kain na kayo.
Nakauniporme man tayo o hindi, nakikilala ng mga tao ang isang pulis.
Sir, may ipiniit kam confectioner kanina.
Base sa sinabi niya, tila,
dawit si Mr. Khan sa pagsabog.
Mr. Khan? Sino si Mr. Khan?
Ang may-ari ng Naaz Sweets.
May-ari ng Naaz Sweets?
Sir, baka hindi siya ang mastermind,
pero dawit siya talaga.
Tumulong siya sa pagbili ng mga materyales sa pagsabog.
Pero religious leader si Khan. At maraming koneksiyon sa pulitika.
Baka masalimuot ang situwasyong ito. Di ako puwedeng tumaya.
Sir, nakaantabay ang buong mundo sa Delhi Police sa ngayon.
Kailangan nating lumaban.
Mahalagang lead ito sa atin, sir.
Baka galing din ang pera sa tindahan niya.
Baka palabas lang 'yon para sa money laundering.
Kapag di tayo kumilos agad, sir, baka mawala sila.
Di tayo puwedeng mang-aresto dahil sa hinala at teorya, Kabir.
Paumanhin.
- Pero salamat sa hapunan. - Walang anuman, sir.
Sige.
- Sir. - Opo, sir.
Magpahinga kayo.
- Opo, sir. - Opo, sir.
- Magandang gabi, sir. - Paalam.
- Jai Hind, sir. - Jai Hind.
Kabir.
Noong kaedad mo ako,
hindi ko sinunod ang senior ko at nang-aresto ng isang suspek.
Kalaunan, nanghingi lang ako ng tawad.
Ikaw rin. Kami na ang bahala.
Tama, Vikram?
Tama, Kabir?
Tama, sir.
Kung gayon, ililibre ko kayo ng paan sa Mishra.
Bukas ba sila?
Pabubuksan natin, sir. Delhi Police tayo.
- Magandang araw, Sir Rafeeq. - Sa 'yo rin.
Pagbati sa tagumpay ng misyon.
- Binabati tayo ng buong mundo. - Salamat, boss.
Pagod ang mga mag-aaral ngayon.
Gusto nilang magpahinga.
Matapos ang mahirap na exam na ganito, dapat lang silang magpahinga.
Makukuha mo ang bayad.
- Boss, kailan kami makakapunta sa Iran? - Sa tamang panahon.
- Paalam. - Paalam.
Sa Old Delhi?
Moin, makinig ka. Tingnan mo ako.
Pakinggan mo ako.
Tingnan mo ako.
Ano ba, Ate? Natalo tuloy ako.
Maghanap ka ng lalaki, mag-asawa ka at umalis ka na.
Pag-alis ko, ikaw ang iiyak nang matindi.
- Talaga? Ano ba? - Kuha mo?
Sabi nang wag mong guluhin ang buhok ko.
- Di mo ba siya masyadong pinahihirapan? - Pinahihirapan?
Samahan mo siya nang 21 taon, saka tayo mag-usap.
Diyablo siya.
- Trabaho kong buwisitin siya. - Siyempre.
Ang totoo, naaalala ko kay Moin si Sikku.
- Sino si Sikku? - Nakakabata kong kapatid.
Ah. Nasaan siya?
Lagi siyang naglalakbay para sa trabaho.
Gaya ko.
Pamilya pala kayo ng mga nomad.
E, ang nanay at tatay mo?
Pareho silang namatay sa aksidente noong bata pa ako.
Paano?
Haider?
Saka ko na ikukuwento.
- Natanggap ang aplikasyon ko ng Hajj? - Oo.
Pero di ako nagpasa ng aplikasyon.
Tingnan mo ang form na 'to.
Tama ang pangalan?
- Oo. - At ang numero?
- Ang meron tayo, ang numerong ito. - I-trace mo ang numero.
- Numero ito ni Shadab. - Oo.
Siya ang nag-book para sa 'yo, Manang.
- Si Shadab? - Oo.
Jamila, narinig mo 'yon? Ipapadala tayo sa Hajj ni Shadab.
Hipag, litrato ba 'yan ni Shadab?
Oo.
Manang, puwedeng makahingi ng tubig?
Oo naman.
- Halika, Jamila. - Opo, Ma.
Sir, dalawang buwan na
at di pa tumatawag ang lokong 'yon sa amin.
Sa anong gulo kaya nasangkot 'yon?
Hindi pumupunta sa Hajj ang tao gamit ang utang, nakaw, o ilegal na pera.
At ni hindi namin alam kung paano ito kinita ni Shadab.
Kaya hindi kami aalis.
Pero makinig ka…
Salamat.
Jai Hind, sir. Positibo. Si Shadab 'yon.
Tugma ang numero at paglalarawang ipinadala n'yo.
Magpapadala ako ng litrato bilang kumpirmasyon.
- Jai Hind, sir. - Jai Hind.
Tanaw na namin si Khan, sir, sa isang amphitheater sa Pitampura.
Amphitheater? Bakit nariyan si Khan?
Parang may hinihintay siya.
Maghintay rin kayo. Magbantay kayo.
Okay, sir. Aarestuhin namin siya kapag nagkataon.
Mabuti. Siguruhin n'yong di mapapansin ng tao.
Wag n'yong ipaalam sa mga tao.
Opo, sir. Jai Hind.
Sundan mo. Wag mo siyang patakasin. Ako na kay Khan.
Tara.
- Magandang araw, Mr. Khan. - Maga…
May pupuntahan ba kayo? Ihahatid ko na kayo.
Paumanhin, pero hindi kita kilala.
Dahil hindi po ako nakauniporme ngayon.
Kabir Malik. Delhi Police.
Tara na po, Mr. Khan?
Tinawagan ni Mr. Khan ang bahay ni Danish.
- Bakit? Ano'ng nangyari? - May nangyari sa bahay.
Hindi namin pinapalabas ang mga bata nang walang aplikasyon.
May mga patakaran ang school.
Ma'am, Delhi Police. Kami na ang bahala.
Tara na.
Hello, Danish.
Kaibigan kami ng lolo mo. Dadalhin ka namin sa kanya. Tara?
Upo ka sa loob. Titingnan ko.
Sikku?
- Kapatid. - Kuya!
- Na-miss kita. - Ako rin.
Para sa bakasyon mo.
Nakausap ko si Sir Rafeeq.
- Sabi niya, tuwang-tuwa ang Principal. - Wow.
Ipapatawag na tayo.
Pahalik sa kamay mo, IM Commander Zarar.
Sikku.
Aalis tayo bukas.
Pero sabihin mo,
- may tumawag ba mula sa Kanpur? - Wala.
Ayos lang. Gutom ka ba?
- Gutom na gutom. - Biryani?
- Ikaw ang may gawa? - Oo naman.
Tara na.
Lolo!
Ano?
- Anong klaseng biro ito? - Nadaanan namin ang school ni Danish.
Naisip naming dahil makikipagkita kami sa inyo, maiging sunduin na rin siya.
Maupo ka.
Lolo, sasama ka ba sa amin sa Qutb Minar?
Oo.
Danish, halika rito, iho.
May pag-uusapan kaming mahalaga ng Lolo mo. Ayos lang ba?
- Hmm. - Tama. Salamat.
Danish, alam mo ba ang nangyari sa Delhi ilang araw ang nakararaan?
- Sir DCP… - Opo, napanood ko sa balita.
- May sumabog na bomba. - Bravo. Matalinong bata.
Kami ang Delhi Police.
Sinusubukan naming hulihin ang masasamang may pakana nito.
At para doon,
kailangan namin ng tulong ng lolo mo.
Siyempre po. Tinutulungan ng lolo ko ang lahat.
Kung gayon, Lolo, matutulungan mo ba ang pulisya?
Sino ang mga taong ito?
Tama ang itinanong ng bata, Mr. Khan.
Danish,
kunin mo ang salamin ko sa kotse.
- Sige po, Lolo. - Sige na, iho.
Mali ang ginagawa n'yo.
Ang satsat, para sa mga bine-brainwash n'yo.
Sino ang mga taong ito?
Pumupunta siya sa shop para sa delivery.
- Pangalan? - Shadab yata.
- Di ako sigurado. - Ano ang delivery?
Bingi ka ba?
Dalawang lakh rupees noong una.
- At noong ikalawa… - Pako at ball bearings.
At 'yong isang lalaki?
Hindi ko siya nakita.
Ang trabaho ko,
- ipadala ang pera. - Gaya ngayon.
Pangako, hindi ko alam na mauuwi iyon sa ganoong sakuna…
Sabi nila, huling trabaho na ito.
Hindi na nila…
- Magkano? - Limang lakh.
Sino'ng kumontak sa 'yo at paano?
Ewan ko. Iba-iba ang mga numerong ginamit nila.
Ang perang ito ba ay para sa pagtakas o para sa susunod na atake?
Kayo ang pulisya. Kayo ang dapat umalam n'on.
Mga relihiyoso kaming tao.
- Ginawa n'yo kaming katatawanan. - Manahimik ka!
Dinala ka namin dito para iwasang gawin kayong katatawanan.
Kung hindi, nasampahan ka na sana namin ng kaso gamit ang sections 123A at 153A,
at ibinitin nang patiwarik sa istasyon ng pulisya.
Dalawang araw mo ang kailangan, Mr. Khan.
Marami-rami tayong pag-uusapan.
Ipapahatid namin ang bata pauwi.
- Nakakatawa. - Sumpa man, Tito.
Nasa kamay ang isang tsinelas at suot ang isa pa,
- hinabol niya kami. - Oo.
Mula noon, nakilala na siya sa amin bilang 'Babaeng Lumpo.'
- Tita. - Ano 'yon?
Kung papakainin mo kami nang ganito, baka di na kami makaalis bukas.
E, di wag kayong umalis, Kuya Haider.
Ano'ng mga plano n'yo sa hinaharap?
Isa na lang ang trabaho sa biyaheng ito.
Pagkatapos, sa awa ng Diyos,
magnenegosyo ako sa Iran at doon na maninirahan.
Kalokohan. E, ang pag-aasawa mo?
Noong kaedad mo kami,
apat na taon na si Nafeesa. Hindi ba?
Hindi aalis ang negosyo. Mag-asawa ka na.
Tama ka, Tita.
Ano'ng gagawin mo sa bakanteng bahay sa Iran? Kuya Haider, mag-asawa ka na.
Tama, Nafeesa?
- Ano? - Pag-aasawa.
Oo o hindi?
Kung mahal mo talaga ang tao at plano mong manatili sa kanya, sige.
Pero kung plano mong maglakbay habambuhay, wag.
Nafeesa.
Mali ka.
Sa baba.
May determinasyon at plano ako.
At kung may naghihintay sa 'yo sa bahay,
gugustuhin mo laging umuwi.
Kung puro ka pasikut-sikot, aalis na ako.
Nafeesa.
Mahal na mahal kita.
Ngayon ko lang naramdaman ito sa isang tao.
Lagi kitang paliligayahin.
At nasaan ka man, ikaw ang tahanan ng nomad na ito.
Pakakasalan mo ba ako?
Pag-iisipan ko.
- Lintik, parang huli na tayo. Hi. - Oo, sir.
Baka mapuruhan ka mamaya.
- Papa! - Hi, champ!
Pero nasa'n ang bisikleta ko?
Payakap muna, birthday boy. Happy birthday!
Bukas darating ang bisikleta mo, pangako. Tapos, pulang-pula 'yon!
- Pangako? - Oo, pangako.
- Happy birthday, Ayush. - Salamat, Tito.
Pero, Tito, 'yong regalo ko?
Regalo mo…
'Yong bisikleta mo bukas,
- galing sa 'kin 'yon. - Hoy!
- Papa? - Ano?
- Pareho lang. - Heto.
- Hi. - Salamat, Kabir.
- Bakit ka nagpapasalamat sa kanya? - Kasi alam kong
siya ang nagpaalala sa 'yo ng party.
Masyado mong minamaliit ang asawa mo.
Ang totoo, handa na ako kanina pa.
Nahuli kami dahil kay Kabir.
- Talaga? - Hindi ba, Kabir?
- Dahil sa akin? - Hindi, Kabir. Kilala ko siya.
- Heto, kain ka ng cake. - Salamat.
- Hinati na ang cake? - Oo naman.
- Hati na ang cake at ubos na. - Ano?
Dalawa na lang ang natira. Heto ang isa.
- Nasa'n 'yong isa pa? - Nandito.
Sorry, kinain ko ang cake mo.
Di mo sinabing nasa Delhi si Tara.
Tumawag siya, kaya inimbitahan ko siya.
Ngayong narito ka na, maghapunan ka na.
Ang galang mo naman.
May lason ba ang pagkain?
Hindi mo ako inimbitahan.
Pero dumating ako dahil kaarawan ni Ayush. Aalis na ako.
Dito ka lang, Shetty. Saan ka pupunta?
- Makikipagkita sa boyfriend ko. - May boyfriend ka? Kawawa 'yon.
Dito ka na maghapunan.
Hindi muna, Shruti. May meeting ako.
- Happy birthday, Ayush. - Salamat.
Heto. May natira pa. Iyo na.
Napakakakaibang babae.
- Kakaiba nga. - Ma'am, family picture po kayo.
Sige. Family picture.
Sige. Halika.
Sa'n ka pupunta?
Di mo narinig? Family picture. Halika.
- Hindi na po… - Halika na.
Halika na, Tito.
Halika.
"Ang hinahanap mo ay hinahanap ka." Ano'ng ibig sabihin n'on?
Ibig sabihin… Ano'ng punto ng pag-unawa sa kahulugan, Mohsin?
Kalimutan mo na.
- Mohsin, ang mga kandila. - Ikaw ang nagtago. Kunin mo mag-isa.
- Ano ba? - Ayos lang, brad.
Tingnan mo sa aparador. Sige na. Tingnan mo.
Kailan kaya babalik ang kuryente?
Kandila lang ang itinago ko,
hindi ako nakatapon ng bola sa kanal.
Lagi siyang nakakawala ng mga bagay tapos, ipahahanap sa 'tin.
Wag na kayong mag-away.
Wala na ngang kuryente.
Nahanap mo ba?
Sabi sa 'yo, ikaw nagtago.
Huli na 'to.
Basahin mo lang ang libro mo.
- Hello? - Hello, Ma.
Shadab?
- Opo, Ma. - Jamila. Halika. Si Shadab.
Hello, Shadab? Nasa'n ka?
Ma, isa-isa lang.
Shadab, kumusta ka? Kailan ka uuwi?
Ayos lang ako, Ma.
Malapit na akong umuwi.
Pandey, alertuhin mo si Sir Vikram.
Nahanap na natin sila.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce