INDYJSKIE SIŁY POLICYJNE
POWRÓT DUCHA
POLICJA DELHI - KAMPANIA SADZENIA DRZEW AKCJA POLICJI DELHI
- Tato, kiedy będziemy zbierać mango? - Trochę trzeba zaczekać, synu.
- Jesteś w czwartej klasie? - Tak.
Jak będziesz w dziesiątej klasie, drzewko zaowocuje.
- To za długo. - Wszystko, co dobre wymaga czasu.
Nie spiesz się tak. Najpierw sam podrośnij.
Tak.
A potem razem przyjdziemy tu zerwać mango.
- A mogę dostać lody o smaku mango? - Tak...
- Ayush. - Świetny pomysł.
- Rashmi? - W porządku.
Wiesz, co najlepsi przyjaciele robią razem? Jedzą lody.
- No... - Chodźmy.
Dołącz do nich.
Idę.
Ona jest wspaniała.
Jak idzie leczenie Rashmi?
Jakoś idzie.
Ale lekarze mówią, że tylko opóźniamy to, co nieuniknione.
Wiesz, co uwielbiam w tych drzewach?
Mają prostą naturę.
Powietrze, światło słoneczne, woda i trochę uwagi.
I odgrywają swoją rolę w świecie.
Ludziom do tej kombinacji trzeba dodać miłość.
To takie podstawy.
To, co robimy, to nasza praca.
Ale nasza rodzina
to nasze podstawy.
Kabir, Rashmi jest szczęśliwa.
Jest zadowolona z życia.
Ty też musisz być.
Życie to nie sprawa, która wymaga rozwiązania.
Niczego nie zakładaj.
Ciesz się każdą chwilą. Po prostu żyj.
Kiedyś każdy z nas musi umrzeć.
Ty, ja.
Tylko w innej kolejności.
I przetrwają tylko te drzewa
i ich owoce.
Vikram i jego filozofie.
Czuję, że czas się zatrzymał. Życie też.
Ciężko mi, Kabir.
Gdy jeden cios niszczy wszystko,
jak można iść dalej?
Zbierając fragmenty jeden po drugim.
Trzymając się ich,
stawiając czoła burzom.
To właśnie życie.
Oprócz Ayusha masz też nas.
A co słychać w pracy?
W porządku.
Regularne godziny, wydział mieszkaniowy.
Z zastępcy komisarza do urzędnika.
Wracam do domu i jem o tej samej porze.
Mama się cieszy.
A ty?
ROK PÓŹNIEJ
NIEZNANY NUMER
- Witam, szefie. - Witam.
- Gotowy do egzaminów? - Tak, szefie.
Bądź ostrożny.
Egzaminatorzy są teraz bardziej rygorystyczni.
Spokojnie. Jestem pewien, że wyniki będą jak zawsze pozytywne.
Muszę jeszcze o coś zapytać.
Oczywiście.
Córka Saeeda, jak ma na imię?
Nafeesa?
Tak, Nafeesa.
Rozmawiasz z nią jeszcze?
Nie, szefie, niewiele.
Lepiej żeby tak zostało.
Na ścieżce życia
spotkasz podróżnych, którzy poprowadzą cię na manowce.
Musisz zdecydować,
czy to cel podróży jest dla ciebie ważny,
czy towarzystwo.
Szefie...
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE NAFEESA
- Cześć, Nafeeso. - Witam, panie perfumiarzu.
Wygląda na to, że podoba ci się Kalkuta.
- Poznałeś tam kogoś? - Nie, nic z tych rzeczy.
- Słuchaj, muszę ci coś powiedzieć. - Co?
Powiedziałam o nas ojcu.
I?
Powiedział, że jak wrócisz, ustali datę ślubu.
Datę ślubu?
O co chodzi? Nie chcesz się pobrać?
Nie jesteś szczęśliwy?
Nie, to nie tak, Nafeeso.
Jestem szczęśliwy. Bardzo.
- Potrzebuję tylko... - Tak, wiem.
Więcej czasu.
Wiem, że kochasz pracę bardziej niż mnie.
Ale po ślubie na to nie pozwolę, jasne?
Owinę sobie ciebie wokół palca.
Zobaczymy, czy zdołasz uciec.
Nigdy cię nie opuszczę.
Obiecuję.
Skończ pracę i wracaj szybko.
- Pa. - Pa.
To laddu od Lalarama, specjalnie dla pana.
Nie jem słodyczy.
Dobrze. Następnym razem przyniosę coś słonego.
Gdyby mógł mi pan załatwić przydział mieszkaniowy, byłbym wdzięczny.
Żona jest w ciąży.
Już ci to mówiłem, Jitu, ale ty codziennie tu wracasz.
Nie ma teraz dostępnych kwater.
Poinformuję cię, jak coś się zwolni.
- Idź już. - Dobrze. Przyjdę w przyszłym tygodniu.
- I zabierz to, proszę. - Tak jest.
Dobrze, proszę pana.
Po tym zdarzeniu dyrektor banku Amarjeet uciekł z Delhi wraz z rodziną.
Z ostatniej chwili.
Seria wybuchów w Jaipurze
zabiła prawie 40 osób,
rannych zostało ponad 150.
Według straży pożarnej pierwsza bomba wybuchła o 7
w samochodzie zaparkowanym przed sklepem.
Ranni trafili do rządowego szpitala w Jaipurze.
Tak, Rakesh, jestem tu.
- Kabir. Kopę lat. - Rakesh.
- Od akademii minęło tyle czasu. - Jak się masz?
- Dobrze, ty? - Dobrze. Minęły wieki.
Od wybuchu minęło 15 dni.
Nadal nie mamy żadnych dowodów ani solidnych tropów.
Media i politycy wywierają na mnie presję.
Nie wiem, od czego zacząć.
Mam pewien pomysł.
Potrzebuję pomocy, by rozwiać wątpliwości.
To zajmie trochę czasu, ale...
Razem możemy rozwiązać tę sprawę.
Rakesh, wiesz, że obaj tego potrzebujemy.
Nie wiem, jak zareagować na twój widok.
Mam się cieszyć czy stresować?
Działam nieoficjalne. Jeśli ktoś się dowie, stracę pracę.
Nie martw się, stary.
Nikt się nie dowie o twoim zaangażowaniu, jasne?
Nie pamiętam
Żadnych modlitw
Dźwięk twojego imienia
Więcej mi nie trzeba
Setki niebios
Nie potrzebuję
Miejsce w twojej duszy
Tylko tego mi trzeba
Miłość nie ma
Twarzy czy postaci
Jesteś
Jej posłańcem
Na co patrzysz?
Nie mogę uwierzyć,
że ktoś taki jak ty będzie moją partnerką życiową.
Ja też nie wierzę w to,
że zakochałam się w perfumiarzu.
I przeniosłaś się do Darbhangi z samego Delhi.
Poślubiłam ciebie, a nie miasto.
Ufasz mi, prawda, Nafeeso?
Inaczej bym cię nie poślubiła.
Obiecuję, że zabiorę cię z dala od tego wszystkiego.
Nasza przyszłość, przyszłość naszych dzieci, wszystko
będzie lepsze.
Jeszcze tylko kilka dni.
Wiem.
Jedyne, czego potrzebuję, to ciebie u mojego boku.
Ale nadal mam wrażenie, że cię nie znam.
Wiem tylko, że twoi rodzice zmarli wiele lat temu.
Barwa twej miłości
Otacza mnie
Straciłam
Własne barwy
Oddałam wszystko
Co miałam
A otrzymałam
Twe szaleństwo
Nie zależy mi już
Na świecie
Zatrzymaj mnie dla siebie
Tylko tego mi trzeba
Nie muszę oddychać
Mieć duszy czy istnieć
Ukochany, jesteś najlepszy
Co mi więc po świecie?
Nie muszę oddychać
Mieć duszy czy istnieć
Ukochany, jesteś najlepszy
Co mi więc po świecie?
Żadna z ulic
Nie przyciąga mnie
Twój dom
Tylko tego mi trzeba
Nie pamiętam
Żadnych modlitw
Dźwięk twojego imienia
Więcej mi nie trzeba
PAN BANSAL
- Jai Hind. - Gdzie jesteś, Kabir?
- Szefie, jestem... - W Jaipurze?
Wszystko wiem. Przez ostatnie pół roku byłeś tam osiem razy.
Myślisz, że cię nie obserwuję?
To, co robisz, jest niezgodne z zasadami.
Grożą ci z tego powodu poważne zarzuty.
Dobrze wiesz, Kabir,
że jesteś dla mnie jak rodzina.
Dlatego nikomu jeszcze o tym nie powiedziałem.
Ale powinieneś przestrzegać protokołu.
Tak jest.
Przepraszam za złamanie zasad.
Ale to było konieczne.
Przez ostatnie pół roku analizowałem wybuch w Jaipurze.
To wyniki mojego śledztwa.
Jestem na 100% pewien, że to był Zarar.
Jeśli przeprowadził tak duży atak w Jaipurze zaraz po Delhi,
pewnie szuka teraz następnego celu.
Nie możemy dać mu uciec. Gdziekolwiek jest, musimy go znaleźć.
KILKA MIESIĘCY PÓŹNIEJ DARBHANGA (BIHAR)
Nie powinno cię tu być.
Dla tych ludzi jestem Haiderem, nie Zararem.
Wiem.
Ale to było ważne.
Rozkaz dyrektora.
Porozmawiaj z nim. To pan Rafeeq.
- Witam, szefie. - Witam.
Wszyscy tu są zadowoleni z twojej pracy.
Dziękuję.
Panie Rafeeq, kiedy jedziemy do Iranu?
Mógłbym tam zdziałać o wiele więcej.
Zebrać całą armię Zararów.
Cierpliwości, Zararze.
Wiesz, że to nie jest łatwa droga.
Ale innej opcji nie ma.
Podobno Delhi wyznaczyło nowych egzaminatorów.
Specjalnie dla ciebie.
Przygotuj się na nową misję.
Postępuj zgodnie z instrukcjami Unaizy.
Potraktuj to jako ostateczny sprawdzian.
Potem jedziesz prosto do Iranu.
Tak jest, szefie.
I słuchaj,
związki osłabiają człowieka.
A ci, którzy mają nieść pochodnię,
nie szukają deszczu.
Gratulacje z okazji ślubu.
Dziękuję, panie Rafeeq.
- Jaki jest cel? - Goa.
Tym razem brat Saeed będzie ci towarzyszył.
Tu są wszystkie informacje. Ten człowiek ci pomoże.
ŁOWISKO GOLDIE
Kabir, muszę cię poinformować,
że wysłałem wyniki twojego śledztwa do ministerstwa.
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych tworzy nową grupę zadaniową do sprawy IM.
Dołączysz do niej.
A więc to koniec kary?
To nie było łatwe.
Ale wiem, że nikt nie zna tej sprawy lepiej niż ty.
Jedź i złap go.
A mogę złamać inny protokół?
Dziękuję panu.
- Teraz postawisz mi kolację? - Oczywiście. Chodźmy.
Jutro na komisariacie czeka cię kolejna niespodzianka.
KOMISARIAT POLICJI W DELHI
Chłopcy.
- Witamy z powrotem. - Rana.
Jak się miewasz?
- Już lepiej. A ty? - Znacznie lepiej, to na twój widok.
Wiesz, kto jest nowym dyrektorem? Z ATS w Gudźaracie do komórki specjalnej Delhi.
Życie ma dziwny sposób łączenia ludzi.
Tak, proszę pani. Na naszym ostatnim spotkaniu...
Nie myślałam, że jeszcze się spotkamy.
Ale szanuję pana Jaideepa. A on w ciebie wierzy.
Nie można zaprzeczyć, że masz doświadczenie w sprawie IM.
Mam nadzieję, że nie spieprzysz tego tak, jak Firozy Nagar.
- Chcę dopaść Zarara. - Nie traktuj tego osobiście.
Sprawa Vikrama jest dla mnie sprawą osobistą.
Podobnie jak los setek Hindusów, którzy zginęli w tych atakach.
Robię to dla tych wszystkich, którzy stracili życie.
To jest i powinna być sprawa osobista.
Analizowałem wybuchy w Jaipurze.
Są takie jak te w Delhi i Ahmadabadzie.
Jestem pewien, że to Zarar.
Chce, żebyśmy wiedzieli, że Delhi go nie osłabiło.
Teraz nie odpuści.
Więc my też nie odpuścimy.
Nafeeso, gdzie mój ręcznik?
Pewnie tam, gdzie go położyłeś.
Nafeeso, coś cię dręczy?
Ktoś ci coś powiedział?
Nie, to nic takiego.
Tylko przypomniałam sobie, co było z Samyą.
Po ślubie jej mąż pewnego dnia zniknął.
Żadnych wiadomości, listów, telefonów.
I w końcu dowiedziała się,
że zamieszkał gdzie indziej, z cudzoziemką.
Nafeeso.
Śmiej się, ile chcesz.
Hej. Posłuchaj.
W porządku, rozumiem.
Ale wiedz,
że nie ma na tym świecie miejsca, z którego nie chciałbym wrócić do ciebie.
Nie mówiłam o tobie.
A jeśli nie będziesz mógł?
Jeśli nie będę mógł wrócić,
zadzwonię do ciebie, byś do mnie dołączyła.
Nie jestem mężem Samyi.
Jestem mężem Nafeesy.
A ja nie jestem Samyą, nie będę na ciebie wiecznie czekać.
Chłopaki ustawiły się w kolejce.
W takim razie muszę wrócić.
Ale jest inny problem.
Nie znam żadnych cudzoziemek.
Wracaj szybko.
Obiecuję.
HOTEL U PETERA
Witam, jestem z banku HGFL.
Chodzi o pana wniosek o pożyczkę.
- Wejdź, Zarar. - Witaj, bracie Saeed.
Witaj. Niech cię Bóg błogosławi,
a Jego łaska cię oświeca.
- Wszystko w porządeczku? - Oczywiście.
Co za miejsce, Tadź Mahal niech się schowa.
Co u Nafeesy?
Ma się dobrze. Tęskni za wami wszystkimi.
To Imran.
A to Shoaib.
Są z nami.
- Dokładnie sprawdziłeś teren? - Tak.
Musisz być ostrożny.
Policja jest teraz wyjątkowo czujna.
Imran i Shoaib,
dostaniecie materiały.
My zajmiemy się bombami.
A co z pieniędzmi za materiały?
Nie martw się o to.
Spotkaj się z nim dzisiaj.
- On zorganizuje pieniądze. - Dobrze.
Ludzie mieli rację co do Goi. Co za piękne miejsce.
Biali ludzie, ocean.
Słuchaj, załatw wszystko z listy i spotkajmy się tutaj.
I wtapiaj się w tłum.
Staraj się nie wyróżniać.
Dobra, panie profesorze, oszczędź mi tych dobrych rad.
Bracie, skup się na pracy. Przestań się rozglądać.
Spotkajmy się za godzinę.
Czy mogę przyjąć zamówienie?
- Przepraszam. Chce pan coś zamówić? - Macie rybę?
- Curry? Smażoną? - Smażoną.
- Porcja dla pięciu osób. - Dobrze.
Hej, Romeo.
Jesteś już.
Skończyłeś flirtować?
Poczekaj chwilę. Zamówiłem jedzenie.
- A pieniądze? - Mam.
- Jeśli Zarar się dowie... - Porozmawiam z nim.
- Pana zamówienie. - Tu jest.
- Wow. Ile płacę? - 3855 rupii.
Proszę. Reszty nie trzeba.
- Dziękuję. - Idziemy?
Tak jest. Dobrze, robi się.
- Nie ma go przy biurku. - Odebrał.
Dobrze.
Halo? Tak, jestem na miejscu.
Nie ma problemu. Poczekam.
Przepraszam. Mogę pani pomóc?
- Szuka pani kogoś? - Nie. Jestem mamą Kabira.
- Kabira Malika? - Tak.
Zapomniał lunchu z domu. Przyjechałam mu podrzucić.
W porządku.
Pracujemy w tym samym zespole.
Mogę mu przekazać.
- A pani to kto? - Mamo, to jest pani Tara.
Tara Shetty.
Wiele o pani słyszałam od Kabira.
Mam nadzieję, że same dobre rzeczy.
- Lunch? - Tak.
Proszę wpaść kiedyś na kolację.
Oczywiście.
Chętnie posłucham, co Kabir o mnie mówi.
- Jasne. - Podziel się jedzeniem.
- Dobrze. - Do widzenia.
Dziękuję.
Smakuje?
Po kolei.
Mieliśmy z Vikramem jakiś pakt, by nie mówić o mnie nic dobrego?
- A jedzenie jest pyszne. - Prawda?
Ilekroć wyjeżdżam z Delhi, najbardziej brakuje mi kuchni mamy.
Czemu wstąpiłeś do policji?
Tylko szaleńcy mogą być policjantami.
Im większy świr, tym wyższa pozycja.
Jak pani.
Wiesz co?
Przypominasz mi Vikrama.
Pani też mi go przypomina.
Po Rashmi...
nie myślałeś, żeby iść dalej?
Nie.
Pewna pisarka powiedziała kiedyś:
„Bądź sam i bądź szczęśliwy”.
Święte słowa.
Kiedy premiera książki?
Jak tylko zamkniemy rozdział o Zararze.
Będzie pani pisać o mnie?
Oczywiście. Jest o tobie cały rozdział.
Poważnie? Cały rozdział?
Jaki ma tytuł?
„Wielki i nieposłuszny"
Sam rozdział to świetny pomysł, ale tytuł...
Powinno być coś w stylu Singham, Simmba, Sooryavanshi.
To bardziej pasuje.
Zajmij się jedzeniem.
Dostaliśmy informację od policji w Goi.
Chyba mamy przełom w sprawie.
To jest Goldie Rodriques, lokalny baron narkotykowy z Goi.
Narkotykowi z Goi śledzą go od jakiegoś czasu.
Jest pod całodobową obserwacją.
Niedawno ktoś go odwiedził.
Na początku nie wyglądał podejrzanie. Ale proszę zobaczyć.
Oddal.
- Sikku? - Tak, proszę pana.
Na pewno zawarli jakąś umowę.
Policja w Goa jest w gotowości.
Wszyscy szukają Sikku.
Jeśli Sikku jest w Goi, Zarar też musi tam być.
Jedźmy tam.
Chodźmy.
Nie ma jeszcze żadnych informacji, ale nasz zespół szuka Sikku.
A co z Goldiem Rodriquesem?
Rybołówstwo to tylko przykrywka. Prowadzi nielegalne interesy.
Przyznał się naszym ludziom, że spotkał się z Sikku.
Ale Sikku to tylko kolejny klient.
- A ty co myślisz? - Kłamie, proszę pana.
Musi być jakiś związek.
Chcemy się z nim spotkać. Teraz.
Dobrze, proszę pani.
Ale ostrzegam, jest niebezpieczny.
A my jesteśmy z policji Delhi.
HODOWLA RYB
- Otwórz bramę. My do Goldiego. - Ale już go pan przesłuchiwał.
Powiedz Goldiemu, że chcemy go przesłuchać ponownie.
Już panu mówiliśmy, że Goldiego tu nie ma.
Jego samochody tu są.
Wiemy, że tu jest. Otwórzcie bramę.
Proszę posłuchać.
Bez żadnego pozwolenia i nakazu
nie możemy was wpuścić.
- Utrudniasz pracę policji? - Nie.
- Przypominam tylko o prawie. - O prawie?
- Nas chcesz uczyć prawa? - Ashish.
- Chwileczkę. - Tak jest.
Tak nas nie wpuszczą. Musimy zastosować sztuczki z Delhi.
Rana.
Goldie Rodriques, Tara Shetty.
Policja Delhi.
Przepraszamy za to wtargnięcie.
Twoi ludzie zadawali za dużo pytań.
Kilka dni temu spotkałeś się z kimś.
Nazywa się Sikku.
Jest odpowiedzialny za wybuch w Delhi i jest zbiegiem.
Chcemy o tym porozmawiać.
- Możemy? - Macie nakaz sądowy?
Zorganizujemy go.
A ty szykuj się do drogi.
Troje funkcjonariuszy ma zabrać Goldiego do Delhi?
Nie widzieliście, jak przepastne są wody Goi?
Troje martwych policjantów przepadłoby bez śladu.
- Grozisz nam? - To nie groźba, tylko zasady Goldiego.
Goldie oddaje morzu tyle, ile z niego czerpie.
Chłopcy!
On nic nie wie.
Pomógł tylko dostarczyć pieniądze.
Milion rupii. W dodatku fałszywe banknoty.
Przepraszam.
Złożę pani ofertę nie do odrzucenia.
Shetty kocha złoto.
A Goldie ma dużo złota.
Pozwólcie mi odejść.
Dupek.
Proszę pani. Ja też słyszałem, że Shetty kochają złoto.
Zamknij się, Kabir.
Zabrać go.
Mają dość pieniędzy na kolejny atak.
Zastanawiam się, dokąd pojadą.
Nie muszą nigdzie jechać.
To szczyt sezonu,
mamy tu turystów z całego kraju.
Trudno o lepsze miejsce na kolejny zamach od Goa.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Opieka kreatywna