INDYJSKIE SIŁY POLICYJNE
STRATA
Jesteś perfumiarzem czy szychą? Nigdy nie mogę się dodzwonić.
Proszę cię, Nafeeso.
Nie zapominaj, że masz żonę.
Złożyliśmy sobie obietnice.
- Brzmi znajomo? - Byłem zajęty dodatkowymi obowiązkami.
Saeed też tu jest. Pomaga mi.
Świetnie. Następnym razem też pojadę.
Może będę mogła w czymś pomóc.
To nie będzie konieczne.
Jak skończę robotę, pojedziemy w podróż dookoła świata.
Dobra. Nie musisz mnie urabiać.
Skończ szybko i wracaj do domu.
I poproś ojca, żeby do mnie zadzwonił.
Dobrze. Trzymaj się.
- Bracie Saeed. - Tak?
Zawieź Imrana i Shoeba na autobus do Darbhangi o 17,
a potem jedź do Delhi.
Sikku.
Spotykamy się na dworcu o 18.
Jasne, bracie.
Teraz posłuchaj mnie uważnie.
Jeśli nie będzie mnie o 18, nie czekaj na mnie.
To znaczy, że albo mnie złapali, albo zostałem męczennikiem.
Nie bądź takim pesymistą. Przed nami jeszcze wiele misji.
- Jesteś turystą? - Tak.
Pierwszy raz w Goi?
Tak.
Twoja torba jest cięższa od ciebie, stary. Co tam masz?
Nie mów nikomu. Przyjechałem wysadzić Goę.
W torbie jest bomba.
Bomba? A to dobre...
Niezły żart.
- To fałszywe banknoty. - Fałszywe?
Pomógł dostarczyć pieniądze. Fałszywe banknoty.
POLICJA GOI
Sprawdzę, kto płacił w sklepie z narzędziami.
- Ty zapytaj w kawiarni. - Dobrze. Proszę pani?
Oby nie było za późno.
Też mam taką nadzieję.
To ten chłopak. Kupił materiały i zapłacił fałszywkami.
- Weź to nagranie. - Dobrze.
A drugi sklep?
To ktoś inny.
- Tak? - Wysyłam ci zdjęcia z CCTV.
Zarar zwerbował
- kilka nowych osób. - Dobrze.
- To jeden z nich? - Obaj tu byli.
Kupili jedzenie dla pięciu osób.
Dla pięciu osób.
Kupował coś tutaj?
Gwoździe, łożyska?
Nie mam pewności, czy go widziałem.
Prześlij mu zdjęcia i podaj mój numer.
Jeśli znów ich zobaczysz, dzwoń.
Jasne.
- Sprawdź nagrania z monitoringu. - Nie mamy monitoringu.
KLUB NEO GOA
W tej kawiarni mogą być kamery.
Mamy to sprawdzić?
Pójdę z wami. Chodźmy.
Bracie Saeed.
Możemy kupić coś do jedzenia?
- Dobrze. - Oczywiście.
Potrzebuje też kwiatów.
- Przepraszam. - Tak?
- Gdzie kierownik? - Tutaj.
Zawołaj go. Chcemy sprawdzić CCTV.
Dalej, Romeo, weźmy jedzenie i jazda.
Chodź.
- Oczywiście. - Hej.
Pamiętasz nas?
Wróciliśmy po rybkę.
Usiądźcie. Już przynoszę.
- Cześć! - Cześć!
- Słucham. - Chłopcy wrócili.
Są w kawiarni.
Zawracaj!
Szefie.
Rana, powiadom szefową, że wrócili do knajpy.
- Jadę tam, wy też powinniście. - Dobrze.
Znaleźliśmy ich.
Proszę pani.
Znaleźliśmy chłopaków.
Chodźmy.
Hej, bohaterze, czekaj.
Dokąd idziesz bez torby?
To nie twoja torba?
Otwórz torbę. Otwieraj.
O co chodzi, proszę pana?
Trzymajcie go.
Ale o co chodzi?
W czym problem? O co chodzi, proszę pana?
Sikku.
Co?
Szefowo. Na karnawale w Panjim aresztowano Sikku.
- Zostań tu. Wezwij służby ratunkowe! - Tak.
Chodź, Rana!
Imran! Shoaib! Uciekajcie!
Peter.
Dzwoń po karetkę. Zabierz go stąd.
Idziemy!
Proszę pani, Sikku!
Rana, torba. Bierz torbę!
HOTEL U PETERA
Szefie, przeszukaliśmy ich pokoje. Są czyste.
Jak poznaliście Zarara?
Brat Saeed przedstawił nas tutaj, w Goi. Pracowali razem.
Zarar to jego zięć.
Jak was zwerbowali?
Poszliśmy do warsztatu brata Saeeda szukać pracy.
Nie dał nam pracy, ale zadzwonił kilka dni później.
Opowiedział nam o tej misji.
Dobrze płacił, więc...
A gdzie mieszka Saeed?
Prowadzi warsztat w Delhi.
Mieszka na zapleczu.
Rana, wyślij tam ludzi. Niech wszystkich zatrzymują.
- Dobrze. - Zabierz ich.
O co chodzi?
Gdzie mnie zabieracie? Powiedzcie, proszę.
Dobrze, ale proszę z nami. Wszystko wyjaśnimy.
Dzisiaj w rejonie Panjim
podczas próby ucieczki policji zginął terrorysta.
Zdaniem policji pracował dla IM.
Był zamieszany w wybuchy w Ahmadabadzie, Delhi, Jaipurze i dzisiejszym w Goi.
Policja nie udziela dalszych informacji.
Według naszych reporterów na miejscu
mężczyznę potrącił samochód.
Szefowa ATS w Gudźaracie, Tara Shetty...
Halo? Posterunek policji?
Policja zabiła dziś terrorystę w Goi.
To był mój syn...
15 LAT WCZEŚNIEJ
- Chcesz popcorn? - Tak.
Uspokójcie się. Posłuchajcie mnie!
Na zewnątrz szaleją zamieszki!
Posłuchajcie mnie. Wszyscy...
Na zewnątrz wybuchły zamieszki.
Wracajcie spokojnie do domu. Posłuchajcie mnie.
Idziemy, dalej. Szybko!
Zabić drani!
Szukałem was!
Wybuchły zamieszki w całym mieście! Wsiadajcie, szybko!
Pośpieszcie się!
Bracie.
Tato... Wujku, co to jest?
Nic takiego. Wszystko będzie dobrze.
W porządku.
Tato, co się dzieje?
Tato.
Pomocy!
Zarar, w porządku?
Wujku!
Zabić ich!
Wujku.
Wujku, wysiadamy tutaj?
Nasir, zatrzymaj Zarara i Sikku w środku.
Zajmij się wszystkim. Sprawdzę fabrykę.
Pojadę do fabryki, bracie.
- Zostań tu z rodziną. - Powiedziałem, że pojadę.
- Posłuchaj mnie. - Dobra, słuchaj.
Weź ważne dokumenty i pieniądze z szafki.
Dobrze.
Adnan i Faisal śpią w fabryce. Zabierz ich ze sobą.
Dobrze.
- Uważaj na siebie. - Dobrze.
Zarar!
Zapomniałeś czekolady.
Pamiętaj, podziel się z Sikku. Niedługo wrócę.
No odbierz.
Jakieś wieści?
Twoja fabryka płonie.
- Szybko. - Co?
Chodźcie.
Zarar, stój!
Mama.
O Boże.
Zarar.
Chodź tu.
W IMIĘ ALLAHA, NAJŁASKAWSZEGO, NAJMIŁOSIERNIEJSZEGO
Zarar, poczekaj.
Ostatnio przychodzisz codziennie. Cieszę się.
Lubię pana słuchać.
Jesteś synem Ansariego?
Zna pan mojego tatę?
Nie za dobrze.
Ale twój wujek Nasir był moim bliskim przyjacielem.
Pewnie za nim tęsknisz, co?
Bardzo.
Twój wujek też często przychodził do meczetu.
On też lubił mnie słuchać. Tak jak ty.
Był dobrą duszą.
Nigdy źle nikomu nie życzył.
A jednak go zabili.
Dlaczego?
Bo myśleli, że twój wujek jest słaby.
Ci ludzie myślą, że wszyscy jesteśmy słabi.
Ja nie jestem słaby.
Tak, mamo. Miał tylko 22 lata. Mógł zostać w życiu, kim chciał.
Czemu młodzi ludzie dają się zwieść w imię religii?
Widziałam w telewizji. To straszne.
Jego rodzice są w drodze. Nie wiem, jak zareagują.
Modlę się do Boga,
aby dał im siłę, by mogli stawić czoła tym trudnym czasom.
Tak.
- Szefie. - Zadzwonię później.
Rodzice Zarara i Sikku przyjechali z Kanpuru.
Sikku!
No już.
Zarar i Sikku nie byli tacy, proszę pana.
To były dobre dzieci.
Chcieli przychylić rodzicom nieba.
To jak to się stało?
Polityka przyniosła
tyle nienawiści,
obróciła wszystko w popiół.
Kiedy ostatni raz rozmawialiście z synami?
Gdy wyruszyli
z krwią w oczach,
nienawiścią w sercach
i życzeniem śmierci.
I tyle.
Wyparliśmy się ich tego dnia.
Rana, dopełnij szybko formalności.
Niech zabiorą ciało do domu.
Nie ma potrzeby.
Dla nas oni już od dawna nie żyją.
Teraz tylko znaleźliśmy zwłoki.
Zdradzili naszą rodzinę.
Zdradzili nasz kraj.
Nie mamy z nimi nic wspólnego.
Nie chcemy go.
Nie.
Proszę pana.
To potwory takie jak Rafeeq
mydlą oczy naszym niewinnym i uczciwym dzieciom.
Które potem tak kończą.
Nie miejcie litości!
Nie ma znaczenia, czyją krew przelano na wojnie,
to matka zawsze płacze.
To pani zięć?
Tak.
- O co chodzi? Coś się stało? - Gdzie on jest?
- Dlaczego o niego pytacie? - Gdzie on jest?
Od ślubu żyje
w Darbhandze z moją córką.
W Darbhandze.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska