ANG KATOTOHANAN
Halughugin n'yo ang buong bahay.
Hoy, bakit kayo nagsipasok dito?
- Nafeesa Khan? - Oo.
Kabir Malik. Delhi Police.
Uy, tingnan mo ang kuwarto.
- Tingnan mo sa taas. - Okay, sir.
Nasa'n si Zarar?
- Zarar? - Ang phone niya. I-trace mo ang mga tawag.
- Nasa'n si Zarar? - Walang Zarar dito,
bahay 'to ng asawa kong si Haider.
- Tingnan kung may armas sa mga bag. - Opo, sir.
Hoy, ano'ng ginagawa n'yo?
Wala akong panahon para sa drama.
Sabihin mo kung nasaan ang Zarar o Haider na ito.
Wala siya sa bahay. Baka sa susunod na linggo siya uuwi.
Nasa Chennai siya para magtrabaho.
- Tingnan mo sa loob. - Sige, sir.
Nagbebenta siya ng pabango.
Pabango? Chennai?
Kung hindi mo kami niloloko, ikaw ang niloloko niya.
Alam mo ba ang totoo niyang pangalan?
Terorista ang asawa mo.
Kumitil siya ng napakaraming buhay.
Sa Delhi, Ahmedabad, Jaipur.
Ang ilang bangkay, di na mahanap ng kamag-anak nila dahil sa asawa mo.
- Sir, baka di lang ito pagkakaintindihan. - Nafeesa, subukan mong isipin.
May oras pa para itama ang mali.
Sabihin mo ang lahat ng nalalaman mo. Si Zarar lang ang kailangan ko.
Nagkakamali kayo.
- Si Haider ay… - Siya si Zarar!
At wala siya sa Chennai, nasa Goa sila ng tatay mo.
Magkasama nilang ginawa ito.
Hindi, mali ka. Kasinungalingan 'yan.
Kasinungalingan? Sige.
Makikita mo kung totoo ito o hindi.
Ma'am, pakiabot ang phone sa ina ni Nafeesa.
- Nafeesa? - Mama.
Ikaw ba 'yan, anak?
Hindi ko alam ang nangyayari.
Sabi ng mga pulis, ang ama mo…
Sabi nila, terorista siya.
Binaril nila siya.
Hindi ko alam ang nangyayari.
Salamat ang pangalan ko.
Trabaho kong itawid ka sa border.
Pagkatapos, bahala ka na.
Mahabang paglalakbay ito, kaya magdala ka ng tubig.
Akin lang itong boteng ito.
Di kita mabibigyan.
Masaya akong makilala ka, Salamat.
Malapit na tayo sa border. Wag kang mag-alala.
Ligtas ka sa akin.
Tagasaan ka?
Isa lang ang patakaran sa trabaho namin.
Wag magtanong, wag magkuwento.
Mutual dapat ang palitan, Salamat.
Alam mo ang lahat sa akin.
Sino'ng di nakakakilala sa 'yo ngayon?
Interesado ka ba sa digmaan namin?
Mula noong siyam na taon ako, nasa 85 na ang natulungan kong tumawid.
Tinulungan ko silang makatakas o makauwi sa kanila.
Hindi ko inisip kung mabuti sila o masama.
Puwede ba kitang payuhan?
Ang mga taong nagsasalita sa ngalan ng Diyos ang madalas na naglilihis sa 'yo.
Wag kang magtiwala sa kanila.
Mga palaboy tayo.
Alam natin kapag wala na sa landas ang tao.
Tara na.
Tama na sa kuwento ko. Di ka ba natatakot gawin ito?
Parang napaka-mature mo para sa edad mo.
Di nagbabago ang sitwasyon pagdating sa edad, sir.
Minsan, mas mabilis sa panahon tumatanda ang tao.
Tara na.
Wag kang mag-alala. Kasama natin siya.
May tunnel sa ilalim ng bukid niya na magdadala sa atin sa border.
At tutulungan tayo ng kapatid niya na makaalis dito.
Kapatid niya?
Pag pinaghiwalay ng linya ang dalawang bansa,
ang mga pamilya ang unang nahahati.
Tara na.
- Magandang araw. - Sa 'yo rin.
Pakibati na lang ang kapatid ko.
Sige.
Salamat.
Hayun ang sasakyan mo.
Salamat sa 'yo.
Bayad ako rito, sir. Wag mo akong pasalamatan.
Kung gusto mong umuwi, isipin mo si Salamat. Paalam.
Paalam.
Sir Rafeeq.
Nabalitaan ko ang kay Sikku.
Huwag kang panghinaan.
Digmaan ito.
Kailangan ng sakripisyo.
Basta kailangan nating umalis agad.
Utos ng Principal.
Di ako aalis nang wala si Nafeesa.
Di mo ba alam na kinuha sila ng mga pulis?
At gagawin ng pamahalaan ang kahit ano para mahuli ka.
Alam mo ang nangyari kina Mohsin, Abbas, Sikku, Saeed…
Ang nangyari sa kanila, di mangyayari kay Nafeesa.
Pupunta rito si Nafeesa.
Pupunta siya.
At di ako aalis nang wala siya.
Nasa kustodiya ng pulisya si Nafeesa, Zarar.
At banta na siya sa ating dalawa.
Sir Rafeeq,
hindi ako nakiusap na pumunta ka rito,
di rin kita pipigilang umalis.
Dalhin natin si Nafeesa sa Delhi.
Papirmahan mo ang orders sa District Magistrate.
Sige, sir.
- Jai Hind, ma'am. - Jai Hind.
Kumusta na siya?
- Ayos lang siya, ma'am, pero buntis siya. - Diyos ko.
Idi-discharge siya ng mga doktor maya-maya.
Saka natin siya madadala sa Delhi.
Pinapunta ko si Balwinder sa Magistrate.
Wala pang balita?
Wala pa, ma'am.
Tingin ko, inosente siya.
Uy, pahinging tsaa.
Kung panay ang cellphone n'yo, sino'ng magbabantay?
Buksan mo ang pinto.
Nafeesa, pinadala ako ni Haider.
Nasa Dhaka siya ngayon.
Kausapin mo siya.
Haider?
Nafeesa, bakit ka nasa ospital? Ayos ka lang ba?
Buntis ako, Haider.
Nafeesa, hindi ko hahayaang may mangyari sa 'yo at sa anak natin.
Sundin mo lang si Unaiza.
Sabi ng mga tao, terorista ka raw.
Na nagtatrabaho ka sa Indian Mujahideen.
At ang mga pagsabog na 'yon…
Naniniwala ka talagang magagawa ko 'yon?
Hindi ko na alam ang nangyayari.
Haider? Zarar?
Wag mo silang pakinggan, Nafeesa.
Hindi nila mahuli ang mga may gawa ng pagsabog,
kaya pinaparusahan nila ang mga gaya namin.
Tingin mo ba, ang tatay mo…
Si Papa…
Oo, Nafessa, ang papa mo,
si Sikku…
At kung hindi ako nakatakas agad, mauuwi rin ako sa ganoon…
Nafeesa, kaya kailangan mong umalis agad diyan.
- Pero… - Pero ano?
Tatawagan ba kita kung terorista ako?
Pasasamahin ba kita sa akin?
Kapag di ka umalis ngayon, ikukulong ka nila.
Wala silang pakialam kung inosente ka o hindi.
Sina Mama at Moin?
Wag mo silang alalahanin.
Isasama natin sila sa tamang panahon.
Pero umalis ka na agad.
May tiwala ka ba sa akin?
Oo.
Ganyan nga. Sundin mo si Unaiza.
Nafeesa, wala na tayong oras.
May pulang kotse sa kabila ng ospital.
Dadalhin ka n'on sa Kolkata.
May lalaki roong magdadala sa 'yo sa Dhaka.
Sasakay ka ng Maitree Express sa Kolkata
at makakarating ng Dhaka sa isang araw, 9:00 a.m.
Sasalubungin ka roon ni Haider.
Wala na tayong oras.
Puwede ka bang pumasok saglit? Kailangan ko ng tulong mo.
- Nasa'n si Nafeesa? - Nasa banyo.
Bakit mo ako tinawag?
Bilisan mo. Umalis na tayo. Tara.
Hoy! Tigil!
May pulang kotseng naghihintay sa 'yo.
Sige na. Pipigilan ko sila. Bilis.
Ma'am, tumatakas si Nafeesa. I-cover mo ako.
May tao ba rito?
Wala, sir.
Ito ang mukha ng most wanted terrorist ng India, si Zarar.
Taga-Kanpur siya, sumali sa IM sa murang edad,
at ang sunud-sunod na nagpasabog sa India.
At ang nagbabagang balita.
Nakatanggap ng impormasyon ang Delhi Police
na ang mga taga-Kanpur na sina Mudassar at Rubina Khan,
mga magulang ni Zarar, at ang kapatid nitong si Sikku,
ang siyang mga mastermind sa mga pagpapasabog sa India.
Kasalukuyang nasa labas ng bahay nila ang reporter nating si Sushant.
Pakinggan natin ang sasabihin nila.
Matagal na namin silang itinakwil.
E, ang mga magulang mo?
Namatay sila sa isang aksidente noong bata pa ako.
Totoo ba ang sinabi ng magulang nina Zarar at Sikku?
Ano ang rason kung bakit nila itinakwil ang mga anak nila?
Officer.
Ako si Nafeesa Khan.
Asawa ni Haider.
Taga-Delhi ako.
Lagi akong nangunguna sa klase.
Matagal ko nang pangarap na maging archaeologist.
Nagtapos ako ng History sa Vidyasagar University.
Pinakasalan ko ang lalaking minahal ko.
Hindi ko alam na terorista siya.
Para sa mga maling pagpili ko,
handa akong harapin ang mga parusang ibibigay ng batas.
Pero di ko pagtataksilan ang bansa ko.
Si Haider…
Hinihintay ako ni Zarar sa Dhaka.
Nasa Dhaka station siya nang 9:00 a.m., sa isang araw para salubungin ako.
May pulang kotse sa kabila ng ospital,
na tutulong sa aking makarating doon.
Halika.
Ma'am, pumunta tayo sa Dhaka.
Di iyon puwede.
Ma'am, kakampi natin si Nafeesa. May impormasyon tayo kay Zarar.
Kaya natin ito.
Cross-border operations iyon, Kabir.
Imposible ito kung di isasangkot ang Intelligence.
At di 'to papayagan ng Home Ministry.
Pero puwede tayong sumubok.
Gusto nating mahuli si Zarar.
Pero kailangan ko ang tulong mo.
Pag-isipan n'yo, ma'am. Ano'ng gagawin ni Sir Vikram?
Babagsak ka at idadamay mo ako.
Hello? Sir Shreenivas?
Ano 'yon, Tara?
Sir. Papunta na kami. Tatlong oras lang, nandiyan na kami.
May balita mula sa Ministry?
Oo. Parating na kami ni Shreenivas.
Sige, sir.
Tumatawag si Sir Rafeeq.
Sagutin mo. I-loudspeaker mo.
- Sir Rafeeq. - Nasa'n na kayo?
Malapit nang tumawid sa Samastipur.
- Ayos lang ba ang lahat? - Opo.
Di ko maipaliwanag kung gaano ako natutuwa sa biyahe.
Bantayan mo ang oras.
Aalis ang tren pa-Dhaka nang 1:00 a.m. mula sa Calcutta.
Opo, Sir Rafeeq. Sige.
Para tayong tinubuan ng pakpak.
Ayos lang ang lahat. Papunta na sila.
Passport n'yo ni Nafeesa.
Pagdating ni Nafeesa,
pupunta kayong Iran sa loob ng tatlong oras.
Rana, dalhin sila sa headquarters.
- Okay. - Tumatawag si Sir Rafeeq.
Sagutin mo.
Opo, Sir Rafeeq, papunta na kami.
Masikip ang trapiko malapit sa Tetarhat.
Pakausap kay Nafeesa.
Nafeesa, si Haider ito.
Mahabang biyahe 'yan, kaya kumain ka.
Ngayon, kakain ka na para sa dalawa.
- Oo, kakain ako. - Ingat ka. Hihintayin kita.
Okay.
Tara na.
- Opo, sir? - Nasa'n kayong dalawa?
Narito na kami ni Sir Shreenivas.
Hinihintay tayo ng Minister.
Opo, sir. Papunta na kami.
Okay. Bilisan n'yo.
- Jai Hind. - Jai Hind.
Hinihintay kayo ng Commissioner at ni Mr. Shreenivas. Halikayo.
Halikayo.
Lilinawin ko.
Para maaresto ang most wanted terrorist ng India, pupunta kayo sa Bangladesh.
Opo, sir.
Hindi puwede 'yon.
Sir, dalawang taon na naming hinahabol si Zarar.
Maaabot na namin siya. Magandang pagkakataon ito, sir.
Walang pagkakataon.
Jaideep, isa kang senior officer.
Alam mo ang proseso. Ipaunawa mo sa kanila.
Kapag may nangyaring mali, kahihiyan ng bansa ito.
Hindi, sir.
Mauulit ito sa nangyari matapos ang mga pagsabog sa Mumbai noong 1993.
May nagsagawa ng sunud-sunod na pagsabog at tumakas sa bansa.
At hindi pa natin nahuhuli iyon.
Iyon ang kahihiyan ng bansa, sir.
DCP Kabir Malik, sir. Siya ang mangunguna sa operasyon.
Tagong operasyon ang sinasabi n'yo.
Pupunta kayo roon,
pero ako ang mananagot dito.
Bakit ikaw lang, sir?
Tayong lahat ang mananagot.
Dalawang taon, anim na siyudad, 26 na pagsabog.
Pumatay ng 515 katao si Zarar, sir.
At araw-araw na naghahanap ng sagot ang mga pamilya nila.
At ikaw, ako, at ang bansa natin, kailangan natin silang sagutin, sir.
At ito ang tamang panahon.
Dahil pag nakaalis sa Dhaka si Zarar, hindi na natin siya mahuhuli.
Kailangan nating kumilos, sir.
Alam mo ang antas ng pagpalpak sa ganitong operasyon, tama?
Hindi tayo papalpak, sir.
Wala sa pagpipilian 'yon.
Pero kung pumalpak kayo?
Sa gayon,
puwede mong itakwil ang team.
Wala kang alam sa amin o sa operasyong ito.
Maaari kayong mawalan ng trabaho rito.
Indian ako, sir.
Dito ako mamamatay.
Medyo hibang siya, sir.
Ano'ng plano?
Sir, darating ang Maitree sa Dhaka nang 9:00 a.m. bukas.
Ito ang tren na nag-uugnay sa India at Bangladesh.
Pupunta si Zarar sa Dhaka station sasalubungin si Nafeesa.
Pag sumakay kami sa 6:00 a.m. Delhi-Dhaka flight,
madali naming maaaresto si Zarar sa Dhaka.
Kung ma-delay ang flight?
Kung tatawagan sila ng Home Ministry,
hindi made-delay ang Dhaka flight, sir.
Narinig mo 'yon, Mr. Chaudhary?
Sabihan mo ang awtoridad sa airport
na anuman ang mangyari, dapat on time makaalis ang Dhaka flight.
Sige po, sir.
- May mga asset ba tayo sa Dhaka? - Meron, sir.
Buweno.
Tandaan n'yong di nangyari ang pulong na ito.
Anong pulong, sir?
Good luck.
Sir.
Sandali.
Puwedeng magbigay ng sentimyento?
Hulihin n'yo ang tarantado.
Delhi boy ako, sir. Huhulihin ko siya.
Jai Hind.
Kabir, maghanda kayo ni Rana na pumunta sa Dhaka.
Bibigyan ka ng R & AW asset natin ng armas sa Dhaka.
At tandaan mo.
Wag mong wawasakin ang Dhaka.
At kung mangyari 'yon,
umuwi kang buhay, hangal ka.
Nawala na sa atin si Vikram,
di puwedeng ikaw rin.
Pangako, sir, babalik ako nang buhay.
At kasama si Zarar.
- Bansal, handa na ang asset. - Mabuti.
Kabir, naghihintay siya sa 'yo sa Dhaka.
- Sasalubungin ka niya sa airport. - Okay, sir.
- Bansal, kung may kailangan ka sa Dhaka… - Opo, sir.
Pero sino ang asset?
Tatlo kami sa IPS training.
Tatlo kami.
Ako, si Shetty at…
Ako, si Vikram…
…si Jagtap.
- …at si… - At Jagtap.
Paano mo nalaman?
Sasabihin ko pagbalik ko.
- Mag-ingat ka. - Wag kayong mag-alala, ma'am.
Ang Bangladesh ang pinakamagandang kabanata sa libro mo.
Para sa pagtulong na bumenta 'yon, saka na ang pasalamat.
Di ka talaga magbabago.
Ingat ka.
Hello.
Ang bangkay ay nasa isang gusaling malapit sa Tara Masjid.
Ipakuha mo.
DHAKA METROPOLITAN POLICE
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce