ചെന്നൈ 3 വർഷം മുമ്പ്
എൻ്റെ അലയും ഹൃദയത്തിൻ ലക്ഷ്യമാണു നീ
എന്നാത്മാവിൽ നിറയും ലഹരിയാണ് നീ
ഒരു ദീർഘമൗനത്തിൻ ആഴമാണ് നീ
നീ എന്തിനാ ഇവിടെ വന്നത്? വീട്ടിൽ പോ. ഉടനേ പോ!
ഞാൻ പോകില്ല!
നിനക്കെന്നെ വെറും ചവറുപോലെ ഉപേക്ഷിച്ചു കളയാൻ എങ്ങനെ കഴിയുന്നു?
ഒരു വിഡ്ഢിയെപ്പോലെ സംസാരിക്കാതെ വിജീ.
ഇവിടെ നടക്കാൻ പോകുന്നത് എന്താണെന്ന് നിനക്കറിയില്ല.
വിജീ. ഒന്ന് കേൾക്ക്. ഇവിടം സുരക്ഷിതമല്ല.
ദയവായി പുറത്തുപോകൂ.
നിമിഷങ്ങൾ തൻ സമ്മേളനം, എന്തേ തകർന്നുപോയി?
ഓ, ഞാൻ തേടിയ പ്രണയ സ്വപ്നങ്ങൾ
അപസ്വരങ്ങളിൽ അലിഞ്ഞു പോയതെന്തിനോ?
നിൻ്റെ ഇന്ദ്രനീലമിഴികളിൽ പ്രതിഫലിക്കും പ്രണയം,
എന്തിനത് കല്ലാൽ തകർക്കണം, എന്നെ നിശ്വാസങ്ങളിൽ ഉരുക്കണം?
ഓ, പ്രണയം വിഷമായ് മാറീ,
എന്തിനതെന്നെ തടവിലാക്കി?
നിൻ്റെ ഇന്ദ്രനീലമിഴികളിൽ പ്രതിഫലിക്കും പ്രണയം,
എന്തിനത് കല്ലാൽ തകർക്കണം, എന്നെ നിശ്വാസങ്ങളിൽ ഉരുക്കണം?
ഓ, പ്രണയം വിഷമായ് മാറീ,
ഞാൻ അഞ്ചുമിനിറ്റിൽ തിരിച്ചുവരാം.
സോറി സർ.
ഋഷീ!
വിജീ!
ഇവിടുന്ന് പുറത്തുപോകൂ!
ഹേയ്!
വിജീ!
ഇൻസ്പെക്ടർ ഋഷി
- ഹേയ്. - ഹായ്.
- നീ എപ്പോ എത്തി? - ഇതിനു മുന്നേ വന്ന ബസ്സിൽ.
അതെന്താ?
ഞാൻ വന്നില്ലെങ്കിൽ നീ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുമെന്ന് കാണാൻ.
ശരി.
നീയെന്തിനാ വന്നത്? ഞാനൊരു ടാക്സി പിടിച്ചു വന്നേനെ.
അതെന്താ? നിനക്ക് എൻ്റെകൂടെ ബൈക്കിൽ വരാൻ പേടിയാണോ?
എനിക്ക് പോലീസുകാരെ പേടിയാണ്.
ആണോ?
ആൻ്റീ അതുമാത്രമല്ല. കോളേജിലെ ആർട്ട് ഫെസ്റ്റിവലിൽ,
തിളങ്ങുന്ന വേഷങ്ങളും വർണ്ണാഭമായ മേക്കപ്പും ഇട്ട് ഞങ്ങൾ നൃത്തം ചെയ്തു.
അന്ന് നല്ല രസമായിരുന്നു.
അന്ന് ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ ചെയ്തു. ആ നാണംകെട്ട കാര്യം ഇപ്പഴെന്തിനാ പറയുന്നത്?
അന്ന് നല്ല രസമായിരുന്നു.
വാ, നമുക്ക് ഇവരെ ഡാൻസ് സ്റ്റെപ്പുകൾ കാണിക്കാം.
വേണ്ട. മമ്മീ.
- വാ. - അവളുടെ കൂടെ പോ.
ഹീരാ.
എന്താ സമ്മാനം?
- ഇതെന്താ? - തുറന്നുനോക്ക്.
വിൻഡ് ചൈമുകളോ?
നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്.
ഇവ വളരെ ലോലമാണല്ലോ.
അതേ.
അതുകൊണ്ട് സൂക്ഷിക്കണം, ഇല്ലെങ്കിൽ പൊട്ടും.
ഇത് എവിടെയെങ്കിലും തൂക്കിയിട്ട് നോക്കാം.
ഇത് കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്.
ഞാനും സമ്മാനം കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്.
അതെന്താ?
സമ്മാനം ശരിക്ക് പൊതിയാനായില്ല. സോറി.
- എന്താ? സാരിയാണോ? - നിനക്ക് ഇഷ്ടമായോ?
- ഞാൻ ഇതിനു മുമ്പ് ഉടുത്തിട്ടില്ല. - ശരിക്കും?
എന്നാൽ നിന്നെ ഇപ്പോ ഉടുപ്പിക്കാം.
- ഇപ്പോഴോ? - അതേ. വാ.
ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ? ഇത് നിനക്ക് നന്നായി ചേരും.
ഹീരാ.
അതെന്തായിരുന്നു?
ഹീരാ. ഞാൻ കരുതി നീ...
നമ്മൾ...
ക്ഷമിക്ക്.
യമുനാ.
ഇന്നും നീ എന്നോട് സംസാരിക്കില്ലേ?
ശരി യമുനാ.
ഞാൻ നിന്നെ ഇനി ശല്യപ്പെടുത്തില്ല.
ഞൻ നിന്നെയിനി വിളിച്ച് ശല്യപ്പെടുത്തില്ല.
നിനക്ക് വിവാഹമോചനം വേണമെങ്കിൽ...
നീ പറയുന്നിടത്ത് ഞാൻ ഒപ്പിട്ടുതരാം.
സർ, ചായ കുടിക്കൂ.
- ഒരു കപ്പ് ഇഞ്ചി ചായകൂടി തരൂ. - ഇതാ.
മങ്കെെയെപ്പറ്റി അന്വേഷിച്ചോ?
അന്വേഷിച്ചു.
അവൾ ഒരു നാടകത്തിൽ അഭിനയിക്കുന്നുണ്ട് സർ. നാടകസംഘം അക്കാര്യം സ്ഥിരീകരിച്ചു.
ആ സ്പൈ ക്യാമറ ക്ലിപ്പിനെപ്പറ്റിയോ?
ഞാൻ അതെപ്പറ്റി അവളോട് ചോദിച്ചു സർ. അവളത് പാടേ നിഷേധിക്കുന്നു.
അന്നുരാത്രി വീടുവിട്ട് പോയിട്ടില്ല എന്നവൾ പറയുന്നു.
അവൾ വീട്ടിൽ തനിച്ചായിരുന്നോ?
അതായത് അക്കാര്യം തെളിയിക്കാൻ മറ്റാരുമില്ല.
നമ്മളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, മങ്കെെയെ ഇപ്പോഴും സംശയിക്കണം.
പറയൂ സത്യാ.
- ഹലോ. - ഹലോ.
ഹലോ. ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കാമോ?
- കേൾക്കാം സത്യാ. - ശല്യപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ക്ഷമിക്കണം.
കാത്തി ഗസ്റ്റ് ഹൗസിൽ തിരിച്ചെത്തിയോ?
അറിയില്ല.
അവളെ മറ്റെന്തോ ജോലിക്ക് വിളിച്ചു എന്നാണവൾ എന്നോടു പറഞ്ഞത്.
എന്താ, എന്തുപറ്റി?
ജോലി കഴിഞ്ഞാൽ അവളും മറ്റൊരു ഗാർഡും ഓഫീസിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യേണ്ടതായിരുന്നു.
പക്ഷേ അവരിതുവരെയും എത്തിയിട്ടില്ല.
വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നില്ല.
ചിന്നമലയിലേക്ക് പോവുകയാണെന്നാണ് അവൾ പറഞ്ഞത്.
ഞങ്ങൾ അവിടെ നോക്കി. അവിടുന്ന് നേരത്തെ ഇറങ്ങിയെന്ന്.
ചില ആളുകൾ അവരെ പെരിയകുഴിയ്ക്കടുത്ത് കണ്ടെന്ന് പറയുന്നു.
ഞങ്ങളത് നോക്കാൻ വന്നതാണ്, പക്ഷേ അവരിവിടെ ഇല്ല.
- നിങ്ങളിപ്പോൾ എവിടെയാണ്? - പെരിയകുഴി വാച്ച് ടവറിനടുത്ത്.
ശരി.
കാത്തീ!
നളിനീ!
കാത്തീ!
നളിനീ!
കാത്തീ!
സർ!
ഇവൾക്ക് ശ്വാസമുണ്ട് സർ.
കണ്ട്രോൾ റൂം. ഞങ്ങൾ ഗാർഡ് നളിനിയെ കണ്ടെത്തി. ഒരു ഡോക്ടറെ വേണം,
പെരിയകുഴി വാച്ച് ടവറിന് അരക്കിലോമീറ്റർ വടക്ക്. ഓവർ.
ശരി സർ. ഓവർ.
നമ്മുടെ കാത്തിയുടെ മനസ്സുനിറയെ അവളുടെ കാമുകൻ്റെ ചിന്തകളാണെന്നു തോന്നുന്നു.
ആരാണെന്നറിയാമോ? സുന്ദരനായ ആ ഒറ്റക്കണ്ണൻ ഇൻസ്പെക്ടർ.
ഹേയ് നളിനി, വിഡ്ഢിത്തം പറയുന്നത് നിർത്ത്!
- എൻ്റെ ഫോൺ തിരിച്ചുതാ. - എന്നാൽ എൻ്റെ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം താ.
നിന്നെ കാണുമ്പോഴൊക്കെ അങ്ങേര് ചിരിക്കുന്നില്ലേ?
അയാൾ നിന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടു നിൽക്കുമ്പോൾ നിനക്ക് എന്തു തോന്നും?
ദേഹമാകെ ഒരു കുളിരു തോന്നാറില്ലേ?
കാത്തി ഇപ്പോൾ കണ്ണെഴുതാനും ലിപ്സ്റ്റിക് ഇടാനും തുടങ്ങിയത് നിങ്ങൾ കണ്ടോ?
ഹേയ്, മിണ്ടാതിരിക്ക്. ഞാൻ ലിപ്സ്റ്റിക് ഇടാറില്ല.
ഞാനീ വീഡിയോ എന്തായാലും ആ ഇൻസ്പെക്ടർക്ക് അയച്ചുകൊടുക്കും
എൻ്റെ ദൈവമേ, വേണ്ട. ഹേയ്!
എന്നെ നാണം കെടുത്തല്ലേ.
എൻ്റെ ഫോൺ തിരിച്ചുതാ.
- ഞാനിത് എന്തായാലും അയാൾക്കയയ്ക്കും. - വേണ്ട.
ഞാൻ നിന്നെ തല്ലിക്കൊല്ലുമേ!
നളിനീ!
അത് എന്ത് ശബ്ദമായിരുന്നു?
അതെന്താ ആ വിചിത്ര ശബ്ദം?
നളിനീ, നിൽക്ക്!
അതെന്താ?
ഹേയ്!
നളിനീ, വാ, എഴുന്നേൽക്ക്.
നളിനീ!
കാത്തീ!
ഋഷി, ഞാൻ ആ വശത്ത് നോക്കാം, നിങ്ങൾ ഇതുവഴി പോകൂ.
അധികദൂരം പോകേണ്ട. പത്തുമിനിറ്റിൽ ഇവിടെ തിരിച്ചെത്തണം.
ശരി.
കാത്തീ!
ഹേയ് കാത്തി! വാ, എഴുന്നേൽക്ക്!
കാത്തി, കണ്ണുതുറക്കൂ. പ്ലീസ്.
സമാധാനിക്ക്.
എന്നെ നോക്കൂ.
കാത്തി! ഇത് ഞാനാണ്. എന്നെ നോക്കൂ.
ഇത് ഞാനാണ്. ഋഷി. കാത്തി, പേടിക്കാതെ.
ഇത് ഞാനാണ്. ഋഷി.
എന്നെ നോക്കൂ.
ഞാനുണ്ടിവിടെ. സാരമില്ല.
സാരമില്ല.
ശാന്തയാകൂ.
നീ സുരക്ഷിതയാണ്. ഞാനുണ്ട് കൂടെ.
ഞാനുണ്ടിവിടെ.
ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാണ്.
അത് തീർച്ചയായും മങ്കെെ അല്ല, മറ്റാരോ ആണ്.
മങ്കെെ ഇപ്പോഴും നമ്മുടെ കസ്റ്റഡിയിലല്ലേ?
മുഖം വ്യക്തമല്ലേ?
ആകെ ഇരുണ്ട് കുത്തുവീണിരിക്കുന്നു.
അവൾക്കിപ്പോൾ ശാരീരികമായി കുഴപ്പമില്ല.
അവൾ ഇഞ്ചക്ഷൻ എടുക്കാൻ സമ്മതിച്ചില്ല.
ഞാനവൾക്ക് ശാന്തയാകാനും ഉറങ്ങാനുമായി ഗുളികകൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
- അതെങ്കിലും കഴിക്കാൻ അവളോടു പറയണം. - അങ്ങനെ ചെയ്യാം ഡോക്ടർ. നന്ദി.
കഴിയുമെങ്കിൽ നമുക്ക് കാത്തിയോട് ഉടൻ തന്നെ സംസാരിക്കണം,
എന്നിട്ട് തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയവരെപ്പറ്റി ഓർമ്മയുണ്ടോ എന്ന് അവളോട് ചോദിക്കണം.
അവൾ ആരെയെങ്കിലും തിരിച്ചറിഞ്ഞാൽ...
ഒരു നിമിഷം.
ശരി, വരുന്നു.
ഞങ്ങളിത് സ്റ്റേഷനിൽ അറിയിച്ചിരുന്നു.
ഡി.എഫ്.ഒ ഞങ്ങളുടെ ഓഫീസിലേക്ക് വരുന്നുണ്ട്.
ഞാൻ ഉടൻ അവിടെ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യണമെന്ന് പറയുന്നു.
- തീർച്ചയായും. ചെല്ലൂ. - ശരി.
- ഞാൻ കാത്തിയോട് സംസാരിക്കാം. - ഞാൻ രാവിലെ വിളിക്കാം.
സർ.
ഞാൻ ഈ വീഡിയോ ചിത്രയ്ക്ക് അയച്ചിട്ടുണ്ട്. ഞാനവളോട് ഇതിലെ ഗ്രെയിനുകൾ മാറ്റി
തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയ ആളിൻ്റെ വ്യക്തമായ മുഖം ലഭിക്കുമോ എന്ന് നോക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
നല്ലത്.
- എന്തെങ്കിലും കണ്ടെത്തിയാൽ അറിയിക്കൂ. - തീർച്ചയായും സർ.
എന്താണ് ഇഞ്ചക്ഷൻ നിരസിച്ചത്?
അത് നിങ്ങളെ സമാധാനമായി ഉറങ്ങാൻ സഹായിക്കും.
ഇല്ല.
എനിക്ക് എൻ്റെ കണ്ണുകൾ അടയ്ക്കാൻ പോലും ഭയമാണ്.
എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ.
പക്ഷേ എനിക്കിത് ചോദിക്കണം...
നല്ല ഓർമ്മയുള്ളപ്പോൾത്തന്നെ.
അതിന് കുഴപ്പമില്ലല്ലോ.
സംഭവിച്ചതെല്ലാം ആദ്യം മുതൽ എന്നോടു പറയൂ.
നളിനിയും ഞാനും...
രാത്രി ഷിഫ്റ്റിനു വരുന്നവർക്കായി കാത്തുനിൽക്കുകയായിരുന്നു...
വാച്ച് ടവറിനടുത്ത്.
ആ വട്ടുപെണ്ണ്...
എൻ്റെ ഫോണും കൊണ്ട് കളിക്കുകയായിരുന്നു.
ആദ്യം...
ഒരു വിചിത്രമായ മുരൾച്ച കേട്ടു.
ഞങ്ങൾ വല്ലാതെ ഭയന്നു.
പിന്നെ...
നളിനി എന്തോ കണ്ട് നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അവൾ ഭ്രാന്തുപിടിച്ച് ഓടാൻ തുടങ്ങി.
ഞാൻ അവളുടെ പിന്നാലെ ഓടി.
അവൾ കാലുതട്ടി മറിഞ്ഞുവീണു.
ഞാൻ ഓടിച്ചെന്ന് അവളെ നോക്കി.
അവൾക്ക് ബോധമില്ലായിരുന്നു.
അപ്പോൾ...
പെട്ടെന്ന്...
ആരോ എന്നെ പിന്നിൽ നിന്ന് വലിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.
അതുകഴിഞ്ഞ് എനിക്ക് ബോധമില്ലാതെയായി.
ഞാനാ മരത്തിൽ എങ്ങനെ എത്തി എന്ന് എനിക്ക് ഓർത്തെടുക്കാനാവുന്നില്ല.
അരളിപ്പൂവിൻ്റെ കടുത്ത ഗന്ധം എന്നെ ഉണർത്തി.
ഞാൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ...
അവളുടെ മുഖം...
എൻ്റെ മുഖത്തിന് അഭിമുഖമായിരുന്നു...
അത് വളരെ അടുത്തായിരുന്നു.
ചോരപുരണ്ട പല്ലുകൾ കാട്ടി...
അവളെന്നെ നോക്കി മുരണ്ടു.
അവളെന്നെ അവിടെവച്ചുതന്നെ കൊല്ലുമെന്ന് ഞാൻ കരുതി.
പക്ഷേ എനിക്ക് വീണ്ടും ബോധം പോയിക്കാണണം.
യേശുനാഥൻ.
അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ അനുഗ്രഹമാണ് നിങ്ങളെ സമയത്തിന് എൻ്റടുത്ത് എത്തിച്ചത്.
ഞാനൊരു ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെ പുലമ്പുകയാണെന്ന് കരുതുന്നു, അല്ലേ?
അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല.
നിങ്ങൾ ഒരു ആഘാതത്തിലാണ്.
നിങ്ങൾക്ക് ഭയവും ആശയക്കുഴപ്പവുമുണ്ട്.
നിങ്ങളുടെ മനസിന്‍റെ തോന്നലുകളാണ്.
ഇക്കാര്യങ്ങളൊന്നും സത്യമല്ല കാത്തി.
ഞാനൊരു വിഡ്ഢിയല്ല.
ആരെങ്കിലും ഒരു പ്രേതത്തിനെയോ പിശാചിനെയോ കണ്ടെന്നു പറഞ്ഞാൽ,
മറ്റുള്ളവർക്ക് അത് ഭ്രാന്തായി തോന്നും എന്നെനിക്കറിയാം.
പക്ഷേ...
നടന്നതെല്ലാം നിങ്ങളോട് സത്യസന്ധമായി പറയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
കാരണം, നിങ്ങളത് മനസ്സിലാക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതി.
കാരണം...
നിങ്ങളും ഒരു രൂപത്തെ കാണാറുണ്ട്, അല്ലേ?
ഇന്നും,
നിങ്ങളാ രൂപത്തെ കണ്ടു...
തടാകക്കരയിൽ വച്ച്, എൻ്റെ പിന്നിൽ, അല്ലേ?
- വേഗം പോകൂ. - എന്താ?
നിങ്ങളാരെയാണ് കാണുന്നത്?
- എന്നോട് പറയാൻ വയ്യെങ്കിൽ... - വിജി.
എൻ്റെ പ്രതിശ്രുതവധു.
അയാൾ വന്നപ്പോൾ ഇവൻ നേരെ അയാളുടെ മുന്നിൽച്ചെന്നു നിന്നു.
ഇവന്‍ ഒരു തമാശ പറയാൻ നോക്കുകയാണെടോ.
ശരി, എങ്കിൽ ഞാൻ ഇനി പോകുന്നതിനുമുമ്പ് അത് പറയാം.
ഋഷി.
- സർ. - എൻ്റെ മകളെ പരിചയപ്പെടൂ, വിജി.
- കണ്ടതിൽ സന്തോഷം. - ഹലോ.
അവളൊരു ഫോട്ടോഗ്രാഫറായിരുന്നു.
നല്ല കഴിവുള്ളവൾ.
അവൾ മിടുക്കിയും നന്നായി സൗഹൃദത്തോടെ പെരുമാറുന്നവളുമായിരുന്നു.
ഇത് എൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.
ഹേയ്.
നിങ്ങളുടെ മുഖം കൊള്ളാമല്ലോ.
ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ചിത്രമെടുക്കട്ടേ?
ഞങ്ങൾ പതിവായി പരസ്പരം കാണാൻ തുടങ്ങി.
സമയം പോകുന്നതറിയാതെ ഞങ്ങൾ മണിക്കൂറുകളോളം സംസാരിച്ചു.
ഞാൻ പ്രണയത്തിലാവുകയായിരുന്നു.
അവളെ പ്രണയിക്കാനാരംഭിച്ച കൃത്യമായ നിമിഷം പോലും...
എനിക്കോർമ്മയുണ്ട്.
പെട്ടെന്ന് എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ മറ്റെല്ലാ സംഭവങ്ങൾക്കും...
പ്രാധാന്യം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
മറ്റെല്ലാം വെറും നിസ്സാരമായിത്തോന്നി.
അവളൊഴികെ.
നിങ്ങൾക്കറിയാമോ,
പ്രേമിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോൾ, ആ ആദ്യദിനങ്ങളിൽ...
നമുക്ക് ഒന്നും വ്യക്തമായിരിക്കില്ല.
നമ്മുടെ വികാരങ്ങൾ...
മൂടൽമഞ്ഞുപോലെ വളരെ അവ്യക്തമായിരിക്കും.
ആ വ്യക്തിയോടുള്ള തീവ്രപ്രണയത്തിന് കീഴടങ്ങിയാൽ...
നമുക്ക് നമ്മുടെ...
കണ്മുന്നിലുള്ള വസ്തുക്കൾ പോലും കാണാനാകില്ല.
പക്ഷേ ഒരുദിവസം...
ആ മൂടൽമഞ്ഞ് മായും.
എന്താ സംസാരിക്കാനുള്ളത്?
ഇന്ന് എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു?
കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു.
രസകരമായ എന്തെങ്കിലും?
അധികമൊന്നുമില്ല.
ഹേയ് ഋഷി. നീ എവിടെയായിരുന്നു?
- ഹായ്. - ഹേയ്.
- ഹായ്. - നിന്നെ വിവാഹനിശ്ചയം കഴിഞ്ഞ് കണ്ടില്ലല്ലോ.
വിജിക്ക് വളരെയധികം അരക്ഷിതത്വബോധമുണ്ടായിരുന്നു.
നിർബന്ധവും.
ഞാൻ മറ്റൊരാളുടേതായിപ്പോകുമോ എന്നവൾ എപ്പോഴും ഭയന്നു.
അവൾക്കെന്നെ പൂർണ്ണമായും വിശ്വസിക്കാനായില്ല.
- നീ കാര്യമായിട്ടാണോ? - അതേ, കാര്യമായിട്ടാണ്.
ഞാനറിയാതെ അവൾ എനിക്കുവരുന്ന മെസ്സേജുകൾ വായിച്ചു.
ഞാൻ ആരോടാണ് സംസാരിക്കുന്നതെന്ന് അറിയണമായിരുന്നു.
ഞാൻ എവിടെ, ആരോടൊപ്പമാണ്
എന്നറിയാൻ അവൾ എന്നെ എപ്പോഴും ശല്യപ്പെടുത്തിത്തുടങ്ങി.
- ഇതാരാണ്? - അത് സ്വകാര്യ സന്ദേശമല്ല.
നീ കുറ്റം ചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കിൽ എന്നോടെന്താ പറയാത്തത്?
- എന്നെ വിശ്വാസമില്ലേ? ഒന്നുമില്ല. - നീ എന്താണ് ഒളിക്കുന്നത്?
എന്നാൽ, എൻ്റെ ജോലിയുടെ സ്വഭാവമനുസരിച്ച്, അവളോട് കാര്യങ്ങൾ പറയാനായില്ല.
എൻ്റെ മിക്കവാറും എല്ലാ ജോലികൾക്കും രഹസ്യസ്വഭാവം ആവശ്യമായിരുന്നു.
അവൾക്കത് മനസ്സിലാക്കാനായില്ല.
സത്യം പറ.
- ഇതിനുപിന്നിൽ ആരാണെന്ന് നിനക്കറിയാം. - എനിക്കറിയില്ല സർ.
- 12 മിസ് കോളുകൾ! - നീയെന്താ എടുക്കാഞ്ഞത്?
ഞങ്ങൾ മിക്കപ്പോഴും വഴക്കിട്ടു.
ഇത് കഴിഞ്ഞു വിജീ!
ഋഷി.
ഞാൻ ബന്ധം അവസാനിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
പക്ഷേ...
ഋഷി.
ഋഷി. ഞാൻ നിന്നെ മനഃപൂർവം അടിച്ചതല്ല.
എന്നോട് ക്ഷമിക്ക് ഋഷി, പ്ലീസ്.
ഋഷി, ഞാൻ സത്യമായും നിന്നെ അടിക്കണമെന്നു കരുതിയില്ല.
ഞാൻ നിന്നെ വിഷമിപ്പിച്ചതല്ല. ഞാൻ നിന്നെ വിഷമിപ്പിക്കില്ലെന്ന് നിനക്കറിയാം.
ദയവായി എന്നോടു ക്ഷമിക്കൂ.
ഞാൻ എന്തിനത് ചെയ്തു എന്ന് എനിക്കറിയില്ല.
ഋഷി, പ്ലീസ്.
- ഇത് കഴിഞ്ഞു. എന്നെ വിട്. - എനിക്ക് നീയില്ലാതെ ജീവിക്കാനാവില്ല.
ഇത് കഴിഞ്ഞു എന്നുപറയരുത്. ഋഷി, പ്ലീസ്.
പ്ലീസ് ഋഷി. അരുത്...
- എന്നെ വിട്ടേക്ക്. - ഋഷി, ഇത് കഴിഞ്ഞു എന്നുപറയരുത്.
ഋഷി, എന്നെ നോക്കൂ.
എന്നോട് സംസാരിക്കൂ ഋഷി.
പ്ലീസ് ഋഷി, എന്നെ നോക്കൂ.
- പ്ലീസ് ഋഷി, എന്നെ നോക്കൂ. - വിജീ.
ഋഷി.
- പ്ലീസ് ഋഷി. - എന്നെ വിടൂ.
നീ ഇവിടുന്ന് പോകൂ.
- ഋഷി, വേണ്ടാ. - പുറത്തു പോകാൻ.
ഋഷി, നീയെന്നെ തിരിച്ച് അടിച്ചോളൂ. അടിക്കൂ. പ്ലീസ്.
കടന്നു പോകൂ! എനിക്ക് നിൻ്റെ മുഖം കാണേണ്ട!
ഹേയ്, വിജീ!
നാശം! നിനക്ക് വട്ടാണോ? ഇതെന്തു ഭ്രാന്താണ്?
നിനക്ക് നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടോ?
എന്നോടു ക്ഷമിക്കൂ ഋഷി.
ക്ഷമിക്കൂ ഋഷി.
എന്നോടു ക്ഷമിക്കൂ ഋഷി.
ക്ഷമിക്കൂ.
ഋഷി, നീയെനിക്ക് മാപ്പുതന്നില്ലേ?
മാപ്പുതന്നെന്ന് പറയൂ ഋഷി.
ഋഷി...
പ്ലീസ്, എനിക്ക് മാപ്പുതന്നെന്ന് പറയൂ ഋഷി.
ഞങ്ങളുടെ ബന്ധം...
വൈകാരികമായി വളരെ പ്രക്ഷുബ്ധമായിരുന്നു.
കുറച്ചു ദിവസം ശാന്തമായിരിക്കും.
പിന്നെ അത് വീണ്ടും തുടങ്ങും.
ദിവസങ്ങൾ പോകെ, വഴക്കുകളുടെ എണ്ണം കൂടിക്കൂടിവന്നു.
ഒരുരാത്രി, അവളെന്നെ കാണാൻ വന്നു.
- ഋഷീ! - വിജീ!
വിജീ!
എല്ലാവരും പറഞ്ഞു വിജി മരിച്ചെന്ന്.
പക്ഷേ എനിക്കത് വിശ്വസിക്കാനോ,
സത്യം അംഗീകരിക്കാനോ ആയില്ല.
ഇല്ല, അവൾ മരിച്ചിട്ടില്ല. അവൾ ജീവനോടുണ്ട്.
- നോക്ക്. അവൾ അവിടെ നിൽപ്പുണ്ട്. - ഋഷി, പ്ലീസ്.
ഹേയ്, ഇല്ലെടോ, അവൾ ജീവനോടെ തന്നെയുണ്ട്!
നോക്ക്! വിജി അവിടെയുണ്ട്!
- വിജി മരിച്ചിട്ടില്ല. - ഇവനെന്താണീ പറയുന്നത്?
നീയെന്താണീ പറയുന്നത്? അവിടെ. നിനക്ക് കാണാനാവുന്നില്ലേ?
- വിജീ! അവൾ അവിടെത്തന്നെയുണ്ടെടോ! - ഒന്ന് കേൾക്ക് ഋഷി!
- ശാന്തനാകൂ. - ഹേയ്, അവൾക്ക് പരുക്കുണ്ട്!
സർ. അരുത് സർ!
വിജീ!
ഞാൻ കുറച്ചുനാൾ തെറാപ്പി എടുത്തു.
നിങ്ങൾ കാണുന്നത് ഒരു വിഭ്രാന്തിയാണ്.
നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് ഇപ്പോഴും അവൾ മരിച്ചെന്ന് കൂട്ടാക്കുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ.
വിജി സത്യതിൽ ജീവിച്ചിരുപ്പില്ല ഋഷി.
നിങ്ങളിങ്ങനെ സ്വയം നിഷേധിച്ച് ജീവിക്കരുത്.
നിങ്ങൾ യാഥാർത്ഥ്യം അംഗീകരിച്ചില്ലെങ്കിൽ,
അതിൽനിന്ന് പുറത്തുവരാനാകില്ല.
ഞാനിത് നിങ്ങളോടു പറയുന്നതിനു കാരണം...
നമ്മുടെ തലച്ചോറിന് വിചിത്രമായ ഭാവനകൾ നടത്താനുള്ള കഴിവുണ്ട്.
പ്രത്യക്ഷത്തിൽ ഇല്ലാത്ത കാര്യങ്ങളാണ് കാണുന്നതെങ്കിലും,
അവ സത്യമാണെന്ന് അത് നമ്മെ വിശ്വസിപ്പിക്കുന്നു.
പക്ഷേ അത് വെറുമൊരു വിഭ്രാന്തിയാണ്.
വനരച്ചിയെപ്പറ്റിയുള്ള കഥയും ഒരു നാടകമാണ് കാത്തി.
കൊലയാളികൾ നമ്മെ പറ്റിക്കാൻ നോക്കുകയാണ്.
നമ്മൾ അതിൽ വീഴരുത്.
തുളസീ.
തുളസീ!
ഇവൾ എവിടെപ്പോയി?
തുളസീ!
മോളേ!
ഇവൾ എവിടെപ്പോയിക്കാണും?
തുളസീ!
വാതിൽ അടച്ചിരിക്കുകയാണല്ലോ.
ഇവൾ എവിടെപ്പോയി?
മോളേ!
എൻ്റെ ദൈവമേ.
ഹൃദയത്തിൽ മായം കാട്ടും ബിംബം നിൻ കൺമുന്നിൽ മായില്ല!
കാണാ കടങ്കഥകൾക്കുത്തരം കാലം പറയുമോ?
ചുറ്റിവരും ഇരുട്ടിലെ നിഴൽ വേട്ടകൾ
നിശബ്ദത അലയടിക്കുമ്പോൾ ഒടുങ്ങുമോ?
നിലയ്ക്കാതെ നീണ്ടുകിടക്കും പാതകൾ ആ ചക്രം നാം മുറിയ്ക്കണം!
യന്ത്രത്തിൻ നീണ്ട നിഴൽ വീഴുന്നു
ഒരു പാവക്കൂത്ത്, പ്രേതങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ
നിൻ്റെ വികാരങ്ങൾ നിത്യലഹരിയിൽ നൃത്തമാടട്ടെ അറിയാത്തതിനെ ആലിംഗനം ചെയ്ത് മുക്തിനേടൂ!
ഉത്തരമില്ലാ പുരാവൃത്തങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയ സത്യങ്ങൾ
ദുരൂഹ മായാരൂപങ്ങൾ എല്ലാം മാഞ്ഞുപോകുമോ?
ഉപശീർഷകം വിവർത്തനംചെയ്തത് ശ്രീദേവി പിള്ള
ക്രിയേറ്റീവ് സൂപ്പർവൈസർ വിജേഷ് സി.കെ