చెన్నై 3 సం. వెనక
నా మనసు అన్వేషించేది నిన్నే
నా మనసుకు మత్తునిచ్చే మందువు నువ్వే
సాగిపోయే నిశ్శబ్దం పొడవువు నువ్వే
ఇక్కడకు ఎందుకు వచ్చావు, ఇంటికి వెళ్ళు!
నేను వెళ్ళను!
నన్ను ఎందుకు ఇలా చులకనగా చూస్తూ దూరం పెడుతున్నావు?
పిచ్చిగా మాట్లాడవద్దు విజి.
ఇక్కడ ఏం జరగబోతోందో నీకు తెలియదు.
విజి. ప్లీజ్, విను. ఇక్కడ సురక్షితం కాదు.
ప్లీజ్, వెళ్ళు.
జ్ఞాపకాల స్వర సమ్మేళనానివి, ఎందుకు వెళ్ళిపోయావు?
ఓహ్, నేను కన్న ఆ ప్రణయ స్వప్నాలు
ఎందుకు కల్లలుగా మారిపోయాయి?
వజ్రాలలాంటి నీ కళ్ళలో నీ ప్రేమ ప్రతిఫలిస్తుండగా,
దానిని ఎందుకు రాయితో పగలగొట్టావు, నన్ను ఇలా చేశావు?
ఓహ్, ప్రేమ విషంగా మారిపోయింది,
అది ఎందుకు నన్ను బంధించి, జైలులో పెట్టింది?
వజ్రాలలాంటి నీ కళ్ళలో నీ ప్రేమ ప్రతిఫలిస్తుండగా,
ఎందుకు దానిని రాయితో పగలగొట్టావు, నన్నిలా చేశావు?
ఓహ్, ప్రేమ విషంగా మారిపోయింది,
నేను 5 నిమిషాలలో వస్తాను.
సారీ సార్.
రిషి!
విజి!
ఇక్కడనుంచి వెళ్ళు!
ఏయ్!
విజి!
ఇన్స్పెక్టర్ రిషి
- ఏయ్. - హాయ్.
- ఎప్పుడు వచ్చావు? - ముందు బస్‌లో.
ఎందుకు?
రాకపోతే ఎలా స్పందిస్తావో చూద్దామనుకున్నాను.
మంచిది.
ఎందుకు శ్రమ? క్యాబ్‌లో వచ్చేదానిని కదా.
ఎందుకు? నాతో బండిపై రావటానికి భయమా?
నాకు పోలీసులంటే భయం.
నిజంగానా?
ఆంటీ, అదే కాదు. కాలేజ్ సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలలో,
మేము తళుక్కుమనే బట్టలు, అదిరిపోయే మేకప్ వేసుకుని డాన్స్ చేశాం.
ఆ రోజు భలే సరదాగా గడిచింది.
మేము ఏం ఆలోచిస్తున్నామో తెలియదు. ఆ సంగతులన్నీ ఇప్పుడు ఎందుకు?
అప్పుడు చాలా సరదాగా ఉండేది.
రా, వీళ్ళకు డాన్స్ స్టెప్పులు చూపుదాము.
వద్దు వద్దు. అమ్మా, అమ్మా.
- రా. - వెళ్ళు.
హీరా.
ఈ బహుమతి ఏమిటి?
- ఏమిటిది? - చూడు.
గాలికి ఊగే గంటలా?
చాలా బాగుంది.
చాలా పెళుసుగా ఉంది.
అవును.
జాగ్రత్తగా చూసుకో, లేకపోతే విరిగిపోతుంది.
ఎక్కడైనా వేలాడదీసి చూద్దాం.
అందంగా ఉంది.
నేను కూడా బహుమతి తెచ్చాను.
ఏమిటది?
దీనిని సరిగ్గా ప్యాక్ చేయలేదు సారీ.
- ఏమిటిది... చీరా? - నీకు నచ్చిందా?
- నేను ఎప్పుడూ కట్టుకోలేదు. - నిజమా?
అయితే ఇప్పుడు కడదాము.
- ఇప్పుడా? - అవును. రా, రా.
నేను చెప్పాను కదా? నీ అందాన్ని ఇనుమడింపజేసింది.
హీరా.
అది ఏమిటి?
హీరా. నేను అనుకున్నాను...
మనం...
సారీ.
యమునా.
ఇవాళ కూడా నాతో మాట్లాడవా?
సరే యమునా.
నిన్ను మళ్ళీ ఇబ్బంది పెట్టను.
ఇకనుంచి ఫోన్ చేయను, ఇబ్బంది పెట్టను.
నువ్వు విడిపోవాలని అనుకుంటే...
విడాకుల పత్రాలపై నేను సంతకం చేస్తాను.
సార్, టీ తీసుకోండి.
- కొద్దిగా పంచదార వెయ్. - ఇదిగో.
మంగై గురించి విచారించావా?
విచారించాను.
ఆమె ఒక నృత్య రూపకంలో నటిస్తోంది సార్. డ్రామా బృందంవారు దానిని నిర్ధారించారు.
ఆ వీడియోలో అమ్మాయి విషయం ఏమైనా?
దాని గురించి తనను అడిగాను సార్. ఆమె గట్టిగా తోసిపుచ్చింది.
ఆ రోజు రాత్రి ఇంటినుంచి బయటకు రాలేదంది.
ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉంటానందా?
అంటే దానిని నిర్ధారించటానికి ఎవరూ లేరు.
మనకు సంబంధించినంతవరకు, మంగై ఇంకా అనుమానితురాలు.
చెప్పు సత్యా.
- హలో. - హలో.
హలో. నా మాట వినబడుతోందా?
- వినబడుతోంది సత్యా. - ఏమీ అనుకోవద్దు.
క్యాతీ గెస్ట్ హౌస్‌కు తిరిగివచ్చిందా?
తెలియదు.
వేరే ఏదో పనికి పిలిచారని ఇవాళ ఉదయం నాకు చెప్పింది.
ఎందుకు, ఏం జరిగింది?
ఆమె, మరో గార్డ్ తమ షిఫ్ట్ తర్వాత ఆఫీసుకు రావాల్సి ఉంది.
వాళ్ళు ఇంకా తిరిగిరాలేదు.
వాళ్ళ ఫోన్‌లు కలవటంలేదు.
చిన్నమలై వెళుతున్నానని చెప్పింది.
అక్కడ చూశాము. వాళ్ళు అక్కడనుంచి బయలుదేరారు.
వాళ్ళను పెరియకుళి ప్రాంతంలో చూశామని కొందరు చెప్పారు.
అందుకే చూడటానికి వచ్చాం, ఇక్కడ లేరు.
- మీరు ఎక్కడ? - పెరియకుళి వాచ్ టవర్ పక్క ఉన్నాను.
సరే.
క్యాతీ!
నళినీ!
క్యాతీ!
నళినీ!
క్యాతీ!
సార్!
ఆమెకు ఊపిరాడుతోంది సార్.
కంట్రోల్ రూమ్. గార్డ్ నళిని దొరికింది. వాచ్ టవర్‌కు ఉత్తరంగా,
అర కి.మీ. దూరంలో, మాకు వైద్యుడు కావాలి.
ఓకే సార్. ఓవర్.
క్యాతీ మనసు ఆమె ప్రియుడి ఆలోచనలతో నిండిపోయి ఉన్నట్లుంది.
ఆయన ఎవరో తెలుసా? ఆ ఒంటికన్ను ఇన్స్పెక్టర్.
ఏయ్ నళినీ, పిచ్చి మాటలు ఆపవే!
- నా ఫోన్ ఇచ్చెయ్. - అయితే, నా ప్రశ్నకు బదులివ్వు.
అతను నిన్ను చూస్తే నవ్వుతాడా?
అతను నిన్ను చూస్తూ ఉంటే నీకు ఎలా అనిపిస్తోంది?
నీ ఒంట్లో జివ్వుమని కరెంట్ ప్రసారమవుతోందా?
క్యాతీ కాటుక, లిప్‌స్టిక్ కూడా పెట్టుకుంటోంది తెలుసా?
ఏయ్, నోరు ముయ్యవే. నేను లిప్‌స్టిక్ ఎప్పుడూ పెట్టుకోలేదు.
ఈ వీడియోను ఆ ఇన్స్పెక్టర్ కు ఖచ్చితంగా పంపుతాను.
దేముడా. వద్దు. ఏయ్!
దయచేసి నన్ను ఇబ్బంది పెట్టకే.
నా ఫోన్ ఇచ్చెయ్.
- తప్పకుండా అతనికి పంపుతాను! - వద్దు.
వద్దు, అలా చేస్తే నిన్ను చంపుతాను!
నళినీ!
ఆ శబ్దం ఏమిటి?
ఆ వింత శబ్దం ఏమిటి?
నళినీ, ఆగు!
అది ఏమిటి?
ఏయ్!
నళినీ, లెగువు.
నళినీ!
క్యాతీ!
రిషి, నేను ఇటు వెతుకుతాను, మీరు అటు చూడండి.
ఎక్కువ దూరం వెళ్ళవద్దు. పది నిమిషాలలో రండి.
సరే.
క్యాతీ!
క్యాతీ...
క్యాతీ!
ఏయ్, క్యాతీ! లెగువు!
క్యాతీ, కళ్ళు తెరువు. ప్లీజ్.
శాంతించు. శాంతించు.
నావైపు చూడు. నన్ను చూడు.
క్యాతీ! క్యాతీ! నన్ను చూడు.
నేను, రిషిని. రిషి. క్యాతరిన్. క్యాతరిన్, శాంతించు.
నేను. నేను. రిషిని.
నన్ను చూడు. నన్ను చూడు.
నేను ఇక్కడే ఉన్నాను. ఫరవాలేదు. ఫరవాలేదు.
ఫరవాలేదు.
శాంతించు.
నువ్వు సురక్షితంగా ఉన్నావు. నేను ఉన్నాను.
నేను ఉన్నాను.
ఒక్కటి మాత్రం నిజం.
అది మంగై కాదు, వేరే ఎవరో.
మంగై ఇంకా మన కస్టడీలోనే ఉందా?
ఆ ముఖం సరిగ్గా కనబడటంలేదా?
చాలా చీకటిగా, చుక్కలుగా ఉంది.
ఆమె బాగానే ఉంది, భౌతికంగా.
ఇంజెక్షన్ తీసుకోవటానికి నిరాకరిస్తోంది.
ఆమె నిద్రపోవటానికి కొన్ని మాత్రలు ఇచ్చాను.
- అవైనా వేసుకోమని చెప్పండి. - అలాగే డాక్టర్. ధన్యవాదాలు.
వీలైతే క్యాతీతో మాట్లాడి,
ఆమెను అపహరించినవారిలో ఎవరినైనా గుర్తుపడుతుందేమో అడుగుదాము.
ఆమె ఎవరినైనా గుర్తుపడితే...
ఉండండి.
సరే, వస్తున్నాను.
దీని గురించి స్టేషన్‌లో చెప్పాము.
డీఎఫ్ఓ మన ఆఫీసుకు వస్తున్నాడు.
నేను అక్కడికి వెంటనే వెళ్ళాలి.
- సరే. వెళ్ళండి. - సరే.
- క్యాతీతో మాట్లాడతాను. - రేపు ఫోన్ చేస్తాను.
సార్.
ఈ వీడియోను చిత్రకు పంపాను. ఆ చుక్కలను తగ్గించి కిడ్నాపర్ ముఖం
స్పష్టంగా కనబడటేటట్లు చేయగలదేమోనని అడిగాను.
మంచిది.
- ఏమైనా తెలిస్తే నాకు చెప్పు. - అలాగే సార్.
ఇంజెక్షన్ ఎందుకు వద్దన్నావు?
అది కేవలం నువ్వు నిద్రపోవటానికే.
వద్దు.
నాకు కళ్ళు మూసుకోవటానికి కూడా భయం వేస్తోంది.
ఏమీ అనుకోవద్దు.
నువ్వు మళ్ళీ మర్చిపోకముందే...
అడగటం మంచిదని.
నీకు ఫరవాలేదని అనుకుంటున్నాను.
ఏం జరిగిందో మొదటనుంచి చెప్పు.
నళినీ, నేను...
నైట్ షిఫ్ట్ గార్డులకోసం ఎదురు చూస్తున్నాము...
వాచ్ టవర్ పక్కన.
ఆ పిచ్చి పిల్ల...
నా ఫోన్‌తో ఏదో సరదాగా ఆడుతోంది.
మొదట...
ఏదో గుర్రుమని శబ్దం వినబడింది.
మేము భయపడ్డాము.
ఆ తర్వాత...
నళిని దేనినో చూసి అరవటం ప్రారంభించింది.
తను పరిగెత్తడం ఆరంభించింది.
నేను ఆమె వెంట పరిగెత్తాను.
ఆమె ఏదో తట్టుకుని కింద పడింది.
నేను వెళ్ళి ఆమెను చూశాను.
ఆమె స్పృహ తప్పి పడిఉంది.
తర్వాత...
ఉన్నట్టుండి...
నన్ను ఎవరో వెనక నుంచి లాగుతున్నట్లు అనిపించింది.
ఆ తర్వాత నాకు స్పృహ తప్పినట్లుంది.
ఆ చెట్టు దగ్గరకు ఎలా వెళ్ళానో నాకు గుర్తు లేదు.
ఘాటైన గన్నేరు పువ్వుల వాసనతో మేలుకున్నాను.
కళ్ళు తెరవగానే...
ఆమె ముఖం...
నా ముఖానికి దగ్గరగా ఉంది...
చాలా దగ్గరగా.
తన భయంకరమైన కోరలతో...
నన్ను చూసి గుర్రుమంది.
నన్ను అక్కడే చంపుతుందేమో అని అనుకున్నాను.
కానీ నాకు మళ్ళీ స్పృహ తప్పినట్లుంది.
ఏసు ప్రభువా.
సరైన సమయానికి ప్రభువే మిమ్మల్ని నా దగ్గరకు పంపాడు.
నేను పిచ్చిదానిలాగా అరుస్తున్నానని అనుకున్నారు కదా?
అలా ఏమీ లేదు.
నువ్వు ఒక షాక్‌లో ఉన్నావు.
భయం వలన గందరగోళంలో ఉన్నావు.
నీ మనస్సు నిన్ను ఏమారుస్తోంది.
ఇవి అన్నీ నిజం కాదు క్యాతీ.
నేను పిచ్చిదానిని కాదు.
ఎవరైనా దెయ్యం, భూతాన్ని చూశాము అంటే,
మిగిలినవారికి అది వెర్రిలా ఉంటుందని తెలుసు.
కానీ...
నేను చూసినదంతా నిజాయితీగా మీకు చెప్పాను.
మీరు అర్థం చేసుకుంటారని అనుకున్నాను.
ఎందుకంటే...
మీకు కూడా దెయ్యం కనిపించింది, కదా?
ఇవాళ కూడా,
మీరు చెరువుగట్టు దగ్గర...
నా వెనక దెయ్యాన్ని చూడలేదా?
- వెంటనే వెళ్ళిపో. - ఏమిటి?
మీరు ఏమి చూశారు?
- నాకు చెప్పాలని లేకపోతే... - విజి.
నాకు కాబోయే భార్య.
అతను వచ్చినప్పుడు, వీడు అతని దగ్గరకు వెళ్ళాడు.
జోక్ చెప్పాలని చూస్తున్నాడు.
సరే. ఈసారి నేను వెళ్ళేముందు నీకు చెబుతాను.
రిషి.
- సార్. - నా కూతురు విజి.
- మిమ్మల్నికలవటం సంతోషం. - హలో.
ఆమె ఒక ఫోటోగ్రాఫర్.
చాలా ప్రతిభావంతురాలు.
తెలివిగలది, మంచిది, స్నేహశీలి.
ఇది నాకు ఇష్టమైన ఫోటోలలో ఒకటి.
ఏయ్.
మీది అందమైన ముఖం.
మిమ్మల్ని ఫోటో తీయవచ్చా?
మేము తరచూ కలుసుకోసాగాము.
మేము గంటల తరబడి మాట్లాడుతుంటే, సమయమే తెలిసేది కాదు.
నేను ప్రేమలో పడ్డాను.
ప్రేమలో పడిన ఆ నిర్దేశిత సమయం...
నాకు స్పష్టంగా గుర్తుంది.
ఉన్నట్టుండి, నా జీవితంలో మిగిలిన విషయాలు అన్నీ...
ప్రాధాన్యతను కోల్పోయాయి.
మిగిలినవేమీ ముఖ్యమైనవిగా అనిపించలేదు.
ఆమె తప్ప.
నీకు తెలుసా,
ప్రేమలో పడినప్పుడు, ఆ మొదటి కొన్ని రోజులు...
మనకు ఏమీ స్పష్టంగా ఉండదు.
మన భావాలు...
చాలా ముసకగా, పొగకమ్మినట్లుంటాయి.
ప్రేమించే వ్యక్తిపై అపార ప్రేమ కారణంగా...
మన ఎదుట ఉన్న విషయాలను కూడా...
మనం గమనించము.
కానీ ఒకరోజు...
ఆ పొగమంచు విడిపోతుంది.
ఏమైనా మాట్లాడాలా?
నీ రోజు ఎలా గడిచింది?
బాగానే ఉంది.
ఏమైనా ఆసక్తిగా ఉందా?
ఏమీ లేదు.
ఏయ్ రిషీ. ఏమైపోయావు?
- హాయ్. - ఏయ్, హాయ్.
- హాయ్. - నిశ్చితార్థం తర్వాత కనబడనేలేదు.
విజి చాలా అభద్రతగా, నేను తనకే చెందాలి అని
భావించింది.
నన్ను ఎవరో లాగేసుకుంటున్నారని ఆమె కంగారు పడింది.
నన్ను పూర్తిగా నమ్మలేకపోయింది.
- నిజంగా అంటున్నావా? - నిజంగా, అవును.
నాకు తెలియకుండా నా మెసేజిలు చదివేది.
ఎవరితో మాట్లాడుతున్నానని ఆసక్తిగా చూసేది.
నేను ఎవరితో ఉన్నాను,
ఎక్కడకు వెళ్ళాను అని అడుగుతూ పీడించటం మొదలుపెట్టింది.
- ఇది ఎవరు? - ఇది వ్యక్తిగత మెసేజ్ కాదు.
తప్పు చేయకపోతే నాకు ఎందుకు చెప్పటంలేదు?
- నన్ను నమ్మవా? ఏమీ లేదు. - ఏమి దాస్తున్నావు?
ఉద్యోగధర్మం రీత్యా, కొన్ని విషయాలు చెప్పలేకపోయేవాడిని.
నా పనులు అన్నిటికీ రహస్యంగా ఉండటం ముఖ్యం.
దానిని ఆమె అర్థం చేసుకునేది కాదు.
నిజం చెప్పు.
- వెనక ఎవరున్నారో నీకు తెలుసు. - తెలియదు సార్.
- 12 మిస్డ్ కాల్స్! - ఎందుకు బదులివ్వలేదు?
చాలా గొడవలు పడేవాళ్ళం.
ఇక చాలు విజి!
రిషి.
ఆ సంబంధం ముగించాలని నిర్ణయించుకున్నాను.
కానీ...
రిషి.
రిషి. నిన్ను కొట్టాలన్నది నా ఉద్దేశ్యం కాదు రిషి.
నన్ను మన్నించు. రిషీ, ప్లీజ్. నన్ను మన్నించు రిషి.
నిన్ను నొప్పించటం నాకు ఇష్టం ఉండదు.
రిషి, నిజంగా నిన్ను కొట్టాలని అనుకోలేదు.
దయచేసి క్షమించు.
నేను తెలియక, ఏదో చేశాను.
రిషి, ప్లీజ్. రిషి.
- అయిపోయింది. వదిలెయ్. - నీవు లేకుండా బతకలేను.
అయిపోయింది అని అనవద్దు. రిషీ, ప్లీజ్.
ప్లీజ్ రిషి. వద్దు...
- నన్ను వదిలివెళ్ళు. - రిషీ, అలా అనవద్దు.
రిషీ, నన్ను చూడు. రిషీ, నన్ను చూడు.
నాతో మాట్లాడు రిషి.
ప్లీజ్ రిషీ, నన్ను చూడు. ప్లీజ్.
- ప్లీజ్ రిషి. నన్ను చూడు. - విజి.
రిషి.
- రిషి. ప్లీజ్, రిషి. - నా నుంచి లెగువు.
ఇక్కడనుంచి వెళ్ళిపో.
- రిషి, వద్దు. - బయటకు వెళ్ళు!
రిషి, నన్ను తిరిగికొట్టు. నన్ను కొట్టు. ప్లీజ్.
వెళ్ళిపో. ఇక్కడనుంచి వెళ్ళు! నీ ముఖం చూడాలని లేదు!
ఏయ్, విజి!
ఛీ! నీకు పిచ్చా? ఈ వెర్రితనం ఏమిటి?
నీకు మతిపోయిందా?
నన్ను మన్నించు రిషి.
సారీ రిషి.
నన్ను మన్నించు రిషి.
నన్ను మన్నించు.
రిషీ, నన్ను క్షమించలేదా?
రిషి, నన్ను క్షమించావు, కదా?
నన్ను మన్నించానని చెప్పు రిషి.
రిషి...
నన్ను మన్నించానని చెప్పు రిషి.
మా సంబంధం...
విపరీతమైన ఉద్వేగాలతో నిండిఉండేది.
కొన్ని రోజులు ప్రశాంతంగా ఉండేది.
తర్వాత మళ్ళీ మొదలు.
రోజులు గడిచే కొద్దీ, గొడవల సంఖ్య పెరిగింది.
ఒక రాత్రి, తను నన్ను కలవటానికి వచ్చింది.
- రిషి! - విజి!
విజి!
విజి చనిపోయిందని అందరూ చెప్పసాగారు.
కానీ నేను నమ్మలేకపోయాను.
దానిని అంగీకరించలేకపోయాను.
లేదు, ఆమె చనిపోలేదు. ఆమె బతికే ఉంది.
- చూడు. ఆమె అక్కడ నిలబడి ఉంది. - రిషి, ప్లీజ్.
ఏయ్, లేదు, ఆమె బతికే ఉంది!
చూడు! విజి అక్కడే ఉంది!
- విజి చనిపోలేదు. - అతను ఏమంటున్నాడు?
ఏమంటున్నావు? అక్కడే. మీకు కనబడటంలేదా?
- విజి! ఆమె అక్కడే ఉందిరా! - ప్లీజ్ విను రిషి!
- శాంతించు. - ఏయ్, ఆమె గాయపడిఉంది!
ఆమెకు రక్తం కారుతోంది. డాక్టర్‌ను పిలువండి, త్వరగా!
విజి!
కొంతకాలం చికిత్స పొందాను.
మీరు చూసేది ఒక భ్రాంతి.
మీ మనస్సు ఆమె చావును ఇంకా అంగీకరించలేదు. అందుకే ఇలా జరుగుతోంది.
విజి చనిపోయింది రిషి.
మీరు దానిని తోసిపుచ్చుతూ ఉండలేరు.
మీరు వాస్తవాన్ని అంగీకరిస్తే,
మెల్లగా దానినుంచి బయటకు వస్తారు.
ఇదంతా నీకు ఎందుకు చెబుతున్నానంటే,
మన మనస్సుకు తీవ్రమైన ఊహలను ఊహించే శక్తి ఉంది.
అక్కడ లేనిదానిని మనకు కనిపించినా,
అది నిజమేనని మనల్ని నమ్మిస్తుంది.
కానీ అది ఒక భ్రాంతి మాత్రమే.
వనదేవత కథ కూడా ఒక నాటకం క్యాతీ.
హంతకులు మనల్ని అందరినీ ఏమార్చటానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు.
దానిలో మనం పడకూడదు.
తులసి.
తులసి!
ఎక్కడకు వెళ్ళింది?
తులసి!
అమ్మాయ్!
ఎక్కడకు పోయి ఉంటుంది?
తులసి!
తలుపు గడి వేసే ఉంది.
ఎక్కడకు వెళ్ళి ఉంటుంది!
బంగారం!
అమ్మడూ!
ఓరి దేవుడా.
మనసు చూపిన ఎండమావి నీ కళ్ళముందే మాయమైపోదా!
అంతుపట్టని ఈ చిక్కుముడిని కాలమైనా పరిష్కరిస్తుందా?
చీకటిలో నీడల వెనక పరుగు ఎప్పటికైనా ఆగుతుందా
అంతటా కమ్ముకున్న భయంకరమైన నిశ్శబ్దం ఎప్పటికి ఆగుతుంది?
ఎడతెగకుండా సాగే ప్రయాణం అనే ఈ విషవలయాన్ని మనం ఛేదించాలి!
కుతంత్రం యొక్క నీడ పొడవుగా ఉంటుందా?
ఆత్మలతో కూడిన ఒక తోలుబొమ్మలాట
నీ మోహాలను ఆనందంతో నాట్యం చేయనియ్, అదృశ్యశక్తిని కావలించుకో, నీకు విముక్తి!
పరిష్కరించబడని చిక్కుముడులు వెలికిరాని సత్యాలు
ఆ రహస్యం వెనక ఉన్న దెయ్యాలు ఎప్పటికైనా అంతరిస్తాయా?
సబ్‌టైటిల్ అనువాద కర్త శ్రవణ్
క్రియేటివ్ సూపర్‌వైజర్ శిరీష దర్భా