เจนไน สามปีที่แล้ว
เธอคือจุดหมายของใจที่ล่องลอยดวงนี้
เธอคือยาที่มารักษาจิตวิญญาณ
เธอคือความเงียบที่ทอดยาว...
มาที่นี่ทำไม กลับบ้านไปเดี๋ยวนี้
ฉันไม่ไป
คุณเมินฉันแล้วทิ้งขว้างฉัน อย่างกับขยะได้ยังไง
อย่าพูดจาเหลวไหล วิจี
คุณไม่รู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นที่นี่
วิจี ฟังผมนะ ที่นี่ไม่ปลอดภัย
ออกไปเถอะ
ช่วงเวลาอันดูดดื่ม ใยจากไปตลอดกาล
โอ้ ฝันหวานที่ฉันเฝ้าเสาะหา
ใยจืดจางไปกับความบาดหมาง
รักของเธอที่สะท้อนอยู่ ในดวงตางดงามราวหยาดเพชร
ใยแตกสลายสิ้นไป ฉันทำได้เพียงทอดถอนใจ
โอ้ รักหวานกลายเป็นพิษขม
ใยกักขังฉันไว้ในห้องลงทัณฑ์นี้เล่า
รักของเธอที่สะท้อนอยู่ ในดวงตางดงามราวหยาดเพชร
ใยแตกสลายสิ้นไป ฉันทำได้เพียงทอดถอนใจ
โอ้ รักหวานกลายเป็นพิษขม
เดี๋ยวฉันกลับมาในห้านาทีค่ะ
ขอโทษค่ะ
ริชี
วิจี
ออกไปจากที่นี่
เฮ้ย
วิจี
ริชี สืบคดีหลอน
- ว่าไง - หวัดดี
- มาถึงเมื่อไหร่น่ะ - รถเที่ยวก่อนหน้านี้
ทำไมล่ะ
ฉันอยากเห็นว่าเธอจะทำยังไงถ้าฉันไม่มา
ก็ได้
ลำบากมาทำไมเนี่ย ฉันนั่งแท็กซี่ก็ได้
ทำไม ไม่กล้าซ้อนมอเตอร์ไซค์ฉันเหรอ
ฉันกลัวตำรวจต่างหาก
จริงเหรอ
คุณป้าคะ ในงานเทศกาลศิลปะที่มหาวิทยาลัย
เราแต่งหน้าสีฉูดฉาดบาดใจ กับใส่ชุดวิ้งวับเต้นรำกัน
วันนั้นสนุกสุดๆ เลย
ไม่รู้นะว่าตอนนั้นเราคิดอะไรอยู่ มาพูดเรื่องน่าอายนั่นตอนนี้ทำไมเนี่ย
ก็สมัยนั้นมันสนุกมากเลยนี่นา
มาเร็ว เต้นโชว์พวกเขากันเถอะ
ไม่เอาๆ แม่คะ
- เถอะน่า - ไปเต้นกับเธอสิ
ฮีร่า
ของขวัญอะไรน่ะ
- อะไรเหรอ - ลองดูสิ
กระดิ่งลมเหรอ
น่ารักจังเลย
ดูบอบบางมากเลยนะ
ใช่
งั้นก็ดูแลดีๆ นะ ไม่งั้นมันจะพัง
ลองแขวนดูดีไหมว่าจะเป็นยังไง
สวยดีนะ
ฉันก็มีของมาให้เธอด้วย
อะไรเหรอ
ฉันห่อของขวัญสวยๆ ให้ไม่ทัน โทษทีจ้ะ
- อะไรน่ะ ส่าหรีเหรอ - ชอบไหม
- ฉันไม่เคยห่มส่าหรีมาก่อน - จริงเหรอ
งั้นลองห่มดูตอนนี้เลยสิ
- ตอนนี้เนี่ยนะ - จ้ะ เร็วเข้าๆ
บอกแล้วไง มันทำให้เธอยิ่งสวยขึ้นนะ
ฮีร่า
เมื่อกี้มันอะไร
ฮีร่า ฉันนึกว่าเธอ...
เรา...
ขอโทษนะ
ขอโทษ
ยมุนา
วันนี้ก็ไม่ยอมคุยกับผมเหรอ
ก็ได้ ยมุนา
ผมจะไม่กวนใจคุณอีก
ผมจะไม่โทรไปรบกวนคุณอีกแล้ว
ถ้าคุณอยากแยกทางกัน
ผมจะเซ็นใบหย่าให้ถ้าคุณต้องการ
ชาได้แล้วครับ
- ขอชาขิงอีกถ้วยครับ - นี่ครับ
คุณได้สอบถามเรื่องมังไคไหม
ถาม
เธอเป็นนักแสดงละครรำจริงๆ ครับ คนในคณะละครยืนยันแล้ว
แล้วคลิปในกล้องดักถ่ายสัตว์ล่ะ
ผมถามเธอแล้วครับ เธอปฏิเสธชัดเจน
เธอบอกว่าคืนนั้นเธอไม่ได้ออกนอกบ้าน
เธอบอกว่าอยู่บ้านคนเดียวใช่ไหม
แปลว่าไม่มีใครยืนยันเรื่องนั้นได้
เท่าที่เรารู้ มังไคยังเป็นผู้ต้องสงสัยอยู่
ครับ สาธยะ
- ฮัลโหล - ฮัลโหล
ฮัลโหล ได้ยินผมไหม
- ได้ยิน สาธยะ - ขอโทษที่รบกวนนะครับ
แคธีกลับไปที่บ้านพักรับรองรึยัง
ไม่รู้สิ
เมื่อเช้าเธอบอกผมว่าเธอมีงานอื่น
ทำไม เกิดอะไรขึ้น
พวกเขาควรจะรายงานตัว ที่สำนักงานหลังจากเลิกงานแล้ว
แต่พวกเขายังไม่กลับมาเลย
เราติดต่อพวกเขาไม่ได้
เธอบอกผมว่าเธอกำลังไปจินนามาลัย
เราตรวจสอบที่นั่นแล้ว พวกเขาออกมาได้สักพักแล้ว
มีคนอ้างว่าเห็นพวกเขา แถวๆ เขตเปริย์กุลี
เราก็เลยมาดู แต่พวกเขาไม่อยู่ที่นี่
- ตอนนี้คุณอยู่ไหน - ใกล้ๆ หอสังเกตการณ์เปริย์กุลี
ตกลง
แคธี
นลินี
แคธี
นลินี
แคธี
หัวหน้า
เธอยังหายใจอยู่ครับ
ห้องควบคุม เราพบผู้พิทักษ์นลินีแล้ว เราต้องการหมอ
ทางเหนือของหอสังเกตการณ์ เปริย์กุลีครึ่งกิโลเมตร เปลี่ยน
ได้ครับ เปลี่ยน
ดูเหมือนแคธีของเรา ใจเต้นระรัวทุกทีที่คิดถึงแฟนนะ
จะใครซะอีกล่ะ สารวัตรตาเดียวสุดหล่อคนนั้นไง
นี่ นลินี เลิกเหลวไหลซะที
- เอามือถือฉันคืนมานะ - งั้นก็ตอบคำถามฉันก่อนสิ
เขายิ้มให้ทันทีที่เห็นเธอเลยไหม
เธอรู้สึกยังไงเวลาเขามองเธอไม่วางตา
รู้สึกวาบหวิวไปทั้งตัวเลยรึเปล่า
สังเกตไหมว่า แคธีเริ่มทาอายไลเนอร์กับลิปสติกด้วย
นี่ หุบปากนะ ฉันไม่เคยทาลิปสติก
ฉันจะส่งวิดีโอนี่ให้สารวัตร
ตายแล้ว อย่านะ นี่
อย่าให้ฉันต้องขายหน้าเลยนะ
เอามือถือฉันคืนมา
- ฉันจะส่งให้เขาแน่ๆ - อย่านะ
ฉันจะฆ่าเธอ
นลินี
นั่นเสียงอะไร
เสียงประหลาดนั่นมันอะไรน่ะ
นลินี รอเดี๋ยว
นั่นอะไรน่ะ
นี่
นลินี เร็วเข้า ลุกสิ
นลินี
แคธี
ริชี ผมจะไปหาฝั่งนั้น คุณไปทางนี้
อย่าไปไกลเกินไปนัก อีกสิบนาทีกลับมาที่นี่
โอเค
แคธี
เฮ้ แคธี เร็วเข้า ตื่นสิ
แคธี ลืมตาเถอะ ได้โปรด
ใจเย็นๆ
มองผมนะ มองผม
แคธี แคธี มองหน้าผมสิ
นี่ผมเอง ริชี ริชี แคธี แคธี ใจเย็นๆ
นี่ผมเอง ผมเอง ผมเองนะ ริชีไง
มองผมสิ มองผม
ผมอยู่นี่ ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไร
ใจเย็นๆ
คุณปลอดภัยแล้ว ผมมาช่วยแล้ว
ผมอยู่ตรงนี้นะ
มีเรื่องนึงที่มั่นใจได้
นั่นไม่ใช่มังไคแน่ๆ แต่เป็นคนอื่น
มังไคยังถูกควบคุมตัวอยู่ใช่ไหมล่ะ
เห็นหน้าชัดเจนไหม
ภาพมันมืดและพร่ามัวเกินไป
ตอนนี้สภาพร่างกายเธอไม่เป็นไรแล้ว
เธอไม่ยอมให้ฉีดยา
ผมให้ยาเม็ดไว้ เพื่อให้เธอผ่อนคลายและนอนหลับ
- อย่างน้อยก็บอกให้เธอกินยาด้วยนะครับ - ได้ครับหมอ ขอบคุณ
ถ้าเป็นไปได้ เราต้องคุยกับแคธีเดี๋ยวนี้
เพื่อถามว่าเธอจำอะไรได้บ้าง เกี่ยวกับคนร้ายลักพาตัว
ถ้าเธอระบุตัวใครสักคนได้...
ขอโทษนะครับ
ได้ จะไปเดี๋ยวนี้
เรารายงานเรื่องนี้กับสถานีไปแล้ว
จนท.ป่าไม้ประจำภาค กำลังไปที่สำนักงานของเรา
ผมได้รับคำสั่งให้ไปรายงานตัวที่นั่นทันที
- ครับ ไปเถอะ - โอเค
- ผมจะคุยกับแคธีเอง - พรุ่งนี้ผมจะโทรหาคุณ
หัวหน้า
ผมส่งวิดีโอนี่ให้จิตราแล้ว ผมขอให้เธอหาทางปรับภาพให้หายมัว
เพื่อให้เห็นใบหน้าคนร้ายลักพาตัวได้ชัดๆ
ดี
- บอกผมนะถ้าคุณเจออะไร - ได้ครับ
ทำไมไม่ยอมให้ฉีดยาล่ะ
มันแค่ทำให้คุณผ่อนคลายและช่วยให้คุณหลับ
ไม่ค่ะ
ฉันไม่กล้าหลับตาด้วยซ้ำ
ผมขอโทษ
แต่จะดีกว่าถ้าถามเรื่องนี้กับคุณ
ตอนที่คุณยังจำอะไรได้ชัดเจนอยู่
หวังว่าจะไม่เป็นไรนะครับ
เล่าให้ผมฟังตั้งแต่ต้นว่าเกิดอะไรขึ้น
นลินีกับฉัน...
กำลังรอผู้พิทักษ์กะกลางคืนอยู่
ใกล้ๆ หอสังเกตการณ์
ยัยบ้านั่น
เอามือถือฉันไปเล่น
ตอนแรก
มีเสียงโหยหวนประหลาดดังขึ้น
เรากลัวกันมาก
แล้วจากนั้น...
นลินีก็เห็นอะไรบางอย่างแล้วเริ่มกรี๊ด
เธอวิ่งเตลิดหนีไป
ฉันวิ่งตามเธอไป
เธอสะดุดล้มลง
ฉันรีบเข้าไปดูอาการเธอ
เธอหมดสติอยู่
จากนั้น...
จู่ๆ...
ฉันก็รู้สึกว่ามีคนดึงจากด้านหลัง
ฉันว่าฉันสลบไปหลังจากนั้น
ฉันจำไม่ได้เลยว่าไปอยู่ที่ต้นไม้นั่นได้ยังไง
กลิ่นดอกยี่โถฉุนๆ ทำให้ฉันตื่น
พอฉันลืมตา...
ใบหน้านาง...
จ่ออยู่ข้างหน้าฉัน
และนางอยู่ใกล้มากๆ
นางแยกเขี้ยวน่าสยดสยอง
แล้วคำรามใส่ฉัน
ฉันนึกว่านางจะฆ่าฉันเดี๋ยวนั้น
แต่ฉันคงสลบไปอีกรอบ
พระเยซูเจ้า
พระองค์ทรงเมตตาแท้ๆ ที่ส่งคุณมาหาฉันทันเวลา
คุณคิดว่าฉันพล่ามเหมือนคนบ้าใช่ไหม
ไม่เลยสักนิด
คุณกำลังเสียขวัญอยู่
คุณหวาดกลัวและสับสน
เลยคิดเพ้อไปต่างๆ นานา
เรื่องทั้งหมดนี้มันไม่จริง แคธี
ฉันไม่โง่นะ
เวลามีคนอ้างว่าเห็นผีหรือวิญญาณ
ฉันรู้ว่ามันฟังดูบ้าบอสำหรับคนอื่น
แต่ว่า...
ฉันอยากเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น ให้คุณฟังตามตรงทุกอย่าง
เพราะฉันคิดว่าคุณจะเข้าใจ
เพราะว่า...
คุณเองก็เคยเห็นวิญญาณใช่ไหมคะ
แม้แต่ในวันนี้
คุณเห็นวิญญาณ...
อยู่ด้านหลังฉันที่ริมทะเลสาบใช่ไหม
- ไปเดี๋ยวนี้ - อะไรนะ
คุณเห็นใครคะ
- ถ้าคุณไม่อยากบอกฉัน... - วิจี
คู่หมั้นผม
หมอนั่นโผล่มาตอนที่เขามาถึงพอดีเลย
เขาพยายามเล่าเรื่องตลกน่ะ
โอเค ไว้คราวหน้า ฉันจะเล่าให้ฟังก่อนกลับ
ริชี
- ครับ - ขอแนะนำวิจี ลูกสาวผมให้รู้จัก
- ยินดีที่ได้รู้จักครับ - สวัสดีค่ะ
เธอเป็นช่างภาพ
เก่งมากด้วย
เธอฉลาด น่ารัก และอัธยาศัยดี
นี่คือหนึ่งในภาพโปรดของฉันเลย
นี่
ใบหน้าคุณดูดีนะ
ขอถ่ายภาพคุณได้ไหมคะ
เราเริ่มนัดเจอกันบ่อยๆ
เราเคยนั่งคุยกันเป็นชั่วโมงๆ จนลืมเวลา
ผมกำลังตกหลุมรัก
ผมจำวินาทีนั้นได้อย่างชัดเจน
ตอนที่ผมตกหลุมรักเธอ
ทันใดนั้น เหตุการณ์อื่นๆ ในชีวิตผม
ก็ไม่สำคัญอีกต่อไป
เรื่องอื่นๆ กลายเป็นเรื่องไม่สำคัญสำหรับผม
ยกเว้นเธอ
รู้ไหม
เวลาที่คนเราเริ่มมีความรัก ช่วงสองสามเดือนแรกๆ นั่น...
จะไม่มีอะไรชัดเจนสำหรับเรา
ความรู้สึกของเราจะเริ่ม...
พร่ามัวเหมือนกับหมอก
เราหน้ามืดตามัว กับความรักท่วมท้นที่มีให้คนคนนั้น
จนเราไม่ทันสังเกตเห็น
สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเรา
แต่สักวันหนึ่ง...
หมอกมัวนั่นจะสลายไป
คุณอยากคุยเหรอ
วันนี้คุณเป็นยังไงบ้าง
ก็โอเคดีครับ
มีอะไรน่าสนใจไหม
ไม่เท่าไหร่น่ะ
เฮ้ ริชี นายหายไปไหนมา
- หวัดดี - ไงคะ หวัดดี
- หวัดดีค่ะ - พอนายหมั้นแล้วก็ไม่ได้เจอกันเลยนะ
วิจีเป็นคน... ไม่มั่นใจในตัวเองสุดขีด
ขี้หึงหวง
เธอกังวลอยู่เสมอว่า เธออาจจะเสียผมไปให้คนอื่น
เธอไม่ไว้ใจผมอย่างหมดใจ
- คุณพูดจริงเหรอ - ฉันพูดจริงๆ ใช่
เธอเคยแอบอ่านข้อความของผม โดยที่ผมไม่รู้
สงสัยอยู่เสมอว่าผมคุยกับใครบ้าง
เธออยากรู้อยู่เสมอว่า
ผมไปไหนมาและไปกับใคร
- นี่ใคร - นั่นไม่ใช่เรื่องส่วนตัว
ถ้าคุณไม่ได้ทำอะไรผิดก็บอกมาสิ
- ไม่เชื่อผมเหรอ ไม่มีอะไรน่า - คุณปิดบังอะไรอยู่
แต่ด้วยลักษณะงานของผม ผมบอกเรื่องต่างๆ กับเธอไม่ได้
ภารกิจแทบทั้งหมดของผมเป็นความลับ
และเธอก็ไม่ยอมเข้าใจเรื่องนั้น
บอกความจริงมา
- คุณรู้ว่าใครอยู่เบื้องหลัง - ผมไม่รู้ครับ
- โทรมาตั้งสิบสองรอบ - ทำไมไม่รับสายล่ะ
เราเริ่มทะเลาะกันบ่อยๆ
มันจบแล้ว วิจี
ริชี
ผมตัดสินใจยุติความสัมพันธ์
แต่ว่า...
ริชี
ริชี ฉันไม่ได้ตั้งใจตบคุณ ริชี
ฉันขอโทษ ริชี ได้โปรด ฉันขอโทษค่ะ ริชี
ริชี ฉันไม่ได้ตั้งใจตบคุณจริงๆ นะ
ฉันไม่ได้ตั้งใจทำร้ายคุณ ริชี คุณก็รู้ว่าฉันไม่มีวันทำร้ายคุณ
ยกโทษให้ฉันนะคะ
ฉันไม่รู้ตัวว่าทำอะไรลงไป
ริชี ได้โปรดเถอะ ริชี
- มันจบแล้ว ไปเถอะ - ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ
อย่าพูดว่ามันจบแล้วเลยนะ ริชี ได้โปรด
ฉันขอร้อง ริชี อย่า...
- ไปเถอะ - ริชี อย่าพูดว่ามันจบแล้ว
ริชี มองฉันสิ ริชี มองฉัน
พูดกับฉันสิ ริชี
ได้โปรด ริชี มองฉันนะคะ
- นะคะ ริชี มองฉันสิ - วิจี
ริชี
- นะคะ ริชี - ปล่อยผมนะ
คุณไปจากที่นี่ซะ
- ริชี ไม่นะ - ไปให้พ้น
ริชี ตบฉันคืนสิ ตบฉันเลย ได้โปรด
ไปซะ ไปจากที่นี่ ผมไม่อยากเห็นหน้าคุณ
นี่ วิจี
เวรเอ๊ย บ้าไปแล้วเหรอ ทำบ้าอะไรน่ะ
คุณเสียสติไปแล้วรึไง
ฉันเสียใจ ริชี
ขอโทษนะคะ ริชี
ฉันขอโทษ ริชี
ฉันขอโทษจริงๆ
ริชี คุณยกโทษให้ฉันรึยัง
ริชี ยกโทษให้ฉันแล้วใช่ไหม
บอกสิว่าคุณยกโทษให้ฉันแล้ว ริชี
ริชี...
บอกฉันเถอะนะว่าคุณยกโทษให้ฉันแล้ว ริชี
ความสัมพันธ์ของเรา...
เต็มไปด้วยอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ
มีช่วงที่เราสงบอยู่ได้สักพัก
แล้วมันก็จะเริ่มขึ้นอีก
แต่ละวันที่ผ่านไป เราก็ทะเลาะกันบ่อยขึ้นเรื่อยๆ
คืนนึงเธอมาหาผม
- ริชี - วิจี
วิจี
ทุกคนเอาแต่บอกว่าวิจีตายแล้ว
แต่ผมไม่ยอมเชื่อ
และไม่ยอมรับความจริง
ไม่ เธอยังไม่ตาย เธอยังอยู่
- ดูสิ เธอยืนอยู่ตรงนั้นไง - ริชี ขอร้อง
เฮ้ ไม่นะ เธอยังมีชีวิตอยู่
ดูสิ วิจีอยู่ตรงนั้นไง
- วิจียังไม่ตาย - เขาพูดอะไรน่ะ
นายพูดอะไร นั่นไงล่ะ ไม่เห็นเหรอ
- วิจี เธออยู่ตรงนั้นไง - ฟังหน่อยนะ ริชี
- ใจเย็นก่อน - นี่ เธอบาดเจ็บ
คุณคะ อย่านะคะ
วิจี
ผมเข้ารับการบำบัดอยู่สองสามวัน
สิ่งที่คุณเห็นคือภาพหลอน
จิตใจคุณยังไม่ยอมรับความตายของเธอ นั่นคือเหตุผลที่คุณเป็นแบบนี้
วิจีไม่อยู่ที่นี่อีกต่อไปแล้ว ริชี
คุณใช้ชีวิตอยู่โดยปฏิเสธความจริงไม่ได้
ถ้าคุณไม่ยอมรับความจริง
คุณก็จะไม่หายดี
เหตุผลที่ผมบอกเรื่องทั้งหมดนี้กับคุณ...
สมองคนเราสร้างจินตนาการ ที่น่าเหลือเชื่อขึ้นมาได้
แม้แต่ตอนที่เราเห็น สิ่งที่ไม่ได้อยู่ตรงนั้นจริงๆ
มันทำให้เราเชื่อว่านั่นคือความจริง
แต่มันเป็นแค่ภาพลวงตา
ตำนานวนาราชศรีก็เป็นแค่ละคร แคธี
ฆาตกรกำลังพยายามตบตาเราทุกคน
อย่าหลงกลเลยนะ
ตุลสี
ลูกไปไหนแล้วล่ะ
ตุลสี
ลูกแม่
เธอจะไปไหนได้เนี่ย
ตุลสี
ประตูล็อกอยู่
เธอจะไปไหนได้ล่ะ
ลูกรัก
ลูกจ๋า
ลูกรัก
ตายแล้ว
ภาพลวงตาที่ไหวอยู่ในใจ จะจางหายไปเบื้องหน้าไหม
กาลเวลาจะไขปริศนาลับ ไร้คนเข้าใจได้หรือไม่
ยามความเงียบงันวังเวงแว่วดังก้องไกล
จะหยุดไล่งับจับเงาในความมืดได้หรือไม่
เส้นทางที่ทอดยาวไร้จุดจบ วัฏจักรที่เราต้องทำลายให้จงได้
เงามืดแห่งเล่ห์ร้ายพาดพิงอิงแอบ
หุ่นเชิดเริงระริกสิงสถิตในแดนผี
ปล่อยให้ตัณหาโลดแล่น สุขแสนไร้กังวล หยุดดิ้นรนอยากรู้ บัดนั้นอิสรภาพจะปรากฏ
เมื่อตำนานที่ไร้การพิสูจน์ เผยความจริงให้โลกประจักษ์
ภาพหลอนตรงหน้าจะสลายหายไปหรือไม่
คำบรรยายโดย พาฝัน เจริญดี
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร