ยินดีต้อนรับค่ะ
พ่อหมอคะ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับคุณแล้ว
- ต้องช่วยลูกสาวฉันให้ได้นะคะ - คุณครับ
อย่าหมอบแทบเท้าผมเลยครับ
นี่ จะแหกปากให้คนรู้ทั้งหมู่บ้านเลยรึไง
- เชิญเลยครับ - ครับ
ออกจากร่างเธอเดี๋ยวนี้
ออกไป
เรารู้ว่าคุณเรียกหมอผีจากนอกหมู่บ้านมา
เรียกมาทำไม มีใครในครอบครัวถูกผีสิงงั้นเหรอ
ขอร้องละ อย่าสร้างปัญหาอะไรเลยนะ ไปซะเถอะ
บอกแล้วใช่ไหม ต้องเป็นลูกสาวพวกเขาแน่
- งั้นรออะไรกันอยู่ล่ะ เข้าไปเลย - เฮ้ย หยุดนะ
กล้าดียังไงถึงบุกเข้ามาในบ้านฉัน ออกไป
ต้องมีพิธีอะไรสักอย่างอยู่ข้างในแน่ๆ
นี่พวกคุณ มาหาเรื่องกันทำไมน่ะ
ใจเย็นกันก่อน เราต้องทำพิธีให้จบก่อนเท่านั้น
ถึงจะไล่ผีไปได้
ถ้าคุณทำไม่ได้แล้วเธอยังฆ่าคนต่อล่ะ
คุณจะรับผิดชอบไหม
หลบไป ถอยไป
อย่าทำร้ายลูกสาวฉันนะ ไว้ชีวิตเธอเถอะ
- เธอไม่อยู่ - หนีไปแล้วแน่ๆ
ประตูด้านหลังเปิดอยู่ เธอคงออกไปทางนั้น
ภาพลวงตาที่ไหวอยู่ในใจ จะจางหายไปเบื้องหน้าไหม
กาลเวลาจะไขปริศนาลับ ไร้คนเข้าใจได้หรือไม่
ยามความเงียบงันวังเวงแว่วดังก้องไกล
จะหยุดไล่งับจับเงาในความมืดได้หรือไม่
เมื่อตำนานที่ไร้การพิสูจน์ เผยความจริงให้โลกประจักษ์
ภาพหลอนตรงหน้า...
ริชี สืบคดีหลอน
- อย่าให้เธอหนีไปได้นะ - ได้เลยพี่
ค้นแถวนี้ให้ทั่ว
- เราจะค้นบ้านทุกหลัง - ได้พี่ นายไปทางนั้น
นายตามฉันมา
- ตุลสีอยู่ที่นี่รึเปล่า - เปล่า เธอไม่อยู่
- ตุลสี ลูกสาวเอลิลมาที่นี่รึเปล่า - ไม่มีใครมานะ
- ตุลสีอยู่ที่นี่รึเปล่า - ไม่อยู่นะ
- มาเร็ว - ไปค้นอีกฝั่งกัน
ผู้ใหญ่บ้าน เปิดประตูด้วย
ใครมาดึกดื่นป่านนี้เนี่ย
เดี๋ยวฉันเปิดไฟให้ค่ะ
ผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่
พวกชาวบ้านจับตุลสีมัดไว้ แล้วรุมตีเธออยู่ที่ลานชุมชน
- อะไรนะ - ตายแล้ว
นี่ค่ะ
- มาเถอะครับ - ไปกัน
แม่
- แม่จ๋า - อย่าทำร้ายลูกสาวฉันนะ
แกสองคนรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นในหมู่บ้านเรา
ถึงอย่างนั้น แกก็ยังกล้าซ่อนมันไว้ในบ้านพวกแก
จะทำยังไงกับนังนี่ดี
ตีให้ตายเลย
- ให้มันตายไป - ไม่ อย่านะ
- นี่เป็นวิธีเดียวที่จะปกป้องพวกเราได้ - ทำบ้าอะไรกันน่ะ
ผู้ใหญ่ ช่วยลูกสาวฉันที
แก้มัดเธอซะ ปล่อยเธอนะ
เราอดทนมาตลอดก็เพราะคุณเท่านั้น
แต่เราจะไม่ทนแล้ว
พ่อแม่เธอพูดเองว่า เธอถูกวนาราชศรีเข้าสิง
เพราะพวกคุณโง่เองแท้ๆ
ถึงทำให้ลูกตัวเองมีอันตรายแบบนี้
รู้จักละอายใจบ้างไหม
ดูหน้าแม่หนูที่น่าสงสารนี่สิ วนาราชศรีไม่ได้สิงร่างเธออยู่
ท่าทางเธอเหมือนคนป่วยทางจิต
พวกนายไม่มีจิตสำนึกกันเลยรึไง
เร็วเข้า แก้มัดเธอ เดี๋ยวนี้
ถ้าใครคิดจะทำร้ายเด็กคนนี้อีก
ต้องผ่านฉันไปก่อน
จะแยกย้ายกันไปอย่างสงบ หรือจะให้เรียกตำรวจ
ไปซะ กลับไป
ทุกคนแยกย้ายไปได้แล้ว ไปให้พ้น
พาเธอมา
- กลับบ้านไปซะ ทุกคน - ไปให้พ้น
ฟังนะ ผู้ใหญ่ คุณกำลังทำผิดพลาด
เทพีแห่งพงไพรจะไม่หยุด
นางจะไม่ไว้ชีวิตใครทั้งนั้น
หมู่บ้านนี้จะกลายเป็นสุสาน
และมือคุณจะเปื้อนเลือดเรา
โทษที
แม่เธอให้ฉันเข้ามาน่ะ
เธอต้องการอะไร
หลังจากเกิดเรื่องเมื่อวานนี้
ฉันก็เลิกนึกถึงมันไม่ได้เลย
ฉันกับแฟนไปกันไม่รอด
และฉันก็สงสัยมาตลอดว่าเพราะอะไร
เขาเป็นคนน่ารัก คอยดูแลฉันเสมอ
และเขาก็ปฏิบัติกับฉันอย่างดีด้วย
แต่เวลาที่ฉันอยู่กับเขา
ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย
ฉันอ้างเรื่องไร้สาระขึ้นมา...
แล้วขอเลิกกับเขา
เพราะว่า...
ฉัน... ยอมรับตัวเองไม่ได้
ฉันได้แต่...
หลอกตัวเองมาตลอด
จิตู ทุกอย่างนี้เป็นเรื่องแปลกใหม่สำหรับฉัน
ฉันทำตัวไม่ถูก และไม่รู้ว่าต้องรับมือยังไง
สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวาน
ยังวนเวียนอยู่ในใจฉัน
ฉันให้ท่าเธอ
ฉันทำตัวชวนให้เธอสับสน แต่ว่า...
ฉันกลับเป็นฝ่ายทำให้เธอรู้สึกผิด
อย่างกับว่าเธอทำอะไรผิดไป
ฉันรู้สึกแย่มาก ฉันไม่คู่ควรกับเธอเลย
ยกโทษให้ฉันเถอะนะ
ขอโทษนะ จิตู
จิตรา มือถือคุณดังแน่ะ
ไง
วิดีโอคอลเหรอ
ฉันอยู่ที่ทำงาน
แล้วการสัมภาษณ์เป็นไงบ้าง
เยี่ยมเลย งั้นเธอจะกลับมาเมื่อไหร่
รอเดี๋ยวนะ
นี่
ฉันคิดถึงเธอ
เซลฟี่เหรอ
ยัยตัวร้าย
บอกแล้วไง ฉันพูดแบบนั้นตอนนี้ไม่ได้
โอเค คืนนี้จะโทรหานะ
บาย
ว่าไง
นั่นใครน่ะ แฟนหนุ่มเหรอ
ฉันเคยพูดเหรอว่าฉันมีแฟนหนุ่ม
ยังต้องพูดอีกเหรอ หน้าคุณฟ้องหมดแล้ว
ทั้งหน้าแดงทั้งหัวเราะคิกคัก
ผมไม่เคยเห็นคุณเป็นแบบนี้เลย
ตอนคุณยืนคุยอยู่ตรงนั้นน่ะ มีหัวใจดวงเล็กๆ ลอยอยู่บนหัวคุณเลย
เถอะน่า บอกหน่อย
หมอนั่นเป็นใคร เขาทำงานที่ไหน
นี่
คุณมีเรื่องปิดบังแม้แต่กับผมงั้นเหรอ
นึกว่าเราไม่มีความลับกันซะอีก
เขาโทรมาอีกแล้วเหรอ
จากห้องแล็บน่ะ หลบไป
ค่ะ ฉันฟังอยู่
เส้นผมที่เราพบในรถของรตินัม ไม่ได้มาจากวิกผมของมังไค
ห้องแล็บยืนยันแล้วว่าพวกมันไม่ตรงกัน
ยิ่งกว่านั้น การตรวจสอบอย่างละเอียด ไม่พบดีเอ็นเอของเหยื่อ
บนเล็บ เขี้ยว เขาปลอม และส่าหรีที่เราเจอในบ้านมังไค
คุณจับมังไคมาได้ยังไง คุณได้ยื่นคำฟ้องรึเปล่า
คุณมีหลักฐานอะไร ให้คุมตัวเธอไว้ตั้งสองวัน
คุณครับ มังไคคือผู้ต้องสงสัยหลักในคดีนี้
เรามีสิทธิ์ควบคุมตัวเธอ เป็นเวลา 48 ชั่วโมง
เธอเป็นผู้ต้องสงสัยได้ยังไง ขอดูหลักฐานชัดๆ หน่อยเถอะ
คุณบังคับให้เธอสารภาพ ภายใต้ความกดดันงั้นเหรอ
นี่เป็นการใช้อำนาจโดยมิชอบ ฉันจะไม่ยอมทนดูอยู่เฉยๆ
คุณครับ ใจเย็นๆ ก่อน เราไม่ได้บังคับใครทั้งนั้น
เรารู้ดีค่ะ ฟังนะคะ สารวัตร
ขอฉันดูหลักฐาน ที่เชื่อมโยงมังไคกับการฆาตกรรมพวกนี้
หรือไม่งั้นก็ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้
ปล่อยมังไคไป
แต่หัวหน้า เรายัง...
กรุณาบอกลูกความของคุณว่า อย่าออกนอกเมืองโดยไม่ได้รับอนุญาต
- เรื่องนี้ยังไม่จบ - ก็ได้
ไม่ต้องห่วงค่ะ เธอจะถูกปล่อยตัว
ถ้าพวกเขายืนกราน จะสอบสวนมังไคอีกก็บอกฉันนะคะ
ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น นะคะ
มังไค กลับบ้านเรากันเถอะจ้ะ
ลูกไม่ต้องอยู่คนเดียวอีกแล้วนะ
นะจ๊ะ มังไค ลูกรัก
ฟังแม่นะจ๊ะ ลูกรัก
คุณหยุดลูกไว้ทีสิ
คุณเอาแต่ยืนเฉยๆ ทำไมไม่เรียกลูกไว้ล่ะ มังไค
หัวหน้า
บาลา โรเบิร์ต เอคัมบารัม รตินัม
สี่คนนี้มีอะไรเหมือนกัน
ทุกคนเป็นเพศชาย
อายุระหว่าง 35 ถึง 45 ปี
แต่ผู้หญิงก็ตกเป็นเป้าด้วยนะคะ
ผู้พิทักษ์ป่าเซลวี สังคีตา และแคธี
ก็ได้ เพศอาจจะไม่ใช่ปัจจัย
จำกัดข้อสังเกตเฉพาะคนที่ถูกฆ่าเท่านั้น
นอกจากเพศแล้ว
พวกเขามีปัจจัยอะไรร่วมกันอีก
สามคนนี้มาจากเทนคาดู
แต่โรเบิร์ตมาจากเดลี
ใช่
การศึกษา อาชีพ วิถีชีวิต และสถานะทางการเงินของพวกเขา
ทุกอย่างนี้แตกต่างกัน
หัวหน้าคะ พวกเขาต่างก็ไม่รู้จักกันเลย
ทั้งทางส่วนตัวหรือทางอาชีพ
แต่นี่ไม่มีทางเป็นเรื่องบังเอิญได้
งั้นมีอะไรอีก
ทำไมสี่คนนี้ถึงเป็นเหยื่อ
เรายังไม่มีแรงจูงใจ
ต้องมีอารมณ์สักอย่าง อยู่เบื้องหลังการฆ่าแต่ละครั้ง
มันอาจจะไม่ชัดเจนนัก แต่ต้องมีอยู่แน่ๆ
อาจเป็นความแค้น ความโลภ ความอิจฉา ความใคร่ ความหลงใหล หรือความยโส
คุณเห็นอารมณ์อะไรในนี้บ้างไหม
ความโกรธเกรี้ยว
ผมเห็นความโกรธเกรี้ยวในนี้
ดูเหมือนเป็นการลงโทษ เรื่องอะไรบางอย่าง
งั้นเราก็ต้องถามคำถามนี้
ทำไมถึงโกรธเกรี้ยวขนาดนี้
สี่คนนี้ทำอะไรถึงถูกโกรธแค้นขนาดนี้
เบาะแสทั้งหมด ที่เราได้จากเหยื่อพวกนี้มีน้อยมาก
แค่นี้ยังไม่พอ
เราต้องขุดคุ้ยให้ลึกขึ้นและวิเคราะห์ ลักษณะความเป็นเหยื่อของพวกเขา
คนเราไม่ได้เป็น แบบที่เห็นภายนอกเสมอไป
เราต้องค้นหาความผิดของพวกเขา
และเปิดเผยความลับที่พวกเขาปิดบังไว้
เราต้องหาทุกอย่างให้เจอ
คำตอบที่เราเสาะหา
จะอยู่ที่นั่นเท่านั้น
สวัสดีรานี
อีกแล้วเหรอ
คราวนี้พวกนั้นต้องการอะไรล่ะ
ได้ข่าวว่าพวกเขาอยากรู้รายละเอียด การเดินทางทั้งหมดของพี่บาลา
รายละเอียดเรื่องเส้นทาง เวลาเข้าออกกะ คนที่ไปกับเขา
ประเภทสินค้าที่เขาบรรทุกบนรถ
ตำรวจถามหา แฟ้มเอกสารเก่าๆ ที่สำนักงานด้วย
พอเจ้าของบอกว่า พวกมันโดนปลวกกินหมดแล้ว
พวกเขาก็อารมณ์เสีย
แล้วไงต่อ
พวกนั้นพยายามขอสำเนาเอกสาร
แต่เราหาไม่เจอ
ผมเลยมาถามว่า มีเอกสารอยู่ที่นี่บ้างรึเปล่า
อะไรกัน เขาจะเอาเอกสารกลับบ้านทำไม
ไปดูให้สักรอบเถอะน่า
เขาอาจจะเก็บไว้ในกล่องเก่าๆ หรือบนชั้นก็ได้
ฉันจะไม่รู้ได้ยังไงว่า มีอะไรอยู่ในกล่องของเขา
จะหงุดหงิดทำไมเนี่ย
ไม่หงุดหงิดได้ไงล่ะ เขาตายไปตั้งห้าปีแล้ว
พวกคุณไม่รู้จักจำซะที
เจ้านายคุณเคยเจียดเงิน มาช่วยครอบครัวฉันบ้างไหม
พอการสืบสวนของตำรวจขุดคุ้ยอดีตขึ้นมา
ฉันก็ต้องผจญกับความทรงจำ ที่เจ็บปวดของเรื่องราวในอดีตอีกเหรอ
เรายังทนทุกข์กันไม่พอรึไง
มาโกรธผมทำไมล่ะ ผมก็แค่ทำตามคำสั่ง
- ผมจะไปบอกตามที่คุณพูด - เออ ไปเลย
วันนี้ผมทำได้ 73 แต้มเลยครับคุณปู่
เก่งมาก ปู่ดูหลานแข่งด้วยนะ
- เหรอครับ - หลานเล่นได้ดีมากเลย
จะออกไปข้างนอกเหรอ
ค่ะ หนูจะไปตลาด
แม่ครับ ผมหิว
แม่ทำอาหารไว้แล้ว ลูกกินได้เลยจ้ะ
- ทอดข้าวเกรียบก็ได้ถ้าอยากกิน นะจ๊ะ - ครับแม่
- กำลังไปตลาดรึเปล่าคะ - ใช่ครับ
- ขอไปด้วยได้ไหม - ขึ้นมาเลย
เขยิบหน่อยค่ะ
ตอนผมขนสินค้าขึ้นรถ มันหนัก 300 กิโลกรัม
ทำไมเขียนแค่ 290 ล่ะ
- ผมชั่งก่อนจดแล้วนะ - มันลดลงได้ยังไง
โกงกันแบบนี้ทุกทีเลย
- พอถึงสำนักงานผมก็ซวยทุกที - อย่ามาโทษกันนะ ผมไม่ผิด
สุรุลี
รถคันนี้ครับ
ดับเครื่องแล้วลงจากรถ
เฮ้ย ลงมา
- มีปัญหาอะไรเหรอครับ - ตรวจรถคันนี้รึยัง
ไม่จำเป็นครับ พวกเขามาทุกวัน
พวกเขาผ่านทางนี้ทุกวัน
- มีอะไรอยู่ข้างใน - มีแต่ผักกับผลไม้ครับ
เปิดซิ
- ทำไมล่ะครับ เรามีใบอนุญาตนะ - ขอดูหน่อย
ช่างเถอะ เปิดเร็ว
คุณถ่วงเวลาเราโดยไม่มีเหตุผลนะ
เจ้านายจะด่าแต่ผมน่ะสิ
ช่างหัวเขาสิ เร็วเข้า ไปเปิดท้ายรถ
ต้องให้เชิญเป็นพิเศษรึไง ไปสิ
มีเขากวางด้วยครับ หัวหน้า
ทางนี้มีตัวนิ่มเต็มสองลังเลยครับ
นี่คุณตกต่ำถึงขนาดนี้แล้วเหรอ
รับสินบนจากพวกเขามาตลอดเลยรึไง
สาบานได้ครับ ผมไม่รู้เห็นเรื่องพวกนี้เลยนะ
- พวกเขามีใบอนุญาตทุกครั้ง... - หุบปาก
เลิกโกหกซะที
ทันทีที่เรารายงานเรื่องนี้ คุณจะถูกพักงาน
เมื่อการสอบสวนเสร็จสิ้นแล้ว
คุณก็จะได้เข้าคุก พร้อมกับพวกเขานั่นแหละ ไปซะ
พี่
- ว่าไง - มาทางนี้หน่อย
คุมาร์ พาเขาไปที่สถานี
- มากับผม - ผมจะจัดการเรื่องเขาที่นั่น
เราย้ายสินค้ามาที่รถของเราแล้ว
- งั้นส่งของไปที่โกดังเลยไหม - ไม่ พี่
ไม่ใช่ที่นั่น
ผมมีอีกแผน
คุณไปเถอะ ไว้ผมจัดการเรื่องนี้เอง
จะไปคนเดียวเหรอ
ผมจะไปกับคุณ
- ขอบคุณที่ให้เบาะแส อัยยนาร์ - ยินดีครับ
เราจับกุมเขาและยึดสินค้ามาได้
- โอเค - คุณได้สอบสวนเขาไหม
เราถามเขาหลายรอบแล้ว แต่เขาปากแข็งมาก
เราจะทำอะไรได้
คนพวกนี้ก็แค่ตัวเบี้ย
มีผู้มีอำนาจหลายคน อยู่ในขบวนการลักลอบล่าสัตว์นี้
เขาไม่กล้าเอ่ยชื่อคนพวกนั้น
ผมขออนุญาตคุยกับเขาได้ไหมครับ
ได้สิ
- นลินี - ค่ะ
ว่าไงคะ
- พาสองคนนี้ไปหาสุรุลีทีนะ - ได้ค่ะ
ขอบคุณครับ
เปิดประตู
คุณรู้จักภรรยาของบาลาได้ยังไง
เรารู้ว่าคุณสองคนนัดเจอกันที่ตลาด
เจอกันเรื่องอะไร
เธอมีส่วนเกี่ยวข้อง ในการลักลอบขนส่งรึเปล่า
ไม่ครับ เธอเป็นคนน่าสงสาร
- เธอไม่เกี่ยวอะไรทั้งนั้น - บาลาเกี่ยวข้องรึเปล่า
ก่อนที่ผมจะเข้าร่วมแก๊ง
บาลาก็ลักลอบ ขนงาช้างกับหนังเสือมานานแล้ว
จากนั้นจู่ๆ เขาก็กลับเนื้อกลับตัว แล้วตัดสินใจเลิกทำ
แต่พวกเจ้านายไม่ชอบที่เขาเลิกกะทันหัน
พวกนั้นขู่ฆ่าภรรยากับลูกชายเขา
บาลาย้อนว่าเขาจะไปแจ้งตำรวจ
ไม่กี่วันต่อมา...
ก็เกิดอุบัติเหตุขึ้น
น่าสงสารรานีนะครับ
เธอกลัวว่าเรื่องที่บาลา เกี่ยวข้องกับแก๊งลักลอบล่าสัตว์
จะหลุดไปถึงหูชาวบ้าน
ซึ่งสุดท้ายก็อาจทำลาย อนาคตของลูกชายเธอได้
เธอก็เลยไม่บอกเรื่องนี้กับตำรวจ
สมมติว่าอย่างนี้นะ
พวกลักลอบล่าสัตว์ฆ่าบาลา
และทำให้ดูเหมือนเป็นฝีมือของวนาราชศรี
เพราะไม่อยากเปิดเผยความเกี่ยวข้อง ของสามีกับพวกลักลอบล่าสัตว์
ภรรยาของบาลา ก็เลยเออออเรื่องราชศรีไปด้วย
บาลากำลังคิดจะเลิกทำงานนี้
เขาขู่ว่าจะแจ้งตำรวจถ้าพวกนั้นบังคับเขา
ดังนั้น พวกลักลอบล่าสัตว์ ก็มีแรงจูงใจให้ฆ่าบาลา
พวกลักลอบล่าสัตว์ เป็นกลุ่มที่มีระบบระเบียบและทักษะ
พวกเขาจำเป็นต้องเข้าไปในป่าบ่อยๆ
เรื่องพวกนี้ตรงกับข้อมูลอาชญากรของเรา
จำเรื่องที่เกิดขึ้นกับผู้พิทักษ์ป่าเซลวีได้ไหม
เธอเห็นวนาราชศรีในจุดเดียวกัน
กับที่พวกลักลอบวางกับดักสัตว์ไว้
ดังนั้น พวกเขาไม่ได้ตั้งใจ ตบตาแค่ชาวบ้านเท่านั้น
แต่ตั้งใจหลอกตำรวจด้วย
นั่นอธิบายด้วยว่าทำไมพวกเขาถึงจู่โจมแคธี
ถ้าคนกลัวจนไม่กล้าเข้าไปในป่า
พวกลักลอบล่าสัตว์ก็ลงมือต่อไปได้ โดยไม่มีอุปสรรค
ทุกอย่างสมเหตุสมผลที่สุด
ทั้งหมดนั่นก็ลงตัวแหละ
แต่แรงจูงใจให้ฆ่าอีกสามคนล่ะ
พวกนั้นฆ่าโรเบิร์ตทำไม เขามาจากเดลีเพื่อถ่ายภาพ
เขาอาจจะแอบถ่ายภาพ กิจกรรมของพวกลักลอบล่าสัตว์ได้
- เขาอาจจะใช้ภาพแบล็กเมลพวกนั้น - เหลวไหลน่า
โรเบิร์ตเป็นเศรษฐี เขาถ่ายภาพสัตว์ป่าเป็นงานอดิเรก
คนแบบนั้นจะแบล็กเมลคนอื่นทำไม
ต่อให้สมมติฐานของคุณถูกต้อง
ทำไมไม่มีภาพถ่ายหรือวิดีโอพวกนั้น ในกล้องหรือแล็ปท็อปของเขาเลยล่ะ
เขาอาจจะลบไปแล้วก็ได้
เราต้องหาทางกู้กลับมา
แล้วผู้รับเหมาเอคัมบารัมล่ะ
เอคัมบารัมอาจจะอำนวยความสะดวก ด้านการขนส่งสินค้าให้พวกนั้น
เขามีใบอนุญาตที่จำเป็น และมีรถบรรทุกหลายคัน
รถของเขาคงไม่ถูกตรวจสอบ
นี่เป็นเครือข่ายขนาดใหญ่
รตินัมอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้อง ในฐานะพ่อค้าหรือนายหน้า
- จะบอกว่าพวกนั้นฆ่าคนของตัวเองเหรอ - ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
พวกหุ้นส่วนขัดแย้งกันเองไม่ได้เหรอ พวกเขาอาจจะมีปัญหากันก็ได้
ไม่ ยังมีเรื่องที่อธิบายไม่ได้ อีกหลายอย่างในคดีนี้
แล้วเสียงน่าขนลุก ที่มาพร้อมกับวนาราชศรีล่ะ
รายงานการวิเคราะห์เสียง ยืนยันแล้วว่ามีโอกาสเป็นเสียงสัตว์คำราม
แต่พวกเขาระบุชนิดสัตว์ไม่ได้
สุนัขดมกลิ่นก็แตกตื่นไม่ใช่เหรอ พวกมันเห็นอะไรล่ะ
ไม่รู้สิ พวกลักลอบล่าสัตว์อาจจะ เป่านกหวีดไล่สุนัขที่เราไม่ได้ยินก็ได้
- คุณแค่เดาเรื่องทุกอย่างมั่วๆ - ตะโกนใส่ฉันทำไมเนี่ย
อย่างน้อยฉันก็พยายาม หาคำอธิบายที่มีเหตุผลในการสืบสวนนี้
ระหว่างที่คุณเชื่อว่า วนาราชศรีฆ่าคนพวกนั้น
หวัดดี
คือผม...
แค่มาดูว่าคุณเป็นยังไงบ้างน่ะ
ฉันสบายดี... ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
คุณกลับมาทำงานแล้วเหรอ
ระหว่างนี้ประจำแค่กะกลางวันเท่านั้นค่ะ
ดีครับ
ฉันได้ยินเสียงจากห้องคุณ
มันคืออะไรเหรอคะ
เสียงอะไร
เหมือนอะไรสักอย่างกระทบผนัง
คุณได้ยินเหรอ
เจ้านี่น่ะ
ผมโยนรับลูกบอล
เป็นการบริหารสายตาและฝึกสมอง
เพื่อรับรู้ระยะห่าง และแยกแยะความใกล้ไกล
งั้นคุณจะไปที่สถานีใช่ไหม
ผมต้องการรายชื่อคนร้ายที่เกี่ยวข้อง ในการลักลอบล่าสัตว์ในห้าปีที่ผ่านมา
ช่วยหาให้ผมได้ไหม
ต้องใช้ในการสืบสวนคดีนี้น่ะ
ตกลงค่ะ
ขอบคุณครับ
รอเดี๋ยวๆ
เดี๋ยวก่อน เอ้านี่ เอาอาหารไป เอาไปด้วยนะ
- อะไร - ให้อะไรมาเยอะแยะเนี่ย
- จะให้ผมกินจนท้องแตกตายเหรอ - ทำเป็นพูดดีไปเถอะ
พอออกเวรดึกแล้วคุณทำอะไรล่ะ
ก็กลับมาค้นครัว หาของกินเหมือนแมวหิวโซทุกที
คิดว่าฉันไม่รู้จักคุณรึไง
- โอเค แล้วเจอกัน - รักษาตัวด้วย
- ตายจริง เดี๋ยวก่อน - อะไรเหรอ
เอ้านี่ หันมาสิ
- ฉันลืมไปสนิทเลย ยื่นมือมา - นี่ ทำอะไรน่ะ
นี่คือเครื่องรางศักดิ์สิทธิ์
ฉันจะผูกข้อมือคุณไว้นะ
อย่าถอดออกเด็ดขาด โอเคนะ
ตราบใดที่ผูกไว้ มันจะปกป้องคุณจากอันตรายทุกอย่าง
ให้มันอยู่แบบนี้ ห้ามถอดออกนะ
ตกลง คุณล็อกประตูแล้วเข้านอนซะ
ดูแลตัวเองดีๆ นะ
กินข้าวให้ตรงเวลาด้วย
การก่อสร้างถนนจะเริ่มพรุ่งนี้
พวกเขาอาจจะขโมยดินแถวนั้นไปใช้
ส่งคนของเราไปเฝ้าด้วย
- ได้ค่ะ ฉันจะส่งคนไปก่อนเก้าโมง - ส่งไปก่อนเจ็ดโมง
- น้องชาย... - พี่อิร์ฟาน
- ได้ยินไหม - ว่าไงพี่
- ได้ยินไหม - พี่
- รีบมาที่นี่เลย - ที่ไหน
- ใกล้ถนนลูกรัง... - พี่
- ใกล้ถนนลูกรังกนิยานี - พี่อิร์ฟาน
- รีบมาเร็วๆ - พี่อิร์ฟาน
พี่
- นลินี มาเร็ว - ค่ะ
ราชา เอารถมา
หัวหน้าอิร์ฟาน ได้ยินรึเปล่า
ได้ยินเราไหมคะ
นั่นไง นั่นรถเขา
นลินี แจ้งสถานี
- ได้ค่ะ - แยกย้ายกันค้นหา
- ได้ค่ะ - โอเคนะ ไปเร็ว
พี่อิร์ฟาน
ปูนิตา ราชา เจอเขารึยัง
ยังค่ะ เรายังตามหาเขาอยู่
พี่อิร์ฟาน
อิร์ฟาน...
พี่อิร์ฟาน
พี่ครับ พี่ พี่...
พี่ครับ
พี่ครับ พี่...
อย่าเพิ่งพูดอะไร
ไม่ต้องพูดอะไร นอนลงนะครับ
ภาพลวงตาที่ไหวอยู่ในใจ จะจางหายไปเบื้องหน้าไหม
กาลเวลาจะไขปริศนาลับ ไร้คนเข้าใจได้หรือไม่
ยามความเงียบงันวังเวงแว่วดังก้องไกล
จะหยุดไล่งับจับเงาในความมืดได้หรือไม่
นี่คือเส้นทางที่ทอดยาวไร้จุดจบ หรือแอ่งโลหิตหิวกระหายสูบกายเรา
สิ่งแรกเป็นเพียงกลลวง
เหตุการณ์จะฉายวนตลอดกาลหรือ
เรื่องเล่าลือในหมู่บ้าน กลายเป็นละครฉากใหญ่
ไฟปรารถนาที่เผาไหม้จิตใจ จะโหมแรงจนไฟชีวิตดับหรือไร
เมื่อตำนานที่ไร้การพิสูจน์ เผยความจริงให้โลกประจักษ์
ภาพหลอนตรงหน้าจะสลายหายไปหรือไม่
คำบรรยายโดย พาฝัน เจริญดี
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร