ഹൃദയത്തിൽ മായം കാട്ടും ബിംബം കൺമുന്നിൽ ഉടയുമോ?
കാണാ കടങ്കഥകൾക്കുത്തരം കാലം പറയുമോ?
ഭീതിദമായ മൗനത്തിൻ ആഴം എങ്ങും മുഴങ്ങുമ്പോൾ
ഉത്തരമില്ലാ പുരാവൃത്തങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയ സത്യങ്ങൾ
ദുരൂഹ മായാരൂപങ്ങൾ എല്ലാം മാഞ്ഞുപോകുമോ?
ഏറ്റുമുട്ടും ദുരൂഹതകൾ തൻ ചുരുൾ നിവരുമോ?
ഇൻസ്പെക്ടർ ഋഷി
- ഹലോ! - ഹലോ!
- നീ എത്തിയോ? - എത്തി. ഇപ്പോൾ.
നിങ്ങൾ എവിടെയാണ്?
ഞാൻ ജി ബ്ലോക്കിൽ, ഒന്നാം നിലയിൽ.
- വാ. - ഇതെന്താ?
- ഞാൻ പറയാം. - സ്വാഗതം മാഡം.
ഇതാണ് സ്വീകരണമുറി. ഇതിനോടു ചേർന്ന് നല്ലൊരു ബാൽക്കണിയുണ്ട്.
ഒന്നാം നിലയാണെങ്കിലും നല്ല കാറ്റുണ്ട്,
അടുക്കള ആ ഭാഗത്താണ്, നമുക്കത് കാണാം.
ഇത് ആർക്കുവേണ്ടിയാണ്?
ഇത് നമ്മുടെ വീടാണ്.
- നമ്മുടെ വീടോ? - വാ, നമുക്ക് കാണാം.
ഞാൻ കരുതി കൂട്ടുകാരുടെ കൂടെ ഉച്ചഭക്ഷണത്തിനു വിളിച്ചതാവുമെന്ന്.
അതിനെന്താ?
നമുക്ക് ഇപ്പോഴും ഒരുമിച്ച് ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിക്കാമല്ലോ.
അതല്ല...
ഇതിനെപ്പറ്റി ശരിക്ക് ആലോചിച്ചിരുന്നോ?
തീർച്ചയായും!
ഞാൻ കരുതി ഇത് കേട്ടാൽ സന്തോഷമാകുമെന്ന്.
നിങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കളുടെ മനസ്സ് ഒരിക്കലും മാറില്ലേ?
നിൻ്റെ അച്ഛൻ നിന്നോടു സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങിയോ?
നാം ഒന്നിക്കുന്നത് നമ്മുടെ മാതാപിതാക്കൾ സമ്മതിക്കില്ലെന്ന് നമുക്കറിയാം.
ഞാനാകെ ഭ്രാന്തുപിടിച്ചിരുന്നു,
മുത്തശ്ശിയുടെ മരണം നിൻ്റെ ജാതകദോഷമാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ.
എനിക്കതിൽ വിഷമമുണ്ട്.
ഞാനന്ന് നിന്നെ പിന്തുണയ്ക്കണമായിരുന്നു.
കാരണം ഇത് അവരുടെ ജീവിതമല്ല,
നമ്മുടെ ജീവിതമാണ്.
സുഖത്തിലും ദുഃഖത്തിലും ഞാൻ നിനക്കൊപ്പം ഉണ്ടാകുമെന്ന് വാക്കുതരുന്നു.
എന്താ?
എന്നെ ഉമ്മവയ്ക്കണോ?
തീർച്ചയായും... പക്ഷേ ഞാൻ കരുതി...
- ഇതൊരു പൊതുസ്ഥലമാണ്. - എന്ത്? പൊതുസ്ഥലമോ?
ഈ വീട് വാങ്ങാൻ ഞാൻ ലോണും മറ്റും എടുത്തിരുന്നു.
ഇത്രയേയുള്ളൂ?
- റേച്ചൽ. - നിൻ്റെ പേര്?
റോസ്.
- ശരി, അകത്തേക്ക് പോകാം. - നന്ദി.
- നീ എന്തിനാ എന്നോട് ഇവിടെ വരാൻ പറഞ്ഞത്? - ഇരിക്കൂ, ഞാൻ പറയാം.
ഋഷി സർ ഏകാംബരത്തിൻ്റെ രഹസ്യ ഫോണിൽ നിന്ന് നീക്കം ചെയ്ത വിവരങ്ങൾ
തിരിച്ചെടുക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഏകാംബരം അതിൽനിന്ന് അയാളുടെ മാനേജർ വാസന്തിക്ക് ചില സന്ദേശങ്ങൾ അയച്ചിരുന്നു.
അതിൽ ഒരു വൻ തുക നൽകിയ വിവരമുണ്ട്,
ചില പത്രക്കാർക്ക് നൽകിയത്.
ഞാനൂഹിച്ചു.
എല്ലാ മാനേജർമാർക്കും പി.എ മാർക്കും ബോസുമാരുടെ മിക്ക രഹസ്യങ്ങളും അറിയാനാകും.
പക്ഷേ, വാസന്തിയുടെ കാര്യമോ,
അവൾ നമ്മളോടു പോലും നിഷ്കളങ്കത അഭിനയിച്ചു.
ശരിയാണ്.
അത് വാസന്തിയല്ലേ?
നീ ഇവിടെ ഇരിക്ക്...
ഞാൻ വേറൊരു വിദ്യ പ്രയോഗിച്ച് അവളെക്കൊണ്ട് സത്യം പറയിപ്പിക്കാം.
ബോയ്ഫ്രണ്ടിൻ്റെ കാര്യം പറഞ്ഞ് നീയെന്നെ ശല്യപ്പെടുത്തിയില്ലേ?
എനിക്കൊരു ഗേൾഫ്രണ്ടായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.
ഇപ്പോൾ ഇല്ല.
അയ്യനാർ!
- ഞാനൊരു-- - വേണ്ട, നിർത്തൂ. ഒന്നും പറയേണ്ട.
എനിക്കതെപ്പറ്റി സംസാരിക്കേണ്ട.
പക്ഷേ നീ എന്നോടു പറഞ്ഞത് എല്ലാം തുറന്നുപറയാനാകും എന്നല്ലേ?
അല്ലല്ല.
നീ തുറന്നു പറയുകയും വേണ്ട, എനിക്കതറിയുകയും വേണ്ട.
എന്നെ കാണുന്നതുപോലും നിനക്ക് ഇഷ്ടമല്ലേ?
എന്നെ കാണുന്നത് നിനക്ക് വെറുപ്പാണോ?
നീ എൻ്റെ സുഹൃത്താണെന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ അയ്യനാർ?
ഇക്കാലമത്രയും,
ഞാൻ സ്വയം വെറുത്താണ് ജീവിച്ചത്.
പക്ഷേ ഇപ്പോൾ നടക്കുന്നതെല്ലാം മൂലം ഞാനാകെ മടുത്തിരിക്കുകയാണ് അയ്യനാർ.
ഞാൻ സ്വയം മുറിവേൽപ്പിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല.
ഞാനിനി അത് ചെയ്യില്ല.
ഞാനതെന്തിന് ചെയ്യണം?
എന്തിന് പേടിച്ച് ചാവണം?
ഞാൻ തുറന്നുപറയാതെ എന്തിനു ജീവിക്കണം?
എനിക്കൊരു കുഴപ്പവുമില്ല.
ഇതാണ് ഞാൻ അയ്യനാർ.
ഇതാണ് ഞാൻ.
ഞാനൊരു യാഥാസ്ഥിതിക കുടുംബത്തിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത്.
ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ ആരും പറഞ്ഞില്ല.
ഇതെല്ലാം എനിക്ക് അവിശ്വസനീയമായി തോന്നുന്നു.
എനിക്ക് മനസ്സിലാകും.
എൻ്റെ ചിന്താരീതി ഒറ്റ രാത്രികൊണ്ട് മാറ്റാനാകുമോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല.
പക്ഷേ ഞാനിതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ഒരു ശ്രമം തീർച്ചയായും നടത്തും.
ഞാൻ സത്യമാണ് പറയുന്നത്.
ഞാൻ നിൻ്റെ സുഹൃത്തുതന്നെയാണ്.
ഏകാംബരത്തിനും, റോബർട്ടിനും നായാട്ടുകാരുടെ സംഘവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല.
എന്നാൽ ഞങ്ങൾക്ക് മുന്നേ ഇതറിയാമായിരുന്നു.
ഏകാംബരം റോഡ് പണി പദ്ധതിയുടെ പേരിൽ
നിയമവിരുദ്ധമായി മരങ്ങൾ മുറിക്കുകയായിരുന്നു.
അഞ്ചുകൊല്ലം മുമ്പ് സ്വന്തം ആവാസവ്യവസ്ഥ നഷ്ടമായതിനാൽ,
നൂറുകണക്കിന് മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും ചത്തുപോയിരുന്നു.
സർ, പലർക്കും ഇക്കാര്യം അറിയില്ല.
കാരണം ഏകാംബരം അയാളുടെ പണവും ശക്തിയും
മാദ്ധ്യമങ്ങൾ, വനപാലകർ, രാഷ്ട്രീയക്കാർ എന്നിവരെ സ്വാധീനിക്കാനായി ഉപയോഗിച്ചു.
കള്ളി വെളിച്ചത്താകാതിരിക്കാൻ അയാൾ ഇതെല്ലാം മറച്ചുവച്ചു.
കൃത്യമായി ഈ ഇരകളെ എന്തിനു തെരഞ്ഞെടുത്തു എന്ന കാര്യം നമ്മള്‍ സ്വയം ചോദിച്ചിരുന്നിലെ
ഉത്തരം ഇവിടെയുണ്ട്.
ഇവരെല്ലാവരും...
ഒരുതരത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു തരത്തിൽ വന നശീകരണത്തിനും
വന്യമൃഗ നശീകരണത്തിനും...
കൂട്ടുനിൽക്കുകയായിരുന്നു.
അതാരാണ്?
ആരാണവിടെ?
വിഡ്ഢി! നിങ്ങൾ പ്രേതത്തെപ്പോലെയാ വരുന്നത്!
ഞാൻ എത്രനേരം കാത്തിരിക്കണം? ഞാനിപ്പോ വിശന്നു മരിക്കും.
ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പുറത്തിറങ്ങാനും വയ്യ..
ഇനിയും വൈകിയിരുന്നെങ്കിൽ, ഞാൻ കാല് മുറിച്ചു തിന്നേനെ!
- ഇങ്ങോട്ട് താ! - ഇതാ.
കാട്ടിൽ പോലീസ് നിന്നെ അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ട്.
അവരെയും കാട്ടുമൃഗങ്ങളെയും ഒഴിവാക്കി ഇവിടെയെത്തുന്നത് എളുപ്പമാണെന്ന് കരുതിയോ?
ശരി. നിങ്ങൾ ആദിയോട് സംസാരിച്ചോ?
അവൻ പറഞ്ഞു വണ്ടി പാമ്പുപാറ വരെ കൊണ്ടുവരാമെന്ന്.
വെളുക്കുമ്പോഴേക്ക് ആരുടെയും മുന്നിൽ പെടാതെ അങ്ങെത്തിയേക്കണം. ഓക്കേ?
നിനക്ക് വേണമെന്നു പറഞ്ഞതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. കേട്ടോ?
ഇനി എൻ്റടുത്തുനിന്ന് സഹായം പ്രതീക്ഷിക്കരുത്.
ഇതെൻ്റെ അവസാന മുന്നറിയിപ്പാണ്, ഇനി നിൻ്റെ മുഖം കാണിക്കാതെ ഗ്രാമം വിട്ടു പൊക്കോ!
- മനസ്സിലായോ? - പോയിത്തുലയെടോ!
അകത്തേക്കു വരൂ ഋഷി.
ദയവായി ഇരിക്കൂ.
എങ്ങനെയുണ്ട്?
നന്നായി പോകുന്നു.
അച്ഛന് വലിയ വിഷമമാണ്.
കണ്ണിൻ്റെ താഴെയുള്ള വീക്കം കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
അതേ. ഇപ്പോഴെനിക്ക് രണ്ടുകണ്ണുകൊണ്ടും കാണാനാവുന്നുണ്ട്.
- എന്നോടു ക്ഷമിക്കൂ. - അത് കുഴപ്പമില്ല.
മോനേ!, നിങ്ങളും ഊണു കഴിച്ചിട്ടു പോയാൽ മതി, ഓക്കേ?
തീർച്ചയായും. നന്ദി.
എങ്ങനെയിരിക്കുന്നു ഋഷീ?
വളരെ നാളായി ആരും ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചിട്ടില്ല.
എൻ്റെ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങളിൽ ഇതുവരെ എനിക്ക് നല്ല വ്യക്തതയുണ്ടായിരുന്നു.
എല്ലാ ദുരൂഹമായ കാര്യങ്ങൾക്കും
യുക്തിസഹമായ ഉത്തരം ലഭിക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതി.
എന്നാൽ ഇപ്പോൾ,
എനിക്ക് അത്ര ഉറപ്പില്ല.
ഈ കേസ് നിങ്ങളെ വിഷമിപ്പിക്കുന്നു.
- ഇത് സത്യയാണ്. - ഹലോ.
ക്രൈം സീൻ മുറിച്ചു കടക്കരുത്
മാഡം.
ഞങ്ങൾക്ക് ഗ്രാമീണരിൽ നിന്ന് വിവരം ലഭിച്ചു, ശേഖറുമായി അടുപ്പമുള്ള ചിലർ
അയാൾക്ക് കാട്ടിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള വഴിയൊരുക്കുന്നുണ്ടെന്ന്.
ഇയാൾ ശേഖറിൻ്റെ ഒരു ബന്ധുവാണ്.
ഇയാളെ വീട്ടിൽ ചെന്ന് ചോദ്യം ചെയ്തപ്പോൾ,
ശേഖറിനെ മൈസൂറിൽ എത്തിക്കാൻ ഒരു വണ്ടി ഏർപ്പാടാക്കി എന്ന് സമ്മതിച്ചു.
കൊണ്ടുപോകുന്ന സ്ഥലം കാണിച്ചുതരാൻ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നു,
അപ്പോൾ ഇയാളെ ഈ നിലയിൽ കണ്ടു.
എന്താണ് ഉണ്ടായതെന്ന് പറയൂ.
ഞാൻ എന്തുപറയാനാണ്? ശേഖർ എൻ്റെ അനന്തിരവനാണ്.
- അവനെ സഹായിക്കാതെ വേറേ വഴിയില്ലായിരുന്നു. - അതല്ലായിരുന്നു എൻ്റെ ചോദ്യം.
അവൻ എങ്ങനെ മരിച്ചു എന്ന് എനിക്കറിയില്ല.
- ഞാനിയാളെ തനിച്ചു ചോദ്യം ചെയ്തൊട്ടേ? - തീർച്ചയായും.
എൻ്റെ ചേച്ചി ഇവനെ പ്രസവിച്ചപ്പോഴേ മരിച്ചു പോയി.
അവരുടെ ഭർത്താവ് ഒരു കുടിയനും ഒരുപകാരവും ഇല്ലാത്തവനും ആയിരുന്നു.
ഇവന് ഒരുവയസ്സുള്ളപ്പോൾ അയാൾ ഇവനെ ഉപേക്ഷിച്ച്,
ഒരു വേശ്യയുടെ കൂടെ ഓടിപ്പോയി.
അപ്പോൾ നിങ്ങളാണോ ഇയാളെ വളർത്തിയത്?
ശേഖർ ഇത്രയും നാൾ എവിടെയാണ് ഒളിച്ചത്?
അയാൾക്ക് എന്തുപറ്റിയതാണ്?
ആരാണിയാളോട് ഇത് ചെയ്തതെന്ന് എനിക്കറിയണം.
അവൻ ഇവിടെനിന്ന് അര കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള ഒരു ഗുഹയിലാണ് ഒളിച്ചിരുന്നത്.
ഗുഹയോ?
ഈ ഗുഹയ്ക്ക് എന്ത് വലുപ്പമുണ്ടാകും?
- കിലോമീറ്ററുകൾ നീളമുണ്ടാകണം. - കിലോമീറ്ററുകളോ?
ഞാനും അതാണ് കേട്ടിരിക്കുന്നത്.
പക്ഷേ ആരും ഇതുവരെ അത് പൂർണ്ണമായി പര്യവേഷണം ചെയ്തിട്ടില്ല.
നിങ്ങൾക്കിത് ഇപ്പോൾത്തന്നെ ചെയ്യണോ ഋഷി?
സ്റ്റേഷനിൽ ഒരു പഴയ മാപ്പ് ഉണ്ട്.
അതൊന്നു പരിശോധിച്ച ശേഷം ഇങ്ങോട്ടു തിരിച്ചുവരാം.
ശേഖർ കൊല്ലപ്പെട്ടത് ഇവിടെയാവണം.
ക്രൈം സീനിൽ ഇടപെടലുണ്ടാവും മുമ്പ് നമുക്ക് തെളിവുകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ കണ്ടെത്തണം.
മഴവെള്ളം ഇപ്പോൾത്തന്നെ ചോർന്നിറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.
ശരിയാണ്, അല്പസമയത്തിനകം ഗുഹയിൽ വെള്ളം നിറയും.
ശരി, നമുക്ക് മുന്നോട്ടുപോകാം.
പക്ഷേ നമ്മൾ ഒന്നിച്ചു നിൽക്കണം.
അല്ലെങ്കിൽ വഴിതെറ്റിപ്പോകാൻ എളുപ്പമാണ്. ഓക്കേ?
ഹേയ്, നിനക്കെന്തുപറ്റി?
ഞാനിതുവരെ ഒരു ഗുഹയ്ക്കുള്ളിൽ കയറിയിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ടാണ്.
കാഴ്ചയൊക്കെ പിന്നീടു കാണാം, ഇപ്പോ വാ.
ഇല്ല. എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ക്ലോസ്ട്രോഫോബിക് വരുന്നതായി തോന്നുന്നു.
നിങ്ങൾ ഇവിടെ നിൽക്കൂ.
ഞങ്ങൾ തിരിച്ചുവന്ന് വിവരം തരാം.
ഇല്ല സർ. ഞാനും വരുന്നു. നമുക്ക് പോകാം.
സൂക്ഷിച്ച്.
- തീർച്ചയാണോ? - കുഴപ്പമില്ല സർ.
നമുക്ക് പോകാം.
ചിത്രാ, ശ്വാസമെടുക്ക്. ഓക്കേ?
സൂക്ഷിച്ച്. നോക്കി നടക്കണം.
അവിടെ.
ഇതാണ് ക്രൈം സീൻ.
സർ, ഇവിടെ മറ്റൊരുടെയോ കാലടിപ്പാടുകൾ കാണാം.
സർ.
ഇതിനുള്ളിൽ എന്തോ ഉണ്ട്.
അതിൻ്റടുത്ത് പോകരുത്!
അവിടെ വവ്വാലുകൾ ഉണ്ടാകും!
- എനിക്കൊന്നും കാണാൻ വയ്യ സർ! - അവിടെത്തന്നെ നിൽക്കൂ.
അവ പൊയ്ക്കൊള്ളും.
- ഹേയ് ചിത്രാ. - നിങ്ങൾ ഓക്കെയാണോ?
വരൂ, എഴുന്നേൽക്കൂ!
ഈ വെളുത്ത പൊടി എന്താണ്?
ഇതാ, ഇത് പിടിക്കൂ.
സൂക്ഷിച്ചു നടക്കൂ.
ഈ ശബ്ദത്തിൻ്റെ ഉറവിടം കണ്ടെത്തണം.
ഏതുവഴി പോകണം?
നമുക്ക് ഓരോ സംഘമായി പിരിയാം. രണ്ടും പരിശോധിക്കാം.
സർ, കൂട്ടം പിരിയുന്നത് അപകടമാണ്. ഞങ്ങളത് പലതവണ കണ്ടിട്ടുണ്ട്!
നമുക്ക് ഒരു ഗുഹ തെരഞ്ഞെടുത്ത് ഒന്നിച്ച് അത് നോക്കാം.
അതുശരിയാണ്.
അപ്പോൾ നമ്മൾ ഇവിടെത്തന്നെ ചുറ്റിത്തിരിയും.
നിങ്ങളും അയ്യനാരും ഈ ഗുഹ നോക്കൂ. ചിത്രയും ഞാനും വലതുവശത്തേത് നോക്കാം.
അങ്ങനെ നമുക്ക് കൂടുതൽ സ്ഥലം പരിശോധിക്കാം.
ചിത്രാ, നിങ്ങൾ വരുന്നുണ്ടോ?
വരുന്നു സർ!
സർ, നമുക്ക് ഇതിനപ്പുറം പോകാനാവില്ല.
ഇത്ര ദൂരം ആരെങ്കിലും വന്നതായി തോന്നുന്നില്ല.
നമുക്ക് തിരിച്ചുപോകാം.
സർ?
സർ!
ഇവിടെ എന്താണ് ഇത്രയധികം പ്രാണികൾ?
സർ!
നിങ്ങൾ എവിടെയാണ്?
ഇവിടെത്തന്നെ.
എൻ്റെ ശബ്ദം പിന്തുടരൂ.
ഇവ ഇവിടെ കൂടുകെട്ടി താമസിക്കുകയാണെന്ന് തോന്നുന്നു.
അയ്യനാർ, നമുക്കിവിടുന്ന് പോകാം.
ചിത്രാ!
പേടിക്കാതിരിക്കൂ,
ഇതൊരു പ്രതിമയാണ്, അത്രേയുള്ളൂ.
ചിത്രാ, സമാധാനിക്കൂ.
എല്ലാവരും വരുന്നുണ്ട്.
ശാന്തയാകൂ. സമാധാനിക്കൂ.
അവർ നമ്മളെ കൊല്ലാൻ പോവുകയാണ്!
ചിത്രാ!
സർ!
ഋഷീ!
സർ, നിങ്ങൾ ഓക്കെയാണോ?
അതേ!
ഹേയ് ചിത്രാ!
ആ ഗുഹ...
അതിപ്പോഴും എനിക്കൊരു ദുഃസ്വപ്നമാണ്.
അന്ന് ഞാൻ തേൻകാടിൽ ഡി.എഫ്.ഒ ആയിരുന്നു.
അക്കാലത്തായിരുന്നു,
ആദിവാസികളെ പുനരധിവസിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു സ്കീം കൊണ്ടുവന്നത്.
പക്ഷേ അവിടെ നൂറുകണക്കിനു വർഷങ്ങളായി താമസിച്ചു വന്നിരുന്ന കാനഗർ എന്ന ആദിവാസികൾ,
അവരുടെ പൂർവികരുടെ മണ്ണ് വിട്ടുപോയില്ല.
പകരം ഭൂമി, പണം, ജോലി എന്നിവ അവർക്ക് നൽകാമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തിട്ടും,
ആ വാഗ്ദാനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാതെ തങ്ങളുടെ തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നു.
ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥർ ഞങ്ങളിൽ സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തി
അവരെ കാട്ടിൽ നിന്ന് കുടിയിറക്കാനുള്ള നിരന്തര ശ്രമം തുടർന്നപ്പോൾ
അവരുടെ ദേഷ്യവും മടുപ്പും പലമടങ്ങായി വർദ്ധിച്ചു.
അവർ തങ്ങളുടെ പ്രതിഷേധം ആരംഭിച്ചു.
ഞങ്ങളിവിടുന്ന് പോകില്ല!
ഇത് ഞങ്ങളുടെ പൂർവികരുടെ മണ്ണാണ്! ഞങ്ങളിവിടുന്ന് പോകില്ല!
ഈ കാട് ഞങ്ങളുടേതാണ്.
പക്ഷേ അവർക്ക് അനുകൂലമായിട്ടല്ല കാര്യങ്ങൾ നടന്നത്.
ഒരു രാത്രിയിൽ, അവർ ഏതോ രഹസ്യ ആചാരം നടത്തി,
അവരെല്ലാവരും കൂട്ട ആത്മഹത്യ ചെയ്തു.
കൂട്ട ആത്മഹത്യയോ?
അതേ. ഞങ്ങളും ഞെട്ടിപ്പോയി.
ആരും എന്താണ് അതു തടയാൻ ശ്രമിക്കാഞ്ഞത്?
അത്തരം സംഭവങ്ങൾ നടക്കുമെന്ന് ആരും കരുതിയില്ല.
പാടത്തും തേയിലത്തോട്ടത്തിലും ആരും പണിക്കെത്താതിരുന്നപ്പോൾ
കോണ്ട്രാക്ടർമാർ അന്വേഷണം ആരംഭിച്ചു.
കാട്ടിൽ കാനഗരുടെ കൂട്ടത്തിലെ ആരെയും കണ്ടില്ല,
ഇത് സംശയമുണ്ടാക്കി.
ഞങ്ങൾ അവരുടെ സ്ഥലത്തെത്തി പരിശോധിച്ചപ്പോൾ, കുടിലുകളെല്ലാം കാലിയാണെന്ന് കണ്ടെത്തി.
കൂടുതൽ അന്വേഷണത്തിൽ ഗുഹയിൽ നിന്ന് പുകവരുന്നതായി കണ്ടു.
അവർ ഗുഹാകവാടം അകത്തുനിന്ന് ഒരു വലിയ കല്ലുകൊണ്ട് അടച്ചിരുന്നു.
പത്തുപതിനഞ്ച് ജോലിക്കാർ ചേർന്നാണ് ഞങ്ങൾക്ക് അകത്തുകയറാനായി ആ കല്ല് നീക്കി.
പക്ഷേ അപ്പോഴേക്കും അവരെല്ലാം മരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
വെന്ത മൃതശരീരങ്ങൾ മാത്രമാണ് ഞങ്ങൾക്ക് കാണാനായത്.
അവരുടെ ശരീരാവശിഷ്ടങ്ങൾ ഇപ്പോഴും എന്താണവിടെ? അവ നീക്കം ചെയ്യാഞ്ഞത് എന്താണ്?
ആദ്യം ആരും ആ ശരീരങ്ങളിൽ തൊടാൻ തയ്യാറായില്ല.
ജോലിക്കാർക്ക് ധൈര്യമില്ലായിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ മറ്റാളുകളേയും അകത്തേക്ക് അയച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
അകത്തുകയറിയവർ ആദിവാസികൾ പ്രേതരൂപം പൂണ്ട് വരുന്നതുപോലെയുള്ള കാഴ്ചകൾ കണ്ടു.
ഗുഹയ്ക്കകത്തെ വായുവും പൊടിയും വിഷമയമായി തീർന്നതിനാൽ,
ഞങ്ങളത് ഏതോ മതിഭ്രമമാണെന്നു കരുതി.
ജഡങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യാനുള്ള ജോലി മാറ്റിവച്ചു.
പിന്നീടത് ഒരിക്കലും പുനരാരംഭിച്ചില്ല.
- ഹേയ് വേലു, മഴപെയ്യുന്നു! - സർ?
- പശുവിനെ തൊഴുത്തിലാക്ക്. - ശരി അയ്യാ. ഹേയ്!
കാനഗരെ കാട്ടിൽ നിന്ന് പോകാൻ നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ,
അതിനെതിരായി അനവധി പ്രതിഷേധ സമരങ്ങൾ നടന്നു.
നിങ്ങളും ആ പ്രതിഷേധത്തിൽ പങ്കെടുത്ത് അവർക്കായി പോരാടി.
നിങ്ങളെന്തിനാണ് അവരെ പിന്തുണച്ചത്?
എന്തെങ്കിലും രാഷ്ട്രീയലക്ഷ്യം?
ആദ്യമായി, കാനഗർ ഗോത്രക്കാരെപ്പറ്റി നിങ്ങൾ ഒരു കാര്യം അറിയണം.
അവർ വളരെ കുലീനരും സത്യസന്ധരുമായ ഒരു ഗോത്രമായിരുന്നു.
അവരും ഈ കാട്ടിലെ മൃഗങ്ങളും
സ്വൈര്യമായി, ശാന്തമായി
ഒന്നിച്ചിടപഴകി ഇവിടെ വസിച്ചു.
അവർ ചെടികൾ നട്ടുപിടിപ്പിച്ച്, അവയെ സ്വന്തം മക്കളെപ്പോലെ പരിപാലിച്ചു.
ആനന്ദത്തിനായല്ലാതെ, ആഹാരത്തിനുവേണ്ടി മാത്രം വേട്ടയാടി.
കാട്ടിലെ മൃഗങ്ങൾക്ക് മുറിവേറ്റാൽ,
അവർ അവയെ ഭേദമാകും വരെ ചികിത്സിച്ചശേഷം,
വീണ്ടും അവയുടെ സ്വന്തം ആവാസസ്ഥലത്തേക്ക് തുറന്നുവിടും.
അവരുടെ ജീവിതം കാട്ടിലെ സസ്യലതാദികളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി പ്രതിബദ്ധമായിരുന്നു.
പക്ഷേ അവർക്കെന്തുപറ്റി എന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?
കാട്ടിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുപോവുകയില്ല എന്ന നിർബന്ധം കാരണം,
അവരെ നായാട്ട്, കള്ളക്കടത്ത്, നിയമവിരുദ്ധ പ്രവർത്തനങ്ങൾ
എന്നിവയിൽ വ്യാജക്കേസുകളിൽ കുടുക്കി.
അതെല്ലാം കണ്ട് ഞാനെങ്ങനെ മൂകസാക്ഷിയായി നിൽക്കും?
എന്നാലും.
ഒരു വംശമൊന്നാകെ, കുട്ടികളെപ്പോലും ഒഴിവാക്കാതെ സ്വയം അഗ്നിക്കിരയാക്കുന്നത്
എത്ര ഭീകരമാണ്?
എത്ര ഭയങ്കരമായിരുന്നിരിക്കണം.
നിങ്ങൾക്കത് മനസ്സിലാകുന്നില്ല, അല്ലേ?
തേൻകാടിനുള്ളിൽ ഒരു വലിയ ഖനിയ്ക്കുള്ള പദ്ധതിയിടുകയായിരുന്നു,
അതായിരുന്നു ഇവരെ പുനരധിവസിപ്പിക്കാനുള്ള യഥാർത്ഥ കാരണം.
കാട്ടിനുള്ളിൽ ദശലക്ഷക്കണക്കിന് വിലയുള്ള കൽക്കരി നിക്ഷേപമുണ്ട്.
അത് അന്ന് അനുവദിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, കാടു മുഴുവനും നശിപ്പിച്ചേനെ.
കാനഗർ ഗോത്രക്കാർ പ്രതിഷേധിച്ചതിൽ അത്ഭുതമില്ല.
ആ വിഷയം പുറത്തറിഞ്ഞു,
ചില സാമൂഹിക സംഘടനകളും അതിൽ പ്രതിഷേധിച്ചു.
തേൻകാടിനെ ഒരു പരിസ്ഥിതിലോല വനമായി പ്രഖ്യാപിക്കാൻ
അവർ സർക്കാരിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
ഞാനും ചില ഗോത്രവർഗ്ഗ സംഘടനകളോടൊപ്പം അവരെ പിന്തുണച്ചു.
പക്ഷേ ഒന്നും നടന്നില്ല.
പിന്നെ പെട്ടെന്ന് ഈ കൂട്ട ആത്മഹത്യ നടന്നു.
അതിനുശേഷം ഈ പ്രശ്നം വഷളായി,
അതോടെ ഖനിയ്ക്കുള്ള പദ്ധതി ഉപേക്ഷിച്ചു.
അപ്പോൾ നിങ്ങൾ പറയുന്നത് ഖനി പദ്ധതി ഉപേക്ഷിക്കാനും
ഒപ്പം കാടിനെ രക്ഷിക്കാനും,
ആളുകൾ കൂട്ടത്തോടെ അവരുടെ ജീവിതങ്ങൾ ബലികഴിച്ചു എന്നാണോ?
അങ്ങനെയാണ് ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നത്.
ഹേയ്, ഷിഫ്റ്റ് തയ്യാറായി. എല്ലാവരും വരൂ. പോകാം.
അപകടം! ഖനിപ്രദേശം - പ്രവശനം കർശനമായി നിരോധിച്ചിരിക്കുന്നു
- സ്വാഗതം മാഡം. - ഹലോ.
- ഹലോ മാഡം. - മാഡം, ഇതാ അനുമതിപത്രം.
ആ കൂട്ട ആത്മഹത്യകൾക്കും ഇപ്പോൾ നടക്കുന്ന രച്ചി കൊലകൾക്കും
തമ്മിൽ തീർച്ചയായും ബന്ധമുണ്ട്.
പക്ഷേ അതെങ്ങനെയാണെന്ന് നമുക്ക് കണ്ടെത്തണം.
ചിത്രാ!
ഗുഹയിൽ നടന്നതിനെപ്പറ്റി ഇപ്പോഴും ചിന്തിക്കുകയാണോ?
നിങ്ങൾ ശ്വസിച്ച വെള്ളപ്പൊടി...
വിഷാംശമുള്ളതായിരുന്നു.
നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ നോക്കി.
അവർ വരുന്നു!
കൃഷ്ണമണികൾ വികസിച്ചിരുന്നു.
മതിഭ്രമുള്ള പോലെ.
സർ, ഞാനും ആദ്യം അങ്ങനെയാണ് ചിന്തിച്ചത്.
പക്ഷേ ഗോത്രവർഗ്ഗക്കാർ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു.
പിന്നെ ഞാൻ എങ്ങനെ അവരുടെ രൂപങ്ങൾ കണ്ടു?
നിങ്ങളെന്താ മിണ്ടാതിരിക്കുന്നത്?
ഞാൻ പറയുന്നത് നിങ്ങൾക്ക് വിശ്വാസമാവില്ല സർ.
സാരമില്ല, തുടരൂ.
ഞാൻ ലോകത്തിൻ്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നടന്ന ചില കൂട്ടആത്മഹത്യകളെപ്പറ്റി വായിച്ചു.
ഹെവൻസ് ഗേറ്റ്
ജോൺസ് ടൗൺ
പിന്നെ ഡൽഹിയിൽ നടന്ന ബുരാരി സംഭവം.
ഇതെല്ലാം ഒരു ആചാരമെന്ന നിലയിലാണ് നടന്നത്.
ഈ കൂട്ട ആത്മഹത്യകൾക്കു പിന്നിൽ,
ആചാരത്തിൻ്റെയോ അല്ലെങ്കിൽ മതപരമായോ ഉള്ള ആശയങ്ങളുയിരുന്നു.
ഈ കാനഗരരുടെ മരണവും ആചാരപരമായ ഒരു കൂട്ട ആത്മഹത്യയാണ്.
അതേ, വനരച്ചിയുടെ പ്രതിമയ്ക്കു മുന്നിലും ചില ആചാരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
- അത് ഞങ്ങളുടെ റിപ്പോർട്ടിൽ ഉണ്ട്. - അതൊരു ആചാരമല്ലായിരുന്നു...
ഒരു ആഭിചാരമായിരുന്നു.
അവർ സ്വന്തം ജീവനുകൾ ത്യജിച്ചത്,
ഈ ലോകത്തിലേക്ക് വനരച്ചിയുടെ ചൈതന്യത്തെ ആവാഹിക്കാനാണ്.
തൊണ്ടങ്ക പാറയുടെ താളം ഭൂമിയിൽ മുഴങ്ങുമ്പോൾ
ഓ, വനറാണീ! നിൻ്റെ കണ്ണുകൾ തുറക്കൂ
മഞ്ഞ അരളിപ്പൂക്കൾ കൊണ്ടലങ്കരിച്ച് ഇരുട്ടിൽ തെളിയുന്ന നാളം പോലെ
അഗ്നിയിലെ രാക്ഷസരെ വിഴുങ്ങാനായ് നീ എഴുന്നെള്ളണം!
വാ!
ഞാൻ വലകൾ നെയ്യുമൊരു അജ്ഞാത പവനനായണയും
ഞാൻ വനരച്ചിയുടെ കാടായ തേൻ കാടിനെ രക്ഷിക്കും!
തൊണ്ടങ്ക പാറ ഇടിനാദം പൊഴിക്കുമ്പോൾ
ഞാനീ ഭൂമി പിളർന്നവതരിക്കും
മഞ്ഞ അരളിപ്പൂക്കൾ കൊണ്ടലങ്കരിച്ച് ഞാൻ നിൻ്റെ ആത്മാവിനായെരിയും
അപശകുനങ്ങളെയൊക്കെ തകർക്കും ഞാൻ രക്ഷകിയായവതരിക്കും
ചോരചുവക്കും എൻ്റെ കണ്ണുകളാൽ ഞാൻ നിൻ്റെ ചോരയിൽ കുളിക്കും!
ഞാൻ വലകൾ നെയ്യുമൊരു അജ്ഞാത പവനനായണയും
അവസാന ശ്വാസത്തോടെ നിൻ്റെ ജീവൻ നിന്നെവിട്ടുപോകും!
രാക്ഷസൻ്റെ ശരീരം ബലികൊടുക്കും അവൻ്റെ കണ്ണുകൾ ചൂഴ്ന്നെടുക്കും
അവൻ്റെ ഹൃദയചലനങ്ങൾ നിശ്ചലമാക്കും കാടിനെ എന്നാളും അനുഗ്രഹിക്കും
ഞാൻ വരുന്നു വനരച്ചി!
- ഹാപ്പി ബർത്ത്ഡേ റ്റു യു - ഹാപ്പി ബർത്ത്ഡേ റ്റു യു
ഹാപ്പി ബർത്ത്ഡേ
- ഹാപ്പി ബർത്ത്ഡേ റ്റു യു - ഹാപ്പി ബർത്ത്ഡേ റ്റു യു
- ഹാപ്പി ബർത്ത്ഡേ കാത്തി ചേച്ചി - ഹാപ്പി ബർത്ത്ഡേ കാത്തി ചേച്ചി
- ഹാപ്പി ബർത്ത്ഡേ റ്റു യു - ഹാപ്പി ബർത്ത്ഡേ റ്റു യു
ഇത്ര തിരക്കു കൂട്ടാതെ!
ഹേയ്, ഒന്നു ക്ഷമിക്കെടാ കുട്ടാ. എല്ലാ പിറന്നാളുകൾക്കും ഇവൻ ഇങ്ങനെയാ.
നിങ്ങൾ തന്നെ കേക്ക് മുറിച്ചോളൂ.
ഹാപ്പി ബർത്ത്ഡേ!
നന്ദി.
ക്ഷമിക്കണം, എനിക്ക് ഒന്നും കൊണ്ടുവരാനായില്ല.
വളരെ പെട്ടെന്നായിരുന്നു.
വിഷമിക്കേണ്ട. എനിക്ക് ഒന്നും ആവശ്യമില്ല.
അനാഥാലയത്തിന് സംഭാവന വല്ലതും നൽകിയാൽ സന്തോഷമായേനെ.
തീർച്ചയായും.
അത്...
നിങ്ങൾ എവിടെ പോയിരിക്കുകയായിരുന്നു?
ആളെ കാണാനേ ഇല്ല.
നിങ്ങൾ സത്യാ സാറിനൊപ്പം പോയതിനാൽ,
എന്നെ ഹൈവേയ്ക്കരികിലെ വേലിയുടെ അറ്റകുറ്റപ്പണിക്കായി അയച്ചു.
- എൻ്റെ ദൈവമേ! - എന്തുപറ്റി?
- സോറി അങ്കിൾ. - നിങ്ങൾ ഓക്കെയാണോ?
സാരമില്ല.
- എന്താടാ ഇത്? - അറിയാതെ പൊട്ടിയതാ ചേച്ചീ.
ഹേയ്, നോക്ക്. അദ്ദേഹം കണ്ണ് പുറത്തെടുത്തു.
ഇത് ശരിക്കുള്ള കണ്ണല്ല. ഒരു കൃത്രിമ അവയവമാണ്.
എന്നുവച്ചാൽ എന്താ?
ഇത് ശരിക്കും ഒരു ഷെല്ലാണ്.
എൻ്റെ നശിച്ചുപോയ കണ്ണ് മറയ്ക്കാനുള്ളത്.
ഒരു കോണ്ടാക്ട് ലെൻസ് പോലെ.
എന്തിനാണ് ഇത് വയ്ക്കുന്നത്?
എൻ്റെ കണ്ണിൻ്റെ കുഴി കണ്ടാൽ നിങ്ങൾ പേടിക്കും. അതുകൊണ്ടാണ്.
പേടിക്കുന്നത് ഒന്നുമില്ല. നിങ്ങൾ അടിപൊളിയാണ് അങ്കിൾ.
എന്നോടു ക്ഷമിക്കൂ.
ഞാനവരെ കോൺഫറ്റി വാങ്ങാൻ അനുവദിക്കരുതായിരുന്നു.
സാരമില്ല, അവർ കുട്ടികളാണല്ലോ.
അവർക്കും സന്തോഷം വേണം.
ഒരു നിമിഷം.
ഇതിന് വേദനയുണ്ടോ?
ഈയിടെയായി വേദനിക്കാറില്ല.
- നന്ദി സിസ്റ്റർ, ഞാൻ മറ്റൊരു ദിവസം വരാം. - സന്തോഷം മോളേ. ദൈവം അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.
- നന്ദി. - ശരി.
- മേരിയമ്മാ, അന്തോണീ, ഇത് വൃത്തിയാക്കൂ. - ശരി സിസ്റ്റർ.
അതാണ് മദർ ലിയാന.
ഈ അനാഥാലയത്തിൻ്റെ സ്ഥാപക.
അവർക്ക് ഇവിടെയുള്ള കുട്ടികളോട്
വളരെ സ്നേഹവും കരുതലുമാണ്.
ഞങ്ങൾക്കും അവരെ വളരെ ഇഷ്ടമാണ്. ഞങ്ങളുടെ അമ്മയെപ്പോലെ തന്നെ.
അവരിവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ,
തീർച്ചയായും ഞാൻ നിങ്ങളെ പരിചയപ്പെടുത്തിയേനെ.
എന്നാൽ...
അവർക്ക് തീരെ സുഖമില്ലാതെ ആശുപത്രിയിൽ ആക്കിയിരിക്കുകയാണ്.
എനിക്കത് കേട്ട് ദുഃഖമുണ്ട്.
പിറന്നാളായിട്ട് കരയരുതെന്ന് കരുതിയതാണ്.
നമുക്ക് പോകാം?
എനിക്ക് നിങ്ങളെ ഇഷ്ടമാണ്.
നിങ്ങൾക്കും അതുപോലെയാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
അത് സത്യമാണോ?
അതോ ഞാനൊരു വിഡ്ഢിയെപ്പോലെ കാര്യങ്ങൾ ഭാവനയിൽ കാണുകയാണോ? തീർച്ചയില്ല.
ഇതുപോലൊരു വികാരം... എനിക്ക് ഇതിനുമുമ്പ് ആരോടും തോന്നിയിട്ടില്ല.
ഇതെല്ലാം എനിക്ക് പുതിയതാണ്.
എന്നോടു ക്ഷമിക്കൂ.
ഞാൻ പറഞ്ഞത് മറന്നുകളയൂ.
ഞാൻ വികാരാധീനയായി പറഞ്ഞതാണ്.
എനിക്കും നിന്നെ ഇഷ്ടമാണ്.
വിജിയുടെ മരണശേഷം,
ഞാൻ ഉള്ളിൻ്റെയുള്ളിൽ ഒരു മരിച്ച മനുഷ്യനായിരുന്നു.
ഇനി മറ്റാരെയെങ്കിലും സ്നേഹിക്കുമെന്ന് കരുതിയതേയില്ല.
എന്നാൽ...
വേണ്ട...
പേടിക്കേണ്ട!
സൂക്ഷിച്ച്.
ഹൃദയത്തിൽ മായം കാട്ടും ബിംബം കൺമുന്നിൽ ഉടയുമോ?
കാണാ കടങ്കഥകൾക്കുത്തരം കാലം പറയുമോ?
ഭീതിദമായ മൗനത്തിൻ ആഴം എങ്ങും മുഴങ്ങുമ്പോൾ
ഇരുട്ടിൽ നിഴൽ തേടും ഓട്ടം തീരുമോ?
ഇത് അറ്റം കാണാത്തൊരു പാതയാണോ? രക്തം ചിന്തും ചുഴിയാണോ?
അതൊരു ചതിയാണ്!
അത് പോകാതെ പോകുമോ?
നാടൻ കഥചൊല്ലൽ നല്ലൊരു നാടകമാവുന്നു
നിന്നുള്ളിൽ എരിയും അഗ്നി എല്ലാ അപകടങ്ങളെയും കൊല്ലുമോ?
ഉത്തരമില്ലാ പുരാവൃത്തങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയ സത്യങ്ങൾ
ദുരൂഹ മായാരൂപങ്ങൾ എല്ലാം മാഞ്ഞുപോകുമോ?
ഉപശീർഷകം വിവർത്തനംചെയ്തത് ശ്രീദേവി പിള്ള
ക്രിയേറ്റീവ് സൂപ്പർവൈസർ വിജേഷ് സി.കെ