ภาพลวงตาที่ไหวอยู่ในใจ จะจางหายไปเบื้องหน้าไหม
กาลเวลาจะไขปริศนาลับ ไร้คนเข้าใจได้หรือไม่
ยามความเงียบงันวังเวงแว่วดังก้องไกล
เมื่อตำนานที่ไร้การพิสูจน์ เผยความจริงให้โลกประจักษ์
ภาพหลอนตรงหน้าจะสลายหายไปหรือไม่
ปริศนาน้อยใหญ่จะคลี่คลายไปหรือไม่
ริชี สืบคดีหลอน
- ฮัลโหล - ฮัลโหล
- มาถึงรึยัง - ค่ะ เพิ่งถึงเลย
ตอนนี้คุณอยู่ไหน
ผมอยู่ที่ตึกจี ชั้นหนึ่ง
มาสิ นี่อะไรกันคะ
- เดี๋ยวบอกนะ - ยินดีต้อนรับค่ะ
นี่คือห้องนั่งเล่นพร้อมด้วยระเบียงสวยๆ
ถึงจะอยู่บนชั้นหนึ่งก็ยังมี บรรยากาศปลอดโปร่งและสว่างสดใส
ห้องครัวอยู่ฝั่งนั้น ไปดูกันนะคะ
ที่นี่บ้านใครน่ะ
บ้านเราไง
- บ้านเราเหรอ - ไปดูกันเถอะ
นึกว่าคุณแค่ชวนฉัน มากินมื้อเที่ยงสังสรรค์กับเพื่อนๆ ซะอีก
แล้วไงล่ะ
เรายังกินมื้อเที่ยงด้วยกันได้นะ
ไม่ใช่เรื่องนั้นค่ะ
คุณตัดสินใจแน่แล้วเหรอ
แน่สิ
ผมนึกว่าคุณจะดีใจกับเรื่องนี้
พ่อแม่คุณไม่มีทางเปลี่ยนใจเลยใช่ไหม
พ่อคุณยอมพูดกับคุณดีๆ รึยังล่ะ
เราต่างก็รู้ดีว่าพ่อแม่เรา ไม่มีวันยอมรับการแต่งงานของเรา
ผมไม่ทันตั้งตัวจริงๆ
ตอนที่คุณยายผมเสีย และทุกคนกล่าวโทษดวงชะตาของคุณ
ผมเสียใจกับเรื่องนั้น
ผมน่าจะยืนหยัดเคียงข้างคุณ
เพราะนี่ไม่ใช่ชีวิตของพวกเขา
แต่เป็นชีวิตของเราเอง
ไม่ว่าจะทุกข์หรือสุข ผมสาบานว่าจะอยู่เคียงข้างคุณตลอดไป
ว่าไงครับ
อยากจูบผมเลยสิ
ก็ใช่ แต่ฉันว่า...
- ตรงนี้มันที่แจ้งนะ - อะไรนะ ที่แจ้งเหรอ
ผมอุตส่าห์ลำบากลำบน ทำงานกู้เงินมาซื้อบ้านได้นะ
แค่นั้นเองเหรอ
- เรเชล - โอเค คุณชื่ออะไร
โรส
- โอเค ไปได้ - ขอบคุณ
- เรียกผมมาที่นี่ทำไมน่ะ - นั่งสิ เดี๋ยวฉันบอก
หัวหน้าริชีขอให้ฉันกู้ข้อมูลที่ถูกลบ
จากมือถือสำรองของเอคัมบารัม
เอคัมบารัมส่งข้อความ ไปให้วสันตี ผู้จัดการบริษัทของเขา
เขาพูดถึงการจ่ายเงินก้อนโต
ให้กับนักข่าวสองสามคน
ว่าแล้วเชียว
พวกผู้จัดการกับผู้ช่วยส่วนตัว รู้ความลับทุกอย่างของเจ้านายทั้งนั้น
แต่วสันตีคนนี้
เธอหลอกเราได้ว่า เธอไม่รู้เรื่องอะไรเลย
ใช่
นั่นต้องใช่วสันตีแน่
คุณรอตรงนี้นะ
ฉันจะลองใช้วิธีอื่นเค้นความจริงจากเธอดู
คุณเคยเซ้าซี้ถามฉัน เรื่องแฟนหนุ่มของฉันใช่ไหมล่ะ
ฉันมีแต่แฟนสาวน่ะ
แต่ตอนนี้เลิกกันแล้ว
อัยยนาร์
- ฉันเป็น... - ไม่ หยุดนะ อย่าพูดอะไรทั้งนั้น
ผมไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้
แต่คุณพูดเองไม่ใช่รึไงว่า ฉันคุยกับคุณได้ทุกเรื่อง
ไม่ๆ
คุณไม่ต้องบอกอะไรทั้งนั้น ผมเองก็ไม่อยากรู้อะไรทั้งนั้น
แม้แต่หน้าฉันคุณยังทนมองไม่ได้งั้นเหรอ
รังเกียจฉันแล้วใช่ไหมล่ะ
คุณบอกว่าฉันเป็นเพื่อนคุณ ไม่ใช่เหรอ อัยยนาร์
ตลอดหลายปีมานี้
ฉันใช้ชีวิตอยู่กับความเกลียดตัวเอง
แต่ฉันเหนื่อยกับเรื่องทั้งหมดนี้เต็มทีแล้ว อัยยนาร์
ฉันเข้าใจแล้วว่า ไม่มีประโยชน์ที่จะทำร้ายตัวเอง
ฉันจะไม่ทำอีกแล้ว
จะทำแบบนั้นไปทำไม
ฉันต้องใช้ชีวิตอยู่กับความกลัวไปทำไม
ฉันต้องปกปิดตัวตนของฉันไปทำไม
ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด
นี่คือตัวตนของฉัน อัยยนาร์
นี่คือตัวตนของฉัน
ผมโตมาในครอบครัวหัวโบราณ
ไม่เคยมีใครพูดถึงเรื่องพวกนี้ให้ได้ยิน
เรื่องทั้งหมดนี้ เป็นสิ่งแปลกประหลาดสำหรับผม
ฉันเข้าใจ อัยยนาร์
ผมไม่รู้ว่าผมจะเปลี่ยนวิธีคิด ในชั่วข้ามคืนได้รึเปล่า
แต่ผมจะพยายาม ทำความเข้าใจเรื่องนี้แน่นอน
ผมหมายความตามที่พูดจริงๆ
ผมเป็นเพื่อนคุณนะ
โรเบิร์ตกับเอคัมบารัมไม่มีความเชื่อมโยง ใดๆ ทั้งนั้นกับแก๊งลักลอบล่าสัตว์
แต่เรารู้เรื่องนี้อยู่แล้ว
เอคัมบารัมใช้สัญญา รับเหมาสร้างถนนเป็นข้ออ้างบังหน้า
เพื่อตัดต้นไม้จำนวนมากอย่างผิดกฎหมาย
เมื่อห้าปีก่อน สัตว์ต่างๆ และพวกนก หลายร้อยตัวในบริเวณป่าตายไป
เพราะเสียถิ่นที่อยู่ตามธรรมชาติ
หัวหน้าคะ มีคนไม่มากที่รู้เรื่องนี้
เพราะเอคัมบารัมมีเงินและอำนาจ
เขาจึงปิดปากสื่อต่างๆ เจ้าหน้าที่ป่าไม้ กับนักการเมืองได้
เขาปกปิดเรื่องทั้งหมดเอาไว้ เพราะกลัวถูกแฉ
เราถามตัวเองกันมาตลอด ว่าทำไมเหยื่อพวกนี้ตกเป็นเป้า
นี่ไงล่ะคำตอบ
ทุกคนในนี้
ต่างก็มีส่วนในการทำลายป่า
และสัตว์ป่าในนั้น
ไม่ว่าทางใดก็ทางหนึ่ง
นั่นใครน่ะ
ใครอยู่ตรงนั้นวะ
ทำไมโผล่มาอย่างกับผีเนี่ย
ทำไมมาช้านัก หิวจะตายอยู่แล้ว
ออกไปหาของกินเองก็ไม่ได้
ถ้าน้ามาช้ากว่านี้อีกนิด ผมคงตัดขาตัวเองกินไปแล้ว
- เอามาสิ - เอ้า
ตำรวจยังตามล่าแกอยู่ในป่า
ฉันต้องคอยเลี่ยงพวกนั้น และหลบพวกสัตว์ป่ากว่าจะมาถึงนี่ได้
ก็ได้ ได้คุยกับอธิรึยัง
เขาบอกว่าจะเอารถ ไปไว้ตรงโค้งคดเคี้ยว
อย่าให้ใครเห็นแล้วไปให้ถึง ก่อนพระอาทิตย์ขึ้น เข้าใจไหม
ฉันทำทุกอย่างตามที่แกขอแล้วนะ
อย่าหวังให้ฉันช่วยอะไรอีกล่ะ
และขอเตือนครั้งสุดท้าย ไปให้พ้นจากหมู่บ้านแล้วอย่าโผล่หน้ามาอีก
- เข้าใจไหม - ไปตายไป
เข้ามาสิ ริชี
เชิญนั่งครับ
คุณรู้สึกยังไงบ้าง
ผมสบายดี
พ่อเป็นห่วงเกินไปน่ะ
ตาคุณบวมน้อยลงแล้ว
ใช่ ตอนนี้ตาผมมองเห็นได้ทั้งสองข้างซะที
- ขอโทษนะ - ไม่เป็นไร
พอแล้วน่า พ่อ
- ก้มแบบนั้นเดี๋ยวก็ปวดหลังหรอก - หุบปากซะ
พ่อรู้ดีว่าทำอะไรอยู่
ผมสบายดีครับ พ่อ
พ่อไม่ต้องลำบากดูแลผมหรอก
- พ่อกลับบ้านได้แล้ว - ก็ได้ พ่อจะไป
แต่ลูกจะไปกับพ่อด้วย
พ่อครับ ผมต้องอยู่ต่อในเทนคาดู
ที่นี่มีปัญหามากมายให้ต้องจัดการ
ตอนนี้ผมทิ้งทุกอย่างไปเฉยๆ ไม่ได้
ไว้ค่อยคุยกันทีหลัง
พ่อต้องไปจัดการงานในครัว
พ่อหนุ่ม คุณก็อยู่กินมื้อเที่ยง กับเรานะ ตกลงไหม
ครับ ขอบคุณ
คุณเป็นไงบ้าง ริชี
ไม่มีใครถามผมแบบนั้นมานานแล้ว
ผมเคยมั่นใจ กับอะไรหลายอย่างในชีวิตมาตลอด
ผมเคยเชื่อว่าทุกอย่างที่ดูลึกลับ
ต้องมีคำอธิบายที่มีเหตุผลเสมอ
แต่ตอนนี้
ผมไม่แน่ใจแล้ว
คดีนี้มีผลต่อคุณเยอะเลยนะ
- สาธยะพูดครับ - ฮัลโหล
สถานที่เกิดเหตุ ห้ามเข้า
หัวหน้า
เราได้ข่าวจากชาวบ้านว่า คนใกล้ชิดของเซการ์
จัดเตรียมความช่วยเหลือ ให้เซการ์หนีออกจากป่า
เขาเป็นญาติของเซการ์
ตอนเราไปสอบสวนเขาที่บ้าน
เขาสารภาพว่าได้เตรียมรถ เพื่อพาเซการ์ไปไมซอร์
เราพาชายคนนี้มาด้วยเพื่อชี้จุดนัดพบ
แล้วก็เจอเขาในสภาพนี้
บอกเรามาว่าเกิดอะไรขึ้น
ผมจะพูดอะไรได้ เซการ์เป็นหลานผม
- ผมไม่มีทางเลือกนอกจากต้องช่วยเขา - นั่นไม่ใช่ที่ผมถาม
ผมไม่รู้ว่าเขาตายได้ยังไง
- ผมต้องสอบสวนเขาเป็นการส่วนตัว - ได้เลยค่ะ
พี่สาวผมเสียชีวิต ตอนคลอดเขาเมื่อนานมาแล้ว
สามีเธอทั้งขี้เหล้าทั้งเฮงซวย
พอเขาอายุได้หนึ่งขวบ หมอนั่นก็ทิ้งลูกไว้
แล้วหนีไปกับโสเภณี
งั้นคุณก็เป็นคนเลี้ยงเขามา
ที่ผ่านมาเซการ์ซ่อนตัวอยู่ที่ไหน
เกิดอะไรขึ้นกับเขา
ผมแค่พยายามหาคำตอบว่าใครคือคนร้าย
เขาซ่อนอยู่ในถ้ำ ห่างจากตรงนี้ไปราวๆ ครึ่งกิโลเมตร
ถ้ำเหรอ
ถ้ำนี่ใหญ่แค่ไหน
- อาจจะลึกหลายกิโลเมตรเลย - หลายกิโลเมตรเหรอ
ผมได้ยินมาอย่างนั้น
แต่ยังไม่เคยมีใครสำรวจจนทั่วมาก่อน
อยากเข้าไปตอนนี้จริงๆ เหรอ ริชี
มีแผนที่ฉบับเก่าอยู่ที่สถานี
ไว้ไปเอาแผนที่ แล้วค่อยกลับมาใหม่น่าจะดีกว่า
เซการ์อาจจะถูกฆ่าที่นี่
เราต้องหาหลักฐานสักอย่าง ก่อนที่สถานที่เกิดเหตุจะถูกรบกวน
น้ำฝนเริ่มซึมเข้ามาแล้ว
ใช่ อีกไม่นานน้ำจะท่วมเต็มถ้ำ
ก็ได้ เราจะไปต่อ
แต่จำไว้นะ เราควรเกาะกลุ่มอยู่ด้วยกันไว้
ไม่งั้นจะหลงทางได้ง่ายๆ โอเคไหม
นี่ เป็นอะไรไปน่ะ
ฉันไม่เคยเข้าถ้ำที่ไหนมาก่อนน่ะสิ
ไว้ค่อยชมวิวทีหลัง มาเถอะน่ะ
ไม่ใช่ ฉันว่าฉันอาจจะเป็นโรคกลัวที่แคบ
งั้นคุณรอที่นี่
ได้เรื่องอะไรแล้วเราจะกลับมาบอก
ไม่ค่ะ หัวหน้า ฉันจะเข้าไปด้วย ไปกันเถอะ
ระวังนะ
- คุณแน่ใจนะ - ฉันไม่เป็นไรค่ะ
ไปกันต่อเลย
จิตรา หายใจเอาไว้ โอเคนะ
ระวัง ก้าวดีๆ นะ
ตรงนั้น
ที่นี่เป็นที่เกิดเหตุ
หัวหน้า มีรอยเท้าอีกคู่อยู่ตรงนี้
หัวหน้า
มีอะไรสักอย่างอยู่ข้างใน
อย่าเข้าใกล้เกินไปนะ
อาจจะมีค้างคาว
- ฉันมองอะไรไม่เห็นเลย - อยู่นิ่งๆ ไว้
เดี๋ยวพวกมันก็ไป
- นี่ จิตรา - คุณโอเคนะ
มาเร็ว ลุกขึ้น
ผงสีขาวนี่อะไรน่ะ
นี่ ถือไว้
เดินระวังด้วย
เราต้องหาที่มาของเสียงนี่
ไปทางไหนดี
เราจะแยกกันไปสำรวจทั้งสองทาง
หัวหน้า แยกกันไปมันเสี่ยงนะครับ เราเคยเห็นมาแล้วตั้งหลายครั้ง
เลือกสักทางแล้วเข้าไปดูด้วยกันเถอะ
ผมเห็นด้วย
เดี๋ยวเราได้วนอยู่ในนี้ทั้งวันน่ะสิ
คุณกับอัยยนาร์ไปตามทางนี้ จิตรากับผมจะไปทางขวา
แบบนั้นเราจะสำรวจพื้นที่ได้มากกว่า
จิตรา จะมาไหม
มาแล้วค่ะ
ข้างหน้าไม่มีทางไปต่อแล้วครับ
ดูเหมือนไม่เคยมีใครเข้ามาลึกขนาดนี้
กลับกันเถอะ
คุณครับ
ทำไมมีแมลงอยู่ตรงนี้เต็มไปหมด
หัวหน้าคะ
คุณอยู่ไหน
อยู่ตรงนี้
ตามเสียงผมมา
ผมว่าพวกมันทำรังและอาศัยอยู่ที่นี่นะ
อัยยนาร์ กลับกันเถอะ
จิตรา
จิตรา ไม่ต้องกลัวนะ
แค่รูปปั้นเท่านั้น แค่นั้นเอง
จิตรา ใจเย็นๆ จิตรา
พวกมันกำลังมา
จิตรา ใจเย็นๆ เย็นไว้
พวกมันจะฆ่าเรา
จิตรา
หัวหน้า
ริชี
หัวหน้า ไม่เป็นไรใช่ไหม
ใช่
นี่ จิตรา
ถ้ำนั่น...
มันยังทำให้ผมฝันร้ายอยู่เลย
ตอนนั้นผมเป็น เจ้าหน้าที่ป่าไม้ประจำภาคในเทนคาดู
สมัยนั้น
เป็นยุคที่เริ่มมีการใช้กฎหมายอพยพชนเผ่า
แต่ชนเผ่ากานาคาร์ ที่อาศัยอยู่ในป่านั้นมาหลายร้อยปีแล้ว
ไม่ยอมไปจากดินแดนของบรรพบุรุษ
แม้ว่าเราจะเสนอที่ดิน เงิน หรืองานให้พวกเขาแล้ว
พวกเขาก็ยืนกรานหนักแน่น และไม่รับข้อเสนอของเรา
เบื้องบนกดดันเรามากขึ้นเรื่อยๆ
พอมีการพยายามบีบบังคับ ให้พวกเขาออกจากป่าไม่หยุดหย่อน
พวกเขาก็เริ่มโกรธเคือง และเกรี้ยวกราดยิ่งขึ้น
พวกเขาเริ่มก่อการประท้วง
เราจะไม่ไปไหน
ที่นี่คือบ้านเกิดของเรา เราจะไม่ออกไป
เราจะไม่ออกไป ป่าเป็นของเรา
แต่ไม่มีอะไรเป็นไปตามที่พวกเขาต้องการ
คืนหนึ่ง พวกเขาประกอบ พิธีบวงสรวงลึกลับบางอย่าง
คนทั้งหมู่บ้านทำการฆ่าตัวตายหมู่
ฆ่าตัวตายหมู่เหรอ
ครับ เราเองก็ตกใจ
ทำไมไม่มีใครพยายามหยุดเรื่องนี้ล่ะ
ไม่มีใครคาดคิดว่า จะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้น่ะสิ
พวกผู้รับเหมาเริ่มกังวลว่า ทำไมไม่มีใครกลับมาทำงาน
ที่โรงงานชากับพื้นที่เกษตรกรรม
ไม่มีวี่แววของชนเผ่ากานาคาร์ในป่า
ซึ่งทำให้เกิดข้อสงสัย
พอเข้าไปดูถิ่นฐานของพวกเขา เราก็พบว่ากระท่อมถูกทิ้งร้าง
ระหว่างค้นหา เราเห็นควันลอยออกมาจากถ้ำ
พวกเขาใช้หินก้อนใหญ่ ปิดทางเข้าถ้ำไว้จากด้านใน
ต้องใช้คนงานป่าไม้สิบถึงสิบห้าคน ถึงย้ายหินออกให้เราเข้าไปได้
แต่ถึงตอนนั้นพวกเขาก็ตายหมดแล้ว
ทุกคนถูกไฟครอกตายเหลือแต่ซาก
ทำไมโครงกระดูกยังอยู่ที่นั่นล่ะ ทำไมตอนนั้นไม่มีใครมาเก็บไป
ตอนแรกไม่มีใครอยากแตะต้องศพ
พวกคนงานไม่มีใครกล้า
เราส่งคนจากที่อื่นเข้าไปด้วย
บางคนที่เข้าไปอ้างว่า เห็นพวกชนเผ่าฟื้นกลับมาเป็นผี
เพราะอากาศและฝุ่นภายในถ้ำเป็นพิษ
เราจึงสันนิษฐานว่าพวกเขาเห็นภาพหลอน
แผนการเก็บศพจึงถูกเลื่อนออกไป
และไม่มีการดำเนินการใดๆ อีกเลย
- นี่ เวฬุ ฝนตกแล้ว - ครับ
- พาวัวเข้าไปใต้หลังคาสิ - ได้ครับ
ตอนที่ชนเผ่ากานาคาร์ ถูกบังคับให้ย้ายออกจากป่า
มีการประท้วงต่อต้านหลายครั้ง
คุณก็เข้าร่วมประท้วง และต่อสู้เพื่อพวกเขาด้วย
ทำไมคุณถึงสนับสนุนพวกเขาล่ะ
มีผลประโยชน์ทางการเมืองรึเปล่า
คุณต้องรู้เรื่องหนึ่ง เกี่ยวกับเผ่ากานาคาร์ก่อนนะ
พวกเขาเป็นชนเผ่า ที่มีคุณธรรมและซื่อสัตย์มาก
พวกเขาอาศัยอยู่ในป่าร่วมกับพวกสัตว์ป่า
อย่างสงบสุข
และเป็นหนึ่งเดียวกัน
พวกเขาจะปลูกต้นกล้า และดูแลพวกมันเหมือนเป็นลูกตัวเอง
พวกเขาล่าสัตว์แค่เพื่อเป็นอาหารเท่านั้น ไม่ใช่เพื่อความสนุก
ถ้ามีสัตว์ป่าบาดเจ็บ
พวกเขาจะรักษามัน ดูแลให้มันหายดี
จากนั้นก็ปล่อยมันกลับเข้าป่า
พวกเขาทุ่มเทชีวิตให้กับ การทำนุบำรุงพืชพรรณสัตว์ป่า
แต่รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา
แค่เพราะพวกเขา ยืนกรานที่จะไม่ย้ายออกจากป่า
พวกเขาถูกจับโดยมิชอบ ข้อหาลอบล่าสัตว์ ขนของเถื่อน
และเรื่องผิดกฎหมายอื่นๆ
ผมจะยืนดูอยู่เงียบๆ ได้เหรอ หลังจากได้เห็นเรื่องแบบนั้น
แต่ถึงอย่างนั้น
การพร้อมใจกัน กระโดดลงกองไฟเผาตัวเองตาย
โดยไม่ละเว้นแม้แต่พวกเด็กๆ
นั่นมันเลวร้ายมากนะ
คุณยังไม่เข้าใจใช่ไหม
มีแผนการที่จะสร้าง โครงการเหมืองแร่ขนาดใหญ่ในเทนคาดู
และนั่นคือเหตุผลที่แท้จริง ของการบังคับให้พวกเขาย้ายถิ่นฐาน
มีถ่านหินมูลค่าหลายร้อยล้านอยู่ใต้ผืนป่า
ถ้าได้รับอนุมัติ ป่าทั้งผืนคงถูกทำลายไปแล้ว
ไม่น่าแปลกใจหรอก ที่ชนเผ่ากานาคาร์จะประท้วง
ปัญหานี้เผยแพร่ออกไป
แล้วก็มีองค์กรประชาสังคมร่วมประท้วง
พวกเขาเรียกร้อง ให้รัฐบาลประกาศให้เทนคาดู
เป็นพื้นที่เปราะบางทางนิเวศวิทยา
ผมเข้าร่วมกับองค์กรของชนเผ่า
แต่ก็ไม่มีประโยชน์
การฆ่าตัวตายหมู่นี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน
หลังจากนั้น ปัญหาก็กลายเป็นข่าวใหญ่โต
โครงการเหมืองแร่ถูกยกเลิก
งั้นคุณจะบอกว่าพวกเขาพร้อมใจกัน
สละชีวิตตัวเอง
แค่เพื่อหยุดโครงการเหมืองแร่ และเพื่อรักษาป่าไว้ ถูกไหม
เราเชื่ออย่างนั้น
นี่ แบ่งกะเสร็จแล้ว เร็วเข้าทุกคน ไปเร็ว
อันตราย เขตเหมืองแร่ ห้ามเข้าเด็ดขาด
- ยินดีต้อนรับครับ - สวัสดี
- สวัสดีครับ - นี่เอกสารอนุญาตครับ
การฆ่าตัวตายหมู่ในตอนนั้น กับการฆาตกรรมของวนาราชศรีในปัจจุบัน
ต้องมีความเกี่ยวข้องกันแน่ๆ
แต่เราต้องค้นหาว่าเกี่ยวยังไง
จิตรา
ยังนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในถ้ำอยู่เหรอ
ผงสีขาวที่คุณสูดเข้าไป...
มันมีพิษ
ผมเห็นดวงตาของคุณ
พวกมันมาแล้ว
รูม่านตาคุณขยายตัว
คุณแค่เห็นภาพหลอน
หัวหน้า ตอนแรกฉันก็คิดแบบนั้นค่ะ
แต่ฉันไม่เคยรู้เรื่องชนเผ่าพวกนั้น
แล้วฉันเห็นวิญญาณของพวกเขาได้ยังไง
ทำไมเงียบนักล่ะ
คุณไม่เชื่อที่ผมพูดหรอกครับ
ไม่เป็นไร บอกมาเถอะ
ผมเคยอ่านเรื่องของการฆ่าตัวตายหมู่ ที่เคยเกิดขึ้นทั่วโลก
เฮเวนส์เกต
โจนส์ทาวน์
โซลาร์เทมเพิล
จากนั้นก็คดีบูรารีที่เกิดขึ้นในเดลี
ทั้งหมดนั้นเป็นพิธีกรรมในลัทธิสักอย่าง
เบื้องหลังการฆ่าตัวตายหมู่เหล่านี้
มีแนวคิดทางไสยศาสตร์ หรือไม่ก็ศาสนาเป็นเหตุ
การตายของชนเผ่ากานาคาร์ ก็เป็นพิธีกรรมฆ่าตัวตายหมู่
ใช่ พวกเขาประกอบพิธีบางอย่าง ต่อหน้ารูปปั้นวนาราชศรี
- มีบอกไว้ในรายงาน - นั่นไม่ใช่แค่พิธีกรรม...
แต่เป็นการอัญเชิญ
ทุกคนสละชีวิตตัวเอง
เพื่อปลุกวิญญาณ ของวนาราชศรีขึ้นมาในโลกนี้
ยามเสียงกลองบัณเฑาะว์ดังก้องหล้า
โปรดลืมตา เทพีแห่งพนาสัณฑ์
ยี่โถทองเรืองรองในเพลิงกัลป์
จงฟาดฟันหมู่มารเมื่อท่านมา
จงมาโดยพลัน
ข้ามาเยือนราวสายลมพิศวง ที่ทอถักชักใยโยงยึดมั่น
เพราะวนาราชศรีแห่งไพรวัลย์ จะคุ้มกันเทนคาดูตลอดกาล
เมื่อเสียงกลองบัณเฑาะว์ดังก้องหล้า
ข้าจะมาปรากฏตามคำขาน
ยี่โถทองเรืองรองในเพลิงกาฬ ข้าจะผลาญหมู่มารให้วอดวาย
จะกำจัดอุปสรรคที่ขัดขวาง ราชศรีจะกวาดล้างความชั่วร้าย
ข้าจะอาบเลือดเจ้าจนท่วมกาย ดวงตาข้าจะโชนฉายชัชวาล
ข้ามาเยือนราวสายลมพิศวง ที่ทอถักชักใยโยงยึดมั่น
ตราบจนเจ้าแดดิ้นสิ้นชีวัน วิญญาณพลันลอยหลุดหยุดหายใจ
จงสังเวยร่างคนบาปให้แก่ข้า ดวงตาพราววาววับจงหลับใหล
ชีวิตผู้เบียดเบียนจะบรรลัย บรรณาการแด่พงไพรชั่วนิรันดร์
ข้ามาแล้ว วนาราชศรี
- แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู - แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
สุขสันต์วันเกิด
- แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู - แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
- แฮปปี้เบิร์ธเดย์พี่แคธี - แฮปปี้เบิร์ธเดย์พี่แคธี
- แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู - แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
อย่ารีบนักสิ
ใจร้อนจริงๆ เลย วันเกิดเราเขาก็ทำแบบนี้
ตัดเค้กกันเองได้เลยนะจ๊ะ
สุขสันต์วันเกิดครับ
ขอบคุณค่ะ
โทษทีที่ผมไม่ทันหาของขวัญมาให้
มันฉุกละหุกน่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่อยากได้อะไรเลย
แต่ฉันจะดีใจนะ ถ้าคุณบริจาคให้สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
ครับ ได้เลย
คือว่า...
คุณหายไปไหนมาหลายวันน่ะ
ไม่เห็นคุณสักพักแล้ว
ระหว่างที่คุณไปกับหัวหน้าสาธยะ
ฉันได้รับมอบหมาย ให้ไปคุมการซ่อมรั้วริมทางหลวง
- ตายแล้ว - เป็นอะไรไป
- ขอโทษครับ คุณอา - เป็นอะไรไหมครับ
ไม่เป็นไร ช่างเถอะ
- เล่นอะไรกันน่ะ - มันระเบิดออกมาเองนะพี่
โห ดูสิ เขาถอดลูกตาออกมาได้ด้วย
ไม่ใช่ตาจริงน่ะ เป็นอวัยวะเทียม
แปลว่าอะไรเหรอคะ
มันเป็นแค่เปลือก
เอาไว้ใส่ปิดตาของอาที่บาดเจ็บน่ะ
เหมือนคอนแทคเลนส์ไง
ทำไมต้องใส่ล่ะคะ
หนูจะได้ไม่กลัว เวลาเห็นดวงตาจริงๆ ของอาไง
ไม่เห็นน่ากลัวเลย คุณอาเท่สุดๆ ต่างหาก
ขอโทษด้วยนะคะ
ฉันไม่น่าอนุญาตให้พวกเขา ซื้อพลุกระดาษมาเลย
ไม่เป็นไรครับ พวกเขาก็แค่เด็ก
พวกเขาควรได้เล่นสนุกกัน
แป๊บนึงนะคะ
ยังเจ็บรึเปล่าคะ
เดี๋ยวนี้ผมไม่เจ็บแล้ว
- ขอบคุณค่ะซิสเตอร์ ไว้ฉันมาใหม่นะคะ - ยินดีจ้ะ ขอให้โชคดีนะจ๊ะ
- ขอบคุณค่ะ - โอเคจ้ะ
- แมรี่กับแอนโทนี่ มาเก็บกวาดด้วย - ครับ ซิสเตอร์
นั่นคุณแม่ลีอานา
ผู้ก่อตั้งสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนี้
ท่านทั้งใจดีมีเมตตา ทั้งรักและห่วงใย
เด็กๆ ทุกคนที่นี่
เราก็รักท่านมากด้วย ท่านเป็นเหมือนแม่ของเรา
ถ้าท่านอยู่ที่นี่
ฉันคงแนะนำให้คุณรู้จักกับท่านแน่ๆ
แต่ว่า...
ท่านไม่สบายมาก และกำลังรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล
ผมเสียใจที่ได้ยินอย่างนั้น
ฉันไม่อยากร้องไห้ในวันเกิด
เราไปกันดีไหมคะ
ฉันชอบคุณ
ฉันคิดว่าคุณเองก็มีใจให้ฉันด้วย
ใช่ไหมคะ
หรือฉันคิดอะไรงี่เง่าไปเอง ฉันไม่แน่ใจ
ฉันไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อน
ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องแปลกใหม่สำหรับฉัน
ขอโทษค่ะ
ลืมที่ฉันพูดไปเถอะ
ฉันแค่หลุดปากเพราะอารมณ์พาไปน่ะ
ผมก็ชอบคุณเหมือนกัน
ตั้งแต่วิจีตายไป
ลึกๆ ในตัวผมก็เหมือนตายทั้งเป็น
ผมไม่เคยคิดว่าจะรักใครอื่นได้อีกแล้ว
แต่ว่า...
ไม่นะ
ไม่ต้องกลัว
ระวังนะคะ
ภาพลวงตาที่ไหวอยู่ในใจ จะจางหายไปเบื้องหน้าไหม
กาลเวลาจะไขปริศนาลับ ไร้คนเข้าใจได้หรือไม่
ยามความเงียบงันวังเวงแว่วดังก้องไกล
จะหยุดไล่งับจับเงาในความมืดได้หรือไม่
นี่คือเส้นทางที่ทอดยาวไร้จุดจบ หรือแอ่งโลหิตหิวกระหายสูบกายเรา
สิ่งแรกเป็นเพียงกลลวง
เหตุการณ์จะฉายวนตลอดกาลหรือ
เรื่องเล่าลือในหมู่บ้าน กลายเป็นละครฉากใหญ่
ไฟปรารถนาที่เผาไหม้จิตใจ จะโหมแรงจนไฟชีวิตดับหรือไร
เมื่อตำนานที่ไร้การพิสูจน์ เผยความจริงให้โลกประจักษ์
ภาพหลอนตรงหน้าจะสลายหายไปหรือไม่
คำบรรยายโดย พาฝัน เจริญดี
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร