ตื่นกันได้แล้ว ถึงเวลาฝึกแล้ว
อะไรนะ
ไม่ใช่ฝันไป
นี่คือวันแรกที่ฉันจะฝึกเป็นนินจา
เยี่ยม สุดยอด ยอดที่สุด
นี่เช้ามืดนะ
ใช่ อาทิตย์แรกตั้งใจจะปล่อยให้ตื่นสายหน่อยน่ะ
อีกสิบนาทีเจอกันที่ลานกว้างนะ
"ตื่นสาย" เหรอ
ทำไมเราถึงมาฝึกกันบนนี้ล่ะ
เราจะเป็นนินจาเพื่อช่วยคน
ก็ต้องอยู่ใกล้ๆ คนไม่ใช่เหรอ
อย่างเช่น ที่ครอสโรดส์
เธอก็แค่อยากไปงานเทศกาลครอสโรดส์ล่ะสิ
แหงสิ นายไม่อยากเหรอ เราไม่เคยพลาดสักปีนะ
ก็จริง
ปีนี้ฉันตั้งใจจะชนะการแข่งอบพายด้วย
แกร็บบาร์กชนะทุกปีเลย
อุตส่าห์ใช้เวลาทั้งปีปรับปรุงสูตรจนไร้ที่ติ
เราขอลอยด์ไปดีไหม
ไปไหน
งานเทศกาลครอสโรดส์
งานที่ทุกคนจากดินแดนรวม จะเฉลิมฉลองประเพณีของตัวเอง
มีอาหารกับเกมให้เล่นเยอะเลย
มีแสดงดอกไม้ไฟยิ่งใหญ่ จากอัจฉริยะดอกไม้ไฟชื่อโดราม่า
แล้วก็มีแข่งอบพายด้วยนะ
สนุกสุดๆ
ก็ฟังดูน่าสนุกดี
แล้วก็ฟังดูน่าจะทำให้พวกเธอไขว้เขว จากสิ่งที่สนุกยิ่งกว่า
การฝึกไง
จะให้เราฝึกกับอะไรล่ะ
ที่นี่ไม่เห็นมีอะไรเลย
หากจะเป็นนินจา
เราต้องมองเห็นความเป็นไปได้ที่คนอื่นไม่เห็น
หา
ตอนที่อาจารย์วูทำก็ได้ผลนี่นา
เปิดตัวแบบยิ่งใหญ่อลังการเชียวนะ
ท่าทางกลไกคงไม่ได้รับการบำรุงรักษา
ถ้ามีขยะติดในเฟือง
ทุกอย่างก็อาจพังหมด เช็ดล้างล่าสุดเมื่อไหร่
ต้องทำแบบนั้นด้วยเหรอ
เอ่อ บางทีถ้า…
ด่านฝึกฝน
เจ๋งสุดๆ
อีกอย่างหนึ่ง
พวกเธอต้องผ่านให้ครบทุกด่าน ก่อนที่ฉันจะจิบชาหมด
ฉันทำชาไหม้
ไม่ยักรู้ว่าชาก็ไหม้เป็น
ดื่มไม่ได้เลยแฮะ
แล้วทีนี้จะจับเวลายังไงล่ะ
ว่าแต่ทำไมต้องใช้เครื่องดื่มร้อนจับเวลาเนี่ย
ฉันมีครูที่เก่งที่สุด
ท่านลุงของฉัน อาจารย์วู
ท่านใช้วิธีนั้นแหละ
ในฐานะครู ฉันอยากทำทุกอย่างให้เหมือนท่าน
ฉันถึงได้มาที่นี่ คุกเข่าบนพรมนั่งสมาธิผืนโปรดของท่าน
ครุ่นคิดว่าทำยังไงจะเป็นเหมือนท่าน
ฉันไว้เคราก็เพราะงั้น
- เคราเหรอ - นายอยู่ไกลไป
ก็ยังไม่เห็น…
เข้ามาใกล้อีก
ใกล้อีก…
เหมือนจะเห็นแล้วมั้งนะ
มีแน่ๆ เชื่อเหอะ ไปฝึก
ฝึกของพวกนี้ไปจะเป็นนินจาได้เหรอ
ในชีวิตจริงเราจะได้วิ่งฝ่า สิ่งกีดขวางประหลาดแบบนี้ด้วยเหรอ
อ๋อ บ่อยกว่าที่เธอคิดอีก
เริ่มได้ วันนี้เอาสักร้อยรอบก็แล้วกัน
ดีล่ะ
หลงในที่ลึกลับ พบหลายสิ่ง
แค่รวมพลังกันไว้
เย่
สู้ตาย
เป็นนินจาเพื่อสิ่งที่ใช่
(นินจาโก: มังกรผงาด)
(งานเทศกาลครอสโรดส์)
ไปต่อ
เอาใหม่
โซระ ตั้งใจหน่อยสิ
นินจาต้องตื่นตัวอยู่ตลอด
ตื่นแล้ว
พอไม่มีชาแล้วไม่รู้เลยแฮะ ว่าพวกเธอทำได้เร็วพอรึเปล่า
แต่ฉันว่าค่อนข้างดีนะ สำหรับวันแรก
ไปพักเถอะ เช้ามืดพรุ่งนี้มาเริ่มกันใหม่
กลิ่นหอมใช่ไหมล่ะ
น่าเสียดายที่ไม่มีกรรมการมาชิมให้
คิดว่าการฝึกจะเป็นแบบนี้ทุกวันเลยไหม
แค่นี้ก็อยากพักแล้ว
ถ้าเราแอบออกไปงานเทศกาลกันล่ะ
ฉันก็อยากไป แต่เราอุตส่าห์มีโอกาสได้ฝึกเป็นนินจา
กับนินจาเขียวในตำนานเชียวนะ
ฉันไม่อยากทำเสียเรื่อง
เขาไม่รู้หรอก เราจะกลับมาก่อนเช้ามืด
จะได้ทดสอบวิชาตัวเบาตอนแอบออกไปด้วยไง
แม้แต่ลอยด์ก็น่าจะเห็นชอบ
เอ่อ ไม่รู้สิ
หอมขนาดนี้ชนะการแข่งได้เลยนะเนี่ย
ใช่ไหมล่ะ
ก็ได้ ฉันเอาด้วย
ได้สิ ไรยู
มาด้วยกันก็ได้
แต่ถ้ามีมังกรที่ครอสโรดส์ คนได้มองกันเต็มแน่
นายต้องปลอมตัวนะ
ฉันคิดออกแล้ว
ฉันไม่แน่ใจว่าชุด "หมาผ้าขี้ริ้ว" จะตบตาใครได้ไหมนะ
นี่งานเทศกาลนะ
มีอะไรให้ดูเยอะแยะ ไม่มีใครมาดูน้องใกล้ๆ หรอก
ขอต้อนรับสู่งานเทศกาลครอสโรดส์นะ ไรยู
เชิญมาเหวี่ยงค้อนของมันซ์แบบดั้งเดิม ทดสอบพละกำลังดู
ทำให้คนหลงเสน่ห์ได้เลย มิโคลช
โซระ ดูนั่นสิ
ไอศกรีมจากนมหญ้ามอสจ้า คั้นจากหญ้าในถ้ำสดๆ
มาเร็ว ทุกคน
ล็อบโบแชมป์นักแข่งหุ่นยนต์จะซื้อให้ทุกคนเอง
ล็อบโบ-ล็อบโบ
ล็อบโบใช้เงินรางวัลที่ได้
จากแข่งเม็ค-มาสเตอร์ 5000 ซะมันมือเลยแฮะ
ดูนั่น เต็นท์ของโดราม่า
คืนนี้อย่าพลาด โชว์ดอกไม้ไฟที่สวยที่สุดที่ผมเคยแสดงมา
เฮ้
นั่นมันชิ้นส่วนของเอสเอ-มาร์ก-วันนี่นา
พวกคุ้ยขยะเก็บซากหุ่นยนต์ของเราไป
แล้วก็เอามาทำโชว์
นั่นมันของของเรานะ
ฉันต้องเอาพายไปลงแข่ง จะหมดเขตในอีก เดี๋ยวนี้แล้ว
อารินกับโซระ
ว่าแล้วว่าต้องเห็นสองแสบก่อนหมดเขตสมัคร
ยังไงก็ไม่พลาดโอกาส คว้าถ้วยใบนั้นใช่ไหมล่ะ เชฟอาริน
นี่คือปีของผม คุณโฟรฮิคกี้
เฮ้ ระวังหน่อยสิ
พร้อมจะเป็นที่สองอีกปีไหม เจ้าหนู
เพราะพายของนายดูเห่ย พอๆ กับหมาประหลาดของนายเลย
ระวังหน่อย แกร็บบาร์ก
เราไม่ใช่… หือ
เกิดเหตุ เกิดเหตุ หรือนี่คือจุดจบของล็อบโบ
ล็อบโบ-ล็อบโบ
ฉันเอง
- ตามมานะ - ตามเหรอ
ให้ตามยังไง
ไรยู กว่าจะประกอบใหม่ได้ก็คงหลายชั่วโมง
ถ้าจะไปช่วยล็อบโบ เราต้อง…
เอ้า มาเร็ว
งานเทศกาลมีแต่ของเจ๋งๆ
อาริน โซระ
นี่แอบออกไปเรอะ
โธ่ ต้องล้อกันเล่นแน่ๆ พวกเราไม่มีทางทำแบบนี้กับอาจารย์วูแน่
ซะที่ไหน เป็นเราก็คงทำ
มาแล้วเหรอ ล็อบโบ
ได้ยินว่าใช้เงินฉันรัวๆ เลยนี่
ไม่ใช่ ครีล ล็อบโบใช้เงินของล็อบโบ
ล็อบโบ-ล็อบโบ
ถ้าเจ้ามังกรจิ๋วนั่นไม่โผล่มา ฉันก็คงชนะการแข่งไปแล้ว
นายก็รู้อยู่แก่ใจ
เงินรางวัลนั่นเป็นของฉัน
ดังนั้นฉันขอเงินของฉันคืน
ฝันไปซะเถอะ
พวกนายหายหน้าไปไหนมาล่ะ
เห็นวิ่งตามมังกรตัวนั้นไป แล้วก็ไม่มีใครเจออีกเลย
อ๋อ ขอบใจที่ถามนะ เกิดเรื่องสุดยอดขึ้นเยอะเลย
- เราได้เจอ… - พอ
ที่จริงไม่ได้อยากรู้หรอก
แต่ไหนๆ พวกนายก็มาแล้ว
ฉันจะได้เอาคืนทุกคน ที่ทำลายการแข่งของฉันไปพร้อมกันเลย
จัดการพวกมัน
ลงจากรถฉันนะ
เอาเงินมาให้ฉัน
ล็อบโบขัดขืน ล็อบโบ-ล็อบโบ
อย่างเท่เลย เหวี่ยงจนพวกนั้นกระเด็น
เนอะ เหมือนตอนที่ฝ่าด่านสิ่งกีดขวางวันนี้เลย
เดี๋ยวนะ ฉันเก่งขึ้นจากการฝึกเหรอเนี่ย
พวกโง่
ไม่ช่วยให้ฉันเข้าใกล้ทาร์เกิลแสนรักเลยสักนิด
เดี๋ยวนะ "ทาร์เกิลแสนรัก" คืออะไร
ไม่ใช่อะไร "ใคร" ต่างหาก
มือขวาคนสนิทของฉัน
เขาถูกใครไม่รู้ลักพาตัวไป
แล้วเรียกเงินค่าไถ่มหาศาล
ฉันพยายามจะทวงเงินฉันมาจากล็อบโบ ฉันจะได้ไปช่วยทาร์กี้
ฉันต้องพาเขากลับมา
เธอรู้จักเป็นห่วงคนใช้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ไม่ใช่คนใช้นะ เขาคือ…
เพื่อนเพียงคนเดียว
เธอมีเพื่อนด้วยเหรอ ไม่เอาน่า
โซระ ถ้ามีใครต้องการให้ช่วย เราก็ต้องช่วย
ต่อให้จะเป็นลูกกระจ๊อกของครีลน่ะเหรอ
คนสนิทย่ะ
นินจาช่วยทุกคนนั่นแหละ
และตอนนี้เราเป็นนินจาแล้ว
ประมาณนั้น
เอางี้ไหม
พวกเราแกะรอยทาร์เกิล เธอปล่อยล็อบโบไป
และเลิกคิดจะขโมยเงินของเขา
เงินของฉันย่ะ
แต่ก็ได้ ฉันต้องได้ทาร์กี้คืนมา
หาเขาให้เจอ แล้วเจ้าตัวกลมๆ พิลึกนี่
จะไปใช้ชีวิตกลมๆ พิลึกยังไงก็เชิญ
ตกลง
ขอโทษนะ คุณเห็น…
เดี๋ยว ผมกำลังตามหา…
เดี๋ยวก่อน ผมไม่ได้เจอคนเยอะขนาดนี้มานาน…
เมื่อก่อนคนเราผลักเก่งแบบนี้ไหมนะ
รูปพวกเรางั้นเหรอ
ขอโทษนะ ของพวกนี้คืออะไรเหรอ
ละแวกที่เราอยู่จะรำลึกถึงยอดวีรบุรุษวิธีนี้น่ะ
เหล่านินจา
มีคนตั้งซุ้มแบบนี้ทุกปี
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
เหล่านินจาคอยปกป้องคนทั้งเมือง
แถมยังทำไปด้วยความสนุกสนาน
แล้วพวกเขาก็เสี่ยงชีวิตช่วยผู้คน ตอนที่เกิดการผสาน
ตอนนี้ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน
บางคนคิดว่าพวกเขาไปแล้วไปลับไม่กลับมา
ไม่หรอก ฉันว่าสักวันพวกเขาจะกลับมา
"นินจาไม่เคยยอมแพ้" ใช่ไหมล่ะ
โลกเปลี่ยนไปมากเลย
ไม่รู้เลยว่าพวกฉัน…
ไม่สิ เหล่านินจาเป็นที่ระลึกถึงแบบนี้
ก็ต้องระลึกถึงสิ
นินจาเป็นสัญลักษณ์ความหวัง ใครบ้างที่ไม่ต้องมีหวัง
ว่าแต่คุณหน้าเหมือนพวกเขาคนนึงนะ
ใช่ มีคนเคยบอกว่าฉันหน้าตาคล้ายนินจาเขียว
เปล่า หน้าคล้ายอาจารย์วู ครูของพวกเขามากกว่า
เพราะเคราน่ะ
แน่ใจนะว่าครีลบอกว่าต้องเอาเงินค่าไถ่มาที่นี่
ใช่ เริ่มหาเบาะแสกันเลย
เจออะไรเหรอ ไรยู
คันโยกที่ซ่อนอยู่หลังถังขยะ ใช่ นี่แหละเบาะแส
เห็นไหม
ถ้าบำรุงรักษาเฟืองอย่างดี กลไกก็จะทำงานราบรื่นแบบนี้
ได้เวลาใช้วิชาตัวเบา
บอกแล้วว่าแอบออกมาคือการฝึกวิชานินจาที่ดี
ไม่มีทางหาตัวเจอแน่เลย
สัมผัสคุ้นๆ
ไม่หรอก พวกนั้นไม่มีทางวิ่งไปทั่ว พร้อมพรมนั่งสมาธิของฉันหรอก
พวกนั้นวิ่งไปทั่วพร้อมพรมนั่งสมาธิของฉัน
ฉันว่าดูเหมือนรังลับของคนชั่วนะ
- กลิ่นก็เหมือนด้วย - นั่นอะไรน่ะ
โดนสูบพลังหรือเป็นอะไรไม่รู้
ใครจะทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร
เพื่อความบันเทิงไงล่ะ
โดราม่า
นักแสดงดอกไม้ไฟ
ใครๆ ก็รักคุณนะ คุณจะเป็นคนร้ายไม่ได้
อย่ามาจำกัดบทฉัน
ถึงเป็นบทตัวร้ายฉันก็เล่นได้ดี
คืองี้ ฉันยอมรับเลยว่านายเปิดตัวได้สวย
แต่นายต้องจบการลักพาตัวพวกหนูเพี้ยน เพื่อเรียกค่าไถ่เดี๋ยวนี้
ปล่อยพวกเขาซะ อย่าให้ต้องบังคับ
ในโรงละครของฉัน ฉันเป็นใหญ่
โอเค ยอมรับก็ได้ ลอยด์พูดถูก
บางครั้งก็ต้องฝ่าด่านสิ่งกีดขวางในชีวิตจริง
ทำไมต้องเป็นพวกหนูเพี้ยนล่ะ
โชว์จะได้อลังการยิ่งขึ้นไง
พวกมันมีพลังงานเฉพาะตัว ซึ่งฉันสกัดออกมาได้
และเอามาใช้สร้างดอกไม้ไฟสีสันสดใส
โชว์ปิดท้ายของฉันในงานเทศกาล ถึงได้ตระการตานักหนาไง
นายสูบพลังพวกหนูน่าสงสาร
แค่เพื่อให้การแสดงดอกไม้ไฟ ดีขึ้นนิดๆ หน่อยๆ งั้นเหรอ
แน่นอน
ฉันเป็นผู้มอบความบันเทิง ที่คนรักที่สุดในครอสโรดส์ก็จริง
แต่พวกเธอก็ได้เห็นงานเทศกาลแล้ว
ผู้คนจากหลากหลายอาณาจักร นำการแสดงที่แปลกใหม่เข้ามามากมาย
ฉันจะไม่ยอมให้ใครกลบรัศมีฉันได้
โซระ
แต่ผู้คนก็รักนายอยู่แล้วนะ
และฉันก็อยากให้เป็นแบบนั้นต่อไป
มันจบแล้ว โดราม่า
อย่าเพ้อน่า
เชื่อจริงๆ เหรอว่า ฉันจะไม่มีนักแสดงสำรองคอยอยู่ข้างเวที
นี่สิน่าหวั่นของจริง
อย่ายุ่งกับลูกศิษย์ฉันนะ
การแสดงนี้ถูกยกเลิกแล้ว
ขอแก้ไข
มีโชว์แถมพิเศษต่างหาก
เหมือนฝันร้ายที่ฉันเคยฝันเลย
ฝันร้ายที่ทุกคนเคยฝันนั่นแหละ
โซระ ไม่นะ
ฉันหายใจไม่ออก
เมื่อกี้นายทำได้ไง
ไม่รู้สิ
นายถ่ายพลังสปินจิตสึไปไว้ในสิ่งของ
ผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
มีเฟืองด้วยงั้นเหรอ
งั้นก็เสร็จฉัน
รู้ได้ไงว่าต้องทำแบบนั้น
เมื่อเช้ามีคนบอกว่าถ้ามีขยะติดในเฟือง
ทุกอย่างจะพังหมด
หยุดนะ
นี่ต้องไม่ใช่โชว์สุดท้าย ของนักแสดงอันดับหนึ่งแห่งครอสโรดส์สิ
ไม่หรอก นี่แหละคืนอำลาเวที
ทันทีที่เราโทรแจ้ง ให้เจ้าหน้าที่ตัดสินใจว่าจะเอาไงกับนาย
ก็ถ้านายแสดงความรู้สึกมากกว่านี้
เขาก็คงไม่เลิกกับนายหรอก
ล็อบโบรู้
ล็อบโบมักจะซ่อนความรู้สึกที่แท้จริงของล็อบโบไว้
ล็อบโบ-ล็อบโบ
ครีล มีคนเขาอยากเจอ
ทาร์กี้ นายปลอดภัย
ล็อบโบ นายเป็นอิสระ
ล็อบโบเป็นอิสระเสมอ ในนี้
ล็อบโบ-ล็อบโบ
อาจารย์ ไม่สิ ลอยด์
ขอโทษนะที่ย่องออกมาโดยไม่ได้รับอนุญาต
และที่เอาพรมของคุณมาใช้
ฉันเองก็ขอโทษ
ที่วันนี้กดดันพวกเธอมากเกินไป
ฉันจริงจังกับการสอนมากไป
จนลืมว่าเราสนุกไปกับมันได้
ก็มือใหม่กันทุกคน เราเข้าใจนะ
ไม่มีปัญหา
นี่ ถ้าเรารีบหน่อย ก็จะไปทันการแข่งพายนะ
และที่หนึ่งได้แก่…
เชฟแกร็บบาร์ก ยินดีด้วยนะ
ไม่เคยสงสัยสักนิด
และอันดับสองคือ
อาริน
เสียใจด้วย เจ้าหนู
แต่พายถาดนั้นอร่อยมากนะ
ไม่เป็นไร ปีหน้าชนะแน่นอน
ปีหน้าเหรอ
ใช่สิ เราจะพลาด งานเทศกาลครอสโรดส์ปีหน้าได้ไง
และงานของปีนี้ก็ยังไม่จบนะ
ยังมีอาหารให้ลองชิมเพียบเลย
ฉันเล็งเห็ดอมยิ้มของอาณาจักรลีเอาไว้
ทัวร์ชิมขนมนี่แหละที่เราต้องการ ก่อนจะเริ่มฝึกกันอีกทีพรุ่งนี้
เวลาเช้ามืด
และผู้ที่ขึ้นมาบนเวทีฝั่งซ้าย
คือเจ้าหน้าที่ที่พวกนินจาบอกว่าจะโทรแจ้ง
ตื้นเขิน
ซ้ำซาก
เดาได้ง่าย
การโทรถูกสกัดไว้ได้
ไม่มีเจ้าหน้าที่คนไหนมาหรอก
แล้วนายเป็นใคร
เจ้านายคนใหม่ของนายไง
ฉันมีงานให้ทำ
ผู้อุปถัมภ์งานศิลปะของฉันสินะ
ว่าแล้ว การแสดงต้องดำเนินต่อไป
(คำบรรยายโดย อัจฉริยา สุกใส)