May nakakaalam ba bakit may limousine na nakaparada sa labas?
RUBY SANDALI LANG.
Lagi akong namamangha sa konsepto ng balatkayo sa biology.
Pagbabalatkayo na napakagaling na di na sila makita ng mga mangangaso
kasi naging isa na sila sa paligid nila.
Pero gumagana lang ang balatkayo
pag di alam no'ng isa kung ano'ng hinahanap niya.
At basta ayaw mong matagpuan ka.
Babalik kami ng 8:00, Mrs. Bell.
Sige.
- Uy. - Uy, anak.
Wala kang nabanggit na trip sa London.
Para sa komite iyon. Bukas ililimbag iyong karatula para sa gala.
- O sige, galingan mo. - Salamat.
Ruby.
- Kung may mangyari, tawagan mo ako. - Nanay.
- Mauna na ako. - Ingat.
Sige.
Mga bestida mula sa Victorian Era. Oo.
Iyon ang tema ng gala.
Maganda iyan. Ganoon nga.
Ma'am.
Di kami magtatagal.
Oo. Sige. Salamat. Paalam.
Hi.
Salamat sa pagsundo.
Ba't nagbago ang isip mo?
Wala iyon. Pupunta tayo, lilitratuhan iyong bestida, at aalis.
Totoo bang gumagawa kayo ng damit para kay King Charles?
Oo.
Baka makita natin siya ngayon. Kailangan mong mag-curtsy.
'Wag maniwala sa lahat ng sinasabi sa iyo.
E di, di pala totoo
na kumakain ka ng caviar,
naliligo sa champagne at naninira ng waterbed kapag sex?
'Wag kang magpanggap na di alam ang sinasabi nila sa iyo.
Nakawala ako ng bote ng champagne sa pool dati
tapos lumangoy ako doon. Nang di sinasadya.
Nandidiri ako sa caviar.
Doon sa pangatlo,
di iyon waterbed.
Nakakaantok naman.
Gusto mong makarinig ng nakakantok?
- Walang kahit anong usap-usapan sa iyo. - Sinadya ko iyon.
Mas gusto kong di mapansin.
Magsabi ka sa akin ng tungkol sa iyo. Iyong di alam ng mga kaklase natin.
Wala sa pamilya ko ang nakapagkolehiyo.
Di kami makapaniwalang nagka-scholarship ako sa Maxton Hall.
Bigla, abot-kamay na namin ang Oxford.
Nasasabik na akong pumasok sa mga klaseng Nobel laureate ang nagtuturo,
basahin lahat ng nasa Bodleian Library, talakayin sina Hobbes at Nietzsche.
Pasensiya na.
Handa ka na?
Tapusin mo na at ipadala.
Sir.
- Ikaw siguro si Miss Bell. - Hi.
Welcome. Ako si Tristan, ang punong sastre dito.
Sundan n'yo ako.
Dalawa.
Ito ang showroom para sa Beaufort collection,
na narito na noon pang 1848.
Naghanda kami ng mga ilang bestida para sa iyo.
Natatandaan ko ito.
Ipinakita ito noong isang taon sa Victoria and Albert Museum.
Tama ka riyan.
Para sa paggunita kay Reyna Victoria.
Pinilit ako roon ng kapatid ko. Napakahilig niya sa fashion.
Mga kopya lang ang mga ito.
Masyadong maselan iyong mga orihinal para isapubliko.
Puwede na ba iyan?
Napakaganda.
Puwede ko bang litratuhan?
Sige lang.
RUBY @Kieran: Maganda kaya ito para sa poster?
KIERAN - Ang galing mo, Ruby! Sisimulan ko na.
JESSALYN Paano mo nagawa 'yan?
CAMILLE Nasa Beaufort collection ka ba?
JESSALYN Sino ka ngayon?
Uy.
Gusto mong sukatin?
- Parang puwede. - Bakit naman hindi?
Baka mas mahal pa iyan sa kinikita ng magulang ko.
Lalayuan ko.
Alam kong komplikado ang mga butones niyan at...
Pero gusto mo iyon.
Sukatin mo. Minsan lang ang ganitong pagkakataon.
Kung magsusukat ka rin.
Tristan, pakilitratuhan? Gusto itong makita ng pamilya niya.
Hindi, iyan ay...
Narito ka pala.
Puwede kong malaman kung sino siya?
Ako si Ruby Bell, sir.
Magkasama kami ng anak n'yo sa event committee.
Masaya kaming makilala ka.
Ang ganda mo.
Naliliwaliw siya habang hinihintay natin siya kasama ng mga Ellington.
Naiintindihan kong nagrerebelde ka,
pero di tamang idamay mo pa ang dalagang ito.
Pasensiya na at biglaan, pero mukhang
masyadong naging pabaya si James sa kilos niya.
Iyang bestida, ang masasabi ko,
medyo masikip sa may bandang dibdib mo.
- Tristan... - May mga dapat pa siyang gawin.
Puwedeng i-post iyan ni James sa social media.
Parang paggunita bago ilabas ang mga bagong koleksiyon.
Di ko alam kung iyon ang gustong imaheng
ipakita ng Beaufort.
'Wag sanang sumama ang loob mo, pero
bestida iyan para sa isang reyna.
Magpapalit na ako.
...gusto kang hintayin ng anak niya.
Naghihintay si Percy sa baba.
Salamat sa di-malilimutang karanasan.
Pakibati ako kay Haring Charles.
Magte-tren ako.
LIN Kumusta na kay James?
MAXTON HALL - ANG MUNDO SA PAGITAN NATIN
BATAY SA NOBELANG "SAVE ME" NI MONA KASTEN
- Uy. - Di mo man lang sinubukan.
- Ibato mo nang tama. - Tama ang pagbato ko.
Ember.
- Iyong hardin? - Wala akong oras. May takdang-aralin ako.
Di ka lumabas sa kuwarto mo kahapon, anak.
Kumusta sa London?
Ayos ka lang?
Oo naman.
Aalis na ako. Mamaya na lang.
- Paalam. - Mamaya na lang.
Napakagandang disenyo.
Di ko inasahang pangungunahan n'yo ni Mr. Beaufort ang disenyo.
Pero mabuti at wala nang magsasabi na di mo ginalingan.
- Ano sa tingin mo, Mr. Sutton? - Oo.
Magaling talaga.
Salamat.
- Ayan na siya. - Di ko pa siya nakita. Bago ba siya?
Sa panaderya raw nagtatrabaho ang nanay niya.
Uy, Ruby.
Gusto ko lang sabihing napakaganda no'ng karatula.
Pero sana sinabi mong ikaw ang gagawa.
- Inasikaso ko iyong litrato buong weekend... - Pasensiya na.
- ...sa Photoshop. - Wala akong alam dito.
Puwede kang makausap?
- Baliw ka ba talaga? - Ano?
Di pa ba sapat na napahiya ako sa London?
Ang ganda mo roon sa litrato.
Ayaw kong mapansin, tapos ibinalandra mo ang mukha ko sa buong paaralan?
Kailangan mo ng mga poster, at...
Bumalik tayo sa kung paano tayo dati.
Dati?
Noong di mo ako kilala.
Mas maayos iyon.
Ayos ka lang?
Pinalayas niya ako sa showroom sa harap ng magulang niya.
Ano? Bakit?
Nahihiya siya sa akin.
Tiningnan ako ng tatay niya na para akong basura.
Talaga?
Mukha kang reyna sa litratong iyon.
'Wag mong hayaang itrato ka nila nang ganoon. Hindi sila.
Nagpakatotoo lang siya.
Di mo rin ako kakausapin, kung di nawala sa tatay mo ang lahat.
Ang baba pala ng tingin mo sa akin.
Magandang umaga.
Ngayon, magpapanggap tayo na parang sa tipikal na interview,
na mararanasan n'yo sa Oxford.
Nag-quickie kayo ni James?
Ilabas n'yo ang mga katanungan kahapon.
Simulan natin sa iyo, Miss Bell.
Di lahat ay gustong maging sentro ng atensiyon,
pero matututunan ang pagiging kalmado kahit pa nasa kagipitan.
Kaya, Miss Bell,
sa tingin mo, bakit ikaw ang tamang kandidato
para sa Saint Hilda's College sa Oxford?
Ang Saint Hilda ay...
Ang Saint Hilda ang pinakahuling
pambabaeng kolehiyo na naitatag sa Oxford.
At ang mga mithiin ng pabilang sa lahat at pagkakapantay-pantay...
Nakakabagot.
Ikuwento mo sa amin iyong sa inyo ni James.
Kung di ka aayos,
umalis ka na sa klase ko.
- Naiintindihan mo? - Opo. Naiintindihan.
Miss Bell, tinanong kita
kung bakit ka nila dapat tanggapin.
Hindi iyong benepisyo ng Saint Hilda.
Ang Saint Hilda ay
iba sa mga...
ay iba sa mga tradisyonal kolehiyo.
Kaya sa tingin ko, nababagay ako roon.
Narinig n'yo iyon? Iba siya.
Nagmula ka lang sa kung saang lupalop.
Ako si Ruby.
Bestida iyan ng isang reyna.
Baliw ka na ba talaga?
Kaya naman walang magkakagusto sa 'yo.
Napakagandang disenyo, Miss Bell.
-Walang recommendation letter. - Ayaw kong mapansin.
Ibinalandra mo ang mukha ko sa buong paaralan?
Bumalik tayo sa dati.
Cyril, gagana rin ba rito ang pagiging madaldal mo?
Buti nandito ka na. Napakalamya ko.
Nalaglag ko iyong buong pinggan.
- Itatapon ko na iyong mga cream puff. - Naku naman.
Limang segundo pa lang
Sampung minuto na iyang nariyan.
Di ko maabot. Nasa ilalim ng counter ang mga iyon.
Sikreto lang natin ito.
Para saan nga pala ito?
Ngayon ang ika-20 anibersaryo namin.
Gusto kong sorpresahin ang nanay mo.
Tumulong sana ako. Ba't di ka nagsabi?
May mga bagay na dapat ikaw lang ang gagawa.
At kasama roon ang sorpresahin ang asawa mo.
Ayos lang ba ang lahat?
Nakalimutan mo ba iyong...
Uy.
Ang gago ko noong Sabado.
Alam ko iyon.
Di iyon dahil sa iyo.
- Kami ng tatay ko... - Nahihiya ka.
Ipinahiya ko ang sarili ko.
Ipinagawa ko iyong mga poster para ipakitang di ako ganoon.
Paanong ganoon?
Isang taong
tinatrato ang iba na parang basura.
- Pinagtatawanan nila ako. - Di sila tumatawa.
Gusto ka nilang makilala.
At dapat ka nilang makilala.
Napakahalaga mo para itago ang sarili mo sa lahat.
Kahit pa, dapat desisyon ko iyon, di ba?
Iyong sinabi mo sa eskuwela kanina...
Paano kung ayokong bumalik?
- Magpapa-party si Cyril para sa team. - James.
Pag nakilala mo sila, mababait sila.
Si Alistair ay...
Ang Maxton Hall, party ni Cyril, iyon ang mundo mo.
Di ako bagay at ayokong makibagay.
May sarili akong mundo.
Gagana lang iyon pag iniwasan ko ang mga taong gaya n'yo ni Cyril.
Pag di ako nakikita.
Ruby?
Nakikita ka na ngayon.
Nakikita na kita.
- Hi, anak. - Hi.
Heto. Nakasabit ito sa may gate.
- Happy anniversary, mahal ko. - Wow.
Icing sugar ba ito?
Mukhang masarap.
Ginawa itong bestida para sa iyo. Napaaga lang ng 200 taon.
Isuot mo ito sa fundraising gala. Masyado kang maganda rito para di mo isuot. J.M.B.
Mamatay ka na, James Beaufort.
Harold, ipapadala ko sa iyo ang imbitasyon sa Young Beaufort event,
- kasama ng mga kopya ng mga kontrata. - Magaling.
Salamat sa pagpunta. Masaya akong makasama ka.
Karangalan ko iyon.
- Paalam. - Paalam.
Magaling.
Masaya ka ba?
Napondohan na ang Young Beaufort.
Pinagsikapan mo itong investment na ito.
Akala ko ba pumalpak ako, kasi nagliwaliw ako
at di sumama sa mga Ellington.
Alam kong iniisip mong galit ka sa akin
kasi inabala ko iyong munting costume party mo.
Pero kung magpapakatotoo ka,
alam mong tinulungan kita.
Di kakayanin ng mga ganoong klaseng babae,
ang magpanggap ng iba sa sarili nila.
Paano mo kinakaya iyon?
Marami na ang pinagdaanan ng kompanyang ito.
Ang pagsisikap ko lang
ang nagbigay kakayahan sa amin ng nanay mo para maayos ito.
Ibinigay ko ang lahat
para sa reputasyon ng pamilya.
Hangga't hindi mo pa nagagawa rin iyon, manahimik ka na lang.
Ba't di mo ibigay kay Lydia kung di ka pala masaya sa akin?
Ideya niya ang Young Beaufort.
Mas gusto niya, mas mahusay siya...
Gusto niyang paniwalaan iyon.
Madalas magkamali si Lydia, ibig sabihin
hinding-hindi siya magiging tamang kandidata.
Alalahanin mo ang utang na loob mo sa nanay mo at sa kompanyang ito.
Okay?
At ayusin mo ang sarili mo.
Ang dami mong inaalala ngayon.
Pasensiya noong huling klase.
Ang pangit ng araw ko at...
Alam kong mataas ang mga pangarap mo.
Kailangan mong magpasiya kung tutuparin mo ba iyon.
Di mo mapagsasabay ang pangangarap nang mataas at pagtatago.
Walang kakayanang magtagumpay ang mga di kayang tumanggap ng kritisismo.
Si Graham... Si Mr. Sutton,
mataas ang tingin niya sa iyo.
Kaya dapat galingan mo talaga.
Okay?
At ipakita mo sa akin na makakatapos tayo ng klase
nang walang gulo.
Hindi ko alam.
Doon.
Siya ang nagpaskil ng mga poster sa pader na para bang stalker.
- Akala niya ba espesyal siya? - Kawawang James.
- Tungkol ba ito kay Ruby? - Ano naman sa iyo?
Alam kong iniisip n'yong ito iyong totoong buhay,
pero mabilis mawala ang pera at respeto na parang ganito.
At sarili n'yo na lang ang mayroon kayo.
Kaya mamuhunan kayo sa pag-ayos ng ugali ninyo
at hindi sa susunod n'yong bag.
Lab partner tayo?
Pasensiya na sa sinabi ko.
Ang pangit ng araw ko.
Ayos lang iyon.
Baka di rin naman kita kakausapin kung di naghirap ang tatay ko.
Pero di rin naman ako mabait noon,
kaya halos nagpapasalamat ako sa kaniya.
Inimbitahan ako ni James sa party.
Nalilito ba siya o ano?
Pumunta siya sa bahay at humingi ng tawad at sinabing
- ayaw niyang bumalik sa dati. - Si James.
Si James Beaufort ang nagsabi niyan?
Diyos ko.
At?
Pupunta ka?
'Wag ka nang bumalik sa lungga mo.
Gusto ka ng pinakaguwapong lalaki sa paaralan.
Kaya, ipakita mo sa mga tangang iyon kung sino si Ruby Bell.
Pag ipinahiya ka na, maging walang-hiya ka na.
Maniwala ka sa akin, alam ko.
Pero di ako walang-hiya.
Mahiyain ako.
Kaya pumunta ka roon na maangas.
Mukha namang ayos lang kay James.
- Maxton! - Hall!
Siguro nga totoo.
Baka nga may malaking pagitan iyong mundo ko at sa iba.
Mahirap tawirin.
At sinumang pumunta roon,
kahit saang direksiyon manggaling,
ay paniguradong masasaktan.
Kailangan mo ng tapang para marating 'yon.
Para ipaglaban ang gusto mo.
Pero wala nang mas nakakapagod pa kaysa sa tanong na
pagkakamali ba ang subukan man lang.
Ipinakita ito sa akin ng isang bago at sikat na chiropractor sa London.
Magaling ito sa mga sakit ng ulong dahil sa tensiyon.
Ang puno ng Young Beaufort.
Nakikini-kinita ko na ang hirap.
Pinaplano na ng magulang ko ang internship ko.
Pero pag sumosobra na ito,
sinusubukan kong alalahanin na mapapasa atin ito balang-araw.
Ikaw na ang bahala sa lahat.
Pag nabunyag na ang balatkayo, may dalawang pagpipilian lang.
Lumaban o tumakas.
Pero,
pag nakita ka na, kung talagang nakita ka na,
maiisip mong di ka ganoon kawalang-laban at walang kakayahan na gaya ng iniisip mo.
Na may mga armas ka ring nakatago
at di na kailangan pang magtago.
Ruby.
'Wag mong sabihing inimbita ka ni Cyril.
Ang totoo, kuya mo ang nag-imbita.
Ganoon pala, ha?
Akala mo siguro napakalakas mo na.
Napapaikot mo si James, at alam mo iyong munting problema ko.
Pero alam mo?
Puwede mo nang sabihin iyong gusto mo.
Wala nang ililihim pa.
Tapos na iyon.
Tapos na tapos na.
At dahil iyon sa iyo.
Malungkot ako para sa 'yo.
Di ko kailangan ng awa mo.
Pero, intindihin mo ito.
Magkakampi kami ni James.
Kung magiging kayo,
wala kang pagtataguan.
At kung sasaktan mo siya,
lagot ka.
Pumunta ka.
Iniisip ko.
Iniisip ko, iyong nakaraan ay
overrated.
Salamat sa bestida.
Walang anuman.
Pasensiya na.
Ang dami kasing tao rito.
Tamang-tama. Umiinit na rin.
Lumabas na tayo rito.
- Kukuhanin ko ang jacket ko. - Dito lang ako.
Kailan ka pa umalis sa ng party nang napakaaga?
- Kailan ka pa nagkapakialam? - Di ko alam.
Tigilan mo iyan.
Uy, Ruby.
Ipahiram mo naman ang kaibigan namin, okay?
- Magkakaibigan tayo, di ba? - Uy, Cyril.
'Wag!
Sobrang nakakahiya.
James!
Uy, ayos na.
Ayos na. Kumalma ka na.
Ayos na.
Tama na.
Percy.
May tuyo ba tayong damit?
Bata pa ako noon.
Sumakay kami ng bangka ng tatay ko.
Nalaglag sa tubig iyong teddy bear ko.
Sinubukan kong kuhanin iyon at natumba ako.
Sumunod si Tatay. Di pa ako noon marunong lumangoy.
Bigla na lang may bangka.
Kasalanan ko kung ba't siya naka-wheelchair.
Iiikot ko ba ulit, sir?
Di ko alam
kung ano'ng ginagawa ko rito, Percy.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Christianne Osorio-Erni
Mapanlikhang Superbisor Miray Lozada-Balanza