Ruby!
Twój budzik nie daje nam spać, ryczy od 10 minut.
Sorki, że cię obudziłam.
Chyba miałaś miły sen.
Fajna bluza.
Nie pokazuj mamie,
bo wypierze ją i straci swój zapach.
Bliskość i dystans nie muszą się wykluczać.
Możesz czuć się blisko ludzi, którzy są daleko,
lub ufać komuś, kogo nienawidziło się dwa tygodnie temu.
DZIĘKI ZA WCZORAJ. BARDZO MIŁO Z TWOJEJ STRONY...
DZIĘKI ZA WCZORAJ. NIE MUSIAŁEŚ MNIE PODWOZIĆ.
Myślałem, że wiem, co to znaczy stracić kontrolę.
Alkohol, seks, narkotyki.
Nie wiedziałem, że to tylko gierki.
Wczoraj zrozumiałem, co znaczy stracić kontrolę nad uczuciami.
DZIĘKUJĘ. R.J.B.
NIE MÓWIŁAŚ, CO ZNACZY „J”. J.M.B.
I NIGDY NIE POWIEM.
GADASZ TAK, ŻEBY NIE PRZYZNAĆ, ŻE TO OD „JAMES”.
TWOJE EGO MA SIĘ ŚWIETNIE, JAK WIDZĘ.
UNIKASZ ODPOWIEDZI. PEWNIE JEST PASKUDNE.
POWIEM CI, JEŚLI TY WYJAWISZ SWOJE.
CHYBA ŚNISZ.
CZUJESZ SIĘ LEPIEJ?
TAK, ALE SIĘ DENERWUJĘ.
SPOKOJNIE. WIĘKSZOŚĆ WIDZIAŁA TYLKO MOJE MOKRE PLECY.
MIELI NA CO POPATRZEĆ.
Czy ty ze mną flirtujesz?
Maxton Hall - DWA ŚWIATY
NA PODSTAWIE POWIEŚCI SAVE ME MONY KASTEN
Córka piekarki...
Co to za zabójcze spojrzenia?
Wszystkie gapią się na mnie.
Nie przejmuj się.
Bądź jak Beaufort. Pełna nonszalancja zawsze i wszędzie.
Prosisz się o liścia.
Nie rób mi nadziei.
Czy to Ruby Bell?
Jaka ona opanowana i nonszalancka. James niósł tę szczęściarę na rękach.
- Przestań. To znaczy... nieważne. - Bardzo dobrze.
Odrobina wprawy i w to uwierzysz. Serio, robię tak od lat.
- Maxton! - Hall!
Brakuje ci tego?
Dalej, panowie! Wygramy.
Nieważne.
- Wygramy! - Już po nich.
ZADZWOŃ!
Lydia, nie olewaj mnie, tylko gadaj.
Czy on jest z tą sierotą?
Dzień dobry.
Chcesz cynamonkę?
Zamówiłem je z piekarni w Compton.
Dzięki.
To ja dziękuję.
Bez ciebie nie byłoby nowej kolekcji.
Bije z niej pasja i kreatywność.
Innowacyjność.
Jakość.
Wszystko, co reprezentuje Beaufort.
Te wartości James musi pokazać jutro na konferencji.
Co wiesz o tej dziewczynie?
Nic.
Chyba chodzi do naszej szkoły.
To był żart.
Ludzie wydurniali się przy basenie.
Sama wiesz, jak związek z niewłaściwą osobą może zrujnować życie.
Twojemu byłemu zapłaciłem pół bańki,
żeby zniszczył te twoje zdjęcia.
Jutro twój brat utoruje drogę wam obojgu.
Young Beaufort to dopiero początek.
Może będziesz twarzą następnej kolekcji.
Wiem, że cię na to stać.
Najpiew dopilnuj, żeby James nie dał plamy na konferencji.
Nie może być rozkojarzony.
Nie teraz.
Jesteście blisko.
Wykorzystaj to.
James? Zgadnij, z kim jadłam dziś śniadanie.
Z tatą.
Musisz być ostrożniejszy z Ruby.
- Nasłał cię na mnie? - Powiedzmy.
- Powiedz mu, że to tylko zdjęcie. - Czyżby?
Jeśli stwierdzi, że jesteś rozkojarzony, oberwie się nam obojgu.
Nad wszystkim panuję.
- James! - Lydia?
Nie będzie kolejnego ostrzeżenia.
- Ojciec zainterweniuje. - Nie martw się o mnie.
Ruby nie jest nauczycielką.
- Ciężko tyle dźwigać samej. - Pomóc ci?
Jaki był?
To prawda, co mówią?
- Słucham? - No wiesz.
Robiliście to w limuzynie czy nie?
Błagam, powiedz, że tak.
Może. Zostawiam to waszej wyobraźni.
A świece...
- Wszyscy myślą, że spałam z Jamesem. - To prawda?
Nawet się nie całowaliśmy.
Uratował ci życie, olał kumpli.
Wyniósł cię na rękach jak miss mokrego podkoszulka
w blasku Księżyca i nawet cię nie pocałował?
Czego wam brakuje? Fajerwerków?
Widziałam filmiki, które latają po socialach.
Nie da się randkować z Harrym Stylesem po kątach.
- To chyba nie była randka. - A chciałaś jej?
Hej, Ruby.
Cześć!
Zaraz przywiozą mrożonki dla cateringu.
- Lód, mięsa... - Dzięki, Kieran.
Luz. Mam rękę na pulsie.
A mógłbyś też złapać ławkę?
To miało iść na tyły.
- Co zrobiłaś temu biedakowi? - Ja?
Przecież nie popisuje się przede mną.
Przyznam, że ciacho z niego.
Mężczyźni mogą być bezinteresownie mili wobec kobiet.
Nie nazywałbym Rutherforda mężczyzną.
Dzięki.
Pierwszy raz cieszę się na szkolną imprezę.
Może nawet dotrę na czas.
I jednocześnie na urodziny Ruby.
Masz jutro urodziny?
Nie słyszałeś?
Lexington urządza mi wielką imprezę.
Zjawię się punktualnie. Obiecuję.
Inaczej z kim zatańczysz pierwszy taniec?
Na pewno ktoś się znajdzie.
Ruby, pytanko o catering.
Produkty miały być jak najświeższe?
Możemy ubić je sami.
Chcesz ubić 150 kuropatw
na szkolnej stołówce?
Skądże.
Naprawię to.
Mogę spróbować...
Przenieście je ostrożnie gdzieś, żeby miały swobodę.
Słyszeliście Ruby.
Panie Lexington, mam pytanie odnośnie do...
Rutherford?
Dobra robota.
„Dobra robota”.
- Ale na niego patrzy. - Byli parą dość długo.
Serio?
Sypiasz z nią?
Słucham?
Odgrzewasz stare kotlety?
Tak czy owak, pracujecie razem.
Albo bardzo wygodna albo bardzo niezręczna sytuacja.
Na pytania o egzamin odpowiem w gabinecie.
Muszę już iść.
Naprawdę to takie łatwe?
Wrócić do normalności?
Udawać, że jesteś tylko moim nauczycielem?
Czy nie taki był plan?
Mieliśmy udawać, że nic nie było.
Promieniejesz ze szczęścia.
Jak mam wyglądać? Jak ktoś, kto stracił miłość życia?
Nie patrz tak na mnie.
Dlaczego nie?
Bo złamię dane słowo i zrobię to, czego nie powinienem.
Dzień dobry, panie Sutton.
Trzymajmy się planu, inaczej nie dam rady.
Zignorujmy go.
Wyjedźmy stąd już dziś.
Spakujmy się i zacznijmy życie od nowa.
Znajdziesz pracę, zdam maturę.
Nie chcesz tego.
Nie chcesz porzucić domu, rodziny i przyjaciół.
- Chcę być z tobą. - Ale nie tak.
Nie zrobię ci tego, Lydio.
Nie masz pojęcia, czego chcę.
Za to ja widzę, czego ty chcesz.
Jak tam Ruby?
Lepiej.
Dobrze.
Cyril to kompletny idiota.
Żadna nowość.
To był wieczór pełen wrażeń.
Sorki, że tak wtargnąłem.
Kesh nie był zachwycony.
Fakt.
Nie jest gotowy.
Jak sobie z tym radzisz?
Wkręciłem się w niego.
A to pomaga.
Oczom nie wierzę.
James Beaufort taszczy sześćset przepiórek
dla dziewczyny?
To kuropatwy, nie przepiórki.
Może byście pomogli?
Jasne. Gdzie je dać?
Gdzieś, żeby miały swobodę.
„Dlatego mam wielki zaszczyt...
Mam ogromną przyjemność i wielki zaszczyt
pójść w ślady moich rodziców
i przedstawić wam nową kolekcję jako młodszy dyrektor generalny”.
- Przećwicz to przed prezentacją. - Dobra.
Jak poszła sesja z Charlesem?
Masz jakieś pytania?
Oczywiście.
Od dawna przygotowujesz się do najważniejszego momentu w życiu.
Całymi dniami ślęczysz nad moimi e-mailami.
Zanotowałeś wszystkie daty, nauczyłeś się na pamięć przemowy
i dokładnie przestudiowałeś kolekcję.
Wiem, czego oczekujesz.
James, jutro staniesz się panem Beaufortem...
juniorem.
Zaprosiłem szefa agencji prasowej
na kolację i drinki po konferencji.
Przygotuj się.
Mam później szkolną galę darczyńców.
Życie to sztuka wyboru.
Wiesz dlaczego?
Bo nie można mieć wszystkiego.
Zauroczenie odbiera rozum.
Co wybierasz?
Dziewczynę, o której zapomnisz za dwa lata,
czy swoją rodzinę?
Ty decydujesz.
Byłoby wspaniale, gdybyś się zjawił na evencie.
Wtedy moglibyśmy się skupić na ważnych sprawach.
Niech żyje, żyje nam
Niech Ruby żyje nam
Niech żyje nam
Pomyśl życzenie!
Wybraliśmy właściwą?
Boże! Dziękuję, tato!
Czwarty tom z serii oksfordzkiej. Teraz brakuje mi tylko piątego.
Kolejna cegła. Ekstra.
Teraz otwórz mój.
Tom piąty! Kto by pomyślał?
Dziękuję.
Mogę już dostać tort?
Nie tak prędko.
Jest jeszcze jeden prezent.
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO, RUBY. J.M.B.
- Pokaż. - To moje.
- Pokaż. - Nie.
Lecę do szkoły!
Kto chodzi do szkoły w sobotę?
- Mamo, pomóż. - Jasne.
Czekaj!
Przepraszam za tamte słowa.
Miałaś rację.
Uwierzyłam na chwilę, że ja kieruję swoim życiem, a nie on.
To niesprawiedliwe.
Co ty wiesz o niesprawiedliwości?
Tata nigdy ze mną nie gada, chyba że mnie szantażuje.
Mój ukochany puka swoją eks,
a ty zostałeś twarzą kolekcji, nad którą pracowałam od lat.
Wszystko, na czym mi zależy, jest niewłaściwe lub nie moje.
Nie wiesz, co to znaczy być dla wszystkich planem B.
Więc odegraj swoją rolę, bo dostałeś lepszą niż ja.
Zamieńmy się, jak w Nie wierzcie bliźniaczkom.
Idź na konferencję, a ja pójdę na galę.
Mam dokleić sobie wąsa?
- Nikt się nie połapie. - Nie ma szans.
Wszystko gra?
Tata ustawił spotkanie z szefem agencji prasowej.
Ominie mnie gala w Maxton Hall.
Dziś są urodziny Ruby.
Rozumiem, że event jest ważny dla firmy,
taty, mamy i Lydii.
Ale czuję się z tym słabo.
To dobrze.
Ból to znak,
że jesteś gotowy na zmianę.
Cholera!
Są wszędzie.
Próbujemy je złapać. Zaraz będzie ekipa od dekoracji.
Jak mają pracować, skoro wszędzie latają ptaki?
- To tylko 150 sztuk. - Jeśli Lexington się dowie, już po mnie.
Serio.
To na co czekasz?
I sto lat.
- Pod ławką. - Dobra.
Nie daj jej uciec!
Cholera!
- Na pewno tu wbiegła? - Na pewno.
Mają krótkie nóżki, a są takie szybkie.
Jak ty. Dlatego dostałaś właśnie takie drugie imię.
- Słucham? - Mówiłem, że się dowiem.
Nie wstydź się. „Jemima” jest urocze i znaczy „gołębica”.
- Widzisz ją gdzieś? - Nie.
Przerwa?
Tak.
Dziękuję za prezenty.
Torba jest piękna. A ten rysunek...
Zdradzisz swoje drugie imię czy też mam cię stalkować?
Wyszyję je na twoim prezencie urodzinowym.
Mam dosyć ubrań z monogramem.
„M” jest od „Mortimer”.
Po tacie.
Nie mogę wpaść wieczorem.
Wypuszczamy nową kolekcję
i tata chce mnie przedstawić prasie.
Przepraszam.
Na pewno będzie ekstra.
Chcę mieć to już z głowy.
Nie chcę iść na konferencję ani przejmować firmy.
Chyba nawet nie chcę iść na Oxford.
Serio?
Miałaś rację wtedy na zajęciach.
Mam tylko swoje nazwisko.
Mam przywileje i masę możliwości, ale tylko w teorii.
W praktyce o niczym nie decyduję.
Czego pragniesz?
Gdybyś mógł robić, co chcesz, to co by cię uszczęśliwiło?
Nie wiem.
Każdy ma chwile, kiedy zapomina o całym świecie.
Nie analizuje wtedy wszystkiego na wylot
i po prostu działa instynktownie.
Trzeba sobie czasem na to pozwolić.
Znajdź to, co naprawdę cię pasjonuje.
Ruby, złapałem ostatnią!
Czy ja dobrze rozumiem?
Najpierw oskarżyłaś go o zrujnowanie imprezy,
potem odmówiłaś współpracy z nim.
Teraz prosisz, żebym skrócił mu karę.
- I przywrócił go do drużyny? - James miał duży wkład w galę.
Wymyślił motyw i napracował się nad organizacją.
Wcześniej źle się zachował.
Wolę oceniać to, jak się zmienił.
Gala na pewno się uda i to właśnie dzięki niemu.
- Zgoda. - Naprawdę?
Tak.
Jeśli gala przebiegnie bez zarzutu,
- James wróci do drużyny. - Dziękuję.
Jeszcze coś.
Pamiętaj o tym, co jest najważniejszą stawką.
Nie tylko dla Beauforta, ale i dla ciebie.
Za pół godziny przyjedzie mój tata i weźmie kuropatwy na naszą farmę.
Catering dostarczy kurczaka, ale już ubitego.
- Sorki, wrócę za chwilkę. - OK.
Ważny wieczór.
GALA DARCZYŃCÓW
Nie tylko dla mnie.
Przysłać striptizerki, żeby ci o mnie przypominały?
Idź już sobie.
Masz list polecający w kieszeni.
„Oto początek nowego rozdziału,
dlatego mam ogromną przyjemność i”...
Kuźwa.
„I jeszcze większy zaszczyt pójść w ślady moich rodziców,
i przedstawić wam nową kolekcję jako młodszy dyrektor generalny”.
Obłęd, że znasz przemowę na pamięć.
Sama ją napisałam.
„Spokojnie. Dziś James utoruje drogę wam obojgu.
Może będziesz twarzą następnej kolekcji”.
„Życie to sztuka wyboru, nie można mieć wszystkiego.
Potrzebujemy cię”.
To się nie skończy.
Zawsze coś będzie ważniejsze od naszych pragnień.
Dopóki sami nie ustanowimy priorytetów.
Przeciwnik musi uwierzyć, że został ci tylko jeden ruch.
Percy.
Zawróć.
Rety.
Nie daj im się podrywać ani macać.
Nie możemy cię odebrać, wróć do domu taksówką.
Dobrze.
Czekaj, mam pomysł, co zrobić z włosami.
Skarbie?
Baw się dobrze.
Dziękuję.
Wyluzuj chociaż na chwilę.
Jestem wyluzowana.
Harowałyśmy nad tą imprezą w pocie czoła.
Sama widzisz, że jest idealnie.
Masz urodziny i wyglądasz bosko.
Dostaniesz list polecający, pójdziemy na Oxford
i zostaniesz Beyoncé polityki.
Jesteś zajebistą księżniczką nawet bez księcia.
Możemy teraz korzystać z imprezy?
Co z nami?
Smombiaki.
Alistair, daj spokój z tymi mailami i wyrwij kogoś dla nas.
Ten. Może ten?
Co to za apka? Dawaj, znajdziemy ci faceta marzeń.
Ten jest fajny.
A ten?
Ładniejszy ode mnie.
Mnie też byś odrzucił, gdybym cię podrywał?
Robisz projekcję swoich odczuć, bo laska cię olała.
Wcale nie.
Po prostu nie przyszła.
- No właśnie. - Nie wiem.
Skoro Alistair nie może znaleźć szczęścia, musimy mu pomóc.
Znajdźmy mu faceta. Ten czy ten?
Może ten?
Przestań.
Daj spokój z tą toksyczną męskością.
No dawaj, który jest seksowny?
Przestań!
Ten jest fajny, chociaż nie widać twarzy.
Ale to raczej nie problem.
Alistair woli facetów przy kości czy dobrze umięśnionych?
Skąd mam wiedzieć?
Nigdy nie tknąłbym faceta.
Mam matcha.
Niektórzy wahają się całe życie.
Dopiero jeśli odważysz się skoczyć, zobaczysz, co cię czeka.
Wpadniesz w otchłań? A może poniesie cię wiatr?
Każdy odczuwa strach, gdy traci grunt pod nogami.
Ale kiedy skupiamy sie na marzeniach, zapominamy o grawitacji.
Czasem wystarczy akt odwagi.
Już sama próba odmiany swojego losu
może cię zmienić jako osobę.
Gdzie, do licha, jest James?
Tam, gdzie powinien.
Ja też.
Co tutaj robisz?
Twoje urodziny skończą się za trzy godziny.
Cieszmy się nimi.
Mam dla ciebie niespodziankę.
Rozmawiałam z Lexingtonem.
Jeśli gala wypadnie idealnie, wrócisz do drużyny.
Słucham?
Ruby
Jemima
Bell.
Pewnie poszły korki.
Skrzynka jest w zachodnim skrzydle.
Twoje ostatnie zadanie w komitecie organizacyjnym.
Przyjemnie się z tobą pracowało.
Brzmi jak pożegnanie.
Nadal twierdzisz, że wiesz, czego od ciebie oczekuję?
Aleksandra Domke-Jarre
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska