In 1882 vonden meteorologen een nieuwe manier uit om windkracht te meten.
De schaal van Beaufort.
Deze heeft 12 stappen, van stil tot orkaan.
Een orkaan die je het zicht beneemt en de wereld doet verdwijnen.
Als ik had geweten dat een storm zo kon voelen,
had ik er eerder naar uitgekeken.
Ziet het er zo uit als je weet wat er van je wordt verwacht?
Als ik rector Lexington zou zijn, zou ik niet blij zijn
dat de organisatrice van mijn feest zich zo laat afleiden
terwijl het in de zaal totaal uit de hand loopt.
Je kunt beter gaan kijken.
Oké.
Kom.
Naar de auto. Nu meteen.
Hallo.
Lydia.
Maxton Hall THE WORLD BETWEEN US
GEBASEERD OP HET BOEK 'SAVE ME' VAN MONA KASTEN
Kortsluiting?
Dat kun je wel zeggen.
Ruby, Lexington kijkt hierheen.
Meneer, een van de stroomkabels zat los.
Het stroomnet is niet echt modern.
Ik dacht: je maakt weer een fout.
Het gala is succesvol, de kassa rinkelt
en de gasten zijn nog gekleed.
Het origineel is al naar het toelatingsbureau van Oxford.
Het komt bij je aanvraag.
Bedankt, meneer.
Miss Bell.
'Ruby Bell, die sinds twee jaar bij ons op school zit,
'is niet alleen een uitstekende kandidate voor Oxford,
'maar ook een aanwinst...'
Laten we een foto van het comité maken voor de eregalerij.
Jullie hebben me nog nooit zo beledigd.
Jullie wachten tot het grootste moment van het decennium voor Beaufort
om vervolgens een stunt uit te halen die zo uit een B-film leek te komen.
Na alles wat we vanwege jou hebben meegemaakt,
heb je het lef om vanavond te komen om onze zaak te vertegenwoordigen?
Je weet dat ik alles over de collectie weet.
Ik kende de speech goed.
Dat verandert niet dat je alles wat je doet, verpest.
Toen je klein was,
wilde je altijd nummer één zijn.
Maar je snapt niet dat dat discipline vereist.
Zonder mij was er geen persconferentie geweest.
Je hebt geluk dat ik je afsneed voor je de perszaal binnenliep
en het enige goede kapotmaakte wat je ooit voor ons hebt gedaan.
Dat brengt me bij jou.
Onze casanova.
Onze zelfbenoemde Romeo
die niks geeft om familiezaken als ze niet in zijn schema passen.
Die komt aangekropen als het de lacrossetraining betreft,
maar niet eens één avond kan luisteren
als we allemaal op hem rekenen.
Wat is er?
Heb je iets te zeggen?
Proost.
Op Ruby en Oxford.
Oxford.
Ongelooflijk dat Lexington een aanbevelingsbrief heeft geschreven.
Miss Hugh schreef de mijne. Ik heb ervoor moeten slijmen.
Ik ben zo terug.
Oké, Ruby.
Tot straks, Ruby.
Mr Sutton.
Mag ik?
Ja, natuurlijk.
Ik heb u nooit bedankt.
Bedankt?
Mij?
Ik had mijn eerste week niet overleefd zonder u.
U was een rolmodel voor me.
Een Oxford-geleerde uit een nog kleiner dorp.
Ik geef het niet op tot ik heb bereikt wat ik wil.
Dat beloof ik.
En, James, hoe zit het?
Doe je alleen je mond open
om je tong in de mond van je nieuwe vriendin te steken?
Hoe ziet je toekomst eruit met deze persoon?
Verhuis je soms naar dat krot in Gormsey
om je schoonvader rond te rijden in zijn rolstoel?
Laat je haar volgen?
Ze is niks meer dan een golddigger
die zich liever omhoog neukt dan zelf iets te bereiken.
- Ik sta niet toe dat... - Stil.
Pardon?
Nog één woord over Ruby...
Mag ik mijn zoon spreken?
Ik heb geïnformeerd naar Ruby Bell.
Door zijn handicap is haar vader aangewezen op het inkomen van zijn vrouw.
Ik weet dat haar moeder maandelijks rood staat
omdat haar bakkerij geen winst maakt.
Ik weet dat haar zusje het auteursrecht schendt met foto's op haar blog.
En dat het huis waarin ze wonen na 18 jaar nog niet is afbetaald.
Je spreekt dit meisje nooit meer.
Eén telefoontje van mij en ze is haar beurs kwijt.
Ik kan ervoor zorgen dat haar familie naar een sociale woning moet
en dat Oxford de deur in haar gezicht dichtsmijt.
Ik maak haar leven kapot.
RUBY - Veilig thuisgekomen? Hopelijk was je vader niet boos.
GELEZEN - GISTEREN, 23.58 UUR
- Kan ik hier stofzuigen? - Ja.
Daar zijn ze. De onvergelijkbare en onvergetelijke Beaufort-tweeling.
Lydia Beaufort ziet er zoals altijd schandalig goed uit.
Mag ze zo'n dodelijke blik wel geven?
Later, sukkels.
Ja.
O, kapitein. Mijn kapitein.
Heeft Alistair je afgetuigd?
- Tegen een deur gelopen. - Uiteraard.
Ik hoorde dat je gisteren op het gala was.
Waarom kwam je niet langs? We hadden een feestje in de bieb.
We maken het goed. Vanavond? Cyril heeft het nodig.
Absoluut.
Ja. We willen na het vierde uur gaan om alles te plannen.
Liever niet zoals laatst.
Kunnen we praten?
Hier? Op school?
- Waar iedereen bij is? - Nee, later. Bij jou.
Geen interesse.
Kom nou. Alsjeblieft.
Jongens.
En? Doen jullie mee?
- Willen jullie weer feesten? - Ja.
- Ik ben nog moe van gisteren. - Ging je date dus goed?
Dit is ons laatste jaar samen. Wat was het plan, Cyril?
- Zo hard mogelijk feesten. - Wat? Ik hoorde je niet.
- Zo hard mogelijk feesten. - Inderdaad.
Kom, gaan we feesten of niet?
Daar is de James Beaufort die ik ken.
Waar was je de afgelopen weken?
Hij heeft weer ballen.
- Gaat het met je? - Alles is klote. En met jou?
Ik negeer mijn geheime vriend, zodat hij mij niet meer negeert.
- Werkt het? - Ja, morgen gaan we trouwen.
Lydia?
Gaat het met je?
Ja.
Wat is er gebeurd?
Ik moet naar de les.
Laten we gaan.
- Wat? - Je wilde samen met me weg.
Jij haalt ergens je diploma en ik zoek werk.
Je wilde niet.
- Je zei... - Vergeet wat ik zei.
- Ik hou het niet meer vol. - Dat zeg je nu.
- Straks begin je over verantwoording... - Ik hou van je.
- Nou en? - Ik hou van je, Lydia.
- Je houdt van deze baan. - Ik hou van jou, Lydia.
Laten we gaan.
Waarheen?
Kies jij maar.
Je bent knetter.
We bespreken het donderdag om 17.00 uur in het café.
- Ruby? Hallo? - Wat?
Ik zei dat Oxford uitnodigingen stuurt voor gesprekken.
Jessa is al uitgenodigd.
- Echt? - Ja, Jessalyn.
Gaat het met je?
Maxton Hall.
Mr Hughes, mag ik naar het toilet?
Blijf in beweging.
Kom op.
James.
Je vriendin is er.
Ruby.
- Ga achter hem staan. - Ga door.
Pak haar, tijger.
Speel door. Vooruit.
En?
Kun je dat afzetten?
- Wat is er met je? - Hoezo?
Je bent een schoft.
Is dat zo?
Hou je niet van de domme. Waarom negeer je me?
Ga door.
Was dat het plan?
Ruby versieren voor een goed woordje bij Lexington?
Ga door.
Wat is er die avond gebeurd?
- Niks. - Ging je vader door het lint?
Komt dit door hem?
Denk maar niet dat je iets over mijn familie weet.
Wat?
Dacht je dat we samen door bloemenvelden zouden rennen?
Het was een kus.
Het was meer dan dat.
Dacht je echt dat iemand zoals ik
interesse zou hebben in iemand zoals jij?
Waarom doe je zo?
Sorry als je niet begreep wat dit was.
Maar nu gaan we terug naar hoe het was, Robin.
Goed zo.
Kom op, jongens. Vooruit.
Ruby.
Kun je even komen?
Wat is er?
Wat is dit?
Lieverd?
- Nee. - Blijf hier.
Hou hiermee op.
Voor een traplift.
- Ik heb niet veel nodig... - Ik wil je geld niet.
Lieverd...
Je hebt al zoveel op je bord.
Dit is onze verantwoordelijkheid. Niet die van jou.
Was het dus allemaal onzin?
Dat we samenwerken in dit gezin en elkaar helpen?
Natuurlijk niet.
Ik wil niet dat je zo hard voor me werkt.
Mag ik dus niet bijdragen?
Ongeacht of ik dat wil
of dat ik het alleen zo kan goedmaken?
Wat wil je goedmaken?
Je weet dat het mijn schuld is dat je die lift nodig hebt.
Ruby?
Is alles oké?
Hé, mam.
- James, hé. - Hé.
Kom, ga staan.
Kom.
Kom hier.
Wat is er gebeurd?
Wren. Het was Wren bij lacrosse.
- Hij sloeg me met een stick. - Jezus.
Kom, ik breng je naar bed.
Mam?
Ja?
Heb je weleens iemand anders willen zijn?
Iedereen wil dat weleens.
Was je ongelukkig?
Ik...
Ik was ongelukkig in de liefde.
Iedereen bereikt een punt in het leven
waarop je min of meer weet wie je bent
en stopt met zoeken naar wat niet past.
Ik stortte me op het werk.
Ik werd moeder.
En hij?
Hij sloeg een andere weg in.
Soms maken mensen elkaar ongelukkig, hoeveel ze ook van elkaar houden.
Dan is het beter...
Dan is het beter om los te laten.
Wat als loslaten te pijnlijk is?
Je kunt meer aan dan je denkt als je weet dat je het juiste doet.
Probeer te gaan slapen.
Welterusten.
Oxford, bitches.
Echt wel.
Ik ben uitgenodigd.
- Gaat het met je, Ruby? - Ja, natuurlijk.
Nog steeds niks?
Ik ken niemand die zo hard heeft gewerkt als jij.
Je wordt uitgenodigd. Heb geduld.
Ademen helpt ook.
Bedankt.
Hé.
Daar is onze kleine zeemeermin.
Je gaat goed om met je afwijzing.
Ik baal dat ik het heb gemist. Het scheen nogal dramatisch te zijn.
'James.
'James. Waarom?
'Waarom zijn we niet samen?
'James...'
Als je vanaf het begin niet kon zien dat het niks zou worden,
ben je niet alleen blind, maar ook dom.
Nou en, Elaine?
Jij mag hem hebben.
Hij is van jou.
KRIJG DE TERING! - JAMES
Gaat het?
We moeten studeren. Niet iedereen is dik met de leraar.
Tussen Graham en mij zit het anders dan je denkt.
Ik denk niks.
Je denkt dat ik mijn leraar heb verleid. Of andersom.
Aangezien ik naar jou ging toen Ruby ons betrapte,
is het vreemd dat je nooit hebt gevraagd hoe het tussen ons zit.
We vertellen elkaar niet alles.
We e-mailden elkaar. Maandenlang.
Hij was de eerste die mij leuk vond zonder te weten wie ik was.
Ik wist alleen dat hij een stagiair was.
Hij was de eerste die ik sprak toen ik wakker werd
en de laatste voor ik ging slapen.
Ik weet niet wat ik verwachtte van onze eerste ontmoeting,
maar ineens stond er een man voor me.
Pap zou me het leven zuur maken als hij het zou weten.
Maar ik wist dat het niks uitmaakte.
Ik hield van hem voor ik hem zag.
Toen Graham op Maxton Hall kwam werken, wisten we dat het moest stoppen.
Toen Ruby ons betrapte,
hadden we een terugval.
Je liet jezelf gevoelens hebben. Een beginnersfout.
- We zijn triest, hè? - Emotioneel verlamd en hopeloos.
Een schande voor onze naam.
We zijn tenminste niet alleen.
Nee.
Dat zijn we niet.
Dat beloof ik je.
James.
Kom je?
GRAHAM - Waar ben je?
Mr Sutton.
Miss Beaufort.
Hoe was je dag?
Mijn zandkoekjestoren was 20 lagen hoog.
Een persoonlijk record.
- Het spijt me dat ik... - Mij ook.
Ik...
Ik heb veel nagedacht over wat je zei.
Ons gezin is in veel opzichten geweldig,
maar niet als het om pijnlijke dingen gaat.
Ik wilde je bedanken voor wat je hebt gedaan.
Na het ongeluk waren we zo bezig met verdergaan
dat we niet praatten over wat er is gebeurd.
Het ongeluk raakte niet alleen mij.
Het raakte jullie ook en het had gevolgen voor jullie.
Zonder mij was het niet gebeurd.
Dat weet je niet. En dan zou je er niet zijn.
Wat heb ik aan mijn voeten als jij er niet bent?
Dit is mijn lot.
Dit is mijn eigen weg.
En mijn leven...
Dat is vervuld.
Ik ben dankbaar voor elke seconde.
Staand of zittend.
Oké?
Toch wil ik bijdragen aan de traplift.
Je mag je geld uitgeven aan films, dansfeestjes en dat soort dingen.
Ik wil je liever uit mijn kamer gooien als een tiener.
Oké. Afgesproken.
- Ruby? - Wat is er?
Deze kwam voor jou.
- Vooruit. - Lees het hardop voor.
'Geachte Ruby Bell, we zijn blij je te kunnen meedelen...'
Laat zien wat je hebt.
Je ligt erop.
O.
En?
Tien van de tien Oxford-punten.
Het is gekreukt. Ik strijk het even.
Dit is het perfecte moment om wraak te nemen,
maar gelukkig hou ik zielsveel van je.
Hier.
Iemand wil de jurk kopen waarover we zwijgen.
- Heb je hem gemaakt? - Hopelijk krijgen we 500.
Dan kopen we de traplift.
Nee.
Ik heb iets voor je.
Hopelijk brengt het je net zo veel geluk.
Je opa zou zo trots op je zijn en wij ook.
Kan er tenminste een bedankje af of een greintje respect?
Bedankt dat je nog meer emotioneel gewicht
op mijn schouders legt.
Angst hoort bij elke grote stap.
Als je volgend jaar over de campus loopt, lach je om je zorgen.
- Je zult Oxford heerlijk vinden. - En anders?
Zou dat iets veranderen?
- Wat bedoel je? - Wat als ik het er haat?
Wat als ik wil stoppen?
Als ik niet het toonbeeld wil zijn.
Als ik niks met de zaak te maken wil hebben.
Wat dan?
Je hebt toegang tot een van de beste universiteiten ter wereld.
Tot de leiders van de respectabelste bedrijven in het land.
Voor altijd een vangnet.
Je hebt de kans om een van de besten te worden.
Je snapt niet hoeveel geluk je hebt.
Geluk is voor iedereen anders. Dat heb je zelf gezegd.
Goed.
Als dit niet is wat je wilt, wat wil je dan?
De kans om erachter te komen.
James, je bent nog zo jong.
Ik wil niet dat je spijt krijgt van de kansen die je vergooit.
Ik begreep mijn ouders ook nooit, maar nu ben ik ze eeuwig dankbaar.
Want Beaufort is mijn thuis, mijn geschiedenis en...
Dus het moet ook de mijne worden.
Je ouders gingen naar Oxford, jij ook en nu moet ik er ook heen.
Je nam het bedrijf over en nu moet ik het overnemen.
Je kunt stoppen met piekeren.
Ik zal niet rebelleren.
Dat zit niet in mijn genen.
POSITIEF - NEGATIEF
Gaat het, lieverd?
Over de stilte voor de storm zijn veel boeken.
Maar amper over wat daarna komt.
Het moment dat het stil wordt en we achterblijven met onze daden.
En een oorverdovende stilte.
Er zijn mensen die een kompas met zich meedragen.
Mensen die op het juiste moment het juiste zeggen.
Het juiste doen.
En voelen.
Deze mensen vinden geluk, wat er in hun leven ook gebeurt.
Registratie? Die kant op en dan links.
Dan ben je er.
Cool. Bedankt.
Pardon.
Heb je hulp nodig?
Nee, het lukt wel.
Kom maar.
Bedankt.
Geen probleem.
Ben je hier voor de gesprekken?
- De zalen zijn... - Het gazon over en rechts.
- Bedankt. - Geen dank.
Aangenaam kennis te maken.
En dan zijn er mensen van wie het kompas stuk is.
Die op dat moment het verkeerde beslissen.
En de enige manier om je verstand niet te verliezen,
is vooruit te kijken.
Niet achterom.
Een trefzekere methode. Als je je eraan kunt houden.
Ondertiteld door: Judith IJpelaar
Creatief Supervisor Maaike van der Heijden