1882 yılında rüzgârın şiddetini ölçmenin yeni bir yolu bulundu.
Beaufort skalası.
Sakinden kasırgaya doğru giden 12 kategoriye sahip.
Sizi kendinizden alıp dünyayı ortadan kaldıran bir fırtına.
Bir fırtınanın böyle hissettireceğini bilsem
daha önceden peşine düşerdim.
Senden beklenenin farkında olmana rağmen böyle mi davranıyorsun?
Müdür Lexington'ın yerinde olsaydım
salondaki partimde işler çığırından çıkmışken
organizatörün başka şeyle uğraşması hoşuma gitmezdi.
Bir baksan iyi olur.
Tamam.
Hadi.
Hemen arabaya bin.
Merhaba.
Lydia.
Maxton Hall - ARAMIZDAKİ DÜNYA
MONA KASTEN'İN "SAVE ME" ADLI ROMANINDAN
Sigorta mı atmış?
Öyle denebilir.
Lexington saat on yönünde Ruby.
Elektrik kablosu gevşemiş efendim.
Binanın elektrik tesisatı eski.
Yine çuvalladığınızı sandım.
Ama gala başarılı geçiyor, bağışlar yağıyor
ve konuklar da hâlâ giyinik.
Orijinal metni Oxford yönetimine yolladım bile.
Başvuru dosyanıza eklenecek.
Teşekkür ederim.
Bayan Bell.
"Kurumumuzda iki yıl geçiren Ruby Bell
"Oxford Üniversitesi için hem fevkalade bir aday
"hem de bir kazançtır..."
Tamam. Onur Listesi için komite fotoğrafı çekelim.
İkinizden gördüğüm en küçük düşürücü davranıştı bu.
Beaufortlar için on yılın en önemli anını bekleyip
ucuz bir film sahnesiymiş gibi yer değiştirme numarası çektiniz.
Senin yüzünden katlandığımız onca şeyden sonra
bu gece gelip şirketi temsil etmeye nasıl hâlâ yüzün olabiliyor?
Ürün grubuna tamamen hâkimim, sen de biliyorsun.
Konuşmayı ezberlemiştim.
Ne fark eder? Dokunduğun her şeyi mahvediyorsun.
Küçükken de
hep bir numara olmak isterdin.
Ama bunun disiplin gerektirdiğini hiç anlamadın.
Ben olmasam basın toplantısı da olmazdı.
Dua et ki toplantı odasına girmeden seni durdurdum.
Yoksa bu aileye yaptığın yegâne iyiliği de mahvedecektin.
Şimdi de sana gelelim.
Casanova'mız.
Kendini Romeo zanneder
ama işine gelmeyince aile meselelerini hiç umursamaz.
Lakros antrenmanı için yalvar yakar olur
ama ona bel bağladığımız tek akşamda
söz dinlemeyeceği tutar!
Ne oldu?
Bir şey mi diyeceksin?
Şerefe!
Ruby'ye ve Oxford'a!
Oxford'a!
Lexington'dan tavsiye mektubu aldığına hâlâ inanamıyorum.
Aynen. Benimkini Bayan Hugh verdi. Epey yağ çekmem gerekti.
Hemen dönerim.
Tabii Ruby.
Görüşürüz.
Bay Sutton.
Oturabilir miyim?
Elbette.
Size hiç teşekkür etmedim.
Teşekkür mü?
Bana mı?
Siz yanımda olmasaydınız ilk haftayı atlatamazdım.
Bana hep örnek oldunuz.
Köyü benimkinden de küçük olan bir Oxford mezunu.
İstediğim yere ulaşana dek hiç vazgeçmeyeceğim.
Söz veriyorum.
Dinliyorum James. Nasıl olacak?
Ağzını bir tek
yeni sevgilinin boğazına dilini yapıştırmak için mi açarsın?
Bu kızla nasıl bir gelecek düşünüyorsun?
Gormsey'deki barakasına taşınıp
her gün kayınpederinin sandalyesini mi iteceksin?
Ruby'yi takip mi ettirdin?
Bu kızdan ancak bir servet avcısı olur.
Emek verip basamakları çıkmak yerine başarıyı yatakta arar.
- Buna müsaade etmem... - Sus!
Anlamadım?
Ruby'ye tek kelime daha et...
Oğlumla konuşabilir miyim?
Ruby Bell'i araştırdım.
Babası engelli olduğu için karısının eline bakıyor.
Annesinin banka hesabında her ay borç yazıyor
çünkü sefil fırını yeterince kazandırmıyor.
Kız kardeşi ise blogundaki resimlerle telif haklarını hiçe sayıyor.
Oturdukları evin ipotek ödemesi de 18 yıldır bitmemiş.
O kızla bir daha konuşmayacaksın.
Bursunu kaybetmesi tek bir telefonuma bakar.
Ailesinin evini kentsel dönüşüme soktururum
ve Oxford'un kapılarını da o kıza kapattırırım.
Onun hayatını bitiririm.
RUBY - EVE GİTTİN Mİ? UMARIM BABAN ÇOK KIZMAMIŞTIR.
OKUNDU - DÜN, 23.58
- Burayı çabucak süpürsem olur mu? - Olur.
Geliyorlar işte. Eşsiz ve unutulmaz Beaufort ikizleri.
Lydia Beaufort her zamanki gibi yıkılıyor.
Donuk bakışlarıyla can alabilir.
Görüşürüz sersemler.
Evet.
Oy Reis! Koca Reis!
Elaine mi azdı yoksa Alistair mı dövdü?
- Kapıya çarptım. - Anladım.
Dün galaya gitmişsin.
Niye uğramadın? Kütüphanede kafa çektik.
Telafi ederiz. Bu akşam nasıl? Cyril'in ihtiyacı var sanki.
Hiç sorma.
Tamam. Dördüncü dersten sonra çıkıp organizasyona başlarız.
Geçenki gibi olmasın da.
Konuşabilir miyiz?
Burada mı? Okulda mı?
- Herkesin önünde mi? - Daha sonra. Sizin evde.
İlgilenmiyorum.
Hadi ama. Lütfen.
Beyler!
Ne diyorsunuz? Var mısınız?
- Yine dağıtalım mı? - Evet
- Üstümde hâlâ dünün yorgunluğu var. - Randevun iyi mi geçti yani?
Birlikte son yılımız bu. Planımız neydi Cyril?
- Sabahlara kadar âlem yapmak. - Ne? Duyamadım.
- Sabahlara kadar âlem yapmak! - Aynen.
Eğlenmemize bakalım. Âlem yapacak mıyız?
İşte bu. Tanıdığım James Beaufort bu.
Son birkaç haftadır nerelerdeydin?
Güveni yerine gelmiş.
- Her şey yolunda mı? - Bombok. Sen ne durumdasın?
Hak ettiğim ilgiyi göstersin diye gizli sevgilimi sallamıyorum.
- İşe yarıyor mu? - Tabii, yarın evleniyoruz.
Lydia?
İyi misin?
Evet.
Ne oldu?
Sınıfa dönmeliyim.
Hadi kaçalım.
- Ne? - Benimle kaçacağını söylemiştin.
Bir yerden diploma alırsın, ben de iş bulurum.
İstemiyordun.
- Dedin ki... - Ne dediğimi boş ver.
- Dayanamıyorum. - Şimdi böyle söylersin.
- Sonra sorumluluk dersin... - Seni seviyorum Lydia.
- Fark eder mi... - Seni seviyorum.
- Bu işi seviyorsun. - Seni seviyorum.
Gidelim buralardan.
Nereye?
Sen seç.
Delirmişsin sen.
Perşembe saat beşte kafeye gel, her şeyi konuşuruz.
- Ruby? Merhaba? - Ne?
Dedim ki Oxford'un mülakat davetiyeleri gönderilmeye başlanmış.
Jessa'nınki bugün gelmiş bile.
- Sahi mi? - Evet, Jessalyn.
İyi misin?
Maxton Hall!
Hocam, tuvalete gidebilir miyim?
Durmak yok!
Hadi.
James.
Kız arkadaşın geldi.
Ruby!
- Arkasına geç! - Devam et!
Gidip kap kızı aslanım.
Hadi! Kımıldayın! Henüz durmayın!
Evet?
Şunu çıkarır mısın?
- Sorun ne? - Nasıl yani?
Pislik gibi davranıyorsun.
Öyle mi?
Aptala yatmayı bırakıp beni niye sallamadığını söyle.
Durmayın!
Planın bu muydu?
"Ruby'yi baştan çıkarayım ki Lexington'a beni övsün."
Hadi, hadi!
O gece ne oldu?
- Hiçbir şey. - Baban fıttırdı mı?
Bunu o mu yaptı?
Ailemi tanıdığını falan zannetme.
Ne var?
Çimlerde el ele koşacağımızı mı sandın?
Basit bir öpücüktü.
Ondan fazlasıydı.
Benim gibi birinin senin gibi biriyle ilgileneceğine
gerçekten inanmadın, değil mi?
Neden böyle yapıyorsun?
İlişkimizi anlayamadıysan kusura bakma.
Eskiden olduğumuz hâle geri dönme zamanı Robin.
Devam. Et. Çok iyi.
Başlayalım! Hadi!
MANOS KAFE YUNAN MUTFAĞI VE MEZELERİ
Ruby.
Gelir misin?
Ne oldu?
Bu ne?
Tatlım?
- Yapamam. - Gel buraya.
Buna son vereceksin.
Engelli asansörü için.
- Az harcıyorum zaten... - Paranı istemiyorum.
Tatlım.
Zaten çok meşgulsün.
Bunun sorumluluğu bize ait, sana değil.
Yani hepsi palavra mıydı?
Hani ailecek çalışıp birbirimize yardım ederdik?
Tabii ki ederiz.
Benim için kendini paralamanı isteyemem.
Benim de katkım olamaz mı?
Ne kadar istesem de
ve telafi için elimden bu kadarı gelse de...
Neyin telafisi?
Bilmezden gelme. O asansöre benim yüzümden ihtiyacın var!
Ruby?
İyi misin?
Merhaba anne.
- James! Hey. - Hey.
Gel, kalk hadi.
Gel hadi.
Hadi.
Ne oldu?
Wren. Lakros maçında Wren yaptı.
- Sopa. Bana sopayla vurdu. - Tanrım.
Seni yatağına götüreyim.
Anne?
Efendim?
Başka biri olmayı hiç dilediğin oldu mu?
Herkes bunu ara ara ister.
Mutsuz muydun?
Ben...
Mutsuz bir aşk yaşıyordum.
Herkes hayatında bir noktaya ulaştığında
nasıl biri olduğunu aşağı yukarı bilir
ve kendine uygun olmayan şeylerin peşini bırakır.
Ben de kendimi işe verdim.
Anne oldum.
Peki ya o adam?
Kendine başka bir yol çizdi.
Bazen ne kadar seversek sevelim, birbirimizi mutsuz ederiz.
En iyisi...
En iyisi vazgeçmektir.
Ya vazgeçmek çok acı veriyorsa?
Doğruyu yaptığına inanıyorsan zannettiğinden fazlasına katlanabilirsin.
Biraz uyumaya çalış.
İyi geceler.
Oxford ulan!
Evet!
Davet aldım.
- İyi misin Ruby? - Evet, tabii ki.
Mektup gelmedi mi?
Başvurusu için senin kadar uğraşan bir kişi daha yoktur.
Davet alacaksın. Sabırlı olsan yeter.
Ya da nefes alıp ver.
Sağ olun.
Baksanıza.
Küçük deniz kızımız da buradaymış.
Reddedilişini iyi karşılıyorsun.
Kaçırdığıma üzüldüm. Çok dramatikmiş, öyle diyorlar.
"James.
"James. Neden?
"Neden birlikte olamıyoruz?
"James..."
En baştan yürümeyeceğini göremeyene
sadece kör değil, aptal denir.
Her neyse Elaine.
James senin olsun.
Tepe tepe kullan.
SİKTİR GİT! JAMES
İyi misin?
Somut şeylere odaklansak iyi olur. Hepimizin öğretmen tanıdığı yok.
Graham'la ilişkimiz düşündüğün gibi değil.
Bir düşüncem yok.
Hocamı ayarttığımı ya da onun beni ayarttığını düşünüyorsun.
Ruby'ye basıldıktan sonra ilk sana geldiğimi düşünürsek
Graham'la aramda olup bitenleri hiç sormamış olman garip.
Sonuçta her sırrımızı paylaşmıyoruz.
Aylarca e-posta üstünden yazıştık.
Adımı bilmeden benimle ilgilenen tanıdığım ilk kişiydi.
Onunla ilgili tek bilgim de stajyer öğretmen olduğuydu.
Uyanır uyanmaz ilk konuştuğum
ve iyi geceler dediğim son insandı.
İlk buluşmamızda ne umduğumu bilmiyorum
ama adamın teki karşımda dikilmiş duruyordu.
Babamın kulağına giderse bana hayatı zindan edeceği belliydi.
Ama bir parçam bunu önemsemedi.
Daha görmeden ona âşık olmuştum.
Maxton Hall'da ders vereceğini öğrenince sürdüremeyeceğimizi anladık.
Ruby'nin içeriye daldığı gün
eski duygularımız depreşmişti.
Duygularına yenik düşmüşsün. Acemice bir hata.
- Sefil hâldeyiz. - Duygusal olarak âciz ve işe yaramaz.
Beaufort adına kara bir leke.
Evet. Neyse ki yalnız değiliz.
Hayır.
Değiliz.
Sana söz veriyorum.
James.
Geliyor musun?
GRAHAM NEREDESİN?
Bay Sutton.
Bayan Beaufort.
Günün güzel miydi?
Bugün 20 katlı kurabiye piramidi yaptım.
Kendi rekorumu kırdım.
- Özür dilerim... - Ben de.
Dediğini...
Dediğini çok düşündüm.
Birçok açıdan muhteşem bir aileyiz
ama acıyı konuşmada çuvallıyoruz.
Açık sözlülüğün için teşekkür etmek istedim.
Kazadan sonra hayatımıza devam etmeye o kadar odaklandık ki
yaşananları hiç konuşmadık.
Ama kaza sadece beni etkilemedi.
Hepinizi etkiledi, hepinizin üstünde yansımaları oldu.
Ben olmasam kaza da olmazdı.
Bilemezsin. O zaman burada da olmazdın.
Sen yoksan aptal bacaklarımı ne yapayım?
Kaderim böyleymiş.
Yazgım buymuş.
Hayatım da...
Hayatım tastamam.
Her saniyesine minnettarım.
Ha ayakta durmuşum, ha oturmuşum.
Tamam mı?
Olsun ama asansör için para vereyim.
Paranı sinemaya, danslı partilere falan harcarsın.
Babasını odasından kovabilen bir ergen olmayı yeğlerim.
Peki. Anlaştık.
- Ruby? - Ne oluyor?
Sana gelmiş.
- Hadisene! - Yüksek sesle oku.
"Sayın Ruby Bell, bunu söylemekten memnuniyet duyarız..."
Göreyim şu giysini.
Üstüne yattın.
Aman.
Evet?
Oxford için tam puan.
Kırıştırdım. Ver de ütüleyeyim.
İntikam için bundan uygun bir an bulamam
ama şükret ki sana olan sevgim daha büyük.
Al.
Adını anmayacağımız giysine birileri teklif verdi.
- Diktin mi? - Umarım 500'e kadar artırılır.
Babama asansör alırız.
Hayır!
Yanına alacağın bir şey getirdim.
Eminim bana olduğu kadar sana da uğurlu gelecektir.
Seninle gurur duyuyoruz, deden de duyardı.
Teşekkür etsen veya saygılı davransan zahmete mi girersin?
Omuzlarıma yüklediğin ekstra duygu
ve beklentiler için sağ ol.
Her büyük adım öncesi endişe duyman normal.
Seneye kampüste gezinirken bu kadar endişelendiğin için güleceksin.
- Emin ol, Oxford'u seveceksin. - Ya sevmezsem?
Bir şey fark eder mi?
- Nasıl yani? - Ya üniversiteden nefret edersem?
Ya bırakmak istersem?
Genç Beaufort'un yüzü olmak istemezsem?
Şirketten ayrılmak istersem?
O zaman ne olur?
Dünyadaki en iyi üniversitelerden birine kabul edildin.
Ülkedeki en saygın işlerden birinin başına geçeceksin.
Senin için bir güvence olacak.
Zirveye çıkma imkânın var.
Ne kadar şanslı olduğunun farkında değilsin.
Mutluluk tarifi herkes için farklı. Kendin söyledin.
Peki.
Madem bunu istemiyorsun, öyleyse istediğin ne?
Keşfetmek için bir fırsat.
James, daha çok gençsin.
Sana sunduğumuz fırsatları geri çevirip sonradan pişman olmanı istemiyorum.
Ben de bizimkileri hiç anlamıyordum ama bugün ikisine de minnettarım.
Çünkü Beaufort benim yuvam, geçmişim ve...
Hâliyle aynısı benim için de geçerli.
Sizinkiler Oxford'a gitti, sen de gittin. Mecburen sıra bende.
Şirketi devraldın. Mecburen ben de devralmalıyım.
Gidebilirsin.
Haddimi aşmayacağım.
Genlerimde yok.
POZİTİF NEGATİF
İyi misin canım?
Kitaplar hep fırtına öncesi sessizlik üzerine.
Sonrasını anlatan pek yok.
Etrafımızdaki gürültünün dindiği, yaptığımızla baş başa kaldığımız o an.
Sağır edici bir sessizlik.
Bazı insanların içinde sanki pusula var.
Doğru şeyi doğru anda söyleyip yapabilen
insanlar bunlar.
Hissedebiliyorlar.
Hayat önlerine ne çıkarırsa çıkarsın mutluluğu buluyorlar.
Kayıt binası için düz gidip soldan devam edin.
Karşınıza gelecek.
Tamam, süper. Sağ olun.
Affedersiniz.
Yardım lazım mı?
Sağ olun. Ben hallederim.
Alayım.
Teşekkürler.
Rica ederim.
Mülakata mı geldiniz?
- Yurtlar... - Karşıya geçip sağa dönünce.
- Sağ olun. - Ne demek.
Memnun oldum.
Kimisinin de pusulası bozuk.
O anda yanlış şeye karar veriyor.
Aklını başında tutabilmenin tek yolu
önüne bakmayı sürdürmek.
Geriye dönmemek.
Çok sağlam bir yöntem. Tabii sadık kalabilirsen.
Alt yazı çevirmeni: İbrahim Melih Tu-men
Proje Kontrol Sorumlusu Volkan Keleş