โมเดิร์นเลิฟ
ฉันไม่เคยเห็นนางในแอปเดอะฮินจ์
มันเป็นสังคมไบเช็กชวลเล็กๆ น่ะ
- ขอบคุณ - แบบนั้นน่าจะดีนะ
- ฉันขอ... - ชอบไบเซ็กชวลเล็กๆ มากกว่า
- ทุกคน มี... - แปลกนะ
ฉันอยากได้อันนี้ ว่าแต่ "สลับโพ" คืออะไร
เดี๋ยวนะ นางส่งข้อความไปว่าไง
นางส่งข้อความมาบอกว่านางไม่รวย
แต่มีหมวกเบเรต์แคชเมียร์หลายใบ แล้วก็เป็นเด็กฝึกงาน
- น่ารักมาก - ไม่ๆ
- ฉันคิดถึงการเดตนาง - เกลียดความพยายามจอมปลอมไร้สาระ
นางน่าจะยอมรับว่ามีพ่อแม่ช่วยเหลือ
ขอโทษนะครับ เราขอยืมครีมบนโต๊ะคุณได้ไหม
ได้สิ เอาไปเลย
ขอโทษ อะไรนะ แม่เธอเกลียดเกรต้า ธุนเบิร์กได้ไง
แม่คิดว่าเด็กนั่นไม่ชอบมาพากล
- บ้าไปแล้ว - ขอโทษด้วยนะที่เพื่อนๆ ไร้มารยาท
ผมเพิ่งรู้ตัวว่าในนี้คงจะเงียบ ก่อนเราเข้ามาทำลายบรรยากาศ
นี่ร้านอาหาร ควรจะคึกคักอยู่แล้ว
คุณเป็นศิลปินเหรอ
ใช่ ฉันใช้ดินสอสีเป็นหลัก
โอเค
ล้อเล่นน่า
แค่ติดนิสัยน่ะ ฉันมาที่นี่กับหลานๆ
ผมไม่กวนคุณดีกว่า ขอบคุณสำหรับครีม
ค่ะ ได้เลย
- เธอน่ารักจัง - ดูสิ เขินจนหน้าแดง
- เขาหน้าแดงเลยนะ - ฉันไม่ได้หน้าแดง
ขอบคุณ
- ใบเสร็จไหมคะ - ไม่เป็นไร ขอบคุณค่ะ
นี่ เดี๋ยว
คุณไม่ต้องวิ่งก็ได้ ฉันยืนอยู่เฉยๆ
นั่นก็จริง
คุณอยากให้ฉันโทรหาคุณเหรอ
ก็ถ้าคุณอยากโทร
แต่ยิ่งผมยืนตรงนี้นานเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งรู้ตัวว่าผมไม่รู้จักอะไรคุณเลย
ผมอาจดูเหมือน ผู้ชายน่ารังเกียจที่เจอตอนดึกๆ ก็ได้
คุณไม่ได้น่ารังเกียจ
- ไม่เหรอ ดี - ไม่
ขอบคุณสำหรับเบอร์นะ
ราตรีสวัสดิ์ครับ
ค่ะ เช่นกัน
กาลครั้งหนึ่ง มีเด็กสาวผู้ที่จะตื่นกลางดึกเท่านั้น
เธอเดินทางสัญจรร่วมกับ คนละเมอ นักเดินทาง และภูตผี
นานตราบเท่าที่จำความได้
เธอหลับใหลยามที่ทุกคนตื่น
และตื่นยามที่ทั้งโลกหลับใหล
- ขอบคุณ โอลิเวอร์ ขอบคุณ - ผมช่วยคุณเอง
เป็นไงบ้าง
- ก็เรื่อยๆ นะ ไม่ต้องรีบ - ขอบคุณ
ดวงจันทร์คือตะวันของเธอ
และดวงอาทิตย์คือพระจันทร์
ขอบคุณค่ะ
ความมืดคือบ้านเกิดเมืองนอน
การจราจรเดียวที่มี คือหมู่ดาวพร่างพราวบนฟ้า
เธอเป็นเด็กหญิงราตรี
และที่ผ่านมาเธอรู้จักเพียงแค่นั้น
2121890173 จอร์แดน
เด็กหญิงราตรีพบเด็กชายทิวา
นั่นมันสมเหตุสมผล
ขอพนันว่าคุณเป็นครูแบบเจ๋งๆ
คนที่เด็กๆ ทุกคนชอบที่สุด
จริงใช่ไหมล่ะ
- ผมชอบพวกเขาด้วยนะ - กะแล้วเชียว
เป็นการเคารพกันและกัน
ฉันดูออก
คุณเป็นคนชอบอยู่กับผู้คน
สายวิทย์เพี้ยนๆ อย่างเราเข้าไม่ถึง
คุณเป็นนักวิทยาศาสตร์เหรอ
ไม่เชิงค่ะ ก็แค่เรียนสายวิทย์มา
คุณเคยอยากเป็นหมองั้นเหรอ
ไม่ ไม่ใช่ด้วยซ้ำ เปล่า ฉัน...
โอเค ความจริงแล้ว นี่ปกติฉันไม่บอกใครนะ
แต่ที่จริงฉันชอบคิดถึงฟิสิกส์
ผมก็เหมือนกัน
- จริงเหรอ - ไม่ ไม่ถึงขั้นนั้น
ใช่ คุณทำงานอะไร
ทำหลายอย่างค่ะ
ครับ ฟังดูไม่น่าสงสัยอะไรเลย
ฉันเป็นบก. ตำราเรียน ซึ่งไม่น่าเบื่ออย่างที่คิดหรอกนะ
โอเค
และฉันทำงานที่ไนต์คลับอาทิตย์ละสองวัน
ผมปั่นจักรยานไปทำงาน
ผมนั่งคุดคู้ในห้องเรียนทั้งอาทิตย์
ผมเลยหาโอกาส อยู่กลางแจ้งมากเท่าที่หาได้
ค่ะ นั่นมีเหตุผล
ผมรู้นะว่าคุณคิดอะไรอยู่
"ขี่จักรยานในเมืองนี้มันอันตราย"
แต่สมัยนี้มีเลนจักรยาน เราเลยปั่นจักรยานในเมืองได้มากขึ้น
ใช่ จริงเลย
สักวันเราน่าจะไปปั่นจักรยานด้วยกัน
คือ...
คุณเป็นแวมไพร์หรือไง
ปกติฉันเข้านอนแปดโมงไม่ก็เก้าโมงเช้า
แล้วตื่นห้าโมงเย็น
นั่นเรียกว่าอะไรน่ะ
โรคนอนเช้า
เป็นอาการนาฬิกาชีวิตแปรปรวน
งั้นจะเกิดอะไรขึ้นถ้าคุณฝืนตัวเอง ให้ตื่นในเวลาปกติ
คุณคิดว่าฉันไม่เคยพยายามแล้วเหรอ
ฉันรู้สึกเหมือนเจ็ตแล็กตลอดเวลา
ร่างกายของฉันต่อต้านน่ะ
ประหลาดมากเลย
ใช่ ก็คงประหลาดแหละ
ก็มีแง่แปลกๆ แน่นอน
เช่น ฉันมักจะสับสนว่า วันนี้เป็นวันอะไรในสัปดาห์
เพราะวันต่างๆ ของฉัน เปลี่ยนตรงกึ่งกลาง
การออกเดตก็ลำบาก
แต่ก็มีเรื่องดีเหมือนกัน
ฉันไม่ต้องเจอกับรถติด หรือโดนขัดจังหวะระหว่างทำงาน
ฉันจะรีบกลับบ้านเสมอ
ก่อนคนเร่งรีบขึ้นรถไปทำงานตอนเช้า
ดังนั้นฉันสามารถใช้ชีวิตอยู่หลายสัปดาห์
โดยไม่ได้เจอคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวที่เล่นโยคะ หรือหนุ่มทำงานธนาคารเลย
แต่คนนั่งรถไปทำงาน พวกแม่ๆ หนุ่มทำงานธนาคาร
นั่นคือชีวิตจริงไม่ใช่เหรอ
นั่นเป็นชีวิตจริงรูปแบบหนึ่ง
แต่ก็มีชีวิตจริงตอนกลางคืนด้วย
พูดกันตามตรงนะ
มนุษย์กลางคืนรับมือ ง่ายกว่ามนุษย์กลางวันเยอะมาก
โอเค
มันมีมนตร์ขลัง
ที่ทำให้เรารู้สึกเหมือน
เราเป็นคนเดียวในโลกที่ยังไม่หลับ
เหมือนทั้งโลกดำเนินไปเพื่อเราคนเดียว
ผมชอบแวมไพร์
ดีค่ะ
ฉันเลยบอกเขาว่าถ้าเขาปิดเสียงมือถือ
เขาก็จะไม่ได้รับสายของฉัน เพราะงั้นถ้าเขาไม่เปิดเสียงมือถือ
คราวหน้าที่แวะมาดูบอล
เพราะเขางกเกินกว่าจะซื้อ แพ็คเกจดูช่องกีฬา
ฉันจะกั้นประตูไม่ให้เข้า
เธอเข้าใจใช่ไหม โซอี้
อะไรนะ
เลิกงานแล้วเจอกัน คนเขาแต่งตัวไปเดตตอนตีสองกันยังไง
เอาละ เดี๋ยวนะ คุณอยู่ในลีกคิกบอลเหรอ
ใช่
นั่นมันกีฬาเด็กประถมสาม เพราะกีฬาจริงๆ ยากเกินไปไม่ใช่เหรอ
นั่นเป็นความเข้าใจผิดของคนทั่วไป
- เหรอ - ที่แคนาดาเรียกว่าซอคเกอร์เบสบอล
อาจจะช่วยให้คุณนึกภาพมันง่ายขึ้น
กีฬาสองชนิดในหนึ่งเดียว สุดยอดกีฬา จะว่างั้นก็ได้
ฉันเดตกับผู้ชายที่ยังเล่นคิกบอล
ใช่
นี่เป็นเรื่องน่าสงสัยน้อยที่สุด ที่ผมทำในวันนี้
- ไว้ใจฉันเถอะ พีท! - ให้ตายเถอะ
- โซอี้ใช่ไหม - ไง
- สบายดีไหม - พีท นี่จอร์แดน จอร์แดนคะ นี่พีท
- ไง จอร์แดน - ไง
เอาเหมือนเดิมนะ เที่ยวนี้มาสองคน
- จริงด้วย - รอเดี๋ยว
นี่ คุณอยากจะ... มานี่สิ
- ผมหยิบชิ้นสวยๆ มาให้ - ขอบคุณค่ะ
- ไม่เอา - พีท ไม่เอาน่า หยุดนะ
- ดีใจที่ได้เจอนะ - บาย
เช่นกัน พีท
เดไลลาห์ พิธีกรรายการวิทยุรอบดึกน่ะนะ
คุณบอกว่าจะไม่ตัดสินกันไง
เปล่า นั่นเป็น การแอบชอบครั้งแรกที่น่ารักมาก
ผมเคยคิดว่าเธอเปิดเพลงรักเพื่อผม
กลับสู่โลกกลางวัน... ถ้าผมยังตื่นไหว
ครูเชื่อว่าในประวัติศาสตร์ชาติเรา เราไม่เคยมีการเลือกตั้งที่เปิดเผยเสรี
ครูและแม่ๆ พวกเธอเพิ่งได้รับพิจารณา เป็นพลเมืองเมื่อไม่นานนี้
แต่ในประชาธิปไตยของเรา มีขั้นตอนและผลที่ตามมา
ที่เพิกถอนสิทธิ ในการออกเสียงของประชาชน
หนูเชื่อว่าคนส่วนใหญ่ ไม่ได้ถูกลิดรอนสิทธิ์ในการออกเสียง
แต่ขี้เกียจและไม่ให้ค่า ความสำคัญของมันต่างหาก
ราตรีสวัสดิ์! เจอกันตอนมื้อค่ำ/เช้า
รวมถึงพ่อแม่ของเราด้วย
ตอนฉันเล่นโซเชียล ฉันเหมือนหลุดไปในหลุมดำ
กว่าจะโผล่ออกมาก็หลายชั่วโมงผ่านไป หลงอยู่ในรายการของขวัญงานแต่ง
ของญาติคนที่ฉันเกลียดสมัยประถม
จริง แต่นั่นเป็นวิธีที่ดีที่สุด ในการติดตามทุกคนไม่ใช่เหรอ
ฉันจะอยากติดตามทุกคนไปทำไม
- เวร - อะไรเหรอ
เพื่อนร่วมงานฉัน
เดี๋ยว จอร์แดน อย่ามอง
โซอี้ใช่ไหม
อ้าว ไงจ๊ะ ก็ว่าอยู่ว่าเป็นเธอ
อ้าว ไง ตายจริง
- ไง - หวัดดี
ทำตัวดีๆ นะ
เขาคือเบ็ตต์ มิดเลอร์ ในร่างเด็กเปอร์โตริโกอายุ 14
แล้วเขาเห็นว่านั่นไม่ใช่คำชมได้ยังไง ผมก็ไม่เข้าใจ
ลูกชายฉันจะกลัวมาก ถ้าคุณบอกเขาแบบนั้น
- เดี๋ยว เธอมีลูกด้วยเหรอ - ใช่
คุณไม่รู้เหรอ
คุณคงไม่ได้พาลูกไปที่ไนต์คลับละมั้ง
เฮ้ย ไม่ได้ แต่ต่อให้พาไปคนนี้ก็ไม่สังเกต
นั่นแหละโซอี้
ทุกคน เวลาฉันทำงาน ฉันทำงานจริงๆ
ไม่ ผมไม่ต้องเห็นก็รู้
คุณเป็นครู คุณควรจะเชื่องานวิจัย กับความเห็นที่ให้ข้อมูล
ผมไม่ต้องค้นคว้าเรื่อง เดอะเรียลเฮาส์ไวฟ์ส
- เพื่อรู้ว่ามันห่วย - เรื่องนี้คุณผิด
คุณรู้ว่าเป็นการเล่นไปตามบทใช่ไหม ปลอมสุดๆ
โอเค บางครั้ง สถานการณ์ถูกจัดแจงไว้ แน่นอน
คุณต้องไปดูจริงๆ และฟัง ไม่ อย่าจูบฉันสิ
อารมณ์มันสมจริงมาก มันจริงใจ
คุณโต้แย้งได้น่าสนใจดี
ฉันจะไม่นอนกับคุณอีก จนกว่าคุณจะดูหนึ่งตอน
- ผมจะดาวน์โหลดเดี๋ยวนี้เลย - เยี่ยม
ผมต้องฝันไปแน่ๆ
กลับไปนอนเถอะ
ผมจะหลับลงได้ยังไง ในเมื่อแวมไพร์แสนสวยยังตื่นอยู่ในห้อง
เยี่ยมเลย
ขอบคุณที่แวะมาคืนนี้
อย่างกับฉันจะยอมพลาดโอกาส ดูคุณเล่นซอคเกอร์เบสบอลได้โดดเด่น
มันเรียกว่าคิกบอล ที่รัก
ให้ตายสิ
ทำอะไรของคุณ
พระเจ้า ฉันต้องไปแล้ว ฉันสายแล้วนะ บาย
บาย
นี่เธอ
ไง
ขอบใจที่ยอมให้ฉัน เป็นก้างขวางคอเมื่อคืนก่อน
อ๋อ เปล่าเลย ไม่ใช่ปัญหาอะไร
แฟนเธอนิสัยดีจริงๆ
แฟนนางดีมาก
ใช่ เขานิสัยดีจริง
- แล้วเธอทำยังไง - ทำอะไรเหรอ
หาแฟนดีแบบนั้นน่ะสิ
ขอโทษนะ
เจอกันในร้าน
จ้ะ เจอกันในร้าน
อยากแชร์โลกกลางวันกับคุณ พรุ่งนี้จะแย่แล้ว รักนะ
ไงบี
เออ แต่นางใช้ข้ออ้างเดิมทุกครั้ง
เราควรต้องเชื่อว่า ผู้หญิงคนนี้มีก้อนไฝมะเร็งกี่ก้อน
จริงๆ ฉันไม่ได้ออกกำลังกายหรืออะไรเลย
- โซอี้! - โซอี้มากับไวน์
- จ้ะ ตายจริง - ระวังนะ
อาจจะไม่อร่อยก็ได้ ก็แค่ฉลากสวย
เธอมาทันเวลาพอดี
พวกนี้พยายามจะเกลี้ยกล่อมฉัน
หาว่าฉันมีรูปถอดเสื้อ ในโปรไฟล์ทินเดอร์เยอะเกินไป
เดี๋ยว แต่นั่นคือจุดมุ่งหมายไม่ใช่เหรอ
ขอบคุณ
- หวัดดี - หวัดดี ไง
ขอโทษนะ ต้องใช้เวลาสักพักกว่าฉันจะมาได้
ไม่เป็นไร ยังมีแสงเหลืออยู่นิดหน่อย
ไม่ เดี๋ยวสิ ฉันอยากกินชิ้นนึง
- ไง รีซ - อ้าว โซอี้ ขอเวลาแป๊บ
ขอบคุณค่ะ
หวัดดี
นี่ คุณว่าเราเลื่อนไปอีกชั่วโมงนึงได้ไหม
ฉันเผลอหลับยาว นี่เพิ่งตื่นเลย
แล้วฉันต้องไปทำธุระสองสามแห่ง
ผมก็เหนื่อยสุดๆ เหมือนกัน
ผมกลับบ้านไปนอนตอนนี้ยังได้
เดี๋ยวสิ ฉันขอแค่ชั่วโมงเดียว
โอเค ผมแค่คิดว่า...
ถ้าฉันรู้ว่าเราจะกินมื้อค่ำกัน ฉันคงวางแผนกลางวันต่างจากนี้
ได้เลย หนึ่งชั่วโมงก็ได้
เยี่ยม เดี๋ยวเจอกันนะ
- ขอบคุณนะรีซ - แล้วเจอกัน
ปิด
ไม่นะ นี่ ฉันขอเข้าไปได้ไหม
พวกคุณเพิ่งปิดไปหกนาทีเอง
ฉันแค่ต้องซื้อยา เข้าไปแป๊บเดียว
เถอะน่า
ถ้าเป็นฉันคงเปิดประตูให้
- ขอบรูเช็ตต้าด้วยครับ - ได้ครับ
แล้วก็เนบบิโอโลแก้วนึง
คุณจะดื่มไวน์ไหม
คิดว่าไงล่ะ
ฉันมีงานต้องทำอีกทั้งวัน
แค่ถามเฉยๆ น่ะ บางครั้งคุณก็...
ไม่ใช่วันนี้
แล้วคุณล่ะครับ
ฉันขอไข่กวนหน่อยได้ไหมคะ
ไข่กวนเหรอ
ค่ะ กับเบคอน ฉันอยากกินแค่นั้นจริงๆ
โซอี้ ผมว่า...
อะไรล่ะ ฉันรู้ว่าพวกเขามีไข่ เพราะเสิร์ฟสปาเก็ตตี้คาโบนารา
แล้วไข่ก็เป็นหนึ่งในวัตถุดิบหลัก
แล้วก็กวนชิอาเล นั่นเหมือนเบคอนแหละ ใช่ไหม
ได้ครับ ผมถามครัวให้ได้ครับว่าพวกเขา...
ทำไมต้องถาม
พวกเขาแค่กวนไข่ ที่เราทั้งคู่ก็รู้ว่าพวกเขามี
แล้วก็เอาใส่จานกับกวนชิอาเล
มันก็คือสปาเก็ตตี้คาโบนาราที่ไม่มีเส้น
ปกติเชฟไม่อนุญาตให้เปลี่ยนเมนู
มีอย่างอื่นที่คุณอยากกินไหมถ้าเขาปฏิเสธ
ช่างเถอะ ฉันขอคัปปูชิโนแก้วนึงละกัน
ได้ครับ
นี่ ขนมปังปิ้ง
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณ
ขอบคุณค่ะ
มีอะไร
เปล่า
ผมจะไปเข้าห้องน้ำ
- นี่คุณ ผมแค่... - ครับ
- เมื่อกี้ขอโทษด้วย - ไม่มีปัญหา
เธอไม่ค่อยสบายน่ะ
ถ้าได้คัปปูชิโนจะเยี่ยมมาก
ถ้ามีไข่แล้วเอามาได้จะยอดเลย แต่ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร
- ครับ ได้ครับ - เหรอ ขอบคุณอีกทีนะ
- ผมซึ้งใจมาก - ได้เลย
แม่ผมจะมาเยี่ยมสุดสัปดาห์นี้
จริงเหรอ
ฉันไม่รู้ว่าแม่คุณจะมาเยี่ยม หรือฉันลืมไป
แม่กับป้าผมจะล่องเรือที่ออกจากนิวยอร์ก
แม่จะนั่งเครื่องบินมาลงเช้าหน่อย แล้วมาอยู่กับผม
ดีจังเลย
แม่อยากเจอคุณ
จริงเหรอ
ผมอยากให้แม่เจอคุณด้วย
ผมว่าเราไปถึงจุดนั้นกันแล้ว คิดว่างั้นไหม
แน่นอน
ค่ะ โอเค
แล้วเราควรพาคุณแม่ไปไหนดี
อาจจะกินมื้อค่ำดีๆ สักมื้อ
ฉันจะไม่สั่งไข่ ฉันรับปาก
ประเด็นคือแม่ต้องขึ้นเรือสี่โมงเย็น
แล้วเวลามาที่นี่ สิ่งที่แม่ชอบที่สุด
คือไปร้านติ่มซำที่เราชอบทั้งคู่ ที่ซันเซ็ตพาร์ก
โอเคค่ะ
มันจะเป็นมื้อสาย บ่ายต้นๆ อะไรงั้น
โอเค
ผมรู้ว่ามันไม่เหมาะกับคุณนัก
แต่ผมไม่รู้ว่าแม่จะกลับมาอีกเมื่อไหร่
ผมแค่อยาก...
ฉันอยากเจอแม่คุณจริงๆ จอร์แดน
ฉันตื่นเต้นมาก
เลิกกังวลเถอะ ลูกก็รู้ว่าแม่ไม่ว่าอะไร
แม่ชอบอยู่กับลูกกันสองคน
ขอบคุณฮะแม่
ขอโทษครับ
ลูกต้องบอกเธอว่าเป็นความผิดของเธอ
ที่แม่ต้องกินฮะเก๋า มากกว่าที่ตั้งใจไว้ตั้งสองเท่า
ผมจะลองโทรอีกครั้ง
เวร
ฉันขอโทษจริงๆ ฉันกำลังไป
ไม่ต้อง เรากินจวนเสร็จแล้ว
แค่ดีใจที่คุณไม่เป็นอะไร
ค่ะ ฉันไม่เป็นไร ฉันหลับน่ะ แต่ฉันว่าคุณรู้
อย่างที่บอก แค่อยากรู้แน่ว่าคุณไม่เป็นไร
ฟังนะ ฉันงี่เง่ามาก
ฉันไม่ได้ตั้งนาฬิกาปลุก ฉันว่าจะไม่นอนเลย แต่ฉัน...
แค่กลับไปนอนเถอะ
เวร! โอเค
รองเท้า
ไม่
เดี๋ยว ฉันมาแล้ว! ตายจริง ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ
- สวัสดีค่ะ - คุณไม่ต้องวิ่งมาถึงนี่ก็ได้
หวัดดีค่ะ ฉันโซอี้
ฉันดีใจที่ได้เจอเธอเสียที โซอี้
เช่นกันค่ะ ฉันขอโทษจริงๆ
ไม่ต้องหรอก นี่วันหยุด
- เธอยังอายุน้อย ฉันเข้าใจดี - ไม่นะ
ไม่ใช่อย่างนั้นเลยค่ะ แต่...
ไม่เป็นไร เอาไว้คราวหน้า ฉันค่อยทำความรู้จักเธอดีกว่านี้
- เช่นกันค่ะ - แม่ควรไปได้แล้ว
โอเคจ้ะ
รักลูกนะ
- เที่ยวให้สนุกค่ะ - ขอบใจ
- เดินทางปลอดภัย - คราวหน้านะ
โอเคค่ะ
บาย
- ฉันขอโทษจริงๆ - ผมรู้
- ฉันจะชดเชยให้ - ทำไม่ได้หรอก ไม่เป็นไร
ถ้าฉันทำไม่ได้งั้นก็มีปัญหาแล้ว อย่าพูดว่าไม่เป็นไรสิ
โอเค แล้วไง รู้ไหม มันมีปัญหา
- โอเค - ผมไม่ชอบที่คุณไม่มาวันนี้
แต่มันมากกว่านั้นอีก
ผมไม่ชอบที่เราทำอะไรปกติ ด้วยกันไม่ได้เลย
ผมไม่ชอบที่เราไปเดินเล่น ดื่มกาแฟ หรือกินมื้อสายด้วยกันไม่ได้
- "มื้อสาย" - ใช่ มื้อสาย
ผมไม่ชอบที่ผมเหนื่อยตลอดเวลา
ผมไม่ชอบที่ผมต้องหาข้ออ้างเพื่อคุณ
ผมฝันถึงอนาคตที่มีร่วมกับคุณไม่ได้
ใครจะรู้ว่ามันหน้าตายังไง
งานแต่งเที่ยงคืน ทารกที่คุณดูแลไม่ได้หรือเปล่า
คุณคิดเรื่องพวกนั้นเหรอ
ผมไม่กล้าฝันเพราะดูเหมือน อนาคตแบบนั้นกับคุณมันเป็นไปไม่ได้
โอเค งั้นคุณอยากให้ฉันพูดยังไง
ฉันบอกคุณตามตรงตั้งแต่แรก
แต่ที่ผ่านมาก็ทำตามเงื่อนไขคุณมาตลอด
ผมต้องทนอดนอนเพื่อไปเที่ยวกับคุณ
แต่คุณไม่ยอมตั้งนาฬิกาปลุก เพื่อมาเจอแม่ผมด้วยซ้ำ
นี่เป็นอาการของโรคนะ จอร์แดน
ไม่ใช่ตัวเลือกการใช้ชีวิต
ฉันนึกว่าคุณเข้าใจ
แต่ก็ดีที่ได้รู้ว่าคุณจะเป็นยังไง ถ้าวันหนึ่งฉันป่วยขึ้นมา
ถ้าคุณป่วยจริงๆ ผมจะดูแลคุณ
หมายความว่าไง
คุณไม่คิดว่านี่เป็นเรื่องจริงงั้นเหรอ
แบบ...
พูดมาเลยสิ จอร์แดน แค่พูดออกมา
ฉันดูออกว่าคุณอยากพูด เพราะงั้นก็พูดเลย
หรือคุณต้องรักษาความซื่อสัตย์ ไว้แอบขอโทษ
พนักงานเสิร์ฟแทนฉัน
คุณบอกว่าต้องคอยแก้ตัวให้ฉัน
แต่คุณไม่เข้าใจว่ามันไม่ใช่ข้ออ้าง ถ้าปัญหามันเป็นของจริง
ผมแค่คิดว่ามันเป็นสภาพที่สะดวกดี สำหรับพวกชอบเก็บตัว
คนที่อาจจะไม่ค่อย อยากยุ่งกับโลกเท่าไหร่อยู่แล้ว
ใช่ เพราะมันทำให้ชีวิตฉันสะดวกมากเลย
ผม...
ผมต้องการเวลา
โอเค
"โอเค"
แค่นั้นเองเหรอ
คืนนี้
นักเรียนควรอ่านเรื่อง การกราดยิงที่มหาวิทยาลัยเคนท์สเตต
นั่นอยู่ในบทที่เราอ่านไปเมื่อคืนค่ะ
อ้อ
โอเค งั้นมาทบทวนกัน
ไม่ใช่ พีบีอาร์สาม ไฮเนเก้นสอง
- วาเนสซา หวัดดี - ไงจ๊ะ มีอะไร
คืนนี้อยากไปหาอะไรกินหลังเลิกงานไหม
ฟังดูดีนะ แต่คืนนี้ฉันต้องรีบนอน
พรุ่งนี้ฉันจะผ่าตัด
ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก แต่ฉันไม่อยาก ดมยาสลบโดยที่ไม่ได้นอนน่ะ
ยาสลบงั้นเหรอ
หวัดดี อรุณสวัสดิ์
ขอโทษ
เสร็จเรียบร้อยแล้ว
รู้สึกยังไงบ้าง
ปวดนิดๆ แต่ส่วนใหญ่แค่เหนื่อยน่ะ
ไม่เหนื่อยเท่าเธอแต่ก็เหนื่อย
โอเค
นี่
ขอบคุณที่มานะ เธอไม่ต้องทำงั้นก็ได้ แล้วก็...
ฉันรู้ว่าฉันไม่ต้องทำก็ได้ แต่ฉันไม่อยากให้เธออยู่คนเดียว
เรื่องพรรค์นี้มันน่ากลัว
แถมฉันจะได้ไม่ต้องอยู่คนเดียวด้วย
มานี่เลยมา
กาแฟฉัน
- โทษที - ไม่เป็นไร
ไม่ ฉันว่าฉันอยากเข้าลัทธิจริงๆ นะ
เราไม่ต้องตัดสินใจอะไรทั้งนั้น ผ่อนคลายดีออก
- เธอชอบใส่ชุดนอน - ชอบจริง
แล้วก็ไม่ต้องจ้องตากันนานๆ
ฉันน่าจะตั้งลัทธิ
สบตากับใครสักคนที่อีกฟากหนึ่งของห้อง
โอเค รอ 90 นาที
แต่ถ้าเรานั่งโต๊ะรวม รอไม่เกิน 75 นาที
- เราน่าจะ... - นั่งโต๊ะรวมกันเนอะ
โอเค ได้
เยี่ยมเลย ฉันอยากลองที่นี่มากๆ
อ่านมาว่าพวกเขา มีเมนูทั้งหมดที่ทำจากมิโมซ่า
หกโมงเย็นนี้ / เช้านี้ว่างเจอผมไหม
อยากเจอกันที่ไหน กลับไปที่เก่า
สวัสดีค่ะ
คุณพาฉันมาที่นี่เพื่อจะฆ่าฉันเหรอ
เวร หมดกันเซอร์ไพรส์ใหญ่ของผม
หวัดดี
เป็นไงบ้าง
คุณล่ะ
เหมือนกัน
ที่นี่มันยังไงกันแน่
เพื่อนผมรู้จักคนที่เพิ่งย้ายออกไป
คุณจะย้ายบ้านเหรอ
คุณอยากดูห้องนอนไหม
ช่วงกลางวัน ห้องนั่งเล่นตรงนี้จะรับแสงเต็มที่
ตอนกลางคืนคุณทำงานที่มุมโน้นได้
ตรงนั้นแสงจันทร์จะส่องเข้ามา
คุณกำลังจะเสนอเรื่องที่ฉันคิดหรือเปล่า
ผมว่าความผิดพลาดของเราคือ เราพยายามจับจองที่ในโลกของอีกคน
แต่เราจะอยู่กันยังไง
ผมอยากอยู่ใกล้ๆ คุณ โซอี้
ยามหลับ ยามตื่น ไม่สำคัญเลย
เราเจอกัน ช่วงที่เวลาเหลื่อมกันก็ได้ ผมไม่สน
โอเค แล้วเรื่อง ที่คุณพูดวันนั้นที่ข้างถนนล่ะ
ผมโมโหน่ะ
ผมลืมคิดไปว่าการจะคบกัน
เราเลือกอยู่กับคนที่กำลังใช้ชีวิต ในโลกความจริงของพวกเขาเองด้วย
ผมคิดถึงโลกของคุณ
ผมรักโลกของคุณ
เด็กชายทิวากับเด็กหญิงราตรี
นิทานน่ะ
แม่มดเลี้ยงเด็กสองคนที่จับมา
ยอมให้เด็กชายเห็นแค่กลางวัน และเด็กหญิงเห็นแค่กลางคืน
แล้ววันหนึ่งเด็กชาย ออกมาข้างนอกนานเกินกว่าที่ควรอยู่
ดังนั้นพอมืด เขาก็กลัว
เด็กหญิงเจอเขานั่งตัวสั่นอยู่ในสวน เธอพยายามปลอบเขา
เธอบอกเขาว่า กลางคืนก็อ่อนโยนดีต่อใจได้มากมาย
และเพราะเธอตื่นเต็มที่
เธอสัญญาจะปกป้องเขาระหว่างที่เขาหลับ
พอพระอาทิตย์ขึ้น เขาก็ตื่น
แล้วเด็กหญิงก็กลัว เพราะเธอไม่เคยเห็นพระอาทิตย์มาก่อน
เรื่องนั้นจบยังไง
เขากอดเธอไว้ในอ้อมแขน ระหว่างที่เธอหลับจนกระทั่งฟ้ามืด
คำบรรยายโดย: ศันสนีย์ โอบอ้อม