மாடர்ன் லவ்
இறுதி போர்டிங் அறிவிப்பு
கேன்ட் - டப்லின் ஹ்யூஸ்டன் 10:00 மணி இரயிலுக்கு.
கேல்வே, அயர்லாந்து. மார்ச் 13 2020
இயேசுவே, இந்த முட்டாள்களை பாருங்க. ஒவ்வொருத்தரும் ஒரு சாதனத்தில்,
ஸ்கீரீனில் ஒட்டியபடி, அவர்களின் தரவை இலவசமாக தர்றாங்க.
அவர்களிடையே ஒரு புத்தகம் இல்லை. நம்ம நிலையைப் பற்றி வருத்தம்.
அம்மா. கேல்வேயிலிருந்து கிளம்பறோம். இரண்டு மணி நேரத்தில் கூட்டி போறீங்களா?
என்னிடம் நிறைய லக்கேஜ் இருக்கு, நான் டாக்ஸி கூப்பிடணுமா?
வந்து கூட்டி போங்க.
நான் சில நாட்கள் வீட்டுக்கு வருவதில் ஆர்வமில்லையா?
அம்மா? அம்மா...
-ஹாய், எப்படி இருக்க? -பேசற ஆள் இருக்காங்க.
-ப்ளீஸ் இங்கே உட்காராதீங்க. -ஹாய். ஹலோ. எப்படி இருக்கீங்க?
நன்றி.
கடவுளே. ப்ளேன்ஸ், ட்ரெயின்ஸ் & ஆட்டோமொபைல்ஸின் ஜான் கேண்டி
நடந்துட்டே இரு, நண்பா.
நடந்துட்டே இரு. நன்றி.
இல்லை, ஐரிஷ் க்ரெடா தன்பர்க். வேணாம், நன்றி. ப்ளீஸ்.
ஓ, கடவுளே. நடந்துட்டே இரு, நண்பா.
நடந்துட்டே இரு, நண்பா. நிச்சயமா அம்மா தலையை பையில் வைச்சிருக்கான்.
டிட்டில்ஸ், கோகோவுக்கு ஒவ்வாமையா?
பரவாயில்லை.
இல்லை.
உனக்கு வேணுமா?
(டப்லின்) இரயிலில் அந்நியர்கள்
இங்கே. காலியா இருக்கு.
புரிஞ்சுது. ஏஞ்சலினா ஜோலி வகையை தேர்ந்தெடு,
புத்தகம் படிக்கும், சொல்ல ஏதாவது வைத்திருக்கும் சுவாரஸ்யமான நபரைவிட.
ஏன்னா அதை கேட்க நீ பயப்படலாம். புரிந்தது.
உங்கள் கவனத்திற்கு. நாம் ஆதென்ரை நிலையத்தை வந்தடைகிறோம்.
ஆதென்ரை.
ஆதென்ரை செல்லும் பயணிகள் இறங்கறீங்களா ப்ளீஸ்?
மிக்க நன்றி.
மீண்டும் ஆட்டத்தில்! பார்க்கலாம், ஜோலி!
ஹலோ? இது பாலா.
ஹாய், திரும்ப அழைத்ததுக்கு நன்றி.
ஆமாம், இரண்டு பேக்கேஜ் வரணும்,
ஆனால் டப்லின் முகவரிக்கு அனுப்பறீங்களா, கேல்வே அல்லாது?
இரண்டும் என் கணக்கு, தப்பானதை குறிச்சிட்டேன்.
ஆமாம். ஆக்ஸ்மேன்டௌன் சாலைதான். மிக்க நன்றி.
யாருக்காவது தேநீர், காபி? தேநீர், காபி? யாருக்காவது?
-ஆமாம், நான்... -காபி... தேநீர்...
யாருமில்லையா? அது சிறப்பு. காபி இல்லை, தேநீர் இல்லை.
-இது கிறுக்குத்தனம், இல்லையா? -முழுசா.
-பொது போக்குவரத்தை மூடறாங்க. -கேள்விப்பட்டேன்.
எல்லாம் சீக்கிரமா சாதாரணமா ஆகும்னு நிச்சயமா நம்பறேன்.
-என்யூஐயிலிருந்து வர்றியா? -எப்படி தெரியும்?
இந்த பெரிய புத்தக குவியல் காட்டிக் கொடுத்துடுச்சு.
சரி. அது சரிதான்.
நேற்று கல்லூரி மூடிடுச்சு, அதனால...
நீ எப்படி?
கேல்வே அருகில் டெக்கில் வேலை செய்யறேன். எல்லாருக்கும் இரண்டு வாரம் விடுமுறை.
-இயேசுவே. அப்ப எங்கே போறே? -டப்லினில் என் சகோதரன் ஃப்ளாட்டுக்கு.
ஃப்ளாட் நண்பர்கள் வீட்டுக்கு போயிட்டாங்க, அதனால் கேல்வேயில் இருக்க முடியலை.
நானும் இல்லை. மக்கள் இல்லாத பார்ட்டி டௌன் என்ன?
சரி. பார்த்துக்கோ, என் சகோதரன் பிரச்சினை பிடிச்சவன்.
எது நல்லதென தெரியலை. ஆனா அவன் நல்ல துணை.
உங்க அம்மா வீட்டுக்கு அழை.
வாயை மூடு. இரண்டு நிமிஷம் முன்னாலத்தான் சந்திச்சே.
ஆமாம், ஆனால் நல்லா போகுது. கடவுளே, நீ தனியா இருக்கே.
-அப்ப... -எங்கே தங்கியிருக்கே?
-மன்னிக்கணும். -மன்னிக்கணும். நீ சொல்லு.
"டெக்கில்" வேலை செய்யறேன்னா என்ன அர்த்தம்?
நிறைய கேள்விப்படறேன், ஆனா சும்மா தலையாட்டுவேன்.
நிறுவன விளம்பரங்களை குறி வைக்கும் நிறுவனத்தில் இருக்கேன்.
-விளம்பரத்தில் வேலை செய்யறே... -டெக்கில்.
ஆறு ஏழு நிறுவனங்களின் கணக்குகளை பார்த்து இலக்கு நுகர்வோர் தேடி,
அவங்க பொருட்களை வாங்காத மக்கள் மீது நேரத்தை வீனாக்காமலிருக்க உதவறேன்.
நுகர்வோர் விருப்பங்களை கண்காணித்து, வழிமுறைகளை இயக்கி,
முன்கணித்து அவங்க நடவடிக்கைகளை மாதிரியாக முயற்சிப்போம். நீ எப்படி?
நான் இடைக்காலவாதி.
சரிதான்.
பழங்காலத்தில இதெல்லாம் செய்யலை.
அவங்க செயலிகள் ரொம்ப மெதுவா இருந்தன.
மன்னிக்கணும், இந்த கோணத்தில் என் கழுத்து வலிக்குது.
-பரவாயில்லையா... -மன்னிக்கணும், வா.
அது பரவாயில்லை. என்ன சொல்லிட்டிருந்தே?
நினைவில்லை.
-வேடிக்கையான கேள்வி கேட்கவா? -நிச்சயமா.
நீ முதலில் வந்தபோது, எப்படி அவ பக்கத்துல உட்கார்ந்தே
இரண்டு மேஜைகள் இருந்தபோது?
நாம போகும் திசையை பார்த்திருக்க விரும்புவேன்.
-நீ இப்போ செய்யலை. -நான் உன்னை பார்த்திருக்கேன்.
அப்ப, என் அசௌகரியத்தை புறக்கணிக்கலாம். ஒரு பழக்கம் தான்.
அது என் வாழ்க்கையை ஆதிக்கம் செய்யலை.
-இடத்தை மாத்திக்கலாமா? -ஆமாம்.
கல்லூரி திறக்கும் வரை எங்கே தங்குவே?
-எங்கம்மா வீட்டில். -அதை கொஞ்சம் பதட்டமா சொல்றே.
கடந்த சில வருடங்களாக தள்ளி இருப்பதை விரும்பினேன்,
அதனால திரும்ப இரண்டு வாரங்களுக்கு போற யோசனை...
அவங்களை பிடிக்கும், ஆனா அவங்க பேசறதை நிறுத்த சொல்லியாகணும்.
-அவங்ககிட்ட டிவிகூட இல்லை. -என்ன? நிஜமாவா?
-வை-ஃபை இல்லை. -நீ தற்கொலை பண்ணிப்பே!
ஆமாம். அவங்க வண்ணம் தீட்டுவாங்க, கவிதை எழுதுவாங்க,
ரேடியோ கேட்பாங்க, அவங்க வீட்டு செடிகளை கவனிப்பாங்க.
-அவங்க புத்திசாலி போலிருக்கே. -ஆமாம்.
-போதையும் ஏத்துவாங்க. -வழியே இல்லை.
-ஆமாம். -என் சகோதரன் மாதிரி இருக்காங்க.
வர்ணம் தீட்டறது, கவிதை, படைப்பாற்றல் எல்லாம் இல்லாமல்.
ரொம்ப போதையா?
அவர் ஸ்நூப் டாக்,
செத் ரோகனின் எல்லா படங்களையும் சேர்த்து
ஒண்ணா சுருட்டினா எப்படி இருக்குமோ அப்படி.
அவரை சந்திக்கணும்.
ஒத்து போகுமா தெரியாது. உங்கம்மாவுக்கு போகலாம்.
இது எத்தனை காலம் நீடிக்கும்னு நினைக்கிறே?
செமினார்ஸ் 28ம் தேதி ஆரம்பிக்குது. இரண்டு வாரங்கள்?
நிறைய படிப்பியா?
-ஆமாம். -இடைக்காலம் பற்றி சொல்லு.
-ஒரு வரியிலா? -நிச்சயமா.
-விளம்பரத்தில வேலை செய்வது தெரியுது. -இல்லை. டெக்ல வேலை செய்யறேன்.
ஒரு இரயில் சவாரியில இடைக்காலத்தை பற்றி விளக்க ஆரம்பிக்க கூட முடியாது.
-அது பரவாயில்லை. -விவரிப்பது சிரமம்.
-புரியுது. -சரியா பொருந்தும் விஷயங்களை பிடிக்கும்ல?
பிடிக்கும்தான். பெரிய டெட்ரிஸ் ரசிகன்.
அது, விளக்கப்பட முடியாத விஷயங்களை பிடிக்கும்.
-போயிட்டே இருக்கும். வெங்காயம் போல. -ஆனால் வெங்காயம் முடியும்.
நிஜமா பெரிய வெங்காயம், அப்ப.
ஒரு முன்னுரை எழுதவே என் வாழ்க்கை முழுதும் போகுமளவான ஒன்று.
எனக்கு பிடிக்கும். விஷயங்களின் முடிவுக்கு போவது பிடிக்காது.
நான் நேர்மாறானவன்.
எப்படி வேலை செய்யும், பொருந்தும்னு காட்டினா போதும்.
அவ்வளவுதான் வேணும். நான் அறிவாளி இல்லை.
மால்கம் க்ளாட்வெலை விட ஆழமான எதுவா இருந்தாலும் தூங்கிடுவேன்.
ஆனாலும், நீ இங்கே உட்கார்ந்தது சந்தோஷம்.
நிஜமாவா?
-தொடர் கொலையாளியைவிட பரவாயில்லை. -யார்?
இல்லை, பாலா. நான்தான் தொடர் கொலையாளி.
-என்ன? -நான்தான்.
இது திகில் கதை. காதல் கதை இல்லை.
வேறு யார் அருகிலாவது உட்காந்திருக்கணும்.
-சரி. நீ அதில் சிறப்பு. -மன்னிக்கணும்.
என் பெயர் எப்படி தெரியும்?
ஃபோனில் சொன்னே.
நீ கவனிச்சதா நினைக்கலை.
காதல் பற்றி யார் என்ன சொன்னாங்க?
மன்னிக்கணும், தொந்தரவா இருக்கா?
-இல்லை. -மேலே வாசிங்க.
நீ மகிழ்ச்சியா இருக்கே, அந்த இரயிலிலே
இரு நிமிடங்களுக்கு முன் அந்நியர்கள்
இப்போது சிரித்து நகைச்சுவை பகிர்கிறீர்கள்
ஒருவருக்கொருவர் பற்றி தெரியாத விஷயம் இல்லை
அவர்கள் அழகாக இருக்கின்றனர்
இருவரும் இளைஞர்களும்கூட
நமக்கு கிடைத்தது
ஒரு அழகான-சந்திப்பு, மிகவும் அழகானது
நீ அதுக்கு தயாரில்லையா?
நீ அவங்களா இருக்க விரும்பலையா?
அழகான-சந்திப்பு, அது திகட்டும் அழகு.
எதுவும் வழியில் வராதென நம்புவோம் அவர்கள் இரயிலில் அந்நியர்கள்
வாழ்க்கை அவர்களை தனியாக விடுகிறது
ஆமாம்
அவர்கள் இரயிலில் அந்நியர்கள்
-அது வினோதம். -நிஜமாவே வினோதமா இருந்தது.
-அப்ப நாம வந்துட்டோம். -வழியின் கடைசிக்கு.
-எந்தப் பக்கம் போறே? -வடக்கு பக்கம். நீ?
தெற்கு.
-உன்னை சந்தித்தது மகிழ்ச்சி. -ஆம், உன்னையும்.
உன்னால வழக்கத்தை விட பயணம் குறுகியதா இருந்தது.
-நாம இறங்கணும். -ஆமாம். சரிதான். நாம இறங்கணும்.
ஆமாம், நீங்க இறங்கணும்.
ஆட்சிக்கவிழ்ப்புக்கு முன் வெளியேற்றம் போல.
கருப்பு வெள்ளை போர் திரைப்படத்தில் இருப்பது போலிருக்கு. என்ன இது?
நான் அந்த வழியில போறேன்.
-பை. -பார்ப்போம்.
இரு!
-0858395... -இல்லை.
28ம் தேதி என்னை இங்கே வந்து சந்தி.
இது முடிந்ததும் கல்லூரிக்கு திரும்பும் முதல் இரயில்.
இதோ இங்கே.
28ம் தேதி.
இன்னும் இரு வாரங்களில்.
நான் வருவேன்.
-நீ பிரமாதமானவள். -நீ இந்த இரயிலில் வந்தது சந்தோஷம்.
-என் எண் கண்டிப்பா வேண்டாமா? -உறுதியா இருக்கேன்.
நீ வருவே.
-நம்பிக்கையா இருக்கே, இல்ல? -வழக்கமா இல்லை, இல்லை.
அடுத்த இரண்டு வாரம் பதின்ம வயதினன் போல உனக்கு செய்திகள் அனுப்ப விரும்பலை.
அது வெறுப்பாக இருக்கும்.
-இது பழைய பாணி. -இடைக்காலத்தினது போல.
அது நடக்கணும்னா, நான் உன்னை இங்கேயே பார்ப்பேன்.
முதல் கேல்வே இரயில், 28ம் தேதி.
-இரண்டு வாரங்கள் நீண்ட காலமில்லை. -பறந்து போயிடும்.
இப்ப நிஜமா உன்னை முத்தமிடணும்.
-நாம செய்யக்கூடாது. -தெரியும்.
ரொம்ப நன்றி. போய்த் தொலை.
ஹாய், அம்மா.
-ஹாய், பேபி. -ஹாய்.
வியர்க்குதே.
ஊபர் ட்ரைவர் பையை தூக்கிட்டு வரலை, அதனால...
அப்ப ரொம்ப ஊபரா இல்லையா அவன்? புரியுதா? ஊபர்?
-புரிஞ்சுது. மோசம். எப்படி இருக்கீங்க? -பிரமாதமா!
-கூட்டிலேயே இருக்கேன். -என்ன?
நான் வெறுக்கும் அண்டை வீட்டாரை பார்க்க வேண்டாம். அற்புதம்.
வைன் கொண்டு வந்தியா?
ஆமாம், நிச்சயமா.
டெக்லன்! என்னை எதிர்பார்த்திருந்தே போல.
நாளைக்குன்னு நினைச்சேனே?
எந்த விருந்தாளியும் கேட்க விரும்பும் வாக்கியம் அது.
-தோற்றம் பிடிச்சிருக்கு. -அதுல என்ன பிரச்சினை?
விக்டோரியா காலத்து கடற்கரையில டைவ் அடிக்கிற மாதிரியோ,
பீரங்கியிலிருந்து வர்ற மாதிரியோ இருக்கே.
-எத்தனை நாளைக்கு இருப்பே? -இரண்டு வாரம் விடுமுறை.
என்ன, ராணுவத்தில இருக்கியா?
நாம இசை மண்டபத்துக்கு போய் பரத்தையரை தேடுவோம்.
நீ அதுக்கு உடையணிந்திருக்கே.
சரி. உள்ளே வா.
அந்த உபரி அறையை நல்லா சுத்தம் பண்ண இருந்தேன். எப்படி இருக்கே, சகோதரா?
கூட்டுக்குள்ளே இருக்கிறதுன்னா என்ன?
முழு ஊரடங்கு.
கடைக்கெல்லாம் போக அனுமதி இல்லை. இது ப்ளிட்ஸ் மாதிரி.
அதெல்லாம் விஷயங்கள் தீவிரமானாத்தான்.
அதை இன்னும் அமல்படுத்தலை, இல்லையா?
இல்லை, ஆனால் செய்யப் போறாங்கன்னு புரளி.
இப்ப...
நான் தம்மடிக்கிறப்ப நீ இந்த இரயில்ல வந்த பையனை பத்தி சொல்லு.
இது சுருங்கிடுச்சு அல்லது போன முறை வந்ததை விட வளர்ந்துட்டேன்.
-என் பொருட்களால அது சின்னதா தெரியுது. -இதெல்லாம் என்ன?
எனக்கு குப்பைத்தொட்டிகளில் கிடைக்கிறது.
இந்த முதலாளித்துவ சமுதாயம் வேண்டாம்னு நினைக்கிறது.
அப்ப நீ வாம்பில் மாதிரி.
இதெல்லாம் நல்ல பொருள், நண்பா.
எப்படியும், இங்கே ஒரு படுக்கை இருக்குல்ல?
இதை உடனே சுத்தம் பண்ணிடறேன்.
ஆனால் உனக்கு புது ஷீட்ஸ் வாங்கணும். வா. எனக்கு காலை உணவு வேணும்.
எனக்கு, மதிய உணவு.
கேட்க நல்லா இருக்காளே. அவ படம் இருக்கா?
இல்லை. நான் ஏன் அதை செய்யணும்?
நாங்க இணைஞ்சோம். நிஜம்தான். ஏன் அவ படத்தை எடுக்கணும்?
நான் பார்க்கிறதுக்காக.
-அவ ஃபேஸ்புக்ல இருக்காளா? -தெரியாது.
-இன்ஸ்டா? -தெரியாது.
-கண்டுபிடிக்கிறியா? -அவ இரண்டாம் பெயர் தெரியாது.
அவளுக்கு செய்தி அனுப்பேன்?
அவ எண்ணோ, ஈ-மெயிலோ, முகவரியோ என்னிடம் இல்லை.
-எப்படி இந்த பெண்ணை தொடர்பு கொள்வே? -மாட்டேன்.
28ம் தேதி, இரண்டு வாரங்கள் பிறகு, கேல்வே இரயிலில் சந்திக்க ஏற்பாடு.
அது காதல்மயமா இருக்கு.
-சரியா? -இரயிலில் அந்நியர்கள்.
ஆனால் இரட்டை கொலைகள் இல்லாமல், அதனால் பிஃபோர் சன்செட் மாதிரி.
யோசிக்கிறேன்.
எனக்கு இது பிடிச்சிருக்கு.
-அவ வர மாட்டா. -உனக்கெப்படி தெரியும்?
ஏன்னா அவளை இரண்டு மணி நேரமே சந்திச்சே.
நிச்சயமா வருவா. அது ஆழமான தொடர்பு.
அவ வர மாட்டா, என்னை நம்பு. அவ பெண்மணி.
தினமும் எழுந்து அவ உன்னை மறந்து போவா,
நீ அதுக்கு எதிரா செய்வே.
அதுக்குத்தான் கடவுள் ஃபோன் எண்களை படைச்சார்.
உன்னை அவளுக்கு மீண்டும் மீண்டும் நினைவூட்ட.
அது ராணுவம். நீ ஒப்பந்தத்தை முடிக்கணும்.
நீ ஒப்பந்தத்தை முடிச்சதே இல்லை, மைக்கேல்.
வருந்தும்படி, அதுதான் உனக்கும் எனக்கும் எப்பவுமே உள்ள வித்தியாசம்.
விளம்பரத்தில் இருக்கான், ஆனா டெக்குன்றான்.
அவனைப்பற்றி உறுதியா?
மேலாக அவனை வெறுக்கிறேன்னு தெரியும், ஆனால் பரவாயில்லை.
பிரமாதம்.
இணக்கத்துக்கு இப்பவெல்லாம் அழுத்தம் கொடுக்கிறாங்க,
அப்புறம் பொதுவா இருக்க வேண்டியதெல்லாம்.
ஆனால் இணக்கமின்மையின் நலன்கள் எப்படி?
அவ ஃபோன் எண் இல்லாம, எப்படி செக்ஸ் செய்தி அனுப்புவே?
செக்ஸ் செய்தி அனுப்ப வேண்டாம். அவ நவீன பெண்.
அதுதானே ஃபோன் இருக்க காரணமே?
அதுக்குத்தான் கண்டுபிடிச்சாங்க, செக்ஸ் செய்தி அனுப்ப.
இது சிக்கலான தொடர்பு. ஏதோ இரயிலில் பதின்ம வயதினர் சேர்வது போலில்ல.
அவ அற்புதமா இருக்கா.
நான் அதை தீர்மானிக்கிறேன். அவ என்ன படிக்கிறா?
-அவ இடைக்காலத்தியவள். -சரி.
அப்ப, கேம் ஆஃப் த்ரோன்ஸ் அதெல்லாமா?
கூல். இந்த பெண்ணை எனக்கு பிடிக்குது.
கல்லூரில இரண்டு வருஷமா இருக்கே, யாரையும் சந்திக்கலை.
இரண்டு மாசத்தில் ஆசிரியர்கள் எல்லாரோடும் படுத்தேன்.
என்ன?
வேடிக்கை செய்யறேன்.
-செமஸ்டர் முழுக்கன்னு சொல்லலாம். -ஓ, கடவுளே.
சரி. என் அறையை சரி செய்யறேன்.
இல்லை, செய்தாச்சு.
-புது ஷீட்ஸ். -நன்றி.
-ஒரு ஜன்னலை திறந்தேன். -நன்றி.
நான் ரொம்ப காலமா உள்ளே போகாததால, சின்னதா,
சுருங்கினதா தோணுமான்னு நினைக்கிறேன்.
-சௌகரியமா இருக்கா? -கச்சிதம். நன்றி, நண்பா.
நீ வந்ததில் மகிழ்ச்சி, நண்பா.
-நைட்-நைட். -குட்நைட், நண்பா.
-என்ன இது? -நான் வெளியே போறேன்.
-11:00 மணியாகுது. -ஆமாம்.
எல்லாருமே முன்கூட்டியே நடுத்தர வயதா உன்னைப்போல தெளிவா இருக்க முடியாது.
ஊரடங்கில் போகும்முன் ஒரு பெண்ணை தேடியாகணும்.
-எங்கே? -பெண்கள் நிறைந்த நகரத்தில்.
எனக்கு தெளிவில்லை,
ஏன்னா குட்நைட் சொல்ல யாருமில்லாமல் தனியா இருக்கேன்,
பக்கத்தில ட்யூபாவும் மூலையில என் பௌலர் தொப்பியும்.
ஆமாம், அதைப்பற்றி கவலைப்படுவோம்.
அந்த நிறுவனத்தில் ஏன் யாரையும் சந்திக்கலை.
இப்பவெல்லாம் வேலைகளில் பாதி பெண்களுக்குத்தானே?
-தேர்வு செய்ய நிறைய இருக்கிறது. -க்ளிக் ஆகலை.
கூடவே அது கேல்வே, எல்லாரும் குடிச்சிருப்பாங்க.
இரண்டு வருடம் கழித்து யாராவது உன்னை முத்தமிட்டிருப்பாங்க.
-பல பெண்களை முத்தமிட்டிருக்கேன். -அப்ப, என்ன பிரச்சினை?
யாரும் எனக்கு அவ்வளவா பிடிக்கலை.
அப்ப, நான் அதைத்தான் செய்யப் போறேன்.
தெருவில ஒரு பெண்ணை இழுத்து நீண்ட முத்தம் கொடு.
மாதக்கணக்கா நீடிக்கும்னு நினைக்கிறே.
இரண்டு வாரத்தில் சாதாரணமா ஆயிடும்.
நீ நல்ல தீர்க்கதரிசிப்பா.
-நைட். -நைட்.
அட முட்டாளே.
ஹேய், உன்னை நினைச்சுட்டு இருக்கேன், நைட், முத்தங்கள் எம்.
குப்பை தொட்டியை வெளியே வைக்க மறக்காதே! அம்மா
ஹாய், என் இரயில் அந்நியனே.
உன் எண் வாங்காததால அழைக்கவோ செய்தி அனுப்பவோ முடியாது.
ஆனால் முடிந்தால், நான் சொல்லுவேன்,
"உன்னைப் பற்றி யோசிக்கிறேன். குட் நைட்."
கடவுளே, நீ சரியான தோத்தாங்குளி.
பிள்ளைப்பருவத்தின் சின்ன படுக்கையறை!
சரி. இதை செய்வோம். வேலையை செய்வோம்.
வார் அண்ட் பீஸ் I
எனக்கு இது பிடிச்சிருக்கு.
எழுந்திரு! முகவாய் மேலே வரணும்! வா!
அது சிறப்பு. அடுத்து என்னது?
இன்னும் இரண்டு இருக்கு.
நிஜமாவா?
அந்த ஷேமஸ் ஹீனீ மேற்கோள் போல. அவர் என்ன சொன்னார்?
"கஷ்டத்தை கடந்தா..."
"நாம் கஷ்டத்தை கடந்தா..."
"இப்ப சந்தோஷமா இருந்தா, அப்புறம் கஷ்டத்தை..."
சனிக்கிழமை மார்ச் 28ம் தேதி, 2020
...ஐரிஷ் தட்பநிலையின் அம்சங்களை உள்ளடக்கும் நம்பிக்கையில்,
இரு வாரங்கள் முன்பு வல்லுநர் குழு பரிந்துரையால்
அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட பின்வரும் கட்டுப்பாடுகள் இன்னும் மூன்று வாரங்கள்
நீட்டிக்கப்படும், தற்போதைய இரண்டு கிலோமீட்டர் ஊரடங்குடன்.
-குட் மார்னிங். -என்ன இவ்வளவு புத்துணர்ச்சி?
ஒரு அப்பாயின்ட்மென்ட். இது பெரிய நாள்.
ஓ, ஆமாம், இரயில் பெண்.
ஆனால் இரு, இப்ப 2 கிலோமீட்டர் வரம்பு வீட்டிலிருந்துதானே?
-தெரியும். ஆனா... -ஹ்யூஸ்டன் எவ்வளவு தூரம்?
ஒரு ஆறு?
-அப்ப, சரி. -அவ இருப்பான்னு தெரியும்.
இது அவ்வளவு சரியா இருந்தது.
அவளும் அதே மாதிரி தான் உணர்றா. டெலிபதி மாதிரி.
உன் காரை கடன் கொடு.
இல்லை. 2 கிலோமீட்டர் வரம்பை மீற முடியாது, நண்பா.
அவளை சந்திப்பாய். இது அயர்லாந்து. சின்னதுதானே.
அதை நம்ப முடியாது.
வாழ்க்கையில் யாருக்காகவும் இப்படி உறுதியா இல்லை.
ஆனால் ஊரடங்கை மீற முடியாது, அது நியாயமில்லை.
ஆனால் இது சிறப்பான சூழ்நிலை. நான் அவளை மீண்டும் பார்க்கலைன்னா?
சிறப்பா? எப்படி சிறப்பு?
இது உன் சூழ்நிலை மட்டும் போலிருக்கே.
எப்படியும், அவ வர மாட்டா.
-உனக்கு எப்படி தெரியும்? -நிச்சயமா அவன் வருவான்.
நான் கட்டுப்பாடுகளை மீற மாட்டேன், அம்மா. அது தப்பு.
அவன் எண்ணை வாங்காதது என் தப்பு.
தேவையா இருக்கும்னு நினைக்கலை. இது காதல்மயமானது, அற்புதமானது.
நீ உன் இணைப்பை நம்பினே. இது சுத்த கவிதை.
சப்பை கவிதை.
டெக் தாராளவாதிகள்தான் எப்பவும் விதிகளை உடைக்கறீங்க என்பது ஆச்சரியாமானது.
தகர்த்து கூலா ஆரம்பிப்பாங்க, அப்புறம் வந்து,
"ஆனால் நாங்க வரி கட்ட மாட்டோம்.
"எங்க பணியாளர்களுக்கு உரிமைகளை தர மாட்டோம்,
"ஏன்னா நாங்க பீட்ஸா கடையாக தொடங்கினோம்,
"நடுத்தர நாடு போல இப்ப பணக்காரரானாலும் விதிகள் பொருந்தாது."
பாத்திர படுகொலைக்கு மிக்க நன்றி.
நான் ஸ்டார்ட்அப் ஆளில்லை, நான் கணினி மேதை.
நீ விதி-கட்டுண்டு இருக்கேன்னு என்னால நம்ப முடியலை.
-கார்ன் ஃப்ளேக்ஸ் எங்கே? -அலமாரியில் மேல் வலது பக்கம்.
-நீ விதிகளை பின்பற்றியதே இல்லை. -அது விதி மட்டுமில்லை, பொது அறிவு.
இது அண்டை வீட்டாரைப்பற்றி கவலைப்படறது,
நம்மை மட்டும் முக்கியமாக நினைக்காமல்.
-இது நிஜ வாழ்க்கை, மைக்கேல். -மிகச்சரியாக. இது என் வாழ்க்கை.
"இது சுதந்திர நாடு, வேண்டியதை செய்வேன்" என சொல்ல
நீ ஒரு படிதான் தள்ளி இருக்கே.
அப்படித்தானே! இது என் வாழ்க்கை! ஒரு வாய்ப்பு தான்!
அப்படி இல்லை. இது நம் வாழ்க்கை! எல்லாம் இதில் ஒண்ணா இருக்கோம்.
முதல் முறையாக, உலகம் ஒன்று சேரலாம்.
இரயிலில் சந்தித்த பெண்ணுக்கு என்ன ஆச்சுன்னு நீ ஆர்வமா இருக்கே.
லட்சக்கணக்குல இருக்காங்க. பெண்கள்தானே.
இவ இல்லை. அவளை சந்திச்சா, நான் சொல்றது புரியும்.
நீ, எல்லாரைவிடவும், எனக்கு ஆசீர்வாதம் பண்ணுவே.
எப்படியும், அவன் அவ்வளவு சிறப்பு இல்லை, தெரியுமா?
அவன் முக முடி எரிச்சலூட்டிச்சு, எனக்கு பிடிக்காத வேலை செய்யறான்.
ஆனா அற்புதமா இருந்தானே!
பலர் அற்புதமானவங்க.
அவன் வந்து, நீ போகலைன்னா? உனக்கு தெரியவே தெரியாது.
அவன் வர மாட்டான், அம்மா.
அவன் பொறுப்பான பையன்,
என்னைப் போல ஒருத்திக்காக விதிகளை மீற மாட்டான்.
இது எப்படி ஆகும்னு எனக்கு தெரியணும்!
அவன் வருவானான்னு அண்டை வீட்டாரிடம் பந்தயம் வெச்சிருக்கேன்.
-என்ன? -முழு தெருவே பதட்டமா காத்திருக்கு.
இது உன்னைப் பற்றியல்ல! இது உலகம் ஒன்றாக சேருவதை பற்றி.
கால் கதோ வீடியோவை பார்த்தியே. எல்லாரும் பார்த்தோம், அழுதோம்.
கால் கதோ மற்றும் அவங்க பிரபல நண்பர்கள் சொல்றதை கேள்.
இது கடந்து சாதாரணமாகும், நான் தனியா இருக்க ஆரம்பிப்பேன்.
இந்த சில தற்கால விதிகளால், எனக்கு நிஜமா ஏதோ கிடைக்கக்கூடிய
ஒரே வாய்ப்பை நான் தவற விட மாட்டேன்.
இந்த பெண் அற்புதமா இருந்தா!
அவ சொன்னதை எல்லாம் நான் யோசிச்சிட்டு இருந்தேன்!
அவ வந்து, நான் போகலைன்னா, என்னை நானே மன்னிக்க மாட்டேன்.
அது என்னை தவிக்கவிடும்.
டிக்கென்ஸ் நாவலில் வரும் பேய் போலாயிடுவேன்,
இரயில் நிலையத்தில் சுற்றியபடி.
உன்னை தடுக்க மாட்டேன், நண்பா. ஆனால் என் ஆசீர்வாதத்தை கேட்காதே.
உனக்கு வேண்டியதை செய். எப்படியும், அவ வர மாட்டா.
பந்தயம் வைப்போமா?
வேண்டாம்.
நாம பேசறது என் நிஜ வாழ்க்கையை பற்றி,
ஏதோ நாடகமோ, குதிரை பந்தயமோ இல்லை!
எனக்கு தெரியும். நீ மகிழ்ச்சியை காண்பேன்னு நிஜமா நம்பறேன்.
-அப்படியா? -கண்டிப்பா. நீ என் குட்டி பொண்ணு.
ஆனால் இதில் நிறைய பணம் எதிர்பார்க்கிறேன்.
அவ வரலேன்னா,
அடுத்த வருஷம் உன் வாடகையை நான் தர்றேன்.
ஓ. கடவுளே.
நீ அவ்வளவு கீழே இறங்குவியா?
-உனக்கென்ன கிடைக்கும்? -உன் சைக்கிள் கடன் வேணும்.
ஆனால் சீக்கிரம், அங்கே பத்து நிமிஷத்துல இருக்கணும்.
முழு வருஷமுமா?
சத்தியமா. ஆனா அவ வரலேன்னாதான்.
அதனால நீ உன் சைக்கிளை தரலைன்னா, உனக்கு தெரியவே தெரியாது.
-நாசமாப்போ, நீ ஏமாத்துற. -தெரியும். விளம்பரத்தில இருக்கேன்.
சே!
போச்சுடா.
-ஹாய்! -ஹாய்.
-நல்லா இருக்கீங்களா? -சிறப்பா, ஆமாம்!
கொஞ்சம் உடற்பயிற்சி எடுக்கறேன்.
பிரமாதம்.
ஹாய்.
எங்கிருந்து வர்றீங்க, ப்ளீஸ்?
நான் கேல்வேயில் இருக்கேன். இப்ப என் சகோதரனோட டப்லினில் இருக்கேன்.
அவரை தனிப்பட்ட முறையில் தெரியாது. எங்கே வாழறீங்க?
பிடிச்சிட்டீங்க. 2 கிலோமீட்டர் எல்லைக்கு வெளியே இருக்கேன்.
நேர்மையா சொல்றேன். இன்ச்சிகோர்ல தங்கறேன்.
-சரி. திரும்ப போங்க! -நிஜமாவா?
ரொம்ப நிஜமா.
பாருங்க. ஒரு கதை சொல்லவா? இது புரியலாம், நீங்க இதுவா...
-நான் எதுவா? -நான் இரயில் நிலையம் போகணும்.
-இரயிலே ஓடலை. -தெரியும்.
நான் இரயில் பிடிக்க வரலை. ஒரு பெண்ணை பிடிக்க வந்தேன்.
பாருங்க, இரு வாரங்கள் முன், என் வாழ்வின் அன்பை இரயிலில் சந்தித்தேன்.
அவ என்யூஐயில் இடைக்காலம் படிக்கும் மாணவி.
ரொம்ப மூளை. ஆனா வேடிக்கையானவ, நகைச்சுவையானவ.
இங்கே சந்திக்க உறுதி செய்தோம்,
ஊரடங்கு இரண்டு வாரங்களுக்கென நினைத்து.
அவளை அழைக்கலாமே?
அவ எண்ணை வாங்கலை. அவ தொடர்பு விவரங்களும் இல்லை.
ஏன் வாங்கலை?
ஏன்னா நாங்க நல்லா இணைஞ்ச மாதிரி இருந்தது, இருவரும் வருவோம்போல.
பாருங்க, இது இவ்வளவு தீவிரமாகும்னு எங்களுக்கு தெரியவே தெரியாது.
ஆனால் ஆழமாக இணைஞ்சோம். அவ அற்புதமானவ.
இப்ப நான் அவளை பார்க்கலைன்னா,
எப்படி அவளை மீண்டும் சந்திப்பேன்னு தெரியலை.
நிறைய சாக்குகளை கேட்டேன், ஆனால் அது நெகிழ வைக்குது.
சரிதானே?
இல்லை! அதுதான் நான் கேட்டதிலேயே முட்டாள்தனமான விஷயம்.
-எப்படியும், வர மாட்டா. -உங்களுக்கு எப்படி தெரியும்?
இந்த பகுதியில் செக்பாயின்ட்ஸ் இருக்கு.
அயர்லாந்தில் எந்த காவலரும் இதை நம்ப மாட்டார்.
-இப்ப, வீட்டுக்கு போங்க! -நாம எல்லாம் இதில் ஒண்ணா?
இது என்னன்னு நினைக்கிறீங்க? நெட்ஃப்ளிக்ஸ் படம்னா? வீட்டுக்கு போங்க!
-வீட்டுக்கு போங்க! -சரி, ஆமாம், சரி.
-சரி. பிடிச்சிட்டேன். -அடச்சே.
அப்ப, அவ்வளவுதானா? அதுதான் முடிவா?
ஆமாம்.
அப்படித்தான் தோணுது.
அது என்ன?
கௌஸ்லிப்...
கௌஸ்லிப் லேன்?
ஆக்ஸ்... ஆக்ஸ்மேன்...
ஆக்ஸ்மேன்டௌன்.
ஆக்ஸ்மேன்டௌன் சாலைதான்.
ஆக்ஸ்மேன்டௌன் சாலை.
அவ தெரு கிடைச்சாச்சு.
அந்த காரை பார்த்துக்கோ. அது பழசு.
பார்த்துக்கறேன்.
எப்படி போகுதுன்னு சொல்லு. சாமான் தேவைப்பட்டா, சைக்கிளில் வர்றேன்.
நன்றி, சகோதரா. போதும்னு நினைக்கிறேன்.
உனக்கு பைத்தியம்.
ரோஹர் நா லோக்லோனாக் ஆக்ஸ்மேன்டௌன் சாலை 7
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு ஹேமலதா ராமச்சந்திரன்