NOWOCZESNA MIŁOŚĆ
Nawet jeśli jesteś w inwestowaniu nowicjuszem,
30-letnia hipoteka będzie korzystniejsza.
Dobrze wiedzieć.
-To wspaniały dom. -Dzięki.
A ty dostaniesz też pożyczkę dla weteranów, szczęściarzu.
To chyba sprawiedliwa nagroda za ryzykowanie życiem dla kraju.
Zabiłeś kiedyś kogoś?
W ramach pierwszej misji byłem strzelcem w Ramadi.
Dołączyłem do batalionu zwiadowczego.
Znaleźliśmy komórkę terrorystyczną wśród cywili,
których nie dało się odróżnić. To jak myślisz?
Przepraszam.
Czy to było konieczne?
Zadaje takie pytania nowo poznanej osobie?
-Możemy już iść? -Jest jeszcze jasno.
-Mieliśmy zostać godzinę. -Przegapimy fajerwerki.
-Mojemu szefowi się to nie spodoba. -Zachód słońca jest o 21.
Wyjdziemy o 21.20?
Dobrze.
Pójdę z Nickiem po zimne ognie dla dzieci.
Pójdę z wami.
Wrócę za pięć minut. Dobrze?
ZIMNE OGNIE
Czysto.
Z prawej czysto.
Z lewej czysto?
Lewa czysta.
-Brać go! -Co jest, kurwa?
-Szybciej. -Dalej.
Nie potrzeba więcej zimnych ogni. Mnóstwo zostało.
Dziękuję, skarbie. Jesteś taki słodki.
Kocham cię.
Myślę, że to trwa już od jakiegoś czasu. Między moim mężem a twoją żoną.
Ona by tego nie zrobiła.
Czemu?
Nie taki mieliśmy plan.
Wierz, w co chcesz, ale...
Piąty lipca będzie moim dniem niepodległości.
Kochanie, widziałaś mój telefon?
Możesz zadzwonić?
Dlaczego mój telefon jest w brudnej pieluszce Charliego?
Dobre pytanie.
A dlaczego ty wkładasz swój drugi sprzęt w nieodpowiednie miejsca?
A teraz...
Powiedz mi prawdę.
Chociaż przyznał się do romansu.
Nie miał wyboru.
-Codziennie! -Jak mogłeś to zrobić?
Nie śpi. Obudziłeś go!
Co było później?
Wyznałam mu najgorsze lęki.
Że nadal dobrze by nam się układało, gdybym nie zaszła w ciążę.
Dziecko przypomina Nickowi, że nie jest już młody.
Nie radzi sobie z odpowiedzialnością.
Czasami rzucamy oskarżenia z myślą, że ta druga osoba im zaprzeczy.
A ona tego nie robi.
Więc czego ty chcesz?
Ja...
Jestem taka zmęczona.
Potrzebuję partnera.
Wygląda na to, że masz sporo do przepracowania.
Mój prawnik próbuje się z tobą skontaktować.
Spence, podpisz papiery.
Jeannie, możemy pogadać?
Ostatnim razem nie mogliśmy się dogadać.
Nie rozumiesz dlaczego?
Nie wiem, co jeszcze mamy do powiedzenia.
Wróciłaś do panieńskiego nazwiska na Facebooku.
Zostawisz mi kolejną wściekłą wiadomość? Lepiej ci potem?
Nic nie sprawia, że czuję się lepiej.
Spence, podpisz te cholerne papiery.
Panie Boyles, pomoc już jedzie.
Dziękuję pani.
TERAPEUCI BLISKO MNIE
Proszę usiąść. Pana wizyta jest dopiero za godzinę.
Przepraszam.
Jesteś żoną tego faceta, z którym moja żona ma romans?
Nie jesteśmy już razem.
Jestem Isabelle.
Spence.
Dzięki za ostrzeżenie. Wtedy na grillu.
Nie wiem, czy powinieneś mi dziękować. Ale nie ma za co.
O Boże.
Przepraszam. Tak nie powinno być.
Chcesz iść na kawę?
To nie jest najlepszy pomysł.
W poczekalni małżonków w separacji
Dobrze wyglądasz.
Dzięki. Udało mi się dziś ogarnąć włosy.
Zwymiotował w nie, więc je umyłam.
Przepraszam.
Za co? Za moje życie?
Jak znalazłaś dr Allison?
Jest w porządku...
Musiałam wyrzucić z siebie kilka spraw, ale chyba już skończyłam.
Ciągle pisze do mnie o Charliem.
Mógłby już pozbyć się poczucia winy i dać nam spokój.
-Myślisz, że są zakochani? -Nie wiem.
Nie obchodzi mnie to.
A ciebie?
Gdyby była zakochana, łatwiej zniósłbym fakt, że rezygnuje z naszego planu.
Mówiłeś już o tym. Jaki mieliście plan?
Planowaliśmy dziecko.
A za pięć lat kolejne.
Chcieliśmy spłacić dom w ciągu 15 lat.
Wybralibyśmy się w rejs, zobaczyć lodowce.
Nie można tak planować życia.
Chyba nie.
Wolę kontrolować to, co mogę.
Po pierwszym dziecku na pewno odpuścisz.
Masz rację.
Może już nie będę mieć dzieci.
Nigdy nie wiadomo.
Cel bez planu to tylko życzenie.
Chciałam pogadać,
bo jesteś jedyną osobą, która rozumie, przez co przechodzę.
Choć zdaję sobie sprawę, że to nie jest nic nadzwyczajnego.
Najpierw byłam zdruzgotana.
Ale teraz jestem bardziej...
zażenowana.
Jesteś zażenowana?
Tak. Jakby mnie okradziono.
Nie chcę się tak znowu czuć.
Chyba powinniśmy już iść.
Musimy iść do domu.
Dzięki za kawę.
Czemu się tak dziwisz?
Nie pamiętam, kiedy ostatnio ktoś cieszył się ze spotkania ze mną.
Nie jesteśmy nimi.
Przynajmniej mamy to.
Trzymaj się.
Twój profil jest gotowy. Ktoś ci się podoba - klikasz.
Gdyby to było takie proste.
Spróbuj.
W porządku.
Co teraz?
Napisz do niej. A potem możecie się spotkać.
Zgadzasz się?
Zdecydowanie. To na pewno nie jest randka.
Zobaczyłem twój profil...
I...
Byłoby niegrzecznie nie napisać.
Dokładnie.
Dawno nigdzie nie wychodziłem.
Ja też.
Mówiłaś, że po burzy nie miałaś prądu.
Tak. I teraz niektóre ze świateł nadal nie działają.
Mogę je naprawić.
Teraz?
Nie musimy...
Okej.
Tak. Chodźmy stąd.
Nie.
A teraz?
Nie.
Tak!
Hej.
Bo nie jadłeś kolacji.
Nie wierzę, w końcu powiesiłaś zasłony.
Nick ci pomógł?
Nic z tych rzeczy.
Mam przyjaciela.
Chyba nie tego wojskowego z terapii?
Ale to jest dziwne. Przecież był żonaty z...
Nie musisz mi przypominać o jego byłej.
Złota rączka zapewnia też inne usługi?
Właściwie to my nie...
Jesteśmy przyjaciółmi.
Wiem, że nie było ci łatwo z Charliem.
Nie masz pojęcia.
Ale nie powinnaś zwodzić faceta, bo potrzebujesz nowych fug w łazience.
A może chcę, żeby sfugował mi płytki?
-Zawsze byłeś złotą rączką? -Nie, co ty!
Kiedy wróciłem z misji, długo nie mieszkałem w domu.
Chcesz to zrobić?
Wkładaj powoli.
Kiedy to się zmieniło?
Najpierw chciałem być jak najlepszym żołnierzem.
Potem przestałem być żołnierzem.
Kiedy się ożeniłem, chciałem być najlepszym mężem.
Więc zostałeś też elektrykiem i hydraulikiem?
Dobra, wyciągaj.
Ja to zrobiłam.
A teraz to naprawiłaś.
Musisz obciąć włosy.
Hej, gdzie jesteś?
Przepraszam.
Nie mam bujnej wyobraźni, ale czasem mój umysł sam gdzieś wędruje.
W złe miejsca?
Nie zawsze. Ale czasami.
Masz w tym duże doświadczenie?
Całe życie obcinam Charliemu włosy. Nigdy się nie skarżył.
Choć raz to ja zrobię coś miłego dla ciebie.
Lubię ulepszać twoje życie.
A przynajmniej próbować.
Chcesz iść na kolację? Na prawdziwą...
Tak.
Cześć!
Przepraszam, że tak w ostatniej chwili, ale Charlie jest chory.
Co?
Nie mogę zbić mu gorączki. Próbowałam cały dzień.
Przywieźć ci coś?
Nie, wszystko mamy.
Mogę cię zawieźć do szpitala.
Nie trzeba. Po prostu nie mogę zostawić go z opiekunką.
Okej.
Tak mi przykro.
Nie. Proszę, nie martw się o mnie.
Przełożymy to?
Jasne.
Spence.
Jestem...
Wiem, kim jesteś.
Przepraszam. Zaraz zejdę ci z drogi.
Tylko nie wiem, co kupić.
Pytasz mnie o radę?
Nie. Przepraszam. Mój syn jest chory.
Przykro mi.
Ma bardzo wysoką gorączkę. Chciałem go zabrać do lekarza.
Ale jego matka nie chce czekać godzinami na pogotowiu.
Chce, żeby odpoczął, a rano zbada go pediatra...
Masz inne zdanie?
Nie wiem. Chciałem jechać, upewnić się, że nic mu nie jest.
Ale to matka wie najlepiej.
O Boże. Nie mogę uwierzyć, że ci się zwierzam.
Nienawidzisz mnie.
To rozsądne założenie.
Między nami spoko?
Co masz na myśli?
Nie jestem już z Jeannie.
Mam się dzięki temu lepiej poczuć?
Nie wiem.
Hej, stary, oczywiście nie dzisiaj,
ale daj znać, jakbyś chciał wyjść na piwo.
I pogadać.
Kryć się!
Kryjcie mnie! Wchodzę!
Odpalam ładunek!
Proszę, nie torturuj mnie. Proszę, nie rób tego.
Hej, stary. Teraz już między nami spoko.
Przepraszam. To głupi pomysł.
Dobranoc.
Hej.
Przekonaj Isabelle, żeby wziąć Charliego na pogotowie.
Znasz imię mojego syna?
Wasze problemy nie mogą wpływać na twoją ocenę sytuacji.
Jesteś jego ojcem.
Hej!
Dzięki, że jesteś.
Jasne.
Zapalenie opon mózgowych.
Niemożliwe.
Myślałam, że wiem lepiej.
-Że sama sobie poradzę. -Nie byłaś zdana tylko na siebie.
-Byłem tam... -Ale Nick...
Mów.
To Nick nalegał, żebyśmy go tu przywieźli.
Jakby był innym człowiekiem.
Charlie mógł umrzeć. I to byłaby moja wina.
Cały mój świat skończyłby się w jednej chwili.
Nie możesz...
Nie możesz niczego planować.
Rozumiesz?
Życia nie można zaplanować.
Co chciałeś powiedzieć?
Nie...
Wygląda na to, że w końcu zrozumiał, co to znaczy być ojcem.
Tak.
Chcesz tam wrócić?
Spójrz.
Chyba się uśmiecha.
Jeannie Wybieranie...
Nie wiedziałem, czy przyjdziesz.
-Przepraszam, że nie odpisywałam. -Dlaczego nie odpisywałaś?
Porozmawiamy o tamtej nocy?
Powiedziałeś mi, że się zabijesz.
Tej nocy przekonałem sam siebie, że byłoby łatwiej,
gdybym po prostu zniknął.
Wystraszyłeś mnie.
Chyba tego chciałem.
Przepraszam.
Kiedy odeszłaś... Straciłem w życiu cel.
Nie sądzisz, że właśnie to było problemem?
Nie jestem misją.
Dla mnie jesteś.
Odpływasz myślami gdzieś indziej?
Słuchasz mnie w ogóle?
Chcę, żebyś była szczęśliwa.
Też chcę, żebyś był szczęśliwy.
Dobrze? Proszę.
Jeannie?
Podpiszę te papiery.
Dziękuję.
Hej, nieznajomy.
Hej.
Dobrze cię widzieć.
Ciebie też.
To nowa dziewczyna Nicka.
Jest nawet fajna.
To znaczy, może być.
-Myślałem, że wróciliście do siebie. -Nie.
Zasługuję na coś lepszego, prawda?
Jest mój facet.
Sto lat, Charlie.
Co powiemy?
To dlatego zniknąłeś?
-Nie chciałem wam przeszkadzać. -To niemądre.
W porządku?
Robię, co mogę.
Zgodnie z planem?
Nie ma żadnego planu.
-Kroimy ten tort? -Chwileczkę.
Katie?
Hej, Katie.
Mogę w czymś pomóc?
Tak. Potrzebuję wieczoru na mieście z dorosłym.
Nie czuj się zobowiązana.
Nie ma sprawy. Pasuje ci piątek?
Tak.
Dobrze. To mamy plan.
Czy to był żart?
Hej, solenizancie.
I raz, dwa, trzy.
Sto lat, sto lat
Niech żyje, żyje nam
Sto lat, sto lat
Niech żyje, żyje nam
Umówiliście wspólną sesję?
W twoim życiu zaszło chyba kilka zmian.
Tak jest. Można tak powiedzieć.
Więc...
Gdzie chciałbyś zacząć?
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska j,