Kahit pa baguhan ka lang sa pangangapital,
mas aasenso ka sa 30-taong mortgage.
Mabuting malaman.
-Napakagandang bahay niyon. -Salamat.
Pwede kang kumuha ng VA loan, ang swerte mo.
Patas na kapalit lang iyon sa paglaban niya para sa bansa.
Nakapatay ka na ba?
Nick, unang sabak ko sa giyera, isinalang agad akong gunner sa Ramadi.
Pagkatapos ng BRC, nakasama ko ang 1st Recon,
para humanap ng kuta ng terorista na puno ng sibilyan,
hindi namin alam kung sino ang alin, ano sa tingin mo?
Pasensya na.
Kailangan ba niyon?
Sino'ng nagtatanong ng ganoon?
-Handa ka nang umalis? -Spence, ni hindi pa madilim.
-Isang oras lang ang usapan. -Hintayin natin ang fireworks.
-Nakakahiya sa boss ko. -Lulubog ang araw nang alas-nuwebe.
Aalis tayo ng 9:20?
Sige.
Wala nang pailaw ang mga bata, bibili ako kasama si Nick.
Samahan na kita.
Limang minuto lang ako. Okey?
Palapit na.
Malinis sa kanan.
Sa kaliwa?
Malinis sa kaliwa.
-Ilabas n'yo siya! -Hoy! Anak ng?
-Halika na. Bilis. -Tara na.
Hindi mo na kailangang bumili ng pailaw. Marami pa roon.
Salamat, mahal ko. Napakabait mo.
Mahal kita.
Sa tingin ko, matagal na ito. Ang relasyon ng asawa ko at asawa mo.
'Di iyon gagawin ng asawa ko.
Bakit hindi?
Dahil hindi iyon kasama sa plano.
Bahala kang maniwala, pero...
Idedeklara kong araw ng kalayaan ang ika-5 ng Hulyo.
Mahal, nakita mo ba ang phone ko?
Pwede mong tawagan?
Bakit nasa maruming lampin ni Charlie ang phone ko?
Magandang katanungan.
Bakit mo rin pinapasok ang iba mong gamit sa mga lugar na hindi dapat?
Ngayon...
sabihin mo sa akin ang totoo.
Buti inamin niya ang pakikipagrelasyon.
Wala siyang pagpipilian.
-...araw-araw. Araw-araw! -Paano mo nagawa iyon?
Oo, gising na. Ginising mo pa siya.
Ano'ng sunod na nangyari?
Sinabi ko ang mga kinakatakutan ko.
Magiging ayos sana kami kung hindi ako nabuntis.
Pero pinapaalala ng sanggol kay Nick na hindi na siya bata,
at hindi niya kaya ang responsibilidad.
Minsan nagbabato ka ng akusasyon na gusto mong pabulaanan ng iba.
Pero tahimik sila.
Ano ang gusto mo?
Ano...
Pagod na pagod na ako.
Kailangan ko ng kakampi.
Mukhang marami ka pang dapat iproseso.
JEANNIE - SPENCE, AYOS KA LANG? KINOKONTAK KA NG ABOGADO KO
SPENC, PIRMAHAN MO NA ANG MGA PAPELES
JEANNIE, PWEDE TAYONG MAG-USAP?
Jeannie, pwede ba tayong mag-usap?
Hindi maganda ang huli nating pag-uusap.
Hindi mo ba naiintindihan?
Sa puntong ito, hindi ko na alam ang sasabihin.
Ibinalik mo na ang dati mong pangalan sa Facebook.
Iiwan mo na naman ako ng galit na tawag? Nakakagaan ba ng loob mo?
Wala nang makakapagpagaan ng loob ko.
Spence, pirmahan mo na ang papeles.
Kalma lang, G. Boyles. Paparating na ang tulong.
Salamat.
MGA THERAPIST NA MALAPIT SA AKIN
Maupo ka. Isang oras ka pang maghihintay.
Teka.
Ikaw ba 'yong asawa ng lalaki na kinikita ng asawa ko?
Hindi na kami magkasama.
Ako si Isabelle.
Ako si Spence.
Salamat sa pasabi. Sa barbecue.
Hindi mo ako dapat pasalamatan, pero walang anuman
Diyos ko.
Pasensya na. Hindi pangkaraniwan 'to.
Pwede kuha mo ako ng kape?
Hindi iyon magandang ideya.
Mukhang... mabuti ka.
Salamat. Nakikisama ang buhok ko ngayong araw na 'to.
Sinukahan niya, pero nalinis ko.
Patawad.
Para saan? Sa buhay ko?
Kumusta si Dr. Allison?
Ayos naman.
May mga sama ng loob akong kailangang ilabas, pero ubos na ngayon.
Tinatanong niya ako tungkol kay Charlie.
Bahala siyang mabuhay sa pagkakasala niya.
-Sa tingin mo, nagmamahalan sila? -Hindi ko alam.
At wala akong pakialam.
Bakit, ikaw ba?
Kung oo, mas mapapanatag ako kung isusuko na niya ang plano.
Nabanggit mo na iyon noon. Ano ang plano?
Magkakaroon kami ng anak.
At matapos ang limang taon, isa pa.
At kung kakayanin, mababayaran na ang bahay sa loob ng 15 taon.
Sasakay kami sa cruise, titingnan ang mga glacier. Kung mayroon pa.
Alam mo, hindi mo mapaplano ang buhay nang ganoon.
Siguro nga.
Gusto kong kontrolin ang nakokontrol.
'Pag may anak ka na, magbabago na iyon.
Tama ka.
Siguro hindi na lang ako mag-aanak.
Uy, hindi mo alam.
Kailangang may plano ang layunin.
Gusto kong makipagkape
dahil ikaw lang ang nakakaintindi ng pinagdadaanan ko.
Pero alam ko rin kung gaano ka-ordinaryo ang sitwasyong ito.
Nawasak ako noong nangyari ito.
Pero ngayon, ako ay...
nahihiya.
Nahihiya ka?
Oo. Para bang nanakawan ako.
Ayaw ko nang maramdaman ulit ito.
Sige. Mukhang kailangan na naming umalis.
Kailangan makauwi na.
Buti nakilala kita.
Bakit gulat na gulat ka?
Hindi ko na maalala ang huling tao na masayang nakilala ako.
Hindi tayo gaya nila.
Mayroon tayo no'n.
Mag-iingat ka.
Boyles. Handa na ang profile mo. Pindutin mo ang gusto mo.
Parang ang dali kung sabihin mo.
Subukan mo.
Ayos.
Ano na ngayon?
Sulatan mo siya. At kung magkasundo kayo, magkita kayo.
Nagkakasundo tayo?
Oo. Hindi ito date.
Nakita ko ang profile mo...
At...
Kabastusan kung 'di ako magmensahe.
Mismo.
Ngayon na lang ulit ako nakalabas.
Ako rin.
Nawalan ka 'kamo ng kuryente matapos ang bagyo.
Oo. At noong bumalik na ang kuryente, hindi ko mapagana ang ilang ilaw.
Maaayos ko iyon para sa iyo.
Ngayon na?
Hindi natin kailangang...
Sige.
Sige. Umalis na tayo rito.
Wala.
Ngayon?
Wala.
Ayos!
Uy.
Dahil 'di ka nakakain ng hapunan.
Naisabit mo na ang mga kurtina.
Tinulungan ka ni Nick?
Hindi.
May kaibigan ako.
Iyong sundalo sa therapy?
Pambihira iyon. Hindi ba siya ang...
Oo. Hindi mo kailangang ipaalala.
Ano, may kapalit ba ang pagtulong niya?
Hindi pa kami...
Magkaibigan lang kami.
Alam kong hindi madali ang buhay ninyo ni Charlie.
Wala kang ideya.
Pero hindi mo dapat paasahin ang lalaki dahil lang gusto mong magpaayos ng bahay.
Gusto kong magpaayos ng sarili.
-Noon ka pa ba mahusay mag-ayos? -Hindi.
Pagkaalis ko sa Marines, matagal na akong 'di tumira sa bahay.
Gusto mong gawin?
Dahan-dahanin mo.
Kailan ka natuto?
Ginawa ko ang lahat upang maging mahusay na sundalo.
Hanggang hindi na ako sundalo.
Nang ikinasal ako, gusto kong maging mahusay na asawa.
At kailangan mong turuan ang sarili mong mag-ayos ng bahay para doon?
Sige, iangat mo.
Ginawa ko iyan.
At ngayon, wala na.
Kailangan mong magpagupit.
Uy, nasaan ka?
Pasensya na.
Hindi ako malikhaing tao, pero minsan, naglalakbay ang isip ko.
Sa masasamang lugar?
Hindi lagi. Pero minsan.
Gaano kalawak ang karanasan mo riyan?
Ginupitan ko si Charlie buong buhay niya. Hindi siya nagreklamo.
Gusto kong gumawa ng maganda para sa iyo.
Gusto ko ang pagtulong sa iyo.
Gusto kong sumubok.
Gusto mo bang lumabas? Sa totoong...
Oo.
Uy!
Uy! Pasensya na, pero may sakit si Charlie.
Ano?
Hindi bumababa ang lagnat niya. Maghapon ko nang sinusubukan.
May madadala ba ako?
Wala, wala na kaming kailangan.
Pwede ko kayong dalhin sa ospital.
Ayos na kami. Hindi ko lang talaga siya maiiwan nang ganito.
Sige.
Pasensya na talaga.
Hindi. Huwag mo akong alalahanin.
Sige. Sa susunod?
Sa susunod na lang.
Uy, Spence. Si ano ito...
SANA GUMALING KA NA
Kilala ko kung sino ka.
Pasensya na. Aalis na agad ako.
Hindi ko alam ang kukuhanin ko.
Humihingi ka ba ng abiso ko?
Hindi. Pasensya na. May sakit ang anak ko.
Pasensya na.
Grabe ang lagnat niya. Gusto ko siyang dalhin sa ospital,
pero ayaw ng mama niyang pumunta at matagalan sa ER.
Gusto niya lang pagpahingain, sa umaga na lang pumunta sa doktor...
Hindi ka sang-ayon?
Hindi ko alam. Gusto ko lang siguraduhing ayos siya.
Pero siya ang ina, hindi ba? Siya ang masusunod.
Diyos ko. Sa iyo pa ako nagbahagi ng saloobin.
Galit ka siguro sa akin.
Makatwirang palagay iyan.
Ayos lang ba tayo?
Ano sa tingin mo?
Hiwalay na kami ni Jeannie.
Dapat ba akong mapasaya no'n?
Hindi ko alam.
Basta, pare, hindi man ngayon, syempre,
pero sabihan mo ako kung gusto mong uminom tayo.
Pag-usapan natin.
I-cover n'yo ako!
I-cover n'yo ako! Susugod ako!
May bomba!
Huwag mo akong sasaktan. Pakiusap. Huwag.
Uy, pare. Ngayon, ayos na tayo.
Pasensya na. Pangit na ideya iyon.
Sige na. Magandang gabi.
Uy.
Kumbinsihin mo si Isabelle na dalhin si Charlie sa ER.
Kilala mo ang anak ko?
Huwag mong hayaang makapahamak ang sitwasyon ninyong dalawa.
Ikaw ang ama.
Uy!
Salamat sa pagpunta.
Sige.
Meningitis iyon.
Grabe.
Akala ko, alam ko ang tama.
-Akala ko, kaya ko ito nang mag-isa. -Hindi ka mag-isa.
-Nandoon ako... -Pero si Nick...
Sige lang.
Pinilit niya akong dalhin namin si Charlie sa ER.
Para bang ibang lalaki na siya.
Maaari siyang mamatay noon at ako ang may kasalanan.
Guguho ang mundo ko.
Hindi...
Hindi mo mapaplano ang lahat.
Naiintindihan mo ba ako?
Hindi napaplano ang buhay.
Patawad. Ano ang sasabihin mo?
Wala...
Mukhang ginampanan na niya ang kaniyang papel bilang ama.
Oo.
Gusto mo na bang bumalik?
Tingnan mo.
Mukhang ngumingiti siya.
TUMATAWAG KA JANINE...
'Di ako sigurado kung darating ka.
-Pasensya na at hindi ako sumagot. -At bakit?
Pwede ba nating pag-usapan?
Iyong gabi na sinabi mong magpapakamatay ka.
Nakumbinsi ko ang sarili ko noon na mas magiging madali ang lahat
kung wala na ako.
Tinakot mo ako.
Iyon siguro ang gusto ko.
Patawad.
Pagkatapos mong umalis, nawalan ako ng layunin.
Parte iyon ng problema, hindi ba?
Hindi ako isang misyon.
Ganoon ka sa akin.
Wala ka ba ngayon dito?
Hindi ka ba nakikinig?
Gusto kong maging masaya ka.
Gusto ko ring maging masaya ka.
Pakiusap?
Pipirmahan ko ang mga papeles.
Salamat.
Uy.
Masaya akong makita ka.
Ikaw rin.
Iyon ang bagong kasintahan ni Nick.
Mabait siya, sa totoo lang.
Ayos lang siya.
-Akala ko, nagbalikan kayong dalawa. -Hindi.
Higit pa riyan ang dapat sa akin, tama?
Heto na siya.
Maligayang kaarawan, Charlie.
Ano'ng sasabihin natin?
Kaya ka ba nawala noon?
-Ayaw kong humadlang. -Kalokohan.
Ayos ka lang?
Ginagawa ko ang lahat.
Para sa plano?
Walang plano.
-Uy! Kainin na ba natin ang cake? -Teka lang.
Pwede ba kitang tulungan?
Oo. Kailangan kong lumabas kasama ang isang matanda.
'Di mo kailangang gawin 'to.
Salamat, ayos lang. Sa Biyernes?
Sige.
Sige. Iyon ang plano.
Biro ba iyon?
Uy, bata.
At isa, dalawa, tatlo.
Maligayang bati
Sa iyong pagsilang
Maligayang pagbati, mahal naming Charlie
Maligayang kaarawan
Magkasama ba talaga kayo?
Mukhang may mga pagbabagong naganap sa iyo.
Opo. Parang ganoon na nga.
Sige...
Saan mo gustong magsimula?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: EMN
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce