NOWOCZESNA MIŁOŚĆ
Wygląda na to, że to trudna praca.
Wolałbym zostać zamknięty w psychiatryku w latach 50.,
niż pracować dziś
dla Agencji Bezpieczeństwa Transportu.
„W latach 50.”?
Wolałbyś dołączyć do Frances Farmer,
niż kazać komuś przepakować bagaż?
Szczerze? Tak.
Byłeś ostatnio na lotnisku? Ludzie są okropni.
Długo mieszkasz w tej okolicy?
Naprawdę tu uroczo.
-No nie? -Tak.
Mieszkam tu od dwóch lat. Wcześniej mieszkałem w Astorii.
-Tam nie było tak uroczo? -Było OK. Mieszkanie spełniało swój cel.
Możemy się na chwilę zatrzymać?
Słyszałem o tej książce. Pewnie ją czytałeś.
Opowiada o dziewczynach w prywatnej szkole, chyba w Anglii.
Albo w Nowej Zelandii. Zapomniałem.
Jadą na piknik,
a ich nauczycielka jest lesbijką, chyba...
Wszyscy myślą, że jest lesbijką.
I jest z tymi uczennicami.
Zdrówko.
Porzucasz pracę kelnerki i Nowy Jork,
-żeby uczyć sportu? -Zmieniam się.
Będę uczyć boksu, ale nie będę musiała nikogo bić.
Rozumiecie?
Uczysz się, jak walczyć, ale nigdy tego nie wykorzystujesz.
Robbie, może ten?
-Czy to nie cytat z Karate Kid? -Tak.
Bardzo zabawne. Dzięki.
Jest uroczy. Serio, mega słodki. I zabawny.
-Daj mu szansę. -Tak, ale...
Tylko jedna randka.
Jedna randka?
Jak mnie zapamiętałeś?
Gdzie go poznałeś?
Mój kumpel pracuje z jego kumplem.
Widziałem jego zdjęcie. To nie randka w ciemno.
-I? -Jest fajny.
Jest przystojny i...
Nie pasuje ci do tablicy inspiracji?
Tablica inspiracji jest nieistotna.
Mogłem ci jej nie pokazywać.
Liczy się to, że wychodzę do ludzi.
-Przeczytaj mi listę. -Czemu?
-To mnie uspokaja. -Nabijasz się ze mnie.
Przeczytaj ją.
„Starszy ode mnie o co najmniej osiem lat. Wyższy. Mocna szczęka.
„Przypomina Alexandra Skarsgårda z Wielkich kłamstewek”.
Minus agresja.
Wspaniale.
Tylko 22-latek mógł stworzyć taką listę.
Podziwiam twoją wizję. Nie poddawaj się.
Przyjaźnię się z kobietą, która siedzi obok mnie, poza tym nie.
-Lubisz tam pracować? -Pytasz, czy to moja praca marzeń?
Nie. Ale musi wystarczyć, dopóki nie zacznę na dobre pisać.
Leo mówił, że jesteś pisarzem.
Nieźle. Co piszesz? Powieści czy...
Piszę scenariusze.
Jest duża różnica między napisaniem scenariusza,
a tym, że ktoś go wyprodukuje.
Nadal próbuję połączyć jedno z drugim.
Mam wrażenie, że ci się uda.
Dziękuję.
Zdrówko.
Przepraszam za to.
Odbierz. Nic nie szkodzi.
Nieważne. Moja siostra, Natalie. Zadzwonię do niej później.
-Rozumiem... -Nigdy się nie biłaś.
-Jak możesz uczyć boksu? -Biłam się. Potrafię gryźć.
Gdzie się biłaś? W sklepie z ciuchami?
Wal się, to po pierwsze.
Przyjaźnię się z kobietą, która siedzi obok mnie, poza tym nie.
Lubisz tam pracować?
Nie wiem.
To dość nudne. A ty?
Lubię uczyć. Uwielbiam to. Nie spodziewałem się tego.
Ale byłem wolontariuszem i stwierdziłem,
że właśnie to powinienem robić. Jestem z tego dumny.
Super.
A co chciałbyś robić w przyszłości?
W przyszłości?
Nie wiem.
To znaczy wiem, ale to zabrzmi głupio.
Nie, możesz powiedzieć.
Może po kolejnym drinku.
Przepraszam. Poproszę jeszcze jeden kieliszek.
Mieszkasz w Astorii, tak?
Nie przypominaj mi. I mów ciszej.
Czekaj. Co jest nie tak z Astorią?
Mam tam przyjaciół. Jest urocza.
Wolałbym być gdzieś indziej.
Podnajmuję tylko pokój i wolałbym być w mieście.
Nie chcę mieszkać na obrzeżach Nowego Jorku.
A ty?
Long Island City.
Przepraszam.
Dziękuję.
Odbierz. Nic nie szkodzi.
Nieważne. Moja siostra, Natalie. Zadzwonię do niej później.
Tak czy siak, to fikcja.
Zmyśliła to wszystko.
Wspaniale, że jej się to udało.
Chciałbym kiedyś przeczytać coś twojego.
Myślę, że da się zrobić.
Jeśli nie lubisz pracy w finansach, zmień ją.
Podejmij kroki, żeby to zmienić.
Masz rację.
Nie mówię, że to łatwe, ale myślę, że to...
Trzeba dać sobie szansę na szczęście.
Gadasz jak Oprah.
Tak. Oprah i bardzo dobry terapeuta
doprowadzili mnie na dobrą drogę.
Do celu jeszcze daleko, ale przynajmniej zmierzam w jego kierunku.
-Za dużo gadam. Przepraszam. -Nie.
Wcale nie...
Jesteś taki przystojny.
Często chodzisz na randki?
Czy często? Krótka odpowiedź. Nie.
Nieco dłuższa odpowiedź,
w zeszłym roku zakończyłem związek i bardzo powoli wracam do gry.
Trzeba działać we własnym tempie, prawda?
Nie możesz się zmuszać, jeśli nie jesteś gotowy i zainteresowany.
O czym teraz myślisz?
Że jesteś też mądry.
Jesteś przystojny i mądry, niekoniecznie w tej kolejności.
Laska w szkole nazwała mnie białym śmieciem.
Popchnęłam ją na stojak rowerowy.
Białym śmieciem?
Powinniśmy częściej używać tego określenia.
Masz rację.
Przepraszam. Nudzimy cię?
Nie. Tata do mnie napisał.
I odpisujesz mu natychmiast? Nagroda dla syna roku.
Lubi być w kontakcie. A ja to lubię.
Zrobione.
-To bardzo słodkie. -Dziękuję.
-Wiesz, kogo widziałam i kto źle wygląda? -Kto?
-Shelly Leathers. -Nie. Gdzie?
-Szła dziewiątą na kolejny spektakl. -Oczywiście.
Tak, Upiór jej nie posłużył.
Ona nie ma pieniędzy.
Pożyczyła ode mnie kasę na aborcję.
Nigdy nie byłeś w Pines? Jakim cudem?
Po prostu nigdy nie byłem. Czy to nie tam wszyscy chodzą ćpać?
Ćpać? O Boże, nie.
To znaczy...
Jeśli szukasz narkotyków, pewnie.
Ale są teraz wszędzie.
Pewnie znalazłbyś je w muzeum, gdybyś dobrze poszukał.
Nie jestem taki pewien.
-W porządku? -Tak. To moja siostra.
Przepraszam. Ledwo cię słyszę.
Tak lepiej?
Często chodzisz na randki?
-Czemu pytasz? -Bez powodu. Wydajesz się towarzyski.
-Puszczalski? -Nie. Wcale nie.
Jesteś...
Umiesz rozmawiać z ludźmi. Lepiej niż ja.
Chyba jestem dość towarzyski. Staram się wychodzić do ludzi.
Chcesz iść gdzieś indziej? Może wyjdziemy?
Teraz możemy wyjść.
Świetnie.
Toby? Toby Dooley? Oto Ford z Interlochen.
-Cholera! Jak się masz? -Dobrze.
Niedawno się tu przeprowadziłem. Co u ciebie?
Ja też się tu niedawno przeprowadziłem.
Aż dziw, że zajęło mi to tyle czasu.
Co za przypadek.
...zwolnił na południowej,
bo na prawym pasie zepsuł się samochód.
-O Boże, przepraszam. Cześć. Jestem Toby. -Toby, to jest Ben.
Cześć. Byliście razem na obozie?
-Tak! -Tak!
To coś więcej niż obóz.
To było doświadczenie zmieniające życie młodego człowieka.
Zgadzam się. Braliśmy udział w produkcji Domu Bernardy Alby,
która pozwoliła mi zrozumieć lalkarstwo.
Teraz jak widzę kukiełkę,
myślę, czy podejść z tyłu, czy od góry.
Bo to marionetka.
Są też lalki Kabuki.
Jest tyle różnych rodzajów. Idę na spacer.
NATALIE - PIĄTEK, 24 MAJA - PRZYPOMNIJ MI WIADOMOŚĆ - ODRZUĆ - PRZYJMIJ
Zadzwoń, jak będziesz mógł.
A może jeśli naprawdę odsłuchasz wiadomości, to oddzwonisz.
Powinieneś.
-Gdzie się podziewałeś? -Przepraszam. Co się stało?
Zostawiliśmy ci wiadomości.
Przepraszam. Powiedz, co się stało.
Byliśmy na imprezie Deeny. Tata grillował burgery,
podał mi tacę, a potem po prostu upadł.
Co to było? Zawał serca, udar?
Jeszcze nie wiedzą.
Zrobili mu badania. Wciąż czekamy.
Jak to?
Przewrócił się i stracił przytomność.
Tak bez ostrzeżenia, po prostu upadł.
O Boże.
Devon i Michael zaczęli go reanimować, a ja wezwałam karetkę.
To było okropne.
Podłączyli mu te elektrody na werandzie.
Zabrali go karetką. Teraz jesteśmy w szpitalu.
-Powinienem wrócić do domu. -Nie wiem. Tak?
Podłączyli go do maszyny.
Może jutro, jak dowiemy się więcej?
-Nie chcę czekać tak długo. -To wracaj do domu.
Dobra, oddzwonię do ciebie, jak zarezerwuję bilet.
Kupię najwcześniejszy lot.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
-Musimy się spotkać. -Napisz.
Jeśli nie odpowiem, po prostu pisz dalej. Ben, miło było cię poznać.
Ciebie też.
-Tak. -Tak...
To szaleństwo, tak po prostu spotkać na ulicy kogoś,
kogo nie widziało się od lat.
To może się zdarzyć tylko w Nowym Jorku.
Kurwa! Cholera! Nie mam telefonu.
-Jak to możliwe? -Musiałam go zostawić na brunchu.
-Chodźmy po niego. -Nie. Zadzwoń.
No dobra.
Gubisz telefon chyba już piąty raz w tym miesiącu.
Czy to wołanie o pomoc?
Tak. Chcę zwrócić na siebie uwagę.
Ja ciebie też.
Co mogę zrobić?
Nic.
Ale dziękuję.
Chcesz o tym pogadać?
Mój tata miał atak serca albo... udar.
Jest w śpiączce. Nie wiadomo, co dalej.
Tak mi przykro.
Muszę znaleźć bilet na samolot.
Pomogę ci.
Spakuj się, a ja poszukam ci lotu.
Gdzie masz komputer?
Nieważne. Użyję telefonu.
Nawet nie wiem, skąd pochodzisz.
Na jakie lotnisko chcesz lecieć?
Sam się tym zajmę.
Nie powinieneś być teraz sam. Pozwól, że ci pomogę.
Nic mi nie jest. Dziękuję.
Nie musisz tak się trzymać.
Stało się coś strasznego. Pomogę ci.
Nie musisz. Ledwo się znamy.
Dobra.
Ale my właśnie...
Uprawialiśmy seks?
To prawda, ale to nie znaczy, że się znamy.
Masz rację. Przepraszam.
Szczerze, powinieneś już iść.
Dobrze. Tylko...
Nie byłabym zdziwiona...
Jeśli chcesz, to mam dziś bilety na przedstawienie.
Co się stało?
Mój tata jest w śpiączce.
Nie wiedzą, co dalej. Muszę jak najszybciej wrócić do domu.
Jasne.
Jak mogę pomóc?
A co z biletem na samolot?
Mogę to zorganizować. Daj mi komputer
i kartą kredytową, to zarezerwuję ci bilet.
Możesz się spakować. Chcesz wziąć prysznic?
Jesteś głodny? Bo mogę coś zamówić...
To miłe z twojej strony. Dziękuję.
Chodź tu.
Tak mi przykro.
Przepraszam, zrobiłem coś nie tak?
Nie. Wcale nie.
Ja tylko...
Wskoczę pod prysznic. To dobry pomysł.
Pokaż, gdzie masz komputer, to zarezerwuję ci bilet.
Robbie...
Sam się tym zajmę.
Świetnie się bawiliśmy, a potem stało się coś strasznego,
więc pozwól, że ci pomogę.
-Świetnie się dziś bawiłem. -Jasne.
I masz rację, stało się coś naprawdę strasznego,
więc najbardziej pomógłbyś mi, gdybyś już poszedł.
Proszę.
Ben Zastanawiałem się, jak
Robbie, chcę ci podziękować, że byłeś taki
Terrance i Hailey są w Milk and Hops ze znajomymi, idziemy?
Jakimi znajomymi?
Z takim przystojnym gejem, którego powinieneś poznać.
-Jezu! -Chodź, tylko jeden drink.
-Przywitamy się tylko. -Co może się stać?
Jeden drink.
Świetnie. Dwa drinki.
W porządku?
Tak, w porządku.
To idealny jesienny dzień.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska ć.