NOWOCZESNA MIŁOŚĆ
Mamo?
Chcę samego bajgla. Bez keczupu i bez masła.
-Bez keczupu i bez masła. Jasne. -Ja chcę stostowanego, żeby był gorący.
Jest stostowany, więc jest gorący.
Gdzie jest mleko?
-To mleko migdałowe. -Zapomniałaś kupić mleko.
Nie będę tego pić.
Nie powinnyście być już wegankami?
Jak skończymy 13 lat.
Nie chcecie wyprzedzić rówieśników?
Tata was dziś odbiera.
-To nie rób nam kanapek. -Czemu?
-W piątki tata robi fajitas. -Na lunch?
Zaraz po szkole.
-Kupuje je na wynos? -Sam je robi, od początku do końca.
Są najlepsze!
-Pewnie są pyszne. -Bardzo gorące!
-No. -Bardzo gorące.
Dobra, dość tego wzdychania.
Wiem, że to nie twoja działka.
Za niskie loty.
Za niskie loty?
O co chodzi z tym pluciem i duszeniem?
-Oni się kochają? -Gdzie ty się uchowałaś?
-Wszyscy to dziś robią. -Naprawdę?
To fakt naukowy czy informacja z wieśniackiej gazetki?
A czat jest wieśniacki?
-Stawiasz mi lunch. -Jasne!
Postawię ci fajny lunch.
-Myślisz, że to się sprzeda? -Niestety tak.
-Tak. -Tak.
-Naprawdę interesujący facet. -Tak?
W dodatku przystojny.
Choć wygląd pewnie nie ma dla ciebie znaczenia.
Moja obecna sytuacja w sumie mi odpowiada.
Jasne.
Moje małżeństwo... Cóż, skończyło się.
Bo wybrałaś chłopca, a potrzebowałaś mężczyzny.
To nie była wina Vana.
Miałam duże plany na małżeńskie życie,
oczekiwania prowadzące do rozczarowań.
-Oboje byliśmy winni. -Ale to się nie mogło udać.
Nie mówię nie, ale to musi być organiczne.
Nie będę się ogłaszać jak jakiś używany samochód.
Jesteś pełną życia, młodą kobietą. Powinnaś z kimś być!
Bo ty jesteś?
Jak wam się układa?
Mogłabym skręcić mu kark.
-I to nie w dobry sposób. -Nie ma takiego.
Zdziwiłabyś się.
Jesteś taką świętoszką.
Dobra, słuchajcie. Mamy chyba nie ma.
-Wygląda na to, że wcześnie wstała. -Albo późno się położyła.
-Tak. -Mam klucze.
-Wrócimy. -Czekaj, czy to...
Strasznie przepraszam.
Pisałem do ciebie. Boo potrzebuje ukulele.
Jest sobota rano.
Nie jesteście przyklejone do ekranów jak inne dzieci?
Mam konkurs talentów.
Przyjdziesz, prawda?
Jasne, nic mnie nie powstrzyma.
-Przepraszam. -Co to jest?
Termos. Tata zrobił pyszną zupę.
Która będzie gorąca.
-Co ty nagle taki ogarnięty? -To tylko zupa.
Różne warzywa, trochę bazylii...
Nie zupa, głupku. Zamieniłeś się w super tatę.
Kiedy jesteś zdany na siebie, robisz też to, co robiła ta druga osoba.
Ty zrobiłeś się lepszy, ja przeciwnie.
Miałem przestrzeń do rozwoju.
-Masz rację. -Tak.
-O której? -Po próbie?
-O 14.30 w Calder Hall, prawda? -Tak.
Dobra, idziemy.
-Pa. -Pa, mamo.
-Okej, pa. -Pa.
Nie podoba mi się ta rywalizacja, ale to było kiepskie.
To prawda.
Czas na Betty Cannon na ukulele.
Kiedy byłeś młody
I całkiem sam
Jak się z tym czułeś
Będąc całkiem sam?
Wymyślałam zabawy
By umilić sobie czas
Próbowałam wykorzystać
Ten czas jak najlepiej
Ale tylko miłość
Może złamać ci serce
A jeśli twój świat
Rozpadnie się na kawałki?
ROWSTOCK SZKOŁA PODSTAWOWA
-Nie mogę w to uwierzyć. -Świetnie.
Zjesz z nami kolację? Uczcimy tę wygraną.
Mówiłaś, że gotujesz coraz gorzej, więc...
Może zamówimy coś do domu?
Może zjemy ten chlebek bananowy, który upiekłaś?
-Nie. -Spleśniał.
-Tak, a banany nie były... -Chętnie.
-Jeśli masz plany, nie chciałam... -Nie, mogę... Mogę je zmienić.
O której?
-O siódmej? -Świetnie.
Dobra, dzieciaki, do zobaczenia.
Na razie.
-Pa. -Pa, tatusiu.
Przynieś ciasto.
A chlebek bananowy Flynn?
-Dawno spleśniał. -Wino.
Wino, chlebek bananowy Flynn.
Coś poszło nie tak przy pieczeniu.
Tak.
-Do zobaczenia. -Tak.
-Chodźcie. -Pa!
Idziemy!
Byłem niedojrzały.
Podobał mi się pomysł bycia dorosłym, ale...
Nie miałem żadnych narzędzi.
Dziwne gada się z facetem,
którego bagaż emocjonalny
wydaje mi się dziwnie znajomy.
A moje dzieci są świetne!
-Idealna randka! -Idealna.
Pamiętasz to mieszkanie w Bow?
Jak przetrwaliśmy tam zimę?
Spałaś w kombinezonie na narty.
Faktycznie!
W końcu zamieszkałem z kobietą,
a ta przed pójściem do łóżka wkładała więcej ubrań,
niż nosiła w ciągu dnia!
Co za katastrofa dla mojej młodej męskiej psychiki?
Miał zamki błyskawiczne.
Nigdy nie jeździłem na nartach.
Pamiętasz tę noc, co połamaliśmy krzesła
i spaliliśmy je...
Ty je połamałeś, a jak przyszli moi rodzice
nie mieli gdzie usiąść.
-Zły sygnał. -Romantyczny sygnał.
To nie było romantyczne. Tuńczyk z puszki.
Żadnej telewizji, telefonu.
Żadnych komputerów.
Co robiliśmy całymi dniami?
Całowaliśmy się.
Siedzieliśmy na kanapie godzinami i całowaliśmy się, żeby zabić czas.
Tak?
Musiało być fajnie.
Przecież pamiętasz. Nie pamiętasz?
Pamiętam tuńczyka.
Tak.
Idziemy do łóżka?
Dobrze. Jesteś pewna?
Nie.
Nadal masz ten kombinezon?
Drugie podejście, czułe i czujne
No dalej. Nie hałasuj.
Pa.
-Fajnie było. -Zgadzam się.
We wtorek mają kółko teatralne.
Dobrze, i co w związku z tym?
No to umówieni.
-Może podwieźć? -Myślałem, że zdążę do domu.
Zapomniałem, że w wieku 48 lat...
A coś ty taki wesoły z samego rana?
Właśnie spędziłem noc z kobietą moich marzeń.
-Świetnie. Gdzie ją poznałeś? -To trochę skomplikowane.
-Byliśmy małżeństwem. -Kurwa, nie wierzę.
Nie gadaj. Van?
W małżeństwie nam nie wychodzi, ale reszta nam pasuje.
Ale pokręcone! Jestem w szoku!
Na pewno. Uwięziona w swym ortodoksyjnym małżeństwie.
Nie chcę studzić twojego zapału,
ale idziesz drogą najmniejszego oporu.
Wracasz do starych nawyków.
Nie wyjdę za niego!
Bądź ostrożna, Elizabeth.
To tylko zabawa.
Żadnych oczekiwań.
Wyglądasz niesamowicie.
Wybacz, jadę prosto z pracy.
Mogę wprowadzić rower?
Zapraszam.
Okej. Dzięki.
Miałem kupić po drodze wino...
Nie wygłupiaj się.
Może powinnam jednak kupić to wino.
-Mam iść do sklepu? -Nie, to zbyt smutne.
-Okej. -I nie mamy czasu.
Po kółku teatralnym są zajęcia tańca irlandzkiego.
-Zyskalibyśmy czas. -Potrzebujemy tak długo?
W zeszłym tygodniu byłem na zajęciach z tantrycznej jogi.
Nauczyłem się kilku sztuczek.
-Zainteresowana? -Ja tylko...
Mogę być zainteresowana.
Byłem z tyłu sali, więc...
-No tak. -Ale z tego, co widziałem...
-Wycofujesz się. -Z tego, co widziałem...
Uważasz?
Więc, tak, ty...
Daj mi rękę. Musisz położyć ją tutaj...
-Sexy. -Wiem, to bardzo sexy.
A potem ta pod kołdrą.
-Uważasz? -Tego jeszcze nie widziałam.
Tutaj.
Skoncentrowana?
Dość standardowe ruchy.
Zaraz będą bardziej skomplikowane.
-Okej. -Gotowa? Okej.
To tylko zabawa, prawda?
Tak, oczywiście.
Ty tu rządzisz.
DWA MIESIĄCE PÓŹNIEJ.
Nie, muszę zadzwonić do waszej mamy.
U taty włącza się sekretarka,
a ja niedługo muszę wyjść.
Proszę zadzwonić jeszcze raz.
Mama mówiła, że ma po południu coś ważnego.
Jak już mówiłem pana koledze, nie mam paragonu.
To było 12 lat temu.
Tak.
Tak, dokładnie.
Właściwie to nie pamiętam.
To było...
To było... Nazwisko? Nazywam się Cannon.
Ivan Cannon. Tak.
Muszę sprawdzić dokładny rozmiar pierścionka.
Tak, poczekam. Dziękuję.
-Nieźle! -Dzięki.
Więc jak ta pani zamówi baklawę,
przyniosę jedną, a na drugim talerzu pierścionek?
Albo dwie baklawy.
-Bez pierścionka? -Z pierścionkiem.
A jeśli zamówi coś innego?
Proszę położyć go obok tego, co zamówi.
-Czaję. -Okej.
I życzyć mi powodzenia.
Powodzenia.
Co?
Dowiedziałam się dzisiaj.
Czemu mi nie powiedziałaś?
Ja tylko... Dopiero...
Dopiero się dowiedziałam i...
Mam raka piersi. Jest dość zaawansowany.
-Czemu mi nie mówiłaś? -To nie twój problem.
Powiedziałaś dziewczynkom?
Nikomu jeszcze nie powiedziałam.
Wprowadzę się z powrotem.
Wprowadzę się do was.
Pobierzemy się jeszcze raz.
Po prostu...
Kurwa, po co miałabym brać ślub?
Nie wiem. Ja tylko...
Te ostatnie miesiące były wspaniałe.
To tylko diagnoza. To nie jest koniec twojego życia.
Chcę być z tobą.
Liz, ja...
Chcę być z tobą i...
Nie mogę się tym teraz zajmować.
-My... -O nie.
Smacznego.
Nie, proszę, ja tylko...
Daj mi trochę przestrzeni.
Jedna nowa wiadomość z 22.15.
Hej, Liz. Przepraszam. Mam gówniane wyczucie czasu.
Będę cię wspierał we wszystkim...
Dlaczego to się dzieje teraz?
Nie da się zaplanować swojego życia.
To nie szachy, prawda?
Nie zaplanujesz 20 ruchów do przodu.
Dzieją się rzeczy, których nie możesz...
Nie możesz przewidzieć.
Czasami to dobre rzeczy.
Zakochujesz się,
masz dwie piękne córeczki.
-Tak. -Tak.
-A czasami okropne rzeczy. -Tak.
-Jak pobyt tutaj. -Tak.
-Czy to zaproszenie do przytulaska? -Tak.
Bardzo chętnie. Dziękuję.
Od razu mi lepiej.
-Tak. -Mnie też.
To dobrze.
Tak bardzo cię kocham.
O, to mi się podoba.
"Kochana mamo, wracaj do zdrowia."
-Drzwi. -Mama jest tutaj, chodźmy!
Tak, szybko.
Rozumiem,
ale wstęp jest tylko dla najbliższych krewnych.
Mam tu wpisaną panią Lily De Courcy.
To niedorzeczne. Jestem ich ojcem, na litość boską.
Niestety nic nie mogę zrobić.
Muszę przestrzegać deklaracji pacjenta.
Pani De Courcy właśnie tam jest. Mam ją poprosić, żeby wyszła?
-Może ona zaprowadzi dzieci. -W porządku, Bet.
Dobrze, proszę to zrobić. Dziękuję.
Hej, dziewczyny.
-Mama ma się bardzo dobrze. -To dla mamy.
Zabiorę was tam za chwilę.
Przepraszam.
Są naprawdę zadowoleni. Operacja poszła świetnie.
Podobno wycięli wszystko.
-Są naprawdę zadowoleni. -Okej.
A Liz ma się świetnie.
-Dziękuję. To wspaniale. -Tak.
-We wtorek zaczyna radioterapię. -Okej.
Dali mi harmonogram, prześlę ci go.
-Jasne. -Okej.
Dziewczyny, idźcie z Lily. Poczekam na was tutaj.
-Okej. -Dziękuję.
Cichutko jak myszki, dobrze?
To taka sala pooperacyjna, to nie jest pokój mamy.
Nieodczytana wiadomość z 22.15.
Hej, Liz. Przepraszam. Mam gówniane wyczucie czasu.
Będę cię we wszystkim wspierał.
Prawda jest taka, że cię kocham.
Jestem wolny w sobotnie wieczory,
bo przestałem chodzić na randki.
Czułem się głupio naprzeciwko kobiety, która nie była tobą.
To nie ma nic wspólnego z dziewczynkami, małżeństwem ani diagnozą.
Chcę z tobą być.
Chcę, żebyś to wiedziała.
Wciąż jestem w knajpie.
Myślałem, że może wrócisz.
Tylko tego tak naprawdę chcę.
Nie chciałaś komplikować sytuacji,
ale tak się po prostu nie da.
Nie kontroluję tego, co do ciebie czuję.
I nigdy nie przestałam cię kochać.
Podniecam się jak nastolatek za każdym razem, kiedy do mnie piszesz.
Nie wiem, co mi pozostaje. Chyba tylko mówić Ci to,
bo to się nigdy nie zmieni.
Moje uczucie do ciebie się nie zmieni.
Zawsze cię kochałem,
zawsze będę cię kochał. Koniec, kropka, jak mówią dzieci.
Chcesz coś? Możemy się zatrzymać.
-Mogę wyjść. -Chcę wrócić do domu.
-Na pewno? -Dzięki.
Okej. Dzięki.
Zrobiłaś tak dużo. Idź do domu. Nic mi nie będzie.
Nie świruj. Nie chcę o tym słyszeć.
Raz...
Niespodzianka!
Mój nawet nie upadł!
To prawdziwa niespodzianka!
Ale cudnie!
-Niespodzianka od wszystkich. -Idźcie się przywitać.
-Brakowało wam mojego gotowania? -Wszystkiego nam brakowało.
-Ja też się za wami stęskniłam! -Tak.
-Siadaj. -Hej.
-Dziękuję. -Usiądź, mamo.
-Hej. -Zostaniesz na trochę?
-Tak. -Chciałam...
Jest pani wolna.
Zadzwonię jutro.
-Dzięki. Do zobaczenia. -Na razie. Dziewczyny...
-Pa. -Pa!
-Zdejmę płaszcz. -Zamknę drzwi.
-Chcę wziąć twój płaszcz. -Tak?
-Ścigamy się? -Tak.
Tak? Trzy, dwa, jeden, start!
Trzy, dwa, jeden, start!
Krokodyle i rekiny. Okej.
Boo jest szybka.
Dajesz!
-Co powiedziałeś? -Że jeśli obie to zrobią...
O Boże!
bez dotykania ziemi, pójdziemy na lunch do Alfreda.
Co za mięczak. Myślałam, że je hartujesz.
Straszny z ciebie żółw.
-Ja byłabym już tu. -Nie!
Hartować je? A znasz nasze córki?
Obie z łatwością by nas pokonały.
Skończyłam!
Dobra, teraz ci pokażę...
Flynn.
-Widziałaś te klejnoty? -Wspaniałe!
Ile to kosztuje?
-Z kryształami? -Wybrałyście...
Jakieś pytania?
O Boże, ten jest jak kryształ...
To łapacz snów.
Kryształowy układ słoneczny?
-Za mały. -Tam jest serce!
-Dzięki. -Możemy go kupić?
Macie kieszonkowe...
Okej.
-Tylko jeden. -Okej.
-Położę to na łóżku. -Okej.
Przyjdę za pięć minut, kochanie.
Mogę to zrobić sama.
Nie.
W porządku.
Jeśli ci to nie przeszkadza.
-Nie, skąd. -Okej.
Nic do ukrycia.
Dosłownie.
W porządku.
Tak jest okej?
Okej.
Przykleiło się.
-Okej. -To już zrobione.
Okej.
-Weź... Tak, okej. -Przyklej go... W porządku.
-Żeby nie dotykał tutaj. -Okej.
Opatrunek zmieniony...
...to największy krokodyl, jakiego kiedykolwiek widziała.
-Czy to... -Paszcza krokodyla była wielka!
Jesteś pewien, że to krokodyl? To aligator.
Tak jak ten?
To na pewno krokodyl? A nie aligator?
Krokodyl spojrzał na nią... Hej.
Mógłbyś zostać?
Oczywiście. Okej.
Okej.
Paszcza krokodyla miała... Zgadnijcie, ile miał w niej zębów.
-Sto, tysiąc! -Pięćdziesiąt.
Tysiąc zębów.
Van jest świetny, z dziewczynkami, ze mną.
Cierpliwy, niezawodny.
Kompetentny.
Robi, co trzeba. I nie narzeka.
Kochasz go?
Nie wiem, co czuję.
Chyba nigdy nie przestałam go kochać.
To nie znaczy, że mamy razem mieszkać.
Jestem chora.
Czuję się niepewnie.
Kiedy wizyta u doktor Wyman?
Jutro.
Nie sądzisz, że będzie miała dobrą wiadomość?
Jeszcze go nie pokonaliśmy,
ale musimy myśleć pozytywnie.
Mam pewną propozycję.
Chcę, żebyś wzięła udział w badaniu klinicznym,
które prowadzi tu doktor Kang,
polegającym na immunoterapii.
Okej.
To nowe badanie, więc nie mogę dostarczyć ci wielu danych,
ale początkowe wskazania są bardzo obiecujące.
-Musiałabym zostać przyjęta? -Tylko na kilka dni.
Jeśli będziesz je tolerować, możesz kontynuować w domu.
Proszę mnie zapisać.
Świetnie.
To dobra decyzja.
Zajmę się dokumentami.
Może pani otworzyć formularz z przyjęcia?
Chciałabym zmienić najbliższego krewnego.
Co? Skreślasz mnie?
Tak.
Włoska palona, taty ulubiona.
Zobaczmy.
Pyszna.
Mówiłam ci.
Trochę pomidorowa?
Nie wypłukałaś go? Ty głupolu!
Idźcie kupić coś w automacie z przekąskami.
-Potem po was przyjdę. Okej? -Okej.
Ile razy jedna z nich to zrobiła, a ja nawet nie zauważyłam?
Nie mogę znieść myśli, że mogłyby dorastać beze mnie.
Pokonasz to.
To znaczy, proszę.
-Musisz. Już mają mnie dosyć. -Nie mają cię dosyć.
Nie mogą się tobą nacieszyć.
Jesteś naprawdę wspaniały.
Skoro o tym mowa...
Nie martw się, to nie oświadczyny... To było...
Otwórz.
Widziałem, że oglądałaś ten pierścionek na rynku.
Kamień księżycowy.
Ale jest za mały.
Dałeś do przeróbki?
Tak.
Jak ty mnie wkurzasz!
-Co? Doprowadzam cię do szału? -Tak.
Przepraszam. To znaczy, nie przepraszam.
Zgodziłabym się.
Naprawdę?
Jesteś pewna, że to nie po lekach?
Jeszcze mi ich nie podali.
Ale dobrze wiedzieć.
Wiesz, na przyszłość.
-Tak, będzie więcej oświadczyn. -Okej.
-Tak. -Więc ostrzegam.
Pewnie...
Założę się, że to wiesz,
ale kamień księżycowy słynie z właściwości leczniczych.
Więc za uzdrowienie.
We wszystkich formach.
Tak.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska zniczych.