[டைட்டில் இசை]
[டைட்டில் இசை முடிகிறது]
-[பறவைகள் கீச்சிடுகின்றன] -[காலடி சத்தம்]
[மெல்லிய இசை]
[ஆட்டோ ஸ்டார்ட் ஆகும் சத்தம்]
[மெல்லிசை தொடர்கிறது]
[ஆண் ஆங்கிலத்தில்] எல்லாரும் அண்ணா யூனிவர்சிட்டிக்கு கைதட்டுங்க.
-[காலடி சத்தம்] -[பின்னணி அறிவிப்பு]
[மெல்லிசை தொடர்கிறது]
[எஸ்கலேட்டர் சத்தம்]
[காலடி சத்தம்]
[மெட்ரோ ரயில் சத்தம்]
-[கதவு மூடும் எச்சரிக்கை ஒலி] -[காலடி சத்தம்]
-[அமரும் சத்தம்] -[பேக் வைக்கும் சத்தம்]
[ஷூ லேஸ் கட்டும் சத்தம்]
[ஃபோன் ரிங்டோன் ஒலிக்கிறது]
ஹான்.
ரோஹிணியெல்லாம் யாரும் இல்லைங்க.
என்னங்க பண்றீங்க?
ஃபோன் வந்துச்சு பேசுனேன்.
அது என் ஃபோனுங்க.
-[பின்னணியில் ரயில் அறிவிப்பு ஒலி] -[ஃபோன் கீழே வைக்கும் சத்தம்]
சாரி!
-[பின்னணியில் ரயில் அறிவிப்பு ஒலி] -என் போனும் அதே மாடல், அதே ரிங்டோன்.
[மெட்ரோ அறிவிப்பு பெண் குரல்] …இடதுபுறம் உள்ள கதவுகள் திறக்கும்.
[ஃபோன் ரிங்டோன் ஒலிக்கிறது]
நா சொன்னேனேங்க.
[ஃபோன் ரிங்டோன் ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கிறது]
ஹலோ!
ஹான்.
வந்துட்ருக்கேன்.
[ஃபோன் ரிங்டோன் ஒலிக்கிறது]
[ரவி] ஹான்… சரி.
இல்ல. நான்தான்.
ஒரு சின்ன ஃகண்பியூஷன்.
மெட்ரோல இருக்கேன்.
அப்ப அவரு சொன்னது தான் பண்ணிருக்கன்னு நினைக்குறேன்.
[சிரிக்கும் சத்தம்]
-[மெட்ரோ ரயில் சத்தம்] -[வாகனங்கள் சத்தம்]
[ஃபோன் ரிங்டோன் ஒலிக்கிறது]
[மெட்ரோ அறிவிப்பு பெண் குரல்] மகளிருக்காக ஒதுக்கப்பட்ட வண்டியில்
ஆண் பயணிகள் பயணம் செய்ய அனுமதி இல்லை.
[ரயில் நிற்கும் சத்தம்]
["என் இனிய பொன்நிலாவே" பாடல் ஒலிக்கிறது]
["என் இனிய பொன்நிலாவே" பாடல் தொடர்கிறது]
♪ என் இனிய பொன் நிலாவே ♪
♪ பொன்நிலவில் என் கனாவே ♪
♪ நினைவிலே புது சுகம்… த ர ர ரா த தா… ♪
♪ தொடருதே தினம் தினம்…த ர ர ரா த தா… ♪
♪ என் இனிய பொன் நிலாவே ♪
♪ பொன்நிலவில் என் கனாவே ♪
[மெட்ரோ ரயில் சத்தம்]
[ரேவதி] ஜப்பான்ல புல்லட் டிரைன் இருக்கு தெரியுமா?
அது டிராக்லயே ஓடாது.
டிரைன்ல ஒரு மேக்னெட். டிராக்ல ஒரு மேக்னெட்.
[சிறுவன்] அன்னைக்கு கூட நாம டிவில பாத்தோம் தான?
கரெக்ட்.
-ஹேய் ஐஷு, ஃபோன் வருதுல, அப்பாக்கிட்ட கொடு -[ஃபோன் ரிங்டோன் ஒலிக்கிறது]
-[தெளிவற்ற உரையாடல்] -அப்பா, ஃபோன்.
வாடா.
[மெட்ரோ அறிவிப்பு ஆங்கிலத்தில்] கதவுகள் வலதுபுறம் திறக்கும்.
அம்மா, உங்களால இந்த கதவ தொறக்க முடியுமா?
[ரேவதி] நாமலாம் தொறக்க முடியாது! இன்ஜின் டிரைவர்தான் தொறப்பாரு.
-[சிறுவன்] ஏன் அப்டி? -[ரேவதி] அதான் சேஃப்.
[ரேவதி] ஒடுறப்போ கதவ தொறந்துட்டா.
-இப்படி பிடி. இப்படி திருப்பி பிடி. -[ரேவதி] யாராவது விழுந்துடுவாங்கல்ல.
-அப்போதான் எல்லாரும் வருவாங்க. -ஓகே, அம்மா… ச்சீஸ்.
-[போட்டோ எடுக்கும் கிளிக் சத்தம்] -["என் இனிய பொன்நிலாவே" பாடல் தொடர்கிறது]
♪ பன்னீரைத் தூவும் மழை ♪
♪ ஜில்லென்ற காற்றின் அலை ♪
♪ சேர்ந்தாடும் இன்னேரமே ♪
♪ என் நெஞ்சில் என்னென்னவோ எண்ணங்கள் ஆடும் நிலை ♪
♪ என் ஆசை உன்னோரமே ♪
♪ வெண்நீல வானில் அதில் என்னென்ன மேகம் ♪
♪ ஊர்கோலம் போகும் ♪
♪ அதன் உள்ளாடும் தாகம் ♪
♪ புரியாதோ என் எண்ணமே அன்பே ♪
♪ என் இனிய பொன் நிலாவே ♪
♪ பொன்நிலவில் என் கனாவே ♪
♪ நினைவிலே புது சுகம்… த ர ர ரா த தா… ♪
♪ தொடருதே தினம் தினம்… த ர ர ரா த தா… ♪
♪ என் இனிய பொன் நிலாவே ♪
♪ பொன்நிலவில் என் கனாவே ♪
[பாடலின் இசை ஒலிக்கிறது]
♪ பொன்மாலை நேரங்களே ♪
♪ என் இன்ப ராகங்களே ♪
♪ பூவான கோலங்களே… லா லால லா… ♪
♪ தென் காற்றின் இன்பங்களே ♪
♪ தேனாடும் ரோஜாக்களே ♪
♪ என்னென்ன ஜாலங்களே… லா லால லா… ♪
♪ கண்ணோடு தோன்றும். சிறு கண்ணீரில் ஆடும் ♪
♪ கைசேரும் காலம் அதை என் நெஞ்சம் தேடும் ♪
♪ இது தானே என் ஆசைகள் அன்பே ♪
♪ என் இனிய பொன் நிலாவே ♪
♪ பொன்நிலவில் என் கனாவே ♪
♪ நினைவிலே புது சுகம்… த ர ர ரா த தா… ♪
♪ தொடருதே தினம் தினம்… த ர ர ரா த தா… ♪
♪ என் இனிய பொன் நிலாவே ♪
♪ பொன்நிலவில் என் கனாவே ♪
[பாடல் முடிகிறது]
[பெருமூச்சு விடுகிறான்]
அந்த தம்ம விட்டுடலாமே!
தேங்க்ஸ்.
[மூச்சை இழுக்கிறான்]
[காற்றில் ஆடும் கம்பியின் சத்தம்]
-மேட்ச் பாக்ஸ் இல்ல? [மெல்லிய சிரிப்பு] -யே… [கைத்தட்டும் சத்தம்]
-[மெல்லிய சிரிப்பு] -[கம்பி சத்தம்]
-[மெல்லிய சிரிப்பு] -[பறவைகள் கீச்சிடும் சத்தம்]
[பின்னணியில் நடக்கும் கோவில் பிராத்தனை சத்தம்]
நா ரேவதிக்கிட்ட சொல்லிடலாம்னு இருக்கேன்.
[கோவில் பிராத்தனை சத்தம்]
இந்த விஷயமா நீங்க என்ன பண்ணாலும் சரியாதான் இருக்கும்னு தோணுது.
தப்பா இருந்துச்சுன்னா சொல்றேன்.
என்ன நடந்தாலும்… உங்க கூட நான் இருப்பேன்.
நீங்க எதுவுமே தனியா ஃபேஸ் பண்ண வேணாம்.
[கோவில் பிராத்தனை சத்தம்]
ஹ்ம்ம்.
[ஆழமாக மூச்சிழுக்கிறான்]
[மெல்லிய இசை]
[மெட்ரோ ரயில் சத்தம்]
[ஆட்டோ சத்தம்]
[மெல்லிய இசை தொடர்கிறது]
[பல்வேறு வாகனங்களின் சத்தம்]
[தண்ணீர் சத்தம்]
[ரேவதி] வாட்டர் ப்ரூஃப் தானே இது?
[தண்ணீர் நிற்கும் சத்தம்]
தண்ணி பட்டா ஒட்டமாட்டேங்குது!
வாட்டர் ப்ரூஃப்னுதான் கேட்டேன்.
[ரவி] என்ன கொடுத்தான்னு தெரிலயே.
எத்தன மணிக்குன்னு சொன்னீங்க?
நீ சொன்ன டைம் தான்.
ஏழு மணி.
[பூச்சிகள் கீச்சிடுகின்றன]
[காலிங்பெல் அடிக்கிறது]
[இருக்கையிலிருந்து எழுந்திருக்கும் சத்தம்]
[காலடி சத்தம்]
[கதவு திறக்கும் சத்தம்]
[மெல்லிய இசை]
வாங்க
[காலடி சத்தம்]
உட்காருங்க.
[கதவு மூடும் சத்தம்]
[நாற்காலியில் அமரும் சத்தம்]
[ஐஷு கிசுகிசுக்கிறாள்] யாருணா அது?
ஹம். தெரில.
[காற்றுக்கிண்கிணியின் ஓசை]
கொஞ்சம் வாங்க.
[காலடி சத்தம்]
-[மெலிதாய் சிரிக்கும் சத்தம்] -இது பாலா. இது ஐஷு.
நா ரோஹிணி.
-ஹாய். -ஹாய்.
-[பாலா சிரிக்கும் சத்தம்] -ஹ்ம்ம்.
-[பூச்சிகள் கீச்சிடுகின்றன] -[பாக்ஸின் சத்தம்]
ம். போ.
[காலடி சத்தம்]
-[பாக்ஸின் சத்தம்] -ஹ்ம்ம்.
-தேங்க்ஸ். -ஓகே.
-ஹ்ம்ம். -[ஓடும் சத்தம்]
[மெல்லிய இசை]
[பாலா] கிஃப்ட் இப்போ ஓபன் பண்ண கூடாது.
அவங்க போனதுக்கப்பறம் ஓபன் பண்லாம்.
-[ஐஷு] ஏன்னா? -[பாலா] அது. அப்படிதான்.
[ஐஷு] சரி…
[மெல்லிய இசை முடிகிறது]
[மூச்சை இழுத்துவிடுகிறான்]
[பூச்சிகள் ரீங்கரிக்கின்றன]
[ரேவதி] உங்கள எங்கயோ பாத்த மாதிரி இருக்கு.
இல்ல. சும்மா சொல்லணும்னு சொல்லல.
[காற்றுக்கிண்கிணியின் ஓசை]
ஹன்… நிஜமாவே எங்கயோ பாத்த மாதிரி இருக்கு.
[பூச்சிகள் கீச்சிடுகின்றன]
ஹான்! நீங்க ஸ்கூல் காலேஜ்லாம் நார்த்ன்னு சொன்னாரு.
அப்பா சர்வீஸ்ல இருந்ததுனால, மேக்ஸிமம் நார்த்து தான்.
இங்க ஒரு 2 இயர்ஸ் ஆவடில இருந்தோம்.
[ஆங்கிலத்தில்] எட்டாவது ஒன்பதாவது அப்போ.
ஓ்… அப்போ பாத்துருக்க வாய்ப்பு இல்ல.
[மெலிதாய் சிரிக்கிறார்]
[ரேவதி] எங்கப்பா ரயில்வே போலீஸ்.
திருவாரூர் சொந்த ஊரு.
அங்கதான் ஸ்கூல் எல்லாம்.
ஆனா, காலேஜ் மட்டும் திருச்சில படிச்சேன்.
வாராவாரம் வீட்டுக்கு போயிடுவேன்.
மேரேஜ்க்கு அப்றம் தான் சென்னை.
[காற்றுக்கிண்கிணியின் ஓசை]
[லிப்ட்டின் சத்தம்]
-காபி எடுத்துட்டு வந்துடுறேன். -ஹ்ம்ம்.
[லிப்ட்டின் சத்தம்]
[ரேவதி] எவ்ளோ சுகர்?
-ஒரு ஸ்பூன். -[பிரிட்ஜ் மூடும் சத்தம்]
[மெல்லிய இசை]
[பாத்திரத்தின் சத்தம்]
[மெல்லிய இசை தொடர்கிறது]
-[மெல்லிசை முடிகிறது] -[லிப்ட்டின் சத்தம்]
[காலிங்பெல் அடிக்கிறது]
[கதவு திறக்கும் சத்தம்]
அப்பா!
என்னடா. வீட்ல இருக்க இவ்ளோ சீக்கிரமா?
ம்.
-[காலடி சத்தம்] -[காற்றுக்கிண்கிணியின் ஓசை]
[ரேவதி] அப்பா கீழ வந்ததுமே ஃபோன் பண்ண சொன்னனே.
-[கதவு மூடும் சத்தம்] -எதுக்கு மேல வந்துக்கிட்டு?
சிரமம்தானே!
லிப்ட்ல வரதுல என்னம்மா… சிரமம்…
ஹ்ம்… தூங்கி முழிச்ச உடனே வந்துட்டேன்.
இங்கயே டீ சாப்பிடலாமேன்னு!
இதோப்பா.
-டேய், நல்லாருக்குடா படம். -[பாலா, ஐஷு சேர்ந்து] ஹாய் தாத்தா.
[சுந்தரேசன்] ஹஹஹேய்்…
[சுந்தரேசன்] நேரம் ஆச்சு. சீக்கிரம் கெளம்புங்க.
-ஹ்ம் -ஆமா
-[பாத்திரத்தின் சத்தம்] -அப்புறம் கொசு கடிக்கும்.
கையில, அந்த கொசு பேஸ்ட் தடவிக்குங்க.
தாத்தாக்கும் கொஞ்சம் கொண்டாங்க. என்ன?
-[பாலா] ஓகே தாத்தா. -அங்.
[பாத்திரத்தின் சத்தம்]
என்னடா?
உடம்பு சரியில்லயா?
ஒரு மாதிரி இருக்க!
[சுந்தரேசன்] லீவ் போட்டுருக்கியா?
-இல்லப்பா. -[சுந்தரேசன்] அங்.
அம்மா!
அந்த சாயால கொஞ்சம் இஞ்சி போடும்மா!
-ஹ்ம்ம் -[பாத்திரத்தின் சத்தம்]
[டிவியில் இசை]
[டிவியில்] ஹம் சரி. டேய், ஜிஞ்சு இங்க இடமே இல்லடா!
பயமா இருக்குடா!
[டிவியில்] டக்குனு வித்தைய காட்டுடா!
இஸ்த்தலக்கடி லாலா சுந்தரி. கோலா கொப்பற கொய்யா.
[டிவியில் நகைச்சுவை இசை]
-[சுந்தரேசன் சிரிக்கிறார்] -[டிவியில்] ம்மே… துரோகி.
[ஆங்கிலத்தில்] குறும்புக்காரன்!
[டிவியில்] ம்மே… ஏமாளிங்கள ஏமாத்தறவன் தாண்டா இந்த ஜிஞ்சு.
[டிவியில் நகைச்சுவை இசை]
ஹேங்…
[டிவி ஒலி நிற்கிறது]
[பாத்திரத்தின் சத்தம்]
[தமிழில்] ஹ்ம்… நா சுந்தரேசன்.
[மெல்லிய சிரிப்பு]
-[ஐஷு] அண்ணா நா இந்த ஃபிராக் போட்டுகிட்டா. -[பாலா] ம். நல்லாருக்கே.
இவங்க கல்யாணத்துக்கு வந்துருக்கீங்க தானே?
[பாத்திரத்தின் சத்தம்]
ஹன்.
ரேவதி ஃப்ரெண்டு.
[சுந்தரேசன்] அப்போ!
ரவி ஃப்ரெண்டு.
சரி. சரி. ஆங்!
[காற்றுக்கிண்கிணியின் ஓசை]
[டம்ளர் சத்தம்]
[சுந்தரேசன்] ம்.
-நம்ம இவ அவ-- -அப்பா!
ஹான்.
-ஆ… அவங்க ரோஹினி! -ஓ!
அவங்களதான் ரவி கல்யாணம் பண்ணிக்க போறாரு.
[ரேவதி] நாங்க டிவோர்ஸ் பண்ணலான்னு இருக்கோம்.
[காற்றுக்கிண்கிணியின் ஓசை]
அத பத்தி பேசதான் அவங்க வந்துருக்காங்க.
ஹான்.
என்னம்மா?
டேய்.
[சுந்தரேசன்] என்னடா… நீங்கலாம் சேர்ந்து இந்த இது பண்ணலான்னு பாக்குறீங்களா?
[சுந்தரேசன்] ஆங். யாரு இவ?
-[ரவி] அப்பா. -சும்மா இருடா!
அப்றம் எல்லாம் தெளிவா சொல்றேன். குழந்தைங்க இருக்காங்க.
அதான்டா. குழந்தைங்க இருக்கே.
[சுந்தரேசன்] பேசறான்.
-யாரும்மா நீ? -[ரவி உச் கொட்டுகிறான்]
இவங்க பாட்டுக்கு என்னனமோ பேசிட்டு இருக்காங்க.
-[ரவி] அப்பா! -[சுந்தரேசன்] வாயை மூட்றா.
பதில் பேசும்மா.
நீ பாட்டுக்கு நடு வீட்டு ஹால்ல வந்து உக்காந்திருக்க.
யார் நீ? ஹ.
[சுந்தரேசன்] கேக்குறேன்ல.
[ரேவதி] ரோஹினி.
ஒரு நிமிஷம்.
[ரேவதி] ப்ளீஸ்!
[பாலா ஹம் செய்தபடி ஓடி வரும் சத்தம்]
பசங்க முன்னாடி வேண்டாம்பா.
அவங்கள கொஞ்சம் கூட்டிட்டு போங்க.
அதுக்குத்தான் உங்கள வர சொன்னேன்.
எல்லாம் அப்பறமா உக்காந்து பேசலாம்.
ம்ம்ம்…
வாங்க தாத்தா போலாம்.
பாய்…
[மெல்லிய இசை]
நடக்கட்டும்.
இனி என்னன்ன நடக்கணுமோ…
-அதெல்லாம் நடக்கட்டும். -[ஐஷு] தாத்தா போலாமா?
-நீ போ. -ம்.
[மெல்லிய இசை]
[காலடி சத்தம்]
தாத்தா இந்தாங்க கொசு பேஸ்ட்.
[மெல்லிய இசை தொடர்கிறது]
ஹ்ம்.
[மெல்லிய இசை முடிகிறது]
[ரேவதி] பசங்க இருந்தா…
ஃப்ரீயா பேசமுடியாதுன்னு தான் வெளில கூட்டு போக அப்பாவ வர சொன்னேன்.
மேல வருவாங்கன்னு நினைக்கல.
[லிப்ட்டின் சத்தம்]
வந்தவர்கிட்ட இப்படி டக்குனு எல்லாமே பேசிட்டேன்னு.
தப்பா நினைக்காதீங்க, ரோஹினி.
சமாளிக்குறதுக்காக இப்போ ஒண்ணு சொல்லிட்டு…
அப்றம் இன்னோன்னு சொல்றது நல்லதா தெரியல.
[லிப்ட்டின் சத்தம்]
உங்க சங்கடம் எனக்கு புரியுது.
ஆனா… இதெல்லாம் இருக்கும்தானே.
நீங்க பெருசா எடுத்துக்காதீங்க.
நீங்க இருங்க. நாம பேசுவோம்.
ஹ்ம்ம்.
[பெருமூச்சு விடுகிறாள்]
[ரவி எழுந்திருக்கும் சத்தம்]
[காற்றுக்கிண்கிணியின் ஓசை]
-[துணி நகர்த்தும் சத்தம்] -[துணி கம்பியின் சத்தம்]
[டம்ளர் மற்றும் சிகரெட் டப்பாவின் சத்தம்]
[பற்ற வைக்கும் சத்தம்]
[பேப்பர் திருப்பும் சத்தம்]
பசங்க வரைஞ்சது.
தேன்துளில வந்துருக்கு.
[ரோஹினி] நைஸ்.
அழகா இருக்கு.
[பேப்பர் சத்தம்]
உங்களுக்கு ஏதாவது பேசணும்னா…
தயங்க வேண்டாம்.
சேச்சே… தயக்கம்லாம் ஒண்ணும் இல்ல.
[ரேவதி] கிட்டதட்ட உங்கள பத்தி எல்லாமே ரவி கிட்ட கேட்டுக்கிட்டேன்.
ஆனா நேர்ல பாத்து பேசாம ஒருத்தர பத்தி புரியாதுல.
அதுனால பாக்கணும்னு சொன்னேன்.
சும்மா. பெருசா ஒண்ணும் இல்ல.
[பூச்சிகள் கீச்சிடுகின்றன]
சாப்பிட்லாமா?
இப்பதான் வந்தீங்கன்னு பாத்தேன்.
எல்லாம் ரெடியாதான் இருக்கு.
-தோ எடுத்துட்டு வரேன் -இல்ல இல்ல.
அவசரம் இல்ல. கொஞ்சம் நேரம் கழிச்சு கூட சாப்பிடலாம்.
இல்ல்… நீங்க கொஞ்சம் ஏர்லியா டின்னர் சாப்பிடுவீங்கன்னு சொன்னாரு.
எடுத்துட்டு வரேன்.
[காற்றுக்கிண்கிணியின் ஓசை]
[பாத்திரங்களின் சத்தம்]
[ரேவதி] பிஷ் மட்டும் சாப்பிடும்போது பொரிச்சுக்கலாம்னு மசாலா தடவி வச்சுருந்தேன்.
[பிரிட்ஜ் மூடும் சத்தம்]
-[ஆங்கிலத்தில்] ரெண்டு நிமிஷம். -ஹ்ம்ம்.
-[பூச்சிகள் கீச்சிடுகின்றன] -[ரேவதி இருமுகிறாள்]
[ரேவதி கனைக்கிறாள்]
[மூக்குறிஞ்சுகிறாள்]
[ரோஹினி] ரெடி ஆனத நா எடுத்துட்டு போட்டா?
[தமிழில்] நீங்க போங்க. நா பாத்துக்குறேன்.
ரெண்டே நிமிஷம்.
இல்ல அவசரம் ஒண்ணும் இல்ல. நீங்க பொறுமையா பண்லாம்.
இல்ல இந்த கிச்சன் கொஞ்சம் நா அப்டி இப்டிதான் வச்சுருப்பேன்.
நீங்க வெளிலயே இருங்களேன். இதோ வந்துட்றேன்.
அதுல என்ன இருக்கு… நா ஹெல்ப் பண்றேனே.
[ரேவதி] எதுக்கு எண்ணை பிசுக்குல நின்னுகிட்டு. நீங்க போங்க ரோஹினி.
-இல்ல நா… -[ரேவதி] சின்ன இடம்.
நம்ம ரெண்டு பேர் இருக்குறது சிரமம்.
அதுக்காக தான் சொல்றேன். தப்பா எடுத்துக்காதீங்க.
ம்.
[ரேவதி கனைக்கிறாள்]
-[பின்னணியில் திருமண மேளச்சத்தம் கேட்கிறது] -[எண்ணையில் பொரியும் சத்தம்]
-[பின்னணியில் திருமண மேளச்சத்தம் கேட்கிறது] -[பற்ற வைக்கும் சத்தம்]
-[பின்னணியில் திருமண மேளச்சத்தம் கேட்கிறது] -[குச்சி அணையும் சத்தம்]
[பின்னணியில் திருமண மேளச்சத்தம் கேட்கிறது]
கிச்சன்க்குள்ள நானும் குழந்தைகளும் போனா கூட இப்டிதான்.
மூஞ்சு காட்டுவா!
சேச்சே… மூஞ்சிலாம் காட்டல.
நீங்க ஸ்பெஷல்ல.
-[வாகனங்களின் சத்தம்] -[மெலிதாய் சிரிக்கும் சத்தம்]
[ரேவதி] சாப்பாடு ரெடி!
[மூச்சுவிடுகிறான்]
[காலடி சத்தம்]
[வளையல் சத்தம்]
[பாத்திரத்தின் சத்தம்]
நீங்க சாப்பிட்லயா?
இல்ல. நீங்க முதல்ல சாப்பிடுங்க.
எனக்கு எடுக்க வைக்க ஈஸியா இருக்கும்.
-[பாத்திரத்தின் சத்தம்] -இப்போலாம் கரெண்ட் போறதில்ல.
மழை வரப்போகுதுன்னு கட் பண்ணிருப்பாங்க.
[பின்னணியில் சிறுவர்கள் கத்துகிறார்கள்]
-[பாத்திரத்தின் சத்தம்] -நல்லா இருக்கு எல்லாமே.
இல்ல… சொல்லணும்னுலாம் சொல்லல. நிஜமாவே நல்லாருக்கு.
-தேங்க்ஸ். -[மெல்லிய சிரிப்பு]
[பாத்திரத்தின் சத்தம்]
ரவி உங்கள பத்தி சொன்னதுல இருந்து குழந்தைகள பத்திதான் யோசிச்சுட்டு இருக்கேன்.
[ரேவதி] ஒருமாதிரி…
குழந்தைங்க அவரு கூடயே இருக்குறதுதான் சரின்னு படுது.
[பெருமூச்சு விடுகிறான்]
ஆனா, திடீர்னு வர இந்த சேஞ்சு, அவங்களுக்கு எந்த கஷ்டமும் கொடுத்துட கூடாதுல.
[பூச்சிகள் கீச்சிடுகின்றன]
அதான் குழந்தைங்ககிட்ட இத யார் சொல்றது எப்டி சொல்றது.
சொன்னா அவங்களுக்கு புரியுமா, அது இதுன்னு நானே குழப்பிட்டு இருக்கிறதுக்கு…
நாம மூணு பேரும் சேர்ந்து பேசினா சரியா இருக்கும்னு தோணுச்சு.
-[பாத்திரத்தின் சத்தம்] -அதான் உங்கள பாக்கணும்னு கேட்டேன்.
அ…
சாப்பிடுங்க. அப்றம் பேசலாம்.
[பூச்சிகள் கீச்சிடுகின்றன]
ஆன்ங்… நீங்க ஒரு 8.30க்கு கெளம்புனா போதுமா.
இல்ல. அவசரம் இல்ல. பொறுமையாவே போலாம்.
டைம் பத்தி பிரச்சினை இல்ல.
[ஃபோன் ரிங்டோன் ஒலிக்கிறது]
அப்பா
[பாத்திரத்தின் சத்தம்]
சொல்லுங்கப்பா.
[ஃபோனில் சுந்தரேசன்] ரேவதிட்ட கொடுடா ஃபோன.
ஹான்! ஒரு நிமிஷம்.
-[டம்ளர் சத்தம்] -அப்பா.
சொல்லுங்கப்பா.
[ஃபோனில் சுந்தரேசன்] பசங்க வீட்டுக்கு வரணும்னு அடம்பிடிக்குறாங்க.
[ரேவதி] ரொம்ப தொல்லை பண்றாங்களா?
[ஃபோனில் சுந்தரேசன்] ஆமாம்
இல்ல இங்க நாங்க இப்பதான் பேசிட்டு இருக்கோம்.
-[ஃபோனில் சுந்தரேசன்] ம். -ஒரு ஒன் ஹவர் சமாளிப்பீங்களா?
[ஃபோனில் சுந்தரேசன்] ஹ்ம்ம். சரி.
[ரேவதி] வெல்கம் போய்ட்டு எதாது சாப்ட்டு வாங்களேன்.
-[ஃபோனில் சுந்தரேசன்] ஹ்ம் -[ரேவதி] பர்ஸ் இருக்குல்லப்பா.
[ஃபோனில் சுந்தரேசன்] பர்ஸா? இருக்கும்மா.
[ரேவதி] ஹான். ஃபோன் கொஞ்சம் ஸ்பீக்கர்ல போடுங்களேன்ப்பா.
[ஃபோனில் பாலா] ம்மா!
டேய், தாத்தாக்கிட்ட சொல்லிட்டேன்.
-வீட்டுக்கு தான் கூட்டிட்டு வராரு. -[ஃபோனில் பாலா] சரிம்மா
வர வழில ஹோட்டல்க்கு போய் அம்மாக்கு ஒரு சோலா பூரி வாங்கிட்டு வரீங்களா?
-[ஃபோனில் பாலா] ஓகே. -நீங்களும் அங்கயே சாப்பிடுங்க.
-[போனில் ஐஷு] ராக்கெட் தோசை! -ஹான்.
[ரேவதி] ராக்கெட் தோசையே சாப்பிடுங்க.
-ஆனா மிச்சம் வைக்கக்கூடாது. -[போனில் பாலா] ஹான். சரி.
முதல்ல ஒண்ணு வாங்கி, ரெண்டு பேரும் பாதிப்பாதி சாப்ட்டு,
அப்றம் இன்னோன்னு வாங்கிக்கோங்க.
-அப்போதான் மொரு மொருன்னு இருக்கும். -[போனில் பாலா] கரெக்ட்.
[ரேவதி] கொண்டு போன தண்ணி தீர்ந்து போச்சுன்னா,
-அங்கயே கொஞ்சம் சுடுதண்ணி வாங்கி குடிங்க. -[போனில் பாலா] சரிம்மா.
-சரியா -[போனில் பாலா] ஓகே.
ஆனா பசங்களா, இதான் சாக்குனு தாத்தாக்கிட்ட கூல்டிரிங்க்ஸ் வேணும்னு அடம் பிடிக்காதிங்க.
-ம் -[போனில் ஐஷு] ஓகேம்மா.
ம்… ஃபோன தாத்தாக்கிட்ட கொடு.
[ஃபோனில் சுந்தரேசன்] சொல்லும்மா.
அதான்ப்பா, நீங்க ஹோட்டல் போய்ட்டு வர டைம் சரியா இருக்கும்.
[ஃபோனில் சுந்தரேசன்] சரி. நா எப்டியாது சமாளிச்சுக்குறேன்.
ஹான்… சரிங்கப்பா.
[ஃபோனில் சுந்தரேசன்] அங்க ஒண்ணும் பிரச்சினை இல்லயே.
-அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்ல. -[ஃபோனில் சுந்தரேசன்] ஹான்.
-நீங்க வாங்க. -[ஃபோனில் சுந்தரேசன்] ஹான்.
-வச்சுடுறேன். -[ஃபோனில் சுந்தரேசன்] ஹான்.
-ஹான். அப்பா. -[ஃபோனில் சுந்தரேசன்] சொல்லு.
அதான்… பசங்ககிட்ட கூல்டிரிங்க்ஸ் சாப்பிடக்கூடாதுன்னு சொல்லிருக்கேன்.
ஆனா ரொம்ப கெஞ்சுனா ஒண்ணு வாங்கிக்கொடுங்க.
-உங்க செல்லம்தானே. -[ஃபோனில் சுந்தரேசன்] சரிம்மா.
-[ரேவதி] ஹான். வச்சிடறேன்ப்பா. -[ஃபோனில் சுந்தரேசன்] ஹான்.
[ஃபோனை கீழே வைக்கும் சத்தம்]
[பாத்திரத்தின் சத்தம்]
ஹ்ம்ம்.
அய்யோ கொஞ்சம் போதும். பசங்க வேற சோலா பூரி கொண்டு வராங்க.
[தண்ணீர் சத்தம்]
[ரேவதி] எங்கள்-தும் லவ் மேரேஜ் தான். சொன்னாரா?
ம். சொன்னாங்க.
[தண்ணீர் சத்தம்]
ம். லவ் கம் அரேஞ்சுடு மேரேஜ்.
நாங்க நினைச்ச மாதிரி பெருசா எதுவும் வெடிக்கல.
வீட்ல சொன்னோம். ஓகேன்ட்டாங்க.
முதல அவங்க அம்மாக்கு மட்டும் கொஞ்சம் இஷ்டம் இல்ல.
அப்புறம் சரியாயிட்டோம்.
[டேப்பை மூடி தண்ணீர் நிற்கும் சத்தம்]
அவங்களுக்கு அவங்க அண்ணன் பொண்ண கட்டிக்கொடுக்கணும்னு…
உங்களுக்கு லவ் மேரேஜா அரேஞ்சுடு மேரேஜா?
டிவோர்ஸ் எதுனால?
அதை பத்தி பேச வேணாமே!
தப்பா நினைச்சுக்காதீங்க.
ஓ… சாரி.
[பூச்சிகள் கீச்சிடுகின்றன]
[காற்றுக்கிண்கிணியின் ஓசை]
-[டேபிளில் வைக்கும் சத்தம்] -இருங்க.
இல்ல, குழந்தைங்க வர நேரமாச்சு. நம்ம பேசிடுவோம்.
-[ரவி மூச்சு விடுகிறான்] -[நாற்காலியை நகற்றும் சத்தம்]
[நாற்காலியில் அமரும் சத்தம்]
எனக்கு இதெல்லாம் கொஞ்சம் சீக்கிரமா முடிஞ்சா பரவாலன்னு இருக்கு.
பாருங்க, வீடு கூட சுத்தம் பண்ணனும்னா எதுக்குனு இருக்கு.
[ரேவதி] அது அது போட்டது போட்டபடியே இருக்கு.
வழக்கமா எவ்ளோ நாள் ஆகும் இந்த கோர்ட் விஷயம்லாம்.
அய்யோ, நா பொதுவா தான் கேட்டேன்.
ஹ்ம்ம்… புரியுது.
டிவோர்ஸ் பத்தி, அவ்ளோ சரியா சொல்ல முடியாது.
ஒவ்வொருத்தங்களுக்கும் ஒவ்வொரு மாதிரி நடக்கும்.
[பெருமூச்சு விடுகிறாள்]
எனக்கே முழுசா புரியாத விஷயத்த
பசங்க கிட்ட எப்டி சொல்ல போறேன்னு தெரில.
[ரேவதி] ஆனா, சரியா சொன்னா புரிஞ்சுப்பாங்க.
கெட்டிக்காரப் பசங்கதான்.
[எலக்ட்ரிக் ஹம் சத்தம்]
[பின்னணியில் குழந்தைகள் கத்துகிறார்கள்]
[ரவி சோம்பல் மற்றும் நெட்டி முறிக்கும் சத்தம்]
சரி. போங்க.
[மெல்லிய சிரிப்பு]
-[நெருப்பு ஜுவாலை அணையும் சத்தம்] -[டேபிள் சத்தம்]
தோ. இவரோட இந்த சிகரெட் குடிக்குற பழக்கத்த
அப்டி இப்டினு பசங்க கண்லபடாம எப்டியோ மறைச்சும்
ஒருநாள் பாத்துட்டாங்க.
அவ்ளோதான்!
அடுத்த நாள்லருந்து ரெண்டு பேரும் சாக்பீஸ் வாய்ல வச்சு சுத்த ஆரம்பிச்சுட்டாங்க.
எனக்கு பக்குனு ஆயிடுச்சு.
அப்போ சமாளிக்குறதுக்காக ஒரு விஷயம் சொன்னேன்.
இந்த மாதிரி, அப்பா காலேஜ் படிக்கும்போது காப்பி அடிச்சு மாட்டிக்கிட்டாரு.
டீச்சர் பனிஷ்மென்ட்டா ஆயிரம் சிகரெட் பிடிக்கணும்னு சொல்லிட்டாங்க.
வாய் சுட்டாலும் கண் எறிஞ்சாலும்
பனிஷ்மென்ட்ங்குறதால அப்பா அத கஷ்டப்பட்டு செய்றாருன்னு சொன்னேன்.
அப்பா அது பண்றது ஸ்டைல் இல்ல பனிஷ்மென்ட்னு தெரிஞ்சதுலருந்து
சாக்பீஸ் வாய்ல வைக்குறதில்ல.
ஆனா அங்க பாருங்க.
ஒரு ஸ்லேட் ஒண்ணு மாட்டி வச்சு
ஆயிரம் சிகரெட் கணக்கு வச்சுருக்காங்க.
அவரும் நிஜமாவே கணக்கு ஆயிரம் வந்ததும்
இந்த பழக்கத்தையே விட்டுடுறேனு சொல்லிருக்காரு.
அந்த மாதிரி இந்த விஷயத்தையும் சொன்னா என்ன?
[ரேவதி] சிகரெட் கதைல அது ஸ்டைல் இல்ல,
பனிஷ்மென்ட்னு குழந்தைகளுக்கு சொன்ன மாதிரி.
நான் போய் நீங்க வரது,
அவங்களுக்கு கஷ்டம் இல்ல.
சந்தோஷம்னு சொல்லணும்.
குடும்பங்கள்ல இந்த மாதிரி சில நேரம் நடக்கும்.
அது இயல்புதான்னு சொல்லணும்.
அவங்களுக்கு வயசு வரும்போது கல்யாணங்குறது
ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் ஒரு அரேஞ்ச்மெண்ட் தான்.
அத மாத்திக்கலாம்.
மனசோட நிம்மதியும் மகிழ்ச்சியும் தான் அடிப்படை தேவைன்னு புரிய வைக்கணும்.
இந்த விஷயத்துல குழந்தைகளோட விருப்பத்த கேக்காம நாமளே முடிவுப் பண்ண போறோமா?
[மூச்சு இழுக்கிறாள்]
இல்ல.
எனக்கு தெரியல.
அவங்க என்ன அக்சப்ட் பண்ணிக்குவாங்களா?
இல்ல அவங்க அம்மாவ நா பிரிச்சுட்டேன்னு நினைப்பாங்களா?
இல்ல இல்ல. அப்டி நினைக்கமாட்டாங்க.
கண்டிப்பா அவங்களுக்கு உங்கள பிடிக்கும்.
அந்த மாதிரி அவங்களுக்கு சொல்லி புரிய வைப்போம்.
கவலைப்படாதீங்க.
[மெல்லிய சிரிப்பு]
உண்மைய சொல்லணும்னா…
நா இவ்ளோ தூரத்துக்கு யோசிக்கவே இல்ல.
மெட்ரோவோட ஆட்டோமேட்டட் டோர் திறந்து ரவி உள்ள வரும்போது
அவரு முதுகுக்கு பின்னாடி அந்த டோர் மூடும்ல…
அப்போ அவரு சார்ந்த எல்லா விஷயமும்,
அந்த கதவு பின்னாடி போய்ட்டு…
எனக்கு ரவி மட்டும்தான் தெரிவாரு.
ஆனா இங்க வந்து பாத்ததுக்கு அப்பறம்தான்…
அந்த கதவுக்கு பின்னாடி ஒரு உலகம் இருக்குறது தெரியுது.
நீங்க… குழந்தைங்க…
[ரோஹினி] எல்லாரும் தெரியிறீங்க.
அந்த சிகரெட் கவுண்ட் எழுதி வைக்குற ஸ்லேட் கூட தெரியுது.
[மெல்லிய சிரிப்பு]
[ஆழமாக மூச்சு விடுகிறான்]
ஆனா இதெல்லாம் தெரிஞ்சதுக்கப்பறமும்…
பின்னாடி போமுடியல.
இன்னும் கிட்ட வரணும்னுதான் தோணுது.
உங்க உலகத்துக்குள்ள எனக்கும் கொஞ்சம் இடம் வேணும்னு தோணுது.
சரியா சொல்றேனான்னு தெரியல.
ஆனா மனசுல இதான் இருக்கு.
[ப்ச் கொட்டுகிறாள்]
கதவு சாத்துனா போதும்,
பத்திரமா இருக்குன்னு நினைக்குற இந்த சின்ன வீடுதான் என்னோட உலகம்.
அழகான உலகம்தான்.
உங்களுக்கும் ஆசை வருதுன்னு சொல்றீங்கல்ல?
ஆனா…
ரவிக்கு அப்டி இல்லயே!
[ரேவதி] எனக்கு எதுன்னு சொல்ல தெரியல.
ஆனா்… ஏதோ ஒண்ணு இங்கயில்ல.
அதனால, இருக்குற இந்த உலகத்துல
நீங்களும் ஒருத்தராகுறத விட
நாம எல்லாரும் சேர்ந்து புதுசா ஒண்ணு உருவாக்குவோம்.
நம்ம குழந்தைகளுக்காக.
அதுல எல்லாருக்கும் இடம் இருக்குற மாதிரி நாம பாத்துப்போம்.
அது எப்டினு யோசிப்போம்.
-[பூச்சிகள் ரீங்கரிக்கின்றன] -[காற்றுக்கிண்கிணியின் ஓசை]
தோ்… ஒரு நிமிஷம் வந்துடுறேன்.
-[பூச்சிகள் கீச்சிடுகின்றன] -[காலடி சத்தம்]
[கதவு திறந்து மூடும் சத்தம்]
[ஸ்லேட்டில் எழுதும் சத்தம்]
[சாக்பீஸ் வைக்கும் சத்தம்]
[மூச்சை இழுக்கிறான்]
-[நாற்காலியில் அமரும் சத்தம்] -[மூச்சை விடும் சத்தம்]
நீ கெளம்பனும்ல.
உங்க ஏரியாக்கு வேற கேப் சரியா கெடைக்காது.
ரவி, உங்களுக்கு நா இப்போ போணுமா?
அன்ஈஸியா இருக்கா?
சும்மா ஏதாவது பேசாத ரோஹினி.
எனக்கு அன்ஈஸியா இருந்தா உன்ன வர சொல்லிருப்பேனா.
அப்பனா ரெஸ்ட்லெஸ்ஸா இருக்காதீங்க.
நா எதுக்கு ரெஸ்ட்லெஸ்ஸா இருக்கப்போறேன்.
-[பூச்சிகள் கீச்சிடுகின்றன] -[காற்றுக்கிண்கிணியின் ஓசை]
[தேம்பி அழுதபடி மூக்கு உறுஞ்சுகிறாள்]
[தாழ்ந்த குரலில் விம்முகிறாள்]
-[கதவு திறக்கும் சத்தம்] -[ஆழமாக மூச்சிழுக்கிறான்]
-[துணியின் சத்தம்] -[கதவு மூடும் சத்தம்]
[காலடி சத்தம்]
[நாற்காலியில் அமரும் சத்தம்]
உங்க இடத்துல நா இருந்திருந்தா…
உங்க அளவுக்கு பக்குவமாவோ…
ஸ்ட்ராங்காவோ இருந்திருப்பனானு தெரில.
[தீப்பெட்டியின் சத்தம்]
ஹ… உங்களுக்குள்ள சண்டை வருமா?
ம்… அடிக்கடி. ஏன் கேக்குறீங்க?
இல்ல. நாங்க சண்டை போட்டதே இல்ல, தெரியுமா?
நிஜமாதான்!
முதலும் கடைசியுமா நாங்க சண்டை போட்டது அவங்க அந்த விஷயம் சொல்லும் போது தான்.
[மூச்சை இழுக்கிறாள்] அதுக்கூட சண்டையான்னு தெரில.
கத்துனேன். கண்ணாடிய உடைச்சேன். அழுதேன்.
அப்பறம் பேசாமயே இருந்துட்டேன்.
சாரி, ரேவதி.
சேச்சே!
புது மரம் வளர கிளைய உடைச்சு நடுறோம்.
[ரேவதி] புது மரம் வளரதான் பண்றோம்.
ஆனா, வெட்டுபட்ட வலி இருக்கும் தானே!
அது யாரு தப்பும் இல்ல, ரோஹினி.
[ஃபோன் ரிங்டோன் ஒலிக்கிறது]
[ரவி] அப்பா தான் பண்றாங்க. நீயே பேசிடேன்.
[ஃபோன் ரிங்டோன் ஒலி தொடர்கிறது]
ஹலோ… ஹான்.
சரிப்பா!
அவங்க கீழ வந்துட்டாங்களான்.
பசங்க, தூங்கிடுச்சு போல.
போய் கூட்டிட்டு வரீங்களா?
ஹ்ம்ம்…
[மெல்லிய இசை]
[ஆட்டோ சத்தம்]
[கதவு திறக்கும் சத்தம்]
-[மெல்லிய இசை தொடர்கிறது] -[லிப்ட்டின் சத்தம்]
[பூச்சிகள் கீச்சிடுகின்றன]
ரொம்ப படுத்தீட்டாங்களாப்பா?
[மூச்சு விடுகிறாள்]
ஹ்ம்ம்.
அப்பா, உட்காருங்களேன். டீ போட்றேன்.
நான் போய்ட்டு, நாளைக்கி அவன் அம்மாவ கூட்டு வரேன்.
ரவி!
கொஞ்சம் கீழ வா.
நா உன்கிட்ட பேசணும்.
அ… அதான் நாளைக்கி அம்மாவோட வரீங்களே. அப்போ பேசிக்கலாம்.
[சுந்தரேசன்] வாடா. அம்மா அப்பான்னு.
இப்ப கூப்ட்டா வரமாட்டீங்களோ?
-[காலடி சத்தம்] -[பூச்சிகள் கீச்சிடுகின்றன]
-[லிப்ட்டின் சத்தம்] -ஏண்டா இப்பிடி பாக்குற?
-என்ன நடக்குது இங்க? -[லிப்ட்டின் சத்தம்]
ரேவதிக்கும் உனக்கும் அப்படி என்ன பிரச்சனை.
என் தலைல இடி விழுந்த மாதிரி இருக்கு.
அப்படி எதாவது பிரச்சினைனா
பெரியவங்க நாங்க இருக்கோம். எங்ககிட்ட சொன்னா
நாங்க தீர்த்து வைக்கமாட்டோமா?
-யார்ரா இந்த பொண்ணு? -[லிப்ட் நிற்கும் சத்தம்]
அவப்--
-ரவி சார். -ஹலோ, டாக்டர்.
-வாங்க வாங்க, உள்ளே வாங்க, உள்ளே வாங்க. -[லிப்ட் கதவு திறக்கும் சத்தம்]
-ஓ்… அப்பா வந்துருக்காரா? -ஹ்ம்ம்.
கடிவாளம் கட்டுன மாதிரி இருக்கு சார்.
அந்த பக்கமும் இந்த பக்கமும் ஒண்ணும் தெரிய மாட்டேங்குது.
-சரி. சரி. -அங்…
-ஹன். -[லிப்ட் கதவு மூடும் சத்தம்]
-[லிப்ட் கிளம்பும் சத்தம்] -ரவி சார்.
ரவி சார், அடுத்த மாசம் வீட வெகேட் பண்ணலாம்னு இருக்கேன் சார்.
கொஞ்சம் நல்ல டெனன்ட்டா இருந்தா பாத்து சொல்றீங்களா?
ஏன்னா சார். இந்த வீட்டுக்கு வந்ததுலருந்தே சரி.
ஒரே பிரச்சனை சார். எனக்கும் எங்க வீட்டம்மாவுக்கும்.
இது வீட்டம்மா குடுத்ததில்ல, வெளில ஆக்சிடென்ட்டு.
சரி, அதான் லொகேஷனையாவது மாத்தி பாக்கலாம்னு பாக்குறேன் சார்.
சார், இந்த ரெண்ட் எல்லாம் பிரச்சினை இல்ல சார்.
வீட்ட சொந்த வீடு மாதிரி பாத்துக்கணும் சார்.
ரவி சார்…
உங்கள மாதிரி நல்ல பேமிலியா அமைஞ்சுட்டா போதும் சார்.
ப்ச்… பிரச்சினையே இல்ல.
என்னங்க சார்.
[காலடி சத்தம்]
உனக்கு எல்லாம் அசால்ட்டா போச்சுல்ல… ம்.
[காலடி சத்தம்]
பசங்க வளந்து நிக்கிறாங்கடா!
உனக்கு அறிவில்ல.
அப்டி என்ன குறைய கண்டுபிடிச்ச
இந்த… ரேவதிட்ட.
ரேவதிக்கு என்னப்பா?
ஒரு குறையும் இல்லையே.
[கார் ஹார்ன் அடிக்கிறது]
அப்புறம் என்ன?
அப்புறம் ஏன் இந்த மாதிரி இந்த வேலையெல்லாம் பண்ற?
இதுக்கு என்ன பேரு?
அன்னக்கி நீ என்ன சொன்ன?
கட்டுனா ரேவதியதான் கட்டுவேன்னு ஒத்தக்கால்ல நின்ன.
அப்பறம் இந்த பொண்ண கூப்ட்டு வந்துருக்க.
ஒரு வேலை நாளைக்கு உன் மனசு மாறி
இந்த பொண்ணு சரியில்லன்னு சொல்லி அனுப்பிட்டு
வேற பொண்ணு சேர்த்துக்க மாட்டன்னு என்ன நிச்சயம்?
[வாகனங்களின் சத்தம்]
தெரியலயேப்பா.
நமக்கு எப்போ யார புடிக்கும், எதுக்காக புடிக்கும்னு
-ஹான் -காரண காரியம் சொல்ல முடியாதுல.
[பெருமூச்சு விடுகிறான்]
இத்தன ஆயிரம் வருஷமா நமக்கு புரியாம இருக்குறது.
மனுஷனோட மனசுதானப்பா.
அன்னக்கி நான் காலம் முழுக்க ரேவதியோட
வாழப்போறேன்னு சொன்னது… உண்மைதான்.
[வாகனங்களின் சத்தம்]
இன்னக்கி அது மாறிடுச்சுனு சொல்றதும் உண்மைதான்.
[கார் ஹார்ன் அடிக்கிறது]
[பெருமூச்சு விடுகிறான்]
இந்த நிலை மாறுமான்னு தெர்லப்பா
ஆனா இன்னைய தேதிக்கு
என் அதிகப்பட்ச சக்திக்குட்ப்பட்டு
இது மாறாதுன்னு நம்புறேன்ப்பா.
[பைக் சத்தம்]
[காலடி சத்தம்]
டேய், ரவி.
சொன்னா கேளுடா!
ஏதோ புத்தி கெட்டுப்போய் அந்த பொண்ணு பின்னாடி சுத்துன
அதுக்காக, இப்பிடி வீட்டுக்கு கூட்டு வந்து
இவளத்தான் கல்யாணம் பண்ணிப்பேன்னு சொல்றது
முறையில்லடா.
குருவிக்கூட்ட கலைச்ச மாதிரி ஆகிடும்டா.
இதப்பாரு, இப்பவும் ஒண்ணும் கெட்டு போல.
நாம ரெண்டு பேரும் நேரா அவ வீட்டுக்கு போவோம்.
அந்த பொண்ணுட்ட பேசுவோம். எல்லாத்தையும் எடுத்து சொல்லுவோம்.
[மூச்சை இழுக்கிறான்]
கெஞ்சுவோம்.
எதையாவது பேசி சரிக்கட்டி.
தலைய முழுகிட்டு வந்துருவோம்டா.
ஆமா, இந்த பாரு.
எல்லாத்தையும் கெட்ட கனவா நினைச்சுக்க!
இனிமே நீ வாழ போற வாழ்க்கை நல்ல வாழ்க்கையா அமையணும்.
ஒருவேளை இதையே ரேவதி பண்ணிருந்தா
இந்த அட்வைஸ் குடுத்துருப்பீங்களாப்பா?
ரோஹினி உங்க பொண்ணா இருந்திருந்தா
இப்டி கழட்டிவிட்ருன்னு சொல்லிருப்பீங்களா?
[பூச்சிகள் ரீங்கரிக்கின்றன]
இவ்ளோ நடந்ததுக்கப்பறம்
ரேவதி கூட நா இருக்குறதுதான் தப்பு.
-[நாய் குரைக்கிறது] -[கார் ஹார்ன் அடிக்கிறது]
சரி.
நா வரேன்.
[காலடி சத்தம்]
எல்லா தப்பும் என்மேல தான்.
-[காலடி சத்தம்] -ப்பா.
ஆட்டோ கூப்பிடுறேன்.
வேண்டாம். மழை வரமாறி இருக்கு.
போடா!
-அப்பா -[கார் ஹார்ன் அடிக்கிறது]
-குடையாவது கொண்டு வரேன் இருங்க. -[சுந்தரேசன்] போடா!
[பலத்த இடியோசை]
-[இடி சத்தம்] -[பலத்த காற்றுடன் காற்றுக்கிண்கிணியின் ஓசை]
அ… மழை வரமாதிரி இருக்கு.
நேரம் வேற ஆயிடுச்சு. இருந்துட்டு போங்களேன்.
நாளைக்கு ஹாலிடேதான.
பசங்களும் வீட்ல இருப்பாங்க.
[மழை சத்தம்]
ஒரு வழியா பசங்ககிட்ட என்ன சொல்லணும்னு யோசிச்சுட்டோம்.
-அப்பா, மூச்சா வருது. -இருங்க. நா கூட்டு போறேன்.
வா.
ஹ…
பீரோ கீழ்த்தட்டுல புது நைட்டி இருக்கு.
அத கொஞ்சம் அவங்களுக்கு எடுத்து கொடுங்களேன்.
ஹ்ம்.
[மழை சத்தம்]
[மெல்லிய இசை]
-[பலத்த இடியோசை] -[கதவு திறக்கும் சத்தம்]
[மழை சத்தம்]
[மெல்லிய இசை தொடர்கிறது]
[இடியோசை]
[பலத்த இடியோசை]
[மெல்லிய இசை தொடர்கிறது]
-[கதவு மூடும் சத்தம்] -[காலடி சத்தம்]
[தண்ணீர் சத்தம்]
[கதவு திறக்கும் சத்தம்]
[தண்ணீர் சத்தம்]
[கதவு மூடும் சத்தம்]
[நாற்காலியில் அமரும் சத்தம்]
சீக்கிரமே எந்திரிச்சுட்டேன்.
புது இடம்ல.
தலை வலிக்குதுனு காபி போட்டேன்.
உங்களுக்கும் இருக்கு. குடிக்குறீங்களா?
ஹ்ம்.
மாடிக்கு போலாமா? நல்லாருக்கும்.
[குயில் கூவுகிறது]
[பஸ் ஹார்ன் சத்தம்]
[ரோஹினி] வேலைக்கு போக் கூடாதுன்னு சொன்னாரு.
[பறவைகள் பறக்கும் சத்தம்]
அவர பிடிக்காம தான் நா அவரு கூட இருக்கேன்னு சொன்னாரு.
[மூச்சு விடுகிறாள்]
கோர்ட்ல வச்சு.
நா அவருக்கு குழந்தை பெத்து தரமாட்டேன் சொன்னேனு சொன்னாரு.
அதுக்கப்பறம் கோர்டு கேஸ்ன்னு.
ஒரு வருஷம் அலைஞ்சாச்சு.
பாஸ்போர்ட்ல பேர மாத்தணும்.
கையெழுத்து போட்டு குடுன்னு கேட்டாரு.
போட்டு குடுத்தேன்.
ஹ்ம், டிவோர்ஸ் ஆயிடுச்சு.
[குயில் கூவுகிறது]
எவ்ளோதான் யோசிச்சாலும்
சொல்றதுக்கு இதுக்கு மேல எதுவும் இல்ல.
[குயில் கூவுகிறது]
எனக்கு குழந்தைங்கன்னா பிடிக்கும்.
உங்க குழந்தைகளையும் பிடிக்கும்.
பிடிச்சுருக்கு.
அவங்கள நல்லா பாத்துக்குவேன்.
நீங்க கவலைப்பட வேண்டாம்.
[காகம் கரைகிறது]
ரவி குழந்தைங்கன்னு எல்லாத்தையும் என்கிட்ட கொடுத்துட்டீங்க.
அது உங்க உலகம்.
ஆனா திருப்பி கொடுக்குறதுக்கு என்கிட்ட எதுவுமே இல்ல.
வெறுமை மட்டும்தான் இருக்கு.
[காகம் கரைகிறது]
[ரேவதி] அந்த வெறுமைய நா எடுத்துக்குறேன்.
[பின்னணியில் ஸ்பீக்கரில் தொழுகை கேட்கிறது]
அதுதான் உங்களுக்கு எது வேணும்ங்குற தெளிவு கொடுத்துருக்கு.
எனக்கும் கொடுக்கும்.
[பறவைகள் கத்துகின்றன]
[பின்னணியில் ஸ்பீக்கரில் தொழுகை கேட்கிறது]
[காலடி சத்தம்]
ரோஹினி!
உங்கள பாக்குற வரைக்கும் நா உங்கள பத்தி நிறைய நினைச்சுட்டு இருந்தேன்.
என்னனமோ யோசிச்சுருக்கேன்.
ஆனா உங்கள பாத்த பின்னாடி
எனக்கு உங்கள ரொம்ப பிடிச்சுருக்கு.
[மெல்லிய இசை]
[படியிறங்கும் காலடி சத்தம்]
[பறவைகள் கத்துகின்றன]
[ஐஷு] நானும் பாலா அண்ணாவும் வரைஞ்ச டிராயிங்
தேன்துளில பரிசு வாங்குச்சா.
அப்ப அந்த புக்ல வந்த படத்த பாத்த
ரோஹினி அம்மாவுக்கு அது ரொம்ப புடிச்சுப்போய்…
எங்கள நேர்ல பாத்தே ஆகணும்னு
தேடி கண்டுபிடிச்சு கிஃப்ட்டோட வீட்டுக்கு வந்தாங்க.
வந்தவங்க, எங்க ஃபேன் ஆயிட்டாங்க.
அப்பறமா, அம்மாட்ட பர்மிஷன் கேட்டு
எல்லா சனி ஞாயிறும் எங்ககிட்ட டிராயிங் கத்துக்க வந்தாங்க.
நாங்கல்லாம் நிறைய வரைவோம்.
அவங்க வந்தாலே ஜாலியா இருக்கும்.
சூப்பரா கேரட் அல்வா செஞ்சு தருவாங்க.
இப்பலாம் அம்மாவால டூ வீக்ஸ் ஒன்ஸ் தானே வர முடியுது.
கோயம்பத்தூர்ல வேலை பாக்குறாங்கல்ல!
அதுனால ரோஹினி அம்மாதான் எங்கள பாத்துக்குறாங்க.
ஆனா அம்மா எப்ப வந்தாலும் இருநூறு கதையாது சொல்லுவாங்க.
இப்பலாம் அவங்களுக்கு நிறைய கதை தெரியுது.
ஜாலியா இருக்கு.
நாளைக்கும் வராங்க.
நாங்க பீச்சுக்கு போ போறோம்ன்னு நினைக்குறேன்.
[ரவி] ஏய் பொடிமாஸ், இங்க வாங்க.
[அலை ஆர்ப்பரிக்கும் ஓசை]
[மெல்லிய இசை தொடர்கிறது]
[ரோஹினி] ஒருநாள் தாத்தாவோட வாக்கிங் போய்ட்டு வரும்போது
ஆளுக்கு ரெண்டு அழகான நாய்க்குட்டியோட வந்தாங்க.
ஹ்ம்ம்…
பேரு ஏபிசிடி.
[மெல்லிய சிரிப்பு]
இவங்கள வாக்கிங் கூட்டிட்டு போறது.
குளிக்க வைக்குறதுன்னு சொல்லி
ஸ்கூல இருந்து வந்ததுக்கப்பறம் ரெண்டு பேரும் செம பிஸி ஆயிடுவாங்க.
[மெல்லிய சிரிப்பு]
பாக்குறதுக்கே அவ்ளோ அழகா இருக்கும்.
-நா விட்டுட்டேன். -[ஃபோன் அடிக்கிறது]
-ஓகே. ஒரு நிமிஷம். -ஹ்ம்ம்.
ஹான்! ஹலோ.
எஸ் எஸ். மெயில் அனுப்ச்சி--
ரோஹினியம்மா, கை நீட்டுங்க.
-ஷெல் கிடைச்சுதா. -ஃபோன் தாங்களேன்.
-[ரேவதி] ஆல்ரைட். -செல்ஃபி எடுக்க ஆரம்பிச்சுட்டியா?
-ஹ்ம். -[ரவி சிரிக்கிறான்]
ச்சீஸ்…
-[போட்டோ எடுக்கும் கிளிக் சத்தம்] -ஹேய்.
[மெல்லிய இசை]
[எஸ்கலேட்டர் சத்தம்]
[காலடி சத்தம்]
[வாகனங்களின் சத்தம்]
[ஹார்ன் சத்தம்]
[பஸ் ப்ரெக் பிடிக்கும் சத்தம்]
[பஸ் இரைச்சல்]
[பேக் வைக்கும் சத்தம்]
-[போக்குவரத்து இரைச்சல்] -[மெல்லிய இசை தொடர்கிறது]
[ரவி] எக்ஸ்க்யூஸ் மீ?
படிச்சு முடிச்சுருந்தா தரீங்களா?
நா படிச்ச காப்பில கடைசி அஞ்சு பேஜ் கிழிஞ்சு போச்சு.
எண்டிங் தெரியாம மண்டைய பிச்சுட்டு இருக்கேன்.
-ம் -தேங்க்ஸ்.
நீங்க இறங்குறதுக்கு முன்னாடி குடுத்துட்றேன்.
[ஆங்கிலத்தில்] நோ பிராப்ளம்.
[பஸ் இரைச்சல்]
[மெல்லிய இசை தீவிரமாகிறது]
[மெல்லிய இசை முடிகிறது]
[நிசப்தம்]