ఈ సిరీస్ కల్పితం, వినోదానికే. కథాంశాన్ని బలపరిచే సన్నిహిత సన్నివేశాలు, తీవ్ర భాషా దృశ్యాలున్నాయి. పేర్లు, పాత్రలు వ్యాపారాలు
ప్రదేశాలు, ఘటనలు రచయిత ఊహ, కల్పితం. ఏదైనా సారూప్యత యాదృచ్ఛికం. డైలాగులు, పాత్రలు, సన్నివేశాలు ఎవరి మనోభావాలను కించపరచడానికి
ఉద్దేశించినవి కావు. మద్యం, పొగాకు ప్రచారం, ప్రోత్సాహానికి మద్ధతీయదు. చిత్రీకరణలో జంతు హాని జరగలేదు. బాలనటులకు జాగ్రత్తలు వహించాం
అమేజాన్ ఇందులోని ఏ అంశం, అభిప్రాయాలను ఆమోదించదు. విషయాంశం సున్నితం కావచ్చు. వీక్షకుల విచక్షణ సూచించబడింది.
న్యూ యార్క్ టైమ్స్ కాలమ్ మోడ్రన్ లవ్ వ్యక్తిగత వ్యాసాల ప్రేరణతో
మోడర్న్ లవ్ - చెన్నై
గజల్స్ ఠాట్ లైవ్ ఇన్ ఆ బర్డ్’స్ నెస్ట్
అవును.
ఇక్కడ రోహిణి అని ఎవరూ లేరు.
మీరు ఏమి చేస్తున్నారు?
నా ఫోన్‌లో మాట్లాడాను.
అది నా ఫోన్.
క్షమించ౦డి.
ఇది అదే మోడల్ ఇంకా అదే రింగ్‌టోన్.
చూశారా, చెప్పానుగా.
హలో, అవును. దారిలో ఉన్నాను.
-అవును. వినపడుతుంది. -నేనే. చిన్న గందరగోళం.
మెట్రోలో ఉన్నాను.
అయితే అతను చెప్పిందే నేను చేసుంటాను.
పురుషులు ఈ కంపర్ట్‌మెంట్‌లో ప్రయాణించకూడదు.
చైనాలో బులెట్ ట్రైన్ ఉంది. అది పట్టాల మీద నడవదు.
ట్రైన్ పైన, పట్టాల మీద అయస్కాంతం ఉంటుంది.
-మనం ఇది టీవీలో చూశాము కదా? -అవును.
ఐశు, ఫోన్ మోగుతోంది. నాన్నకు ఇవ్వు.
-...అనుకూలమైనది. -నాన్నా, నీ ఫోన్.
ఇలా రా.
హలో. సరే, నేను వెళతాను.
అమ్మా, నువ్వు ఈ తలుపులు తెరవగలవా?
నేను తెరవలేను. ఇంజిన్ డ్రైవర్లు మాత్రమే తెరవగలరు.
-అలా ఎందుకు? -అది సురక్షితం.
రైలు కదులుతుండగా మనం అవి తెరిస్తే ఏమవుతుంది?
ఇటు చూడు.
-అందరూ పడేలా తీద్దాము. -సరే, అమ్మా, చీజ్.
నువ్వు పొగ తాగడం ఎందుకు మానేయవు?
ధన్యవాదాలు.
-అగ్గిపెట్టె లేదు. -అదీ.
రేవతికి చెబుదామనుకుంటున్నాను.
నువ్వు సరైనదే చేస్తావని అనుకుంటున్నాను.
తప్పైతే, నేను నీకు చెబుతాను.
ఏమి జరిగినా సరే, నీతో నేను ఉంటాను.
నువ్వు ఒంటరిగా ఎదుర్కోనవసరం లేదు.
ఇది వాటర్‌ప్రూఫ్ కాదా?
తడిగా ఉంటే అతుక్కోవడం లేదు.
నేను వాటర్‌ప్రూఫ్ కావాలనే అడిగాను. ఏది ఇచ్చారో తెలియదు.
ఏ టైం అన్నావు?
నువ్వు చెప్పిన టైమే, సాయంత్రం 7:00 గంటలకు.
చైనీస్ చెక్కర్స్
లోపలకు ర౦డి.
కూర్చో౦డి.
-ఆమె ఎవరు? -ఏమో తెలియదు.
ఇలా రండి.
వీడు బాలా, ఇది ఐశు.
నా పేరు రోహిణి.
-హాయ్. -హాయ్.
వెళ్ళండి.
-థా౦క్స్. -సరే.
ఆవిడ వెళ్ళిపోయాకే బహుమతులు తెరవాలి.
-ఎందుకు? -అది నియమం.
సరే, అయితే.
మిమల్ని ఎక్కడో చూసినట్టు౦దే.
లేదు, నేను ఊరికే అనడం లేదు.
నిజంగా అలా అనిపిస్తున్నావు.
నీ స్కూల్ ఇంకా కాలేజీ చదువు ఉత్తర భారతదేశంలో అని చెప్పాడు.
నాన్న ఆర్మీలో ఉన్నారు, అందుకని ఎక్కువగా ఉత్తరాన ఉన్నాము.
కానీ నేను 8 ఇంకా 9 చదివేటప్పుడు, మేము రెండేళ్ళు ఆవడిలో ఉన్నాము.
అయితే నేను ఇంతకుముందు చూసి ఉండను.
మా నాన్న రైల్వే పోలీస్.
మా స్వస్థలం తిరువారూర్.
అక్కడే నా స్కూల్ చదువు.
నేను తిరుచ్చిలో కాలేజీకి వెళ్ళాను.
ప్రతి వారాంతం ఇంటికి వెళ్ళేదాన్ని.
పెళ్లయ్యాక చెన్నై వచ్చేశాను.
కాఫీ తీసుకువస్తాను.
-ఎంత చక్కెర వేయమంటావు? -ఒక స్పూన్.
నాన్నా.
నువ్వు ఇంటికి త్వరగా వచ్చేశావు ఏంటి?
మామయ్య, కింద ఉండి కాల్ చేయమని చెప్పానుగా.
ఎందుకు ఇబ్బంది పడుతూ పైకి వచ్చారు?
లిఫ్ట్‌లో రావడం ఏమి ఇబ్బంది లేదు.
నిద్ర లేచాక నేరుగా ఇక్కడికిి వచ్చాను.
కొంచెం టీ తాగుదామనుకున్నాను.
అలాగే, మామయ్య.
ఏయ్, నీ చిత్రలేఖనం బాగుంది.
-హాయ్, తాత. -హాయ్.
-త్వరగా తయారవ్వండి, పిల్లలు. -సరే.
సరే. తరువాత చాలా దోమలు ఉంటాయి.
దోమల క్రీం రాసుకోండి.
-నాకు కూడా తీసుకురండి. -సరే, తాత!
ఏమి జరిగిందిరా?
నీకు ఒంట్లో బాగా లేదా?
నీరసంగా కనిపిస్తున్నావు.
సెలవు పెట్టావా?
లేదు, నాన్నా.
అమ్మా, చాయ్‌లో అల్లం వేయి.
ఏయ్, జింజు!
ఇక్కడ చోటు లేదు!
నాకు భయంగా ఉంది! త్వరగా నీ ఇంద్రజాలం చెయ్!
అబ్రకదబ్రా!
అల్లరి పిల్లాడు!
ఈ జింజు అమాయకులను మోసం చేసేవాడు!
నా పేరు సుందరేశన్.
-అన్నా, నేను ఈ ఫ్రాక్ వేసుకోనా? -సరే, బాగుంది.
నువ్వు వాళ్ళ పెళ్ళికి వచ్చావు, కదా?
రేవతి ఫ్రెండ్‌వా?
రవి ఫ్రెండ్‌వా?
సరే, సరే.
-మా... -మావయ్యా.
తను రోహిణి.
రవి పెళ్ళి చేసుకోబోతున్న అమ్మాయి.
మేము విడాకులు తీసుకుంటున్నాము.
అదే మాట్లాడదామని వచ్చింది.
ఏంటమ్మా?
ఏయ్, ఏంటిరా ఇది?
మీరంతా నాతో పరాచికాలు ఆడుతున్నారా?
-ఆమె ఎవరు? -నాన్నా!
నోరు ముయ్యి!
నేను అంతా తరువాత చెబుతాను.
-పిల్లలు ఇక్కడే ఉన్నారు. -అదే కదా! నీకు పిల్లలు ఉన్నారు.
బుద్ధి లేదు!
నువ్వు ఎవరు?
-వాళ్ళిద్దరూ ఏమిటి అంటున్నారు? -నాన్నా!
నోరు ముయ్యరా!
బదులు చెప్పమ్మా!
అక్కడ నిమ్మళంగా కూర్చున్నావు.
ఎవరు నువ్వు?
జవాబు చెప్పు!
రోహిణి.
ఒక్క నిమిషం.
దయచేసి ఉండు.
మనం ఇది పిల్లల ముందు మాట్లాడవద్దు.
వాళ్ళను మీతో తీసుకెళ్ళండి.
అందుకే మిమ్మల్ని పిలిచాను.
మనం ఇది తరువాత మాట్లాడదాము.
రా, తాత, వెళదాం. వెళ్ళొస్తాము!
అవ్వని.
ఏది అయితే, అలా అవ్వనీ.
తాత, వెళదామా?
నువ్వు పద.
తాత, ఇదిగో దోమల క్రీం.
పిల్లలు ఉంటే మనం స్వతంత్రంగా మాట్లాడుకోలేము,
ఆయన వాళ్ళను బయటకు తీసుకెళతారని పిలిచా.
ఆయన పైకి వస్తారని అనుకోలేదు.
ఆయనకు నేను చెప్పానని తప్పుగా అనుకోకు, రోహిణి.
ఇప్పుడు ఏదో కథ అల్లి చెప్పి తరువాత అది మార్చి చెప్పటం తప్పనిపించింది.
అది ఇబ్బందికరంగా ఉంటుందని తెలుసు.
కానీ అది అనివార్యం.
మనసులో పెట్టుకోకు.
నువ్వుండు, మనం మాట్లాడుకుందాం.
తేనె చుక్క
పిల్లలు వేసిన చిత్రం తేనె చుక్క పత్రికలో ప్రచురించారు.
బాగుంది.
అందంగా ఉంది.
ఏమైనా చెప్పాలని అనుకుంటే, సంకోచించకు.
లేదు, అలాంటిది ఏమీ లేదు.
రవి నుండి నీ గురించి చాలా తెలుసుకున్నాను.
కానీ ఎవరినైనా కలిసేదాకా అర్థం చేసుకోలేము.
అందుకనే నిన్ను కలవాలని అనుకున్నాను.
ఊరికే కలవాలనుకున్నాను, కంగారేమీ లేదు.
భోజనం చేద్దామా?
నువ్వు ఇప్పుడే వచ్చావని ఆగాను. భోజనం సిద్ధంగా ఉంది.
-నేను వెళ్ళి పెడతాను. -వద్దు, అవసరం లేదు.
తరువాత తిందాము.
తను నువ్వు త్వరగా భోజనం చేస్తావని చెప్పాడు.
తీసుకుని వస్తాను.
మనం తినేముందు వేయించవచ్చని చేప ముక్కలు నానపెట్టాను.
రెండు నిమిషాలు.
-సిద్ధంగా ఉన్నవి తీసుకెళ్ళనా? -వద్దు, నేను పెడతానులే. రెండే నిమిషాలు.
తొందరేం లేదు, నిదానంగా చెయ్.
వంటగది కాస్త గందరగోళంగా ఉంది.
బయట ఉంటావా? నేను వచ్చేస్తాను.
పరవాలేదు. నేను సాయం చేస్తాను.
ఈ మడ్డి వంటగదిలో ఎందుకు నిలబడడం? వెళ్ళు, రోహిణి.
-లేదు, నేను... -వంటగది చిన్నది.
ఇద్దరు మనుషులకు ఇరుకు అవుతుంది. అందుకే. తప్పుగా అనుకోకు.
మాలో ఎవరైనా వంటగదిలోకి వెళితే ముఖం ముడుస్తుంది.
తను ముఖం ముడుచుకోలేదు.
నువ్వు ప్రత్యేకమవ్వాలి.
భోజనం సిద్ధంగా ఉంది!
నువ్వు తినవా?
మీ ఇద్దరూ తినండి. నాకు పెట్టడానికి సులువుగా ఉంటుంది.
సాధారణంగా విద్యుత్ కోతలు లేవు. ఈరోజు వర్షం పడడం కారణంగానేమో.
అన్నీ చాలా బాగున్నాయి.
నేను ఊరికే అనడం లేదు. నిజంగా చాలా రుచిగా ఉన్నాయి.
ధన్యవాదాలు.
రవి నీ గురించి చెప్పినప్పటి నుండి, పిల్లల గురించి ఆలోచిస్తున్నాను.
పిల్లలు ఆయన దగ్గరే ఉండాలనుకుంటున్నాను.
కానీ ఒక్కసారిగా మార్పు వాళ్ళకు ఎలాంటి బాధ కలిగించకూడదు.
"పిల్లలకు ఎవరు చెప్పాలి? అది ఎలా చెప్పాలి?
"వాళ్ళది అర్థం చేసుకుంటారా?"
నేను నా తల బద్దలు కొట్టుకునే బదులు, మనం కలిసి పరిష్కరిస్తే బాగుంటుందని అనుకున్నా.
అందుకే నిన్ను కలవాలని చెప్పాను.
తిను, తరువాత మాట్లాడుకుందాం.
నీకు 8:30కు వెళ్ళినా పరవాలేదు కదా?
నాకు తొందరేమీ లేదు. ఆలస్యంగా వెళ్ళగలను.
సమయం పెద్ద సమస్యేమీ కాదు.
నాన్న
చెప్పు, నాన్నా.
-ఫోన్ రేవతికి ఇవ్వు. -ఒక్క నిమిషం.
నాన్న.
-చెప్పండి, మామయ్య. -పిల్లలు ఇంటికి వెళదామంటున్నారు.
-వాళ్ళు చాలా గొడవ చేస్తున్నారా? -అవును.
మేము మాటల మధ్యలో ఉన్నాము.
-ఒక గంట చూసుకోగలరా? -సరే.
మీరు వెల్‌కం హోటల్‌లో భోజనం చేయవచ్చు కదా?
-మీ పర్సు తీసుకెళ్ళారా? -ఆ, ఉంది.
ఫోన్ స్పీకర్‌లో పెట్టు.
అమ్మా?
-తాతకు మిమ్మల్ని ఇంటికి తీసుకురమ్మన్నాను. -సరే.
వస్తున్నప్పుడు నాకు చోలా పూరీ తీసుకువస్తావా?
-సరే. -మీరు అక్కడ తినేయండి.
-రాకెట్ దోశ! -సరే, రాకెట్ దోశ తినండి.
-కానీ వదిలేయకండి. -సరే.
ఒకటి తీసుకుని, పంచుకోండి. తరువాత ఇంకొకటి తీసుకోండి.
-అప్పుడది కరకరలాడుతుంది. -అవును!
మీ నీళ్ళు అయిపోతే, వేడి నీళ్ళు అడగండి.
-సరే, అమ్మా. -సరేనా?
సరే.
కానీ పిల్లలు, తాతను కూల్ డ్రింక్‌లు అడగకండి.
సరే, అమ్మా.
-తాతకు ఫోన్ ఇవ్వండి. -చెప్పమ్మా.
వాళ్ళను హోటల్‌కు తీసుకెళితే మాకు కొంత సమయం ఉంటుంది.
సరే, నేను చూసుకుంటాను.
సరే, మామయ్య.
-అక్కడ ఏమీ సమస్య లేదు కదా? -అలాంటిది ఏమీ లేదు.
-మీరు రండి. -సరే.
-పెట్టేస్తున్నాను. -సరే.
-మామయ్య? -చెప్పమ్మా.
పిల్లలకు కూల్ డ్రింక్‌లు తాగవద్దని చెప్పాను.
బాగా అడిగితే, కొనీయండి. అవి మీకు ఇష్టమైనవి.
-సరేమ్మా. -ఇక పెట్టేస్తున్నాను.
సరే.
కొంచెమే పెట్టు.
పిల్లలు చోలా పూరీ తెస్తున్నారు.
మాది కూడా ప్రేమ వివాహమే. తను నీకు చెప్పాడా?
అవును. చెప్పాడు.
పెద్దలు కుదిర్చిన ప్రేమ వివాహం.
ఇంట్లో పెద్దగా గొడవలు ఏమీ జరగలేదు.
మా వాళ్ళు సంతోషంగా ఒప్పుకున్నారు.
వాళ్ళ అమ్మకు మొదట ఇష్టం లేదు.
తరువాత సర్దుకుపోయింది.
ఆమెకు వాళ్ళ తమ్ముడి కూతురును చేయాలని ఉంది.
మీది ప్రేమ వివాహమా లేదా కుదిర్చినదా?
ఎందుకు విడాకులు తీసుకున్నారు?
నాకు అది మాట్లాడాలని లేదు. ఏమీ అనుకోకు.
మన్నించు!
ఆగు!
పిల్లలు త్వరలోనే వచ్చేస్తారు. మాట్లాడుకోవడం పూర్తి చేద్దాం.
ఇది వీలైనంత త్వరగా ముగించేయాలని ఉంది.
చూడు, నాకు కనీసం ఇల్లు శుభ్రం చేయాలని కూడా లేదు.
అంతా చిందరవందరగా ఉంది.
సాధారణంగా ఈ కోర్టు కేసులు ఎన్ని రోజులు పడతుంది?
నేను మామూలుగా అడుగుతున్నాను.
నాకు తెలుసు.
విడాకుల విషయంలో చెప్పలేము.
ప్రతి కేసు భిన్నమైనది.
నాకే అర్థం కాకపోతే నేను నా పిల్లలకు ఎలా వివరించగలను?
వాళ్ళకు సరిగా వివరిస్తే అర్థం చేసుకుంటారు.
వాళ్ళు తెలివైన పిల్లలు.
సరే. వెళ్ళండి.
మేము తన పొగ త్రాగే అలవాటును వాళ్ళ నుండి దాచాలని చాలాకాలం చూశాము.
కానీ ఒకరోజు, తను పొగ తాగడం చూశారు. అంతే!
తరువాతి రోజు, వాళ్ళు నోట్లో చాక్‌పీస్ ముక్క పెట్టుకున్నారు.
నాకు భయం వేసింది. నేను సర్దిపుచ్చడానికి ఏదో చెప్పాను.
నాన్న కాలేజీ పరీక్షలో కాపీ కొడుతూ పట్టుబడ్డారని చెప్పాను.
వాళ్ళ టీచర్ 1,000 సిగరెట్లు తాగమని శిక్షించిందని చెప్పాను.
ఆయన నోరు లేదా కళ్ళు మండినా, ఆయన తన శిక్ష కొనసాగించాలి.
వాళ్ళు అది స్టైల్ కాదు, శిక్ష అని తెలుసుకున్నాక అలా చేయడం మానేశారు.
కానీ చూడు,
అక్కడ నల్లబోర్డ్ వేళాడదీశారు.
ఆయన వెయ్యి సిగరెట్లు తాగాక మానేస్తానని మాట ఇచ్చారు.
మనం ఇది కూడా అలానే వివరించవచ్చుగా?
సిగరెట్ కథలో, నీతి పొగ తాగడం శిక్ష, స్టైల్ కాదు.
నువ్వు నా స్థానంలో రావడం చెడు కాదు, ఆనందకరమని చెబుదాము.
కుటుంబాలలో ఇలాంటివి జరగడం మామూలే అని చెప్పాలి.
వాళ్ళు పెద్దయ్యాక, మనం వాళ్ళకు పెళ్ళి అనేది
ఆడ, మగ మధ్య మార్చుకోగల ఏర్పాటు అని వివరించుదాము.
ఇంకా మనశ్శాంతి, సంతోషం ప్రాథమిక అవసరం అని చెబుదాము.
మనం పిల్లల అభిమతాన్ని పరిగణించకుండా నిర్ణయించుకుంటామా?
ఏమో తెలియదు.
వాళ్ళు నన్ను స్వీకరిస్తారా?
లేదా వాళ్ళను అమ్మ నుండి దూరం చేశాననుకుంటారా?
లేదు, అలా అనుకోరు.
వాళ్ళకు ఖచ్చితంగా నచ్చుతావు.
వాళ్ళకు అర్థం అయ్యేలా చెబుదాము.
కంగారుపడకు.
నిజానికి, నేను ఇవన్నీ ఆలోచించలేదు.
రవి మెట్రోలో ఎక్కినప్పుడల్లా,
అతని వెనుక తలుపులు మూసుకునేవి.
నేను తననే చూసేదాన్ని, తను తన వెనుక వదిలి వచ్చిన ప్రపంచాన్ని చూడలేదు.
కానీ ఇక్కడకు వచ్చాకే,
ఆ మూసుకున్న తలుపుల వెనుక ఓ ప్రపంచం ఉందని తెలిసింది.
నువ్వు ఉన్నావు, పిల్లలు ఉన్నారు.
ఇంకా సిగరెట్ నల్లబోర్డు కూడా.
ఇదంతా తెలిశాక కూడా, నేను వెనకడుగు వేయలేకపోతున్నాను.
ఇంకా దగ్గరకు రావాలని ఉంది.
మీ ప్రపంచంలో నాకు చోటు కావాలని ఉంది.
నేను అనుకుంటున్నది సరైనదో కాదో తెలియదు, కానీ ఇదే నా భావన.
నేను చేయాల్సింది తలుపు మూయడం,
నా చిన్ని ఇంట్లోనే నాకు సురక్షిత భావన. ఇది నా ప్రపంచం.
ఇది అందమైన ప్రపంచం.
నువ్వే చెప్పావు దీనికి ప్రలోభపడ్డావని.
కానీ... రవి అలా అనుకోలేదు.
నాకు అది సరిగ్గా తెలియలేదు,
ఏదో కొరత ఉంది.
అందుకని నువ్వు ఈ ప్రపంచంలో చేరే కంటే,
మనం కలిసి కొత్త ప్రపంచం సృష్టిద్దాము...
మన పిల్లల కోసం.
అందులో మనిద్దరికీ ఒక స్థానం ఉండేలా చూసుకుందాము.
అది పరిష్కరించుదాము.
ఒక్క నిమిషంలో వస్తాను.
నువ్వు వెళ్ళాలేమో? నీకు మళ్ళీ క్యాబ్‌లు దొరకవు.
రవి, నన్ను పంపేయాలని చూస్తున్నావా?
అసౌకర్యంగా ఉందా?
పిచ్చిగా మాట్లాడకు, రోహిణి. నాకలా ఉంటే, నిన్ను రమ్మనే వాడినే కాదుగా?
అయితే అసహనంగా ఉండకు.
నాకు అసహనంగా ఎందుకు ఉంటుంది?
నేను నీ స్థానంలో ఉంటే,
నువ్వు ఉన్నంత మర్యాదగా లేదా దృఢంగా ఉండలేనేమో.
మీరెప్పుడైనా గొడవపడతారా?
తరుచుగా. ఎందుకు అలా అడిగావు?
మేము ఎప్పుడూ గొడవపడలేదు, తెలుసా?
నిజంగా.
మొదటిసారి, చివరిసారి ఈ విషయం చెప్పినప్పుడే గొడవపడ్డాము.
ఇది గొడవ అంటారేమో తెలియదు.
నేను అరిచాను, అద్దం పగలగొట్టాను, ఏడ్చాను,
ఆ తరువాత నిశ్శబ్దంగా ఉన్నా.
క్షమించు, రేవతి.
లేదు, లేదు.
కొత్త చెట్టును పెంచాలంటే, కొమ్మను విరిచి, అది నాటుతాం.
కొత్త చెట్టు కోసం అలా చేస్తాము,
కానీ విరిచిన నొప్పి ఎప్పటికీ అలానే ఉంటుంది.
అది ఎవరి తప్పు కాదు, రోహిణి.
నాన్న ఫోన్ చేస్తున్నారు. నువ్వు మాట్లాడతావా?
హలో?
సరే, మామయ్య.
వాళ్ళు కింద ఉన్నారు.
పిల్లలు పడుకున్నారంట. వాళ్ళను పైకి తీసుకొస్తావా?
మిమ్మల్ని ఇబ్బంది పెట్టారా?
మామయ్య, కూర్చోండి. టీ తీసుకొస్తాను.
నేను వెళతాను, రేపు వాళ్ళ అమ్మతో వస్తాను.
రవి, నాతో కిందకు రా.
నీతో మాట్లాడాలి.
రేపు అమ్మతో వచ్చినప్పుడు మాట్లాడదాము.
రమ్మంటున్నా! సాకులు చెప్పకు.
నీకు ఇప్పుడు ఖాళీ లేదా?
ఆ చూపుకు అర్థం ఏమిటి? ఇక్కడ అసలు ఏమి జరుగుతోంది?
నీకు, రేవతికి మధ్య సమస్య ఏంటి? నామీద పిడుగు పడ్డట్టు అనిపించింది.
మీకు సమస్యలు ఉంటే, పెద్దవాళ్ళం మేము మీ సమస్యలను పరిష్కరించేవాళ్ళం.
ఆ అమ్మాయి ఎవరు? తను...
-రవి. -హలో, డాక్టర్.
లోపలకు రండి, రండి.
ఓ, మీ నాన్న ఉన్నారు!
ఇది కళ్ళకు గంతలు కట్టినట్టు ఉంది, పక్కన కనిపించదు.
సరే, సరే.
రవి, వచ్చే నెల నేను మా ఇల్లు మారిపోదామని అనుకుంటున్నాను.
ఎవరైన మంచి అద్దెదారు ఉంటే చూడండి.
ఇక్కడకు వచ్చిన దగ్గర నుండి నాకు, నా భార్యకు మధ్య గొడవలు అవుతున్నాయి.
కానీ తను ఈ గాయం చేయలేదు. ప్రమాదవశాత్తు జరిగింది.
అందుకని ఇల్లు మారదామని అనుకుంటున్నాను.
అద్దె పట్టింపు లేదు, సర్.
ఇంటిని వాళ్ళ సొంత ఇల్లులా చూసుకోవాలి.
రవి, మీలాంటి మంచి కుటుంబం కావాలి.
అది చక్కగా ఉంటుంది, కదా?
ఇద౦తా చాలా చులకనగా వు౦ది, కదా?
పిల్లలు పెద్దవాళ్ళవుతున్నారు.
నీకు మతి ఉందా?
రేవతికి ఏం తక్కువ?
రేవతికి ఏమీ తక్కువ కాదు.
అయితే మరి ఏంటి?
ఇదంతా ఎందుకు చేస్తున్నావు?
దీన్ని ఏమంటారు?
అప్పుడు ఏమి చెప్పావు?
"పెళ్ళంటూ చేసుకుంటే రేవతినే చేసుకుంటాను."
ఇప్పుడు ఈ అమ్మాయిని తీసుకొచ్చావు.
రేపు నీ మనసు మార్చుకుంటే ఏంటి?
ఈ అమ్మాయిని మరో అమ్మాయికోసం వదిలేయవని ఎంత ఖచ్చితంగా ఉన్నావు?
ఏమో తెలియదు, నాన్నా.
ప్రేమ ఎప్పుడు, ఎవరితో లేదా ఎందుకు పుడుతుందో చెప్పడం కష్టం.
వెయ్యి ఏళ్ళయినా ఎప్పటికీ మనకు అర్థం కాని విషయం మనసు.
నేను ఎప్పటికీ రేవతితోనే ఉంటాను అని మీకు చెప్పినప్పుడు, అది నిజం.
అది మారిపోయిందని చెబితే, అదీ నిజమే.
ఇది కూడా మారుతుందేమో నాకు తెలియదు.
కానీ ప్రస్తుతం, నాకు తెలిసినంత వరకు,
ఇది మారదు అనే నమ్ముతున్నాను.
ఏయ్, రవి.
నేను చెప్పేది విను.
నువ్వు నీ మతి కోల్పోయి, ఈ అమ్మాయితో తిరుగుతున్నావు.
కానీ ఆమెను ఇంటికి తీసుకువచ్చి, పెళ్ళి విషయం మాట్లాడడం...
అది తప్పురా.
అది పక్షి గూడు నాశనం చేయడం లాంటిదే.
చూడు, ఇంకా ఆలస్యం కాలేదు.
మనం ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళి, ఆ అమ్మాయికి అంతా వివరిద్దాము.
వేడుకుందాము.
ఎలాగో అలా పరిస్థితిని చక్కదిద్ది, దీని నుంచి బయటపడదాం. అవును.
చూడు. ఇది ఒక పీడకలగా భావించు.
నీ మిగిలిన జీవితం సంతోషంగా బ్రతుకు.
ఒకవేళ రేవతి ఇలా చేస్తే, మీరు తనకు ఇదే సలహా ఇస్తారా?
లేదా రోహిణి మీ కూతురు అయిఉంటే, తనను వదిలేయమని చెబుతారా?
ఇదంతా జరిగాక, రేవతితో ఉంటే తప్పుగా అవుతుంది.
సరే.
నేను వెళతాను.
తప్పంతా నాదే.
నాన్నా.
నేను ఆటో పిలుస్తాను.
-వద్దు. -వర్షం పడవచ్చు.
-పోరా! -నాన్నా!
-గొడుగు తీసుకువస్తాను, ఆగండి. -పోరా!
వర్షం పడేలా ఉంది. ఆలస్యం అవుతుంది.
ఇక్కడ ఉండిపోవచ్చుగా?
రేపు సెలవు. పిల్లలు కూడా ఇంట్లో ఉంటారు.
పిల్లలకు ఏమి చెప్పాలో ఆలోచించుదాము.
-నాన్నా, నేను బాత్రూంకు వెళ్ళాలి. -నేను తీసుకెళతాను.
రా.
బీరువాలో కొత్త నైటీ ఉంది. అది తీసుకొచ్చి తనకు ఇస్తావా?
నేను త్వరగా లేచాను.
కొత్త చోటు అని నిద్ర పట్టలేదు. తలనొప్పిగా ఉంటే కాఫీ చేసుకున్నాను.
మీకు కొంచెం కావాలా?
సరే.
మేడ పైకి వెళదామా? ప్రశాంతంగా ఉంటుంది.
నన్ను ఉద్యోగానికి వెళ్ళవద్దన్నాడు.
నాకు ఇష్టం లేకుండా నేను తనతో ఉన్నానన్నాడు.
కోర్టులో, నేను తనకు పిల్లలను కనటానికి నిరాకరించానని చెప్పాడు.
ఆ తరువాత కోర్టులో ఏడాదిపాటు విచారణ కొనసాగింది.
పాస్‌పోర్ట్‌లో పేరు మార్చుకోవడానికి సంతకం చేయమన్నాడు. చేశాను.
మాకు విడాకులు వచ్చాయి.
నిజానికి ఇంకేమీ చెప్పడానికి లేదు.
నాకు పిల్లలంటే ఇష్టం. మీ పిల్లలంటే ఇష్టం.
నిజంగా ఇష్టం.
వాళ్ళను నేను బాగా చూసుకుంటాను. దాని గురించి చింతించకు.
నాకు రవిని ఇచ్చావు, మీ పిల్లలను,
నీ ప్రపంచాన్ని కూడా.
నీకు తిరిగి ఇవ్వడానికి నా దగ్గర ఏమీ లేదు...
శూన్యం తప్ప.
నేను ఆ శూన్యం తీసుకుంటాను.
అది నీకు ఏమి కావాలో తెలుసుకునేలా చేసింది.
అది నాకూ సహాయపడుతుంది.
రోహిణి.
నిన్ను కలవక ముందు నీ గురించి చాలా ఊహించుకున్నాను.
అన్ని రకాలుగా ఊహించుకున్నాను.
కానీ నిన్ను చూశాక, నాకు నిజంగా నువ్వు నచ్చావు.
బాలాకు, నాకు తేనె చుక్క పత్రికలో చిత్రలేఖనానికి బహుమతి వచ్చింది.
రోహిణి అమ్మ చిత్రం చూసింది, తనకు అది బాగా నచ్చింది.
తను మమ్మల్ని వ్యక్తిగతంగా కలవాలని అనుకుంది.
అందుకోసం మమ్మల్ని వెతుక్కుంటూ బహుమతులతో ఇంటికి వచ్చింది.
ఆమె మమ్మల్ని చూసిన క్షణం, మా అభిమాని అయిపోయింది.
ఆ తరువాత మా అమ్మ అనుమతి తీసుకొని,
ప్రతి వారాంతం వచ్చి మా దగ్గర చిత్రలేఖనం నేర్చుకుంటుంది.
మేము కలిసి చాలా గీసేవాళ్ళం.
తనను చూడడం మాకు చాలా సంతోషంగా ఉండేది.
తను మాకు రుచికరమైన క్యారట్ హల్వా చేసేది.
ఈమధ్య, అమ్మ రెండు వారాలకు ఒకసారి మాత్రమే వస్తుంది.
తను కోయంబత్తూర్‌లో పని చేస్తుంది, తెలుసా.
అందుకని రోహిణి అమ్మ మమ్మల్ని చూసుకుంటోంది.
కానీ అమ్మ వచ్చినప్పుడు, తను మాకు కనీసం 200 కథలు చెబుతుంది.
తనకు చాలా కథలు తెలుసనుకుంటాను.
అది చాలా సరదాగా ఉంది.
తను రేపు వస్తుంది!
మేము బీచ్‌కు వెళతామనుకుంటాను.
ఒక రోజు, పిల్లలు వాళ్ళ తాతతో నడకకు వెళ్ళారు,
తమతో చెరి రెండు చక్కని కుక్క పిల్లలు తీసుకువచ్చారు.
పేర్లు ఏ, బీ, సీ, డీ.
వాటిని నడిపించడం, స్నానం చేయించడం...
స్కూల్ తరువాత వాళ్ళకు వాటితో ఖాళీ ఉండడం లేదు.
అది చూడడానికి ముచ్చటగా ఉంది. అందుకే, అలా ఉండనిచ్చా.
సరే. ఒక్క నిమిషం.
హలో?
అవునవును.
రోహిణి అమ్మా, నీ చేయి చాపు!
-నీకు శంఖం దొరికిందా? -నీ ఫోన్ ఇలా ఇవ్వు.
సెల్ఫీ తీసుకుందామా?
-సరే, చీజ్! -చీజ్!
ఏమండి?
మీరు చదవడం పూర్తయితే, నాకు ఇస్తారా?
నా కాపీలో చివరి ఐదు పేజీలు చిరిగిపోయాయి.
ముగింపు తెలియక పిచ్చెక్కిపోతోంది!
ధన్యవాదాలు. మీరు దిగేటప్పుడు ఇచ్చేస్తా.
పరవాలేదు.
పక్షి గూడులో జింకల మంద
బాలు మహేంద్ర గారికి అంకితం
సబ్‌టైటిల్ అనువాద కర్త సమత
క్రియేటివ్ సూపర్‌వైజర్ నిశాంతి ఈవని