Dawno temu, w krainie wcale nie tak odległej,
kolejni królowie trwali w przekonaniu,
że Bóg dał im prawo władania Anglią wedle uznania.
Kojarzycie Henryka VIII, grubego rudego króla.
Żony traktował jak chusteczki.
Raz dmuchnąć i do wyrzucenia.
Rozwód, ścięcie, śmierć, rozwód, ścięcie. Ta przeżyła.
Potem na tronie zasiadł jego syn Edward.
O rety.
Po jego śmierci lud oczekiwał, że korona powędruje
do Marii albo nawet Elżbiety.
Wszystkich czekał jednak ogromny szok.
Lady Jane Grey.
Intelektualistka, buntowniczka, wrzód na tyłku
i pionek w rękach ambitnych krewnych.
Wydana za mąż wbrew swej woli, podobnie wbrew woli osadzona na tronie.
Dziewięć dni później ogłoszono ją zdrajczynią.
I ciach.
Głowy nie ma.
Mogła być władczynią, jakiej potrzebowała Anglia.
Ale historia wspomina Jane jako typową damę w opałach.
Chuj z tym!
A gdyby historia potoczyła się inaczej?
Nie rób niczego wbrew swej woli.
Ale ja tego chcę, lady Jane.
Dam ci radę. Jeśli na członku ma krosty...
- Nie tykaj. - Święte słowa, Susannah.
Ta maść ukoi świąd.
Aleś ty mądra.
Mądra, prawda?
To kiedy wrócę do dymanka?
Za parę tygodni.
Tyle to ja nie wytrzymam. A ty?
Gdzie tam. Jane nie zrozumie.
To dama. Czeka do ślubu.
Czekam dla siebie.
Ślubu nie planuję.
Brawo, śmiej się z kogoś, kto ci leczy krocze.
Jak chcesz żyć?
Co poczniesz? Co powie twoja matka?
Nic nie wie.
Niech myśli, co chce. Mam swoje plany.
Pochwal się.
Opracowuję pierwsze kompendium
ziół Anglii i ich zastosowań.
- Ziół? - Ziół.
Ziół.
Opisy i ilustracje dla niepiśmiennych.
Zamierzam je wydać i sprzedawać.
Może zarobię na własne utrzymanie.
Gdzie Calendula officinalis?
- Jane. - Mam.
Hrabia Leicester tu jedzie.
O nie. To dziś?
Miałam zebrać kwiaty.
Rano i wieczorem!
Spójrz.
Nowy stajenny. Przystojny.
Uczy mnie anglezować.
Przeżułaś je?
- Cicho, Margaret. - Piękne.
Katherine.
Wszystkie cicho. I uśmiech. Pracujemy na utrzymanie.
Gdy ojciec Jane zmarł, nie pozostawiwszy męskiego potomka,
jego daleki krewny,
hrabia Leicester, odziedziczył wszystko.
Los wdowy po Greyu oraz jego córek
zależał wyłącznie od łaski hrabiego.
Straszne tłumy na London Road. Wieszali kogoś w Chepstow.
To ci dopiero.
- Na stos z nimi. - Margaret.
Bardzo słusznie, pchełko.
Przepisy izolacyjne przewidują karę śmierci dla przeklętych Etian,
ale nie wskazują metody.
Interpretacja jest wrogiem skuteczności.
Wyrosłaś, nieprawdaż?
Bóg z tobą.
Uśmiech dodałby ci urody.
Doprawdy?
Czy Wasza Miłość ma...
Tak mi podagra nie doskwiera.
Wiśnie pomagają. Czytałam...
Czytałaś? W książce?
Żonom nie pozwalałem czytać. Wszystkie zmarły przy porodzie.
Owoce moich lędźwi są ogromne.
Nie pozwalałem im ani czytać, ani nawet posiadać książek.
Dlaczego nas obciążałaś całą tą edukacją, mamo?
Głupie kobiety są nudne.
A głupi mężczyźni?
Co takiego?
Nic, Wasza Miłość.
Ma Wasza Miłość potwierdzenie?
A i owszem.
Jane, kochana,
udało nam się zapewnić ci
największy zaszczyt, jaki spotkać może szlachetnie urodzoną.
Małżeństwo.
Szlag.
Małżeństwo?
Co za skromność. Uwierzyła, że umrze nieszczęśliwa...
Stul dziób!
- Proszę? - Lepiej przeproś.
Zupełnie się mylisz.
Uśmiech nie dodaje mi urody
i nie czeka mnie nieszczęśliwa przyszłość, a...
Przytłoczyły ją te wieści.
Odprowadzę Jane do komnaty. Pozwól.
Proszę wybaczyć.
Durna.
Jak śmiesz mnie mu sprzedawać?
Zmusiłaś mnie.
Nie chcę męża!
Nie ty już decydujesz o swoim życiu.
Nie chcesz rozmawiać o zalotnikach, polować ani tańczyć.
Plotkujesz tylko na okrągło ze służką
albo siedzisz z nosem w ziołach i księgach.
Lord Guildford Dudley zostanie twoim mężem.
Guildford Dudley?
Słyszałam o nim. Powiadają, że to podlec.
Tylko picie, bicie i hazard. Zadaje się z ladacznicami.
Jego na pewno nie poślubię.
To zagwarantuje nam bezpieczeństwo.
Leicesterowi skończy się cierpliwość.
A nie zamierzam się przenosić do zapchlonej rudery w Croydon.
Nie mamy niczego.
Pozostało nam tylko pochodzenie.
A ty jesteś kuzynką króla i Werytką czystej krwi.
Dudleyowie zrobią wszystko
dla władzy, a są bardzo majętni.
Sprzedajna suka.
Skończyłyśmy z tym.
Za trzy dni wyjdziesz za mąż.
Zrobię wszystko, by do tego nie doszło.
Jane, nic nie poradzisz.
Moja księga. Gdzie moja księga?
Coś ty zrobiła?
Wrzuciłam ścierwo do ognia.
Każdy ma w życiu chwilę,
gdy zdaje sobie sprawę,
że pieprzenia matki dłużej nie zniesie.
Powiedz, co lubisz.
To lubię.
Nie.
Już.
Wyjeżdżamy.
Dobrze się bawiłam.
Czekaj, co?
Wyjeżdżamy, natychmiast.
Na północ. Gdzieś, gdzie nas nie znają.
Będę wytwarzać remedia.
- Oszalałaś? - Tkwię tu jak w pułapce.
A ślub to kolejna.
To szaleństwo.
- Nie wiesz, jak to jest... - Mówisz jak...
Jak matka.
Prawie świt. Szybko.
To niebezpieczne. Etianie, Wataha. Zbliża się wojna domowa.
I ty w to wierzysz?
Widziałaś ostatnio Etianina?
Ty się nawet stąd nie ruszasz.
Gdy byłam dzieckiem...
Bliscy cię wyrzucili.
Mówiłaś. Przez mężczyznę.
Nie. Grozi ci niebezpieczeństwo.
Grozi, dopóki matka chce mnie sprzedać.
Chcę sama być sobie sterem.
- Jane. - Zostań zatem.
Poradzę sobie.
Zginiesz w tydzień.
Przyda się forsa.
Ładny pierścień?
Matka śpi jak suseł.
Podążymy do Marlow,
wskoczymy na barkę i w drogę.
Jane.
Tak?
Co to za dźwięk?
Wiej.
Prędko!
- Szybko! - Biegnę.
Chodź.
Stać! Tu są!
To złodziejka, która ukradła pierścień i porwała moją córkę.
Wcale nie! Puszczaj ją, to ja!
Łapy precz, kretynie!
Nie ty. Rozumiesz?
Kazałam jej!
Służka zawiśnie za kradzież,
jeśli nie zdechnie w więzieniu.
Wybacz mi, Jane.
Etianka.
Nie wiesz, co grozi za ukrywanie Etian?
Nie miałam pojęcia.
Zatem jesteś głupia. Wracaj do domu!
MOJA LADY JANE
Jastrząb. Tak, Susannah jest jastrzębiem.
Wspominałem, że w tym świecie
niektórzy potrafią się zmieniać w zwierzęta?
Nazywamy ich Etianami.
Pozostali, jak Jane, to Weryci.
Jane zawsze wiedziała o Etianach.
Nie spodziewała się jednak, że jej przyjaciółka jest jedną z nich.
Jane uczono, że Etianie to groźne wynaturzenia,
które szatan zesłał, by dręczyć Werytów.
KLĄTWA SZATANA
To oczywiście bzdura.
Etianie nie mogą wybrać swojej zwierzęcej formy,
ale mogą się przemieniać, kiedy zechcą.
Etianizm ujawnia się co kilka pokoleń,
zazwyczaj w okresie dojrzewania.
JEDNO ZWIERZĘ
Kłócisz się z siostrą, by za moment
podgryzać ją jako borsuk.
Człowiek się z tym rodzi.
Jak z leworęcznością albo kolorem oczu.
Przez lata Etian piętnowano, prześladowano i karano.
Król Henryk, kawał gnoja,
wygnał Etian w dzicz.
By przetrwać, musieli polować, żebrać i kraść.
WYGNANIE ETIAN
Jane zawsze się zastanawiała, jak to jest być Etianinem,
ale nigdy żadnego nie spotkała.
Jak wiemy, życie potrafi kopnąć w dupę.
Dlaczego Jane się dąsa?
Mama ma rację. Stawia się i już.
A ty jak zawsze po jej stronie.
Ej, nie byłam gotowa. Mam pomysł.
Najlepiej podtopić całą służbę, bo mogą być Etianami.
Podtopić?
A kto będzie ci gotował i rozpalał ogień?
A masz!
Nic ci nie jest?
Nabrałam cię.
Sztuczna krew? To oszustwo.
Raczej zwycięstwo.
A ty dokąd?
Dokąd ona idzie?
Do Londynu, do lorda Dudleya. Planować twój ślub.
Hej! Za tą barką.
Lady Frances.
Milordzie.
Lady Jane?
Nie spodziewałem się... wizyty przyszłej synowej. Witajcie!
Jak widzicie, wieszamy nowe gobeliny
na zaślubiny. Prosto z Florencji.
Duszony wieprz, pasztet z pawia, czapla w galarecie.
I mój ulubiony pieczony delfin.
Pycha!
Muzycy.
- Stosunek do Franzuców? - Oziębły.
Wiem. To przebrzydli obrońcy bestii, ale ich muzyka...
Cieszę się, że mogę cię wreszcie poznać.
Powiadają, żeś bardzo mądra.
Mama żałuje mojego wykształcenia.
- Skądże... - Żartuję.
Mój kuzyn Edward i ja mieliśmy wspólnych nauczycieli.
To mój przyjaciel.
Królowie nie mają przyjaciół.
Mają poddanych. I doradców jak ja.
Przyszłam poznać twego syna.
Guildforda nie ma. Wybył. Ma obowiązki.
Obowiązki?
Chlanie i pojedynki?
A może zalega wśród ladacznic? Wiem o...
To stres.
Rozumiem. To wielki dzień.
Mój drugi syn Stan również się zaręczył.
Z bawarską księżniczką.
Doprawdy?
- O tak. - Zamożna?
Nieprzyzwoicie. Panuje tam zaraza,
więc ślub chwilowo odłożony.
Powiedziałem mu,
że jak zarazę przeżyje, to małżeństwo też.
Właściwie...
Musimy omówić kontrakt małżeński.
Chcę coś powiedzieć.
Znowu?
Śmiało, moja droga.
Nie chcę go poślubić.
Nikogo nie obchodzi, czego chcesz.
Gobelinów nie kupuje się dla siebie,
lecz dla potomków.
Panie, racz dać monetę.
Chcecie pieniążek? No to śmiało.
Nie chcecie? Wyżej!
Wyżej, no dalej!
Ty gnojku!
Dość tego!
Jak śmiesz bić dziecko?
Napadło na mnie.
Dręczyłeś go, widziałam.
Jesteś cały?
Bywało gorzej.
Daj mu monety.
Nie.
Natychmiast!
Oczywiście, pani.
Ojej.
Poważnie?
Ma nauczkę, nieładnie tak żebrać.
Pies cię jebał, kurwiu.
Uważaj. Mają pchły.
Kto to jest?
Syn lorda Dudleya. Palant.
To Guildford Dudley?
Jane wie, że poślubienie takiego palanta jest, kurwa, nie do pomyślenia.
Potrzebuje cudu.
A cuda potrafią czynić jedynie święci...
i królowie.
Król Edward objął tron w wieku dziewięciu lat,
gdy jego ojciec Henryk w końcu kopnął w królewski kalendarz.
Życie Edwarda się zmieniło. Spędzał beztrosko czas
z ukochaną kuzynką Jane,
a teraz apodyktyczni doradcy mówią mu,
jak ma rządzić własnym królestwem.
Trzy, dwa, jeden.
W tym, między innymi,
każą mu czytać koślawe orędzia wymierzone w Etian.
Jakiś problem, Wasza Wysokość?
Żołnierze.
Chciałbym stać dziś u waszego boku.
Być wam przyjacielem.
Nie trzyma się tekstu.
Owszem, milordzie.
Fotel.
Nie zaznam bitewnej gorączki.
Radości z braterstwa broni.
Mogę was jeno darzyć mym nieskończonym szacunkiem
i wdzięcznością za odwagę i męstwo.
Dzięki wam nasz lud wie,
że w Anglii jest bezpieczny.
Wasza Wysokość.
Zapraszam.
Niech najpierw pójdą.
Co to za nowi żołnierze?
Mówiłem.
Straż Kingslandu. Elitarny oddział,
który ochroni cię przed plagą Etian.
Punkt pierwszy.
Bestie chciały się zakraść do Grimsby.
To była Wataha.
Owszem.
Tak zwany etiański ruch oporu.
Bestialscy bandyci.
To wyraźne naruszenie przepisów izolacyjnych.
„Etianie nie mają wstępu do weryckich miast,
miasteczek i włości pod groźbą kary śmierci”.
- Kara śmierci? - Takie prawo.
Mówiliście, że w dziczy mają co jeść.
Po co się tam zakradli?
Kto wie. Był Wasza Wysokość w Grimsby?
Nie zabijajcie ich, wyślijcie ich do lasu czy coś.
Moja kuzynka, lady Jane Grey.
Wszyscy wyjść.
Wasza Wysokość.
Przestań.
Jak się czujesz? Jak choroba?
Przeżyję. Cierpię, ale dam radę.
Przywitaj się z moim pieskiem, Petunią.
Witaj, Petunio.
Wierna psina. Z oka mnie nie spuszcza.
Piękna.
Jak się mają twoje siostry?
Margaret nadal wyrywa skrzydła motylom?
Przewietrzymy się?
Mam straszną wiadomość.
Matka zmusza mnie do małżeństwa. Zrób coś.
Już się zgodziłem.
Dlaczego?
Dlaczego zaakceptowałeś moje małżeństwo bez mojej zgody?
Bądź rozsądna. Masz obowiązek chronić rodzinę.
Nie chcę brać ślubu.
A ja wybrałem to życie?
Wszyscy rodzimy się do pewnych ról. Losu nie zmienisz.
Co innego miałabyś robić?
Nie chcę być żoną, czyjąś własnością...
A ja nie chcę być umierającym królem.
Nie umierasz.
Umierasz?
Mam krztusicę.
I niby jako pierwszy z tego wyjdę?
W królestwie panuje chaos.
- Staram się, ale wiele mi nie zostało. - Nie.
Nie mów tak.
Tak wygląda życie.
Królowie umierają. Szlachcianki wychodzą za mąż.
A ten twój narzeczony
nie może być taki zły.
Jego ojciec mi doradza.
Migiem go oszlifujesz, tak jak mnie.
Pytanie, czy ja tego potrzebowałem.
Zawsze uważałem małżeństwo za coś dobrego.
Mieć partnera, przyjaciela.
Kogoś, kto cię rozśmiesza. Towarzyszy ci.
Zawsze myślałam, że sama wybiorę sobie męża.
Przecież to głupie.
Księżniczka Maria i księżniczka Elżbieta, w skrócie Bess,
są odrzuconym potomstwem dwóch pechowych żon króla Henryka.
Ich brat Edward jest najmłodszy,
lecz pierwszy do tronu.
- Wiecie, bo ma penisa. - Ruchy, Bess.
Wasze Wysokości.
Gdzie brat?
W ogrodzie. Przechadza się z lady Jane Grey.
Z lady Jane?
Siostry!
Wasza Wysokość.
Mój drogi! Seymour, ciasto.
Wyglądasz okropnie!
Chyba nie jest aż tak źle.
Witaj, bracie. Kuzynko.
Wasze Wysokości.
Bess, właśnie z Jane...
Ciasto jeżynowe!
Twoje ulubione.
Dziękuję.
Biedaku. To taka okropna choroba.
Będziesz kaszleć, aż płuca wykaszlesz.
Edwardzie?
Bracie.
Wasza Wysokość?
Edwardzie!
Jane!
Dusi się. To krztusica.
Straż, sprowadzić medyka!
Potrzebujemy Pulmonarii. Miodunki.
Liliowy kwiat, tam rośnie.
Patrz na mnie.
Prędko!
Żuj.
Oddychaj.
- Jane ocaliła króla. - Jane ocaliła króla.
Jestem!
Doktorze Butts.
Jestem.
Już.
Kolejny atak. Zapomniałem kleszczy.
Drogie panie się odwrócą, wkładam.
To było ekscytujące.
Co? Nie zostawię go tak.
Wasz medyk ma oman wielki? Takie zioło.
Jego Wysokość jest otoczony najlepszą opieką w kraju.
Pozwolę sobie coś zasugerować.
Koci wywar z moczem.
Najlepiej moczem starca.
- Cudnie. - Obejdzie się, dziękuję.
Wasza Wysokość, dowiedziałem się...
- W końcu się zjawił. - Gdzie Jane?
Odesłałem ją.
Czas wyznaczyć następcę.
Wiem.
Nie boję się śmierci.
Bujda. Boję się jak cholera.
Masz siłę tysiąca lwów, panie.
Jako lord protektor mam obowiązek potwierdzić,
iż siostra Waszej Wysokości Maria jest prawowitą następczynią
i jedyną szansą królestwa
na obronę przed szalejącymi hordami piekielnych bestii.
Po co tak dramatyzować?
Całe królestwo się zgadza.
Ja nie.
Zastanówmy się przez chwilę.
Matka księżniczki Marii, Katarzyna,
była pierwotnie żoną brata ojca Waszej Wysokości, Artura.
Prawowitego następcy tronu. To ci dopiero historia.
Po śmierci Artura ogłosiła,
że związek nie został skonsumowany.
Jako virgo intacta
mogła unieważnić małżeństwo
i poślubić nowego króla. Ale nie oszukujmy się. Ci Hiszpanie!
Henryk rozwiódł się z Katarzyną.
Czy Maria ma w ogóle jakieś prawo do tronu?
W zasadzie jest bękartem.
A księżniczka Bess?
Jej matka była Etianką. To niedopuszczalne.
Masz całkowitą rację... Seymour.
A gdyby był ktoś inny?
Ktoś czystej królewskiej krwi.
Zaręczony z weryckim szlachcicem.
Ktoś, kto mógłby... Sam nie wiem,
dźwigać koronę, póki nie powije syna.
Lady Jane.
Lady Jane Grey? Twoja kuzynka, panie?
Cóż za wspaniały pomysł.
Królowa Jane? Okropny pomysł.
To pomysł Jego Królewskiej Mości.
To kobieta. Nie potrafiłaby rządzić.
Wesprzemy ją,
dopóki nie powije syna.
Co za zbieg okoliczności. Jest zaręczona z twoim synem.
Przyszły król byłby jego wnukiem.
Rety. Nie pomyślałem o tym.
Królowa Jane. Co za nonsens.
- Brzmi nieźle. - Nie gadaj już.
Podjąłem decyzję.
Zanieś mój testament do kancelarii.
Wolno wam go otworzyć po mojej śmierci.
Nie wcześniej.
Długo to jeszcze zajmie?
Wezmę konia, mieszkam niedaleko.
Lord Seymour by się nie zgodził.
Nie chciałby też, żebym umarła z zimna.
Mój kuzyn, król, także.
Dudley, ty wieprzasta żmijo!
Wieprz i żmija?
Ta kwestia sukcesji.
Spełnię każde życzenie króla.
Niech cię piekło pochłonie!
Uspokój się. Takie uniesienia są szkodliwe.
Nie mogę.
Oddychaj, mój drogi.
Miejmy nadzieję, że wybierze księżniczkę Marię.
Jeśli wskaże Jane,
nie będę odpowiedzialny za to, co się stanie.
Oczywiście, że nie będziesz.
Staniesz się zbędny.
A teraz wybacz, muszę zaplanować ślub.
Milordzie.
Dawaj to.
Seymour, dokonałem wyboru. Muszę wypocząć.
Musisz jeść, panie.
Ciasto jeżynowe Marii. Kochana jest.
Dba o Waszą Wysokość...
Straże, zabrać tego kundla i zabić.
- Nie! - Jesteś słaby ciałem i umysłem.
Trzeba to zabić.
Sam chętnie to zrobię.
Nie waż się dotykać mojego psa.
Odejdź.
Po raz pierwszy w całym życiu Jane
nikt nie wie, gdzie jej szukać.
Jest sama i wolna.
Wreszcie może uciec. Jechać na północ. Odkryć...
Nie, tworzyć swe przeznaczenie.
Chwileczkę, co to?
Żołnierze! Zapewne wysłani na poszukiwania przez króla
lub jej przeklętą matkę.
Cytując jednak klasyków: „Nie dziś, diable”.
Jane musi się gdzieś ukryć.
W pustej chacie drwala
lub miłej stercie siana, gdzie nikt nie będzie jej szukał.
- Dalej! - Wygrałam!
- Oszukiwałaś, ściero. - Nie, chuju tępy.
- Spieprzaj. - Idź...
Mogę się wtrącić?
Siłowanie się to starożytna sztuka.
Zwycięzca musi okazać pokorę, a przegrany – łaskę.
Czochraj bestię, kutasie.
Spierdalaj.
Spierdalam zatem.
Wypatroszymy cię.
Niby czym?
Tego szukacie?
Skoro przykułem waszą uwagę, pozwolę sobie na tortury wierszem.
- Nie. - Za późno.
Pragnę by w tawernie rytm mego serca ustał
- gdzie vina proxima będą konajace... - Usta!
Dziękuję! Pijmy, żwawo.
Przypominamy uprzejmie widzom,
że miłość od pierwszego wejrzenia nie istnieje.
Ale pożądanie od pierwszego wejrzenia...
O tak. Jak złoto.
Często tu bywasz?
Jane jako pierwsza w historii użyła tej bajery.
By dwie sekundy później jako pierwsza jej pożałować.
To twoja odpowiedź?
Czyli Archipoetę ze stołu możesz cytować,
- ale przeprosin nie wydukasz? - Mówię. „Ups”.
Nie mówi się „łina”, a „wina”.
Gdzie się łaciny uczyłeś, w rowie?
Kto by uczył w rowie?
- Nie w tym rzecz. - Nie?
W manierach przy stole i łacinie.
Tu nie ma stołu.
Znów nie w tym rzecz.
Wytknął ci ktoś kiedyś nieznośną drobiazgowość?
W moich stronach to zaleta.
W moich uprzejmość bije semantykę.
Uprzejmość jest dla słabych.
Raczej dla uprzejmych.
Większego chama nie spotkałam.
Noc jeszcze młoda, poszukaj.
Poszukam.
- Dobranoc. - Zaczekaj.
Kim jesteś?
A ty?
Przepraszam.
Nie.
Nie wolno wam tu być.
Chcemy jeno napitku.
Nie chcę kłopotów.
Ładnie poprosił.
Nie będzie kłopotów. Słowo.
A ja kazałem wam wyjść. Precz.
Dlaczego ich wyrzuca?
Dobry wieczór!
- Chodź. - W życiu.
Co?
Szlag.
Dobry wieczór, dobrzy ludzie, mówię.
Mamy wszelkie prawo podejrzewać,
że przebywa tu pewna bestia.
Zwie się Archer.
Poszukiwany za rabunek, podpalenie i podburzanie.
Podburzanie, nowość.
Staram się.
Pić mi się chce, gdy poluję na to ścierwo.
Wydajcie go, bo wszystkich was podtopimy.
To co, gotów?
Pieprzyć to.
Zostawcie ich, zbóje.
Archer to ja.
Pójdziesz ze mną.
Chodźmy.
Ruchy!
Zabić to!
Wyjdziemy tędy.
Zabić go, kurwa!
Nie do wiary. Takie rzeczy się dzieją?
Nigdy nie widziałaś misia w barze?
Zabrać ich!
Nadchodzi więcej strażników!
Archer, są tutaj!
Uciekajmy, już!
Susannah! Susannah?
Susannah, chodź!
Ostatnia szansa. Chodź ze mną.
Nie.
- Co tu robisz? - A ty?
Susannah, idziemy stąd!
- Przepraszam. - Ja też.
Co my tu mamy? Bestia czy niewiasta?
- Niewiasta. - W bryczesach?
- Nie sądzę... - Wiej!
Pomagasz pomiotowi diabła? Czeka cię wygnanie.
Brzmi kusząco.
A może cię podtopimy?
Zabrać ją!
Węgorze.
Pycha.
Skosztujemy?
Wasza Wysokość.
- Etianka! - Cicho, słuchaj mnie.
Przysyła mnie twa prababka.
Łżesz, ona nie żyje! Straż!
Czyżby? A kto mi to dał?
Krzyż Bietso.
Spoczęła z nim.
Bzdura. Ona żyje.
Przysłała mnie tu, sądząc, że Wasza Wysokość nie ma krztusicy.
Ma rację.
Ktoś cię truje, panie.
Wyczuwam to.
Wiem. To skomplikowane.
Nie, to wiele wyjaśnia.
Musimy do niej iść.
Kto mnie truje?
Nie wiem. Ale musimy stąd uciekać.
Masz może jakieś odzienie?
Zwykle nie przemieniamy się nago.
Ja akurat...
Długo by opowiadać. Kiedy indziej.
Tam znajdziesz szatę.
Dziękuję.
Edward dokonał dwóch istotnych odkryć.
Po pierwsze, dziewczyna-pies mówi prawdę.
Po drugie, nie interesują go dziewczęta.
Zawsze sądził, że kobiety nago wyglądają jak mężczyźni.
Pamiętajmy, że Edward żył w oderwaniu od rzeczywistości.
Teraz ty się ubierz i spadamy jak pantalony ulicznicy.
- Nigdzie się nie ruszam. - A to dlaczego?
Pięć minut temu byłaś psem.
Jestem królem, ktoś chce mnie zabić.
Muszę go znaleźć i ukarać.
- Ale... - Rzekłem.
Babcia się rozzłości.
Proszę.
Wasza Wysokość nie zje?
Nie. Zabierz to.
Droga Petunio, chyba ocaliłaś mi życie.
Witaj, Wasza Wysokość.
Jak tam mój braciszek?
Wątły jak cnota Sycylijki.
- A sukcesja... - Postanowione.
Jednakże...
„Jednakże”?
Coś się stało?
- Nie. - Mów.
Nic.
Musi wskazać ciebie, kruszynko.
Całe królestwo tego pragnie.
Zostanę królową
i wyplenię pomioty diabła z Anglii.
Nie pozwolę na żadne niespodzianki.
Nie! Nie kłamię!
No, podtapianie.
Tortura ta miała wymusić przemianę.
Albo zabić.
No dobrze. Kto następny?
Może ona?
Co?
Pomogła bestii, może jest bestią.
Nie jestem Etianką.
Nie waż się...
Nie! Proszę!
Nie przemienię się!
To boli.
O to chodzi.
Stać!
To lady Jane Grey,
kuzynka Jego Wysokości króla Edwarda.
Natychmiast zaprzestać topienia!
Każę ich wychłostać na śmierć.
Tak w ustach Frances brzmi „kocham cię”.
Ten ślub, matko.
Proszę cię.
Nie każ mi tego robić.
Powiem to tylko raz.
Jeśli nie poślubisz jutro Guildforda Dudleya,
wydam twoją siostrę Katherine
za hrabiego Leicester. Z tą jego podagrą.
Nie możesz.
Zakład?
Gdyby tylko Jane mogła znaleźć inny sposób na uniknięcie małżeństwa.
Myślami wciąż wędrowała do karczmy,
do intrygującego, acz irytującego młodzieńca.
Niespędzanie czasu z intrygującymi, acz irytującymi młodzieńcami
było jedną z największych niesprawiedliwości.
Całe jej życie było niesprawiedliwe.
Małżeństwo. Macierzyństwo. Śmierć.
W krótkim odstępie czasu, jeśli wierzyć statystyce.
Giń, kiciu! Błagaj o życie!
Margaret, won!
Służki się złoszczą, gdy chlapiesz sztuczną krwią.
Zaczekaj, wróć. Wracaj!
Niech chcą mniej.
Proszę bardzo.
Co?
Ujdzie.
O tak. Bywalec karczm i poszukiwacz kłopotów.
Syn lorda Dudleya. Obiekt pożądania pewnej lady Jane Grey.
Przedstawiam przyszłego męża Jane,
lorda Guildforda Dudleya.
Umiłowani, zebraliśmy się tu,
by być świadkami połączenia lady Jane Grey
i lorda Guildforda Dudleya
świętym węzłem małżeńskim.
Lordzie Guildfordzie Dudley'u.
Tak?
Ja, Guildford, biorę ciebie, Jane,
za...
Za...
Za żonę.
Od dziś aż po kres
ślubuję ci wierność.
Lady Jane Grey.
Ja, Jane...
Masz tu...
Coś masz.
Takie...
- Jane! - Krztusica!
No, no... Tyle pytań.
W TYM SEZONIE
Czy Jane poślubi niesławnego Guildforda Dudleya?
Czy król Edward zginie z rąk swej obłąkanej siostry Marii?
Zdobędę tron.
Czy Susannah przetrwa na wygnaniu?
Dowiecie się, bo to dopiero początek.
Mów wszystko.
Gdy Jane utknie już w przytłaczającym małżeństwie...
Jestem twoim mężem!
...z najbardziej wkurzającym...
- Weź sztylet. - To nie sztylet.
To jest sztylet.
...i pociągającym mężczyzną...
w świecie pełnym niebezpieczeństw...
Ktoś na dworze mnie truje.
...i podziałów...
Waży się los królestwa.
...zrozumie, że być może nie ma o niczym pojęcia.
Psiakrew.
A gdy sprawy doszczętnie się komplikują...
Pani, król nie żyje.
...Jane zostaje królową Anglii.
Monarchia jest najważniejsza.
- O tak. - Tak.
O tak.
Teraz otaczają ją łajdacy,
zdrajcy, pochlebcy, rozpustnicy i głupcy.
Mordercy.
- Miłego samobójstwa. - Dziękuję.
I, co gorsza, jej matka.
Moje zdrowie!
Lubię mamuśki.
Gotowi na epicką opowieść o miłości i przygodzie?
Kraj chce zmian.
Mogę uleczyć Anglię.
Poddajesz się?
W życiu się nie poddałam.
- Tak? To udowodnij. - Tak.
A jednak.
Jane!
Jeśli nie uciekniesz, umrzesz.
Pieprzyć to.
Rozsiądźcie się wygodnie.
Oglądacie Moją lady Jane.
Chodź. Królestwo czeka.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska