Zdrajczyni Maria uciekła.
POPRZEDNIO
Każdy z was wyśle 10 000 ludzi.
Niech żyje królowa Maria!
Zabójczyni.
Trwa kryzys.
Bez armii jest kicha.
Wyprawimy turniej.
- Jeśli wygram, utrzymamy przepisy. - Tak!
Zgadzam się.
Norfolk, przegrałeś.
Pytałaś mnie o pierwszą przemianę.
To było w dniu zabójstwa mojej matki.
Tak mi przykro.
Nie ma lekarstwa.
Zaufałem ci.
Chce tylko sobie wybaczyć.
Wybaczyć? Co takiego?
Kiedy wróci, sama go spytasz.
Przemiana mnie zabije.
I zostaniesz wyleczony.
- W żadnym wypadku. - Co takiego?
Etianie zabili jego matkę na jego oczach.
Zniknęli. Norfolk i Scrope zbiegli.
Marię widziano z dziesięciotysięczną armią.
Uciekaj, inaczej zginiesz.
Przeholowałaś.
- Brać ich. - Zostawcie mnie!
Jane Grey jest w głębokiej dupie.
Przegrałaś.
MOJA LADY JANE
Wstać, Jej Wysokość królowa Maria idzie.
Kochający poddani.
Jestem, jak dobrze wiecie,
waszą królową,
prawowitą i jedyną spadkobierczynią korony królestwa Anglii,
waszą Regina Gloriana.
Boże, chroń królową!
Nie lękajcie się,
stawcie czoła wrogom, bowiem nam nie zagrażają.
Nie ma się czego bać.
Najpierw
kwestia zdrady stanu.
Jane Grey.
Zostanie jej odcięta głowa.
Umrze na śmierć.
Przed naszą biedną bohaterką areszt domowy
i oczekiwanie na straszliwy los.
Jane traci głowę.
Ale jeszcze jej nie straciła.
Bez obaw.
Jak mawiała Julianna z Norwich:
„Wszystko będzie dobrze, będzie dobrze,
wszystek rzeczy się poukłada”.
Co ona pieprzy?
Nie wiem.
Prawdę mówiąc, Jane też nie wie.
Mój mąż się odzywał?
Moje siostry?
Matka?
Po raz pierwszy w życiu
Jane nie ma planu.
Siostro.
Przestań się mazać.
Od Kenninghall masz minę kwaśną jak śmietana.
Przepełnia mnie radość.
Jestem gotowa zapomnieć, bo...
Cóż, wygrałam.
Jesteśmy siostrami.
Ale pamiętaj, jestem też twoją królową.
Zapomnij, a cię odeślę.
Ty też możesz stracić głowę.
Jeszcze nie wszystko stracone.
Nie jest zła.
Maria jest po prostu niepewna.
Maria nie miała przyjaciół,
po rozwodzie wygnano ją do Walii.
No i cuchnie.
Pomówmy z Bess.
Tchórzofretki mają więcej odwagi.
Opowiem wam coś na pocieszenie.
Moi rodzice pobrali się bez zgody króla Henryka.
Król wpadł w szał.
Mówili, że ich pościna.
A on ich ułaskawił.
Zdobyli bogactwo, urodziłam się ja.
Takich przypadków są tysiące.
Wiecie dlaczego?
Bo zawsze jest wyjście. Trzeba tylko umieć grać w tę grę.
A to druga rzecz, którą potrafię najlepiej.
Jaka jest pierwsza, mamusiu?
Oral.
Oto nasz niegdysiejszy król. Gotowy na triumfalny powrót.
Spokojnie, dobrzy ludzie.
Idę do Marii, mojej siostry.
Do kogo?
Nie poznajecie?
To ja, wasz król. Edward.
Zjeżdżaj.
Przyjrzyjcie się. Jestem królem.
Król nie żyje.
Słuchajcie, kundle z rynsztoka.
Maria mnie truła.
Ukradła tron, a teraz chce zabić moją kuzynkę.
Muszę ją powstrzymać.
- Zdrada? - Totalna.
Seymour?
Seymour!
Przepraszam za kolegę.
Odbija mu.
Dopiero co mówił, że jest cesarzem Rzymu.
Zabije cię, jak cię zobaczy.
Zabiją Jane.
Napijmy się.
Dobrze ci to zrobi.
- Kitty. - Prędko.
Cycki Fanny kupią nam może 45 sekund.
Co z mamą i siostrami?
Są w pałacu, nie mogą wychodzić.
Jeśli spróbuję uciec, zabije ich.
A mój mąż?
Nie widziano go.
Co z tobą będzie, pani?
Powiadają, że...
Nie bój się.
Głowa jest na miejscu.
I tam pozostanie.
Nie. Mowy nie ma.
Wasza Wysokość, błagam.
To twoja kuzynka.
Kiedy myślę, że twój ukochany tatko i moja mamunia
zerkają na nas z nieba,
wiem, że ronią łzy nad naszą rozdartą rodziną.
Streszczaj się.
No przecież jakoś się dogadamy. Przez wzgląd na nich.
Majątek owdowiałej niedawno Katherine...
Jane umrze.
I nic nie poradzisz.
To cię rozweseli.
Margaret zostanie jedną z moich dam dworu.
- Dlaczego? - To jej nagroda.
Za co?
Ona nic nie wie.
Wielka Frances Grey czegoś nie wie?
Powiedziała nam, że Jane chciała nas pojmać.
Margaret?
A jak byśmy uciekli?
Gdyby nie ona, gniłabym w Tower,
a Jane siedziałaby na tronie.
Margaret, ty wredna łajzo! Pomogłaś Marii uciec!
Co? Niemożliwe.
A jednak.
Mów wszystko.
To przez przypadek. Byłam zła.
Nie chciałam niczego zdradzić.
W dupie mam twoje wymówki.
Przestań!
Przejrzyj na oczy.
Co zrobiła twojemu mężowi?
Od urodzenia
jest dzikim, bezbożnym, parszywym dzieckiem.
Zejdź mi z oczu.
- Margaret! - Zostaw mnie!
Zabawny fakt o dzieciach.
Powtarzają sobie to, co słyszą od dorosłych.
A głos we własnej głowie jest najbardziej wiarygodny.
Tatko powtarzał, by nie ufać brzydulom.
Zabawne.
Norfolk, nie tknąłeś gotowanego strusia.
Wypijmy!
Za śmierć Jane Grey.
Wasza Wysokość.
Nie możesz jej stracić.
Mogę robić, co mi się podoba.
Norfolk, z kim trzymasz?
Jesteś jak chorągiewka na wietrze.
Nie.
Jednakże egzekucja bez procesu
wywoła chaos i zamieszki.
A chłopi przestaną płacić podatki. Koszmar jakiś.
Niby dlaczego?
Anglikom się nie spodoba,
że monarcha z Bożego nadania to krwiożerczy tyran,
który zabija wrogów, jak chce.
W cywilizowanym kraju odbywa się proces.
To kwestia przyzwoitości.
A opinia Jane na temat bestii
ma sporo zwolenników.
Lud jest podatny na wpływy.
To ma sens.
Nawet ten... Jak mu tam? Muzyk.
Smeaton.
Też miał proces.
Po kiego ja mam was słuchać?
Zaplanujcie egzekucję i milczcie.
Gdy twój ojciec się dowiedział, że matka Bess to bestia,
niemal sam ją zabił.
Cromwell go powstrzymał.
„Nie możesz tak wykańczać żon.
Zorganizuj publiczny proces
i oskarż ją o najróżniejsze bezeceństwa”.
To były same kłamstwa, ale zadziałały.
- Anna Boleyn stała się pośmiewiskiem. - Zgadza się.
Kobiety łatwo zdeptać.
A zdeptanie Jane to sama przyjemność.
Dobrze.
Publiczny proces.
Nie proces.
Ułaskaw ją i przegnaj.
Zapomną o niej w ciągu miesiąca.
Norfolk ma rację.
Jane ma zwolenników.
Niech zatem spłoną z ich ukochanymi Etianami.
Oczyszczę z nich świat.
To ciebie należy ukarać!
Nie stójcie tak! Zabić to!
Margaret, uciekaj!
Zabić to!
Gonić tego kundla! Łapać go!
Zdrajczyni!
Nie jesteś już moją siostrą.
Gdyby nie konieczność zachowania pozorów,
sama bym cię zabiła.
Do komnaty z nią!
Tędy.
Gdy ktoś ma za syna etiańskiego konia,
musi stosować odpowiednie środki.
Choćby wymyślać kryjówki.
Ani jednego służącego?
Wiesz, co to jest kryjówka?
Czekaj.
To Maria!
Co? To ja!
Guildford!
Byliśmy pewni, że nie żyjesz.
Dzięki, tato.
Musimy porozmawiać.
Mowy nie ma.
- Dlaczego? - Właśnie.
Pewna śmierć?
To dobry powód.
Ocalę Jane.
Jesteś pewny?
Zdradź, proszę, jaki masz plan?
Czy obejmuje on brawurową ucieczkę?
Rzucisz się z szabelką i okrzykiem na ustach
na 10 000 żołnierzy i Straż Kingslandu?
To fantazja, a ja fantazją gardzę.
Nie zostawię jej na śmierć.
Nic nie poradzimy.
Jane zostanie stracona za zdradę.
A jak ktoś nas zobaczy, to i my.
Zatem zrobię to sam.
Nawet o tym nie myśl.
Mego ojca ścięto, gdy miałem sześć lat.
Nie podzielisz jego losu.
To przez ciebie coś jej grozi.
Ty posadziłeś ją na tronie.
Masz obowiązek pomóc.
Mam tylko jeden. Chronić ciebie.
Chronić mnie?
Chronisz sam siebie, ojcze. Przyznaj to.
Synu, obaj wiemy, że nie chcesz, bym mówił szczerze.
Guildfordzie...
Jane jest wściekła.
Czuje się bezsilna, pozbawiona kontroli.
A tego nienawidzi.
Od królowej.
Cudnie, ohydna suknia.
Na jutrzejszy proces.
Czeka mnie proces?
Nareszcie problem, który Jane może rozwiązać.
A jeśli go rozwiąże,
może ocali siebie.
A może i nie. Kto wie.
Mój pierwszy raz w zapyziałej tawernie.
Będę delikatny.
Zawsze chciałem taką odwiedzić.
No ale królowanie i tak dalej.
Pewnie, Wasza Wysokość.
Cześć, kolego. Dwa jasne.
Fitzy, niech mnie. Handlara cię nie dorwała?
Jeszcze nie.
Moe.
Tim, schlałeś się, wracaj do domu.
Spieprzaj, mówię.
To etiańska speluna?
Lokal przeznaczony dla klientów o skłonnościach do metamorfoz.
Przecież to zakazane.
Ludzi nie zakażesz.
Choćbyś nie wiem, jak się starał.
Po co tu przyszliśmy?
Ktoś tu może cię przemycić do pałacu.
Zobaczymy.
Wypiję za to.
Chłopskie piwo przebija to z pałacu.
No co? Taka prawda.
Jesteś niepodrabialny.
To dobrze.
Wypadałoby docenić
omdlenia godną brawurę lorda Guildforda Dudleya.
A skoro jest okazja,
podziwiajmy te jędrne łydki i pośladki.
Jane, zbudź się.
Guildford.
Jesteś.
Ty żyjesz.
Opuściłeś mnie.
- Ty draniu. - Wiem, byłem głupcem.
Wybacz mi.
- Nie umarłeś. - Prawie.
To wina mojej matki.
Jak wszystko.
Wybaczysz mi?
Pocałuj mnie.
Jane, musimy stąd iść.
Naliczyłem 12 strażników, ale przez sad...
Nie mogę uciec.
Zabije moją rodzinę.
Zostaję.
Zatem ja też.
Nie daję ci wyboru.
Dowiedzą się, kim jesteś,
a Maria cię zabije. Nie pozwolę.
Nigdy.
Jane.
Proszę cię.
Co?
Wiem o twojej matce.
Bardzo mi przykro.
To moja wina.
Bzdura.
Wracałem z rodzicami z dworu.
Napadli nas Etianie.
Pierwszy raz ich widziałem, bałem się.
Przemieniłem się po raz pierwszy.
Nie pamiętam, co było dalej.
Straciłem przytomność.
Ojciec mówi, że rabusie ją zabili.
Na początku mu wierzyłem.
Potem zaczęło mi się śnić, że to ja.
Że zabiłem ją po przemianie.
Zacząłem się zastanawiać.
Nie kontroluję przemian.
Wiem, że to głupie,
ale traktuję to jak klątwę.
Kara godna Greków.
Nie zasłużyłeś na to.
Nie zabiłeś jej.
Ojciec nigdy nie potwierdził ani nie zaprzeczył.
I dobrze.
Tak mi lepiej.
Bo jestem też tchórzem.
Spójrz na mnie.
Czy tchórz ryzykowałby życiem, by mnie ocalić?
Wszystko bym oddał.
Nie wszystko stracone.
Mam proces.
To będzie farsa.
To szansa.
Przygotowywałam się.
Może nie udowodnię niewinności,
ale przeżyjesz.
Moi bliscy także.
Tylko o tym będę myśleć.
O tobie.
Jane.
Ja...
Chwileczkę.
Lady Jane.
Co robisz?
Wspaniały księżyc.
No przepiękny.
Krwawy księżyc?
Od dziecka takiego nie widziałem.
Szkoda.
Idź spać, milady.
Oczywiście.
Wystarczy mi jeszcze na dwa.
Rzymska moneta?
Moja siostra znalazła ją w błocie.
To Romulus i Remus.
Rozbawiło ją to, jesteśmy bliźniakami.
Gdzie jest teraz?
Długa historia.
Opowiadaj.
Jest i on.
Charles?
Wasza Wysokość.
Ty żyjesz.
On mnie ocalił. Jak się miewasz?
Dobrze, choć jestem w szoku.
Jakim cudem jesteś Etianinem?
No tak normalnie.
To tylko i wyłącznie moja sprawa.
Chcę jedynie zarobić na życie.
Skąd wiedziałeś, że...
Widziałem cię w pałacu i tutaj. Domyśliłem się.
Potrzebujemy twojej pomocy.
Ocalimy Jane.
Wasza Wysokość wzywała?
Tak.
Otrzymasz wyjątkowe zadanie.
Zostaniesz moją stolcową.
Że mam...
Rozmawiać z nią podczas porannej defekacji.
Obejrzeć stolec,
podetrzeć mnie.
Nie cieszysz się? To zaszczyt.
Dziękuję, pani.
Dziękuję.
To pomysł Margaret.
Spytałam, czy mamusię też ukarać.
Zaproponowała, by dać ci pracę.
Rozumiem.
Stan? Dokąd to?
Do Londynu.
Upiłeś się?
Trochę. Stanę...
Stanę do walki u boku brata,
pomogę mu ocalić ukochaną.
Rety, bordo mi wypiłeś?
Nie byłem dobrym bratem.
Ani nikim dobrym.
Nonsens, Stan. Jesteś wystarczający.
Odpowiedz mi zatem.
A gdybym był Etianinem?
Odesłałbyś mnie czy gorzej?
Kochasz Guildforda,
a traktowałeś go jak wrzód na dupie rodu.
Dość.
Obaj jesteście moimi synami.
Dlaczego mu nie pomożesz?
Stanley, stój.
Ojejku.
Porozmawiajmy o tym.
Nie!
Dlaczego?
Powiedz mi tu i teraz.
- Albo nas stracisz. - Nie mogę!
- Bo się boisz. - Tak.
Ja też.
Lecz gdy byliśmy młodzi, mawialiśmy,
że Dudleyowie się nie poddają.
Dudleyowie się nie poddają.
Zabawne uczucie.
Wracać do starej roboty.
Myślimy o wyzwaniach,
zabawach,
towarzyszach śmiechu i niedoli.
No i zabójczym tyranie, który zabrał nam robotę
i chce nas zabić.
Z drogi! Przejście dla oskarżonych.
Jej Wysokość królowa Maria.
Wasza Wysokość.
Ty się uśmiechasz?
Nie złamiesz mnie.
Zobaczymy.
Gdzie Seymour?
Do rzeczy.
Zebraliśmy się dziś z powodu procesu
uzurpatorki Jane Grey,
która odebrała koronę następczyni
wbrew prawu natury.
Jeśli udowodnimy tak poważną zdradę,
kara może być tylko jedna.
Śmierć.
Znajomość zarzutów i potencjalnej kary to jedno.
Co innego je usłyszeć.
Proszę, panie.
To się uda, nie?
Wchodzimy, znajdujemy Jane, zaskakujemy Radę,
wszyscy wiwatują, kraj bezpieczny, sukces.
Nie przebierasz się?
Dacie radę. Przeszkadzałbym.
O czym ty mówisz?
Nie idę z tobą.
Zrobiłem coś źle?
Nie nadstawiam karku dla obcych.
W porządku.
To cześć.
Cześć.
Poprzez swe fałszywe wyobrażenia,
knowania i spiski
Jane Grey zamierzała pozbawić władcę
statusu i tytułu królewskiego,
a także władzy w królestwie Anglii.
Jej celem było zabicie królowej Marii.
A oto dowód.
Dokument uchylający przepisy izolacyjne.
Ta zdradziecka uzurpatorka
podpisała się pod nim
jako „królowa Jane”.
Niniejszym wnoszę,
że należy ją skazać,
przeciągnąć przez cały Londyn ku szubienicy w Tyburn i powiesić.
Jej gnijące ciało będzie leżeć na ziemi,
wypatroszone przez brzuch,
dekapitowane
i podzielone na cztery ćwierci.
Głowę i rzeczone ćwierci umieścić należy
w miejscu wskazanym przez królową.
Chcę coś powiedzieć.
Co do fałszywych wyobrażeń.
Nie.
Kontynuuj.
W swoim testamencie
król Edward wskazał mnie jako królową i następczynię tronu.
To bezsporne.
To nie wyobraźnia.
Nie wiedziałam o tym
ani tego nie chciałam, ale to prawda.
Zarówno ja, jak i my wszyscy
musimy wykonywać polecenia króla.
Ma boskie prawo wyznaczyć następcę.
Wskazał mnie.
Wszyscy pokłoniliście mi się, nazywając mnie królową.
Jeśli jestem zdrajczynią, wy także.
Przypominam, że wola mego brata zaginęła.
Ta wskazująca Jane była podrobiona.
Łże.
Testament był prawdziwy. Widziałam na własne oczy.
Usiądź, Elżbieto.
Nie usiądę.
Nie dam się uciszyć.
Edward wskazał Jane Grey.
Przysięgam na moje życie i na imię mojego ojca.
Bess.
Mości lordowie, zastanówcie się,
co zrobilibyście na jej miejscu.
Zignorowalibyście wolę ukochanego króla i kuzyna
czy sumiennie przyjęli rozkaz z wdziękiem i godnością...
Zamknij się, Elżbieto!
Elżbieta mówi prawdę. Jestem niewinna.
Jane była lojalna i dobra.
Norfolk? Norfolk!
Zamknąć się! Nie pozwolę sobie na taką bezczelność na moim dworze!
Zabierzcie Jane, zanim Maria ją rozszarpie.
Byłaby jatka.
Tak jest.
Kuzynko.
Jane.
Edward. Ty żyjesz?
Bogowie, dobrze cię widzieć.
Tęskniłam.
Co ci się stało?
Jak ona mogła?
Jak mogła?
Wasza Wysokość.
Zamknij ryj!
Pani,
czas zamknąć Jane w areszcie domowym.
Może na ponurej północy...
Prędzej skonam, niż pozwolę jej żyć.
Seymour. Gdzieś ty, kurwa, był?
Wszyscy precz.
Ty też, Norfolk.
Kochanie, naprawię to.
Już to mówiłeś.
Otrzymałem informacje, które wszystko zmienią.
Jakie?
Zanim spełnię twoje pragnienie, spełnij moje.
- Pobierzmy się. - Kiedy?
Gdy po śmierci Jane zrobimy porządek.
A teraz, kurwa, mów.
Jane, posłuchaj. Bez kłótni.
Przybyłem cię ocalić.
Gdy wróci straż, pójdę z nimi,
przedstawię się i odzyskam władzę.
Nie odzyskasz.
Myślą, że nie żyjesz.
Maria cię zabije i nikt jej nie powstrzyma.
- Ona cię zabije. - Nie.
Będzie musiała okazać mi łaskę.
Może mnie wygna.
To nadal ryzyko.
To moja decyzja.
Sam mnie wskazałeś.
Jako twoja królowa
rozkazuję ci pozwolić mi na powrót.
Dobrze... Wasza Wysokość.
Chcesz odzyskać tron?
Zrób to porządnie. Ze wsparciem.
Zbiorę armię.
Wraz ze Szkocją lub Francją obalimy Marię.
Dokładnie.
A wtedy razem zmienimy ten kraj.
Dość podziałów.
- Kocham. - Ja też.
Ukryj się.
Z drogi! Lord Norfolk ogłosi wyrok.
W kwestii lady Jane Grey
i jej fałszywego, zdradzieckiego przejęcia korony
i ogłoszenia się królową,
a zarazem zdrady stanu,
uznajemy ją za...
niewinną.
Zgadza się. Niewinną.
Zmieniamy bieg historii.
Wróciłeś.
Wyjaśnię to.
Śmiało.
Zawsze dbałem tylko o siebie.
I siostrę.
Edwardzie, zaczekaj.
Seymour ją ma.
Co?
Jest w jego zoo.
To tajne więzienie dla Etian.
Jest sadystą.
Przeklęty drań.
Nie wiem, czy ona żyje.
Byłem przy pałacu, przy oknie,
gdy cię zabrano.
Porwanie króla to rzadki widok,
śledziłem cię.
Chciałem cię przehandlować za siostrę.
Przecież był przy moście.
Mogłeś mnie zdradzić.
Nie mogłem.
Nie ciebie.
Wszystko już wiesz. Możesz mnie znienawidzić.
Procedury sądowe każą wierzyć,
że ogłoszenie niewinności to najlepszy możliwy rezultat.
Kajdany precz i sio,
pora cieszyć się wolnością
przy tarcie cytrynowej i odrobinie sherry.
Stać!
Szkoda, że to nie takie proste.
Przejście dla więźnia.
Rupert?
Co ty robisz?
Masztalerz Guildforda Dudleya.
Mówże.
To, co mnie.
- Guildford... - Głośniej.
Guildford Dudley jest...
Etianinem.
Jej wina nie ma znaczenia.
Lady Jane Grey świadomie wyszła za Etianina.
Ukrywała bestię, łamiąc przepisy izolacyjne.
To zbrodnia, za którą kara jest tylko jedna.
Śmierć.
Przepraszam, milady.
Obrzydliwe kłamstwo!
Jane, powiedz im.
Guildford nie jest Etianinem!
- Błagam! - Wprowadźcie go.
Nie.
Cierpliwości.
Nie. Mario, proszę cię.
Pojmaliśmy tego stwora pod twoim domem zeszłej nocy.
Nie wiedzieliśmy, co nam się trafiło.
Rupert pomógł.
Grozili, że go skrzywdzą.
Oszaleliście. To tylko koń.
Cierpliwości.
Zostawcie go.
Proszę, zostawcie go.
- Cierpliwości. - Nie.
I...
Teraz.
To Etianin!
Jane, przepraszam.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska