KSZTAŁCENIE KKULBEE
Mamy trochę czasu. Pomożemy pani wybrać suknię.
Nie trzeba. Już wybrałam.
Naprawdę?
A smoking pana młodego?
Mogę polecić krawca.
Ich gotowe opcje są świetne, ale można uszyć coś na zamówienie…
Skończyłem.
To pan młody?
Mogę wyjść?
- Nie! - Tak!
Dopiero co przyszedł z pracy.
Zwykle nie wygląda tak…
Jak wyglądam?
Mam przerąbane.
Rety, pani Son.
Nie wiedziałam, że zależy pani na wyglądzie.
Zależy.
Dla mnie liczy się tylko wygląd.
O rety.
Proszę dać mu to.
Panie Ahn,
mam nadzieję, że nie zabieramy panu zbyt dużo czasu.
Spływaj stąd.
Zdaje się, że Yi-lin naprawdę spodobał się świecznik,
który od pani dostała.
To twoja wina.
Co pani o tym myśli?
Wygląda świetnie.
A co ty na to?
Jeśli to klientkę uszczęśliwia, to mnie też.
„Klientkę”?
Rozumiem.
To pewnie pani pieszczotliwe imię!
Tak.
Ty też mów do mnie pieszczotliwie.
A nie Yi-lin.
A po co, skoro masz takie ładne imię?
Tylko narzeczony pani Son tak się do niej zwraca,
bo jest od niej o wiele młodszy.
Dorośli nie potrzebują pieszczotliwych imion.
Ty pewnie nie miałeś go
dla swojej drugiej połówki
w tamtych czasach.
„W tamtych czasach”?
Teraz faceci ciągle tak mówią.
Prawda?
Jak się poznaliście?
- Jest z… - Znamy się od dawna.
Od samego dzieciństwa.
ODCINEK 3
Wybrałaś już sukienkę?
Więc mogę już sobie…
Jak mogłeś?
Czemu nie powiedziałeś?
O czym?
O tym wszystkim.
Mówiłam, że nie mogą cię zapamiętać.
- Nie możesz być taki przystojny! - Co?
Mogłeś mnie ostrzec o swoim wyglądzie.
Co miałem powiedzieć?
Przecież potrafisz mówić.
Czemu nie powiedziałeś, że jesteś taki przystojny i seksowny?
A niby jak mógł?
Z taką twarzą?
Byłabyś zażenowana.
Teraz jest jak niezdrapany los na loterii.
Przestań.
Przy odrobinie wysiłku wyglądem pokona każdego.
Jak się nazywasz?
Son Hae-yeong.
Ładne imię.
Podoba mi się.
Zatem nie ponosisz żadnych strat, prawda?
Wystarczy.
Pani Son,
dla pieniędzy zdrap prawdziwy kupon,
a jeśli się nudzisz, podrap się po tyłku.
Liczenie na jego twarz nic nie da.
Nie ma z tego odsetek, a on szybko straci wartość.
Co więcej, dziewięciu na dziesięciu
to puste losy.
I tylko cię wkurzają.
Zazdroszczę ci.
Chciałbym, by ktoś widział we mnie zwycięski los.
A ona?
- Nam-gil! - Już idę!
Trzymajcie się. Do widzenia.
- Idealna pogoda. - To prawda.
Mam przerąbane.
Powinnam była wybrać cokolwiek i kazać mu wyjść.
Ludzie stoją bliżej ciebie, niż myślisz.
Obie są moje.
Poproszę jedno latte.
Albo dwie.
Dziękuję.
Wypij coś słodkiego.
Jeśli to cię nie uspokoi, daj znać.
Obmyślę inny plan.
Pyszne, co nie?
Jak on może być
jednocześnie taki niechlujny i taki przystojny?
Jak wyglądam?
I dlaczego…
Dlaczego tak marnujesz dobry wygląd?
Co?
Babcia mówiła, że uroda utrudnia życie.
Mówiła, że życie z ładnej twarzy prowadzi do ruiny.
Miała przez urodę trudne życie?
Nie ona, ale moja…
Kto?
Cóż…
Nieważne.
O co chodziło w salonie ślubnym?
Po co nagle afiszowałeś się swoim wyglądem?
To twój były, prawda?
Wzbraniałaś się przed tym,
żeby mnie zobaczył.
To takie oczywiste?
Jesteś płytka.
Dziwne jest to, że ja też się wstydziłem, choć wiem,
że to szopka.
Wciągnąłeś się w to.
To dlatego chciałeś pokazać mu swój wygląd?
Czy to było żałosne? Przyznaję, że tak.
Nie przyznawaj.
W twoim wieku Ahn Woo-jae nie był tak przystojny.
Masz przed sobą świetlaną przyszłość.
Miażdżącą przewagę.
Tak w ogóle, czy wy ostatnio nie zerwaliście?
Chyba był żonaty.
Są ze sobą od ponad roku.
Roku?
Wybacz, czasem bywam tępy.
Nie szkodzi. To ja jestem tępa.
Przez pół roku mnie oszukiwał.
Przy okazji,
dużo o mnie wiesz.
Wiesz, gdzie mieszkam, kim są moi przyjaciele i byli faceci.
To nie mów tego publicznie.
Słyszę różne rzeczy.
Pracujący na pół etatu to nie bezduszne manekiny.
Tak głośno mówiłam o swoim życiu?
A ty to wszystko pamiętasz?
Tak.
Twoje słowa, zachowanie,
wszystko.
Tak mają komputery.
W każdym razie
miło jest mieć wściekłego psa za partnera.
- Czuję się pewniej. - Mówisz o mnie?
Jesteś moim mężem.
Co?
Po ślubie to się skończy.
Mój mąż się wstydzi?
Co z tobą?
Cieszę się, że mogłam się jej odwdzięczyć.
Przyjaciele z dzieciństwa?
Od kiedy ze sobą chodzą?
Dobrze się z tym czuję.
To przez niego ze mną zerwała?
Przerzuciła się na niego?
Z drugiej strony, z taką urodą wyglądałby dobrze we wszystkim.
Co za bachor…
Przeklinasz?
Co?
Nie.
To nie było do ciebie.
Jesteś zazdrosny?
„Zazdrosny”?
Nie podobało ci się, że wybierałam smoking
innemu facetowi?
Nie byłem
z tego zadowolony.
Trochę przesadziłam.
Byłam szczęśliwa.
Masz rację.
Pan młody był nawet przystojny.
Nie o to chodzi.
Martwiłam się
o ciebie i panią Son.
To odnosząca sukcesy, czarująca kobieta o wspaniałej osobowości.
Jest w twoim typie.
Pani Son?
To znaczy? Nie postrzegam jej w ten sposób.
Co za ulga.
Proszę pana, słyszałam, że posiłki nie są
dobrze doprawione.
ODGŁOSY DYSZENIA
I UDERZAJĄCYCH O SIEBIE CIAŁ
TO NIESPOTYKANE DŹWIĘKI W RESTAURACYJNEJ CHŁODNI…
Musimy wprowadzić zmiany.
Posiłki są zbyt ostre i gorące.
UŚMIECHAJĄC SIĘ SUGESTYWNIE,
HA-JUN WSKAZAŁ BRODĄ NA SWOJE KROCZE
ZSZOKOWAŁ JĄ
JEGO POKAŹNY INSTRUMENT,
KTÓRY WYRAŹNIE NABRZMIAŁ,
DAJĄC ZNAĆ O SWOJEJ OBECNOŚCI
Mamo.
- Idziesz do pracy? - Czytasz?
- Co to? - Nic.
Spóźnisz się.
Potrzebuję twojej rekomendacji.
Do zobaczenia.
Słyszałam,
że po konkursie tworzysz grupę zadaniową.
- Tak. - Kobiety…
Niezamężne kobiety nie powinny się do ciebie zbliżać.
Zrozumiano?
O tym chciałem z tobą porozmawiać.
Mamo,
zawsze byłem ci posłuszny.
Nigdy mnie nie kusiło i z nikim się nie spotykałem…
Wykluczanie zdolnych pracowników ze względu na stan cywilny
- szkodzi przyszłości firmy… - „Nieszczęśliwa”.
Mimo mojego bogactwa,
tak mnie nazywano, bo wyszłam za niewłaściwego mężczyznę.
Mam być nieszczęśliwą żoną i nieszczęśliwą matką?
Mamo, ja…
Ufam ci, synu.
Ale, Gyu-hyun,
jesteś synem Bok Gi-ho.
Niemoralnego, nieodpowiedzialnego, impulsywnego człowieka.
Bok…
Gyu-hyun.
Rozumiem.
Dotrzymam obietnicy, jeśli to cię uspokoi.
Dotrzymaj jej dla siebie, nie dla mnie.
Twój ojciec pobłaża tylko swoim wadom.
Nie jest z tych, którzy rozumieją i tuszują winy syna.
Jeśli chcesz odziedziczyć jego firmę, pozostań czujny.
Zawsze.
Tak czy siak, jestem jego jedynym dzieckiem.
Kto wie?
Może znajdzie inne rozwiązanie.
„Inne rozwiązanie”?
Co to było?
Burczy ci w brzuchu w obecności szefa?
Wytrzymaj, brzuszku.
Znowu?
Wcale się nie powstrzymujesz.
Jeśli chcę dostać kasę, muszę znosić jego kompleks władzy.
Wstrzymaj się.
- Słyszę cię. - Co pan robi?
Sekretarz powinien powstrzymywać się przy szefie.
To zestaw ciastek.
Liczę, że przyjdziesz.
Dzień dobry.
Dzień dobry, panie Bok.
Proszę jechać.
Nie, proszę.
Poczekam na następną.
Proszę.
Spieszy się pani, menedżerko Son Hae-yeong.
Co to?
Upominki dołączane do zaproszenia na ślub.
Upominki?
Lubi pan ciastka?
- Nie lubię słodyczy… - Lubi.
Są całkowicie organiczne i ręcznie robione.
Są pyszne i nie za słodkie.
A to zaproszenia na mój ślub.
Powinienem przyjść z prezentem.
O rety!
Ależ skąd, panie Bok.
Kształcenie Kkulbee oferuje pracownikom wiele świadczeń.
Uważamy korzyści przewidziane za ślub
za pieniądze gratulacyjne od pana.
Gratulacje z okazji ślubu, pani Son Hae-yeong.
Dziękuję, panie Bok.
Napchaj się.
Miała rację. Są pyszne.
Przy okazji,
czy ona nie zaniedbuje pracy, rozdając teraz zaproszenia?
Opuszczanie pracy z powodu małżeństw, ciąż, porodów i opieki nad dziećmi
są zawsze mile widziane.
Naszym rywalem nie jest Edukacja Dżin ani Giga Studium, ale…
Niska liczba urodzeń.
Liczba urodzeń w Korei pokazuje, jak wysoko Kkulbee może zajść.
Im więcej ślubów,
dzieci i obsesji na punkcie wczesnej, prywatnej edukacji…
Tym więcej pan zarobi.
Właśnie.
Małżeństwo, ciąża, poród i opieka nad dziećmi?
Sam spróbuj,
ty mały…
Sekretarzu Yeo.
Tak?
Idź na ten ślub i daj w moim imieniu pieniądze gratulacyjne.
Prezes musi dotrzymywać słowa, nawet danego żartem.
Ja? Dlaczego ja?
Ma się przeze mnie czuć niezręcznie?
On żartuje, a ja mam się z tym zmagać?
PAN MŁODY KIM JI-UK PANNA MŁODA SON HAE-YEONG
- Proszę przyjść. - Gratulacje.
Naprawdę bierzesz ślub?
- Najwyższa pora. - Gratulacje.
Na pewno przyjdę.
- Zrób dużo zdjęć. - Oczywiście.
- I spróbuj pysznego jedzenia. - Gratulacje!
Dziękuję.
KIM JI-UK I SON HAE-YEONG
Są niesamowite.
Przepraszam za spóźnienie.
My jesteśmy za wcześnie.
- Włączę slajdy. - Dziękuję.
Rozumiem,
że jesteś zajęta przygotowaniami do ślubu,
ale zapomniałaś o czymś ważnym.
Tak?
Przejrzałam prezentację.
Nie prezentację.
Gdzie zdjęcie pana młodego? Nie ma go nawet na zaproszeniu w apce.
Słyszałam, że jest przystojny.
Wymknęło mi się.
Pani Kwon go widziała, a ja nie?
Zraniłaś mnie.
Nie chciałam psuć najlepszego.
Nie zaprzecza!
Pani Son, czy on się pani oświadczył?
„Oświadczył”?
- Bądź moim. - Kim?
Proszę, bądź moim panem młodym.
Co?
Potrzebuję pana młodego.
Oczywiście!
Wychodzę za niego, bo mi się oświadczył.
Mój mąż zrobił to po ustaleniu daty ślubu.
Musiałam go zmusić.
Ja też.
Daj spokój.
To nie w moim stylu.
Wszystko albo nic, prawda?
Najwyższa pora, wymuszanie przez partnera
czy ustalona data ślubu to nie powody do oświadczyn.
To tylko gratulowanie sobie.
- Zgadza się. - Dokładnie.
Nie widzę pierścionka.
Czy nie jest niezbędny przy oświadczynach?
Nie bądź taki.
Mylę się?
Teraz jestem jeszcze ciekawsza.
Jak się oświadczył, że zgodziłaś się nawet bez pierścionka?
Prawdę mówiąc…
Ty się mu oświadczyłaś?
Ale ci się spieszy.
Dowiesz się na ślubie.
Spoilery psują zabawę.
Już wiem!
Czy będzie nagrywany film jak na weselu pana Ahna?
Jeśli jesteście ciekawi, przyjdźcie na ślub.
- Zacznijmy spotkanie. - Dobrze.
- Skończyłem. Chodźmy. - Dobrze.
Zapomnij o byciu junglerem.
Czemu zawsze winisz mnie?
Ona zawsze tu jest.
Mieszka tu?
Nie idziesz do domu?
Klienci, którzy mieli tu zjeść, przez ciebie wychodzą.
Co sprawdzasz?
TARG DYNIOWY OŚWIADCZYNY
„Przedmioty do oświadczyn”? Ktoś się oświadcza?
- Tak. - Kto?
Ty.
Co takiego?
Musisz mi się oświadczyć.
Wróćmy się trochę.
Po pierwsze, zgodziłem się wziąć z tobą ślub.
Po drugie, małżeństwo to był twój pomysł.
Po trzecie, dlaczego mam ci się oświadczać?
Byłeś ostatnio na ślubie?
To jest to, gdzie każą mi
się wystroić, marnują mój czas i wymuszają ode mnie pieniądze.
Potem muszę obejrzeć film
opisujący historię miłosną pary, który mam głęboko w poważaniu.
- I? - Potrzebujemy filmu
z naszą historią miłosną.
Zrobisz to?
Jesteś moim partnerem.
- Wynoś się! Co z tobą? - Posłuchaj.
Nie proszę o noc w pięciogwiazdkowym hotelu
ani o pierścionek z brylantem.
Wystarczy, że uklękniesz przy świecach i balonach.
Czy to takie trudne?
Nie potrzebujesz oświadczyn, tylko badania psychiatrycznego.
Chciałaś udawanego ślubu.
- Więc czemu powinienem? Wyjdź. - Wszystko przygotuję.
Powiedz swoją kwestię.
Uklęknij i powiedz: „Wyjdziesz za mnie?”.
Mam się oświadczyć przy użyciu używanych przedmiotów?
Przy jakichś śmieciach?
„Śmieciach”?
Nie gardź Dynią.
Tamtych rzeczy używano tylko raz.
Są jak nowe.
Tylko wariat użyje ich po raz drugi!
„Wariat”?
Musisz to zrobić.
Musisz. Inaczej się nie pobierzemy.
Dobrze. Odwołaj ślub.
Zapomnij o tym i wyjdź.
A co z naszą Dzidzią?
- Co? - Jeśli się wycofasz,
co będzie z Dzidzią?
Naszą biedną Dzidzią.
- Poważnie? - Co za frajer.
Mówiłeś, że zoperujemy Dzidzię i razem ją wychowamy.
Nasza biedna Dzidzia…
Przestań.
- Dzidzia! - Przestań.
Dzidzia!
Proszę, przestań.
Patrz!
Jest nasza Dzidzia.
Cześć, Dzidziu.
Usłyszałaś wołanie? Jesteś taka mądra.
Chcesz coś zjeść? Chwileczkę.
No już.
Zaczekaj tu.
Przyszła nasza Dzidzia.
Pij.
Nie musisz mnie karmić.
Co powiedziałeś?
O rety.
Też cię kocham.
Biegniemy!
No chodź!
Kręci mi się w głowie!
Dobre.
Ulubiony pochrzyn Hae-yeong.
I twoje ulubione mandarynki.
Posmakujmy próbki.
- Mogę spróbować? - Tak.
Chcesz trochę, skarbie?
Nie, Hae-yeong jest na diecie.
Tylko jedną.
Ostrożnie, gorące.
Otwórz buzię.
Dobre?
Przepraszam za to.
Co myślicie?
Złe?
Dobrze zrozumiałam motyw?
W stylu: „Urocza Hae-yeong na zdjęciu kochającego chłopaka”, tak?
Spójrz na te emocje, zmieniają się z każdą klatką.
Ta Hae-yeong ze zdjęć
nie jest zakochana ani kochana.
Jak by to ująć?
Ma martwe oczy.
To co mam zrobić?
Nie mam nagrania oświadczyn,
więc to miało je zastąpić.
Masz jakieś zdjęcia zrobione przez swoich byłych?
Pewnie je skasowała.
Nie.
To żenująca przeszłość.
Zapominając o żenującej przeszłości, nie ma się przyszłości.
To użyj tych zdjęć.
W oczach będzie pełno miłości.
A młody wygląd wyjaśnisz retuszem.
Wyobraź sobie, że jeden z byłych zobaczy je na ślubie.
Mam gęsią skórkę.
Mam pomysł. Pożyczę ci producenta Yuna.
Na ciemnych zdjęciach nikt nie zobaczy różnicy.
To lekka przesada.
Co jest złego w wykorzystaniu dublera,
skoro pan młody jest fałszywy?
Droga przyjaciółko.
Nawet najbliżsi przyjaciele
nie powinni się dzielić wszystkim.
Na przykład?
Bielizna?
Szczotka do zębów?
- Daj spokój. - O rety.
Jesteś taka sprośna.
YU-KYUNG
JAK SIĘ MASZ, JI-UK?
MOGŁEŚ CHOCIAŻ DAĆ ZNAĆ, ŻE ŻYJESZ
W porządku.
Nie martw się o mnie.
POŁĄCZENIE: YU-KYUNG ODRZUĆ, PRZYJMIJ
Cześć.
Czemu nie śpisz?
U ciebie chyba jest późno.
Tak, wróciłem już z pracy.
Znajdę normalną pracę w swoim tempie.
Miałaś tak nie mówić.
Czemu miałbym się przenosić? Nikogo tam nie znam.
A kim ty dla mnie jesteś?
Zrób coś dla mnie.
Nie dzwoń do mnie więcej.
Żenię się.
Założę własną rodzinę.
Chcę przymierzyć ten,
te trzy i tamten.
Będę ją mieć na swoim ślubie.
Idealnie pani pasuje.
Pokazać męskie obrączki?
A czy mogłabym ją wypożyczyć?
Tak, jest taka opcja.
Hae-yeong, odbierzesz moją paczkę?
Siedzi cały dzień w domu. Czemu ja mam ją odebrać?
Przepraszam.
Nikogo nie ma?
Partnerze.
Poszedł do łazienki?
Co się dzieje?
Kto to zrobił?
Przepraszam.
Jest tu kto?
WYJDŹ ZA MNIE
Co to ma być?
Co robisz?
Musztardowe żelki?
Podoba ci się?
To urocze.
A nie miało takie być.
Czy nie o to ci chodziło, tworząc uroczy pierścionek z żelką?
MUSZTARDOWE ŻELKI PANG PANG
Tadam!
Skąd to wszystko masz?
Nie wycofano ich?
Zadzwoniłem do producenta i do innych sklepów,
pytając, czy mają coś na stanie.
Potem je kupiłem.
Kupiłeś to wszystko
sam?
To twoje ulubione.
Chciałem zobaczyć cię szczęśliwą.
Więc…
co odpowiesz?
- Co? - Jeśli się zgodzisz,
otrzymasz ostatnią partię musztardowych żelek
i mnie w bonusie.
Czy mam to podliczyć, klientko?
Tak.
Policz mi to wszystko. Oddam ci.
Nie trzeba. Zrozumiałem, że muszę się ożenić.
Musisz?
Dlaczego?
Naprawdę mi nie powiesz?
Ja nie mam przed tobą tajemnic.
Ktoś znajomy z Kanady nagabuje mnie,
żebym tam poleciał,
mimo że ciągle odmawiam.
Myślę, że jak się ożenię i założę rodzinę,
przestanie o to prosić.
Zatem ty też?
Też musi być mężatką.
Kochałeś ją?
To było dawno temu, więc nie pamiętam.
Przymierzysz obrączkę, którą ci wypożyczyłam?
Sprawdź, czy pasuje.
- Pasuje? - Tak, idealnie.
A twój pierścionek?
Kupiłam go.
A co z „minimalnymi wydatkami”?
Nawet po ślubie
będę musiała go nosić w pracy.
Wahałam się, ale nie miałam wyboru.
Nie będziesz tego żałować?
Możesz się jeszcze wycofać.
Będę żałowała…
jeśli nie wygram konkursu.
Fałszywy ślub byłby stratą.
Racja.
Ale wygram ten konkurs bez względu na wszystko,
szybko awansuję, odniosę sukces i zostanę
najmłodszym dyrektorem…
I?
Pozbędę się wszystkiego.
Praktyki wykluczania singielek z awansu.
Świadczeń tylko dla pracowników w związku.
Dość już zjadłaś. Muszę to zanieść do sierocińca.
Partnerze,
przyjęłam oświadczyny tylko dlatego, że są fałszywe.
Naprawdę to nie przejdzie.
Mówi to ktoś, kto chciał użyć używanych rzeczy.
Ja przynajmniej
włożyłem w to serce i naprawdę się starałem.
Będę unikał dziewczyn, które oczekują luksusowych hoteli i diamentów.
Ty unikaj mężczyzn, którzy oświadczają się „śmieciami”.
Zatem musimy unikać siebie, prawda?
Żal mi tego szczeniaczka ze sklepu.
Za jakie grzechy on płaci?
Pani Cha.
- Co? - Ma takie pełne oczy.
Pełne czego?
Jej oczy…
są pełne miłości.
Poprawiła się w aktorstwie?
MUSZTARDOWE ŻELKI PANG PANG
Urocze.
Co to było?
Oby nie był zepsuty.
Ekran dotykowy wciąż działa?
PODKRĘĆMY NASZĄ MIŁOŚĆ ODCINEK 100
SALA WESELNA
Cha Hui-seong, jesteś border collie, psem pasterskim.
WARKOT
Poprowadź gości do miejsc
po stronie pana młodego.
Tędy, proszę.
Proszę usiąść po tamtej stronie.
Dobrze.
Nam Ja-yeon, ty jesteś gołębiem z fałszywymi wieściami.
GRUCHANIE
Jestem na ślubie Hae-yeong.
Cała rodzina jej męża mieszka za granicą.
Nie mogli przyjechać.
Hae-yeong będzie łatwiej.
Wymyśl jakąś dobrą historyjkę,
czemu nie będzie rodziny pana młodego i gości.
Rozumiem.
- Dziękuję. - Gratuluję.
Smacznego.
Hae-yeong…
Pani Son!
Pani Kwon!
Wygląda pani olśniewająco!
Bardzo dziękuję.
A więc tutaj pani czeka, zamiast w poczekalni.
Też mogłam tak zrobić.
To takie piękne, inne i wspaniałe.
Zrobi to pani następnym razem.
A gdzie pan młody?
Mój pan młody?
Chwileczkę.
Jeśli one są border collie i gołębiem,
to czym ja jestem?
Ty?
Jesteś czujnym kotem.
MIAU
Ukryj się i wyjdź tuż przed naszym wejściem.
Wiem, że będziesz wyglądał inaczej,
ale im mniej goście będą cię widzieć, tym lepiej.
Rozumiem.
To kto wita gości?
Ja.
To i tak moi goście.
Im większa obecność panny młodej,
tym pan młody mniej zapada w pamięć.
Bez poczekalni dla panny młodej?
Ktoś inny będzie z niej korzystał.
Proszę tu spojrzeć i się uśmiechnąć.
Świetnie. Następny, proszę.
Proszę tu spojrzeć i się uśmiechnąć.
Proszę o uśmiech.
Spójrz w obiektyw, ciociu.
Raz, dwa, trzy.
Następny.
Gratulacje z okazji ślubu Hae-yeong.
Ciociu, jestem Dong-seok.
Yang Dong-seok.
Trochę przytyłem, co nie?
Poznajesz mnie?
Szkoda, że nie odwiedziłem cię wcześniej.
W końcu rozumiem,
czego chciała Hae-yeong.
To nie jest fałszywy ślub.
To pierwszy pogrzeb mamy, prawda?
Proszę tu spojrzeć.
Uśmiech.
GOŚCIE PANNY MŁODEJ
Ceremonia ślubna Kim Ji-uka i Son Hae-yeong wkrótce się rozpocznie.
Proszę zająć swoje miejsca.
Sprawdzi pani, co u pana młodego?
Nie mam przy sobie telefonu.
- Chwileczkę. - Dziękuję.
Zwolnij, tato.
Staram się.
Denerwujesz się bardziej ode mnie.
Spójrz na mnie.
- Pokaż garnitur. - Dobrze wyglądam?
Nie idę do domu.
Pójdę do innego domu zastępczego.
Daj spokój.
To jest możliwe tylko jeśli umrzemy, będziemy cię bić, trafimy do więzienia…
Twoja mama starała się
nie przyjmować więcej dzieci.
Ale sytuacja Ja-yeon jest tak zła, że…
Tato.
Wiesz, czego nienawidzę najbardziej?
Jako jedynaczka nigdy tak nie żyłam,
dorastałam z rodzeństwem, którego ze mną nie ma.
To było chwilowe.
Byli moim rodzeństwem tylko na jakiś czas.
To musiało boleć.
Nie pomyślałem o tym, wybacz.
Tyle razy mówiłam,
że chcę mieszkać z tobą i mamą. Tylko we trójkę.
Jak mama może nigdy nie słuchać córki,
a przejmować się problemami innych?
Nie zostało mi już wiele czasu z wami.
Co?
Dlaczego nie mamy dużo czasu?
Będę studiować za granicą.
Znajdę pracę, wyprowadzę się i wcześnie wyjdę za mąż.
Niedługo dorosnę, tato.
Dobrze.
W takim razie mieszkajmy sami,
tak jak chcesz.
Tylko ty, ja i mama.
- Kłamiesz. - Przysięgam.
Nie wierzę ci.
- Zaufaj mi. - Nie.
Mówię poważnie!
Nie wierzę ci.
Daj mi szansę.
Tato,
mogłam ci uwierzyć.
Bo wtedy
dotrzymałbyś swojej obietnicy.
Żałuję tego.
Tak bardzo żałuję, tato.
Myślałam, że uciekłeś.
Denerwujesz się?
Nie.
To trzymaj się mocno,
bo ja tak.
A teraz pojawią się
gwiazdy wieczoru, panna młoda i pan młody.
Proszę o gorące brawa.
Zastanawiam się, mamo.
Też tego żałujesz?
Może to, że byłaś zbyt miła,
żeby mnie posłuchać,
było powodem śmierci taty?
Czy kiedykolwiek
żałowałaś tak jak ja?
Mam się spodziewać dobrych wieści?
Złapałam go, bo nikt inny nie chciał.
Pan Yun był zaskoczony.
Jego dziewczyna od dziesięciu lat łapie bukiet.
Symboliczny gest.
Dobra robota.
Dziękuję za zdjęcia, panie Yun.
Hui-seong mnie o to poprosiła, ale nie wiem,
czy Hae-yeong spodobają się amatorskie zdjęcia.
Nieważne, czy są kiepskie.
Jadł pan już?
Hae-yeong zostawiła mi kartę, żebym wam coś kupiła,
ale zostawię was samych.
Mam na dziś inne plany.
Nie idzie pan na randkę z panią Cha?
Szkoda, by wracała tak wystrojona do domu.
Nie tylko dziś wygląda pięknie.
Ona zawsze…
Odprowadzę go.
Chodźmy.
Cześć.
Na razie, pani Cha.
Do widzenia, panie Yun.
Nie powinieneś był planować w taki dzień.
Ja-yeon to zdziwiło.
Wybacz, ale muszę przejrzeć scenariusz ze scenarzystą.
Rozumiem.
Scenariusz, tak?
Mam to odwołać?
Nie chcę cię zostawiać,
kiedy wyglądasz tak seksownie.
Zgrywasz się.
Naprawdę nie chcę tam iść.
Twoje bezduszne oczy mówią co innego.
Jestem zmęczony.
Jesteśmy razem od dawna. Mnie nie oszukasz.
Pa. Zadzwonię.
- Jedź ostrożnie. - Dobrze.
Czy mogę tu zostawić pieniądze gratulacyjne?
Tak. Pan ze strony panny…
Co?
Czy ty…
Cześć,
Yeo Ha-jun.
Jesteś Nam Ja-yeon, prawda?
ODGŁOSY DYSZENIA
I UDERZAJĄCYCH O SIEBIE CIAŁ
TO NIESPOTYKANE DŹWIĘKI W RESTAURACYJNEJ CHŁODNI…
„CO SIĘ ZMIENIŁO?” „POSIŁKI SĄ ZBYT OSTRE…”
„JAK TO WYJAŚNIĆ?”
ZSZOKOWAŁ JĄ JEGO INSTRUMENT…
Dawno się nie widzieliśmy.
To pierwsze spotkanie od twojego przeniesienia
przed ostatnią klasą?
Dziwię się, że wciąż pamiętasz moje imię.
Jest wyjątkowe.
„Namja” jak „mężczyzna”.
Od czasu do czasu sprawdzałem,
czy wygrałaś jakieś konkursy albo debiutowałaś.
„Konkursy”?
Kiedyś dużo pisałaś, prawda?
Chyba bajki.
Nadal piszesz piękne bajki dla dzieci?
Co za podłość i wulgarność!
Pomyśleć, że nasz alfabet, narzędzie edukacji,
plugawymi praktykami niszczy czytelników.
Król Sejong w gniewie
opuściłby swój tron w Gwanghwamun.
Nigdy nie wybaczyłby takiego grzechu!
Rozumiem.
Chciałbym zobaczyć twarz autora…
Nie, rzeźnika, który napisał to świństwo.
SALA WESELNA
Jedziesz już, Hui-seong?
Co u mamy?
Co za ulga.
Jadę do hotelu.
Zadzwonię, jak się zamelduję.
Dobrze. Pa.
Zmęczona?
Drugi raz bym tego nie wytrzymała.
Padam z nóg.
Ktoś sprawi, że znów będziesz chciała przez to przejść.
W takich chwilach
jesteś miły jak szczeniaczek.
Rozwiedźmy się.
Jeszcze tu pani jest?
Zobaczyliśmy was, wracając z domu towarowego.
Co tu robicie?
Czekamy na taksówkę.
Miała zabrać nas do hotelu.
Nie wzięliście auta weselnego?
Jedziecie do hotelu Sebita,
w którym firma opłaca noc poślubną?
- Zgadza się. - Świetnie.
Może was podwieziemy?
- Słucham? - Co?
Czemu nie?
Wsiadajcie. Podwieziemy was.
Nie trzeba.
Taksówka za chwilę przyjedzie.
Nalegam.
Przyjechała taksówka.
Dziękuję za miły gest, pani Kwon.
Szkoda. My i tak tam jedziemy.
Jak to?
Nie wykorzystaliśmy jeszcze naszej darmowej nocy.
Woo-jae i ja mamy urlop w mieście.
Do zobaczenia w hotelu. Pa!
Czemu tak na mnie patrzysz?
Nie mówiłeś, że masz dziś wolne?
Jadę tylko do hotelu.
- Tylko do holu. - Dobrze.
Chodź, Ji-uk. Jest nasz transport.
Pani Son!
Dzień dobry!
Pani Son!
Bawcie się dobrze.
Wzajemnie, pani Kwon.
- Pójdę już. - Dziękuję.
Pani Son!
Zjedzmy jutro razem śniadanie.
- Lubisz hotelowe śniadania? - Co?
Zostań na noc i zjedz śniadanie.
Oszalałaś?
Lepsza noc w hotelu
niż w twoim pokoiku.
Jak możesz tak po prostu zapraszać mężczyznę na noc?
Nie jesteś mężczyzną.
Tylko szczeniaczkiem.
Kto wie, czy będę szczeniakiem, czy psem w zamkniętym pokoju?
Chcesz coś jeszcze?
Zaraz wracam.
Dobrowolnie wszedłeś do tego zamkniętego pokoju.
Cóż…
- Nie chciałem dać się złapać. - Więc
będziesz szczeniaczkiem
czy psem?
EPILOG
Panie młody,
proszę uściskać matkę panny młodej.
Ji-uk.
Mój drogi Ji-uk.
Tak, to ja.
PODZIĘKOWANIA
ZA WYSTĘP SPECJALNY
To mój pierwszy raz w hotelu, a nie pierwszy raz w czymś innym.
Następnym razem niech to nie będzie przypadek.
Zadzwoń do męża. Niech przyjdzie.
Kim jesteś?
Odszedł z pracy.
Odszedł?
Jak chcesz być rozpuszczonym gnojkiem, gnęb swoich pracowników!
A ty zostawiasz nienawistne komentarze?
Poza nazwiskiem, twarzą i wiekiem
nic o tobie nie wiem.
Jesteś podejrzany.
Jakbyś coś ukrywał.
Napisy: Grzegorz Marczyk