(กุลบี เอดุเคชัน)
(ฉันเป็นเดนตายสายศิลป์ ที่ไม่เข้าใจกระทั่งเศษส่วน)
เธอเรียนสายศิลป์เหรอ
คณิตสายศิลป์มันยากตรงไหน ทำไมถึงได้โดดเรียน
(ผมเป็นเดนตายสายวิทย์ ที่ไม่รู้รากเหง้าตัวเอง)
นายโดดคาบภาษาเกาหลีทำไม
อ่านอักษรเกาหลีไม่ออกเหรอ
ข่าวไปถึงสายศิลป์แล้วเหรอ
แล้วนายล่ะ
นี่น่ะ
ทำแบบนี้ จะดูเหมือนเราชูอยู่ทั้งคู่
เรามาผลัดกันชูนะ
นังผีบ้า
เธอเป็นอะไรกับคุณคนบ้าเหรอ
เขาเป็นลูกสาวแม่ใหญ่
ไม่ใช่ที่หมายถึงป้านะ
แม่บุญธรรมน่ะ
ฉันเป็นเด็กในอุปถัมภ์
ค่อยยังชั่วหน่อย
ที่คุณคนบ้านั่น ไม่ใช่พี่สาวแท้ๆ ของเธอ ว่าไหม
ซนแฮยอง
แต่งตัวอะไรมาเยี่ยมโรงเรียนเนี่ย
เดี๋ยวปั๊ด
เธอมาในฐานะผู้ปกครอง ของนัมจายอนไม่ใช่หรือไง
ครูคะ แจ้งตำรวจให้หน่อยสิว่า
แม่บุญธรรมไม่มีปัญญาดูแลลูก
จะได้ถูกถอนคุณสมบัติไปซะ
ส่วนเธอก็ต้องถูกถอนสิทธิ์ความเป็นคน
แม่เธอต้องอยู่โรงพยาบาล ก็เพราะน้องป่วย
แต่เธอมาใส่ร้าย แม่ที่เหมือนนางฟ้าเนี่ยนะ
ไม่ใช่น้องแท้ๆ หนูด้วยซ้ำ
ถึงไม่ใช่น้องแท้ๆ ก็เถอะ นังตัวดี
เด็กนั่นชอบทำอย่างอื่นในคาบคณิตตลอด
แล้วเดี๋ยวนี้ติดเล่น ไม่เข้าเรียนคณิตด้วยซ้ำ
- จะเอายังไงดี - เล่นเหรอคะ
ไม่ได้เขียนหนังสือเหรอคะ
อยู่บ้านแกก็หมกตัว เขียนหนังสืออย่างเดียว
ก็นั่นแหละ
เด็กที่บ้านฐานะยากจน ต้องตั้งใจเรียนสิ จะมาเขียนอะไร
มันทำเงินได้ไหม
ใครจะรู้ล่ะคะว่าอีกสิบปีข้างหน้า งานเขียนของนัมจายอนจะเป็นยังไง
ถึงตอนนั้นน่าจะขายดีอันดับหนึ่งค่ะ
แหม
อย่าพูดให้ขำหน่อยเลยค่ะ
คิดว่าใครก็แต่งนิยายได้หรือไง
นักเขียนพัควานซอ ที่เปิดตัวตอนอายุ 40 ปี
ก็คงเคยถูกใครพูดแบบครูใส่เหมือนกัน
พัควานซอเหรอ
เธอบังอาจเอาไปเทียบกับใคร
เธอคิดว่ามันเป็นไปได้เหรอ
หนูจะบอกว่าไม่มีใคร รับประกันได้หรอกว่า
นัมจายอนจะโตไป เป็นนักเขียนที่มีชื่อเสียง
หรือจะกลายเป็นฆาตกรต่อเนื่อง
นี่เธอ ข่มขู่กันเหรอจ๊ะ
ชื่นชมเธอว่าเก่งเถอะค่ะ ครู
ถ้าเธอรุ่ง ครูก็จะได้อวด
แต่ถ้าไม่รุ่ง เธอก็ทำลายชีวิตตัวเอง
กำลังใจ ก็มีแต่คนรับที่กดดัน
คนให้ไม่ได้เสียอะไรนี่คะ
ซนแฮยอง
(ตอนที่ 4)
แปลว่า คนบ้าเมื่อตอนนั้น ไม่สิ
พี่สาวนักศึกษา คือผู้จัดการซนแฮยองเองเหรอ
อือ
คนเราไม่มีทางรู้อนาคตจริงๆ สินะ
ใครจะคิดว่าคุณพี่ตอนนั้น จะมาเป็นพนักงานออฟฟิศธรรมดาได้
ธรรมดาเหรอ
แล้วเธอล่ะ ยังเขียนหนังสืออยู่เหรอ
อือ ใช่
งั้นส่งมาให้ฉันอ่านหน่อยได้ไหม
ฉันเสียมารยาทไปเหรอ
พอดีที่บริษัท กำลังจะทำนิยายชุดสำหรับเด็ก
ฉันเลยลองถามดู เผื่อจะช่วยได้
ไม่ใช่อย่างนั้น
เอ่อ
แบบว่า งานที่ฉันเขียน
ไม่ใช่นิทานสำหรับเด็กเล็กๆ
อ๋อ นิทานผู้ใหญ่เหรอ
เหมือนเห็นในข่าวอยู่ ว่ามีงานเขียนหมวดนิทานผู้ใหญ่ขึ้นมา
แต่มันก็กว้างอยู่นะ
โหดร้าย เติบโต นิทานสอนใจ
เธอแต่งแนวไหนล่ะ
ของฉัน จะว่าไงดีล่ะ
เป็นเรื่องราวการฮีลใจ ของผู้ใหญ่ที่เหนื่อยล้ากับชีวิต
และการสนทนาอย่างตรงไปตรงมา
ที่ช่วยทำให้ร่างกายและจิตใจ
อบอุ่นและชุ่มฉ่ำขึ้น
เป็นเรื่องราวน่าประทับใจอะไรแบบนั้น
อยากรู้กว่าเดิมอีก
ถ้าเธอโอเค เอาไว้ส่งมาให้ฉัน…
(ข้อความใหม่จากฟัค)
- ใครเหรอ - ฟัค…
เปล่า ท่านประธานฉันน่ะ
งั้นรีบเปิดอ่านเถอะ
เขาบอกให้ฉันไปหา เดี๋ยวนี้
เดี๋ยวนี้เลยเหรอ
ไอ้นั่นมันบ้าแล้วปะ
จายอน
เธอไม่ได้กลายเป็นฆาตกรต่อเนื่องใช่ไหม
อือ
ฉันไปก่อนนะ
อ้อ
ถ้าเจอกันคราวหน้า เรานัดกันดีกว่า อย่าเจอเพราะความบังเอิญเลย
วันนี้ดีใจที่ได้เจอนะ นัมจายอน
ฮาจุนทำงานอยู่บริษัทเดียวกัน กับพี่แฮยองเหรอเนี่ย
ตอนนี้พี่แกน่าจะอยู่โรงแรมนะ
ทำอะไรอยู่ถึงไม่รับสาย
รับสิ
นี่ โอ๊ย เบาหน่อย
อยู่เฉยๆ หน่อยสิครับ
โอ๊ย มันเจ็บ
นิ้วนายน่ะ…
เบาได้เบา
จะเสร็จแล้วครับ อันนี้อันสุดท้ายแล้ว
สุดท้ายแล้วจริงๆ
โห คุณคงหนักหัวน่าดูเลย
อย่างกับมีเหมืองเหล็กอยู่บนหัว
นายอาบน้ำก่อนไหม
- อะไรนะครับ - นายอาบน้ำก่อนเลย
เพราะฉันอาบนาน
อ้อ ครับ
เป็นอะไร
ทำท่าอย่างกับคนไม่เคยเข้าโรงแรม
เพิ่งเคยเข้าโรงแรมเหรอ
มันก็เหมือนโมเต็ลนั่นแหละ
นายน่าจะเคยเข้าโมเต็ลอยู่แล้วนี่
สมัยเกณฑ์ทหาร เคยไปกับเพื่อนๆ ร่วมค่ายสองสามครั้ง
"เพื่อนๆ ร่วมค่าย" เหรอ
จะมีพวกที่ถึงเป็นวันหยุด ก็ไม่มีที่ไปอยู่น่ะครับ
เคยไปพักอย่างเดียวเหรอ
ไม่เคยไปเพื่อจุดประสงค์อื่นเหรอ
อยากรู้อะไร
เปล่า ฉันรู้สึกว่าต้องรับผิดชอบ
ในฐานะคนที่ตื่นรู้ก่อน
ฉันควรถ่ายทอดความรู้
ให้มือใหม่ไหมนะ
เสียดายเรื่องก่อนหน้านี้เหรอครับ
อะไร
จูบน่ะ
เอาล่ะ เจ้าบ่าวจูบเจ้าสาวได้เลยครับ
บอกให้ตัดออกไง
- เอาน่า จอยๆ - แขกช่วยปรบมือตลอดช่วงที่จูบกันด้วย
ส่วนบ่าวสาว ถ้ายังได้ยิน เสียงปรบมืออยู่ ก็ให้จูบกันต่อไป
เอาล่ะ แขกผู้มีเกียรติ ขอเสียงปรบมือดังๆ
ครับผม บ่าวสาวจูบกันเลย
จูบสิ ไม่ใช่จุ๊บ
สงสัยเสียงปรบมือเบาไปก็เลยทำไม่ได้
เอาล่ะ ขอเสียงปรบมือดังๆ กว่านี้
โอเค เจ้าบ่าว
เล็งปากเจ้าสาวให้แม่นๆ
- จูบเลย - จูบเลย
เจ้าภาพคะ
ฉันต้องกลับบ้านแล้วล่ะค่ะ
ลูกชายฉันบอกว่าจะมา
- เดี๋ยวค่ะ เจ้าภาพ รอก่อนนะคะ - แม่
- เดี๋ยว - ฉันต้องไปหาลูกชาย
แม่
เลิกถ่ายเท่านี้นะคะ
ขอโทษด้วยค่ะ
เสียดายงั้นเหรอ
นี่ กีฬาก็ต้องรุ่นน้ำหนักเดียวกัน ถึงจะดูสนุก
สัมผัสทางกาย
ก็ต้องประสบการณ์ใกล้เคียงกัน
ถึงจะบันเทิงเนอะ
ผมก็แค่เข้าโรงแรมครั้งแรก
ไม่ได้บอกว่าอย่างอื่นครั้งแรกสักหน่อย
ทำไมไม่หลับตาล่ะครับ
ทำไม ไม่เคยทำกับผู้หญิงที่ลืมตาเหรอ
มีคนบอกว่าผู้หญิงต้องหลับตาก่อน ถึงจะประกบปากได้เหรอ
เฮ้อ รีบไปอาบน้ำไป
เรามีเรื่องต้องทำเยอะ
อะไรอีกล่ะครับ
สิ่งที่ต้องทำในคืนวันแต่งงาน
สรุปยอดเงินใส่ซอง
นายนับเงินเก่งนี่
ครับ
หักห้ามใจได้ดีมาก
แกอดทนได้ดีมาก ซนแฮยอง
เมื่อกี้แกแทบจะเหมือนพระพุทธเจ้ามาเอง
แกไม่ปล่อยให้ความโลภเข้าครอบงำ
"ทำไมครับ มีเหตุผลที่ผม ต้องหักห้ามใจด้วยเหรอครับ"
"ฮาจุนพูดพลางค่อยๆ กวาดสายตา มองไปที่ยอนซอ"
"ในเมื่อเหตุผลที่ทำให้ทนไม่ได้ มันมีมากมายขนาดนี้"
"ริมฝีปากของฮาจุน…"
ชื่อยอนโบรา
เป็นนักเขียนที่ดังมากๆ ในวงการนิยายออนไลน์
ละคร "รักมั้ยนะ ประธานคิม" ที่เรตติ้ง อันดับหนึ่งก็ดัดแปลงมาจากงานเขา
ต่อมา "นัดบอดวุ่น ลุ้นรักพนักงาน" ก็มียอดวิวสะสมเป็น 100 ล้านวิว
ฉันอ่านบทสัมภาษณ์ล่าสุด
เขาบอกว่างานล่าสุดนี้ลับคมมาอย่างดี
เป็นนิยายที่ขอตาย ดีกว่าให้คนรู้ว่าตัวเองแต่ง
แม้แต่เพื่อนสนิทก็แนะนำให้อ่านไม่ได้
นิยายที่คนอ่านต้องลบออกจากประวัติ การซื้อก่อนตาย เขาตั้งใจไว้แบบนั้น
คุณพระคุณเจ้าช่วย
คนที่แต่งนิยายด้วยเป้าหมายแบบนั้นก็มี เลขายอคิดว่ามันใช่เหรอ
ครับ เป็นไปไม่ได้อยู่แล้วครับ
พวกเขาต้องหยุดสิ่งที่ทำก่อน สักพักหนึ่ง หรือไม่ก็…
พูดเรื่องอะไรของนายเนี่ย
อ้อ ไม่รู้สินะ
แล้วพระเอกนี่ก็ชื่อฮาจุน
ฮาจุนเหรอ
นั่นแหละฉันถึงได้ยิ่งไม่สบอารมณ์
เพราะมันทำให้นึกถึงนาย เลขายอ
เอานิยายที่พรรณนาฉากกินตับ อย่างโจ่งครึ่มมาให้ผมอ่าน
แล้วก็มาบอกว่าตอนอ่านนึกถึงผมเนี่ยนะ
เปล่านะ เลขายอ อย่าพูดแบบนั้นนะ
ฟังดูแปลกมากเลยนะเว้ย
คงต้องหาคำอธิบายดีๆ แล้วล่ะครับ
ถ้าไม่อยากยุ่งกับตำรวจ คดีแพ่ง หรือนักข่าว
ไม่นะ ฉันสาบานเลย ฉันไม่เคยนึกถึงเลขายอ
ในแง่ที่ต้องฟ้องกันแม้แต่วินาทีเดียว แม้แต่ 0.1 วิก็ไม่เคย
นั่นไม่ใช่เรื่องที่ ผู้กระทำผิดจะตัดสินเองได้ครับ
สมัยนี้การกดขี่ในที่ทำงาน การใช้อำนาจในทางที่ผิด
เป็นเรื่องที่สังคมประณามขนาดไหน…
แม่
แม่ฉัน…
อ่านอยู่
แม่…
- แม่เหรอ - อือ
แปลว่า พอได้รู้รสนิยม การอ่านนิยายของคุณแม่แล้ว
ก็เลยช็อกจนต้องนอนโรงพยาบาลเหรอ
ไม่ใช่อย่างนั้น
ฉันเขียนคอมเมนต์ด่า
- ฮะ - อย่างที่นายรู้
ฉันโตมาในครอบครัว ที่ไร้ศีลธรรมและความเมตตา
แต่ก็โตมาอย่างซื่อสัตย์และมีศีลธรรม
เหมือนดอกบัว
พอพิมพ์เมนต์ด่าไป สติฉันก็พังทลายก่อนเลย
คนที่เมนต์ด่าหมดไม่สนลูกใครได้ มันต้องเป็นคนแบบไหนกันนะ
คนเราไปคอมเมนต์ด่าอีท่าไหน ตัวเองถึงได้ทรุดเอง
และอีกอย่าง ท่านประธานต้องไปคุยกับคุณแม่สิ
จะไปคอมเมนต์ด่านักเขียนทำไมครับ
ถ้าเป็นนายจะบอกว่า
"คุณแม่ อย่าอ่านนิยาย ที่บรรยายฉากใต้สะดือ
อย่างโจ่งแจ้ง และลงลึกทุกรายละเอียดนะครับ"
นายพูดแบบนี้ได้เหรอ
นายกล้าพูดหรือเปล่า
ฉันจะทำลาย
ปากกาของนักเขียน
ด้วยการเมนต์ด่า
(จางมินกุก: 100,000 วอน อูจีวอน: 200,000 วอน)
ถ้าเหนื่อยก็นอนก่อนเถอะครับ
ผมจะทำที่เหลือให้เสร็จเอง
ฉันจะเชื่อใจฝากเงินไว้กับนายได้ไง
คุณควงแขนแต่งงาน กับผู้ชายที่ไม่ไว้ใจได้ยังไง
ฉันไม่รู้น่ะสิ ว่าการแต่งงานคือความไว้ใจ
เอาไว้รอบหน้า จะแต่งกับผู้ชายที่ไว้ใจแล้วกัน
เดี๋ยว ผมมันทำไมงั้นเหรอ
รหัสผ่านตู้เซฟในร้านสะดวกซื้อ ก็มีแต่ผมที่รู้นะ
นายดูน่าสงสัย
เหมือนคนที่ปิดบังอะไรอยู่
ผมปิดบังอะไรครับ
พอพูดถึงเรื่องส่วนตัวเข้าหน่อย นายก็จะเปลี่ยนเรื่อง ไม่ก็เงียบไปนี่
อย่างเช่น
เรื่องที่ว่าคนอยู่แคนาดาคือใคร
ยายนายเป็นคนแบบไหน
นอกจากชื่อ หน้าตา และอายุของนายแล้ว
ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับนายเลย
ไม่ได้บังคับให้พูดหรอกนะ
แต่ความไว้ใจจะเกิดขึ้นได้
ก็ต่อเมื่อทั้งสองฝ่ายมีข้อมูล ของกันและกันอย่างเท่าเทียม
สมัยผมเด็กๆ
ตอนที่ยังเด็กมากๆ
ลูกสาวของยายผม แต่งงานและย้ายไปอยู่แคนาดาครับ
ความสวยทำให้เขาชะตาชีวิตลำบาก
ลูกสาวของยายนี่
น้าเหรอ
หรือว่าป้า
หรือว่าแม่
แต่ทำไมล่ะ
มันเป็น
คำสั่งเสียของยายครับ
ท่านบอกว่า ครอบครัวทางนั้นไม่รู้ว่ามีผมอยู่
ถ้าผมไปที่นั่น
เรื่องมันจะวุ่นวาย
ท่านบอกให้ผมอยู่ด้วยตัวเอง
อย่างน้อยก็เห็นแก่ยายที่เลี้ยงมา
ปกติเขาว่าความรักที่ผู้ใหญ่ มีให้เด็กนั้นเท่าเทียม
แต่สำหรับยาย คงมีแค่แม่ที่เป็นแก้วตาดวงใจ
ส่วนผม
ก็เป็นแค่หลานที่อยู่ห่างไกล
ทำอะไรครับ
ฉันคิดว่านายควรร้องไห้ แต่ไม่เห็นร้อง
จะร้องไห้ทำไมครับ เห็นผมเป็นเด็กเหรอ
นายก็เด็กตลอดกาลนั่นแหละ
เวลาพูดถึงแม่
ขอบใจนะ ที่เล่าให้ฟัง
น่าจะเป็นเรื่องที่พูดยากมากแท้ๆ
ผมก็แค่อยากบอกว่า
ผมไม่ขโมยเงินหรอกครับ
(เมนูแซ่บท่านประธาน)
("ขอเตือนนะ ถ้าคุณฉีกเสื้อตัวนี้ด้วย จะโกรธแล้วจริงๆ …")
(ยอฮาจุน)
คุณนักเขียนคะ มีไอ้เวรที่ชื่อลัคยู
มากดลดดาวแถมเมนต์เกรียนใส่ "เมนูแซ่บท่านประธาน" ตั้งแต่ตอนแรกเลย
ฉันรู้ว่าคุณนักเขียนจิตแข็งอยู่แล้ว
แต่การถูกลดดาวมันก็แค่ชั่วคราว อย่าใส่ใจเลยนะคะ
โธ่ ดึกดื่นป่านนี้น่าจะนอนได้แล้วสิ
ฉันไม่ได้สนใจสักนิด ผู้จัดการรีบนอนเถอะนะคะ
เอาจริงๆ การอ่านไม่ตอบ
แย่ยิ่งกว่าไม่อ่านไม่ตอบอีก
อือ
(เมนูแซ่บท่านประธาน)
(ตอนที่ 1)
(ความคิดเห็น)
"ลัคยู" เหรอ
(ความเห็นทั้งหมด)
(ลัคยู ดูความเห็นทั้งหมดของผู้ใช้)
(ความเห็นของคุณลัคยู)
"ไม่อยากเชื่อว่าอักษรเกาหลี ที่ใช้สอนสิ่งดีงามให้ราษฎร…"
ตัวเองก็ใช้อักษรเกาหลี เมนต์ด่าคนอื่นเหอะ
เอาเวลาอันมีค่า
มาใช้ทำเรื่องที่ไม่น่าประทับใจ ดาเมจเป็นศูนย์
ทำเงินก็ไม่ได้
(เงินสดหรือเช็ค)
(บัตร ใบเสร็จ)
ขอให้ผู้โดยสารขึ้นเครื่องด้วยค่ะ
เรียนผู้โดยสารทุกท่าน
เที่ยวบินที่หก ของสายการบินเซาธ์เวสต์แอร์ไลน์…
อ้อ ฉันอยู่สนามบิน
มาถึงฉันก็ฝากเงินก่อนเลย
โอ๊ย ชาฮีซองนี่มัน ห่วงอะไรไม่เข้าเรื่องจริงๆ
ฉันเป็นคนประเภทชอบทำเงินหายหรือไง
อ้อ แล้วอีกอย่าง
จีอุคก็มาด้วย
หมอนั่นถ่อไปถึงนั่นทำไม
ก็เมียอันอูแจยืนส่งเรา จนถึงตอนขึ้นรถไปสนามบินเลย
นางจะมายุ่งอะไร
มันเป็นกรรมของฉันเองแหละ
เราจะไปไหนกันเอ่ย
- ลองทายดูสิ เราจะไปไหนกัน - เราจะไปไหนกัน
เดี๋ยวซื้อของขวัญให้ เอาอะไรดี
- ของเล่น - ของเล่นเหรอ
- ตุ๊กตาเจ้าหญิงเหรอ อ๋อ ได้เลย - ไว้ไปถึงแล้วจะโทรหานะ
อือ
เอาสีไหนดี
สีชมพูเหรอ
เรียบร้อยแล้ว
พวกเป็นอิสระแล้ว
นายไปได้แล้วล่ะ
หรือยังไง ไหนๆ ก็มาแล้ว ไปฮันนีมูนด้วยกันไหม
ผมนึกว่าคุณจะใช้เวลาวันหยุด อยู่กับคุณแม่ซะอีก
ฉันไม่ได้สนิทกับแม่ขนาดนั้นหรอก
ฉันไม่ได้ชอบแม่เท่าไรด้วย
ไม่สนิทกันเหรอ
คุณไม่ชอบแม่เหรอ
อือ
คุณแต่งงานหลอกๆ ก็เพื่อคุณแม่นี่ครับ เพราะคุณรักท่าน
ก็รักอยู่หรอก
แต่ว่า
มันก็เหมือนกับการที่ ชอบได้แต่รักไม่ได้
รักได้แต่ชอบไม่ได้ก็มีเหมือนกันนี่
หรือว่า
เป็นเพราะน้อยใจเหรอครับ
เพราะแม่จำคุณลูกค้าไม่ได้เหรอ
- นั่นมันเพราะอาการป่วย… - แม่ฉันเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว
เป็นอยู่แล้วเหรอ
แม่มีเรื่องให้สนใจ ให้ใส่ใจเยอะ
ฉันเลยเป็นเด็กที่แม่จำไม่ได้ เป็นเด็กที่ถูกลืม
แต่ถึงโดนอย่างนั้นก็ไม่มีปัญหา
เพราะอะไรน่ะเหรอ
เพราะเป็นลูกสาวแท้ๆ ไงล่ะ
จะว่าไปฉันก็เกือบลืมซะเอง
นี่ ค่าทำงานพาร์ตไทม์
คุณตกลงจะดูแลหนูน้อยแล้วไง
ค่าตอบแทนแรงงานต้องเป็นเงินเท่านั้น
รับเงินไปเถอะ
ในเมื่อนายอุตส่าห์มาถึงที่นี่
ฉันก็จะช่วยดูแลน้องให้เหมือนกัน ไม่ต้องห่วงหรอก
ไม่ต้องหรอกครับ
ฉันแถมให้มากกว่าค่าแรงขั้นต่ำนิดหน่อย
ประมาณซื้อตั๋วเครื่องบิน ไปแคนาดาได้พอดี
ใครบอกว่าผมจะไปแคนาดา
ที่ผมแต่งงาน ก็เพราะเบื่อจะฟังคำขอให้ไปแคนาดา
ไม่ใช่ว่าเบื่อจะฟัง เพราะอยากไปหรอกเหรอ
ผมไปก่อนนะครับ
เที่ยวให้สนุกนะครับ
สามี
คุณยายนายอาจจะให้ลูกสาวมาก่อนนาย
แต่ฉันให้สามีฉันมาก่อน
ฉันพูดเพราะเห็นแก่สามีฉันแค่นั้นเลย
สามีไปที่ที่อยากไป
ไปเจอคนที่อยากเจอ
และใช้ชีวิตอย่างที่สามีต้องการเถอะนะ
ทำไมถึงเอาแต่…
เรียกผมว่าสามีล่ะ
ก็เรายัง…
เป็นครอบครัวเดียวกันอยู่
(คิมจีอุค)
อะไรเนี่ย
ขอแสดงความยินดีกับการแต่งงาน ของคุณซนแฮยองจากใจจริงครับ
ถ้านี่เป็นโลกที่คุณลูกค้า ไม่เสียเปรียบแม้จะไม่ได้แต่งงาน
หรือถ้านี่เป็นการแต่งงานจริงๆ กับคนที่คุณรักก็คงจะดีกว่านี้
แต่ไม่ว่าจะเลือกทางไหน เราก็ทำไปเพื่อความสุขใช่ไหมล่ะครับ
ต่อให้เป็นงานหลอกๆ แต่ถ้ามันช่วยให้ คุณลูกค้ามีความสุขจริงๆ ได้
ผมว่าเท่านั้นก็เพียงพอแล้วล่ะครับ
ขอให้คุณลูกค้าโชคดีกับทุกสิ่งที่เลือก
สามีปลอมๆ ชั่วคราวของคุณลูกค้า
จะอวยพรให้คุณตลอดไป
วันนั้น
คือวันสุดท้ายที่ฉันได้เห็นจีอุค
(3 เดือนต่อมา)
(กุลบี เอดุเคชัน)
"รางวัลใหญ่เป็นของไอเดียธุรกิจใหม่ ที่สร้างสรรค์และเป็นนวัตกรรม
เพื่อความเป็นที่หนึ่ง…"
(รางวัลดีเด่น อันอูแจ)
อันอูแจ
ยินดีด้วยนะ
แต่งงานแล้วยิ่งรุ่ง
ไม่ต้องหรอกน่า จะมายินดีอะไร
กับเพื่อนกับฝูง อย่ามาถ่อมตัวหน่อยเลยว่ะ
มันน่ารำคาญ
ใช่ งานนี้อัตราการแข่งขันสูงจะตาย
- เขาว่าเดือดจนนาทีสุดท้ายเลย - ใช่
มายืนขวางทางกันทำไมคะ
เจ้าของรางวัลชนะเลิศจะเดิน
นี่ กับเพื่อนกับฝูง ก็รู้จักถ่อมตัวหน่อยเถอะ
น่ารำคาญเกินเยียวยา
พอดีเป็นคนน่ารำคาญแต่มีความสามารถน่ะ
รางวัลใหญ่
- ฮึ่ย ซนแฮยอง - ผู้จัดการซน ผู้จัดการอัน มาซ้อมค่ะ
- ค่ะ - อ้อ ครับ
จะช่วยมาปรบมือให้ใช่ไหมคะ
เขาว่ารักเพื่อนร่วมงาน คือรักประเทศชาตินะ
แหงอยู่แล้ว ไม่ใช่แค่คนเดียว แต่ผู้ชนะรางวัลดีเด่น
กับรางวัลชนะเลิศมาจากรุ่นเราตั้งสองคน
เดี๋ยวเจอกัน
ฉันไม่ไปนะ อิจฉาตาร้อนทนดูไม่ไหว
- ให้ตายเถอะ - ไว้เจอกัน
อือ เดี๋ยวเจอกัน
รู้สึกยังไงที่ได้รางวัลดีเด่น จากแผนงานที่ขโมยคนอื่นมา
ดีใจไหม ฟินเลยปะ
นี่ ซนแฮยอง อยู่บริษัทระวังคำพูดหน่อย
ทำเป็นกลัว
นี่แหละนะ ใครบอกให้ชะล่าใจ กับตัวฉันในอดีตและหยุดพัฒนาล่ะ
ในเมื่อตัวฉันในวันนี้เลิศกว่าเดิมอีก
(โคโค่เพจ)
(สัญญาการผลิตละครเสียง)
(นัมจายอน)
เอาล่ะ ทีนี้
การผลิตละครเสียงเรื่อง "เมนูแซ่บท่านประธาน" ก็เริ่มขึ้นแล้ว
นักเขียนมินจี ขอรบกวนเรื่องบทละครด้วยนะคะ
ฉันน่าจะได้รบกวนคุณบ่อยกว่าอีกนะ
ฉันจะพยายามคงเนื้อหาดั้งเดิม ไว้ให้มากที่สุด
ตามที่แฟนๆ นิยาย ของนักเขียนยอนโบราเรียกร้อง
แต่ก็อย่างที่รู้ นี่เป็นละครเสียง
ฉันเข้าใจค่ะ
การบอกเล่าเรื่องราว ต้องเปลี่ยนไปตามประเภทของสื่อ
สิ่งสำคัญที่สุดคือความสนุก
อย่าถูกขังอยู่ในกรอบของต้นฉบับ
คิดซะว่ามันคือเข็มทิศนำทางนะคะ
คุณนักเขียนชิลสุดไรสุด
ฉันจะเขียนออกมาให้เลิศๆ เลยค่ะ
ค่ะ
โห รู้สึกว่าเราออกตัวได้ดีเลยนะคะ
นักเขียนทั้งสองของเรา ไปบำรุงร่างกายด้วยเนื้อฮันอูดีไหมคะ
ตายละ ฉันไม่ได้นึกเรื่องนี้ไว้ คนหัวทึบอย่างฉันก็เลยมีนัด…
ฉันจะยกเลิกค่ะ
ไม่ค่ะๆ
มองแวบเดียวก็รู้ว่าแต่งตัวไปเดต ไปตามนัดเถอะค่ะ
ฉันก็ชนเดดไลน์แล้ว ต้องกลับเหมือนกัน
ผู้จัดการ เนื้อฮันอูไว้คราวหน้านะ
ค่ะ น่าเสียดายจัง
- ถ้างั้นเราไปกันเลยไหมคะ - ค่ะ
- ขอตัวก่อนนะคะ - ค่ะ
- ลาก่อนค่ะ - ลาก่อนค่ะ ขอบคุณนะคะ
- อ้อ จริงสิ นักเขียนยอน - คะ
รอเดี๋ยวนะ
อ้อ ฉันไปก่อนนะคะ
ค่ะ เดินทางปลอดภัยนะคะ
ลาก่อนค่ะ
- ค่ะ - เมื่อกี้ทนายติดต่อมาหาฉัน
เขาบอกว่าเกรียนคีย์บอร์ดคนนั้น จะได้หนังสือฟ้องวันนี้แหละค่ะ
ฝากบอกคุณทนายทีว่า
ฉันจะไม่ยอมความ หรือไกล่เกลี่ยเด็ดขาดค่ะ
แน่นอนค่ะ
คงลำบากใจมาเยอะเลยนะคะ
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
(คำขอโอนย้ายแผนก)
(ปฏิเสธ)
ฉันมันโง่เองแหละที่หลงเชื่อฟัคคยู
(กุลบี เอดุเคชัน)
สวัสดีครับ
ประธานใหญ่ จู่ๆ มาได้ยังไง…
ฉันสุดจะทนกับคนอย่างแกแล้ว
คุณพ่อครับ คุณพ่อ
ไอ้ลูกชั่ว
บ่ายนี้ประธานมีงานไหมคะ
ครับ อีก 30 นาทีจะเข้าร่วมพิธี มอบรางวัลการแข่งภายในบริษัทครับ
ยกเลิกไปค่ะ
- พ่อ - อะไรนะ
พ่อ
โอ๊ย เดี๋ยวก่อน พ่อ
ไอ้เด็กผี
พ่อ
- แก - พ่อ
เดี๋ยวก่อนครับ
(ป๊อปคอร์นเนยรสต้นตำรับ)
กัดฟันทนไว้
ให้ตายเถอะ เดี๋ยวก่อนสิ พ่อ
(ศึกประชันไอเดียอนาคตสดใส พิธีมอบรางวัล)
"รางวัลใหญ่เป็นของไอเดียธุรกิจใหม่ ที่สร้างสรรค์และเป็นนวัตกรรม…"
ขอประกาศให้ทราบค่ะ
อีกสักครู่จะมีพิธีมอบรางวัล ศึกประชันไอเดียอนาคตสดใส
ขอเชิญผู้บริหารและพนักงานทุกท่าน เข้าร่วมงานอย่างพร้อมเพรียงกันค่ะ
ประกาศอีกครั้งค่ะ
อีกสักครู่จะมีพิธี…
เธอจ๋า ไฟบนนั้นไม่ใช่เล่นๆ เลยนะ
เอาไว้ตอนรับรางวัลจากท่านประธาน ฉันจะถ่ายรูปแจ่มๆ ให้นะ
ถ้าอยากทำตัวเป็นทายาทเศรษฐีไร้หัวคิด ก็ใช้อำนาจกดขี่พนักงานไปสิ
ติดเหล้า ใช้ความรุนแรง เล่นพนัน เรื่องพื้นๆ มีตั้งเยอะแยะ
ไอ้พวกเรื่องที่ทำไป ก็ไม่มีใครรู้ว่าลูกบ้านไหนทำ
น่าจะทำแบบนั้นไปสิ แต่นี่อะไร เมนต์เกรียนเหรอ
ฉันบอกให้แกหาแผนธุรกิจบลูโอเชี่ยน แกกลับสร้างความเสี่ยงจากเจ้าของธุรกิจ
ผมน่าจะทำผิดประเวณีแทนใช่ไหมครับ เรื่องพื้นๆ แบบที่คุณพ่อทำ
- ไอ้เด็กเวรนี่ - พูดว่าผิดประเวณีกับพ่อได้ยังไง
สิ่งที่พ่อแกทำคือคั่วผู้หญิงต่างหาก
จองอา
ผิดประเวณียังฟังดูดีเกินไป
ที่ก้นบึ้งลึกลงไป
มีความรักอยู่ทั้งนั้น
มันมีความงดงามอยู่
และผมก็จบทุกอย่างเรียบร้อย
ดูสิ จนถึงตอนนี้ก็ไม่เคยมีปัญหาเลยนี่
ไม่ใช่ว่าไม่มี แต่กำจัดแล้วสิไม่ว่า
นั่นก็คือความสามารถของเจ้าของธุรกิจ
แกน่ะ ไปสะสางเรื่องนี้เงียบๆ
จะนอนคุกหรือไกล่เกลี่ยกับเหยื่อก็ช่าง
จนกว่าจะสะสางคดีเรียบร้อย
ถ้ามีอักษรย่อหลุดไป ในข่าวซุบซิบแม้แต่ตัวเดียว ถึงตอนนั้น
แกจะไม่ใช่ทั้งลูกชายของบกคีโฮ ทั้งประธานของกุลบี เอดุเคชัน
เข้าใจไหม
ไอ้ลูกโง่
เวรเอ๊ย
ขอโทษนะครับ แม่
สะสางให้เรียบร้อยนะ
ให้สมกับเป็นลูกชายบกคีโฮ
งานเริ่มกี่โมงนะ
(ศึกประชันไอเดียอนาคตสดใส พิธีมอบรางวัล)
รอมานานแล้วนะเนี่ย
- ต้องรออีกกี่ชาติ - กี่โมงแล้ว
อะไรน่ะ
อะไร
ไอ้เราก็นึกว่าจะเริ่มแล้ว
ฉันเสียใจที่ต้องแจ้งข่าวน่าผิดหวัง แก่ผู้บริหารและพนักงานที่สละเวลามา
รวมถึงผู้ได้รับรางวัล อันน่าภาคภูมิใจด้วยค่ะ
เนื่องจากประธานบกคยูฮยอน มีภารกิจกะทันหัน
จึงไม่สามารถเข้าร่วมงานได้ค่ะ
เราจะจัดพิธีมอบรางวัล อย่างไม่เป็นทางการแทนค่ะ
อะไรเนี่ย
ประธานจะไม่มาเหรอ
อะไรกัน
ต้องได้รับจากประธานสิ
กระดาษหนึ่งแผ่นกับเศษแก้ว ถึงจะมีความหมาย
ถ้าจะทำแบบไม่เป็นทางการ แล้วจะให้คนงานยุ่งๆ มารวมตัวกันทำไม
แบบนี้เขาเรียกลางร้ายหรือเปล่านะ
ทีมเฉพาะกิจล่มตั้งแต่เริ่มเลย
เนอะ
จริง จริง จริง จริง มันคือเรื่องจริง
ฉันจะฟ้องแกจริงๆ
เกรียนคีย์บอร์ด
โผล่หัวขึ้นมาแล้ว
จริง จริง…
อุ๊ย ยังไม่กลับอีกแฮะ
นักเขียนมินจี…
โปรดิวเซอร์ยุนเหรอ
ทำไมคุณนักเขียนไปกับโปรดิวเซอร์ล่ะ
แต่งตัวมาเดตเห็นๆ เลยนี่
ผู้จัดการอันอูแจ เจ้าของรางวัลดีเด่น จากการแข่งขันภายในบริษัท
ยินดีด้วยครับ
- ยินดีด้วยค่ะ - ยินดีด้วยครับ
- ยินดีด้วยนะ
ใครเห็นคงคิดว่าคนจากทีมนั้น ชนะรางวัลชนะเลิศกันพอดี
กินเยอะๆ นะ
ตอนรับรางวัลก็เหมือนชนะเลิศแหละ
ภาพดูดีออกนี่ครับ
ภรรยามอบรางวัลให้กับสามี
อ้า
- อร่อยไหม - อือ อร่อยจัง
- ที่รักก็กินบ้างเถอะ - ได้เลย
น้ำตาจะไหล
ในบริษัทที่แห้งแล้งแบบนี้ การมีฉากซาบซึ้งใจ…
ผู้ช่วยคิมกินเยอะๆ กินเข้าไปอย่าหยุด
คนเรามือไวกว่าปาก สะแตกเข้าไป
เธอจ๋า ไม่ว่าใครจะว่ายังไง เธอก็คือตัวเอกของวันนี้ รู้ใช่ไหม
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
ฉันไม่ต้องการดราม่า ให้รางวัลเป็นที่น่าจดจำหรอก
ใช่แล้วล่ะ
ใช่ว่าเธอไม่มีสามีสักหน่อย
อยู่บ้านเธอก็มีสามีที่เหมือนกระต่าย…
เธอจ๊ะ เธอก็เรียกสามีมาบ้างสิ
- คะ - เอาจริงๆ
รางวัลใหญ่ที่เธอได้ 80 เปอร์เซ็นต์…
- กินเยอะๆ - จริงอยู่ว่าเป็นฝีมือเธอ
แต่อีก 20 เปอร์เซ็นต์ที่เหลือ ก็เป็นเพราะสามีนี่
คุณสมบัติที่ได้จากการแต่งงาน
สามีเธอนี่แหละ ที่เขาเรียกราชาผู้สนับสนุน
เธอก็ให้สามีมากุ๊กกิ๊กๆ
แบบนั้นบ้างสิ
เอ่อ คือว่า…
ตอนนี้เขาอยู่แคนาดาน่ะค่ะ
อะไรนะ แคนาดาเหรอ
ใช่ค่ะ แคนาดา
เขามีธุระกับครอบครัวที่แคนาดานิดหน่อย
คุณพระ
อ๋อ จริงด้วย
- เธอบอกว่าครอบครัวสามีอยู่แคนาดา - อือ
โธ่ น่าเสียดาย อยากให้เขามาร่วมฉลองด้วยกันแท้ๆ
รองคง บอกมาตามตรงเถอะครับ
อยากเห็นหน้าสามีผู้จัดการซนใช่ไหมล่ะ
ฉันเนี่ยนะ ฮะ
อะไรกัน จะบอกว่าฉันเป็นคนประเภทที่ ชอบแอบเหล่สามีลูกน้อง…
ก็ถูกแล้วล่ะ
สามีกลับมาเมื่อไหร่ จัดงานฉลองเรือนหอเลยนะ ไม่งั้นงอนนะ
ต้องจัดสิคะ จัดแหละ
ยังไงก็เถอะ ผู้จัดการซนของเรา…
ไม่ใช่สิ
ว่าที่หัวหน้าทีมเฉพาะกิจ
หัวหน้าทีมซนแฮยอง
ยินดีกับรางวัลชนะเลิศด้วยจ้ะ
- ยินดีด้วยครับ - ยินดีด้วยค่ะ
โดนไปซะ ป้าบ
เอาอีกแล้วนะ
อ้อ จริงด้วยสิ เปลี่ยนพนักงานใหม่แล้วเนอะ
ขอโทษค่ะ
เปลี่ยนมาตั้งกี่ชาติแล้ว
พนักงานพาร์ตไทม์คนก่อน ก็ลาออกเพราะถูกก่อกวนแบบนี้ใช่ไหม
(3 เดือนก่อน)
ไม่ใช่นะคะ
พวก โทรหาทำไมไม่รับสาย
นายไม่รับสาย ฉันเลยเลือกของขวัญตามใจตัวเองนะ
คุณโทรมาเหรอครับ
- คุณเป็นใครคะ - พนักงานครับ
แล้วคุณคิมจีอุคล่ะคะ
พนักงานกะดึกร้านนี้น่ะ
เขาน่าจะลาออกไปแล้วล่ะครับ
ผมถึงได้ถูกจ้างมาแทน
ลาออกเหรอคะ
บ้าน่า ไม่บอกกันสักคำ
โอเคค่ะ
"ซนแฮยอง" เหรอ
ค่ะ ฉันเองค่ะ ซนแฮยอง
จีอุคฝากข้อความอะไรถึงฉันหรือเปล่าคะ
คือว่า…
รับพัสดุไปด้วยครับ
(เหมียว เหมียว ผลิตภัณฑ์สำหรับแมว)
เลขหมายที่ท่านเรียก ยังไม่เปิดใช้บริการ
กรุณาตรวจสอบหมายเลข และลองใหม่อีกครั้ง
(พวก)
เป็นพวกไร้จิตใจเหรอ
แต่ผู้จัดการร้านสะดวกซื้อนี่
รสนิยมดีเนอะ
หรือเพราะที่นี่ทำเลดี
จะเอาบุหรี่เหรอครับ
อ้อ ค่ะ เอาซันฮิลล์หกมก. อันที่แรงสุดค่ะ
ดีจังเลยนะคะ ไม่มีคนมาคอยค่อนแคะ
ซันฮิลล์หกมก.
ซันฮิลล์…
- ลงมาอีกสองช่อง ฝั่งซ้ายค่ะ - ลงมาอีกสองช่อง ฝั่งซ้าย
ไม่ใช่ขวาสิ ทางซ้ายน่ะ
อ๋อ ทางซ้าย
เจอแล้ว
จะรับเป็นมะเร็งปอด หรือโรคหลอดเลือดสมองดีครับ
(บุหรี่ทำให้เกิดโรคหลอดเลือดสมอง ซันฮิลล์)
(คิมจีอุค)
ไอ้เวรหนูน้อย
บ้าเอ๊ย
(มันฝรั่งแผ่นทอดกรอบ รสน้ำผึ้งและเกลือทะเล)
ทั้งลูกแมวทั้งลูกคน หายหัวกันไปหมด
แมวตัวนั้นยังอยู่อีกเหรอ
ไหนว่ารับเลี้ยงอาทิตย์เดียว
จะให้ไล่มันก็ต้องเจอตัวก่อนสิ
ไม่รู้ไปแอบอยู่ไหน หาให้ตายยังไงก็ไม่เจอ
ตอนคนไม่อยู่มันกินข้าว ขี้ ทำขนร่วง ทำลายข้าวของ แล้วก็หายตัวไปเฉยเลย
ไม่ใช่หนูน้อยหรอก
นี่มันหนูผีแล้ว
ลองไม่ให้อาหารดูสิ
ถ้าหิวข้าวมันคงออกมา หรือไม่ก็ออกไปเอง
พนักงานพาร์ตไทม์ร้านสะดวกซื้อล่ะ ยังติดต่อไม่ได้อีกเหรอ
ไอ้หมอนั่นมันเป็นอะไรนะ
เราอร่อยกับมื้อเช้าที่โรงแรม
แล้วก็จากกันที่สนามบินด้วยดีนี่
แต่ทำไมหายไปไม่บอกไม่กล่าว
ทำไมถึงไม่รับโทรศัพท์
ไอ้เหมียวนี่ ร้องตอนพูดถึงจีอุคอย่างเดียวเลย
หรือมันฟังรู้เรื่อง
บอกมาตามตรงนะ
แกนอนกับหมอนั่นใช่ไหม
ก็บอกว่าเปล่าไง
มันฟังไม่ขึ้นเลยนี่
ชายหญิงใช้เวลาอยู่ด้วยกันทั้งคืน แล้วต่อมาอีกฝ่ายหนึ่งหายต๋อมไป
เหตุผลก็มีแค่เพราะไม่อยากถูกผูกมัด
แกฟัง ต่อให้เรานอนด้วยกันจริง
แต่หมอนั่นจะหลบหน้าฉันทำไม
ถึงจะมีผู้ชาย ที่ไม่เคยนอนกับฉันสักครั้ง
แต่ไม่มีผู้ชายที่นอนกับฉันครั้งเดียว
ผู้ชายที่ไม่เคยนอนกับแกสักครั้งน่ะ
เขาไม่นอนเพราะอะไร แกไม่รู้เหรอ
โอ๊ย นังประสาท
จายอน เธอดู…
เหมือนอาซ้อปะคะ
ซื้อเซ้นส์แฟชั่นก่อนเนอะ
จายอน อันนั้นไม่ใช่ แกซื้อของแบรนด์เนมมาใส่
แต่ของแบรนด์เนม มันซื้อตัวแกมาเป็นป้ายโฆษณามากกว่า
- แล้วแกจะแรงเพื่อ - จะออกไปไหน
ก็แค่…
จะไปเดินเล่นเฉยๆ
แต่ว่าครูคะ
ตอนนี้โปรดิวเซอร์ทำอะไรอยู่เหรอ
แทฮยองเหรอ
- แทฮยองก็คง… - ตอบแชตสาวไง จะอะไรล่ะ
แชตกับแฟนที่คบกันมาเป็นสิบปี มันจะสนุกอะไรขนาดนั้น
ไปหากันซะเลยสิ ไปคุยเล่นคุยหัวด้วยกันเลยไป
บังอาจทำเรื่อง ที่เจ้าของโซฟาไม่มีปัญญาทำ
เฮ้อ
เดี๋ยวมานะ
(สถานีตำรวจยอนซอ)
ลงมาเลยครับ
ปิดไม่มิดใช่ไหม
ความภูมิฐานและสง่างาม ที่ติดตัวฉันมาแต่กำเนิด
สภาพเหมือนคนไร้ค่า กากเดน ที่เขียนคอมเมนต์ด่าชาวบ้านเลยครับ
ลุคคนว่างงานที่เป็นบ้าเพราะมีปม
เลขายอ จำเป็นต้องทำขนาดนี้ด้วยเหรอ
ลืมคำพูดประธานใหญ่ไปแล้วเหรอครับ
ถ้าตัวตนถูกเปิดเผย จะไม่ได้เป็นลูกชาย หรือประธานกุลบีอีกต่อไปแล้วนะ
ท่านประธาน ตัวตน ความมั่นใจ และศักดิ์ศรี
วางของพรรค์นั้นลงให้หมด
วันนี้คิดแค่นี้พอครับ
ประธานคยูฮยอน คือว่าที่ประธานใหญ่บกคยูฮยอน
เลขายอ
"ผมตกงาน ทำไปเพราะมีปม" ขอโทษขอโพยเขาซะนะครับ
มองไกลและกว้างเข้าไว้ โอเคไหมครับ
อือ
งั้นมาซ้อมการขอโทษ อย่างสำนึกจากใจจริงกันไหมครับ
โอเค
วันนี้มานี่ทำไม รู้ใช่ไหมครับ
- ขอโทษครับ - ไอ้การเขียนคอมเมนต์ด่าเนี่ย
มันใช่สิ่งที่คนควรทำไหม
- ผมผิดไปแล้วครับ - ยังจะทำตัวมั่นหน้ามั่นโหนกอีก
ยังไม่ได้สำนึกผิดจริงๆ สินะ
นี่ จับมันยัดตะรางเดี๋ยวนี้เลย
ยกโทษให้ผมด้วยครับ
เด็กดี
สอบปากคำเสร็จแล้วก็โทรมานะครับ
ไอ้หมอนั่น…
เลขายอ
เฮ้ย เลขายอ
เลขายอ
บกคยูฮยอน
นักเขียนยอนโบรา โคโค่เพจ
"เมนูแซ่บท่านประธาน"
ความคิดเห็นทั้งหมด 103 รายการ หมิ่นประมาทและดูถูก 51 รายการ
- ถูกต้องไหมครับ - ครับ
ชื่อบัญชี ลัคยู
อ๋อ เพราะนามสกุลบกที่แปลว่าโชคเหรอ
ครับ ใช่
ก็น่าจะแจกโชคตามนามสกุลสิ ทำไมแจกคำด่า
ตรวจสอบคอมเมนต์ที่เขียนไว้นะครับ
อ่านมาทีละอันเลย
ผมเหรอครับ
จะให้ผมอ่านเหรอครับ เป็นเสนียดปากหมด
ใครเขียนก็ต้องอ่านเองสิ
"นางเอกออกจากที่ทำงานในเวลางาน"
"ได้เงินเดือน แถมได้เล่นบทรัก กับคนรักในที่ทำงานอีก"
"ความกระดากถูกแทนด้วยความอยาก ความขยันถูกแทนด้วยความกระหาย…"
"ความกระหายทางเพศ"
"เหมือนเป็นการสะท้อนตัวตนของนักเขียน"
ตอนเหยื่ออ่านข้อความนี้ จะรู้สึกยังไง เคยคิดบ้างไหมครับ
รู้ใช่ไหมครับว่าการหมิ่นประมาท โทษหนักกว่าการดูหมิ่น
อาจจะต้องติดคุกก็ได้
คุกเหรอครับ
เอ้า ต่อไป
"ถ้าฉันเป็นผู้ถือหุ้นบริษัทนั้น จะเรียกประชุมและกำจัดประธานก่อนเลย"
"เพราะแบบนี้แหละ เขาถึงได้ชอบด่า คนเจนเอ็มแซดกัน อยู่บริษัทมีแต่…"
(สถานีตำรวจยอนซอ)
เลขายอ
ฉันสอบปากคำเสร็จแล้ว
อยู่ไหนนะ
ไปทำอะไรถึงนั่น
พอประธานออกมา เลขาก็ต้องมาทันทีสิ
จะเอาแต่กินเงินเดือนฟรีเหรอ
รีบมาให้เร็วที่สุดเลยนะ
- ไอ้คนน่าสมเพช - ฉันอยู่ข้างหน้าแล้ว
- ฉันจะทำลายแกซะ - เออสิ
ให้ไวเลย
เร็วเข้า
ขอโทษค่ะ
- เป็นอะไรหรือเปล่าครับ - ฮัลโหล
คุณทำมือถือตก
นี่ครับ
นักเขียนยอนโบรา เกรียนคีย์บอร์ดนั่น เพิ่งถูกตำรวจสอบปากคำ…
- นักเขียนยอนโบราเหรอ - ค่ะ
คะ
เขาคงไปหาแม่ที่แคนาดาใช่ไหม
และถ้าจะอยู่ที่นั่น ก็ต้องเปลี่ยนเบอร์มือถือใหม่
ค่ะ ฮัลโหล นั่นใคร…
อ๋อ จายอนเหรอ
แกใช้เบอร์ใครเนี่ย
ฮะ
รออยู่นั่นแหละ
อือ พี่จะไปเดี๋ยวนี้
(สถานีตำรวจยอนซอ)
ก็น่าจะใช่ที่นี่นะ
ยังไม่ออกมาเหรอ
ครับ ท่านประธาน ผมมาถึงแล้วครับ
ประธานบกเหรอ
ท่านประธาน
ประธานบกคยูฮยอนของกุลบีใช่ไหมคะ
ผมบกคยูฮยอนครับ
ไปเจอนักเลงมาเหรอคะ
เปล่าครับ
ว่าแต่ คุณเป็นใคร
ค่ะ สวัสดีค่ะ
ผู้จัดการฝ่ายการศึกษา ทีมหนึ่ง ของกุลบี เอดุเคชัน
ซนแฮยองค่ะ
อ๋อ คนที่ชนะการแข่งขันภายในบริษัท
ใช่ค่ะ
พิธีมอบรางวัลถูกเปลี่ยน เป็นแบบไม่เป็นทางการ
ฉันก็เลยเสียดายนิดหน่อย ที่ไม่ได้เจอท่านประธานค่ะ
ขอโทษนะครับ พอดีผมมีปัญหาส่วนตัว
เอ่อ
การแข่งขันภายในบริษัทครั้งนี้ ทำให้เราค้นพบคนเก่งอย่างผู้จัดการซน
โดยส่วนตัวผมรู้สึกภาคภูมิใจมาก
ผมคาดหวังในตัวผู้จัดการซน และแผนงานของคุณอย่างมากครับ
จากนี้ไป หวังว่าคุณจะช่วยนำ ทีมเฉพาะกิจอย่างดีนะครับ
ฉันจะเป็นพลังขับเคลื่อนใหม่ให้กุลบี
และพาเราไปสู่อันดับหนึ่ง ของอุตสาหกรรมให้ได้ค่ะ
เอ้านี่
สงสัยเกรียนคีย์บอร์ดนั่นฝากเอาไว้
นี่ ถ้าเกิดเรื่องแบบนั้น ก็น่าจะบอกกันสิ
ทำไมไปคนเดียวไม่บอกไม่กล่าว
ก็กลัวพี่จะเป็นห่วง
แกโง่เหรอ
แล้วอีกอย่าง แกจะหนีทำไม
คนผิดคือไอ้เวรนั่นต่างหาก
ใส่แบรนด์เนมอย่างดี
แกน่าจะเตะหว่างขามันให้เต็มแรง แล้วจ่ายค่าเสียหายไปสิ
ที่จริงฉันก็อยากทำแบบนั้นอยู่หรอก
แต่พอเผชิญหน้ากันจริงๆ ฉันก็กลัวขึ้นมา
มันหน้าตาน่ากลัวเหรอ ดูโหดเหี้ยมอำมหิตเหรอ
ดูธรรมดาสามัญมาก
พอเห็นฉันล้ม เขาก็ถามว่าโอเคหรือเปล่า
แล้วก็ช่วยเก็บมือถือให้
แถมเอาไปฝากไว้กับตำรวจ
เป็นคนธรรมดาๆ แบบนั้น
แต่กลายเป็นว่าคนธรรมดาแบบนั้น เขียนข้อความว่าร้ายในอินเทอร์เน็ต
มันทำให้ฉันกลัวมากเลย
(ศูนย์พักฟื้นฮานึลอารี)
(หอพักแดซอง)
คุณคิมจีอุคใช่ไหม
(ทีมพัฒนาธุรกิจใหม่)
วางเก้าอี้ไว้ตรงกลางได้เลยครับ
(กุลบี เอดุเคชัน)
หัวหน้า ช่วยย้ายกระถางนั้น ไปไว้ที่มุมห้องหน่อยได้ไหมครับ
- อ้อ เดี๋ยวค่ะ เอาลงอีกหน่อย - ระวังหลัง
ค่ะ ขอบคุณค่ะ
(หัวหน้าทีม ซนแฮยอง)
(จดหมายขอโทษ)
นักเขียนยอนโบราเหรอ
เอาล่ะ
ถ้างั้น ผมขอตัวกลับบ้านก่อนนะครับ
เลขายอ ทำแบบนี้ก็สวยสิ
พูดว่าจะอู้กินเงินเดือน ต่อหน้าประธานได้ไง
ผมไม่ได้จะอู้
วันนี้ผมลางานครับ
แล้วนายมาทำไม
ผมนัดเจอเพื่อนที่หน้าบริษัท
มีเวลานิดหน่อย เลยแวะมา
เพื่อนเหรอ
เลขายอมีเพื่อนด้วยเหรอ
ครับ เพื่อนร่วมรุ่นม.ปลาย นักเขียนนิทานเด็ก
จะไปหาด้วยกันไหมล่ะครับ
ฉันเป็นประธานนะ
ถ้าประธานไปเจอเพื่อนเลขา เขาจะอึดอัดขนาดไหน
ไปซะ ฉันยุ่ง
ครับ ลาก่อนครับ
เพื่อนเหรอ
หัวหน้าทีม พนักงานใหม่ของเรา จะมาตอนไหนครับ
ไปทำอะไรมาถึงได้เหนื่อยแล้ว
ผมไม่ได้ฟิตเหมือนเดิมแล้ว
เขากำลังอบรมพนักงานใหม่อยู่ เดี๋ยวก็คงมาแล้วล่ะ
- เราดื่มกาแฟกันไหม - ฉันไปซื้อเองค่ะ
ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวฉันไปซื้อเอง
ฉันจัดของเสร็จแล้ว
ผู้ช่วยคิม ไอซ์ลาเต้
- ครับ - ผู้ช่วยอีชอบอะไร
ถ้างั้น ฉันเอาเป็นไอซ์วานิลลาลาเต้
อ.ว.ล. โอเค ฉันจะจำไว้
ขอบคุณนะครับ
สวัสดีครับ
ไม่มีทางที่เลขาจะมี ในสิ่งที่ประธานไม่มีได้หรอก
ว่าไงนะ เพื่อนงั้นเหรอ
พี่ ทายซิว่าฉันอยู่ไหน
ฉันมาเจอฮาจุนแหละ
(นัมจายอน)
โชคดีกับการเดตนะ
ร้านต็อกบกกีแถวนี้ก็ดูโอเคอยู่นะ
- ยินดีต้อนรับค่ะ - สวัสดีค่ะ
ไอซ์ลาเต้ ไอซ์วานิลลาลาเต้ แล้วก็ไอซ์อเมริกาโน่
ขอครัวซองต์สามชิ้นด้วยค่ะ
ค่ะ จะคิดเงินให้นะคะ
น่ากินจัง
(ยินดีต้อนรับพนักงานใหม่ รุ่นที่ 23 ของกุลบี)
โห
ขออนุญาตนะคะ ขออนุญาตค่ะ
ขออนุญาตนะคะ
- อ้าว คุณคะ - คะ
(พนักงานใหม่ โนอารึม)
ขอบคุณค่ะ
พนักงานใหม่ มารวมตัวกันตรงนี้นะคะ
นาย…
ทำไมนาย…
คิดถึงนะครับ
คุณลูกค้า
(ขอขอบคุณคุณบยอนอูซอก ที่มาร่วมเป็นนักแสดงรับเชิญ)
พี่พูดอะไรน่ะ
เจ้าบ่าวเก๊ได้งานที่บริษัทเหรอ
เขามาเพราะรู้หรือเปล่านะ
ถ้าเขาตั้งใจเข้าหาเลขายอ เพราะรู้ว่าเป็นเลขาของฉัน…
ฟังให้ดี
ถ้านายถูกจับได้ ฉันต้องจัดงานอีกรอบนะ
งานศพนาย
แกคิดถึงหมอนั่นนี่
ให้อาหารหนูน้อยทีไร
แกก็บ่นว่าหายหัวไปทั้งลูกแมวทั้งลูกคน
ผมก็ไม่ได้อยากมาเจอที่นี่แบบนี้ แต่มันมีเหตุจำเป็นครับ
เราไม่ได้สนิทกัน ถึงขั้นมีเรื่องต้องปิดบังกันนี่
คิดแบบนั้นจริงๆ เหรอ
คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม