KSZTAŁCENIE KKULBEE
Rozpoczynamy śledztwo w sprawie rzekomego nękania
ze strony liderki zespołu Son Hae-yeong z działu rozwoju.
W obliczu śmierci
lub silnego stresu fizycznego albo psychologicznego
ludzki mózg
odzyskuje przechowywane wspomnienia.
To zjawisko retrospekcji
właśnie mi się przydarza.
Według raportu powiedziała pani panu Kim Ji-ukowi,
nowemu pracownikowi, który dołączył do zespołu…
Kim Ji-uk.
Doniosłeś na mnie?
Co ja ci takiego zrobiłam?
Dobry wieczór.
Zostawiłam ci moje odciski na twarzy?
Nie szukasz pracy?
Dorabiasz tu od wieków.
Nie było tak?
Wkurzasz mnie!
I to jeszcze jak.
To książkowy przykład przemocy słownej w miejscu pracy.
Zemsta chyba faktycznie najlepiej smakuje na zimno.
Dlatego zgodziłeś się na to udawane małżeństwo.
Chciałeś, żebym awansowała
i spadła z wyższego miejsca.
Żegnaj.
Mściwy drań.
- Nie może pan tu być. - Kim pan jest?
Jestem Kim Ji-uk,
nowy pracownik, który dołączył do zespołu.
Więc to pan jest ofiarą?
Z panem porozmawiamy później.
Proszę wyjść.
Nie jestem ofiarą.
Jestem…
mężem pani Son.
Ty…
Naprawdę…
Żegnaj.
Zamknąłeś nade mną trumnę.
- Pani Son! - Tak?
Czy pan Kim Ji-uk mówi prawdę?
Jesteście małżeństwem?
Prawdę mówiąc…
Kim Ji-uk…
to mój mąż.
O rety.
Kadry o tym nie wiedziały?
- Cóż… - To wszystko
moja wina.
Aplikowałem, choć pani Son…
moja żona o tym nie wiedziała.
Nie chciałem zaprzepaścić szansy.
Trzeba było powiadomić dział kadr, gdy trafił pan do jej zespołu!
Nie pomyślał pan, że to będzie problem,
jeśli żona będzie oceniać pracę męża?
To pani prowadziła szkolenie nowych pracowników?
Taki miała pani plan?
Aby przypisano pani męża do zespołu?
- Nie. - Mogę to potwierdzić.
Przyjęła rolę mentora tylko ze względu na moją pilną prośbę.
Proszę spojrzeć na jej ocenę nowych pracowników.
„Kim Ji-uk zachowywał się pasywnie.
Może wymagać stałej opieki przełożonego.
Choć klienci na szkoleniu go chwalili,
jego wygląd odegrał ważną rolę,
sprawiając, że stał się arogancki.
Martwię się, czy jest w stanie skutecznie się komunikować
i pracować z kolegami”.
To nie nękanie w pracy,
a bardziej kłótnia małżonków w pracy.
- Szczerze mówiąc… - Kochanie.
Gdzie ona jest? Oddajcie mi ją!
Oddajcie ją!
Co ci do tego, że chcę odzyskać swoją córkę?
To donieś na mnie!
Gdzie jesteś?
Nam Ja-yeon!
Gdzie jesteś, do cholery?
Nam Ja-yeon!
ODCINEK 6
Pani Yeon.
To ja, hejter.
To pan żyje?
Przykro mi,
że panią rozczarowałem.
Ale co pan tu robi?
Pamięta pani omdlenie?
W szpitalu lekarz powiedział, że…
Co panu powiedział lekarz?
Zemdlała pani i zasnęła.
Spała pani prawie 20 godzin i nawet chrapała.
O rety.
Trzeba było mnie obudzić.
Jak mogłem, skoro tak mocno pani spała?
Nie mogłem nikogo powiadomić.
A szpital wydawał się lepszy niż hotel.
Nie było wspólnej sali?
Zapłaciłem za szpital.
Dlaczego?
To ma być część ugody?
Nie o to chodzi.
Zdaje się, że mój wygląd jest mylący,
ale każda ugoda opiewałaby na setki…
Oddam panu. Ile?
- Powtarzam, ugoda wyniosłaby… - Ile?
1 740 000 wonów.
- Słucham? - 1 740 000 wonów.
Niezła okazja jak na pokój dla VIP-ów, prawda?
Prawie dwa miliony wonów za noc?
Więc może ja zapłacę?
Nie.
Oddam panu.
Ostrożnie!
Przez odłamki szkła może pani stracić palec lub dwa.
Jest pani pisarką.
Nie może się pani zranić w rękę.
Kupiłem pani nowy telefon.
Przyszedłem tylko go zostawić.
Ale obudziła się pani, a ja się przestraszyłem i położyłem.
LIMITOWANA EDYCJA
- Limitowana… - Chwileczkę.
Pewnie pani założy, że to też część ugody,
i nie przyjmie go.
Dobrze.
Za to też panu oddam.
Ile kosztował?
Pani opiekun czuje się lepiej?
A coś mu jest?
Był u ortopedy z bólem biodra i ramienia.
Czemu nie przyjęto go tu po potrąceniu?
Nie o to chodzi.
To tylko ból mięśni, bo przyniósł panią na pogotowie.
Przyniósł mnie aż tutaj?
Pani chłopak się martwił.
To nie mój chłopak.
Nie?
To wszystko.
To nie jest mój chłopak.
Ja nie mam chłopaka!
Proszę pani!
SZPITAL UNIWERSYTECKI
Przepraszam.
Dziękuję, że zabrał mnie pan do szpitala.
Prześlę panu pieniądze z domu.
Grzywna czy więzienie, przyjmę wyrok sądu.
Ale przyjęto panią przeze mnie, więc proszę pozwolić mi…
Oddam wszystko.
Do widzenia.
Ale…
Tyle wystarczy?
Potrzeba pani więcej?
Nie.
- To też… - Pani odda.
Mówią, że wyniki badań krwi będą dostępne w przyszłym tygodniu,
więc proszę je odebrać.
I powinna się pani porządnie wyspać.
Bardzo przepraszam,
że tak panią zestresowałem, tym bardziej,
że jest pani tak zajęta.
NOWE WIADOMOŚCI
Biurowe małżeństwo to nie zbrodnia.
Pomyliła nam się tylko kolejność.
Bez obaw, partnerze.
Głowa do góry i…
Co to za mina?
Chodzi o twoją ewaluację?
Bałam się, że zostaniesz w centrali…
Jak mogłaś pomyśleć, że to ja?
Naprawdę myślałaś, że bym cię oskarżył?
W ogóle mi nie ufasz?
Powiedzieli, że ty jesteś ofiarą, więc założyłam, że to ty.
Ryzykowałem swoją pracą, żeby uratować cię przed karą.
Rozumiesz, z czego prawie dla ciebie zrezygnowałem?
Z miesięcznej pensji?
Nie martw się, partnerze.
Nie zwolnią nas za to.
Przeniosą cię do innego zespołu.
Musimy udawać małżeństwo w biurze.
Możemy?
A jeśli cię zdradzę?
Nie martwi cię to?
Zdradzić mnie?
Nigdy byś tego nie zrobił.
W ogóle się tym nie martwię.
Ufam ci, dobra?
Ufam ci.
Wierzę ci.
Na zaufanie trzeba zasłużyć na każdym poziomie i na odwrót.
Ja ci zaufałem,
a ty mi nie.
Partnerze!
Udowodnię, jak bardzo ci ufam.
Co robisz?
Wiesz, co to upadek zaufania, prawda?
Z siostrami bym tego nie zrobiła,
ale z tobą tak.
Tak bardzo ci ufam.
- Zaczynam. - Powodzenia!
Lecę, dobrze?
Jesteś tam?
Poszedłeś sobie?
Poszedł.
Naprawdę jest na mnie zły.
To test na zaufanie czy sprawdzian siły?
Jedno i drugie. Aż tak ci ufam.
Wieści na pewno już się rozeszły.
Wystarczy, by ludzie otrząsnęli się z popołudniowej senności.
Pamiętasz, co mówiłam?
Pamiętaj o strategiach udanego życia zawodowego.
Jesteś tego pewna?
Prawda nie pokona siły skandalu,
ale skandal jest niczym w obliczu bezczelnej zuchwałości.
Zaufaj mi.
RUNDA 1
WALKA!
Plotki są prawdziwe?
- Ten nowy pracownik to naprawdę… - Tak, to mój mąż.
Masz z tym problem?
„I co z tego?”
Zignoruj to, co zostało powiedziane, i uśmiechaj się.
Nie tylko tu pracuje, ale jest też w twoim zespole?
- Oszaleliście czy co? - Tak, panie Ahn.
Przecież nie ma w pracy dwóch mężów.
„Bujaj się”.
Zakończ zdawkowym przytaknięciem.
Pani Son, nowy pracownik nie…
Pani mąż nie zostaje w naszym zespole, prawda?
To byłoby zbyt niezręczne.
Wygląda na to, że mieliście lekko, zanim do nas dołączył.
Zapamiętam to.
„Co mnie to obchodzi?”
Patrz z góry na tych, którzy zadzierają nosa.
RUNDA 3
- Dziewczyno, co, u licha, tu się… - Miło panią poznać, pani Gong.
Dużo o pani słyszałam.
Wielkie nieba.
Mnie również.
„Słucham?”
Udawaj Greka i odpowiadaj losowo, pogrywając z kimś.
Mam złe wieści, pani Son.
Pan Bok Gi-un odchodzi.
Więc to on na mnie doniósł?
Wieczny z nim problem.
Zadzwonię do niego.
Dziękuję, pani Kwon.
Jesteś tępa czy specjalnie taką udajesz?
- To znaczy? - Bok Gi-un, ten, który cię wydał.
„Kij ci w bok” Gi-un, który odchodzi!
To nepotyczne dziecko!
Co?
„Bok” Gi-ho.
„Bok” Gyu-hyun.
„Bok” Gi-un.
Ma pani rację.
KOPIOWANIE DANYCH W TOKU
SZPITAL: 1 740 000 TELEFON: 1 497 000
TAKSÓWKA: 50 000 ŁĄCZNIE 3 287 000 WONÓW
Zdaje się, że mój wygląd jest mylący,
ale każda ugoda opiewałaby…
Co to, poezja?
Napisał to jego adwokat?
To pewnie bezrobotny bogaty dzieciak.
BANK SINIL
Dobra, 3 287 000 wonów.
- Jadę do pracy. - Gyu-hyun.
Tak?
Co się stało z przeprosinami, które wysłałeś?
Nie sądzę,
żeby mi to cokolwiek pomogło.
W takim razie
jaki masz plan?
Gdy otrzymam wezwanie do sądu,
- pójdę jako oskarżony… - Bok Gyu-hyun!
Myślisz, że twój ojciec poświadczył notarialnie to memorandum,
tylko żeby pobudzić cię do działania?
Nie rozumiesz zagrożenia,
jakie to dla ciebie niesie w najgorszym przypadku?
W najgorszym przypadku?
Nic nie rób.
Zajmę się tym.
Co zamierzasz?
Ona stoi na drodze mojemu synowi,
więc ja stanę na drodze jej cennej pracy.
Przerwę produkcję jej audio dramatu.
Szkoda, bo była tym tak podekscytowana.
Ale lubisz czytać prace pani Yeon Bo-ry.
Lubiłam.
Zanim pozwała mojego syna.
Nic nie jest dla mnie ważniejsze
od ciebie.
Będę zadowolona, jeśli zapewnisz sobie prezesurę.
POWIADOMIENIE O WPŁACIE LUB WYPŁACIE
Tu Yeon Bo-ra.
WPŁATA: MILION WONÓW
Pójdę na ugodę.
Mamo.
Mamo!
Ale pod jednym warunkiem.
Spójrz na mnie.
Jak wyglądam?
Ładnie.
Nie o to pytałam.
Pytam, jak wyglądam emocjonalnie.
Wyglądam na złą?
- Zastraszająco. - Naprawdę?
Nawet wyprostowałam brwi, żeby tak nie wyglądać.
Wyobraź sobie, że osoba, na którą doniosłaś,
zjawiła się u ciebie w domu.
Ty byś się nie bała?
Nadal wyglądałabyś zastraszająco ze skrzydłami anioła na plecach.
Masz rację.
Co mam robić?
Zaczekaj.
Boisz się?
Czy się boję?
A wyglądam tak?
To nawet lepiej.
Naprawdę musiałaś przyjść…
Mamo!
- Mamo! - Chodź!
Zostań w środku.
Nie martw się, zbesztam ją za ciebie!
- Ale wszystko już załatwione. - Akurat!
- Skąd masz tyle siły? - Chodź!
- Dzień dobry. - Rety.
Cześć, Ji-uk.
Gi-un mówi, że jesteś żonaty.
Mogłeś mi powiedzieć.
Przepraszam, że nie powiedziałem.
Gi-un.
Jesteś na mnie zły?
- Wybacz, że ci nie powiedziałem. - Odsuń się.
Kim jesteś? Znamy się?
Byłem wzruszony, że tak się o mnie troszczysz.
Rety.
Mamo, kto to jest?
Nie znam go.
- Mam coś dla ciebie. - Odsuń się!
- Spójrz! - Odejdź.
Żona Ji-uka?
Dzień dobry, jestem Son Hae-yeong, liderka Zespołu ds. Rozwoju.
To całe nieporozumienie
tak zdenerwowało pana Bok Gi-una, że rozważa odejście z pracy.
Chciałam z nim porozmawiać. Proszę wybaczyć.
Ależ nie ma za co przepraszać.
To przez mojego syna macie kłopoty.
Dajcie mu szansę.
Mój syn jest trochę tępy, ale ma dobre serce.
Naprawdę lubi Ji-uka.
Już kilka razy zaprosił go do siebie.
No tak.
Mówił o pani życzliwości. Doceniam to.
Ale pani chyba mu nie gotuje.
Mówił, że rzadko je domowe jedzenie.
Powinna mu pani szykować porządne śniadania.
Musi jeść, żeby mieć energię do pracy.
Postaram się, żeby syn chodził do pracy,
więc spokojna głowa.
Dziękuję.
Dam o tym znać w biurze.
- Mamo! - Dziękuję.
Ji-uk przyniósł drogie mięso!
Ten chłopak ma dobre serce i wilczy apetyt!
Ciekawe, po kim.
- Mamy wino? - Rety.
- Naprawdę nie trzeba było, Ji-uk. - Prawda?
Nie mów tacie.
Wszystko, co je się w domu, jest domowym jedzeniem.
Nie musi być specjalnie gotowane.
Ja też ciężko pracuję.
Mam ci robić śniadania,
skoro sama ich nie jadam?
Nie jadasz śniadań?
Mogłeś mi powiedzieć,
że Bok Gi-un to twój przyjaciel.
Przestraszyłam się bez powodu.
A musiałaś?
Dlatego że wskaźnik rezygnacji po pierwszym roku ma wpływ na ocenę?
Po części tak.
Ale nie wiedziałeś?
Bok Gi-un ma plecy.
Bok Gi-un i Bok Gi-ho.
Dzielą nazwisko, a nawet sylabę swojego imienia.
Wątpię.
Mówi, że rodzina Bok pochodzi z wielu klanów…
Pewnie, że tak mówi.
Słyszałam, że ludzie prezesa
prosili o listę kandydatów przy każdym naborze.
Co to może znaczyć?
To znaczy, że mieli oko
właśnie na Bok Gi-una.
Został pan zatrudniony przez swoje zasługi.
Nie pociągnięto za żadne sznurki, by zapewnić panu tę posadę.
„Słyszałam”?
Słyszałeś to?
Cały dzień nic nie jadłaś, prawda?
Zjedzmy coś.
Chcę wrócić do domu i odpocząć. A ty?
Jesteś zmęczona?
To wracaj do domu. Poradzę sobie.
Dobrze.
Proszę pani.
Będzie dobrze, jeśli przeniosą mnie do innego zespołu.
Nie martw się.
Nie będę jadł śniadania w pracy, popełniał błędów
i ładnie się ubiorę.
Nie poniesiesz przeze mnie strat.
Nie mogę się doczekać tego „ładnego” ubioru.
Zatem
spotkajmy się jutro jako para.
Obrączka.
Jego obrączka!
Ten dzień nie ma końca.
Obrączka sprzed trzech miesięcy?
Tak, chcę ją znów wypożyczyć.
- Nazwisko? - Son Hae-yeong.
Ale zwracał ją ktoś inny.
Pani Son Hae-yeong.
Przepraszam, ale ta obrączka…
Nie jest dostępna?
Osoba, która ją zwróciła, kupiła ją.
Dlaczego?
Nie miał powodu ani potrzeby,
żeby ją kupować.
Pieniędzy chyba też nie.
Nie wiem, proszę pani.
Przestraszył mnie pan!
Co pan tu robi?
Nie zadzwonił pan.
Nieszczęście nie dzwoni przed przyjazdem.
Nie wchodzi też frontowymi drzwiami.
Zajmuje pan tylko jeden pokój.
To tylko przesądy,
ale puste pokoje przyciągają nieszczęścia.
Skoro już nadeszło,
to chyba prawda.
Proszę spokojnie dokończyć drinka.
Muszę już iść, żeby się nie spóźnić
i ciężko pracować.
Kiedy…
się pobraliście?
Moja duma ucierpiała, gdy dowiedziałem się, że popełniłem błąd.
Mówiłem, że lepiej by panu szło w innej pracy.
Dlaczego mieszkacie oddzielnie
tak szybko po ślubie?
Rozwiedliście się?
Mogę się jej pozbyć, jeśli pan chce.
Nie przeginaj.
To moja żona.
Dobrze.
Ci, którzy mają więcej do stracenia, chętniej współpracują.
Nie mam więcej pytań.
To prezes Bok Gi-ho?
Czy pański klient i człowiek, który stoi za tymi groźbami
to prezes Bok Gi-ho?
Nie.
Skąd ten pomysł?
To niewłaściwe pytanie.
Powinien pan zapytać,
czy ja panu wierzę.
Ja też nie mam więcej pytań.
Rozeznałem się w sytuacji.
Tak jest.
Ale…
pan Kim domyśla się prawdy, prezesie Bok.
- To ona? Niemożliwe. - Nie wierzę.
Mleko się wylało, a ona jest dumna jak paw.
- Dacie wiarę? - Niezła jest.
- To prawda? - Rety.
Cześć.
- Pani Gong. - Czemu nie przyszłaś z mężem?
Musiał wpaść do sklepu.
Właściwie to jest tam.
Chodziło mi o mnie.
Ja musiałam wpaść do sklepu.
Powinniście przychodzić razem, skoro to się wydało.
Racja.
To?
Wypożyczyłem ze sklepu.
Może się przydać.
Coś się stało?
Czy przypadkiem
nie masz wrażenia, że ktoś cię śledzi albo obserwuje?
Tak.
Gdzie i kiedy?
Teraz, w pracy.
Zacznijmy przychodzić tu razem.
Ludzie uważają, że to dziwne.
Jasne.
W takim razie spotkamy się przystanek przed…
Myślisz, że tam nie będzie nikogo z pracy?
Przyjdź do mnie.
- Każdego ranka? - Nie.
Każdego świtu.
Oto nasza gwiazda.
Wszyscy w pracy pisali o pani.
Dziękuję za wczoraj, pani Kwon.
Dzięki pani
pogadałem z członkami naszej grupy i odnowiłem przyjaźnie.
Wystarczy.
Jestem dziś wykończona.
Po takim wyznaniu miło spędziła pani czas.
Ze swoim mężem.
Chce pan tak zapytać…
Pyta pan, czy uprawialiśmy seks,
panie Ahn?
Rety. Musi być pani tak bezpośrednia?
Pani Son, proszę to wpuścić jednym uchem, a wypuścić drugim.
- Pani Kwon. - To nie tak,
że biorę jego stronę.
Ale to chyba taka tradycja.
- „Tradycja”? - Tak.
Podglądanie nowożeńców.
Ludzie robili dziury, by podglądać nowożeńców w ich noc poślubną.
Wygląda na to, że ta tradycja wciąż żyje.
Też tego nie lubię,
ale wy też wkrótce tego doświadczycie.
Możecie czuć się niezręcznie,
ale nam jest tak samo.
Proszę o wyrozumiałość do czasu przeniesienia pana Kima.
Dzień dobry.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Przepraszam za zamieszanie.
Proszę o udaną współpracę.
Wiesz, że atmosfera w zespole zależy od ciebie.
Postaraj się
w domu i w pracy.
Dobrze znam Ji-uka i jestem pewien, że sobie poradzi.
To wspaniały człowiek.
- Gratulacje, pani Son! - Dzień dobry.
Słyszałem, że ten nowy to pani mąż.
Dużo pani oszczędzała.
Fajnie, że złapała pani młodszego.
Wspaniale!
Fajnie być z kimś w innym wieku.
Jesteście zrównoważeni emocjonalnie i fizycznie?
Powinniście mieć dzieci.
Młodsza już pani nie będzie.
Staracie się, prawda?
- Powodzenia! - Powodzenia!
Czy małżeństwo czyni życie seksualne sprawą publiczną?
Pytano mnie już o seks i antykoncepcję.
Dlatego, że oni nie uprawiają seksu.
Jeśli twoje ciało płonie, nie obchodzi cię, czy płonie czyjś dom.
Nawet prawdziwi małżonkowie nie noszą obrączek.
Nie męczy cię to?
Za każdym razem jest nowa i ekscytująca.
Jest po prostu śliczna.
Ja-yeon.
Chodź.
Mężczyźni raczej
dość rzadko kupują obrączki, prawda?
Nie licząc obrączek dla par.
Dlaczego mój partner kupił tę obrączkę, którą miał na udawanym ślubie?
Partner? Mówisz o fałszywym mężu?
- Kupił obrączkę? - Tak.
Skąd wiesz?
Widziałaś go? Gdzie?
Wpadliśmy na siebie u jubilera.
Rozumiem.
Musiała mu się spodobać.
Ale to dość słaby powód.
Kosztowała majątek, a on mieszka w pokoju studenckim.
Powiem ci, co chcesz usłyszeć.
Naprawdę cię kocha
i chce, aby mu o tobie przypominała.
To chyba prawdopodobne.
Wzięła to na serio?
Mógł mi powiedzieć.
- Chodź - Te obrączki nie mają znaczenia.
Ale dlaczego zniknął bez słowa, jeśli cię kocha?
Właśnie. To nie ma sensu.
To po co ją kupił?
Łącząc wszystko w całość,
spodobała mu się i uznał ją za symbol zobowiązania.
Na pewno ma dziewczynę.
I tak miał ją kupić, więc kupił tę, która mu się podobała.
Dziewczyna?
Znalazł normalną pracę, bo ma dziewczynę?
Wybaczyłaś mu?
Miałaś nie iść na ugodę.
Chciałaś, by go osądzono.
Mam wrażenie,
że on urodził się bogaty albo nieprzyzwoicie bogaty.
Słuszny wybór.
Zgarnij tą ugodą główną wygraną.
Kasa cię uleczy.
Już odrzuciłam jego ofertę.
Nie chciałam, żeby się wykupił bez żadnej nauczki.
Zemsta poza prawem?
Znajdę ci zabójcę.
W sierocińcu, w którym mama była…
- Ma go zadźgać czy zastrzelić? - Weź pieniądze!
Strzał w lewo i w prawo.
Dobrze się czujecie?
Paf!
SIEROCINIEC HANBYEOL
Co pana tu sprowadza?
A dlaczego ktoś taki jak ja miałby tu być?
To oczywiste.
Rozumiem.
O co chodzi?
Prace społeczne.
- Jest przestępcą. - Rozumiem.
Daj znać, czy mogę coś kupić za…
Dziś dzień prania.
Zatem pralki?
Ile wam trzeba?
Około
dziesięciu.
Te potrzebują prania wstępnego.
Wypłucz plamy rękoma.
Na szczęście nie ma ich za dużo. Dziękuję za pomoc.
Proszę pani.
Wie pani, co robią inni wolontariusze?
Są nauczycielami
i pomagają dzieciom w nauce.
Proszę poczekać.
Wiem co nieco o edukacji.
Praca wymagająca interakcji z dziećmi
jest zarezerwowana dla wolontariuszy długoterminowych.
O jakim czasie mówimy?
Dziewczyna jest z tego sierocińca.
A chłopak…
To mężczyzna, który ma pracę.
Ji-uk zaczął przychodzić tu z mamą, gdy był w liceum.
- Super. - Siedem albo osiem lat.
Tak długo?
Ji-uk to anioł.
To ma być ocena?
To jakiś śmieć.
Daj kosz na śmieci!
„Anioł”?
A może to był Lucyfer?
Wypłucz plamy, dobrze?
Odrzucasz jedno tutaj,
więc odpowiedzią będzie to.
Rozumiesz?
Przepraszam.
Yu-na, popilnujesz dzieci?
Najpierw należy ratować człowieka.
Rozsądniej jest chronić czyste przed zabrudzeniem.
A ja? Jestem brudniejszy niż ubrania upaprane kupą?
Po wypraniu są czyste.
Ej, Lucyfer.
Lucyfer!
Zaszło chyba jakieś nieporozumienie.
Panie wolontariuszu.
Najpierw strzepnij, dobrze?
W ten sposób.
Czemu mi pan pomaga? Mam brudne ręce, prawda?
Żeby zdążyły wyschnąć na słońcu.
Czemu nie w suszarce?
To takie niewydajne.
Martwią się rachunkiem za prąd?
Używamy suszarek, ale słońce jest zbyt jasne, by je marnować.
Mówią, że dziecięce ubrania i pościel
powinny pachnieć słońcem.
Kto tak mówi? Zmiękczacze do tkanin pachną ładniej.
Dyrektorka.
Dzieci z rodzicami dorastają, zapamiętując zapach rodziców,
ale tutejsze dzieci nie mogą.
Ma nadzieję, że zapach słońca będzie zapachem,
który będą mogły wspominać, gdy stąd odejdą.
- Poza tym… - Co znowu?
Robię, co mi każą.
Nigdy nie uważałem pana za brudnego.
Nie mam prawa tak myśleć.
„Nie ma pan prawa”?
Ty też zrobiłeś coś złego, Lucyferze?
Istnieję.
Ale zawsze jest szansa, by się oczyścić.
Podejdzie pan.
Proszę.
Strzepujemy.
Samo istnienie?
Słucham?
No tak.
Powieśmy to.
Zrobi mi pan później zdjęcie?
Policyjne?
Nie, zdjęcie jako dowód.
Co to?
Smażony kurczak.
Chcę smażonego kurczaka.
Brzmi nieźle.
Masz tu jajka na twardo o smaku smażonego kurczaka!
Mógłby się z tego wykluć.
Czemu się uśmiechasz?
To ten hejter.
Wysłał mi swoje zdjęcie jako dowód pracy społecznej.
Pokaż. Chcę zobaczyć twarz.
PLIK WYGASŁ
Co to?
Wygasło. Nic nie widzę.
Rozumiem.
To o to chodzi w tej funkcji.
Nie da się zapisać zdjęcia i traci ważność.
Pewnie cały dzień siedzi na telefonie.
Bo skąd miałby to wiedzieć?
Gdyby tylko dbał o ciebie tak jak o prywatność.
Przeklęty drań.
Powinienem był jej wysłać to.
Tu wyglądam o wiele lepiej.
- Pa. - Do widzenia.
Dziękuję.
Sekretarzu Kim.
Czy ja go znam?
„Skąd sekretarz miałby wiedzieć,
czego pani nie wie?”
Daj spokój.
Przysięgłabym, że już go widziałam.
Gdzie ja go widziałam?
Chwila.
Bok Gyu-hyun?
O rety. To naprawdę ty!
Mam rację?
Gyu-hyun, zgadza się? Syn Gi-ho i Jeong-y.
Nie.
Tak, to ty.
Jestem Eom So-hye, dyrektorka Galerii Sztuki Chaeum.
Przepraszam, że pani nie rozpoznałem.
Jest ciemno. Nie spodziewałem się tu pani.
Co panią tu sprowadza?
Czy to nie oczywiste, co tacy jak my tu robią?
Przecież nie pracujemy społecznie
za nasze przestępstwa, prawda?
Oczywiście.
Szukam pozytywnej prasy.
Mój mąż, Mu-san, znowu trafi do więzienia.
- Znowu? - Tak.
Racja.
Wybrano mnie na prezeskę KSŻPF.
Komitetu Sprawiedliwych Żon Przestępców Finansowych.
W skrócie KSŻPF.
Gratulacje, pani dyrektor…
To znaczy, pani prezes.
Dziękuję. A co ty tu robisz?
Pozytywna prasa.
Musimy to robić, dlatego jesteśmy tacy zajęci.
- Dobrze. Pa. - Do widzenia.
Rety, kim jest taki zacny gość?
Chciałaś iść ze mną do pracy.
Nie, naprawdę.
To twój samochód?
Nie, ale wolno mi nim jeździć.
Wsiadaj.
Na pewno ma dziewczynę.
I tak miał ją kupić, więc kupił tę, która mu się podobała.
Masz dziewczynę?
Nie.
A jakieś romanse?
Nie mam dziewczyny ani nawet romansu.
Ale mam kogoś drogiego.
Naprawdę?
Ciebie.
Moją żonę.
W tygodniu…
jesteśmy parą, pamiętasz?
Jadłaś śniadanie?
Z tyłu jest trójkątny kimbap.
Usiądź, dobrze? Przez jedzenie na leżąco zmienisz się w krowę.
Proszę pani.
Muu.
Nie jesteś już dzieckiem.
Dziękuję za posiłek.
Dawno tego nie jadłam.
Czemu nie jesz śniadania?
Ciągle kupowałaś w sklepie kimbap.
Ostatnio ich nie ma.
A lubię z tuńczykiem, majonezem i musztardą.
Jest najpopularniejszy.
Od kiedy?
Kiedy ty tam pracowałeś, zawsze dostawałam…
Dlaczego kupiłeś obrączkę?
Wróciłam ją wypożyczyć, więc wiem.
Naprawdę?
Dlatego pytałam,
czy masz dziewczynę.
Nie mam.
Gdybym miał, nie robiłbym tego z tobą.
Więc dlaczego?
O tym też nie możesz mówić?
Chodzi o to, że…
Tu Son Hae-yeong.
Rozumiem.
Słucham?
KSZTAŁCENIE KKULBEE
Dzień dobry. Liczę, że weekend nie był udany.
Niestety, był wspaniały.
Dzwonili z działu PR.
Ma pan jechać na konferencję prasową.
Na jaką konferencję?
Nagłaśniającą dobre uczynki firmy.
Zwykły korporacyjny PR.
Nienawidzę tego.
Powiedziałem, że nie będę…
Co? O co chodzi?
Byłem w weekend
w sierocińcu.
Tak, zapłacić za swoje grzechy!
Spotkałem dyrektorkę Eom z galerii Chaeum.
Chyba powiedziała tacie, że pracowałem jako wolontariusz.
Więc będzie miał pan dobrą prasę.
Powinien pan iść.
Nie mogę trafić do gazet!
Czyżby faktycznie miał pan sumienie?
Prasa pokaże moją twarz.
Pani Yeon się dowie, że jej hejter to prezes Kkulbee!
Przygotuj auto. Już!
Muszę pójść przed panem, żeby je przygotować!
To niedorzeczne.
Jestem prezesem Kkulbee.
Jak mogli zorganizować konferencję prasową beze mnie?
Nie powstrzymuj mnie. Nagadam im.
Gdzie to jest? To tutaj?
Tato!
O rety, pan Bok.
Dzień dobry.
Co?
Wolontariusz…
To nasz prezes.
Ach, pan Bok.
Miło pana poznać.
Jestem Kim Ji-uk, nowy pracownik z 23. naboru.
A także mój mąż.
Pani mąż?
To ta para, która namieszała na firmowym forum.
Liderka zespołu i nowy pracownik.
Co wy tu robicie?
Zadzwoniono do nas z działu PR.
Kkulbee sponsoruje kampanię zapobiegania nękania dzieci.
Chcą, żebyśmy porozmawiali o incydencie ze szkolenia.
Tak, mecenas Kang mi powiedziała.
Przykro mi, że nie miałem czasu docenić waszego aktu odwagi.
Nie szkodzi.
To pan jest tu bohaterem, który oddał sprawę prawnikom.
Chciałabym panu szczerze podziękować.
Słyszałem, że będzie tam prezes Bok.
Panie Bok Gyu-hyun.
Panie Jang, gdzie prezes Bok?
Przyjedzie z panią Seon po konferencji prasowej.
Z moją matką?
Chwali odważnych pracowników, z których firma jest dumna,
i chce ich poznać osobiście.
Rozumiem.
KONFERENCJA PRASOWA KKULBEE 2024
NAGRANIE 12
Rozeznałem się w sytuacji.
Ale pan Kim domyśla się prawdy, prezesie Bok.
Tak jest. Będę kontynuować operację.
„Operację”?
Włączymy do niej także panią Son.
Proszę pani.
Muszę ci coś powiedzieć.
Teraz?
Tak.
Chodzi o obrączkę?
Cóż…
To przeze mnie
kupiłeś obrączkę?
A jeśli tak?
Posłuchaj, Ji-uk.
Mam wypromować kampanię na konferencji prasowej
jako przedstawicielka firmy
i zjeść kolację z właścicielem i prezesem.
Wiesz, co to dla mnie znaczy?
To szansa,
której nie mogę schrzanić.
Więc jeśli się wahasz, żeby to powiedzieć,
a to nic wielkiego,
to nie mów.
Teraz chcę iść na całość.
Nie chcę
niczego żałować.
KSZTAŁCENIE KKULBEE
PARA W BIURZE
FIRMY KKULBEE INSPIRUJE KAMPANIĘ
ZAPOBIEGANIA NĘKANIA DZIECI
Nie podoba mi się to.
Chodźmy stąd.
Czemu nie chcesz jeść z prezesem Bokiem?
Myśl o nim jak o moim oddanym wujku.
Dla mnie on jest najwyższym szefem.
Kimś, kogo pracownicy nie widują.
Właśnie. Byłoby miło zrobić dobre wrażenie.
Jesteś ambitny, prawda?
Dlatego cię wybrałam.
Wybrałaś mnie?
Jakbym był jakąś zabawką?
Wiesz, że nie o to chodzi.
W porządku. To chodźmy stąd, skoro tak ci to nie pasuje.
Nie możemy, skoro jest tam z całą rodziną.
Właśnie.
Proszę usiąść.
Panie Kim.
Lucyfer.
Denerwuje się pan? Napijemy się wina?
Właściwie…
Ma pan słabą głowę, co?
Tak. Nigdy nie piłem wina.
Przepraszam.
Nie trzeba. Ja też nie mogę pić.
Jakikolwiek to alkohol, jeden łyk i jest po mnie.
Mam to po ojcu.
Prezes Bok i pani Seon już są.
- Witamy. - Dzień dobry.
Dzień dobry.
Proszę usiąść.
Jesteś, Yi-lin.
Tak jest.
- To mój… - To nieformalne spotkanie.
To tylko obiad w podzięce za wasz bohaterski wyczyn.
Liderko Son Hae-yeong,
Podobno jest pani równie odważna, co kompetentna.
Dziękuję za miłe słowa, proszę pana.
A pan to na pewno Kim Ji-uk.
Miło mi.
Pani Son,
mogę spytać, ile ma pani lat?
Trzydzieści trzy.
A pani rodzice?
Mój ojciec zmarł,
a mama jest w domu opieki ze względu na chorobę.
O rety. Przykro mi, że pani ojciec zmarł tak wcześnie.
Jak to się stało…
To był wypadek.
Taka nagła tragedia
musiała ją bardzo zranić.
Przepraszam, że o tym mówię, pani Son.
Nie szkodzi, proszę pani.
Skąd o tym wiesz?
Studiowałem z panią Son.
Koledzy bardzo mi wtedy pomogli.
Nie miałam rodzeństwa, byłam jeszcze młoda.
Potrzebowałam pomocy.
A pani matka?
Cierpi na chorobę genetyczną?
- Prezesie. - Skarbie.
Gdy odwiedziłam teściów,
teść spytał, dlaczego postanowiłam wyjść za jego syna.
- Powiedziałam… - Racja, powinienem zapytać.
Co przyciągnęło panią do pana Kima?
Jest młodszy. Podobno pracował w sklepie.
To musiała być miłość od pierwszego wejrzenia.
Pani Son zależy na wyglądzie.
Proszę podziękować rodzicom,
że przekazali panu takie dobre geny.
A co przyciągnęło pana do pani Son, panie Kim?
Jest bystra i dobrze ocenia ludzi, przez co
uchodzi za oschłą.
Może będzie pan bardziej szczery
i powie, że jestem wyrachowana?
Nie to powiedziałem.
Nie znam swojego ojca.
Według mojej babci
był dupkiem, który nawet nie przyznał się do swojego dziecka.
Moje narodziny zniszczyły życie mojej matki i zraniły moją babcię.
Zawsze bałem się,
że znów zrujnuję komuś życie.
To dlatego
pociągała mnie wyrachowana natura pani Son.
Jest osobą, która za wszelką cenę unika strat,
a jednak wybrała mnie.
Pomyślałem sobie…
że mógłbym być kimś,
kto nie zniszczy życia bliskiej mi osoby.
Dlatego nie bałem się
ani się nie wahałem
pokochać panią Son.
Co za nuda. Nikt inny nie pije.
Prezes Bok i Gyu-hyun nie mogą.
Więc proszę się napić z moim mężem.
To zawodnik wagi ciężkiej.
To prawda?
Tak, uwielbiam pić.
Ona jest wielką szychą Kkulbee,
królową regentką.
Ja też potrafię wypić, proszę pani.
Czyli poza ojcem, panem Kimem i mną
wszyscy ostro pijecie?
Pan też nie pije?
Piję.
Nie mam słabej głowy.
PODZIĘKOWANIA ZA WYSTĘP SPECJALNY
Ktoś nadużył świadczeń pracowniczych i trafił do gazet.
Pani Yeon, skąd pani…
- Panie wolontariuszu! - Biegnij!
Żałuję wyjścia za mąż.
Nie, czekaj!
Wciąż cię lubię.
Lubię cię.
- Otwórz buzię. - Bardzo się staracie.
Ahn Woo-jae dziwnie się zachowuje.
Chyba wie.
Zamiast tylko w dni powszednie,
ciągle musimy być w trybie małżeństwa.
Nadal mogę to zrobić.
Napisy: Grzegorz Marczyk