KSZTAŁCENIE KKULBEE
To absurd, sekretarzu Yeo.
Podwładny musi się słuchać,
ale żeby nosić ich na barana?
Dla mnie to jawna niesubordynacja.
- Rety. - Przepraszam.
- Pani Son. - Panie Wolontariuszu!
Chodzi o to, że…
- Pranie może wszystko wyczyścić. - O rany.
Jak będziesz tak pocierać, plamy zejdą.
- Lucyfer. - Nie martw się, dobra?
Lubię cię, gdy śpisz i jesteś cicho.
Pocisz się, Panie Wolontariuszu!
Złaź z naszego szefa, ty łachudro!
Złaź!
Pani Son!
Odciążę pana, panie Bok!
Dziękuję.
- Otwórz drzwi! - Proszę pana!
- O rany! - Proszę.
A teraz spać!
- Mojego męża tutaj, sekretarzu Yeo. - Dobrze.
Tam?
Tutaj.
Yi-lin.
Pani Son i ten nowy pracownik…
Powinni wylecieć!
Chciałem dać im krótki urlop.
Zaczekaj! To mój samochód.
Chwileczkę, Gyu-hyun.
Jeśli chodzi o pana Kima…
Szkoda byłoby przydzielać go do nowego zespołu
po tej całej konferencji prasowej.
To byłby dobry PR dla grupy pani Son.
Racja, ale nie mamy wyboru.
Mam niezły pomysł.
Jak niezły?
Parkujesz w piwnicy?
Pogadajmy po drodze. I tak muszę coś wziąć.
Co jest?
Co wy tu robicie?
- Nie wiem. - Ja też nie.
Co ja tu robię?
Dlaczego jesteś w szoku?
- Co? - Jesteś jej mężem, prawda?
- Tak. - No tak.
- Kto to? - Kto to?
- Ty idź. - Ja?
To twój pokój!
Właśnie, więc się wynoś.
Obudziła się już pani?
Pani Son! Panie Kim!
Panie Ahn!
- To pani Kwon. - Jest wkurzona. Co robimy?
Nie sądzicie, że to nieodpowiednia sytuacja?
Nie.
Jest bardzo,
bardzo niemoralna.
To wbrew normom społecznym.
Ale do niczego nie doszło, prawda?
Prawda?
Czemu mnie pan pyta?
Musimy wykazać się wielką odwagą.
Wszedłeś pijany do złego pokoju.
A my nie zauważyliśmy, bo byliśmy pijani.
Jesteśmy zawodnikami wagi lekkiej, którym zdarzyło się dzielić łóżko.
Udana noc, panie Ahn?
A pan, panie Kim?
Gdzie pani Son?
To, co się stało…
A pamiętasz cokolwiek?
Nikt z was nie odbierał,
a używanie klucza uniwersalnego jest zakazane.
Wiesz, jak się martwiłam, że obudzisz się i zaczniesz się bić?
Nie zmrużyłam oka.
Ale wczoraj kazałaś mi pić.
Kazałam ci pić alkohol, a nie dać się mu pochłonąć.
- Co z nim? - Prawda?
Chodźmy. Przeszkadzasz im.
Dobrze.
Pan Bok dał wam obojgu urlop w nagrodę.
Miłej zabawy.
Gdzie mój zegarek?
Sprawdzałeś w bucie?
Jest.
Widziałaś mój telefon?
Pewnie jest pod materacem.
Ty i pani Son jesteście…
Co się stało?
Wy dwoje…
Mają świetną chemię, prawda?
To ma sens, bo pracują ze sobą od tak dawna.
Jest między nimi nie tylko chemia.
Coś wisi w powietrzu.
Nasze umysły!
Podobnie myślimy.
Trudno znaleźć kolegę, który myśli tak samo.
To najlepsza korzyść.
Tak!
A czy wy dwoje
nie kłócicie się często?
Tylko żartowaliśmy.
Miło to słyszeć.
Bo teraz pracujecie razem.
- Co? - Słucham?
Zamiast przenosić pana Kima,
do Nowego Zespołu przejdzie pan Ahn.
Pani jest liderką Jedynki,
a ty liderem Dwójki.
Co?
Czy ja dobrze rozumiem?
Menedżer Ahn…
ZDRADZAJĄCY BYŁY CHŁOPAK
…i pan Kim…
BIUROWY FAŁSZYWY MĄŻ
…będą pracować razem?
Ekscytujące, prawda?
Już wyobrażam sobie tę chemię.
Świetny pomysł.
Nie przejmuj się.
Też będziesz liderem zespołu, a nie podwładnym pani Son.
To pani Son może się to nie spodobać.
Ewaluacja jej męża będzie w twoich rękach.
Yi-lin.
To moja kariera. Dlaczego nie omówiłaś tego ze mną?
To tak wspaniała okazja, że nie musiałam.
Po prostu rób, co mówię.
Jadę najpierw do domu.
Ty jedź do pracy.
Bierzesz dzień wolny?
Zostaw go na nabożeństwo żałobne mojej babci!
Żałuję wyjścia za mąż.
Żałuję tego.
Żałujesz,
że za mnie wyszłaś?
Tak.
Mimo to
awansowałaś na liderkę zespołu
dzięki małżeństwu.
I przez to Ahn Woo-jae na tym skorzysta.
To mnie wkurza.
Gdybyśmy się nie pobrali,
naprawdę cieszyłabym się, że dołączasz do Kkulbee.
Pogratulowałabym ci.
I…
Nie bałem się ani się nie wahałem
pokochać panią Son.
…nie miałabym mętliku w głowie.
Co?
Z jakiego powodu?
Nieważne.
Posłuchaj.
Jeśli kiedykolwiek zechcesz się rozwieść,
daj mi znać.
Kiedykolwiek?
O ile będziesz tego chcieć.
To jeszcze nie ten czas.
Przydzielając ważne role,
firma sprawdza nasze życie osobiste i rodzinne.
Czy rodzina jest razem i czy nadal jest w niej miłość.
Za mądrym władcą stoi spokojna rodzina.
Więc idź rządzić.
Zajmę się…
Ale mnie boli głowa.
Czemu ludzie w ogóle piją?
Wiesz co? Chodźmy po zupę na kaca.
Ale z ciebie słabeusz.
Pańskie piwo.
Wezmę pustą szklankę.
„Rozwód”?
Nie zmienił pan kodu do drzwi.
Nie musiałem.
Niedługo się wyprowadzę.
Wraca pan do domu?
Pogodził się pan z żoną?
Ciągle mnie pan śledzi?
Nie to jest moją pracą.
- Prezes Bok kazał mi… - Nie chcę wiedzieć.
W końcu i tak się pan dowie.
Chciałem wiedzieć,
kim był mój ojciec,
dlaczego zaniedbywał mnie i mamę i dlaczego mnie nie szukał.
Ale już to wiem.
Nie mam ojca, który mnie kocha.
Przeszłość się nie liczy, panie Kim.
Liczy się teraźniejszość.
Kim jest teraz pański ojciec,
dlaczego pana szukał i co może dla pana zrobić,
jest znacznie ważniejsze.
Pan Jang, prawda?
- Tak. - Proszę mu ode mnie podziękować za pracę
i powiedzieć, że więcej niczego nie przyjmę.
Rozumie pan, jaka to będzie
dla pana strata?
Czyżby?
W takim razie…
czy mogę zatrzymać samochód?
Podoba się mojej żonie.
Hui-seong, będziesz dziś w studio?
Długo to potrwa? Musimy pogadać.
Jestem prawie na miejscu.
Jak to? Gdzie jesteś?
Przed studiem producenta Yuna.
Co?
Nie martw się.
- Widzę go. - Dobrze.
Jest z jakąś dziewczyną…
i się obejmują.
Co?
Idź do mnie. Nie przychodź tu.
Son Hae-yeong.
Ten mały…
Napisz, jak dojedziesz.
No cóż,
o ile się pocałujemy, zanim pójdę.
O rety!
Kto to jest?
Son…
Mam cię potrzymać?
Nie, Min-ji.
Jesteś Min-ji?
Tak, a pani to kto?
Kobieta, którą pozwiesz.
- Słucham? - Chcesz rozwlekłego
i opartego na faktach pozwu o zniesławienie?
Czy chcesz, żeby zakończyło się to zwykłą napaścią?
Sytuacja może być dziwna i trudna do zrozumienia,
ale prawda jest taka…
Cholera, nie miałaś się o tym dowiedzieć.
Już trudno było cię zrozumieć dziesięć lat temu.
I dobrze, że się dowiedziałam.
Nie powinieneś był tego robić Hui-seong!
Jest pani przyjaciółką Hui-seong?
Chwila, Hui-seong cię zna?
- Zdradzałeś ją z jej przyjaciółką? - To nie tak.
Pewnie pani o niczym nie wie.
Jeśli nie jest pani blisko z Hui-seong,
to niech się pani nie wtrąca.
- Min-ji, proszę. - Jasne?
Nie jestem blisko z Hui-seong?
Czy wiedziałaś, że Hui-seong była wcześniakiem?
Co?
Poszła do szkoły w wieku siedmiu lat, bo urodziła się wcześnie.
Kompletnie zawaliła egzaminy na studia,
ale i tak na nie poszła i nawet je ukończyła.
Co to ma wspólnego…
Dla Hui-seong czas to pieniądz!
A ty zabrałeś jej cenną kupę złota
i ukradłeś jej dziesięć lat.
Ty to zrobiłeś!
Spokojnie, Hae-yeong.
Oddychaj.
Spokojnie.
Będę spokojna…
i użyję wyjątkowej przemocy.
Czekaj, Hae-yeong.
Ty sukinsynu!
Hae-yeong!
Co ty tu robisz?
Miałaś iść do mnie!
Uspokój się.
Co tak długo? Bałem się.
Odbiło ci?
Hae-yeong!
Nie powstrzymuj mnie.
Oszuści zasługują na śmierć.
Zdrajców powinno się rozrywać końmi!
Nie zdradził mnie!
Trójkącik?
Nie mam pomysłu…
na zakończenie.
Zakończenie!
Mam ich wszystkich zabić?
DYREKTORKA
Dzień dobry.
Tak, mam teraz czas.
Jeszcze raz dziękuję za darowiznę w tym miesiącu.
Nie ma sprawy.
Wszystko w porządku?
W jak najlepszym.
Ale ten wolontariusz, którego mi wysłałaś…
PRALKA
Co?
Kupił je, żeby nie pracować społecznie?
Nie, ale chciałam się upewnić.
Mogę je przyjąć?
Jeśli są potrzebne, jak najbardziej.
Powiem mu, że darowizny i przebaczenie to dwie różne sprawy.
Żaden problem.
Kiedy ma tam znowu być?
Tak, będę.
Dobrze.
Kto to?
Wzięłaś pół dnia wolnego? Źle się czujesz?
Co się dzieje z tym światem, Ja-yeon?
Chyba się kończy.
Rzuć pracę. Wydajmy pieniądze i umrzyjmy.
Czemu tak się wściekasz na coś, co z nim uzgodniłam?
Wiesz, jak uwielbiam te buty.
A byłam gotowa go nimi stłuc.
Nie mam prawa się wściekać?
A kto ci kazał?
Czemu chciałaś stłuc faceta takimi ładnymi butami?
O co wam chodzi?
Hui-seong oszalała.
Wiesz, co powiedziała?
Producent Yun spotyka się z inną…
Mówisz o pani Cho Min-ji?
Wiedziałaś o tym?
To scenarzystka mojej adaptacji.
Widziałam, jak wsiada do jego auta.
Zdradza ją?
Nie zdradza mnie.
Nie zdradza!
Zwykły romans byłby o wiele lepszy.
Co masz na myśli?
Oni są…
w związku poliamorycznym.
To znaczy?
Sypiasz ze wszystkimi.
Właśnie dlatego ci nie powiedziałam.
Randki to nie sam seks!
Ja przynajmniej śpię z jednym facetem na raz.
Nigdy nie spałam z dwoma…
Spałam. Ale tylko spałam.
Posłuchaj.
Chodzi też o miłość.
Zaakceptowaliśmy to, że kochamy też innych!
Jak można kochać dwie osoby naraz? To jakiś klub?
Ty kochałaś wielu facetów.
Sknerę, Baterię i Zdrajcę.
Nie kochałaś wszystkich?
Ale spotykałam się tylko z jedną osobą. Miałam sumienie.
To światowy standard.
Czy w dobrej wierze powstrzymasz się od pociągu do kogoś?
Tae-hyeong i ja okłamywalibyśmy siebie,
ignorując to uczucie lub zrywając, gdy nadal się kochamy.
To się okłamujcie.
Żyje się tylko raz, a czas ucieka!
Ja-yeon.
Nie puszczajcie swoich rąk!
Pisałaś na mojej kanapie ze swoim drugim chłopakiem?
Zabawiałam się na niej z nim.
- Jesteś wrakiem. - A ty ograniczona.
Dodaję dziesięć minut!
Jeśli czas jest tak cenny, czemu spędzasz go ze mną?
Idź wtedy na randkę z trzecim.
Spędzam z tobą czas, bo cię kocham.
A ja się o ciebie martwię.
Żyjemy w świecie, gdzie wszystko, co dziwne, jest uważane za złe.
Ale poliamoria?
„To nie jest złe, po prostu inne”.
Tak myślicie ty i Tae-hyeong.
A reszta, że niszczycie porządek społeczny.
Wcale się nie boję,
że będą mnie wytykać palcami, dopóki wy mnie wspieracie.
Wiesz, jak się bałam, kiedy się dowiedziałaś?
Bałam się, że mnie nie wesprzesz.
Skoro się bałaś, mogłaś to okazać.
A nie złościć na mnie.
Hui-seong.
Hae-yeong.
Nie znam zakończenia!
PRACOWNIK OKRADA FIRMĘ
Jak mogłeś skalać nazwę firmy po tych całych wydatkach na PR?
Nic nie potrafisz zrobić dobrze.
„Firma pierwszego wyboru”?
To najłatwiejsza firma do ograbiania i malwersacji!
Miałeś nie zwiększać świadczeń pracowniczych!
Co to przestępstwo ma wspólnego ze świadczeniami?
Wszystko! Okazja czyni złodzieja.
Kto by nie kradł, kiedy można zarabiać, nie pracując?
Traktuj dobrze pracowników, a na początku ci podziękują.
Ale rób tak dalej, a uznają to za swoje prawo.
Pokaż im,
że świadczenia to bonus, a nie coś, do czego mają prawo.
Jasne?
To twoja ostatnia szansa.
Rozumiem.
Udawany mąż dołączył do firmy,
a teraz twój były jest w twoim zespole?
Co zrobisz?
Co mogę zrobić? Nie mam wyboru.
Będę musiała zrobić swoje
i podzielić się zyskami.
Nie o to mi chodziło. Spotykałaś się z Ahn Woo-jae.
Wie, jaka jesteś,
kiedy jesteś zakochana i kiedy randkujesz.
Zorientuje się, że udajecie małżeństwo.
A czy jego żona nie pracuje w kadrach?
RADIO
Straszne dziś korki.
Nie wyspałaś się?
Ale mam podpuchniętą twarz.
Powiedz, że i tak jestem ładna.
Co?
Powiedz, że i tak jestem ładna,
nawet ze śpiochami w oku i kiedy ziewam.
- Co w ciebie wstąpiło? - Zrób to.
Powiedz to.
Prowadzę samochód.
O co chodzi?
Hui-seong powiedziała,
że Ahn Woo-jae zauważy, że tylko udajemy parę.
Wie, jaka jestem, gdy jestem zakochana.
Spotykaliśmy się na poważnie.
Tak.
A my udajemy.
Zamiast tylko w dni powszednie,
ciągle musimy być w trybie małżeństwa.
Codziennie żyjmy tak, jakby to było prawdziwe.
Dobrze.
A teraz powiedz: „I tak jesteś ładna”.
Pozbądź się śpiochów z oczu.
I zakrywaj usta, jak ziewasz.
Hej!
Mimo to podobasz mi się.
Co?
Podobasz mi się.
I jak?
Brzmiało prawdziwie?
Cóż, źle nie było.
Ale musisz poćwiczyć.
Poćwiczyć?
A to?
Wydaje się prawdziwe?
KSZTAŁCENIE KKULBEE
A teraz?
Co robisz?
Skąd to zdziwienie? Przecież nie udajemy.
Nazywam się Ahn Woo-jae i jestem nowym liderem Zespołu Drugiego.
Zamiast kogoś stracić, zyskaliście szefa.
Trochę niezręcznie.
Aby uniknąć niedogodności…
I tak będzie niezręcznie.
Chyba że się rozwiedziecie.
Co?
Ważne jest to,
że razem pracujemy nad wdrożeniem nowego biznesu.
Dajmy z siebie wszystko.
Tak trzymaj, Gi-un.
Jasne.
Opierając się na feng shui,
pomyślmy o ścianie jak o górze, a oknie jak o rzece.
Obróćcie biurko. Tak jest.
To przyciągnie energię.
Nie jest dobrze.
Biurko powinno być odwrócone, w stronę biura pani Son.
- Tam chce pan patrzeć? - Czemu sam tego nie zrobi?
Przesuńcie je w tę stronę.
- Dobrze. - Lekko obróćcie.
Nic panu nie jest?
Przepraszam.
- Wszystko w porządku? - Cholera.
Co się stało?
Nic, pani Son.
Biurko spadło mi na stopę.
Naprawdę? To może pójdziemy coś zjeść?
- Dobry pomysł. - Ale moja stopa…
Wychodzimy na lunch.
- Moja stopa! - Przepraszam.
Też chcę iść!
O rety.
Pani Son, co to jest?
Cóż,
ostatnio mam ochotę na domowy kimbap.
Wstał rano i zrobił go dla mnie.
To dlatego byłaś taka…
Ji-uk, mój mąż, przygotował to dla mnie.
Tak, obudziłem się o świcie i…
Ponoć nie umiesz gotować.
Gotowanie to nie umiejętność. Chodzi o miłość.
Bardzo się staracie.
Częstujcie się. Na pewno wam zasmakuje.
To w porządku, że dzieli się pani swoją miłością?
- Oczywiście. - Pachnie wspaniale.
Prawda?
Dobre?
To powód do rozwodu.
To twoja wina.
O rany.
Przepraszam.
Chyba dodałem cukru
zamiast soli.
Cudowne.
Idealnie trafia w mój gust.
Naprawdę?
Oczywiście, bo ty to zrobiłeś.
Więc zjedz jeszcze trochę.
Proszę.
Otwórz buzię.
Jedz.
Zjedz jeszcze.
Otwórz buzię.
- Proszę. - Dobrze.
Jedz powoli. Rozboli cię brzuch.
Ale ten stołówkowy lunch jest dobry.
Mówiłem, że nie wiedziałem!
Nawet nie było tego dużo.
Cholera.
Co to miało być?
Nie słyszałeś?
- Prezes Bok jest wściekły. - Dlaczego?
Ktoś nadużył świadczeń pracowniczych i trafił do gazet.
Dział kadr wszczął śledztwo.
Złapany nie będzie miał lekko.
Nie ma się czym martwić, jeśli nie zrobiłeś nic złego.
A i tak mnie złapali.
Złapali panią na czymś?
Kurort.
Zapisałam się trzy lata temu, ale dziecko się pochorowało,
więc pojechała ciocia z kuzynką.
A ciotka nie jest najbliższą rodziną.
Dostałam półroczny zakaz na kurort.
- Co? - Skąd o tym wiedzieli?
Kadry działają pod przykrywką.
Wiecie, że zbierają plotki, żarty, rozmawiają z pracownikami
i piszą szczegółowe raporty?
Panie Ahn,
proszę nie mówić o tym w domu.
Oczywiście.
Tylko ta dwójka może wyjść z tego
bez szwanku.
Wy nie korzystacie ze świadczeń pracowniczych, prawda?
- Tak. - Ani trochę.
Nie jestem pewien co do pana Kima.
Dostał je po ślubie.
Ja je dostałam!
On nawet tu wtedy nie pracował.
Nie próbuj go wrabiać.
Chodziło mi o to, że pan Kim pośrednio skorzystał ze świadczeń,
a ty się oburzasz.
Jesteś winna czy co?
To mój samochód.
Tylko liderzy i wyżej mogą parkować w garażu.
Auto stoi na moim miejscu. Więc czyje jest?
Twoje.
Skoro o tym mowa,
może wprowadzisz się do mnie?
Jaki to ma sens?
Będziesz w pełni mój, dopiero gdy ze mną zamieszkasz.
Już jestem twój, przynajmniej w oczach innych.
Ahn Woo-jae dziwnie się zachowuje.
Ciągle nas sprawdza i mówi o rozwodzie.
Chyba wie.
I tak muszę się przeprowadzić.
Naprawdę?
A masz u siebie wolny pokój?
Oczywiście.
W apartamencie.
To ten apartament?
Wiesz, co to jest?
Można to tak nazwać w porównaniu z twoim pokojem studenckim.
Ale nie z tym, gdzie teraz…
Ja w domu nie tylko śpię.
Potrzebuję przynajmniej łazienki i zlewu.
Na parterze jest wspólna łazienka i kuchnia.
Chwila.
Nawet tam nie wszedłeś.
Skąd wiesz, że nie ma łazienki i zlewu?
W pokojach na dachach nie wolno ich mieć.
Każę otynkować ściany i podłogę
i położyć grubą izolację.
Tam się nie da mieszkać?
Da się. I ktoś tam już mieszkał.
Wystarczy posprzątać.
Więc co ja tu robię?
Mówiłam ci. Trzeba posprzątać.
Mam poukładać rzeczy i sprzątnąć pokój?
Nie musisz niczego układać. Po prostu wszystko wyrzuć.
Pójdę po środki czyszczące.
Kopę lat.
To też zamierza wyrzucić?
9 LAT TEMU
Witaj.
Ty musisz być Ji-uk. Wnuk Geum-duk?
Tak, to ja.
Jestem Eun-ok.
Ciociu, mamo, proszę pani albo pani Lee.
Zwracaj się do mnie, jak chcesz, poza babcią.
Co robisz?
Wietrzę pokój.
Czemu po prostu
nie zarejestrujemy małżeństwa?
To najlepszy sposób.
Myślałam o tym.
Zniosłabym obsmarowywanie ciebie, ale nie twojego rejestru rodzinnego.
Sumienie by mi nie pozwoliło.
Czyli jednak masz sumienie?
To gra planszowa?
Co to?
- Sto lat - Sto lat
- Sto lat, Hae-yeong - Sto lat, Hae-yeong
- Sto lat - Sto lat
Ale to wielkie. Nie musiałaś.
Wybrałam po jednym z każdego kontynentu.
Pozytywki?
Zwiedzaj świat w pozycji leżącej!
Chwila.
Nie, czekaj!
Więc to w ten sposób…
podróżowałaś po świecie.
Przywitaj się z Brunem, Chrisem…
A ten… zapomniałam.
Chyba jesteś nieśmiały.
Cofnąłeś się?
Wyjaśnijmy coś sobie.
Nawet mieszkając tu, moje ciało należy do mnie.
A ono jest jednością z umysłem.
Nie zrobię niczego, czego zabroni mi umysł.
O czym ty, do licha, mówisz?
Jak możesz tak o mnie myśleć?
Mój umysł idzie za tym, co pociąga moje ciało.
Chyba nigdy nie będziemy tego robić, bo nie możemy się zgrać.
Czemu to zabierasz? Nie wyrzucisz tego?
Co robisz? Przedstawienie się skończyło.
Bok…
Gyu…
Hyun!
Proszę pana.
Ten „pan” był trochę spóźniony.
Nie chciałbym, żeby panu wybaczono,
ale pani Yeon zmusiła pana do tego za pańskie zbrodnie.
Więc co ja tu robię?
I to w mój cenny wolny dzień?
Korzystam z cennej szansy, aby pokutować wraz z cennym sekretarzem.
Powinieneś się cieszyć, że spędzisz swój cenny wolny dzień
ze swoim cennym szefem.
I nie nazywaj mnie tu swoim szefem.
To jak mam mówić?
Gyu-hyun?
Pan Wolontariusz.
To jest tak samo formalne, jak „pan Bok”.
Idź.
SIEROCINIEC HANBYEOL
NAM JA-YEON
Pani Yeon,
skąd pani…
Znam ten sierociniec.
Miałem na myśli…
- Co pani tu robi? - Przyszłam zapytać,
dlaczego dał pan te pralki.
Tamte?
Jeśli uważa pan, że skrócę
panu pracę, bo wykosztował się pan na pralki,
to się pan grubo…
Gdzie jesteś, Panie Wolontariuszu?
Hej!
- Biegnij. - Co?
Uciekaj!
Panie Wolontariuszu!
Poważnie?
Wiedziałem, że to zrobi.
Dupa, nie pokuta.
Pani Yeon, proszę się zatrzymać.
Dokąd pani biegnie?
Kazał mi pan biec.
Dlaczego uciekaliśmy?
Chodzi o to…
Ktoś tam jest?
Ha-jun.
Co?
Co ja teraz powiedziałem?
Spytałam, czy ktoś tam był.
A pan na to: „Ha-jun”.
Tak, Ha-jun.
Główny bohater pani powieści.
Dlaczego ma na imię Ha-jun?
Kazał nam pan biec, żeby o to zapytać?
Tak. Pamięta pani, co mówiła?
Nie chciała pani, by odkryto pani tożsamość.
Bałem się, że ktoś nas podsłucha.
Ha-jun to tylko imię, które mi się podoba.
Dlaczego się pani podoba?
To imię kogoś, kogo lubię,
ale to tajemnica.
Był pan aż tak ciekawy?
Nie.
Nie chciałem wiedzieć.
Już ma egzemę? Ledwie wyprał kilka rzeczy.
Czemu nie kupił maści zamiast pralek?
Dziwak.
APTEKA
Dzień dobry.
W czym mogę pomóc?
Potrzebuję maści na egzemę.
Odciski?
Nie kupuję tego, bo się martwię.
Nawet w więzieniach są kliniki.
Dobrze. Proszę.
Sekretarzu Yeo.
Otwórz mi drzwi.
Gdy szef każe ci otworzyć drzwi,
masz je otworzyć,
odprowadzić go na miejsce
i ukłonić się!
Spotkał pan pisarkę?
- Dyrektorka o to pytała. - A, tak.
Co zjemy na kolację?
- Może makaron… - Sekretarzu Yeo!
Na co masz ochotę?
Kupię ci, co zechcesz!
- Poważnie? - Oczywiście.
- Mam ochotę na… - Sekretarzu Yeo!
Cenny żołądek mojego cennego sekretarza nie może być pusty!
- Pan prowadzi? - Tak, połóż się.
- Co pan robi? - Połóż się.
- Co? - Odchyl się!
Pożegnałeś się, jakby to był ostatni raz.
Nie. Powiedziałem, że przez jakiś czas się nie zobaczymy.
Rety.
W moim wieku dziś się zobaczymy,
a jutro przyszedłbyś na mój pogrzeb.
Każda rozłąka może oznaczać wieczność.
Wprowadzam się do pokoju na dachu.
Musimy się częściej widywać. Co pan na to?
Jak tam chcesz.
- Trzymaj. - Proszę to zatrzymać.
No to wyrzuć!
Dziękuję.
Do zobaczenia!
Zabrał cały papier?
Tak. Wyrzucę śmieci w dniu odbioru.
Nie martw się. Ja to zrobię.
To ja już pójdę.
Ale cały się ubrudziłeś.
Umyj się i przebierz.
Nie zabrałem ubrań.
Mam coś dla ciebie. Powinny pasować.
Może być?
Skąd masz męskie ubrania?
To po twoim byłym?
Mieszkają tu same dziewczyny.
Musiałam powiesić jakieś męskie ubrania,
ale nie kupiłam nowych.
Nie założę tego.
Bielizna jest nowa.
Ryk!
To Dzidzia?
Nie wypuściłaś jej?
Nigdy nie mogłam jej znaleźć.
Naprawdę?
Dzidzia!
Chodź do mnie. Tu jesteś.
Już dobrze.
Gdzie byłaś, Dzidziu?
To ja miesiącami ją karmiłam.
Dzidziu, dziś stąd wylatujesz.
Proszę pani.
Nie patrz tak na mnie. Ciebie też wyrzucę.
Czekaj, Dzidzia coś mówi.
Co?
Jest wdzięczna, że się nią zajęto i że tu została.
Co?
Dzidzia na zawsze zapamięta twoją dobroć.
KSZTAŁCENIE KKULBEE
PODKRĘĆMY NASZĄ MIŁOŚĆ
PREZES BOK GYU-HYUN
AUTOR ZAWIESZA DZIAŁALNOŚĆ
PANI YEON, PROSZĘ DO MNIE ZADZWONIĆ
Czyli pan do nas dołączy.
Dobrze.
Idziesz gdzieś z panią Son?
Robi parapetówkę i kolację dla zespołu.
Dlaczego cię zaprosiła?
Mieszka z nią moja znajoma, która pisze bajki dla dzieci.
Jest mniej więcej siostrą pani Son.
Sekretarzu Yeo,
czy ja też powinienem iść?
Nikt nie chce widzieć szefa w Kkul-Piątek miesiąca.
Ja wymyśliłem Kkul-Piątek!
Dziękuję bardzo.
- Dokąd idziesz? - Do działu marketingu.
Myślałem, że jestem blisko z panią Son.
Lucyfer.
BIBLIOTEKA KKULBEE
Panie Bok.
Czemu mnie pan wezwał?
Panie Kim.
Kim dla siebie jesteśmy?
Słucham?
Udajesz, że nie wiesz, jak tchórz?
Uznałem, że tak należało.
Jeśli będę siedział cicho,
to nie będzie problemów.
Lucyferze,
jesteśmy kumplami, którzy razem wieszali pranie.
Traktuj mnie jak brata.
- Brata? - Tak.
Brata.
No tak.
Ponoć urządzacie parapetówkę.
Ciekawe, jak będzie.
Nigdy na żadnej nie byłem.
Racja, parapetówka!
Musimy zamówić jedzenie.
Jeśli to wszystko, przepraszam.
Lucyfer.
Lu…
Jestem twoim bratem!
Twoim bratem!
Hui-seong. Ja-yeon. Pomóżcie mi.
Urządzam dziś parapetówkę.
Pomyślałam, że nagłe otwarcie naszego domu,
jakby nas do tego zmuszono, będzie bardziej wiarygodne.
Będą ludzie z zespołu, pani Gong i pani Kwon.
No i Ha-jun.
Skoro przychodzi sekretarz szefa, będziemy kryci.
Skończone.
Co się stało?
Przyjdzie twoja pierwsza miłość.
Nie cieszysz się?
Nie wie, że piszesz powieści internetowe, więc rozumiem dlaczego.
- Zadzwonię do Hae-yeong i… - Nie trzeba.
Będzie czuła się lepiej, gdy on tu będzie.
Potrzebuje go tutaj.
Ja-yeon.
Jesteśmy jak rodzina,
ale prawie jak siostry, nie jak rodzice.
Nie jesteś rodzicem Hae-yeong.
Nie musisz się nią ciągle opiekować.
Wiem.
Ale naprawdę nic mi nie jest.
Witamy.
- Niesamowite miejsce. - Ładnie tu.
Trochę stary, ale tu się urodziłam.
Dom pełen wspomnień jest lepszy niż dom wart miliard wonów.
Wolałabym miliard wonów.
Dzień dobry.
To moja przyjaciółka z piętra wyżej.
Znają się z panem Yeo.
- O rety. - Kurczę, dziewczyno.
Nie musiałaś robić aż tyle.
Tym razem to nie pan gotował, panie Kim?
To z popularnej restauracji.
Dobre wieści.
Gotowanie zostawcie kucharzom.
- Dziękuję! - Dziękuję!
- Dziękuję. - Smacznego.
Nie dostaliście nowych mebli. Nic się nie zmieniło.
Skąd to wiesz?
No cóż. Chodzi o to, że…
Cóż…
Jej partner…
To znaczy, mój szwagier
przyszedł do nas z pustymi rękami.
- Rozumiem. - Dlatego nie ma nowych mebli.
Widzisz? Mówiłem, żebyś dała mi trochę czasu.
Traktuj mnie dobrze. Nikt inny z tobą nie wytrzyma.
Wątpię. Ji-uk był bardzo popularny.
- Byłem? - Nie wiedziałeś?
Zostałeś wybrany najpopularniejszym w 23. naborze.
Dlaczego? Przez jego wygląd?
Nie, nikt go nie zauważył, bo nie dbał o wygląd.
Ale był naprawdę miły.
Wykonał nawet całą pracę związaną z naszym projektem grupowym.
Świetnie zna angielski i chiński.
Nosił rzeczy wszystkim dziewczynom.
Zabawna historia.
Byliśmy raz na wycieczce
i jedna z dziewczyn skręciła kostkę.
Ji-uk niósł ją na plecach,
całą drogę ze szczytu.
Naprawdę, mój drogi mężu?
To nie było ze szczytu.
Nawet mi się podobał, a jestem facetem.
Dziewczyny były pod niezłym wrażeniem.
Daj spokój, Gi-un.
Nikt tak nie myślał.
Pewnie, że tak. Gdy dziewczyny dowiedziały się,
że jesteś żonaty, zebrały się i piły całą noc.
„To, że starsza kobieta złapała przystojnego i wysokiego…”
Nieważne.
Dziewczyno, ten, kto pierwszy zaklepie i założy pierścionek, wygrywa.
Pani Son, wygrywasz!
- Wygrana! - Wygrana!
- Życzymy szczęścia! - Dobrze.
Złóż stół i…
Rozumiem to powodzenie.
Co?
Co powiedziałaś?
Nie miałam pojęcia.
Przepraszam.
To nic w porównaniu ze sprzątaniem pokoju na dachu.
Nie o to mi chodzi.
Przepraszam, że zepsułam ci
twoje dni jako nowy pracownik.
Co masz na myśli?
Powinieneś spotykać się z kolegami, romansować
i randkować na prawdę.
Ale przeze mnie nie możesz,
bo musimy udawać parę.
Chcesz, żebym miał romanse
i chodził na randki?
Tak.
Naprawdę?
Tak.
Wiesz,
nadal mogę to zrobić.
Jeśli tego chcesz.
Mówiłem ci,
że moje ciało i umysł stanowią jedność.
Moje ciało
jest tam, gdzie mój umysł.
Pójdę na górę.
Powstrzymasz się od pociągu do kogoś?
Chcesz, żebym miał romanse
i chodził na randki?
Okłamywałabyś samą siebie, gdybyś zignorowała to uczucie.
Żyje się tylko raz, a czas ucieka.
Proszę pani?
EPILOG
Idź spać na kanapie.
Pomogę ci.
Proszę.
Dziękuję.
Nie zdejmuj obrączki.
Zostaw ją na palcu.
Ji-uk, to jest…
Jestem twoim priorytetem i partnerem,
dopóki nosimy obrączki.
To dlatego ją kupiłeś?
Chcesz, żebym była twoją partnerką?
Ty…
jesteś…
taki uroczy.
Wczoraj? Coś się stało?
Niech to zostanie między nami.
Jest jak koń wyścigowy. Myśli tylko o jednym.
Ignoruje moje wyznania.
Biegnij.
Nie chcę cię więcej widzieć.
Nie chcę mieć z tobą żadnych wspomnień nigdzie indziej.
Pani Seon Jeong-a zna twoją prawdziwą tożsamość.
To nie ja pierwsza namieszałam.
Nie jestem zmieszany.
Będę czekać tak cierpliwie, że się nie zorientujesz.
Napisy: Grzegorz Marczyk