KSZTAŁCENIE KKULBEE
Minęło tak dużo czasu. To jest jak…
Więzienie.
Jaki był sens zostawania do późna w szkole?
Ja-yeon.
Tak?
Dlaczego tak nagle się przeniosłaś?
Coś się stało?
Gdzie ona jest? Oddajcie mi ją!
Oddajcie ją!
Gdzie twoja mama?
Kim jest ten drań, z którym uciekła?
Nam Ja-yeon! Gdzie jesteś?
- Wynoś się. - Puść mnie!
- Nam Ja-yeon! - Wynoś się!
- Zostaw mnie, bydlaku! - Przestań!
Wyjdź!
Nam Ja-yeon, wyjdź!
Ja-yeon.
Wyszedł. Już dobrze.
Musiałaś być przerażona.
Przepraszam.
Tak mi przykro.
Nie przepraszaj.
Już dobrze.
On ciągle będzie wracał.
W szkole też się pojawi.
Ja-yeon, spójrz na mnie.
Nie dojdzie do tego.
Zmienisz szkołę
i znajdziemy ci nową rodzinę zastępczą,
u której tymczasowo się zatrzymasz.
Ciocia i ja będziemy cię chronić,
choćby nie wiem co.
Dobrze?
Mówiłem ci,
że moje ciało i umysł stanowią jedność.
Moje ciało jest tam, gdzie mój umysł.
JA-YEON
Proszę pani?
Co za ulga.
To mogło się źle skończyć.
Co?
10 MINUT TEMU
HAE-YEONG
Chcesz powiedzieć,
że Ahn Woo-jae obserwował…
- Przez niego ty… - Czy nie byłoby to podejrzane,
że wyszedłeś z naszym zdjęciem ślubnym i walizką
tuż po parapetówce?
Wyszedł jakiś czas temu.
Czy on tu wrócił?
Niemożliwe.
Zauważył to?
Czy to jest teraz ważne?
Właśnie mnie pocałowałaś.
I…
To twój pierwszy raz?
Przepraszam.
Mówię poważnie.
Chodzi o to…
że zostawiłeś telefon,
a Woo-jae obserwował, dlatego bałam się, że nas złapią.
Więc możesz całować kogoś, kiedy chcesz,
bez żadnych uczuć?
Całować?
To był całus, nie pocałunek.
Ledwie dotknęłam twoich ust.
Ji-uk,
wcześniej…
Chcę wiedzieć,
jak daleko się posuniesz w udawaniu.
Jeśli możesz zrobić cokolwiek
bez żadnych emocji,
to chcę się z tobą po prostu zabawić,
Son Hae-yeong.
ODCINEK 8
- Na razie. - Dziękuję.
O rety!
Najpierw pieniądze.
Oczywiście.
- Najpierw pieniądze. - Właśnie miałem zapłacić.
- Tędy. - Dobrze.
SÓL FIZJOLOGICZNA
Zobaczyłem coś obrzydliwego i musiałem umyć oczy.
To nie wystarczy. Musi pan też umyć swój mózg.
Słucham?
- Mój mózg… - To będzie 1500 wonów.
Oczywiście.
- Mam pytanie. - Tak?
Staruszek zbierający makulaturę mówił coś wcześniej.
Co powiedział?
Wspomniał o aniele, który tu pracował na pół etatu.
O Ji-uku?
O Kim Ji-uku?
To nasz anioł z sąsiedztwa.
Podobno zniknął kilka miesięcy temu i niedawno wprowadził się na dach.
Ale sam go nie widziałem.
Cóż…
Czemu pan pyta?
Często tu bywam i byłem ciekawy.
Wiele kobiet pytało o niego po tym, jak odszedł.
A teraz mężczyzna?
Niech to zostanie między nami.
Ji-uk jest singlem.
Nigdy nie widziałem go na randce.
- Naprawdę? Nigdy? - Nigdy.
Odważny
dostaje ogiera!
Nie, ja taki nie jestem.
Dziękuję. Do widzenia.
Pani Son ma ładne mieszkanie.
Przepraszam.
- Proszę się zatrzymać przy sklepie. - Przy sklepie?
Na końcu alejki skręci pan w prawo.
Dobrze.
Gdzie mój zegarek?
Sprawdzałeś w bucie?
Widziałaś mój telefon?
Pewnie jest pod materacem.
Nie ma nowych mebli. Nic się nie zmieniło.
Skąd to wiesz?
No cóż. Chodzi o to, że…
Wy dwoje…
Coś wisi w powietrzu.
- Jak się czujesz? - Co?
Wyszedłeś na spacer, żeby uspokoić żołądek.
Tak. Już mi lepiej.
Jak kierownik sklepu może nie wiedzieć, że jego wieloletni pomocnik wziął ślub?
A skoro zniknął kilka miesięcy temu, to zaraz po ślubie.
Od razu zamieszkali osobno?
I co z tym pokojem na dachu?
Nic nie rozumiem.
Chcę wiedzieć,
jak daleko się posuniesz w udawaniu.
A więc jesteś zdolna pocałować kogoś bez żadnych uczuć.
Pocałunek?
To był całus, nie pocałunek.
To twój pierwszy raz?
Przepraszam.
To chcę się z tobą po prostu zabawić,
Son Hae-yeong.
Co w ciebie wstąpiło?
Jak możesz po tym spać?
To nie ja pierwsza namieszałam.
Czemu on może, a ja nie?
Jestem taka zmęczona.
Tego już za wiele.
Dłużej nie wytrzymam.
Szwagrze!
Na razie tak cię będę nazywać.
Dokąd idziesz?
Do łazienki.
Chcesz sikać na zewnątrz?
Łazienka jest tam.
Cóż…
właściwie to idę do łaźni.
Zjedz coś.
Najpierw muszę
wypuścić to, co tam weszło.
Dokąd idziesz?
- Do ła… - Idzie do łaźni.
- A śniadanie? - Cóż…
Lubi się myć na pusty żołądek.
Najpierw coś zjedz.
Naprawdę muszę wziąć teraz kąpiel.
Kupiłam nam pyszne jedzenie.
Urywająca dupę zupa kimchi.
I delikatne, duszone żeberka,
które same spłyną do jelit, gdy tylko ugryziesz.
Brzmi dobrze, prawda?
Tak. Życzę wam smacznego.
Przesuń się.
Proszę, zejdź mi z drogi.
Szwagrze!
Dziękuję za jedzenie.
- Pyszna zupa, prawda? - Tak.
Spróbuj też żeberek.
- Proszę. - Dziękuję.
Tylko spróbuj wszystkiego
z Son Hae-yeong.
Idziemy poćwiczyć w parku.
Chcesz iść z nami?
Nie.
- Ja… - Dlaczego?
Nie chcesz ćwiczyć
z Son Hae-yeong?
Nie udawaj uroczej. Tracę apetyt.
Czy wy się wczoraj
pokłóciliście?
Wczoraj?
Coś się stało?
Chodzi o to…
Co się stało?
Pocałowali się na dachu!
Ona pocałowała mnie pierwsza
bez mojej zgody.
Chwyciłeś mnie za rękę, przyciągnąłeś i pocałowałeś.
Pocałowaliście się?
Randkujecie?
Może się z kimś całować bez tego,
o ile patrzy Ahn Woo-jae.
Nie rozróżniasz buziaka od pocałunku?
Ja cię cmoknęłam,
- a ty… - Dziecinada.
Kupa i biegunka kłócą się, co gorsze.
- Kto jest kupą? - Ona to biegunka?
Ohyda.
Miałeś przyjść do biura. Ja mam gonić do ciebie?
Testuje pan moją agresywność programisty?
Dlaczego bez powodu chce się pan spotkać w weekend?
Nie potrzebujemy do tego powodu.
Chciałem tylko porozmawiać
i usłyszeć raport z parapetówki pani Son.
Było fajnie.
Spotkałeś się ze swoją pisarką?
Chyba tak.
- Co u niej? - Chyba dobrze.
Co u niej? Tak zdrowotnie. Będzie nadal pisać?
Sugerowała, że rzuca pisanie albo coś?
Nadal jest popularna i…
No proszę. Znowu zamknąłem.
Niech pan zadzwoni i sam zapyta.
Ona nie…
poczuje się komfortowo.
Szef dzwoni do przyjaciółki sekretarza. Jak to wygląda?
BAJKOPISARKA NAM JA-YEON
Dla pana latte?
Cześć, Ja-yeon.
PANI YEON BO-RA
Ignoruje moje wiadomości.
„Jeśli pani nie zadzwoni,
pani muza, Yeo Ha-jun, straci…”
Dzień dobry, pani Yeon. Tu hejter.
- Tak, dobrze! - Pana latte.
Cholerny Kij ci w bok!
Przepraszam za kłopot, panie Bok Gyu-hyun.
Wycofałam pozew.
Mogę też podpisać umowę poufności.
- Pani Yeon. - Poprosiłam o spotkanie,
żeby prosić, aby Hae…
- Pani Son Hae-yeong nie została ukarana… - Pani Nam Ja-yeon.
Przyszedłem do pani Yeon Bo-ry, nie do siostry pani Son, Nam Ja-yeon.
Chciałem przeprosić za ukrywanie swojej tożsamości
i pisanie tych komentarzy.
Ale jeśli to pani zrobi, kogo mam przeprosić?
Spotkamy się innym razem?
Przyjmuję przeprosiny.
Nie musi pan już pracować w sierocińcu.
Dokończę prace społeczne, jak obiecałem.
Nie, chcę to zakończyć teraz.
Nie chcę pana więcej widzieć.
Jeśli to koniec…
Jeśli to nasz koniec, może pójdziemy coś zjeść?
Nie.
Nie chcę mieć z panem żadnych wspomnień nigdzie indziej.
Chcę tylko…
Nam Ja-yeon! Wychodź!
Wyjdź!
Nam Ja-yeon!
Nam Ja-yeon, wyjdź!
Pani Yeon.
Biegnij.
Słucham?
Biegnij.
- Biegnij! - Czekaj.
Czemu ja mam to robić?
To ten drań chciał się opiekować Dzidzią.
Ja haruję, a on jest z siebie zadowolony.
Kim Ji-uk!
Gdzie on się podział?
Rety.
Zobaczmy, jak dziś pani pięknie wygląda, pani Lee.
Jest pani silna jak byk.
Jest pan.
Ojcze.
Pani Lee, to nie pani ojciec.
Już dobrze.
Wyglądasz dziś jak młoda dama.
Czytasz mi w myślach.
Mam dla ciebie prezent.
Mamo.
W kogo wdała się twoja córka?
Zupełnie nie jest taka jak ty.
Jest jak koń wyścigowy. Myśli tylko o jednym.
Prze naprzód, nie zauważając, że się w niej zakochałem.
Ignoruje moje wyznania.
Wiesz, co powiedziała twoja córka po tym, jak mnie pocałowała?
Jej były…
- Hae-yeong? - Tak, twoja córka, Hae…
Co powiedziałaś?
Moja córka,
Hae-yeong.
Pamiętasz ją?
Chwileczkę.
Zadzwonię do niej na wideo…
Mamo,
myślisz,
że mi wybaczy?
Biegnijmy dalej
Aż światło zagości na twej twarzy
Razem
Ucieknijmy
Pani Yeon.
Tę też pan zna?
- Słucham? - Uwielbiam tę piosenkę.
Oddychaj
Aż poczujesz
Że nic w tobie nie zostało
Nawet jeśli zabraknie ci tchu
Przyszedłem do pani Yeon Bo-ry, nie do siostry pani Son, Nam Ja-yeon.
Chciałem przeprosić za ukrywanie swojej tożsamości
i pisanie tych komentarzy.
Wszystko w porządku?
Yeon Bo-ra?
Komentarze miały być krzywdzące, ale nie zabójcze?
Naprawdę jest mi przykro
i chciałem panią szczerze przeprosić.
Pani Yeon!
Pani chłopak się martwił.
Przyniósł panią na pogotowie.
Jest pani pisarką. Nie może się pani zranić w rękę.
Bardzo przepraszam,
że tak panią zestresowałem, tym bardziej że jest pani tak zajęta.
Jak mógłbym zrozumieć
Czyjeś westchnienie
I ciężki oddech
Może nie zrozumiem głębi
Twojego westchnienia
Ale to nic
Przytulę cię
Przepraszam. Proszę.
W porządku.
Nic mi nie jest.
Dziękuję,
że pan dla mnie
zaśpiewał.
Ja też dziękuję,
że pozwoliła mi pani być z sobą gdzieś indziej.
Zrobił pan to wszystko w sierocińcu,
żeby Ha-jun się nie dowiedział, że jestem Yeon Bo-rą, prawda?
Tak.
Za to też dziękuję.
Czy mógłby pan zachować to…
Bez obaw. Nie wydam pani.
Dobrze.
W takim razie…
Zatem
widzimy się po raz ostatni?
Tak.
Chyba że znów pana pozwę za kolejne komentarze.
Chodź jeść, Dzidziu.
Jedzonko.
Jemy na lunch makaron i tosty?
Podasz sos pomidorowy, Ja-yeon?
Dobrze.
- Dżem też. - Dobrze.
„Ji-uk, dzięki za otwarcie słoika”.
To jest to.
Do dzieła.
Nie mogę odkręcić.
Przestań. Zrobisz sobie krzywdę.
Ja to zrobię.
Zrobisz sobie krzywdę.
„Ji-uk, pilot nie działa”.
Jasne, że działa.
Nie działa?
- Ojcu nie było łatwo. - Z tobą na pewno.
- I już. - Rzuć palenie.
Czy ty…
„Ji-uk, światło w łazience…”
Więc drań z moim nazwiskiem leży i czeka, aż mu z nieba spadnie.
A drań, który nie wie, że jest Bokiem, zadowolił się samochodem?
Myślałem, że rywal zmusi go, by choćby usiadł,
a jest jeszcze bardziej do kitu.
Panie Jang, proszę nie mieć dzieci.
Wychowywanie ich jest wielce rozczarowujące.
Nie mogę mieć dzieci.
A wychowanie polega na zasiewaniu nasion, pielęgnowaniu i zbiorach.
W pana przypadku miało miejsce tylko to pierwsze.
Mam szukać innych nasion?
Nie, mam tylko te dwa.
Spróbuję ponownie przekonać pana Kima.
A co z jego żoną?
- Pani Son Hae-yeong? - Tak.
Wydaje się ambitna i odważna.
Jednakże może to doprowadzić do bitwy
między pana synowymi, a nie synami.
Nie szkodzi, gdyby to oznaczało,
że któryś się opamięta.
Dzień dobry pani.
Panie Jang.
Słucham?
Wkrótce rocznica śmierci dyrektora Janga?
Tak.
Dziękuję, że pani pamięta.
Był bardzo lojalny wobec mojego ojca i męża.
Biorąc pod uwagę, że jego ostatnie słowa do syna brzmiały:
„Dotrzymaj wierności prezesowi Bokowi. Jeśli każe ci umrzeć, umrzyj”.
I?
Na pewno powiedział więcej.
Mam wstać i odpowiedzieć na pani wezwanie, nawet jeśli będę pogrzebany.
Nie musi pan wstawać.
Wystarczy trochę się odwrócić.
Myślałam, że pojedziesz sam.
Nie jestem taki małostkowy.
Co z drzwiami?
Otwórz mi.
Nieważne.
Co robisz?
Jestem małostkowa.
PLAC ZABAW Z POPCORNEM SI
Coś cię martwi?
Tak, ty.
Poza mną. O co chodzi?
Jeśli panu powiem, rozwiąże to pan za mnie,
Panie Żółtodziobie?
Chodzi o pracę?
Powiedz mi. Kto wie?
Może wpadnę na nowy pomysł.
Klienci docelowi rzadko zmieniają usługi,
chyba że jest sprawdzona metoda nauki.
Musimy dać im powód, by wybrali Plac Zabaw z Popcornem SI.
Może pokazując wyniki użytkowników testowych,
jak na przykład poprawa w nauce…
Proszę pani.
Pogodziliśmy się?
Nie.
Zatem powodzenia.
Powiedziałeś „powodzenia” swojej liderce grupy,
która się tym stresuje?
Hej, za moich czasów…
Nieważne.
Czy coś przyszło ci do głowy, kiedy usłyszałeś o tym nowym biznesplanie?
Po co tu w ogóle aplikowałeś?
Byłem ciekaw tej zniżki dla pracowników.
Gdzie byś jej użył, nawet gdybyś ją dostał?
W sierocińcu.
Ich dzieci nie chodzą do akademii, więc chciałem pomóc.
Sierociniec…
W sierocińcu?
Jestem Son Hae-yeong, liderka Pierwszego Zespołu Rozwoju Biznesu.
Oto raport z postępu prac nad Placem Zabaw z Popcornem SI.
Dzieci uczą się i zdobywają doświadczenie,
zwiększając zarówno aktywność mózgu, jak i siłę fizyczną…
Kazał mi pan biec.
Zarządzając czasem nauki i promując dobre nawyki związane z nauką…
Tę też pan zna?
Uwielbiam tę piosenkę.
Plac Zabaw zyskuje popularność jako alternatywny model uczenia się,
jako że zmniejsza ciężar prywatnej edukacji
i wzmacnia motywację dzieci do nauki.
Na koniec chcę omówić strategię marketingową.
Zatem widzimy się po raz ostatni?
Chcę to zakończyć teraz.
Nie chcę pana więcej widzieć.
Nie podoba mi się to!
Proszę pana.
Nie jest pan zadowolony z naszej strategii?
STRATEGIA
To innowacyjny biznes, ale strategia marketingowa
jest nudna.
Dyrektorze, chce pan wcisnąć kwadratowy kołek do okrągłego otworu?
Proszę się skupić na Zespole Rozwoju Biznesu.
Tak jest.
Spotkamy się, gdy obmyślicie nową strategię.
Będę czekał.
Pracujcie tak dalej.
Do widzenia.
Przepraszam, panie Bok!
Mamy plan marketingowy, nad którym wciąż pracujemy.
Chciałabym otworzyć pierwszy oddział
w sierocińcu.
Zaoferujemy darmową usługę dzieciom niemającym dostępu do prywatnej edukacji.
Sugeruje pani marketing ŚSZ?
Tak.
Po kampanii zapobiegania nękania dzieci
możemy zaoferować dzieciom z biednych rodzin równe szanse na edukację
i dotrzeć do konsumentów ceniących dobro społeczne.
Pani Son, powinna to pani omówić z Zespołem Ds. Marketingu
- i przyjść najpierw do mnie… - Pani Son.
Zapraszam. Spróbujmy innego podejścia do raportowania.
Tak jest.
Zaryzykowała, co?
Powinna znać swoje miejsce. A jeśli coś pójdzie nie tak?
Nie do wiary!
Podjęła ryzyko, rozmawiając z prezesem.
Jest odważna, przyznaję.
Raczej lekkomyślna.
Wielkie nieba.
Ktoś mógłby pomyśleć, że się zakochałeś.
Przez te maślane oczy.
- Spójrz tutaj. - Dobrze.
- Już ci to wyjaśniałem. - Rozumiem.
To trzeba rozdzielić. Jasne?
Przepraszam.
Pani Lee, telefon pani dzwoni.
„Nie mój partner”?
Zostaw. Specjalnie to ignoruję.
Jakaś kłótnia?
Mój mąż myśli, że tak, ale dałam mu nauczkę.
Pani Lee.
Co pani mąż może zrobić,
żeby poprawić pani humor?
Pokłóciłeś się z panią Son?
Dlatego ma opuszczone żaluzje.
Niedobrze, panie Kim.
Pani Son potrafi długo żywić urazę.
Właśnie. Nie wiem, co mógłbym zrobić.
Nie myśl o robieniu czegokolwiek.
Przemyśl to.
Zdenerwowałeś ją czymś, tak?
- Tak. - Właśnie.
Zamiast coś robić,
przysięgnij, że nigdy więcej tego nie zrobisz.
Co?
Ale to…
Jeśli chciałeś robić, co chciałeś, nie powinieneś był się żenić.
- Tak czy inaczej… - Tak?
- Zamiast robić tak… - Tak?
Zrób tak.
Ale to…
EGZAMIN NA AKTORKĘ GŁOSOWĄ
Nazywam się Cha Hui-seong,
kandydatka do 10. egzaminu na aktorkę głosową TVC.
Zaczynam.
„Mała wioska leży nad brzegiem morza”.
„Bezlitosny ogień również sięga swą złą ręką ku tej wiosce”.
Chodź tu, Hui-seong.
Posłuchajmy ostatniego ujęcia.
Po przesłuchaniu będę się ciebie trzymać przez tydzień.
Wtedy się nie spotykamy.
Ty jesteś z Min-ji, a ja z Hyeon-gyu.
Rozumiem.
To może później pojedziemy nad gorące źródła?
Brzmi świetnie.
Zrobię rezerwację.
- Czekaj, sprawdzę kalendarz. - Dobrze.
LUTY
MARZEC
KSZTAŁCENIE KKULBEE
Z niecierpliwością czekam na pierwszy oddział Placu Zabaw.
Przewyższę pańskie oczekiwania.
Dziękuję za zaufanie.
Oby tak dalej.
Utrzymajmy sierociniec w tajemnicy.
Proszę przejąć dowodzenie i trzymać to w tajemnicy przed mężem.
A także przed pani przyszywaną siostrą.
Nie mogą o niczym wiedzieć, dopóki pani nie skończy.
Tak jest.
Do widzenia.
Samochód jest tam.
Czemu pan Kim ma nic nie wiedzieć? Jest w jej zespole.
Tak po prostu.
Byłby z tego bardzo zadowolony. Chcę mu zrobić niespodziankę.
Chyba go pan lubi.
O co chodzi?
Jesteś zazdrosny?
Nie o to chodzi.
Uważam, że byłby świetnym sekretarzem.
Ty też będziesz kiedyś świetny.
Któregoś dnia.
LIST Z PRZEPROSINAMI
PRZEPROSINY
„Ja, Kim Ji-uk, nigdy więcej
nie pocałuję Son Hae-yeong”.
Co to?
Mój gest przeprosin i skruchy.
Albo się ze mną droczysz.
Naprawdę chowa urazę.
Ruszaj.
Musimy dokądś pojechać.
Dokąd?
Gdzieś, gdzie można będzie cię uśpić.
Myślałem, że będziemy szukać miejsca mojego pochówku.
Kupujesz łóżko?
Jaki materac wolisz?
Twardy czy miękki?
Czy my…
będziemy spać razem?
Oszalałeś?
Kupujemy tu łóżko tylko dla ciebie.
Racja.
Trzeba było tak od razu. Pomyślałem o czymś innym.
Więc jaki wolisz?
Miękki czy twardy?
Nigdy o tym nie myślałem. Miałem tylko ten z pokoju studenckiego
i z drugiej ręki.
Chodź ze mną.
Może być?
Nieźle, co?
Ten jest fajny.
Ale wygodnie.
Podoba ci się?
Jest wygodny, ale trochę mały.
Zobacz, jakie to urocze.
Pokój dla dziecka.
Gdzie on jest?
Ji-uk.
To też mogłoby być.
Chciałbym tu mieszkać.
Łóżko to inwestycja.
Trzeba kupić odpowiednie.
Spodobało ci się któreś?
Jedno, ale nie stać mnie na nie.
Jako początkujący pracownik nie zarabiam dużo.
Wybierz, które chcesz.
Ja płacę.
No to wezmę tanie…
Ji-uk.
Chcę, żebyś spał w dobrym łóżku z miękkim kocykiem.
Żebyś nawet po długim, ciężkim dniu
wrócił do łóżka tak wygodnego,
że nie pozazdrościsz królowi żadnego królestwa.
Jesteś swoim jedynym królem i poddanym.
Musisz zadbać o to, żeby król spał wygodnie,
a poddany był dobrze karmiony.
Wyśpij się w dobrym łóżku, Ji-uk.
Nie…
jestem zmieszany.
Nieważne, jak bardzo owijasz w bawełnę,
rozumiem cię doskonale.
Ja…
też cię lubię.
Moje królestwo zostało podbite
przez tyrana z sąsiedztwa.
Wiesz, co się dzieje, gdy króla opęta żądza?
Jego poddani cierpią i umierają z głodu.
Nie mogę głodzić moich poddanych.
Chodźmy!
Dla mnie z awokado.
Lubisz awokado?
Tak.
- Naprawdę? - Tak.
Kolejne wyznanie.
Dziękuję.
Gwoli jasności,
to nie było wyznanie.
Wiem.
Ta jest z awokado.
Jestem wdzięczna za twój pomysł marketingowy.
Ja…
też cię lubię.
Ja też cię lubię.
Chcę cię widzieć.
Tylko nie mów nic kiczowatego w stylu: „Na sam twój widok jestem najedzony”.
Ja muszę jeść, żeby się najeść.
Smakuje ci?
Niesamowita.
Ji-uk.
Zaczekasz na mnie?
Nie spiesz się z myciem. Będę na górze.
Nie to.
Posłuchaj.
Chcę, żebyśmy zaczęli się spotykać, kiedy będę mogła zapomnieć o pracy,
kiedy nie będziemy musieli się martwić, że nas złapią
i gdy będę mogła
skupić się tylko na nas.
Wtedy chcę oficjalnie zacząć być z tobą.
Czyli…
To chciałam ci wtedy powiedzieć,
ale Ahn Woo-jae to zepsuł.
Zaczekasz na mnie?
Będę czekać tak cierpliwie,
że się nie zorientujesz.
Kończysz już?
Mam pytanie.
Założyć ten czy ten?
Ten?
Pracujesz dziś poza biurem?
Tak.
Z panią Son?
Co? Tak.
Woo-jae,
mogę cię przenieść do innego zespołu, jeśli praca z nią ci przeszkadza.
Yi-lin.
Nie jestem twoją zabawką.
Mam własne myśli i uczucia.
Nie przeginaj.
Mówiłem, że powinniśmy jeździć razem. Marnujesz paliwo.
Wiesz, czemu firma płaci za paliwo?
Żebyśmy zarabiali, a nie martwili się o paliwo.
Zaczekaj na mnie!
Usłyszałam wszystko, co chciałam usłyszeć.
Chcielibyśmy dostać salę do nauki dla dzieci.
W zamian musimy zebrać dane o ocenach dzieci
i nagrać filmy do materiałów promocyjnych.
Potrzebujemy zgody pani oraz dzieci.
Zapytam, ale na pewno się zgodzą.
Zawsze chciały uczyć się z tabletów.
Dziękujemy, Kształcenie Kkulbee!
Same plusy.
Dzień dobry.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Proszę herbatę.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Znacie pana Kim Ji-uka?
Zaczął u was pracę.
Tak, jest w naszym zespole.
Naprawdę? Czyli będzie nas często odwiedzał.
To dla ciebie dobre wieści, Yu-na.
Proszę tak nie mówić.
- Powinniśmy już… - Proszę pani.
Skąd zna pani pana Kima?
Uczy u nas od siedmiu czy ośmiu lat.
Yu-na pomaga mu jako asystentka.
Chyba robi to, bo coś do niego czuje.
Ale pan Kim jest żonaty…
Oboje są za młodzi na małżeństwo.
Chciałabym zobaczyć, jak ci młodzi ludzie zaczynają ze sobą chodzić.
Pani Son.
Son Hae-yeong.
Naprawdę jesteś żoną Kim Ji-uka?
Odpowiedz.
Nie jesteś mężatką, prawda?
Jeśli mi nie odpowiesz, zapytam dyrektorkę,
czemu nie wie, że jest żonaty.
Hej!
Bądź szczera.
To prawdziwe małżeństwo? Udawane, prawda?
Cholera.
Dlaczego to musiałeś być ty?
A więc to szopka.
Hae-yeong.
Przepraszam.
Nie musiałaś tego robić.
- Co masz na myśli? - Zrobiłaś to mi na złość.
Byłaś zła za ślub, więc też go wzięłaś, żeby się odegrać.
O czym ty, do cholery, mówisz?
Daj mi trochę czasu.
Czy rozwiodę się z Yi-lin, czy nie,
obiecuję,
że zmężnieję i się tobą zaopiekuję.
Chcesz powiedzieć…
Wróćmy do siebie.
Chodź tu.
Po co?
Chcę ci wynagrodzić, że zniszczyłem ci życie.
Wynagrodź mi to, że mnie wkurzyłeś.
Chodź tu!
- Chodź tu! - Wynagrodzę ci to.
- Chodź tu, mówię! - Daj spokój!
Widziała pani scenariusz adaptacji?
Tak, jest świetny.
Zacznę casting.
Tak sobie myślałam,
że może Cha Hui-seong…
Oczywiście, zadzwonię do niej.
- Dziękuję. - Może pani
zacząć wrzucać nowe odcinki od poniedziałku?
Mogę.
Świetnie, wznowi w przyszły poniedziałek.
A w kwestii tego hejtera…
Wycofałam pozew.
Nie o to chodzi.
Chyba naprawdę się zmienił.
Od pierwszego odcinka zmienił oceny i zostawia nowe komentarze.
- Dziękuję za wszystko, pani Yeon. - Ja pani również.
- Miłego dnia. - Do widzenia.
Czytałem przez całą noc.
Nawet zemdlałem i trafiłem do szpitala.
Jej styl błyszczy za śmiałym językiem.
Ta historia o wzajemnym ocaleniu rozgrzewa serce i ciało.
Staję się ogromnym fanem.
Król Sejong stworzył koreański alfabet dla swoich poddanych,
a pani Yeon stworzyła serię dla samotnych czytelników.
Jest pani najlepsza.
Oby to się nie skończyło.
Naprawdę chcę więcej.
Halo?
Ha-jun, jesteś zajęty?
Tak, ale tylko moje oczy.
Co tam?
Nic takiego. Zastanawiam się, jak się masz i czy szef ci się nie naprzykrza.
Rozumiem.
Jutro będzie mnie męczyć.
Mamy wolontariat w sierocińcu.
Wolontariat?
Pisarka wycofa pozew za 100 godzin prac społecznych.
Jutro wreszcie będzie po wszystkim.
Za każdym razem z nim chodziłeś?
Tak.
Też muszę odpokutować.
Za co?
Prawdę mówiąc…
Wykorzystam hejterskie komentarze, by złamać pióro autora.
Przejmiesz to od odcinka 51.
- Co? - Pisanie komentarzy.
Zleca pan pisanie hejterskich komentarzy?
Zgodzę się
na przeniesienie.
Umowa stoi.
Pisałeś hejterskie komentarze, bo ci kazał?
Ty je napisałeś?
Tak.
Zacząłem chyba od 51. odcinka.
Znalazłem.
Ja-yeon, teraz mam zajęte nogi i ręce.
Zadzwonię później.
A ten komentarz do 51. odcinka?
Przez niego złożyłam pozew.
Podchodzi pod szerzenie plotek i zniesławienie.
Gorzej już być nie może.
Więc to Ha-jun napisał komentarz…
do 51. odcinka.
Panie Jang.
Cieszy się pan na mój widok.
Racja, nie powinienem.
Cóż, minęło trochę czasu, więc cieszę się, że pana widzę.
Sytuacja się zmieniła.
Zostałem zwolniony.
Przeze mnie?
Ściśle rzecz biorąc, przez mojego zmarłego ojca.
Więc co pana tu sprowadza?
Wczesna wiedza o tym niczego nie zmieni,
ale musiałem to z siebie zrzucić.
Pani Seon Jeong-a
zna pana prawdziwą tożsamość.
Właśnie ją o tym poinformowałem.
- Dlaczego… - Nie to jest ważne.
Proszę pomyśleć o tym, co robić, aby chronić swoją żonę.
Proszę posłuchać.
Jeśli jest się czujnym w jaskini lwa, ugryzienie będzie bolało jeszcze bardziej.
Aby tam przetrwać,
trzeba stać się lwem.
Daję tę radę z własnej woli,
a nie z czyjegoś rozkazu.
- Wyniosłeś śmieci? - Tak.
Mogłam ci pomóc.
Dziękuję.
Były tam butelki po alkoholu. Czemu piłaś?
Coś się stało?
Tak, chodzi o nas.
Też muszę ci coś powiedzieć.
O co chodzi?
Proszę pani,
porozmawiajmy wieczorem.
A teraz zajmijmy się tym.
Przyszło.
Włóż ostrą część do góry w ten sposób.
Ostrożnie.
Nie wkładaj za głęboko.
- W ten sposób? - Tak.
Świetnie.
Trochę wyżej. Jest za nisko.
- Tak dobrze? - Tak.
Załóż gumki na materac.
Powieś to tam.
Koszule idą tam.
Ta była ostatnia.
Nie jesteśmy za blisko siebie
na tej małej przestrzeni?
Jestem anielskim psem, nie człowiekiem.
No cóż, potrafię być czarująca jak gryzak.
Mówiłeś, że zaczekasz.
Czekaj.
Mówiłaś,
że podążasz za tym, czego pragnie twoje ciało.
A ty, że twój umysł i ciało stanowią jedność.
Nie jesteśmy ze sobą oficjalnie.
Jesteś tego pewien?
Chcę uszanować twoje zasady.
Pan Bok?
Pan Bok Gyu-hyun?
Ty.
Czy naprawdę jesteś…
Mój ojciec…
Nie jesteś Kim Ji-uk.
Jesteś Bok Ji…
Jesteś synem prezesa z nieprawego łoża?
EPILOG
Jak zmusić żonę, by po kłótni odezwała się pierwsza.
Pierwsze: „Otworzysz mi to?”.
Notatka. Poniesiesz porażkę, jeśli sam tego nie otworzysz.
Drugie: „Pilot nie działa”.
Notatka. Oby nie była obeznana z technologią.
Trzy: „Lampa w łazience nie działa”.
Notatka. Poniesiesz porażkę, jeśli umie sobie radzić.
To zawsze działa. Akurat.
Zrezygnuj z subskrypcji.
TELEWIZJA MAŁŻEŃSKA
PODZIĘKOWANIA ZA WYSTĘP SPECJALNY
Porozmawiam z panem Bokiem.
Niby będę bezpieczna, jeśli odejdziesz?
Mogą cię zwolnić?
Nie zwolnią mnie.
Jest z tego tylko jedno wyjście.
Mogę od razu podpisać umowę?
Wyślij go za granicę, żeby nie mógł wrócić.
Boję się, że będziesz przeze mnie cierpieć.
Twój wybór.
Albo zniszczysz matce życie i zostaniesz z panią Son,
albo sam odejdziesz.
Son Hae-yeong nie jest już przeszkodą.
Napisy: Grzegorz Marczyk