KSZTAŁCENIE KKULBEE
- Musicie się skupić. - Dobrze.
- Patrzcie na mnie. - Jasne!
Bramkarz idzie tutaj, tak?
- Tak! - Tak!
Wszyscy idziecie do ataku. Ja będę bronił sam.
Stąd zacznijcie biec z piłką.
Biegnijcie z nią przez boisko.
- Dobrze. - A potem
niech wpadnie do siatki.
- Proste, prawda? - Tak!
Oto nasza strategia.
Całkiem prosta.
To bramkarz, tak?
- Tak! - Tak!
Biegniecie z piłką przez boisko,
znajdujecie dobrą pozycję
i kopiecie piłkę…
prosto w bramkarza.
- Po co? - Po co?
Potraktujcie to jak grę w zbijaka.
- Dobra! - Dobra!
Na trzy.
- Do dzieła! - Do dzieła!
- Naprzód! - Naprzód!
Zaczynamy grę!
Dzieci, spokojnie.
Biegnij. Tak jest!
Wyluzuj, bo wyjdziesz na frajera.
Chodźcie tu! Świetnie!
Świetna robota, dzieciaki!
Na bok!
Strzelaj!
Dobrze! Świetnie!
Tak jest!
Brawo!
I o to chodzi!
Dobra. Gramy w zbijaka.
Zaczynamy.
Nie zbliżaj się!
Celuj w brzuch!
Tak jest!
Skoro nasza drużyna przegrała,
ja stawiam przekąski.
- Chodźmy umyć ręce. - Dobra.
Chodźmy!
Dziwne.
Wygraliśmy, ale jakbyśmy przegrali.
Chodźmy!
Zaczekajcie!
Dobra robota. Zaczekajcie na przekąski.
Dobrze. Zaczekaj tam.
Dobra robota. Zaczekaj na przekąski.
Chodź tu.
Wytrę ci ręce.
Ale zimne.
Proszę pana, następnym razem zagrajmy w PZ.
Co to jest PZ?
Policjanci i złodzieje!
On nie może być policjantem.
Racja.
Jak to nie mogę?
Jest pan tu, bo zrobił pan coś złego.
Nie za karę spędza pan z nami czas?
Nie bawiliście się dobrze, grając ze mną w piłkę?
Ja świetnie!
A graliśmy w zbijaka.
Ja też się świetnie bawiłem.
Jak spędzanie z wami czasu może być karą?
Jestem tu, bo byłem dobry. To moja nagroda.
- Naprawdę? - Jasne.
Zjedzcie, a ja będę policjantem.
Złapię was wszystkich!
Dobra. Zaczekajcie na przekąski.
- Dobrze. - Dobrze.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Pani Yeon?
Pani Yeon.
Nie sądziłem, że panią jeszcze zobaczę.
Co panią sprowadza?
Sekretarz Yeo poszedł po przekąski.
Muszę pana o coś zapytać.
Mnie? O co chodzi?
Czemu mi pan nie powiedział,
że Ha-jun też pisał te komentarze?
Dlaczego wtedy pan ze mną został?
Dlaczego nadal czyta pan moją powieść?
Dlaczego pan…
Pani Yeon?
Dlaczego pan nadal…
Czy pan mnie lubi?
Co?
O nie.
Co ja…
właśnie powiedziałam?
Spytała pani, czy panią lubię.
To znaczy…
Nie to miałam na myśli.
Lubi mnie pan?
Przepraszam.
Nie trzeba. To ja źle zrozumiałam…
Lubię panią.
Przepraszam,
że panią lubię.
Wiem, że nie mam do tego prawa
i że to bezwstydne z mojej strony,
ale zakochałem się w pani.
Niesamowite.
Pomyśleć, że coś, co opisuję, może się wydarzyć naprawdę.
Dwoje ludzi, z początku wrogowie, zakochało się w sobie.
Co teraz z nami będzie?
Nic.
To koniec naszej historii.
Z wzajemnością?
- Słucham? - Powiedziała pani:
„Dwoje ludzi, z początku wrogowie,
zakochało się w sobie”.
To było…
Nie taki był mój zamiar.
Zrozumiałam, że nie jest pan taki zły.
Tylko tego potrzebuję.
Proszę dać mi szansę.
Będzie pani ze mną dobrze.
Czy nie wszystkie pani powieści kończą się dobrze?
Mnie to
nigdy nie spotka.
Pani Yeon Bo-ra!
Ja-yeon?
Co tu robisz?
Chodzi o to…
Czemu nazwał ją pan panią Yeon Bo-rą?
- Sekretarzu Yeo. - Ha-jun.
Ja-yeon.
Yeon Bo-ra.
Yeon Bo-ra to ty?
Nie. To niemożliwe.
Nie!
- To niemożliwe. - Prosimy o przekąski!
- Nie. - Daj nam je!
- Dalej! - Daj nam je!
- To nie prawda. - Ja też!
Czekajcie. Rozdam je.
Jedzie pani do domu?
Tu może mnie pan wysadzić.
Ale jest tak zimno…
Zimno czy nie, sama mogę wrócić do domu.
Jest pani na mnie zła?
To pana wina.
Ha-jun dowiedział się, że Yeon Bo-ra to ja!
A ja przez panią musiałem
wyznać swoje uczucia.
Odwiozę panią do domu.
Mieszka pani z panią Son, prawda?
Powinienem mieć jej numer.
SZUKAJ CELU
HAENGYEON-DONG
Uruchamiam nawigację.
Skasuję to, jak dojedziemy.
Jak pan chce.
To i tak już niedługo.
Urządziła ostatnio parapetówkę. Tak szybko się przeprowadzacie?
Nie, tylko ja.
Nie mogę już z nią mieszkać.
To chyba zrozumiałe. Jest świeżo po ślubie.
POŁĄCZENIE Z KANADY
- Co to było? - Co masz na myśli?
To, co chciałeś mi powiedzieć.
Racja.
Jaki był…
twój ojciec?
Ojciec?
Mój tata?
Nigdy o nim nie wspominałaś.
Twoja mama też…
Mówiłaś tylko o niej.
Wolisz o nim nie mówić?
Nie.
W tym domu nie ma dla niego miejsca.
Dobrze. Więcej o nim nie wspomnę.
Gotowe.
Powieś ją.
Już jesteśmy.
Dziękuję za podwiezienie.
Nie ma sprawy.
Pani Yeon!
Czy nie mogę być pani przyjacielem
albo choćby znanym pani czebolem?
Pomógłbym pani pisać.
To byłoby dla pana bolesne.
Wiedząc, że nie zasługuje pan, by przy kimś być,
ale jest pan z poczucia winy, by odwdzięczyć się za życzliwość.
To jest trudne.
Więc lepiej nie.
Mówi pani jakby z doświadczenia.
Do widzenia.
MATKA
Tak, mamo.
Co?
Firanka…
Gotowe.
Nie jesteśmy za blisko siebie
na tej małej przestrzeni?
Jeszcze pan tu…
Gdzie jest Kim Ji-uk?
Słucham?
Mówiłaś, że podążasz za tym, czego pragnie twoje ciało.
A ty, że twój umysł i ciało stanowią jedność.
Nie jesteśmy ze sobą oficjalnie.
Jesteś tego pewien?
Chcę uszanować twoje zasady.
Pan Bok?
Pan Bok Gyu-hyun?
Ty.
Czy naprawdę jesteś…
Mój ojciec…
Nie jesteś Kim Ji-uk.
Jesteś Bok Ji…
Jesteś synem prezesa z nieprawego łoża?
Odpowiadaj!
Kim jesteś?
Jestem Kim Ji-uk.
Urodziłem się bez ojca.
Nie, panie Bok.
Proszę, przedyskutujcie to.
Nie mam nastroju na żarty.
Odpowiedz na pytanie.
Czy jesteś ukrytym synem
prezesa Bok Gi-ho?
Lepiej jego zapytaj.
Ja nic nie wiem.
Jak mogłeś nie wiedzieć,
że byłeś dzieckiem cudzołożnicy?
Uważaj, co mówisz.
Ty powinieneś był uważać, co robisz.
Jak śmiesz
próbować ukraść moje miejsce?
Nie próbowałem.
Zmuszono mnie do dołączenia. Niedawno dowiedziałem się…
Więc wiedziałeś!
Ale udawałeś przy mnie, że nie wiesz.
Odejdź z mojej firmy.
Jasne?
Pani też.
Panie Bok.
Dlaczego ja zostałam zwolniona?
Panie Bok!
Przez chwilę miałem nadzieję.
Ale ostatecznie
zawsze będę dla pani złoczyńcą.
Czemu zwolnił też ciebie?
Nie martw się. Zrobię wszystko,
- by cię uratować… - „Wszystko”?
Jest z tego tylko jedno wyjście.
Musisz przejąć Kkulbee
i obalić Bok Gyu-hyuna.
ODCINEK 9
Ojcze!
Zrobiłeś to?
Wracaj do środka.
Nie masz prawa…
Mamo!
Jeong-a!
Stój!
Tylko nie tę.
Znasz jej historię.
Cudem było ją zdobyć. Włożyłem w nią serce.
Tak jak ja w przypadku Gyu-hyuna.
Jak śmiałeś zatrudnić do firmy swoje nieślubne dziecko?
Mówiłem, że to dla jego dobra!
Masz nieślubne dziecko i zatrudniasz go w mojej firmie
dla mojego dobra?
Podjąłem tę decyzję jako biznesmen, nie twój ojciec.
Chciałem syna zahartowanego, a nie rozpieszczonego jak…
Zamknij się!
Jeong-a?
Trudzisz się przy głupich roślinach, a odmawiasz
mojemu synowi łatwiejszego życia?
Odcinam wszystko, co wyhodowałeś.
Jeong-a, nie!
Zamiast tego tnij tutaj. Proszę!
Głowę?
To znaczy, włosy. Na głowie.
Wyraźnie chodziło ci o głowę.
Jeong-a.
Nie znam swojego ojca.
Według mojej babci
był dupkiem, który nawet nie przyznał się do swojego dziecka.
Kto by pomyślał, że tym dupkiem jest prezes Bok?
To dlatego…
Mój zespół będzie bronił panią Son i pana Kima.
Myślałam, że to ja byłam ich kluczowym talentem.
Chwila.
Bok Gi-un ma plecy.
Podobno ludzie prezesa
prosili o listę kandydatów przy każdym naborze.
Więc Bok Gi-un nie jest nepotycznym dzieckiem?
Niewiarygodne.
I śmiał na mnie donieść?
Dobrze. Do widzenia.
Zawsze krążyły plotki o nieślubnym dziecku.
Ale dlaczego to on?
Co u twojej matki?
Jest w szoku,
ale chyba jeszcze nie poinformowali jej rodziny.
Dobrze, że nie przekroczyli granicy.
Jeszcze nie.
Przykro mi.
To nie twoja wina.
Szkoda, że nie wiedziałem wcześniej.
Wtedy nie wplątałbym cię w to wszystko.
Ji-uk.
Połóż się.
I jak? Wygodne?
Tak.
To dobrze, Wasza Wysokość.
Jak się ma królewskie serce?
Zajrzyj w głąb swojego serca i upewnij się,
że nic ci nie jest.
Cóż…
Co robisz?
Ji-uk.
Jestem trochę załamana.
Ty zostałeś zmuszony do dołączenia do Kkulbee
ze strachu przed nieznanym szantażystą,
a ja w panice robiłam awanturę, że mogą mnie złapać.
To usiało być dla ciebie bardzo trudne.
Gdy spotkaliśmy się z prezesem,
nie miałeś się komu zwierzyć.
Wiem, że to spóźnione,
ale powiedz.
Jak się wtedy czułeś?
Byłem smutny.
Bo poznałeś swojego ojca?
Zawsze miałem nadzieję,
że stanę się osobą niezastąpioną.
Kimś przydatnym i pomocnym.
Co nie znaczy, że chciałem być wykorzystywany.
Ale tak skończyłem.
Od urodzenia aż do końca życia
wszystko było poza moją kontrolą.
To przygnębiające
i smutne.
Chciałem być dla ciebie przydatny.
- Ji-uk. - Boję się,
że będziesz przeze mnie cierpieć.
Zacznij płakać, żebym mogła cię pocieszyć.
Daj mi chwilę.
Już się nie boisz, tak?
Jestem tu jako twoja partnerka.
Koniec z tajemnicami, dobrze?
Wciąż się boję.
I dlatego masz czerwone uszy?
Ji-uk,
jutrzejsze zmartwienia zostawmy na jutro.
Dobrze?
Dobrze.
Koniec z tajemnicami, dobrze?
Hae-yeong.
Ja-yeon.
Jesteś.
Ja-yeon jest na górze.
Dobrze wyglądasz.
Pomyślałam, że przyda ci się drink.
Alkohol w niczym nie pomoże.
A co pomoże?
„Ustawa o standardach pracy”? Mogą cię zwolnić?
Nie zwolnią mnie.
Cholerny Kij może sobie gadać, że mnie zwolni.
Mnie to nie rusza.
Pracownik z XXI wieku ma po swojej stronie prawo pracy.
Wytrwam do samego końca.
Byłaś gotowa przejąć Kkulbee.
Nie pokonam czebola, prawda?
Kieruj się głową, a nie sercem,
jeśli nie chcesz stracić.
A co z twoim partnerem? Nic mu nie jest?
Chyba nie.
Dobrze, że jest twardy.
To mnie smuci bardziej.
Współczuję mu.
Lubisz go?
- Co? - Czy to nie dziwne?
Nie znosisz ponosić strat, ale stajesz po jego stronie.
Podzieleni upadniemy
Wstrząśnięci upadniemy
I tak ma ciężkie życie. A ty je jeszcze pogorszysz.
To wina jego matki i prezesa Boka.
Niech oboje trafią do piekła.
Rodziców zwykle nie tykamy, ale ciebie nic nie powstrzyma.
Urodzenie dziecka nie czyni cię rodzicem.
To zbrodnia, nieodpowiedzialnie wydać na świat dziecko.
Dotrzymamy obietnicy naszego towarzysza
Nawet jeśli rozłupią nam czaszki
Podzieleni upadniemy
Przez chwilę miałem nadzieję.
Ale ostatecznie zawsze będę
dla pani złoczyńcą.
Nie martw się.
Pani Cha.
Podziwiam wytrzymałość Hae-yeong.
To ten Kij, czy jak mu tam, powinien się martwić.
Co jest?
Martwi cię coś jeszcze?
Raczej nie.
Martwię się wznowieniem powieści.
Nie jęcz, pani wzięta pisarko.
Dziś odpocznij i zacznij jutro.
A teraz się napij.
Niezdara z ciebie.
Co się ze mną dzieje?
NOTATNIK CIĄŻOWY
WYNIKI BADAŃ 3. TYDZIEŃ
Pani Cha.
Stosowałam antykoncepcję.
Ale musiałam zmienić przez skutki uboczne.
Obaj używali prezerwatyw.
Czy to nie gorzej?
Nie wiesz, czyje to dziecko.
Nie mów Hae-yeong.
Co zamierzasz?
Czy…
podjęłaś decyzję?
Tak.
Pani Cha,
jesteś dobrym człowiekiem.
Cokolwiek postanowisz, to tego nie zmieni.
Ale coś ci powiem.
Obie wiemy,
jakie piekło potrafią zgotować
nieprzygotowani rodzice.
Wiem, że taka nie jesteś.
Dobrze wiem, że jesteś dobra.
Rozumiem cię.
Wiem, co chcesz powiedzieć.
Przepraszam.
Chciałabym powiedzieć coś lepszego.
W porządku.
Nie przepraszaj.
Nic się nie stało.
Elegancko dziś wyglądasz.
Postarałem się,
skoro ostatni raz jadę z tobą do pracy.
WYPOWIEDZENIE
- Odchodzisz? - Tak.
Byłem już niechcianą osobą,
która zniszczyła komuś życie,
a nawet jeden raz to za dużo.
Nie chcę tego powtarzać.
Mówiłam ci, że to nie twoja wina. Nigdy nie była.
Wiem,
ale pan Bok też nie jest niczemu winien.
Tak czy siak, kto w tych czasach składa rezygnację osobiście?
- Nie tak się to robi? - Trzeba ją złożyć online.
Rozumiem.
ZMIANY PERSONALNE
AHN WOO-JAE, PRZENIESIONY
KIM JI-UK, ZAWIESZONY
SON HAE-YEONG…
ZWOLNIONA ZE STANOWISKA
Porozmawiam z panem Bokiem.
- Powiem, że odchodzę… - Niby będę bezpieczna,
jeśli odejdziesz?
To wyraźny znak,
że ten dupek chce zwolnić również mnie.
Dzień dobry.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- A to sukinsyn.
Panie Bok.
Panie Bok Gyu-hyun!
Musimy porozmawiać.
Panie Kim, proszę się ze mną skontaktować, żeby umówić się na…
Jestem ciekaw.
Chodzi o moją rodzinę.
Ji-uk.
Pogadamy tutaj?
Tak.
Śmiało, jeśli jesteś gotowy pójść ze mną na całość.
Kim Ji-uk.
Jesteśmy rozwiedzeni.
„Rozwiedzeni”?
Co?
Pani Son i ja rozwiedliśmy się.
BŁĄD KRYTYCZNY
Jesteśmy rozwiedzeni.
Co?
Pani Son i ja rozwiedliśmy się.
Więc nie jesteście…
małżeństwem?
Ji-uk.
Teraz
Son Hae-yeong…
nie jest już przeszkodą.
Więc nie jesteście małżeństwem?
Son Hae-yeong…
nie jest już przeszkodą.
WYPOWIEDZENIE
Odejdę,
tak jak pan tego chce.
W zamian
proszę odwołać przeniesienie pani Son.
Ona nie ma z tym nic wspólnego.
Mam uwierzyć, że już się rozwiedliście?
Widział pan mój pokój na dachu.
Rozwiedliśmy się,
ale nie miałem gdzie iść.
Byliście uczuciowi jak na rozwiedzionych.
- Ponieważ… - Jeśli chciałeś skłamać,
mogłeś wpierw zdjąć obrączkę.
W każdym razie to nie twojej rezygnacji chcę.
Więc…
Co właśnie powiedziałaś?
Wyślij go za granicę, żeby nie mógł wrócić.
Tak jak jego matka.
To już przesada.
- Ja się zajmę… - „Przesada”?
A moje upokorzenie nią nie jest?
Nie o to mi chodziło.
Dopiero co wziął ślub i żona to jego jedyna rodzina.
Więc wykorzystamy tę kobietę.
Mamo!
Jeśli zamierzasz uderzyć, zrób to bez litości.
Inaczej wróg wróci silniejszy.
Mam szczerą nadzieję,
że nie zawiedziesz mnie jak ojciec.
Samo twoje istnienie
jest dla firmy tykającą bombą.
Po cichu wyjedź z kraju.
A co potem?
Nie wracaj.
Nigdy.
Rozwiedzeni?
NOWE WIADOMOŚCI
CZAT GRUPOWY 23. NABORU
- Panie Bok Gi-un. - Tak?
Co jest tak interesujące?
Dzieją się ciekawe rzeczy.
Najwyraźniej powodem rozwodu Ji-uka i pani Son jest…
Co pani porabia, pani Son?
Przygotowuję materiały dla pana,
panie Ahn.
KIJ CI W BOK, TY DUPKU! WAL SIĘ
Hae-yeong, wiem, że to nie najlepszy moment, by o to pytać,
ale skoro się „rozwiedliście”,
czy to koniec twojego…
udawanego małżeństwa?
Nie rozumiem.
Jakie udawane małżeństwo?
Co?
W sierocińcu powiedziałaś mi, że to udawane małżeństwo.
Ja?
Nie powiedziałam tego.
Jak można pobrać się na niby?
Ale dyrektorka nie wiedziała, że pan Kim ma żonę,
a ty kazałaś mi milczeć.
- Bo się rozwiedliśmy. - Co?
Już się rozwiedliśmy.
Czemu miałabym jej o tym mówić, skoro tak już nie było?
Nie zachowałabym się dobrze
wobec byłego męża.
Zaraz mnie szlag trafi
przez te materiały dla ciebie.
- Możesz już iść? - Dobrze.
Cholera, dobry osąd i bystrość umysłu.
Jestem niesamowita.
W końcu mam ogromny talent.
A on śmie mnie zwalniać?
Pieprzony drań.
Wołała mnie pani?
Panie Ahn.
Pytam o to,
licząc, że tak nie było,
ale czy miał pan coś wspólnego
z degradacją pani Son?
Pani Gong.
Ufam, że nie zrobił pan tego, ale plotki już się rozeszły.
Ostatecznie to pan najwięcej na tym zyska.
Proszę posłuchać mojej rady i na razie uważać na siebie.
Tak zrobię.
- Tae-hyeong. - O rany!
Jestem w ciąży.
To piąty tydzień.
Naprawdę?
Mówisz poważnie?
I mówisz mi to tutaj?
Też dowiedziałam się w łazience.
Hui-seong, zaczekaj.
Piąty tydzień?
Tak.
Piąty tydzień.
Jeśli cofniemy się o pięć tygodni…
- Nie jest moje? - Pięć tygodni od ostatniego okresu,
nie od poczęcia.
Ale czy kobiety nie polegają na instynkcie?
Wtedy byłybyśmy wróżkami, a nie ciężarnymi.
Skąd mam wiedzieć, czego nie wie facet?
- Przestań. - Co się stało?
Wiesz, jak się denerwuję?
Niedługo jest przesłuchanie,
a ja musiałam zrobić test ciążowy.
Odbija mi,
że zabieg wpłynie na mój oddech i głos.
Jesteś obojętny, bo to dotyczy kogoś innego?
„Kogoś innego”? Jak możesz tak mówić?
- To nie tak. - A jak?
Mojej mamie
śniła się ostatnio świnia.
Myślałem, że to szczęśliwy sen i kupiłem los na loterii,
ale nie wygrałem.
Może chodziło o poczęcie.
Jeśli tak…
Mieliśmy umowę.
Gdyby stało się coś takiego,
wszyscy biorą za to odpowiedzialność.
- Hui-seong. - Dam znać o zabiegu.
Po cichu wyjedź z kraju i nie wracaj.
Nigdy.
A jeśli nie chcę?
Jeśli odmówię?
Odwdzięczę się bólem, których doznaliśmy z matką…
Nie, pomnożę je i zwrócę ludziom, których chcesz chronić.
- Panie Bok. - Twój wybór.
Albo zniszczysz matce życie i zostaniesz z panią Son,
albo sam odejdziesz.
Twoja obecność nie uszczęśliwi pani Son.
Ji-uk.
Nie ciągnie cię?
Chcesz?
Teraz?
Ale tu nie wolno palić.
I co z tego?
Firma leci ze mną w kulki,
a państwo mnie nie ochroni.
Dołącz do mnie. Nauczę cię.
Nie warto tego uczyć ani się uczyć.
Wiesz co?
Nigdy nie zapomina się osoby, która cię tego uczy.
Bo się w to wciągasz i jej nienawidzisz?
Kto cię w ogóle nauczył…
Co?
Co to jest?
W pełni dozwolone bańki mydlane.
Rety.
Mam rację?
Tak, chyba się uzależniłem.
Mówię o tym, że pan Bok chce też zwolnić mnie.
Wiedziałam.
Małostkowy gnojek.
Proszę pani.
Nie martw się.
Jest wiele innych firm.
Łowcy talentów zabiliby za kogoś z moim życiorysem.
Znajdę pracę w konkurencyjnej firmie i cię pomszczę.
Myślałem, że ten „rozwód” załatwi sprawę.
Ja też myślałam, że ślub rozwiąże moje problemy.
Powiedzenie „cel uświęca środki”
pewnie spopularyzowali ci, którzy je osiągnęli.
Przepraszam.
Historia o fałszywym rozwodzie
nic nie wskórała.
Pan Bok ją przejrzał.
Prawdę mówiąc,
prawie złapano nas na tej szopce.
Kto?
Ahn Woo-jae.
Co?
Co za gnojek.
Przez jakiś czas będziesz zajęty, zarządzając dwoma zespołami.
Mogłabym sama dojeżdżać…
Yi-lin.
To twoja sprawka?
Pytam, czy miałaś coś wspólnego
z przeniesieniem pani Son.
Nie.
To czemu ją zdegradowano?
Skąd mam wiedzieć?
Czy to ważne?
Nieźle na tym wyszedłeś.
Niby w jaki sposób?
Ludzie już gadali, że żerowałem na pracy Hae-yeong,
a teraz ją wyrzucono.
Jak myślisz, co powiedzą?
Martwisz się, że ludzie cię źle zrozumieją
czy pani Son?
Co?
Martwisz się o nią jako o koleżankę z pracy
czy jako swoją byłą?
Yi-lin.
Skąd wiesz?
Czy Son Hae-yeong
to twoja ukryta przeszłość czy niewypowiedziana teraźniejszość?
Dlatego doprowadziłaś do…
Zastanawiam się tylko,
dlaczego się rozwiodła?
To nie przeze mnie. Nic między nami nie zaszło.
„Nami”?
To znaczy…
Jazda.
Dokąd?
No tak.
Kupiłam chleb, Ja-yeon! Chodź jeść!
Wróciłam.
CHLEB Z GYEONGJU
CHLEB Z JEONJU
Znowu wyjazd służbowy?
Tak, jadę dziś do Pusanu.
Skąd te wyjazdy?
Spadek liczby uczniów i preferencje do konsultacji bezpośrednich
praktycznie sparaliżowały Centra i Domy Popcornu,
więc trzeba je zamknąć.
Rozumiem.
Nie brzmi zbyt ekscytująco.
Nie jeżdżę pracować.
Tylko kupić chleb.
No to pa.
- Bezpiecznej podróży. - Na razie.
Kto dzwoni tak wcześnie?
Pasażerowie KTX wyruszający do Pusanu…
Przepraszam, to moje…
Co?
Co tu robisz?
Siedzę na twoim miejscu, bo jestem twój.
Siadaj.
To dlatego kręciłeś się przy mnie, gdy kupowałam bilety.
Zdałem sobie sprawę, że poza ślubem nic razem nie robiliśmy.
W tygodniu jesteś zajęta, a w weekendy odpoczywasz.
Jakie masz plany?
- Chodźmy zobaczyć morze. - Nigdy go nie widziałeś?
Zjemy coś dobrego.
Coś dobrego?
Dobrze.
No to patrz na mnie.
Patrz, jak chodzę po plaży i jem dobre jedzenie.
To mogłoby być…
- Źle się czujesz w domu? - Co?
Ja-yeon jest dla ciebie niedobra?
Dlatego tu jesteś?
Co? Nic z tych rzeczy.
Skoro o tym mowa, Ja-yeon często wychodzi.
Nie pracuje w domu?
Tak.
Rzadko stamtąd wychodzi.
Czy to dlatego, że wprawiam ją w zakłopotanie?
A może…
spotyka się z kimś?
Ja-yeon?
- Wątpię. - Pociąg wkrótce odjedzie.
Proszę się rozejrzeć.
To nowy budynek, mieszkania są dość obszerne.
Niedaleko jest metro.
Mogę od razu podpisać umowę?
Oczywiście. Może się pani wprowadzić nawet dzisiaj.
Zatem wezmę to mieszkanie.
NAM JA-YEON
Przelałam pieniądze.
Mogę od razu zarejestrować przeprowadzkę?
Spieszy się pani. Czy ktoś panią ściga?
Ja-yeon, poświęcisz mi dziś trochę czasu?
ZDJĘCIA Z SIEROCIŃCA
CZAS NAUKI
CODZIENNE ŻYCIE
Nigdy nie uważałem pana za brudnego.
Nie mam prawa tak myśleć.
„Nie ma pan prawa”?
Ty też zrobiłeś coś złego, Lucyferze?
Istnieję.
Ale wciąż ma pan szansę się oczyścić.
Odwdzięczę się bólem, których doznaliśmy z matką…
Nie, pomnożę je i zwrócę ludziom,
których chcesz chronić.
Lucyfer…
Proszę pana, biorę pół dnia wolnego.
Wiem. Możesz iść.
Nie chce pan wiedzieć, z kim się spotykam?
Zatem do jutra.
Sekretarz biorący pół dnia wolnego?
OŚRODEK EDUKACYJNY KKULBEE
To tutaj?
Tak.
Zajmij się czymś.
Jeśli pójdziesz tamtędy, plaża i…
Nie będę nic robić, oglądać ani jeść.
Będzie nudno i spokojnie.
Postaram się uwinąć.
Szybko wrócę.
Raz, dwa i gotowe.
Co mam powiedzieć?
Nie spiesz się i postaraj się.
Nie martw się o mnie.
Dzień dobry.
Son Hae-yeong, menedżerka z działu sprzedaży.
Dzień dobry. Dzwoniono do mnie.
Kontrolerka z centrali?
Tak.
Przejrzałam dokumenty, stopień wykorzystania i wskaźnik rekrutacji.
Obawiam się…
Chce pani, żebym zamknęła to miejsce, prawda?
Zaczynałam w Kkulbee jako planistka
i pracuję dla was od ponad 30 lat.
Centrala wzięła pod uwagę pani sytuację
i jest gotowa pomóc długoletnim pracownikom
programami zmiany kariery…
Zmiana zawodu w moim wieku nie jest łatwa!
Cóż za bezduszność.
Zamykacie się?
Nie wiedziałam, że pani tu jest.
Zamykacie się?
Nie od razu.
Proszę usiąść. Zapraszam.
W porządku.
Ma pani gościa, więc pójdę już.
Niech pani wróci jutro.
Ma wnuki?
Nie o to chodzi.
Chce zapobiec demencji.
Zaczęła grać w karty w domu seniora,
ale ją to znudziło.
Nie mogła się dopasować.
Widziała, jak przyjeżdżają tu jej wnuki
i myślała, że tak będzie lepiej.
Przychodzi tu codziennie.
Kiedy zamkniecie to miejsce,
będzie bardziej zrozpaczona niż ja.
Hej.
Cześć.
Mam nadzieję, że nie przeszkodziłem w pracy.
Nie.
I tak byłam poza domem.
Też pomyślałam, że powinnam się z tobą choć raz zobaczyć.
„Raz”?
Nam obojgu jest niezręcznie.
Mnie na pewno.
Jestem zła, że to ty napisałeś najbardziej bolesny komentarz.
Przepraszam.
Ale z drugiej strony
jest mi wstyd, że cię okłamałam
z tymi bajkami dla dzieci.
Tak mi wstyd, że czytałeś moją powieść.
I użyłam twojego imienia…
Tak.
Wstydziłem się.
Główny bohater książki i ja
jesteśmy zupełnie inni.
Dziękuję
za nadanie mojego imienia tej niesamowitej postaci.
To zaszczyt.
I…
bardzo przepraszam.
Za zniszczenie Ha-juna z twojej fantazji
i napisanie tych okrutnych komentarzy.
Bardzo tego żałuję.
Powinieneś był przeprosić, nawet jeśli tylko wykonywałeś polecenia.
Wiem.
Powinienem był odmówić.
Przepraszam, że tego nie zrobiłem.
Nawet jeśli nie pisałeś do mnie,
ale do autorki, której nie znałeś.
Masz rację.
Już nigdy nie napiszę hejterskich komentarzy.
Wybacz mi, proszę.
Mają tu dobre jedzenie.
MORDERCA
Bracie!
- Zaczekaj na mnie! - Dobrze.
Miałeś nie biegać.
Zwolnij.
Lucyferze, jesteśmy kumplami, którzy razem wieszali pranie.
Traktuj mnie jak brata.
Ji-uk!
Kim Ji-uk!
Twoja obecność nie uszczęśliwi pani Son.
- Smacznego. - Dziękuję.
Cholera.
Co jest? Aż takie złe?
Niesamowite, co?
Mogliśmy się wczoraj napić.
To byłoby jeszcze smaczniejsze na kaca.
Ale ładnie.
Spójrz na ptaka.
- Można go dotknąć? - Chyba tak.
Jest!
- Uroczy. - Śliczny.
To ta z wcześniej.
- Płaszczka. - A tu rekin.
- Tam jest płaszczka. - Czemu za nami płynie?
Możemy dotknąć skorupy?
Ma nozdrza!
Spójrz.
Wyglądasz jak ten kwiat.
A tu tak majestatycznie.
Musimy być bardzo wysoko.
Jak pięknie.
O czym myślisz?
O niezapomnianej osobie, która nauczyła cię tego złego nawyku?
Nie, o mojej mamie.
Kiedy tata zmarł,
od razu się wyprowadziłam
i nie mieszkałam z nią.
Po jakichś pięciu latach
powiedziała, że chce wrócić na wieś.
Wtedy wróciłam do domu.
Gdybym wtedy z nią została,
grała z nią w karty
i czytała z nią książki,
nie zachorowałaby na demencję?
Proszę pani.
Czasem się zastanawiam,
jak wyglądało jej życie,
gdy mnie nie było.
O czym mogła myśleć?
Chyba nigdy się tego nie dowiem.
Pociąg KTX do Seulu…
Przy okazji,
czemu mi nie powiesz?
O czym?
Kto nauczył cię palić.
O osobie, którą zapamiętasz na zawsze.
Tylko uzależnieni nie zapominają, a ja rzuciłam palenie.
Kto to był?
Mam kiepską pamięć.
Łatwo zapominam.
Dzisiejszy dzień też zapomnisz.
- Tak. - Co?
Skoro tak,
wróćmy tu, zanim zapomnę.
Dobrze?
Po przeprowadzce już tego nie zobaczę. Zrobię zdjęcie.
Kupiłem pani nowy telefon.
Przyszedłem tylko go zostawić.
Utrzymujesz kontakt z moim szefem?
Nie jesteśmy tak blisko.
Wydaje mi się, że on myśli inaczej.
Wątpię, żeby pierwszy się odezwał
przez tę sytuację z panią Son.
Co u niego?
U twojego szefa.
Dziwnie się zachowuje.
Nie mówi już tak dużo.
To palant.
Kompletny palant.
MORDERCA
Ja-yeon chętnie zjadłaby zupę po całym tym chlebie.
Napij się dziś, żeby jutro smakowała jeszcze bardziej.
Dobry wieczór.
Chwila.
Co wy robicie razem?
Znacie się?
Zna ją pan?
Mam nadzieję, że regularnie sprawdza pani pocztę.
Słucham?
Nie mogę wdawać się w szczegóły ze względu na prawa człowieka,
ale proszę sprawdzić pocztę i SMS-y.
POLICJA
NAM CHANG-IL ZWOLNIONY WARUNKOWO
ZWOLNIONY WARUNKOWO
O co chodzi?
Ja-yeon…
Ja-yeon.
Proszę pani!
To Ja-yeon?
ZUPA Z DORSZA
Przepraszam!
Ja-yeon!
Nic ci nie jest?
Hae-yeong.
Coś za jeden?
Proszę pani.
Zadzwoń na policję na tego…
Pan Bok?
Oszalałaś?
Ze wszystkich facetów zakochałaś się w swoim hejterze?
Pan Kim Ji-uk to syn prezesa z nieprawego łoża.
Wątpię, by pani Son odzyskała stanowisko.
Jak śmiesz tu przychodzić?
Zwłaszcza po tym, co zrobiłeś!
Niech pan zostawi w spokoju Ja-yeon.
- Na pewno pan tego chce? - Co z panią, pani Son?
Może pani zostać z Ji-ukiem?
Kocham cię.
Kocham cię, Hae-yeong.
Wyjeżdżasz?
Ty też nigdy mnie nie tuliłaś i nie powiedziałaś, że mnie kochasz.
Napisy: Grzegorz Marczyk