KKULBEE EDUCATION
May itatanong ako sa 'yo.
Gusto mo ba ako?
Ang galing.
Puwede palang magkatotoo 'yong sinulat ko.
Nagkagustuhan ang dalawang tao na nagsimula bilang magkaaway.
Bigyan mo ako ng pagkakataon. Aalagaan kita.
Di ba puro happy ending ang mga kuwento mo?
Hindi na mangyayari sa 'kin 'yon.
Pambihira.
Para rin pala siyang normal na tao pag nabibigo sa pag-ibig.
Mr. Bok.
Mr. Bok!
Ikaw ba ang secretary niya?
Oo, ako nga.
Ako si Yeo Ha-jun.
Ba't kayo tumatawa?
Kasi…
Bilisan mo, Secretary Yeo.
Susunduin ako ng secretary ko!
Tingnan n'yo siyang maigi.
Ang secretary ko…
Sobrang guwapo niya talaga!
Gaano karami ba ang nainom niya?
Sa 20 taon kong pagiging bartender, di pa ako nakakakita ng tulad niya.
Isang singhot lang,
tulog na siya.
Uy. Tumingin ka rin sa daan!
Umiikot.
-Ikot nang ikot. -Ba't ba kayo naglasing?
Naparami ako ng inom.
Dahan-dahan.
Di magandang bumisita sa crush mo nang lasing,
pero pupunta ka pa rin para wala kang pagsisihan.
-At saka… -Secretary Yeo.
Secretary Yeo.
Hay naku.
At saka,
di rin naman maganda 'yong unang pagtatagpo n'yo.
Ingat po kayo.
Nandito na tayo.
Salamat, Secretary Yeo.
Hindi ba…
Ito ang…
SECRETARY YEO
MAMAMATAY-TAO
-Ang numerong iyong tinatawagan… -Sumagot ka, Secretary Yeo.
Nakita n'yo si Ja-yeon, Mr. Bok? Ang galing ko, di ba?
Lumabas ka.
Labas!
Bakit ka nagpakita rito?
Pagkatapos ng nagawa mo!
Hindi ka tao.
Wala kang pinagkaiba sa halimaw!
Ang sakit mo naman magsalita.
Sino ka?
Mr. Bok Gyu-hyun?
Hindi ako si Bok Gyu-hyun.
Isang halimaw
ang nasa harap mo.
Di kita nakilala.
Nagkamali talaga ako ng akala.
Totoo.
Nakainom ka ba?
Pasensiya ka na. Di talaga ako umiinom.
Okay ka lang ba?
Kaunti lang ang ininom ko.
Di 'yan ang tinutukoy ko.
Nag-aalala ako sa 'yo.
Pagkatapos mong umalis, di ko mapigilang mag-alala.
Iniisip ko kung kumusta ka.
Pasensiya ka na.
-Sandali -Si Ja-yeon 'yon, di ba?
CODFISH SOUP
Teka lang!
Sandali!
Ja-yeon!
-Okay ka lang? -Hae-yeong.
Sino ka?
-Ma'am. -Ji-uk, tumawag ka ng pulis…
Mr. Bok?
Ba't kayo ni Ja-yeon…
A, Ms. Son…
Magkakilala kayo?
Kasi, ganito 'yon…
Nagkakilala kami sa police station
dahil nag-iwan ako…
ng mga hate comment sa nobela niya.
Mga hate comment?
Pumayag si Ms. Yeon makipag-areglo kapalit ng community service.
Kaya ba pumunta ka sa ampunan?
At pagkatapos…
nahulog ang loob ko.
Sa ampunan?
Hindi.
Kay Ms. Yeon.
Kaya lang, no'ng araw na umamin ako sa kaniya,
'yon ang araw na nalaman ko ang totoong katauhan ni Mr. Kim.
Lilinawin ko lang.
Ang naglagay ng mga hate comment sa nobela ni Ja-yeon
ay walang iba kundi ikaw,
at nagkakagusto ka sa kaniya.
Pero nalaman mo ang tunay na katauhan ni Ji-uk,
at ginamit 'yon para mayakap si Ja-yeon?
Hindi, di gano'n…
Ja-yeon.
Ano ang sinabi ng lokong 'to sa 'yo?
Sinabi ba niyang tatantanan niya kami ni Ji-uk kung susunod ka sa kaniya?
Hindi, wala siyang sinabing ganiyan.
Ms. Son, mukhang iba ang iniisip mo…
Kalimutan na natin ang pormalidad.
Simula ngayon, di mo na ako empleado.
Ba't mo pinulot 'yan?
Ji-uk, hawakan mo ang lokong 'yan.
Wala kang pinagkaiba sa halimaw!
Gusto ko rin siya!
Ano?
Sabi ko, gusto ko rin siya.
Gusto ko si Mr. Bok!
Ms. Yeon.
Aray. Ba't di mo sinabi agad?
Ano 'yon?
-Ha? -Ulitin mo ang sinabi mo.
Ulitin mo.
Gusto ko si Mr. Bok…
-Sabi ko, gusto ko… -Nam Ja-yeon!
Ms. Yeon!
'Yong codfish soup.
-Ano ba'ng sinasabi mo? -Naiwan ko ro'n.
Sabi niya gusto niya ako.
Narinig mo, di ba? Gusto niya ako.
-Kailangan nating balikan 'yon. -Ano?
Halika. Mag-usap tayo nang maayos!
Alam kong di mo ako kakausapin nang maayos.
Mabuti alam mo. Di ko na lalakasan ang palo dahil diyan.
Halika rito!
Ibaba mo 'yan, mag-uusap tayo.
Nang malapitan.
-Ano'ng ginagawa mo? -Puputulin ko ang mga paa mo.
-Dinadala ka lang sa masasamang lalaki! -Tumigil ka na!
Nasisiraan ka na ba?
Sa lahat ng puwede mong gustuhin, 'yong hater mo pa?
At sino sa tingin mo ang nagpa-demote sa 'kin?
Ang asawa mo!
Ano?
Pasaway ka.
Medyo marahas pala si Ms. Son.
Sana di niya sinasaktan si Ms. Yeon…
Hindi siya gano'n.
Kung hinihintay mo si Ja-yeon, pumasok ka na muna.
Baka matagalan pa.
Puwede ka umupo ro'n.
Di ako umuupo sa kama nang di nakapantulog,
lalo na kung di sa 'kin.
Istrikto ka pala pagdating sa kalinisan.
Di tulad ng kakila ko na bastang pumapasok nang nakasapatos.
Ba't ka nakipagrelasyon kay Bok Gyu-hyun?
Wala nga kaming relasyon!
Pero nagyayakapan kayo sa labas?
Ikaw. Pasaway ka talaga.
Dapat ba hinalikan ko siya?
Katulad mo.
Hoy!
Ayokong makipagrelasyon ka sa kaniya.
Di mo mababago ang isip ko.
Hinding-hindi.
Mamili ka.
Ako o si Bok Gyu-hyun?
-Son Hae-yeong. -Ano?
Ikaw ang pinipili ko laban sa kaniya.
Kaya di ko sinabi sa 'yo,
pero iba ang naisip mo kaya napaamin ako bigla.
Hindi, kasi…
-Kanina kasi… -Di mo kailangang tumutol.
Sinabi ko lang na gusto ko siya. Di ko sinabing sasagutin ko siya.
Alam mo namang imposible maging kami.
Bakit naman?
Walang mali sa 'yo.
Hindi ako tanga na walang alam sa mundo.
Halika.
Bilis.
Anuman ang sabihin ng iba,
di siya nababagay sa 'yo.
Kahanga-hanga kang tao, Ja-yeon.
Di ako papayag na mapunta ka sa lalaking katulad niya.
Tingnan mo nga, o.
Tumatanda ka na nga.
-Nagmamahal ka na rin. -Hindi pagmamahal 'yon.
Papasok ako.
Ba't nandito 'tong gagong 'to?
Tingnan mo ang mga sulat at text message mo.
OPISINA NG SEOUL WESTERN DISTRICT PROSECUTOR
PAGLAYA NG BILANGGO
PINALAYANG MAY PASUBALI SI NAM CHANG-IL NOONG MARSO 16, 2024…
10 TAON ANG NAKALILIPAS
-Ano'ng nangyari? -Ang mga bata?
-Sino ang namatay? -Sino ang pumatay?
Naku.
-Paano nangyari 'to? -Sino ang gumawa nito?
Ano'ng nangyayari?
-Di pa rin ako makapaniwala. -Grabe.
-Hindi. -Makikiraan.
Makikiraan.
Di ka puwedeng pumasok.
Dito ako nakatira. Ano'ng nangyari?
-Ayan sila! -Talaga?
'Yan ba 'yong pumatay?
-Ang kapal ng mukha. -Buwisit.
Pumatay siya.
-Dapat patayin ang mga katulad niya. -Napakasama niya.
-Sinabi mo pa. -Pambihira.
Ano na ang mangyayari sa pamilya?
Pag nalaman ni Ja-yeon…
Pero kailangan pa rin niyang malaman.
Kung limang linggo na…
E di, ako ang ama?
Baka may mabubuntis pala ibig sabihin no'n.
Kung gano'n…
Tae-hyeong?
Sana po makapasa sa audition si Cha Hui-seong!
Ang sarap at mainit pa.
Paano mo nalamang pupunta ako rito?
Ni di ako madalas magpunta rito.
Pumupunta ka lang dito pag marami kang iniisip.
No'ng bumagsak ka sa college entrance exam,
no'ng di ka pumasa sa mga audition,
at no'ng naghiwalay tayo.
Natatandaan mo pa talaga 'yon, a.
Kaya dumaan ako.
Hui-seong,
tanda ko ang napag-usapan natin at alam kong nakapagdesisyon ka na.
Pero kung sakali
na hindi ka komportable…
E, ano?
Gusto kong humingi ng tawad.
Tayong dalawa ang nasa relasyong 'to,
at patawarin mo ako kung nag-alala, naghirap
at nagdesisyon ka nang mag-isa.
Kahit pa gaano na kita katagal minahal at kahit gaano kita kamahal,
di ako kailanman magiging ikaw.
At pasensiya ka na talaga.
Pero alam mo?
Di ako kailanman magiging ikaw,
pero ako ang ama ng anak mo.
Sinabi ko na sa 'yo na di ko alam kung kanino 'to.
Sinasabi ko na anak ko ang lahat ng mga magiging anak mo.
Hui-seong.
Magpakasal…
na tayo.
Tae-hyeong.
Nagpo-propose ka nga, pero singsing ng bata naman 'yan.
Alam kong di mo magugustuhan anumang singsing ang piliin ko.
Tae-hyeong.
Isa 'yong pagkakamali.
Nagkamali tayo, 'yon lang.
Posibleng mangyari 'yon. Tao lang naman tayo.
Pero…
di tayo puwedeng magkamali ulit.
Buhay na ng iba ang nakataya.
Alam ko.
Kaya nga hinihiling ko
na isama mo ako at pag isipin mo ulit ang desisyon mo.
Para di na tayo magkamali ulit.
Paano kung…
di magbago ang desisyon ko?
E di, magiging desisyon natin 'yon.
Hindi sa 'yo lang.
Nasaan sila?
Wala rito?
33 taong gulang na ako.
Di dumudumi sa pantalon ang mga ka-edad ko.
Hindi.
Mr. Bok Gyu-hyun.
Tinawag mo ba ako sa pangalan ko?
Oo, Mr. Bok Gyu-hyun.
Ganiyan ka na sa 'kin porke pinatuloy mo ako kagabi?
Nagagawa mong tawagin ang CEO mo…
Nagbitiw na ako, di ba?
A, tinanggal ba dapat?
Kahit pa, ako…
'Wag mong ipahiya ang sarili mo at pumasok ka na, Mr. Bok Gyu-hyun.
Dapat kong panatilihin ang dignidad at katayuan ko sa lipunan.
Di ko mahaharap si Ms. Yeon sa ganitong…
Hello, Ms. Son.
Maaliwalas at maganda ang bahay ninyo.
Nakatulog ba kayo nang maayos, sir?
Oo.
-Kagabi… -Napasarap yata ang tulog mo.
Kumusta ang pakiramdam n'yo?
-Ayos lang ako. -Nalulungkot akong marinig 'yan.
Kahit gano'n, di ko puwedeng paalisin ang aking bisita
nang pinapakain ng agahan.
-Samahan n'yo kami. -Di na kailangan.
Uy, Ja-yeon. Gising ka na.
Gusto ko si Mr. Bok!
Siya ang housemate ko, si Nam Ja-yeon.
Mag-hello ka, Ja-yeon.
Siya si Mr. Bok Gyu-hyun, ang CEO ng Kkulbee.
Hae-yeong.
Ms. Son, di mo ba natatandaan ang nangyari kagabi?
Gusto mo ba tandaan ko?
Ha?
Sabihin na natin, bilang biktima ng paghihiganti mo,
natandaan ko na nag-iwan ka ng mga hate comment sa nobela ni Ja-yeon
na kinailangan niyang ireport sa pulis.
Kakayanin mo ba talaga?
Kain.
Para sa 'yo na nagkagusto sa nagdemanda sa kaniya
at nakakatulog nang mahimbing sa kuwarto ng empleadong tinanggal niya,
dapat Western-style ang agahan mo.
HANDMADE CHOCOLATE PIE
Magpakabusog kayo, Mr. Bok.
-Ja-yeon. -Ha?
Kumain ka. Binili ko 'yan para sa 'yo.
Sige.
Enjoy, Ms. Yeon.
Kumain ako nito kahapon.
Oo nga pala. Kailan ka lilipat?
Saan ka na lilipat?
Di ko pa nasabi kay Hae-yeong.
Lilipat ka ba?
Balak ko sana.
Bakit?
Gano'n talaga.
Natutulog kasi kayong mag-asawa sa magkahiwalay na palapag
kaya naisipan na ni Ms. Yeon ang lumipat.
Pero mag-aabroad si Mr. Kim, di mo na kailangang lumipat, di ba?
Mag-aabroad ka?
Di mo rin nasabi sa kaniya?
Ba't ka aalis?
Kung aalis kayo, umalis na kayo ngayon.
-Ma'am. -Hae-yeong.
Di n'yo ako narinig?
Gusto kitang makausap, Mr. Bok.
Ako?
Ubusin mo na ang huling pagkain mo sa mundo.
BOOKED
Pasensiya na sa abala.
Mauuna na ako.
Taxi ko 'to.
Puwede mo rin ba akong itawag ng taxi?
Di ko dala ang pitaka ko
at nakapatay ang phone ko.
Ikaw ang tumawag.
Puwede na ba 'to?
Layuan mo si Ja-yeon.
Kung makikialam ka, di ba dapat dagdagan mo ang bayad…
Nasa sa 'min na 'yon ni Ms. Yeon, at kami ang magdedesisyon.
Sigurado ka ba rito?
Kaya mo bang manatili sa tabi ni Ja-yeon anuman ang mangyari?
-Siyempre kaya… -Kaya ko.
Kaya ko at ako ang mananatili sa tabi niya.
Hindi ikaw.
Paano naman si Mr. Kim?
Ikaw ba, Ms. Son?
Puwede ka ba manatili sa tabi ni Ji-uk?
Hindi.
Pero…
sisiguraduhin kong masisira ang loko na gumulo sa love life at pamilya ko
anuman ang mangyari.
Isa pa.
'Wag mong kalimutan na ikaw ang nag-demote sa 'kin.
'Wag mo kalimutang ako pa rin ang CEO!
Nasaan ba ako?
Kahit pinalayas tayo…
Iba pa rin talaga ang masarap na pagkain.
Sabihin mo sa 'kin.
Ba't ka lilipat?
-Kung ako ang dahilan… -Hindi sa gano'n.
May mga dahilan ako.
Nakapagdesisyon ako agad
kasi nandiyan ka naman para kay Hae-yong.
Kailangan mo ba talagang mag-abroad?
Di siya 'yong tipong tatanggapin ang long-distance.
Manganganib lang siya kung mananatili ako sa tabi niya.
Di siya mapopromote at mahihirapan sa trabaho…
Ginagamit ba ni Mr. Bok si Hae-yeong para pagbantaan ka?
Hindi gano'n ang sinabi niya.
Sigurado akong may dahilan siya…
Hindi ito ang panahon para maging mabait ka.
Pinalayas ka, di ba?
Tama.
Galit na galit siguro siya, 'no?
Dapat siguro 'wag muna akong umuwi ngayon.
Kung di ka uuwi dahil lang sinabi niya, di ka na niya kakausapin.
Alam mo, matindi siyang magalit.
E, sabay na kaya tayong umuwi…
Oo nga pala.
Di ako uuwi ngayong araw.
Ha? Bakit hindi?
Magtatago muna ako?
Magtatago ka? Bakit naman?
Gusto ko lang mapag-isa para makapagsulat pa ako.
Ginagawa 'yan ng mga writer na may hinahabol na deadline.
Kung gano'n, di ka uuwi?
Galit na galit siya, tapos iiwan mo akong mag-isa?
Sasamahan ako ng kaibigan ko, di ako puwedeng mag-cancel.
MR. JANG
Ano?
Si Ja-yeon at ang CEO mo?
Oo.
Di ba kapatid siya sa ama ng asawa mo?
Kaya pala.
Lilipat siya para makapag-date sila na di ka inaalala.
Si Ja-yeon ang pinag-uusapan natin.
Sana nga ganiyan na lang.
Ibig sabihin ba no'n mag-isa ka na lang?
Di ko siya hahayaang umalis.
Pa'no ang partner mo?
Ayos lang sa 'yong umalis siya?
Ba't naman hindi?
Wala ka talagang puso.
Patunayan ko ba sa 'yo?
May problema ba?
Masakit ba ang tiyan mo?
Hoy, Hui-seong.
'Wag mo sabihing…
Buntis ka ba?
Buntis ka, 'no?
Oo.
Buntis ako. Ano naman?
"Buntis ako. Ano naman"?
Sabihin mong alam mo kung kanino 'yan.
Humingi ng tawad si Tae-hyeong.
Kahit gaano katagal niya na akong minahal
at kahit gaano niya ako kamahal,
di siya magiging ako kaya pinatawad ko.
Anong kalokohan 'yan?
Tapos nag-propose siya.
Pero ayaw mong magpakasal.
Dahil ba sa baby?
Baby?
Magkakaanak ka na?
Ma, natatandaan mo si Hui-seong?
Baby?
Opo.
Congratulations.
Masayang-masaya ako para sa 'yo.
Binabati kita at magkakaanak ka na.
Magiging nanay ka na.
Congratulations.
Pagbutihin mo.
Napakasaya ko para sa 'yo.
Ma.
Ang saya-saya ko.
Ma.
Ang saya-saya ko.
Akala ko naman wala rin siyang trabaho.
Pero isa siyang hinete.
Ang galing mo, Mr. Jang.
Di ko akalaing marunong kang ngumiti.
Madali mong mapapangiti ang isang tao na walang hanapbuhay.
Ang laki ng kabayong 'to.
Gusto mo bang subukan?
Ako?
Oo.
Pasensiya na.
'Wag kang matakot.
Hawak kita.
'Wag kang mag-alala.
Hawak ka ni Papa kaya 'wag kang matakot.
-Opo! -Sige.
Heto na.
Ang galing mo.
Kailangan ko na po lumiko.
-Nakahawak ba kayo? -Tuloy lang.
Siyempre!
Do'n tayo.
Sige pa.
Kailangan mong pumunta sa ibang bansa
para gawin ang huling hiling ng lola mo at protektahan ang mama mo at si Ms. Son.
Tama.
Ba't di ka pa umaalis?
Alam mo na ang sagot.
Gusto ko talaga maging professional na rider.
E, ba't di n'yo ginawa?
Dahil tutol ang tatay ko rito.
Gusto niyang sumunod ako sa mga yapak niya,
at akala ko tama lang kung susundin ko ang gusto niya.
Alam mo ba kung ano ang napagtanto ko nang matupad ko ang mga hiling niya
matapos mamatay ng tatay ko?
Nagsayang lang ako ng oras.
Nagsayang ka lang ng oras?
Di ako naging masaya.
Kung no'n ko pa sinuway ang ama ko at sinunod ang gusto ko,
naging mas masaya sana ako.
Mr. Kim.
Ginagabayan ang kabayo ng taong may hawak ng renda.
'Wag mong hayaan na may ibang humawak sa renda ng buhay mo.
Gusto mo bang subukan mag-isa?
Opo.
Gusto ko.
Napagod ba kayo sa mga workbook na 'yon?
Ikaw talaga, Cha Hui-seong.
MANUGANG MO, ANAK MO
'Yon ang huling kahilingan ng lola ko.
Di raw alam ng pamilya niya sa Canada ang tungkol sa 'kin.
Kaya kung dadalawin ko siya, magiging magulo ang lahat.
Pinalaki niya ako at gusto niyang mamuhay ako mag-isa
para sa kapakanan niya.
Di niya binisita ang mama niya para sa huling hiling ng lola niya,
tapos nagsinungaling pa siya at sinabing may asawa na siya.
Aalis siya, di ba?
Talagang takot si Ji-uk masira ang buhay ng mama niya.
Kung aalis siya, dapat ko siyang hayaan.
Ma.
Mag-ingat ka.
Bibisita ulit ako.
Ano ang paborito niyang bulaklak?
NAM JA-YEON
Ranunculus.
Ranunculus?
Teka.
May ranunculus na ba ngayon?
RANUNCULUS
Uy, bayaw. Rosas na lang kung wala no'n.
Gusto rin ni Hae-yeong ang rosas.
Nandiyan ka ba?
Bayaw?
Si Bok Gyu-hyun 'to.
Hello?
Ms. Yeon.
Oo, nakikinig ako.
Tumawag ako dahil nag-aalala ako sa 'yo.
Pasensiya na at nasabi ko lahat kanina.
Sana di ka napagalitan ni Ms. Son.
Nakakatakot din pala siya.
Napagalitan ka ba niya?
Oo, galit na galit siya.
Anuman ang sabihin niya, ang puso ko…
Mr. Bok.
Bakit?
Gusto mo bang makipagkita ngayon?
Ngayon na?
-Kung di ka puwede… -Puwede ako.
Saan tayo magkikita?
AUTO PARKING
Di pa ba siya nakakauwi?
Ano'ng nangyayari?
Nasira ang circuit breaker.
Titingnan ko 'yan bukas.
Paborito kong bulaklak 'yan, a.
Para sa 'kin ba 'yan?
Oo. Heto.
Salamat.
Naghapunan ka na ba?
Ako kasi hindi pa.
Ma'am.
Bakit?
Ba't di ka galit?
Ba't ako magagalit?
Dahil di ko sinabi sa 'yo na baka umalis ako.
Sigurado akong may mga dahilan ka.
Pero sabihin mo man lang sa 'kin kung kailan ka aalis.
Sayang 'yong kama mo.
Di mo masyadong nagamit.
Ano ang gusto mong kainin?
Gano'n lang?
Puwede akong umalis
at di na kailanman babalik.
Tapos gano'n lang?
Alam mo ba…
kung ilan ang naging kapatid ko habang lumalaki sa bahay na 'to?
Sa mga hindi mabilang na tao,
dalawa lang ang nanatili sa buhay ko,
sina Ja-yeon at Hui-seong.
Ang magsama,
maturingan bilang isang pamilya,
pero maghihiwalay rin kalaunan…
Sanay na ako riyan.
Para sa 'yo, isa ako sa kanila.
Kailangan mong umalis, di ba?
Alam kong aalis ka.
Kaya umalis ka na lang.
Sige.
Aalis na ako.
Di na ako maghahapunan dito.
Gago ka.
No'ng pumayag ako na maging pekeng asawa mo,
tinawag mo akong anghel.
Pero ngayong aalis ako dahil sinabi mo,
gago naman ako?
Wala na ang lola mo.
Napakasama ba kung di mo susundin ang hiling niya?
-Ma'am. -At ang mama mo?
Ano ba'ng nagawa niya para sa 'yo?
Niyakap ka na ba niya at sinabing mahal ka niya?
Pero pinipili mo pa ring galangin ang hiling ng lola mo
at protektahan ang mama mo?
Aalis ka?
Alam mo?
Di bagay sa 'yo ang tawagin kang gago.
Isa ka lang sunud-sunuran!
Kuha mo?
Di mo ako niyakap at sinabihang mahal mo ako ni minsan.
Hae-yeong.
Di mo pa sinasabing mahal mo ako.
Mahal kita.
Mahal kita, Hae-yeong.
Deretsuhin mo ako.
Ano ba talaga?
Aalis ka o hindi?
Kulang pa bang sagot 'to?
Magandang gabi, sir.
KKULBEE EDUCATION
-Sir. -Pambihira!
Hala! Ginulat ba kita? Pasensiya ka na, sir.
Ba't mo ako tinatawag na "sir"?
Dito ka nagtatrabaho.
Ayokong mag-isip ng masama ang mga tao.
Nandito ako para magresearch.
-Research? -Oo.
A, ako pala ang reference material.
Sayang naman.
Akala ko date 'to.
Grabe ka. Sino ba ang nagde-date sa opisina?
Pero kung ano-ano ang ginagawa sa opisina ng mga character sa nobela mo.
Ayos lang bang buksan natin ang ilaw at pumasok?
Kompanya ko 'to.
Kaya ko ang dagdag na bayarin sa kuryente.
Puwede ba akong kumuha ng mga picture?
Oo.
Kumain ka na ba sa cafeteria?
-Hindi pa. -Kahit minsan?
Di pa.
Bakit?
May nagsabing walang CEO ang kumakain sa cafeteria
at di raw makatotohanan ang sinulat ko.
Halata raw na di pa ako nakapagtrabaho sa isang opisina.
Sino ang nagsabi?
Pero tama naman sila.
Sa cafeteria lang ako kakain simula ngayon.
Mula agahan hanggang hapunan.
Sige. Bahala ka.
Ito ang opisina ng secretary at CEO.
Puwede ba tayong pumasok?
Oo ba, tiningnan ko na kung walang tao sa loob.
Baka sakali lang.
Ano?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Hoy!
Dito pala nagtatrabaho si Ha-jun.
Ms. Yeon.
Maghintay ka rito sandali.
Bakit?
-Sandali lang 'to. -Sige.
Pasok.
Papasok na ako.
Mr. Bok.
-Nasaan… -Ms. Nam Ja-yeon?
CEO BOK GYU-HYUN
Ako si CEO Bok Gyu-hyun.
Base sa ekspresyon mo, parang di mo talaga alam.
Pero kung alam mo kung sino ako,
di ka magiging bastos sa boss mo.
Walang hiya ka!
Ano ba 'to?
Di mo pa ba nakukuha?
Episode seven ng Spice Up Our Love.
Nalaman ni Seo Yeon-seo na si Kang Ha-jun ang CEO.
Tama.
Sinasabi mo ba
na 'yong taong maselan sa pagkain…
ay ikaw, sir?
Di ba halata?
May sasabihin ako sa 'yo.
Kulang siguro ang paghingi ng tawad nang ilang beses sa sitwasyong 'to,
pero magiging maluwag ako sa 'yo.
Pakinggan natin…
ang sasabihin mo.
Di ba puwede
na kainin mo na lang anuman ang ihain sa 'yo, Mr. Picky Eater?
Wala namang eksenang ganito.
Mayroon.
Ako kaya ang nagsulat.
Nabasa ko
sa comment section.
Sa comment section?
Sinabi nilang lahat, "Sige na, halikan mo."
-Ito ang main office. -Gano'n?
Di mo gugustuhing mawala rito.
Wala namang tao rito.
Alam kong weekend ngayon, pero grabe, wala talagang tao.
Ba't mas iniisip mo ngayon ang trabaho?
Ahn Woo-jae!
Pag umalis ka, makikipaghiwalay ako.
Sabihin mo.
Ano ang mayroon sa inyo ni Ms. Son?
Wala.
Nag-date nga kami bago naging tayo, pero wala nang namamagitan sa 'min.
Ilang beses ko bang dapat ulitin 'yan?
Ilang beses?
Isang daan o isang libong beses.
Kasingdami ng mga pagkakataon na sana sinabi mo sa 'kin.
Sabihin mo tuwing magtatanong ako o hindi ako mapakali.
-Gaano katagal? -Hanggang mapagkakatiwalaan na ulit kita.
Hanggang umayos ang pakiramdam ko.
No'ng college kami,
pinatay ang papa niya.
"Pinatay"?
Nalungkot ako nang makita ang lagay ng mama niya
no'ng kasal niya.
Patawarin mo ako.
Pero 'yon lang talaga 'yon. Seryoso ako.
Sige.
Gusto ko rin ng malinaw na sagot mula sa 'yo.
Hindi mo ba talaga hiniling…
na ma-demote si Hae-yeong?
Tinatanong ko 'to para sa 'kin, hindi para sa kaniya.
Ayokong mali ang isipin ng chairman o ng CEO.
Kaya sagutin mo ako.
Anak sa labas ng chairman si Mr. Kim Ji-uk.
Anak siya sa labas?
Si Mr. Kim?
Narinig kong ipapadala siya sa abroad.
Duda ako na makakabalik sa posisyon niya si Ms. Son.
Gusto mo bang marinig
ang mga dahilan ko?
Hindi na kailangan.
Kami ni Hae-yeong…
Magkaiba kami.
Desisyon kong…
hindi makipagkita sa 'yo.
Di ka na makikipagkita sa 'kin?
Oo.
Ito ang una at huling date natin.
Ms. Yeon.
Salamat sa paglilibot sa 'kin rito.
Natuwa akong magpanggap na main character mula sa nobela ko.
Masakit 'yong mga hate comment mo,
pero nagpapasalamat ako na talagang pinagsisihan mo 'yon.
At…
salamat na nagustuhan mo ako.
Ms. Yeon.
-Di mo ba ako gusto… -Ito…
ang happy ending para sa 'tin.
Di ko akalaing iresponsableng writer ka.
Ang ginagawa mo…
Hinihinto mo lang ang series, di mo tinatapos.
At siguradong di rin ito masaya.
Nakatulog ka ba ng maayos?
Oo.
Matulog ka ulit.
Maghahanda ako ng masarap na agahan at dadalhin ko rito
para dito mo kainin sa kama.
Gusto ko 'yan.
Pero di puwede.
Ano?
Bakit hindi?
Nasira ang circuit breaker, di ba?
Ang refrigerator.
Hala.
Patay tayo riyan.
Lilinisin ko 'yon at mamimili ng ilalagay.
Ano pa?
Bibili muna ako ng masarap na agahan.
At?
At bago 'yon…
-Nandito na ako. -Naku po.
Ang aga niyang umuwi.
Pero…
Hae-yeong!
Teka lang.
-Ano 'yon? -Medyo nahihiya ako.
Pero kasi naman…
-Hae-yeong! -Ano'ng problema?
Ang refrigerator…
Oo nga.
PUPUNTA AKO SA KUSINA
LUMABAS KA!
OKAY?
SIGE!
Natunaw lahat ang nasa loob.
Nawalan kasi tayo ng koryente.
Nasira ang circuit breaker, kaya kailangan nating ayusin.
Alam mo? Na nawalan tayo ng koryente?
A, oo.
Bayaw!
Alam mo rin ba na nawalan tayo ng koryente?
Alam mo bang matutunaw lahat ng nasa refrigerator?
Oo.
Ano'ng ginagawa n'yo at di n'yo inayos habang natutunaw lahat?
A, ano kasi…
Gusto mong magkaayos kami, di ba?
'Yong puso niya ang tunawin mo, di ang refrigerator.
Ang refrigerator ko…
Wala na tayong makakain ngayon!
Bibili ako agad ng pagkain. Ano ang gusto…
Ngayon ko lang siya nakitang galit na galit.
Gutom talaga siguro siya. Bumili ka ng masarap.
Sige.
Babalik agad ako.
Ay, ang ganda ko.
Ano?
Ba't may picture ni Mama rito?
May dala akong agahan.
Ano'ng ginagawa mo?
Ma'am.
"Para sa kaarawan ni Ji-uk."
"Bayad sa academy ni Ji-uk."
"Baon ni Ji-uk."
Ikaw ba ang Ji-uk…
na tinutukoy ni Mama?
Tinatanong kita.
Ikaw ba ang Ji-uk
na paulit-ulit na nabanggit dito?
Dito ka nakatira no'n?
Oo.
Ampon ka ba ni Mama?
Oo.
Dati mo na bang alam…
kung sino ako?
Oo.
Magpapaliwanag ako.
Umalis ka.
Ma'am.
Umalis ka na. Nakakasuka ka.
Sobrang makasarili ba ako para ilihim niya sa 'kin
ang tungkol dito?
Ikaw ba ang huling ampon ni Mama?
Ang tatay pala ni Ms. Son ang namatay sa insidenteng 'yon.
Paano mo nalamang nandito ako?
Nag-alala ako sa 'yo.
Ma'am. Son Hae-yeong.
Sino 'yan?
Di pa niya ginawa 'to.
Mayroon ba akong di nalalaman?
Nakalaya na ang mamamatay-tao.
Hae-yeong.
Patawad.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Janel L