AKADEMI KKULBEE
Saya datang untuk tanya sesuatu.
Awak suka saya?
Menakjubkan.
Tak sangka cerita saya tulis dalam novel benar-benar berlaku.
Dua orang yang saling membenci, akhirnya jatuh cinta.
Berikan saya peluang. Saya takkan sakiti awak.
Bukankah semua novel awak ada penamat yang bahagia?
Saya tak pernah ada penamat yang bahagia.
Tak sangka betul.
Dia benar-benar alami cinta bertepuk sebelah tangan.
Bos.
Bos!
Encik setiausaha dia?
Ya.
Saya setiausaha dia, Yeo Ha-jun.
Kenapa semua orang tak puas hati?
Sebenarnya…
Cepat datang, Setiausaha Yeo.
Setiausaha saya akan jemput saya!
Pastikan kamu semua pandang dia.
Setiausaha saya
seorang yang sangat
menarik!
Berapa banyak dia minum?
Dah 20 tahun saya bekerja di bar tapi tak pernah jumpa orang seperti dia.
Baru bau sekali,
terus pengsan.
Aduhai. Hati-hati!
Ia berpusing.
-Ia berpusing-pusing. -Kenapa minum banyak?
Saya minum banyak sangat.
Hati-hati.
Jumpa orang yang disukai ketika mabuk memang teruk
tapi buatlah agar tak menyesal.
Selain itu…
Setiausaha Yeo.
Aduhai.
Lagipun,
dia pernah lihat bos dalam keadaan yang teruk.
Hati-hati memandu.
Dah sampai.
Terima kasih, Setiausaha Yeo.
Tempat ini…
Rumah ini…
SETIAUSAHA YEO
PEMBUNUH
-Nombor yang anda dail… -Tolonglah, Setiausaha Yeo.
Bos dah jumpa Ja-yeon? Saya hebat…
Keluar.
Keluar!
Berani datang ke sini?
Selepas apa yang dah berlaku?
Tak berperikemanusiaan.
Haiwan pun tak seteruk ini!
Itu dah melampau.
Siapa itu?
En. Bok Gyu-hyun?
Bukan.
Saya haiwan tak dipelawa
yang berani datang ke sini.
Saya tak tahu itu awak.
Saya memang tak tahu itu awak.
Betul.
Awak keluar pergi minum?
Maaf. Biasanya, saya tak minum.
Awak okey?
Saya tak minum banyak.
Bukan itu maksud saya.
Saya risaukan awak.
Saya risau selepas awak pergi dari sini tempoh hari.
Saya nak tahu jika awak okey.
Maafkan saya.
Hei!
Bukankah itu Ja-yeon?
SUP IKAN KOD
Hei!
Tunggu!
Ja-yeon!
Awak tak apa-apa?
Hae-yeong.
Siapa awak?
Cik Son.
Ji-uk, laporkan dia kepada polis…
Bos?
Kenapa bos dan Ja-yeong…
Pn. Son…
Awak kenal dia?
Sebenarnya…
Kami bertemu di balai polis
kerana saya tulis komen…
negatif tentang novelnya.
Komen negatif?
Cik Yeon minta saya buat kerja sukarela untuk maafkan perbuatan saya.
Itu sebabnya bos berada di rumah anak yatim?
Kemudian…
saya jatuh cinta.
Pada rumah anak yatim?
Tidak.
Pada Cik Yeon.
Tapi pada hari saya luahkan perasaan,
saya dapat tahu identiti sebenar En. Kim.
Jadi,
orang yang tulis komen negatif mengenai novel Ja-yeon
ialah bos
dan bos jatuh hati pada dia.
Disebabkan bos tahu identiti sebenar Ji-uk,
bos ambil kesempatan untuk peluk Ja-yeon?
Tidak, bukan begitu…
Ja-yeon.
Apa si tak guna ini cakap?
Dia kata akan lepaskan saya dan Ji-uk jika awak patuh?
Tak, dia tak cakap begitu.
Pn. Son, awak dah salah faham…
Tak perlu panggil saya "puan".
Saya bukan pekerja Kkulbee mulai saat ini.
Kenapa ambil itu?
Ji-uk, pegang si tak guna itu erat-erat.
Awak sama macam haiwan!
Saya suka dia juga!
Apa?
Saya kata saya suka dia juga.
Saya suka En. Bok.
Cik Yeon.
Aduhai. Kenapa tak cakap awal-awal?
Ulang semula.
-Apa? -Ulang apa yang awak cakap.
Cakap sekali lagi.
Saya suka En. Bok…
Saya kata
-saya suka… -Nam Ja-yeon!
Cik Yeon!
Sup ikan kod.
-Apa maksud awak? -Sup ada di sana.
Dia kata dia suka saya.
Awak pun dengar, betul? Dia suka saya.
-Mari ambil sup ikan kod. -Apa?
Mari sini. Datang sebelum saya marah.
Awak dah marah dan akan pukul saya!
Awak dah tahu? Kalau dah tahu, kurang sakit. Mari.
Mari sini!
Letak itu, baru cakap.
Depan-depan.
-Apa awak buat? -Saya nak potong kaki awak.
-Ia bawa awak jumpa lelaki yang teruk! -Sudahlah!
Awak dah gila?
Dah tak ada lelaki baik sampai awak suka pembenci awak?
Juga, awak fikir siapa punca saya diturunkan pangkat?
Suami awak!
Apa?
Budak ini.
Pn. Son
nampak seperti seseorang yang ganas.
Adakah dia pukul Cik Yeon…
Dia bukan orang seperti itu.
Kalau nak jumpa Ja-yeon, masuklah.
Pasti lama nak tunggu.
Duduklah di sana.
Saya tak duduk di katil dengan baju luar,
terutamanya katil orang.
Bos sangat pentingkan kebersihan rupanya.
Dulu, ada seseorang masuk dengan memakai kasut.
Awak bercinta dengan Bok Gyu-hyun?
Saya dah kata kami tak bercinta!
Tapi awak peluk dia di tepi jalan?
Awak memang mengarut.
Saya patut cium dia, betul?
Macam awak.
Hei!
Saya tak restui hubungan ini.
Saya takkan setuju.
Sampai bila-bila.
Pilih.
Saya atau dia?
-Son Hae-yeong. -Apa?
Maksud saya, saya pilih awak, bukan dia.
Saya tak nak cakap
tapi awak salah faham dan buat saya terlepas cakap.
Saya cuma…
Situasi tadi…
Awak tak perlu bantah apa-apa.
Saya kata saya suka dia, bukan nak bercinta dengan dia.
Tak masuk akal untuk kami bersama.
Kenapa pula?
Apa kekurangan awak?
Saya tak bodoh. Saya tahu sistem dunia ini.
Mari sini.
Cepat.
Walau apa pun orang kata,
awak terlalu baik untuk dia.
Awak yang terbaik, Ja-yeon.
Orang macam dia tak layak untuk awak.
Aduhai.
Nampaknya, awak dah dewasa.
Awak kenal erti cinta.
Ini bukan cinta.
Saya masuk.
Kenapa si tak guna ini ada di sini?
Pastikan awak periksa surat dan mesej.
PEJABAT PENDAKWA RAYA BARAT SEOUL
NOTIS BANDUAN DIBEBASKAN
NAM CHANG-IL BEBAS DENGAN PAROL DARI PENJARA UIJEONGBU, 16 MAC 2024
10 TAHUN LALU
-Apa terjadi? -Bagaimana dengan budak-budak?
-Siapa yang mati? -Siapa pembunuhnya?
Aduhai.
-Bagaimana ini terjadi? -Siapa pelakunya?
Apa yang berlaku?
-Tak sangka betul. -Kasihannya.
-Aduhai. -Tumpang lalu.
Maaf.
Cik dilarang masuk.
Ini rumah saya. Apa yang terjadi?
-Itu pun mereka! -Yakah?
Dia penjenayah tak guna itu?
-Muka pun macam orang jahat. -Tak guna.
Dia bunuh orang.
-Dia patut digantung. -Dia kejam.
-Aduhai. -Kasihannya.
Apa akan berlaku kepada keluarga ini?
Jika Ja-yeon tahu…
Tapi dia perlu tahu.
Kalau lima minggu lalu…
Bukan anak saya?
Mungkin itu mimpi hamil?
Jika begitu…
Tae-hyeong?
Semoga
Cha Hui-seong lulus uji bakat!
Baru rasa panas.
Bagaimana tahu saya ada di sini?
Saya jarang datang.
Awak datang jika fikir banyak perkara.
Apabila gagal peperiksaan,
gagal uji bakat
dan kita putus.
Ingatan awak sangat hebat.
Itu sebabnya saya datang.
Hui-seong,
saya ingat perjanjian antara kita dan tahu yang awak dah buat keputusan.
Tapi
jika awak tak sedap hati walaupun sedikit…
Bagaimana kalau ya?
Saya nak minta maaf.
Kita bercinta
tapi awak risau dan tak sedap hati sendirian.
Maaf sebab awak buat keputusan sendirian.
Walaupun dah bertahun saya mencintai awak dan cinta saya mendalam,
saya tak boleh jadi awak.
Jadi, saya minta maaf.
Hui-seong, awak nak tahu?
Saya takkan boleh jadi awak
tapi anak awak ialah anak saya.
Saya tak pasti ini anak siapa.
Maksud saya, semua anak awak ialah anak saya.
Hui-seong,
mari
berkahwin.
Tae-hyeong.
Siapa melamar menggunakan cincin kanak-kanak?
Saya tahu awak takkan suka cincin kahwin pilihan saya.
Tae-hyeong,
ia satu kesilapan.
Kita buat silap, itu saja.
Kita boleh buat kesilapan kerana kita hanya manusia.
Tapi…
kita tak boleh buat silap lagi.
Sebab hidup orang lain juga akan terkesan.
Saya tahu.
Itu sebabnya saya minta
awak fikirkannya semula tapi pertimbangkan saya sekali.
Supaya tak silap lagi.
Bagaimana jika…
keputusan saya masih sama?
Itu keputusan yang kita lakukan bersama-sama.
Bukan awak seorang.
Kenapa tak ada orang?
Tiada di sini?
Saya dah 33 tahun.
Orang 33 tahun tak buang air di dalam seluar.
Tak boleh.
Bok Gyu-hyun.
Awak panggil nama saya?
Ya, Bok Gyu-hyun.
Hilang hormat selepas saya tidur di sini?
Berani awak panggil bos dengan…
Saya dah berhenti.
Atau saya dipecat?
Kalau ya pun, saya masih…
Kalau tak nak malukan diri di luar sana, masuklah, Bok Gyu-hyun.
Saya perlu lindungi maruah saya.
Saya tak sanggup jumpa Cik Yeon begini…
Helo, Pn. Son.
Rumah awak sangat cantik dan cerah.
Bos tidur lena semalam?
Ya.
-Malam semalam… -Bos minum terlalu banyak semalam.
Perut bos tak apa-apa?
-Saya okey. -Aduhai, sedihnya.
Saya tak boleh biarkan tetamu kusut yang datang ke rumah hebat saya
balik tanpa makan sarapan.
-Marilah makan bersama. -Tak apa.
Ja-yeon, awak dah bangun?
Saya suka En. Bok.
Ini teman serumah saya, Nam Ja-yeon.
Sapalah, Ja-yeon.
Ini En. Bok Gyu-hyun, CEO Kkulbee.
Hae-yeong.
Pn. Son, awak tak ingat apa yang terjadi malam semalam?
Bos nak saya ingat?
Apa?
Andaikan saya yang jadi mangsa pemindahan unit
ingat semula yang bos tulis komen negatif di novel Ja-yeon
sehingga dia terpaksa buat laporan polis.
Bos yakin bos boleh hadapinya?
Jemput makan.
Orang moden yang suka wanita yang saman dia
dan tidur lena di dalam bilik pekerja yang dia pecat secara paksa
patut makan sarapan gaya Amerika.
PAI COKLAT BUATAN SENDIRI
Jemputlah makan, En. Bok.
-Ja-yeon. -Ya?
Awak makan. Saya beli sup itu untuk awak.
Okey.
Jemput makan, Cik Yeon.
Saya dah makan semalam.
Oh, ya. Cik Yeon. Bila awak akan pindah?
Dah jumpa tempat baharu?
Saya belum beritahu Hae-yeong.
Awak akan pindah?
Saya berniat nak pindah.
Kenapa?
Takkan tak tahu, Pn. Son?
Cik Yeon pasti tak selesa kerana pasangan baru berkahwin
guna bilik dan tingkat berbeza.
Tapi awak tak perlu pindah selepas En. Kim ke luar negara, betul?
Awak ke luar negara?
Awak pun belum beritahu?
Kenapa awak nak pergi?
Kalau nak keluar, pergi sekarang.
-Cik Son. -Hae-yeong.
Keluar sekarang!
Kita perlu berbincang, En. Bok.
Saya?
Habiskan makanan terakhir bos di dunia ini.
TELAH DITEMPAH
Maaf kerana menumpang.
Selamat tinggal.
Ini teksi saya.
Tolong panggilkan saya teksi.
Saya tiada dompet
dan telefon saya dah mati.
Cari teksi sendiri.
Ini cukup?
Jangan jumpa Ja-yeon.
Jika awak beri ini saja untuk halang cinta kami…
Keputusan itu di tangan kami, saya dan Cik Yeon.
Awak yakin awak boleh?
Awak yakin boleh berada di sisinya walau apa pun terjadi?
-Saya yakin… -Saya boleh.
Orang yang boleh dan akan berada di sisi Ja-yeon ialah saya.
Bukan bos.
Kenapa tak cakap tentang En. Kim juga?
Awak yakin, Pn. Son?
Awak yakin boleh berada di sisinya walau apa pun yang terjadi?
Tidak.
Tapi…
saya yakin boleh buat orang yang musnahkan keluarga dan cinta saya
menyesali tindakannya.
Satu lagi.
Saya dah diturunkan pangkat.
Tapi saya masih bos awak!
Saya berada di mana?
Walaupun kita telah dihalau…
Makanan enak masih sedap.
Oh, ya.
Kenapa awak nak pindah?
-Jika awak tak selesa sebab saya… -Tidak.
Saya ada sebab sendiri.
Saya mudah buat keputusan ini
kerana sangka awak akan menemani Hae-yeong.
Betulkah awak akan ke luar negara?
Dia tak suka hubungan jarak jauh.
Hae-yeong akan terkesan jika saya masih di sini.
Dia takkan naik pangkat dan sukar ubah kerja…
En. Bok ugut awak dengan masa depan Hae-yeong?
Tak, dia tak kata begitu.
En. Bok juga ada sebab sendiri…
Ini bukan masa nak bersangka baik.
Awak dah lupa awak dihalau?
Betul juga.
Cik Son pasti marah, bukan?
Mungkin saya tak patut balik hari ini.
Dia akan putuskan hubungan jika awak tak balik sebab hal ini.
Dia suka berdendam.
Jadi, kita balik sama-sama…
Tak, saya…
Saya tak balik hari ini.
Apa? Kenapa?
Hari ini hari terperuk.
Terperuk? Maksud awak?
Kita duduk terperuk di dalam bilik untuk menulis.
Itu strategi terakhir para penulis apabila tarikh akhir semakin hampir.
Jadi, awak takkan balik langsung?
Awak biarkan saya bersama Hae-yeong yang berang?
Saya dah janji dengan kawan saya.
EN. JANG
Apa?
Ja-yeon dan bos awak?
Ya.
Bukankah dia abang tiri suami awak?
Okey.
Jadi, dia pindah sebab nak jumpa bos itu tanpa risau tentang awak.
Ja-yeon nak buat begitu?
Kalau begitu, lebih baik.
Maksudnya, awak bersendirian?
Saya takkan biar dia pindah.
Suami awak pula?
Tak kisah dia pergi?
Kenapa tidak?
Dinginnya hati awak.
Nak minuman sejuk?
BILIK ISTIRAHAT 1
Kenapa?
Perut rasa tak selesa?
Hui-seong.
Adakah awak…
Awak mengandung?
Betulkah?
Ya.
Ia tak dirancang.
"Tak dirancang"?
Awak tahu siapa ayah bayi ini?
Tae-hyeong minta maaf.
Walaupun bertahun-tahun dia mencintai saya
dan cintanya mendalam,
dia kesal sebab dia bukan saya.
Mengarut apa?
Kemudian, saya dilamar.
Awak kata tak nak kahwin.
Sebab bayi ini?
Bayi?
Awak mengandung?
Mak ingat Hui-seong?
Bayi?
Ya.
Tahniah.
Bagusnya, tahniah.
Tahniah kerana awak mengandung.
Awak akan jadi ibu.
Tahniah.
Baguslah.
Tahniah.
Mak.
Ini berita baik.
Mak.
Bagus sekali.
Dia kata ini perjumpaan antara penganggur.
Dia joki rupanya.
En. Jang, hebatnya awak.
Awak boleh senyum juga?
Penganggur memang mudah tersenyum tanpa sebab tertentu.
Kuda awak sangat besar.
Nak cuba tunggang?
Saya?
Ya.
Maafkan saya.
Jangan takut.
Saya pegang kuda ini.
Jangan risau, Dong-hyeon.
Ayah pegang kamu, jangan takut.
-Okey! -Bagus.
Okey.
Bagus.
Saya perlu belok.
-Betul ayah pegang saya? -Kayuh.
Mestilah!
Kita ke sana.
Kayuh lagi.
Awak perlu tinggalkan Korea
untuk penuhi permintaan terakhir nenek awak dan lindungi Pn. Son.
Betul.
Jadi, kenapa tak pergi lagi?
Awak dah ada jawapan.
Sebenarnya, saya nak jadi penunggang kuda.
Tapi kenapa awak tak buat begitu?
Sebab ayah saya bantah.
Dia mahu saya ikut jejak langkahnya
dan saya sangka itu jalan terbaik untuk saya.
Awak tahu apa yang saya sedar selepas memenuhi permintaannya
selepas ayah saya meninggal dunia?
Saya dah bazir masa saya macam orang bodoh.
"Bazir masa macam orang bodoh"?
Saya tak rasa bangga langsung.
Jika saya kecewakan ayah saya dah pilih jalan saya sendiri,
saya pasti lebih gembira.
En. Kim.
Kuda berlari mengikut arahan orang yang memegang talinya.
Jangan biarkan orang lain tentukan kehidupan awak.
Nak cuba tunggang sendiri?
Ya.
Saya nak cuba.
Aduhai, mak letih sebab banyak latihan hari ini?
Aduhai, Cha Hui-seong.
MENANTU MAK, ANAK MAK
Ia permintaan akhir nenek saya.
Katanya keluarga di Kanada tak tahu saya wujud.
Jika saya melawat,
ia akan merumitkan keadaan.
Saya mahu hidup bersendirian
demi nenek yang besarkan saya.
Demi memenuhi permintaan neneknya, dia tak jumpa ibunya
dan sanggup menipu yang dia berkahwin.
Dia pasti pergi, bukan?
Sebab hal paling menakutkan untuk Ji-uk adalah hancurkan hidup ibunya.
Dia patut pergi jika perlu.
Mak,
jaga diri.
Saya akan datang lagi.
Apa bunga kegemaran Cik Son?
NAM JA-YEON
Ranunculus.
Ranunculus?
Sekejap.
Sekarang musim bunga itu?
RANUNCULUS
Abang ipar, kalau ranunculus tak ada, belilah bunga mawar.
Dia suka bunga mawar juga.
Helo?
Abang ipar?
Ini Bok Gyu-hyun.
Helo?
Cik Yeon.
Ya, saya mendengar.
Saya telefon kerana risau
sebab saya terlepas cakap.
Saya harap awak tak dimarahi Pn. Son.
Saya sedar yang dia amat menakutkan.
Awak dimarahi dia?
Ya, dengan teruk.
Walau apa pun yang dia kata, hati saya takkan…
En. Bok.
Ya?
Nak jumpa sekarang?
Sekarang?
Kalau tak boleh…
Boleh. Nak jumpa di mana?
LETAK KERETA AUTOMATIK
Dia masih bekerja?
Kenapa?
Litar elektrik terputus.
Saya boleh periksa esok.
Itu bunga kegemaran saya.
Untuk saya?
Ya. Ambillah.
Terima kasih.
Belum makan lagi?
Saya pun belum.
Cik Son.
Ya?
Kenapa tak marah?
Kenapa saya perlu marah?
Saya tak beritahu awak yang saya mungkin akan pergi.
Itu keputusan awak.
Tapi tolong beritahu saya sebelum awak pergi.
Sayang katil awak.
Awak baru guna beberapa kali.
Awak nak makan apa?
Itu saja?
Saya mungkin akan pergi
dan kita takkan berjumpa lagi.
Tapi itu saja?
Awak tahu…
ada berapa ramai adik-beradik angkat sewaktu saya membesar di sini?
Dalam kalangan mereka semua,
hanya dua masih dalam hidup saya.
Ja-yeong dan Hui-seong.
Kami hidup ibarat sebuah keluarga,
menjadi sebuah keluarga
dan menjadi orang tak dikenali semula?
Saya dah biasa.
Saya juga seperti mereka?
Awak perlu pergi, betul?
Awak akan pergi.
Pergilah.
Baiklah.
Saya akan pergi.
Makanlah sendirian.
Tak guna.
Apabila saya setuju untuk jadi pengantin palsu awak,
awak kata saya anjing malaikat.
Saya pergi sebab awak suruh
tapi awak kutuk saya?
Nenek awak dah meninggal dunia.
Apa yang boleh terjadi jika tak penuhi permintaannya?
-Cik Son. -Mak awak?
Apa dia pernah buat untuk awak?
Dia pernah peluk awak dan kata dia sayang awak?
Tapi awak sanggup penuhi permintaan nenek awak
dan lindungi mak awak?
Awak nak pergi?
Hei.
Awak bukan orang tak guna.
Awak ibarat alas kaki yang dipijak-pijak!
Faham?
Awak pun tak pernah peluk dan kata
yang awak sayang saya.
Hae-yeong,
awak tak pernah kata awak cintakan saya.
Saya cintakan awak.
Saya cintakan awak, Hae-yeong.
Cakap sekarang.
Apa keputusan awak?
Awak pergi atau tak?
Jawapan ini tak cukup?
Bos, helo.
AKADEMI KKULBEE
-Bos. -Terkejut saya!
Aduhai! Maaf buat awak terkejut, bos!
Kenapa panggil saya "bos"?
Ini tempat kerja awak.
Saya tak nak orang salah faham.
Saya nak kumpul maklumat.
-Kumpul maklumat? -Ya.
Saya faham. Saya bahan rujukan awak.
Saya sangka
ini janji temu.
Apa? Siapa berjanji temu di pejabat?
Tapi dalam novel awak, banyak yang dilakukan di pejabat.
Kita boleh pasang lampu dan masuk?
Ini syarikat saya.
Saya mampu bayar elektrik lebih.
Boleh saya ambil gambar?
Silakan.
Awak pernah makan di kafeteria syarikat?
-Tidak. -Sekali pun tak?
Ya.
Kenapa?
Ada orang kata CEO tak makan di kafeteria syarikat
dan novel saya tak realistik.
Mereka tahu saya tak bekerja di pejabat.
Siapa cakap begitu?
Tapi memang benar.
Saya akan makan di kafeteria saja mulai sekarang.
Sarapan, tengah hari dan malam.
Okey. Ikut awaklah.
Ini bilik setiausaha dan CEO.
Kita boleh masuk?
Ya, saya dah pastikan tiada orang di dalam.
Manalah tahu.
Maksud?
Manalah tahu apa?
Hei!
Jadi, di sinilah tempat Ha-jun bekerja.
Cik Yeon,
tunggu di sini sebentar.
Apa?
-Sekejap saja. -Baik.
Masuklah.
Saya masuk.
En. Bok.
-Awak di… -Cik Nam Ja-yeon?
CEO BOK GYU-HYUN
Saya CEO Bok Gyu-hyun.
Dari wajah awak, nampaknya awak memang tak tahu.
Tapi jika awak tahu siapa saya,
awak akan lebih bersabar dengan orang bawahan awak.
Awak berani, ya!
Apa awak buat?
Awak tak sedar lagi?
Episod tujuh novel awak.
Babak Yeon-seo dapat tahu Ha-jun ialah CEO.
Okey.
Maksudnya,
orang yang mengadu tentang makanan dan makan seperti budak-budak
ialah bos?
Memang jelas, bukan?
Izinkan saya berikan pendapat saya.
Sejuta maaf juga tak mencukupi untuk situasi ini
tapi saya akan tutup sebelah mata.
Mari dengar…
apa pendapat awak.
Boleh bos
tolong makan apa saja yang diberikan, wahai Encik Cerewet?
Saya tak tulis babak begini.
Ada.
Saya yang tulis novel itu.
Saya baca
di bahagian komen.
Bahagian komen?
Semua tulis, "Ciumlah."
-Ini pejabat utama. -Okey.
Saya tak nak awak sesat.
Tiada sesiapa di sini.
Saya tahu ini hujung minggu tapi tak sangka memang kosong.
Kerja lebih penting sekarang?
Ahn Woo-jae!
Kita cerai jika awak pergi.
Jawab.
Apa hubungan awak dengan Pn. Son?
Tiada apa-apa antara kami.
Saya bercinta dengan dia sebelum awak tapi sekarang tak lagi.
Berapa kali saya perlu ulang, Yi-lin?
Berapa kali?
Beratus, tak, beribu kali.
Cakap setiap kali awak berpeluang cakap.
Cakap setiap kali saya tanya dan rasa gelisah.
-Sampai bila? -Sehingga saya mempercayai awak.
Sehingga saya rasa yakin.
Di universiti dulu,
ayah dia dibunuh.
"Dibunuh"?
Saya rasa kasihan apabila melihat
mak dia sakit di majlisnya.
Saya minta maaf.
Tapi itu saja. Betul.
Okey.
Saya nak jawapan jelas daripada awak juga.
Betul awak tiada kaitan
dengan dia diturunkan pangkat?
Saya tanya demi diri saya, bukan dia.
Saya tak nak pengerusi mahupun CEO salah faham.
Awak tak buat apa-apa?
Kim Ji-uk ialah anak luar nikah Pengerusi Bok.
Anak luar nikah?
Kim Ji-uk?
Dengarnya, dia akan dihantar ke luar negara.
Sukar untuk Pn. Son dapatkan pangkat dia semula.
Awak nak dengar
alasan saya?
Tak perlu.
Hal saya dan Hae-yeong
adalah hal berbeza.
Ini keputusan saya sendiri…
untuk tak jumpa awak lagi.
Awak takkan jumpa saya?
Ya.
Ini janji temu kita yang pertama dan terakhir.
Cik Yeon.
Terima kasih sebab tunjukkan syarikat awak.
Saya seronok berlakon sebagai watak novel saya.
Saya benci komen buruk awak
tapi terima kasih kerana benar-benar menyesal.
Juga…
terima kasih kerana menyukai saya.
Cik Yeon.
-Tapi awak juga suka… -Ini
penamat yang bahagia untuk kita.
Awak bukan penulis tak bertanggungjawab.
Tindakan ini…
seperti meninggalkan novel awak dan tak berikannya penamat.
Malah, ini bukan penamat yang bahagia.
Awak tidur lena, Ji-uk?
Ya.
Tidurlah lagi.
Saya akan sediakan sarapan enak dan bawakannya
untuk awak makan di katil.
Seronoknya.
Tapi awak tak boleh masak.
Apa?
Kenapa pula?
Elektrik terputus, ingat?
Peti sejuk.
Aduhai.
Habislah.
Saya akan bersihkan dan penuhkan peti sejuk itu semula.
Okey. Apa lagi?
Sebelum itu, saya akan belikan sarapan yang enak.
Lagi?
Sebelum itu…
-Saya dah balik. -Alamak.
Awalnya dia balik.
Tapi…
Hae-yeong!
Sekejap.
-Kenapa? -Saya rasa malu.
Tapi ini…
-Hae-yeong! -Kenapa?
Peti sejuk…
Oh, ya.
SAYA AKAN KE DAPUR
AWAK KELUAR!
AWAK FAHAM?
OKEY!
Semua di dalam peti sejuk
cair.
Nampaknya, ada litar pintas.
Pemutus litar terputus, jadi kita perlu baikinya.
Jadi, awak tahu litar terputus?
Ya.
Abang ipar!
Awak pun tahu litar terputus?
Awak tahu semua di dalam peti sejuk akan cair?
Ya.
Apa kamu buat sampai tak baiki litar dan biarkan semua cair?
Itu kerana…
Kami sibuk berbaik semula.
Saya kata cairkan hati dia saja.
Peti sejuk saya…
Kita tak ada makanan sebab semua di dalam peti sejuk cair!
Saya beli makanan sekarang. Apa awak suka…
Saya tak pernah nampak dia marah.
Mesti dia sangat lapar. Belikan makanan yang sedap.
Okey.
Jumpa nanti.
Aduhai, saya nampak sangat cantik.
Apa?
Kenapa gambar mak di sini?
Saya dah beli sarapan.
Awak buat apa?
Cik Son.
"Hadiah hari lahir Ji-uk.
Yuran tuisyen Ji-uk.
Duit poket Ji-uk."
Ji-uk yang mak saya maksudkan…
ialah awak?
Saya tanya soalan.
Awak Ji-uk
yang ditulis di sini?
Pernah tinggal di sini?
Ya.
Awak anak angkat mak saya?
Ya.
Jadi, awak tahu…
siapa saya selama ini?
Ya.
Saya boleh jelaskan.
Berambus.
Cik Son.
Awak buat saya meluat. Berambus.
Adakah saya sangat pentingkan diri dan jahat sampai mak perlu
rahsiakannya daripada saya?
Awak anak angkat terakhir mak?
Jadi, mangsa kes bunuh itu ialah ayah Pn. Son.
Bagaimana awak tahu saya ada di sini?
Saya risaukan awak.
Cik Son. Son Hae-yeong.
Siapa di sana?
Dia tak pernah buat begini.
Ada sesuatu yang saya tak tahu?
Pembunuh itu dah dibebaskan.
Hae-yeong.
Maafkan saya.
Terjemahan sari kata oleh Jamilah Ali