KKULBEE EDUCATION
Hi.
Ikaw si Ji-uk. 'Yong apo ni Geum-duk, di ba?
Opo.
Ako si Eun-ok.
Puwede mo akong tawaging Tita, Mama, Ate, o Ms. Lee.
Ikaw nang bahala, 'wag lang Lola.
Lola…
Ang lola ko po, si Geum-duk.
Sabi niya kasi sa ampunan ako pupunta.
'Yong matandang 'yon talaga.
Sabi ko sa kaniya na di 'to ampunan.
Di ko maintindihan bakit niya tinatawag na ulila ang apo niya.
Pasok na tayo.
Pasok ka.
Teka lang.
Maligayang pagdating, anak.
Salamat sa pagdating.
Masaya ako na nandito ka.
Siya nga pala, magaling ka ba magtago ng sekreto?
Magaling po akong magtago ng sekreto.
Kung gano'n, puwede ka ba mangako sa 'kin?
Ano po?
May anak ako na ang pangalan ay Son Hae-yeong.
Kailangan nating ilihim sa kaniya
na dito ka nakatira.
Wala na po ba siya rito sa inyo?
Oo.
Kung nagdudulot po ako ng problema sa inyo…
Di naman siya bumibisita.
Pero kung sakali man, maganda nang handa tayo.
'Wag ka magpakita sa kaniya, ha?
Opo.
Pangako 'yan, ha?
Tinatanong kita.
Ikaw ba ang Ji-uk
na paulit-ulit na nabanggit dito?
Dito ka nakatira no'n?
Oo.
Ampon ka ba ni Mama?
Oo.
Dati mo na bang alam…
kung sino ako?
Oo.
Magpapaliwanag ako.
Umalis ka.
Ma'am.
Umalis ka na. Nakakasuka ka.
-Patawad. -Hindi mo ba ako narinig?
Umalis ka na.
Di ba puwedeng…
magalit ka na lang sa 'kin?
Pag pinaalis mo ako,
hindi ko kaya.
Kung gano'n, ako na lang ang aalis.
Di ko masabi sa 'yo dahil nangako ako sa mama mo.
Nangako ako sa kaniya, na di malalaman ng anak niya
na kinupkop niya ako at inampon.
Hindi ko alam na magkakaganito tayo.
Naiintindihan ko na galit ka sa 'kin, pero siguradong may dahilan siya…
May dahilan siya?
Sobrang makasarili ba ako para ilihim niya sa 'kin
ang tungkol dito?
-Hindi gano'n. -Alam mo kung sino'ng makasarili?
Siya.
-Ang mama ko. -Ma'am.
Tutol ako sa mga ginagawa niya.
Sa 'kin dapat ang lugar na 'to,
pati ang pagmamahal at atensiyon ng mama ko.
Maraming beses kong sinabi sa kaniya na ayokong makihati sa iba.
Pero di niya ako pinakinggan kahit minsan.
Tapos…
Tapos ang papa ko…
Mukhang hindi siya nagsisi,
kahit buhay pa ni Papa ang kapalit.
Di ako makapaniwalang…
tinanggap ka pa niya pagkatapos no'n.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Bakit mo sinisisi ang mama mo?
Di ba niya sinabi sa 'yo?
Ma'am.
-Sa Paju po tayo. -Sige po.
Ja-yeon.
Alam mo kung ano'ng nangyari sa papa ni Hae-yeong, di ba?
Ha?
A…
Kasi…
Ayaw mo ba siyang pag-usapan?
Di siya puwedeng pag-usapan sa bahay na 'to.
Sige, ayos lang.
Ikaw ba ang huling ampon ni Mama?
Oo.
Mabuti naman.
Mas gugustuhin kong isipin na di siya nag-iisa rito.
Totoo 'yon.
Maiisip din 'yon ni Hae-yeong.
Pero kailangan lang niya ng oras.
Pasensiya na po, pero balik po tayo.
Di ba pupunta kayo sa Paju?
Gagabihin na kasi ako.
Kahit pumunta pa ako ro'n,
di ko na rin malalaman ang sagot.
Uy!
-Nandito ka na? -Nandito na si Ha-jun.
-Hoy! -Ha-jun.
-Palagi kang late. -Pasensiya na.
-Grabe. -Mangangamusta lang ako.
-Ano'ng bago sa 'yo? -Akin na baso mo.
Sa wakas, nandito ka na.
Puwede 'tong inumin dito?
Lumabas ka na.
Sagot ko na ang venue,
pati serbisyo sa high school reunion na 'to.
Tumulong ka naman, kahit sa pagbenta ng mga alak ko…
Siyempre, puwedeng-puwede.
Ang galing mo, Ha-jun.
Yumaman ka na nang magtrabaho ka sa kompanyang 'yan.
Maglalabas ako ng mga baso, Ha-jun.
-Cheers na! -Cheers!
-Cheers. -Cheers.
Bumisita ako sa Garam High kamakailan.
-Sino'ng kasama mo? -Kasama ko si Nam Ja…
Lalaki ba 'yan?
Ewan ko sa 'yo.
Hindi, Nam Ja-yeon ang pangalan niya.
Nasa liberal arts siya, pero lumipat siya no'ng senior year natin.
-Naaalala n'yo siya? -Nam Ja-yeon?
Wala akong maalala.
Di ba nakikitira siya no'n sa ibang pamilya?
Ano nga'ng tawag do'n? Hindi 'yon ampunan, e.
Foster home ba?
Oo, 'yon nga.
Naalala ko na.
May pinatay sa foster home na 'yon maraming taon na ang nakakalipas.
May pinatay?
Oo, lumayas 'yong asawa ng killer
at tumira sa foster family 'yong anak nila.
Nagkagulo nang tinanong 'yong bata kung nasaan ang nanay niya.
Baka siya 'yong bata.
-Kaya siya lumipat? -Kailan 'yon nangyari?
No'ng senior year natin. Sigurado ako.
Ikaw naman, nasa ibang school na siya no'n.
Paano niya natitiis makitira ro'n kung mamamatay-tao ang tatay niya?
Totoo.
Ano, maganda ba siya?
Itong bote na 'to…
Di natin 'to matitikman kundi dahil sa kaniya.
Cheers na tayo!
Nagkita-kita ulit tayo! Inuman na!
6 NA TAON ANG NAKAKALIPAS
Ja-yeon.
Mama.
Di mo ba ako na-miss?
Ako kasi…
miss na miss na kita.
Pasensiya ka na.
Di kita dapat tinawagan
at sinisi sa nangyari.
Di dapat kita pinagsalitaan ng masama.
Pasensiya ka na.
Sana mapatawad mo ako.
Hindi po.
'Wag po. Ako ang dahilan…
Ako ang dahilan kaya namatay si Mr. Son.
Hindi 'yan totoo. Wala kang kasalanan.
Biktima ka rin.
Wala ako sa tamang pag-iisip no'n.
Naghanap ako ng masisisi.
Hindi mo kasalanan.
Kasalanan ko po.
Lahat 'yon.
Patawad po.
Patawarin n'yo po ako.
Patawad po.
Ja-yeon.
Nalaman ko na may sakit ako.
Po?
Makakalimutan ko raw ang mga alaala ko.
Maglalaho lahat ng masasamang alala,
at matitira ang mga magaganda.
Mama.
Pag nangyari 'yon, makakalimutan na ang katotohanan.
Wala akong sinabihan
na hinanap ka ng bastardong 'yon.
Kahit si Hae-yeong.
Hanggang sa huli,
gusto ni Mr. Son
na hindi ka…
mabansagang anak ng mamamatay-tao.
Ja-yeon.
Pag lumipas na ang alaala na 'yon sa isip ng mga tao,
kakalimutan na natin 'yon na parang walang nangyari, ha?
Hindi 'yon nangyari.
Gusto kong kalimutan mo ang nangyari.
Kalimutan mo na.
Puwede mong gawin 'yon.
Wala kang kasalanan, naiintindihan mo?
Hae-yeong.
Kung puwede ko lang akuin ang sakit at paghihirap ni Mama…
Kung puwedeng ako na lang ang namatay at di si Mr. Son,
binuwis ko na ang buhay ko para sa kaniya.
Pero ito lang ang tangi kong magagawa.
Hae-yeong.
Kung hindi mo alam…
Hae-yeong.
Ako 'to, si Ja-yeon.
Kung di mo alam
na kasalanan ko ang pagkamatay ni Mr. Son…
Nam Ja-yeon?
Sana hindi mo na malaman.
Ang tagal na.
Kumusta ka?
Hae-yeong.
Patawad.
Para saan?
Patawad kasi…
Di ka naglinis ng refrigerator?
-Ha? -Bukas mo na gawin.
Sige.
Magiging mabuti ako sa 'yo, Hae-yeong.
Aalagaan kita
katulad ng ginawa ng mga magulang mo.
Sana mapatawad mo ako.
EPISODE 11
Wala ang numerong iyong tinatawagan.
Ji-uk!
O, Gi-un.
May hihingin akong pabor.
Puwede mo ba tingnan kung pumasok si Ms. Son…
Na-miss kita.
-Ha? -Kumusta ka?
-Araw-araw na tayong magkatext… -Hindi 'yon sapat!
Sapat na ba 'yon sa 'yo?
Mr. Kim?
Uy, nandito ka pala!
Tumatamlay ka yata mula no'ng umalis ka rito.
Ano'ng problema?
-Mukha kang puyat. -Oo nga.
Gamot daw sa lahat ng sakit ang resignation,
at nakakabata raw ang divorce.
Nandito ka ba para makita si Ms. Son?
-Oo. -Alam ko day off niya ngayon.
Ha?
Gano'n ba?
Mauuna na ako.
Magkita na lang tayo mamaya, Gi-un.
Mamaya?
Mukhang nag-aalala siya sa kaniya kahit kaka-divorce lang nila.
Ano sa tingin mo, Mr. Bok?
Baka makikipagbalikan siya.
Kaya ba siya iniiwasan ni Ms. Son?
Ano ba'ng mali kay Ji-uk?
Di sa sinasabi kong may mali sa kaniya.
Kailangan ko na makahanap ng bagong nobyo.
Secretary Yeo, kumustahin mo ang cell tower
kay Park In-ha ng QT Telecom at Lee Yu-yeon ng UK Telecom.
'Wag mong kalimutan si Kim Tae-jin ng Ogwang Electronics.
Siguradong kailangan ng product recall.
Kuha mo, Secretary Yeo?
Bakit wala kang sinasabi?
Secretary Yeo!
Ano'ng problema?
Ang cell system at mga cellphone…
'Yong totoong problema.
Parang…
naubos ang pasensiya ko
kay Ms. Yeon.
Ikaw pa talaga ang naubusan ng pasensiya, a.
Hindi sinasagot ni Ms. Yeon…
ang mga tawag ko!
Ano'ng gagawin ko?
Alam n'yo, sir.
Kahit gumuho pa ang cell tower at sumabog ang mga cellphone,
hahanap ng paraan ang mga tao
para makausap ang taong gusto nila.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Secretary Yeo!
Secretary Yeo.
Kung di sinasagot ng babae ang tawag n'yo,
tapos na ang relasyon n'yo.
Baka nga na-block ka na.
-Na-block na ako? -Talaga?
Ikaw rin ba…
Labimpitong beses na akong tumawag.
Ako naman 29 na beses.
Sobrang dami naman no'n.
Sa sampu… Hindi.
Limang tawag pa lang, nakakasuka na.
Umalis ka na. Nakakasuka ka.
Mukhang wala na kayong happy ending.
-Di na kayo magbabalikan. -Ito ang happy ending para sa 'tin.
'Wag mo na mabanggit sa 'kin ang "happy ending" na 'yan, a.
Di rin puwede ang "nakakasuka".
Lucifer.
Bakit di mo tawagan ang mama ni Ms. Son?
Sinubukan ko na, pero…
Baka binisita niya ang puntod
ng papa niya sa sementeryo.
Ang tatay pala ni Ms. Son ang namatay sa insidenteng 'yon.
Anong insidente?
Di mo alam?
May nagsabi kasi sa 'kin no'ng high school reunion namin.
Do'n banda nakatira 'yong kaibigan ko.
Ano'ng nangyari?
Kasi…
Alam mong may foster home
ang mga magulang ni Ms. Son, di ba?
Pumunta kasi roon ang tatay ng isa sa mga inampon nila,
at pinatay ang tatay ni Ms. Son.
Mukhang hindi siya nagsisi,
kahit buhay pa ni Papa ang kapalit.
Di ako makapaniwalang…
tinanggap ka pa niya pagkatapos no'n.
Kaya niya pala 'yon sinabi.
Bakit di n'yo tawagan si Ms. Son?
Siguradong sasagutin niya ang tawag n'yo.
Puwede, pero…
Kung tutulungan mo akong mahanap siya,
tatawagan ko si Ja-yeon at tatanungin ko kung bakit ka na-block.
NEW BUSINESS DEVELOPMENT TEAM TEAM LEADER SON HAE-YEONG
Si Son Hae-yeong 'to.
Hello?
Sige na. Kausapin mo.
Team Leader… Manager Son.
Nasaan ka?
Day off ko po ngayon.
Wala ako sa opisina, sir.
Nasaan ka ngayon?
Nasa probinsiya ako ngayon, may bibisitahin ako.
NASAAN SIYA?
Ano'ng suot mo?
NASAAN SIYA?
Nasaan ka?
Nasa…
Pero bakit n'yo tinatanong?
Marami kasi akong natikman na tinapay no'ng nakikain ako sa inyo.
Ano'ng specialty nila riyan?
Walnut cake ang specialty dito, hindi tinapay.
Walnut cake?
Kita na lang tayo bukas, magdala ka rin ng walnut cake.
Sige po, bukas na lang po.
Nasisiraan na ba siya?
Weirdo talaga 'yon.
Ayan.
Ikaw naman, Lucifer. Tawagan mo si Ms. Yeon at tanungin mo…
Sa 'yo na 'to. Masarap 'yan.
Lucifer.
Lucifer!
Secretary Yeo, tanggalin mo na siya!
Nag-resign na siya.
Di na ulit siya matatanggal.
Buwisit.
SPICE UP OUR LOVE ADAPTATION SCRIPT
Ms. Cha, sakto ang dating mo.
Natanggap ko na ang script para sa adaptation. Basahin natin?
Nagpunta talaga ako para pag-usapan 'yan.
Naisip ko na ipaalam muna sa 'yo bago ko pa sabihin ng agency.
Di na ako makakasali.
Bakit hindi?
Naghiwalay si Ms. Cho
at Tae-hyeong dahil sa 'kin.
Sabi ng konsensiya ko,
lumayo muna raw ako.
Madalas na rin akong nasusuka.
Ms. Cha.
Ibig sabihin…
Oo.
Nagdesisyon na kami ni Tae-hyeong.
Sana suportahan mo kami.
Susuportahan kita hangga't kaya ko.
Siya nga pala, Ms. Cha.
Naniniwala ka ba?
Kay Tae-hyeong?
Sa pag-ibig.
Na kaya nitong maiintindihan at matatanggap
ang lahat sa isang tao.
Sa tingin mo ba may gano'n?
May magmamahal ba talaga sa 'yo
pag nalaman nila kung sino ka talaga…
Ja-yeon.
Alam mo ba 'yong Schrödinger's cat?
'Yong thought experiment tungkol sa pusa sa loob ng kahon?
Di ba 'yon tungkol sa quantum physics?
Wala akong alam sa quantum physics.
Pero sa tingin ko,
'yong naniniwala lang na buhay 'yong pusa ang magbubukas ng kahon.
Kailangan mong maniwala na may gano'ng pag-ibig para maranasan mo.
Sandali lang.
HATER
Uy, palabas na ako. Nag-usap kami ni Ja-yeon.
Maghintay para saan? Kaya kong pumunta sa doktor mag-isa.
'Wag mong kakalimutan, Tae-hyeong. Baka magkita kayo ni Hae-yeong.
Kung sasapakin niya ako,
pagbibigyan ko na siya para matapos na.
Sige na. Magkita tayo sa ospital.
Sige.
Kita na lang tayo.
Nakikipaghiwalay ka sa 'kin
para sa batang di naman sa 'yo?
Min-ji.
-Sapat na ba ang isang sampal? -Akala mo ba kikiligin ako sa inyo?
Mag-isip ka nga. Di mo 'to ginagawa dahil mahal mo si Hui-seong.
Masyado kang makasarili para maawa sa isang kagaya niya.
Sampalin mo lang ako at insultuhin
para mawala na ang nararamdaman mo.
Pero di mo hawak ang puso ko.
-Sigurado ka ba rito? -Oo.
Ngayon lang 'yan.
Wala pa ang bata sa buhay mo.
Pero magbabago 'yan pag dumating na.
"Kanino nagmana ang bata?"
"Siguradong di ako ganiyan."
Cho Min-ji.
Akala mo ba di mo 'yon maiisip?
Sinasabi ko sa 'yo, kahit sinong lalaki ay maiisip 'yon.
At isa pa, Mr. Yun.
Di ka espesyal.
Ma'am.
Ayos ka lang?
Bakit ka nandito?
Paano mo alam ang lugar na 'to?
-Ano… -Dinala ka rin ba rito ni Mama?
Ang ulo ko.
Di mabilis magbaga ang green wood,
at puro usok lang.
May bilihan ng panggatong dito, kaya…
Paano mo nalamang nandito ako?
Natatakot na naman ako sa 'yo.
Nag-alala ako sa 'yo.
Kung ayaw mo akong makasama,
aalis na lang ako.
Ano'ng nangyari sa lugar na 'to?
Akala ko nandito ang mga diary niya, pero wala naman.
Gusto niyang mawala ang lahat bago siya lumipat sa nursing home.
Sabi niya, may mga bagay na mula pa no'ng panahon ng mama niya,
at magiging pasanin lang sa 'yo kung iiwan niya.
Bakit ba siya nagpunta rito?
Naglalaho na rin naman ang memorya niya.
May nabasa siyang libro na nagsabing
pag tumira ang matanda sa lugar ng kanilang pagkadalaga,
mas babata ang katawan nila.
Umaasa siya
na babagal ang paglala ng sakit niya
kung titira siya sa bahay na tinirahan niya no'ng bata pa siya.
Nanood siya ng mga TV show at nakinig ng paborito niyang kanta
no'ng bata pa siya.
Pumayag lang ang mama mo
na kupkukin ako
dahil sa lola ko.
Pinilit siya
ng lola ko.
-Wala na siyang ibang magawa. -Naaalala ka ba niya?
Siguradong maaalala niya ang huling foster child niya,
pero di ang sarili niyang anak.
May ipapakita ako sa 'yo.
Mainit na ang kuwarto ngayon.
Puwede ka nang pumasok.
Mama, sino ulit ang baby na 'yan?
Anak ko siya, si Hae-yeong.
Hae-yeong.
Mukhang mas mahal niya ako no'ng di pa ako nagsasalita.
Mama, sino ulit ang baby na 'yan?
Anak ko siya, si Hae-yeong.
Mama, sino ulit ang baby na 'yan?
Anak ko siya, si Hae-yeong.
Kung titingnan n'yo rito,
amniotic fluid 'yong itim na parte,
at 'yong puti ang baby n'yo.
Nakikita n'yo 'yong galaw kung nasaan ang cursor ngayon?
-Oo. -Oo.
'Yan ang puso ng baby.
Pakinggan natin ang tibok ng puso niya.
Ngayon lang 'yan.
Wala pa ang bata sa buhay mo.
Pero magbabago 'yan pag dumating na.
Kailan namin malalaman ang kasarian ng bata?
Tae-hyeong.
Malalaman n'yo paglipas ng 16 na linggo.
Malalaman n'yo kung nagmana kay Mama o Papa si baby.
"Kanino nagmana ang bata?"
"Siguradong di ako ganiyan."
Akala mo ba di mo 'yon maiisip?
Siguradong pagod ka na, Hui-seong.
Wala ka pa ring kinakain dahil sa pagbubuntis mo.
'Wag ka mag-alala. Ayos lang ako.
May gusto ka bang kainin?
Sabihin mo sa 'kin kung may gusto ka. Kailangan mong kumain kahit konti.
Okay lang.
Gusto ko lang umuwi.
Puwede mo na akong ibaba ro'n.
Ano ka ba? Ihahatid kita.
Pero kailangan mong bumalik sa studio.
Ayos lang.
Kailangan kita makitang kumain at maihatid para mapanatag ako.
-Tae-hyeong. -O?
Itabi mo na.
Bakit? Nahihilo ka ba?
Sabi ko, itabi mo.
Hui-seong.
Hui-seong!
Ayos ka lang ba, Hui-seong? Kung nasusuka ka…
E, ikaw?
Ako?
Bakit ako?
Tinatanong ko kung ayos lang ba tayo.
Bakit hindi?
Sigurado ka ba talaga…
sa 'kin at sa bata?
Ano'ng nangyari sa 'yo?
Kilalang-kilala na kita.
Wala kang matatago sa 'kin.
Kaya kausapin mo ako.
Tungkol saan?
Nagsisisi ka ba
na sinabi mong sa 'yo ang baby na 'to?
-Hui-seong. -Ano?
Gustong-gusto ko ang pagiging tapat mo.
Pero kung di ka magsasabi sa 'kin ngayon,
patuloy kang magpapanggap
at mahihirapan lang ako sa 'yo katulad kanina.
Kaya sagutin mo ako.
Nagsisisi ka ba?
Sabi na, e.
Pero sandali lang.
Kahit gaano kasandali 'yon,
di nagbago ang katotohanang nagsisi ka.
Pero puwede naman ako magduda. Alam kong maiintindihan mo ako.
Naiintindihan kita.
Sana gano'n ka rin sa 'kin.
Hui-seong.
'Wag ka namang ganito.
Gusto kita dahil tapat ka,
at mahal kita dahil palagi mo akong nirerespeto.
'Wag mo akong susundan.
Ma'am.
Papasok na ako.
-Kailan ka babalik… -Ji-uk.
Nasaan ka tuwing bumibisita ako?
Ilang beses din akong umuwi roon,
pero di ko maalalang nakita kita.
Inaabisuhan ako ng mama mo,
kaya nagpupunta ako sa library o internet cafe.
At…
nagkita na tayo.
Isang beses lang.
Kailan?
No'ng first death anniversary ng papa mo.
Oo nga pala. Ngayon siya bibisita.
Muntik na.
LISTENING COMPREHENSION
Ano'ng tinitingin mong buwisit ka?
Kung maninigarilyo ka, di ka na tatangkad.
Hoy.
May lighter ka ba?
Hayaan mo na.
Mukhang matagal ka nang naninigarilyo.
Ang liit mo lang kasi.
Ikaw 'yon?
Ikaw talaga
'yong batang nagbigay ng lighter?
Pero bakit mayroon kang lighter?
Sa lola ko 'yon.
Nagpunta ako sa kaniya no'ng araw na 'yon.
Ikaw 'yon?
Bakit?
Siya nga pala,
bakit bigla kang naglaho
pagkatapos ng kasal natin?
Dahil…
nahulog na ako sa 'yo.
Bakit ka naglaho kung nahulog ka na?
Baka kasi mapalapit pa ako sa 'yo
at baka di ko matupad ang pangako ko
sa mama mo.
Di mo binibisita ang mama mo
kahit nami-miss mo na siya, dahil sa pangako mo sa lola mo,
at tinago mo ang nararamdaman mo para sa 'kin…
dahil sa pangako mo sa mama ko.
Ma'am.
Umuwi na tayo.
SPICE UP OUR LOVE EPISODE 157 YEON-SEO…
HA-JUN…
Di ko akalaing iresponsableng writer ka.
Hinihinto mo lang ang series, di mo tinatapos.
At siguradong di rin ito masaya.
Secretary Yeo.
Puwede ka nang umalis. Ako na'ng magmamaneho.
Pagbuksan ko na kayo ng pinto.
Mag-iingat kayo sa pagmamaneho, Mr Bok.
Sira na naman ang circuit breaker.
Nagulat ba kita, Baby?
'Wag ka mag-alala, ako na…
Sino ka?
-Sino… -Ja-yeon.
Ako 'to, ang papa mo.
Nam Ja-yeon!
Kumustahin mo naman
ang papa mo.
Pa…
Papa!
Tumayo ka nang tuwid.
Nasaan ang tamang asal mo?
Buwisit ka, Ja-yeon!
Nam Ja-yeon!
Buwisit ka.
Buksan mo ang pinto!
Nam Ja-yeon!
Buwisit kang bata ka!
Lumabas ka!
Ja-yeon, buwisit ka!
Wala ang numerong iyong tinatawagan…
Bakit di siya sumasagot?
Baka natutulog na siya.
Palagi niyang sinasagot ang tawag ko,
kahit pa tulog siya.
Di pa niya ginawa 'to.
Wala ang numerong iyong tinatawagan…
HUI-SEONG
Nakapatay ang telepono ng inyong tinatawagan.
Bakit nakapatay ang phone niya?
Bakit ka ba masyadong nag-aalala?
Nam Ja-yeon!
Saan ka nagtatagong buwisit ka?
Buksan mo ang pinto!
Nam Ja-yeon! Lumabas ka rito!
Buksan mo 'to!
Nandito ka, di ba?
Labas!
Nam Ja-yeon!
Buksan mo ang pinto!
Buksan mo! Buksan mo ang pinto!
Ikaw, a. Wala kang utang na loob.
Di ako makapaniwalang dito ka pa talaga nagtago.
Lalo na't may namatay sa pamilyang 'to dahil sa 'yo.
-Di 'yan totoo. -Kung di ka tumakas,
di sana namatay ang lalaking 'yon!
Kasalanan mo kaya siya namatay!
Hindi, hindi 'yan totoo!
Mayroon ba akong
di nalalaman?
Ma'am?
Nakalaya na ang mamamatay-tao.
'Yong taong…
pumatay sa papa ko.
Buksan mo ang pinto!
Hoy!
Sa tingin mo, babalik sa bahay n'yo
'yong mamamatay-tao?
Oo, nasa bahay 'yong taong
hinahanap niya.
Ja-yeon.
Ang tagal na. Bakit di tayo mag-usap?
Tungkol sa mama mo.
NEW BUSINESS DEVELOPMENT TEAM TEAM LEADER SON HAE-YEONG
-Ms. Son? -Si Kim Ji-uk 'to.
Tinawagan mo ba ako para yabangan…
Mr. Bok.
Pumunta ka kaagad sa bahay ni Ms. Son.
-Ano? -Bilisan mo.
Buwisit ka.
Ja-yeon.
Di ka man lang ba nalulungkot para sa 'kin?
Iniwan ako ng asawa ko para sa ibang lalaki,
at iniwan ako ng sarili kong anak.
Pumunta lang naman ako
para tanungin kung nasaan ang mama mo.
Pero sinumbong ako ng lalaking 'yon, at nasayang ang mga taon ko sa kulungan.
Ja-yeon.
Ayoko nang magsayang pa ng panahon.
Gusto ko makompleto na tayo. Ikaw, ako, at ang mama mo.
Kaya sabihin mo sa 'kin.
Nasaan ang mama mo?
Hindi ko alam.
Bibigyan kita ng huling pagkakataon.
Nasaan siya?
Di mo ba alam kung bakit ka nahuhumaling sa kaniya?
Dahil siya lang ang takot sa 'yo.
Kalalaki mong tao, duwag ka naman…
Grabe.
Di ako makapaniwala.
Pauwi na 'yong babae.
Son Hae-yeong, di ba?
-Manahimik ka. -May mamamatay ulit dahil sa 'yo…
-Manahimik ka! -Buwisit ka!
Sabihin mo sa 'kin!
Kung hindi,
papatayin ko si Son Hae-yeong, katulad ng papa niya.
At gagawin ko 'yon sa harap mo!
-Ms. Yeon! -Sino ka?
Ms. Yeon.
Ja-yeon!
Buwisit ka.
Ja-yeon!
Loko ka.
Sino ka?
Sino kang buwisit ka?
Sino ka?
Ikaw ba ang boyfriend niya?
Tama lang.
Katulad lang din siya ng nanay niya,
baliw sa lalaki.
Imposibleng
lalayo siya sa lalaki.
Manugang ko.
Ikinagagalak kitang makilala.
Gyu-hyun.
Tumigil ka na!
Gyu-hyun!
Ja-yeon.
Ayos ka lang ba?
Oo.
Ayos ka lang ba talaga?
Oo.
Ayos na.
Ayos na ang lahat.
'Wag kang mag-alala.
Ayos na ang lahat.
Salamat.
'Wag ka na mag-alala.
Sugat lang 'to.
Ayos lang ba kayo?
Oo, ayos lang ako.
May ilang tanong lang ako.
-Ito 'yong dala ng suspek. -Tama po.
Alam n'yo ba kung ano 'to?
Ano po 'yan…
Pang-self-defense po.
Gano'n ba?
Naku. Akala ko dala 'to ng suspek.
Heto, o.
Ja-yeon.
Ja-yeon!
Hae-yeong.
Puta, nagpunta ako para makita ang anak ko!
Paano ako nag-trespass kung binisita ko lang naman ang anak ko?
Niloloko n'yo ba ako?
Sabihin mo sa kaniya, Ja-yeon.
Sino ako?
Papa mo ako, di ba?
Ano 'yon?
Ang kapal mo para sabihing tatay ka niya.
Anong klaseng tatay ang sasaktan ang sarili niyang anak?
Di niya kailangan ng tatay na tulad mo.
Nakita n'yo 'yon, di ba? Sinaktan ako ng babaeng 'yan.
Buwisit ka.
Dalhin n'yo na 'yan.
Buwisit.
Matagal mo nang alam?
Alam mo…
kung sino siya?
Kung…
Kung alam mo,
bakit di mo ako iniwan?
Ayokong mawala ka.
No'ng pinuntahan mo ako…
pakiramdam ko
'yon na ang huling beses na makikita kita.
Hae-yeong.
Nakita ko sa mukha mo na nahihirapan ka na.
Hae-yeong.
Ako 'to, si Ja-yeon.
Kitang-kita ko…
na kailangan mo ng tulong.
At naisip ko…
kung di ko naligtas si Papa,
maliligtas kita.
Nam Ja-yeon?
Puwede akong magalit sa 'yo kahit kailan,
pero baka di na ako magkaroon
ng pagkakataon na iligtas ka.
Ang tagal na.
Kumusta ka?
Ayokong mawala pati ikaw.
Hindi…
Hindi ko alam.
Pero alam mo?
Nagsisisi ako minsan.
Naisip ko na baka mas mahirapan ka
dahil sa desisyon ko.
Nalagpasan ko 'to, salamat sa 'yo.
Di mo ako iniwan.
Mabuti naman.
Hae-yeong.
Patawad, Hae-yeong.
Ayos ka lang ba, Mr. Bok?
Nakita mo namang nasaksak ako ng kutsilyo, di ba?
Pero mas tinamaan ko siya.
Siya nga pala.
Bakit sila may gano'n sa bahay nila?
Alam mo na.
A, kailangan ka nang dalhin sa ospital.
Bakit ang dami nilang gano'n?
Naku po. Sobrang sakit.
Kailangan 'tong tahiin, baka magkapeklat.
-Oo na. -Dalhin n'yo na siya sa ospital.
Salamat.
At tinawagan mo ako.
Nailigtas ko si Ja-yeon.
Salamat…
Ji-uk.
Ja-yeon.
Dito tayo.
Heto.
Sinira niya ang pinto.
Kakakabit lang natin no'n.
-Bakit? -Natatakot ka ba?
Bakit ako matatakot?
Kung gano'n,
sa taas na lang ba ako?
Paano 'yong pinto sa harap?
Naayos mo ba?
Oo.
Sige na. Pagod ka na rin.
Magpahinga ka na sa taas.
Puwede ako matulog dito.
Sa sofa. Doon, o.
Sa kama ka matulog.
Talaga?
Sa kama mo.
Good night.
Pasok.
Ms. Yeon.
Gising ka pa pala.
Puwede ba akong pumasok?
Gustong magpasalamat ni Hae-yeong.
Di pa rin ako nakakapagpasalamat sa 'yo.
Maraming salamat at niligtas mo ako kanina.
Nasaktan ka pa dahil sa 'kin.
Sana…
mapatawad mo ako.
Teka.
'Yon lang ba?
-Ha? -Akala ko patas kang tao.
Kailangan mo akong bayaran.
Ha?
Ganito ba magbayad?
Mata para sa mata. Ngipin para sa ngipin.
Dahil niligtas kita,
tama lang na iligtas mo ako
sa mga masamang panaginip.
Kaya ba…
hininto mo ang kuwento nating dalawa
dahil sa lalaking 'yon at kay Ms. Son?
Kung alam ko lang,
di sana ako…
nahulog sa 'yo.
Pasensiya na kung di ko sinabi sa 'yo.
Kung mas maaga ko lang nalaman…
mas minahal pa kita…
nang sobra-sobra.
Imposibleng matumbasan ko
ang samahan na mayroon kayo ni Ms. Son.
Gano'n pa man,
gagawin ko ang makakaya ko.
Gagamitin ko lahat ng mayroon ako,
pati na mga asset at kapangyarihan ko,
-para mahigitan si Ms. Son… -Sinasabi mo bang…
gusto mo pa rin ako…
kahit alam mo na ang lahat?
Oo.
Kahit alam mo na ang lahat tungkol sa 'kin,
naiintindihan at tanggap mo pa rin ako?
Mahal kita…
at lalo lang kitang mamahalin.
Meow.
Ano?
Nag-meow ang puso ko.
Sobra kang nasaktan.
MAMA
Hello?
Ji-uk.
Gising, Ji-uk.
Kim Ji-uk.
Ano 'yon?
Kailangan mong gumising.
Patay na si Mama.
Ano?
Tumawag ang nursing home. Pinapapunta na nila ako ro'n.
Ano'ng…
-Ano'ng sabi mo? -Namatay na si Mama.
-Ma'am. -Bumangon ka na.
Ma'am.
Wala na tayong oras.
Puntahan na natin siya.
Son Hae-yeong.
Hae-yeong.
Ji-uk.
O?
Patay na ang mama ko.
Iniwan na ako…
ng mama ko.
Ang mama ko…
Iniwan na niya ako.
Nangako ako sa mama mo
na hahawakan ko nang mahigpit ang kamay mo.
Ano'ng pinaplano mo?
Di ako makakapayag na maging manugang ang babaeng 'yon.
Di ka nakatali sa 'kin.
Ayokong maging dahilan at layunin mo sa buhay.
Di ko 'yon kailangan sa 'yo.
Ibig sabihin, di mo ako kakalimutan at nagsisisi ka?
Ngayon na lang. Tulungan mo ako sa huling pagkakataon,
para maging totoo ako sa sarili ko.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Cathrea Joy Fernandez