AKADEMI KKULBEE
Helo.
Awak mesti Ji-uk. Cucu Geum-duk, betul?
Ya.
Saya Eun-ok.
Mak cik, mak, puan atau Pn. Lee.
Panggillah apa saja yang awak nak kecuali nenek.
Nenek…
Saya maksudkan nenek saya, Geum-duk.
Nenek cakap saya akan ke rumah anak yatim.
Aduhai.
Saya dah cakap bukan.
Entah kenapa dia berdegil nak panggil cucu dia anak yatim.
Mari masuk.
Okey.
Tunggu sekejap.
Selamat pulang, anakku.
Terima kasih sebab datang.
Saya rasa lega sebab awak tinggal di sini.
Oh, ya. Awak pandai simpan rahsia?
Saya sentiasa tepati janji saya.
Kalau begitu, boleh janji sesuatu dengan saya?
Janji apa?
Saya ada anak bernama Son Hae-yeong.
Kami terpaksa rahsiakan daripada dia
yang awak tinggal di sini.
Dia tak tinggal di sini?
Ya.
Jika saya punca masalah…
Dia takkan datang ke sini.
Tapi manalah tahu jika dia balik.
Awak yakin takkan tertangkap?
Ya.
Awak dah janji, okey?
Saya tanya.
Adakah awak Ji-uk…
yang ditulis di sini?
Awak pernah tinggal di sini?
Ya.
Awak anak angkat mak saya?
Ya.
Awak tahu siapa saya…
selama ini?
Ya.
Saya boleh jelaskan…
Berambus.
Cik Son.
Saya rasa jelik. Berambus.
-Maafkan saya. -Awak tak dengar?
Keluar dari sini.
Tak bolehkah…
awak marah saya saja?
Jika awak suruh saya berambus atau pergi,
saya tak sanggup pergi.
Biar saya yang pergi.
Saya tak beritahu sebab dah janji dengan mak awak.
Saya berjanji yang awak, iaitu anaknya
takkan tahu yang dia ambil saya sebagai anak angkat.
Saya tak sangka kita akan jadi begini.
Saya faham awak marah dengan saya tapi cuba fikir situasi dia…
Situasi dia?
Adakah saya sangat penting diri dan jahat sampai dia perlu
rahsiakan daripada saya?
-Bukan itu maksud saya. -Tahu siapa yang penting diri?
Dia.
-Mak saya. -Cik Son.
Saya tak pernah setuju.
Tempat ini sepatutnya milik saya,
termasuklah kasih sayang dan perhatian mak saya.
Saya beritahu dia berjuta kali yang saya tak nak berkongsi.
Tapi dia tak pernah dengar walaupun sekali.
Kemudian…
Kemudian, ayah saya…
Nampaknya, mak saya tak pernah menyesal
walaupun dia menyebabkan kematian ayah.
Saya tak percaya…
dia masih terima awak selepas itu.
Apa maksud awak?
Kenapa salahkan dia sebab ayah?
Mak tak beritahu awak?
Cik Son.
-Saya nak ke rumah penjagaan di Paju. -Baiklah.
Ja-yeon.
Awak tahu apa terjadi kepada ayah Hae-yeong, betul?
Ya?
Saya…
Tak nak cakap tentang ayah awak?
Ya. Kami tak cakap tentang dia di rumah ini.
Tak apalah.
Awak anak angkat terakhir mak?
Ya.
Baguslah.
Saya lega mak tak bersendirian di rumah ini.
Baguslah.
Hae-yeong pun akan sedar nanti.
Cuma dia perlukan masa.
Maaf, encik. Saya nak patah balik.
Bukankah cik nak ke Paju?
Baru sedar sekarang dah lewat.
Jika saya ke sana pun,
saya takkan dapat apa-apa jawapan.
Hei!
-Dah sampai. -Ha-jun dah sampai.
-Hei! -Ha-jun.
-Selalu lewat. -Maaf.
-Aduhai. -Biar saya pergi sapa.
-Ada cerita baharu? -Saya tuangkan minuman.
Hei, akhirnya awak sampai.
Boleh minum ini?
Hei, berambus.
Saya sediakan tempat
dan servis untuk majlis perjumpaan sekolah tinggi.
Awak sepatutnya bantu naikkan untung melalui arak…
Jika ini yang awak bawa, lain cerita.
Awak menakjubkan, Ha-jun.
Cita rasa awak bertambah baik sejak kerja di syarikat besar.
Saya ambilkan gelas, Ha-jun.
-Mari minum! -Ya!
-Minum! -Minum!
Saya melawat sekolah kita.
-Dengan siapa? -Dengan Nam Ja…
Maksud awak, lelaki?
Tak minatlah.
Tak, nama dia Nam Ja-yeon.
Dia pelajar aliran seni tapi pindah sebelum tahun akhir.
-Ingat lagi? -Nam Ja-yeon?
Siapa Ja-yeon?
Bukankah dia tinggal dengan keluarga orang lain?
Ia bukan rumah anak yatim.
Rumah keluarga angkat?
Betul.
Saya baru ingat selepas awak kata begitu.
Dulu, pernah ada kes bunuh di rumah itu.
Bunuh?
Ya, isteri pembunuh larikan diri
dan anak mereka tinggal di rumah itu.
Saya rasa ia berlaku
semasa dia melawat anaknya dan tanya di mana ibunya.
Budak itu Nam Ja-yeon?
-Mungkin sebab itulah dia pindah. -Bila ia berlaku?
Semasa tahun akhir. Saya ingat dengan jelas.
Tolonglah. Dia dah pindah sekolah waktu itu.
Juga, takkanlah dia masih tinggal di sana jika ayah dia buat begitu?
Mungkin bukan.
Jadi, adakah dia cantik?
Awak cuma perlu tahu
yang kita dapat arak ini kerana dia.
Mari minum!
Bagusnya dapat berjumpa semula! Mari minum!
6 TAHUN LALU
Ja-yeon.
Mak.
Tak rindu mak?
Mak…
sangat rindukan awak.
Maafkan mak.
Mak tak patut telefon
dan salahkan awak atas apa yang terjadi.
Kata-kata mak terlalu kasar.
Maafkan mak.
Tolong maafkan mak.
Jangan cakap begitu.
Tidak. Sayalah punca…
Sayalah punca pak cik meninggal dunia.
Tidak. Awak tak bersalah.
Awak juga mangsa.
Waktu itu, mak hilang pertimbangan.
Mak jadi begitu sebab cari orang untuk dipersalahkan.
Awak tak bersalah.
Tak, saya bersalah.
Semuanya salah saya.
Tolong ampunkan saya.
Saya minta maaf.
Ja-yeon.
Mak tak sihat sikit.
Apa?
Mak akan hilang ingatan.
Jadi, semua memori buruk mak akan hilang,
yang tinggal hanya memori indah.
Mak.
Apabila itu terjadi, kebenaran akan dilupakan.
Mak tak beritahu sesiapa pun yang orang jahat itu
datang mencari awak.
Termasuklah Hae-yeong.
Pak cik bertegas
tak mahu
awak digelar sebagai…
anak seorang pembunuh.
Ja-yeon.
Apabila tiada orang ingat apa yang terjadi,
perkara itu tak pernah berlaku, okey?
Tak pernah berlaku.
Mak nak awak lupakan
apa yang terjadi.
Awak boleh lupakannya.
Awak tak bersalah, okey?
Hae-yeong,
seandainya saya boleh ambil kesakitan yang mak alami…
Tidak. Jika saya boleh ambil tempat pak cik dan mati,
saya sanggup buat apa saja.
Tapi ini saja yang saya mampu lakukan.
Hae-yeong.
Jika awak tak tahu…
Hae-yeong.
Ini saya, Ja-yeon.
Jika awak benar-benar tak tahu
yang pak cik meninggal dunia kerana saya…
Nam Ja-yeon?
Saya harap awak tak tahu.
Lama tak jumpa.
Apa khabar?
Hae-yeong.
Maafkan saya.
Kenapa?
Sebab…
Belum bersihkan peti sejuk?
-Apa? -Bersihkannya esok.
Baiklah.
Saya akan layan awak dengan baik, Hae-yeong.
Saya akan berikan awak yang terbaik
sepertimana ibu bapa awak akan layan awak.
Tolong maafkan saya.
EPISOD 11
Nombor yang anda dail tidak dapat dihubungi.
Ji-uk!
Hei, Gi-un.
Saya nak minta tolong.
Pn. Son masuk kerja…
Saya sangat rindu awak.
-Apa? -Awak sihat?
Kita berbalas mesej hampir setiap…
Ingat itu cukup?
Awak rasa cukup?
En. Kim?
Aduhai. Hei!
Awak sepatutnya berseri-seri
selepas berhenti kerja.
Apa yang terjadi?
Awak macam tak dapat tidur.
Peliknya.
Berhenti sembuhkan penyakit
dan cerai adalah rahsia kekal muda.
Awak datang nak jumpa Pn. Son?
-Ya. -Dia ambil cuti hari ini.
Apa?
Baiklah.
Saya minta diri dulu.
Jumpa lain kali, Gi-un.
Lain kali?
Tidakkah dia nampak masih mencintai walaupun baru bercerai?
Apa pendapat awak, Bok Gi-un?
Mereka sedang berbaik?
Mungkin itu sebabnya Pn. Son elak dia?
Kenapa dengan Ji-uk?
Saya bukannya ada masalah dengan dia.
Janda perlu cari lelaki baharu.
En. Yeo, hubungi Park In-ha dari Telekom QT
dan Lee Yu-yeon dari Telekom UK mengenai isu menara pemancar.
Kim Tae-jin dari Elektronik Ogwang juga.
Mereka pasti perlu tarik balik produk.
Faham?
Kenapa diam saja?
Setiausaha Yeo!
Apa masalahnya?
Sistem pemancar dan telefon…
Maksud saya, masalah sebenar.
Saya…
mungkin telah marah
Cik Yeon.
Bos berani marah?
Cik Yeon…
tak jawab panggilan saya!
Apa patut saya buat?
Bos.
Walaupun menara pemancar tumbang dan telefon meletup,
orang akan berusaha
jawab panggilan si dia.
Apa maksud awak?
Setiausaha Yeo!
Setiausaha Yeo.
Kalau dia tak jawab panggilan,
maksudnya ia dah tamat.
Bos dah disekat.
Saya disekat?
Disekat?
Awak juga…
Saya dah cuba telefon 17 kali.
Saya telefon 29 kali.
Itu keterlaluan.
Lebih daripada sepuluh… Tidak.
Lima panggilan telefon saja dah buat orang rasa jelik.
Saya rasa jelik. Berambus.
Hubungan kamu berdua jelas sekali dah tamat.
Ia dah berakhir.
Ini penamat yang bahagia untuk kita.
Awak dilarang sebut "tamat" atau "penamat" di depan saya.
"Jelik" juga dilarang.
Lucifer,
apa kata awak hubungi mak Pn. Son?
Saya dah cuba tapi…
Atau mungkin tempat persemadian
mendiang ayah dia?
Jadi, mangsa kes bunuh itu ialah ayah Pn. Son.
Kes apa?
Awak tak tahu?
Saya ke majlis perjumpaan sekolah tinggi baru-baru ini.
Kawan saya pernah tinggal di situ.
Apa yang berlaku?
Awak…
tahu yang ibu bapa Pn. Son
jaga anak-anak angkat, betul?
Ayah kepada salah seorang anak angkat itu cari anaknya…
dan bunuh ayah Pn. Son.
Nampaknya, mak saya tak pernah menyesal
walaupun dia menyebabkan kematian ayah.
Saya tak percaya…
dia masih terima awak selepas itu.
Itu sebabnya dia cakap begitu.
Bos telefonlah Pn. Son.
Dia pasti jawab panggilan telefon bos.
Betul juga tapi…
Kalau bos boleh tanya dia di mana,
saya akan telefon Ja-yeon dan tanya jika dia sekat nombor bos.
UNIT PERNIAGAAN BAHARU KETUA UNIT SON HAE-YEONG
Ini Son Hae-yeong.
Helo?
Cakaplah.
Ketua Unit… Tak, Pengurus Son.
Awak ada di mana?
Saya cuti hari ini.
Saya tiada di pejabat, bos.
Awak ke mana hari ini?
Saya ke luar bandar kerana ada hal.
Luar bandar di mana?
Awak pakai seluar?
Luar bandar di mana?
Saya di…
Kenapa bos nak tahu?
Saya teringat roti dari pelbagai tempat yang saya makan di rumah awak.
Kali ini, roti dari mana pula?
Tempat ini terkenal dengan kek walnut, bukan roti.
Kek walnut?
Kalau begitu, kita jumpa esok, bersama kek walnut.
Baiklah, jumpa esok.
Dia dah tak waras?
Si pelik yang mengarut.
Ini dia.
Giliran awak, Lucifer. Telefon Cik Yeon dan tanya…
Minumlah ini. Sedap.
Lucifer.
Lucifer!
Setiausaha Yeo, pecat dia!
Bagaimana nak pecat orang yang
dah berhenti kerja?
Tak guna.
SKRIP ADAPTASI SEMARAKKAN CINTA KITA
Cik Cha, baguslah awak dah sampai.
Skrip adaptasi drama audio dah siap. Nak tengok?
Saya datang nak bincang tentang hal itu.
Awak perlu tahu sebelum saya beritahu agensi.
Maaf tapi saya tak boleh buat.
Kenapa pula?
Cik Cho Min-ji
dan Tae-hyeong putus sebab saya.
Saya rasa bersalah
dan perlu jaga adab.
Rasa mual saya juga semakin teruk.
Cik Cha.
Maksudnya…
Ya.
Ini keputusan saya dan Tae-hyeong.
Awak boleh sokong kami?
Saya akan sokong awak dalam apa cara sekali pun.
Oh, ya. Cik Cha.
Awak percayakannya?
Percaya pada Tae-hyeong?
Tak, cinta.
Cinta yang kita boleh fahami dan terima
setiap aspek orang itu.
Awak rasa cinta begitu wujud?
Awak rasa seseorang boleh mencintai kita
walaupun tahu segalanya tentang…
Ja-yeon.
Pernah dengar tentang kucing Schrödinger?
Eksperimen untuk lihat jika ada kucing di dalam kotak?
Bukankah ia mengenai fizik kuantum?
Saya tak tahu apa-apa tentang fizik kuantum.
Tapi saya rasa
orang buka kotak itu hanya kerana dia percaya kucing itu hidup.
Awak perlu percaya yang cinta begitu wujud untuk awak rasainya.
Sekejap.
PEMBENCI
Saya baru jumpa Ja-yeon di rumah.
Tunggu apa? Saya boleh jumpa doktor sendirian.
Oh, ya. Apa awak nak buat jika awak terjumpa Hae-yeong?
Jika saya pasti akan dipukul oleh Hae-yeong,
lebih baik dipukul sekarang.
Baiklah. Kita jumpa di hospital nanti.
Okey.
Jumpa di sana.
Awak nak kita putus
demi anak yang mungkin bukan anak awak?
Min-ji.
-Satu tamparan dah cukup? -Awak ingat awak sangat romantik?
Tapi awak buat begini bukan kerana awak cintakan Hui-seong.
Awak cuma taasub dengan diri sendiri sebab awak fikir awak hebat.
Awak boleh pukul dan mencemuh saya.
Luahkan segalanya.
Hanya saya tahu perasaan saya.
-Awak yakin tentang hal ini? -Ya.
Awak mungkin yakin sekarang.
Anak itu belum lahir lagi.
Kalau dah lahir?
"Dia ikut perangai siapa?
Anak saya tak begitu."
Cho Min-ji.
Ingat awak takkan fikir begitu?
Saya jamin mana-mana lelaki akan fikir begitu.
Satu lagi, En. Yun.
Awak taklah istimewa pun.
Cik Son.
Awak tak apa-apa?
Apa?
Bagaimana awak datang…
-Saya… -Mak pernah bawa awak ke sini juga?
Kepala saya.
Kayu basah takkan terbakar dengan mudah
dan hasilkan banyak asap.
Ada orang jual kayu berdekatan…
Bagaimana awak tahu saya di sini?
Menjelikkan.
Saya risaukan awak.
Jika awak tak selesa saya ada di sini,
saya boleh pergi.
Kenapa tempat ini jadi begini?
Ingatkan diari mak ada di sini tapi tiada.
Dia mahu buang semuanya sebelum pindah ke rumah penjagaan.
Katanya ada barang yang dah digunakan sejak zaman ibunya
dan akan membebankan awak jika dia biarkannya.
Kenapa mak ke sini?
Ingatannya dah mula lemah.
Menurut sebuah buku yang dia baca,
pindah semula ke rumah dari 20 tahun lalu
menjadikan warga emas lebih sihat.
Dia berharap agar
penyakitnya akan jadi lebih teruk
dengan perlahan jika tinggal di rumah zaman mudanya.
Dia tonton rancangan TV yang ditonton sewaktu muda
dan dengar lagu lama.
Mak awak
setuju untuk jaga saya
kerana nenek saya.
Nenek saya
berkeras minta dia jaga saya.
Dia tiada pilihan.
Mak saya ingat awak?
Dia pasti ingat anak angkat terakhirnya.
Bukan anak kandungnya.
Saya nak tunjuk sesuatu.
Bilik itu tentu dah hangat.
Masuklah.
Mak, siapa nama bayi ini?
Ini anak mak, Hae-yeong.
Hae-yeong.
Agaknya saya paling comel sewaktu tak boleh bercakap.
Mak, siapa nama bayi ini?
Ini anak mak, Hae-yeong.
Mak, siapa nama bayi ini?
Ini anak mak, Hae-yeong.
Kalau awak lihat ini,
bahagian hitam ini ialah cecair amnion
dan yang putih pula ialah bayi awak.
Nampak pergerakan di lokasi anak panah saya?
-Ya. -Ya.
Itu jantung bayi.
Kita akan dengar degupan jantungnya.
Awak mungkin yakin sekarang.
Anak itu belum lahir lagi.
Kalau dah lahir?
Doktor, bila kami boleh tahu jantina bayi?
Tae-hyeong.
Selepas dia memasuki minggu ke-16.
Barulah tahu dia mirip ayah atau ibu.
"Dia ikut perangai siapa?
Anak saya tak begitu."
Ingat awak takkan fikir begitu?
Awak pasti letih, Hui-seong.
Awak tak makan sebab mual.
Tak apa.
Awak mengidam apa-apa?
Beritahulah apa yang awak nak. Awak perlu makan sedikit.
Tak apa.
Saya nak balik rumah.
Hentikan saya di sana.
Apa maksud awak? Saya akan hantar awak balik.
Awak perlu ke studio semula.
Tak apa.
Saya nak tengok awak makan dulu, barulah saya rasa lega untuk balik.
-Tae-hyeong. -Ya?
Hentikan kereta.
Kenapa? Awak rasa mual?
Saya kata, berhenti.
Hui-seong.
Hui-seong!
Awak okey, Hui-seong? Kalau awak rasa nak muntah…
Awak pula macam mana?
Saya?
Kenapa dengan saya?
Saya nak tahu jika semua okey antara kita.
Kenapa tidak?
Awak benar-benar yakin
tentang saya dan bayi ini?
Kenapa dengan awak?
Saya tahu apabila pandang mata awak.
Awak tak boleh rahsiakan apa-apa.
Jadi, cakap sekarang.
Tentang apa?
Awak menyesal
awak kata bayi ini anak kita?
-Hui-seong. -Awak menyesal?
Saya suka awak sebab awak jujur.
Tapi kalau awak tak jujur dengan saya sekarang,
awak perlu terus berlakon
dan berhati-hati dengan saya sama macam tadi.
Jadi, jawab.
Awak menyesal?
Betullah.
Hanya untuk sesaat saja.
Walaupun sesaat,
awak masih rasa menyesal.
Apa salahnya menyesal sebentar? Awak perlu memahami.
Saya faham.
Saya harap awak juga faham.
Hui-seong.
Jangan buat begini.
Saya suka awak sebab awak jujur.
Saya mencintai awak sebab awak hormati saya.
Jangan ikut saya.
Cik Son.
Saya masuk, ya?
Bila awak akan…
Ji-uk.
Ke mana awak pergi setiap kali saya balik rumah?
Saya balik beberapa kali
tapi tak pernah nampak awak.
Mak akan beritahu saya terlebih dulu
dan saya akan ke perpustakaan atau kafe siber.
Juga…
kita pernah bertemu.
Sekali.
Bila?
Pada ulang tahun peringatan pertama ayah awak.
Alamak. Dia balik hari ini.
Nyaris-nyaris tadi.
KEFAHAMAN MENDENGAR
Apa pandang-pandang, budak?
Awak takkan tinggi jika merokok sekarang.
Hei.
Ada pemetik api?
Kalau tak, pergi saja.
Awak pasti mula merokok awal
sebab tak tinggi.
Itu awak?
Orang yang beri saya pemetik api
ialah awak, Ji-uk?
Kenapa ada pemetik api?
Itu milik nenek saya.
Saya jumpa nenek saya pada hari itu.
Itu awak?
Kenapa?
Oh, ya.
Kenapa awak hilangkan diri
selepas majlis perkahwinan tanpa beritahu saya?
Sebab saya…
jatuh hati pada awak.
Kenapa pergi jika awak jatuh hati?
Saya takut kita jadi rapat
dan saya tak dapat tepati janji saya
dengan mak awak.
Kerana janji awak dengan nenek awak,
awak tak jumpa mak awak walaupun rindu
dan janji dengan mak saya pula…
buat awak pendam cinta awak untuk saya.
Cik Son.
Mari balik.
SEMARAKKAN CINTA KITA EPISOD 157 YEON-SEO…
HA-JUN…
Awak penulis tak bertanggungjawab.
Awak meninggalkan novel awak dan tak berikannya penamat.
Ini bukan penamat yang bahagia.
Setiausaha Yeo.
Baliklah dulu. Saya pandu sendiri.
Biar saya bukakan pintu untuk bos.
Selamat memandu, En. Bok.
Pemutus litar tak guna.
Bayi, kamu pun terkejut?
Saya akan…
Siapa di sana?
-Adakah… -Ja-yeon.
Ini ayah.
Nam Ja-yeon!
Kamu patut sapa
ayah kamu.
A…
Ayah!
Berdiri tegak.
Tunjuk adab yang baik.
Hoi, Nam Ja-yeon!
Nam Ja-yeon!
Tak guna.
Buka pintu!
Nam Ja-yeon!
Budak tak guna!
Keluar!
Jae-yeon, perempuan tak guna!
Nombor yang anda dail tidak dapat dihubungi.
Kenapa dia tak jawab?
Mungkin dia tidur?
Dia sentiasa jawab panggilan saya
walaupun dia tidur.
Ini kali pertama.
Nombor yang anda dail…
HUI-SEONG
Nombor yang anda dail telah dimatikan.
Kenapa dia tutup telefon? Aduhai.
Kenapa awak sangat gelisah?
Nam Ja-yeon!
Di mana kamu menyorok, tak guna?
Buka pintu!
Nam Ja-yeon! Keluar ke sini!
Buka!
Kamu ada di dalam, bukan?
Keluar!
Nam Ja-yeon!
Ayah kata, buka pintu!
Buka! Buka pintu ini!
Aduhai, budak hina tak tahu malu.
Bagaimana kamu boleh terfikir untuk menyorok di sini?
Terutama apabila seseorang dalam keluarga ini mati sebab kamu.
-Itu tak benar. -Kalau kamu tak larikan diri,
dia takkan mati!
Dia mati sebab kamu!
Tak, itu tak benar!
Ada…
sesuatu yang saya tak tahu?
Cik Son.
Pembunuh itu dah bebas.
Orang…
yang bunuh ayah saya.
Buka pintu ini!
Ke tepi. Buka pintu ini!
Hei!
Awak rasa pembunuh itu
akan kembali ke rumah awak?
Ya, orang yang dia cari
ada di rumah saya.
Ja-yeon.
Dah lama tak jumpa. Apa kata kita berbual?
Tentang mak kamu.
UNIT PEMBANGUNAN PERNIAGAAN BAHARU KETUA UNIT SON HAE-YEONG
-Pn. Son? -Saya Kim Ji-uk.
Awak telefon untuk berlagak dah berbaik…
Bos.
Tolong ke rumah Pn. Son sekarang.
-Apa? -Cepat.
Tak guna.
Ja-yeon.
Kamu langsung tak kasihani ayah?
Isteri ayah tinggalkan ayah untuk lelaki lain
dan anak ayah buang ayah.
Ayah cuma datang
untuk tanya jika kamu tahu mana mak kamu.
Tapi lelaki tak guna itu melebih-lebih dan buat ayah bazir masa di penjara.
Ja-yeon.
Ayah tak nak buang masa lagi.
Ayah nak hidup bahagia dengan kamu dan mak kamu.
Jadi, cakap.
Di mana mak kamu?
Saya tak tahu.
Ayah akan beri kamu satu peluang terakhir.
Di mana mak kamu?
Ayah tahu kenapa ayah taasub dengan mak?
Sebab hanya mak seorang yang tak takut dengan ayah.
Ayah lemah dan hanya boleh berlagak hebat di depan mak…
Aduhai.
Tak sangka.
Budak itu dah nak balik.
Son Hae-yeong, betul?
-Diam. -Kalau seorang lagi mati sebab kamu…
-Diam! -Tak guna!
Cakap!
Jika tidak,
ayah akan bunuh Hae-yeong sepertimana ayah dia.
Ayah akan buat di depan mata kamu!
-Cik Yeon! -Apa ini?
Cik Yeon.
Ja-yeon!
Tak guna.
Ja-yeon!
Jahanam.
Siapa awak?
Budak tak guna!
Siapa awak?
Teman lelaki Ja-yeon?
Masuk akal juga.
Jika dia sama seperti mak dia,
mustahil dia tak gilakan lelaki.
Mustahil dia
tak gilakan lelaki.
Menantu ayah.
Salam perkenalan.
Gyu-hyun.
Berhenti!
Gyu-hyun!
Ja-yeon.
Awak tak apa-apa?
Ya.
Awak pasti awak tak apa-apa?
Ya.
Tak apa.
Semuanya selamat.
Tak apa.
Semuanya selamat.
Terima kasih.
Tak apa.
Ini luka ringan saja.
Encik tak apa-apa?
Ya, saya tak apa-apa.
Saya ada beberapa soalan.
-Ini senjata yang suspek bawa. -Ya.
Awak tahu ini apa?
Itu…
Saya gunakannya untuk pertahankan diri.
Begitu rupanya.
Aduhai. Saya sangka ini senjata yang suspek bawa juga.
Nah.
Ja-yeon.
Ja-yeon!
Hae-yeong.
Tak guna! Saya datang untuk jumpa anak saya!
Takkanlah ayah yang datang jumpa anaknya dianggap menceroboh?
Mengarut!
Ja-yeon, beritahu mereka.
Apa hubungan kita?
Ini ayah kamu!
Apa hal itu?
Awak berani panggil diri awak "ayah"?
Tiada ayah yang cederakan anak sendiri.
Dia tak perlukan ayah sebegitu.
Nampak? Perempuan tak guna ini serang saya.
Budak tak guna.
Hei!
Bawa dia pergi.
Tak guna.
Awak tahu selama ini?
Awak tahu siapa dia…
selama ini?
Jika…
Jika awak tahu,
kenapa biarkan saya tinggal…
Saya tak nak rugi.
Pada hari awak datang jumpa saya…
terasa seperti itu kali terakhir
kita akan berjumpa.
Hae-yeong.
Muka awak menunjukkan yang awak hidup terseksa.
Hae-yeong.
Ini saya, Ja-yeon.
Awak seperti menjerit…
minta diselamatkan.
Dengan angkuhnya, saya fikir
walaupun saya gagal selamatkan ayah,
mungkin saya boleh selamatkan awak.
Nam Ja-yeon?
Saya boleh benci awak bila-bila masa
tapi itu satu-satunya peluang
untuk selamatkan awak.
Lama tak jumpa.
Apa khabar?
Saya tak nak kehilangan awak juga.
Saya…
Saya tak tahu pun.
Tapi Ja-yeon.
Ada kalanya saya menyesal.
Bagaimana jika keputusan saya
buat hidup awak menjadi lebih terseksa?
Saya masih hidup hari ini kerana awak.
Saya tak putus asa kerana awak.
Baguslah.
Hae-yeong.
Maafkan saya, Hae-yeong.
Bos tak apa-apa?
Mana mungkin selepas ditikam?
Tapi saya lebih banyak pukul dia.
Oh, ya.
Kenapa objek itu ada di rumah mereka?
Benda itu.
Oh, ya. Bos perlu ke hospital.
Kenapa mereka ada banyak objek itu?
Aduhai. Bos mesti cedera parah.
Cepat dapatkan rawatan. Nanti berparut.
-Okey. -Bawa dia ke hospital.
Terima kasih.
Sebab hubungi saya.
Awak beri saya peluang lindungi Ja-yeon.
Terima kasih.
Ji-uk.
Ja-yeon.
Mari sini.
Sini.
Dia pecahkan pintu.
Pintu itu baru saja dipasang.
Kenapa?
Awak takut?
Kenapa pula?
Kalau begitu,
boleh saya naik?
Pintu depan pula?
Pintu itu dah dibaiki?
Sudah.
Okey. Awak pasti letih juga.
Naik dan tidurlah.
Nak saya tidur di sini?
Saya boleh tidur di sofa itu.
Tidur di katil.
Boleh?
Katil awak.
Selamat malam.
Masuklah.
Cik Yeon.
Awak belum tidur lagi?
Boleh saya masuk?
Hae-yeong mahu saya ucapkan terima kasih bagi pihak dia.
Saya juga belum berterima kasih.
Terima kasih
kerana selamatkan saya hari ini.
Awak cedera semasa selamatkan saya.
Saya…
benar-benar minta maaf.
Apa?
Itu saja?
-Apa? -Bukankah awak berkira?
Awak patut beri balasan yang setimpal.
Apa?
Ini dianggap balasan yang setimpal?
Baik dibalas baik, jahat dibalas jahat.
Memandangkan saya selamatkan awak,
awak patut selamatkan saya…
daripada mimpi ngeri.
Jadi…
Adakah awak hentikan kisah antara kita
kerana lelaki itu dan Pn. Son?
Kalau saya tahu lebih awal,
saya takkan…
jatuh hati pada awak.
Maaf sebab tak beritahu awak.
Jika saya dah tahu dari awal…
saya akan…
mencintai awak dengan sepenuh hati.
Mustahil saya boleh atasi
hubungan awak dan Pn. Son.
Walaupun begitu,
saya akan cuba.
Saya akan gunakan segala sumber
aset dan kuasa saya yang ada
-untuk tewaskan Pn. Son… -Maksud awak…
walaupun awak dah tahu segalanya…
awak masih suka saya?
Ya.
Walaupun dah tahu segalanya tentang saya,
awak masih memahami dan terima saya seadanya?
Saya cintakan awak…
dan ia akan jadi lebih mendalam.
Mengiau.
Apa?
Hati saya mengiau tadi.
Pasti sakit.
MAK
Helo?
Ji-uk.
Bangun, Ji-uk.
Kim Ji-uk.
Kenapa?
Awak perlu bangun.
Mak meninggal dunia.
Apa?
Rumah penjagaan baru telefon. Mereka suruh datang segera.
Apa…
Apa awak kata?
Mak dah meninggal dunia.
-Cik Son. -Bangun sekarang.
Cik Son.
Kita tiada masa.
Kita patut jenguk mak cepat.
Son Hae-yeong.
Ji-uk.
Ya.
Mak saya dah tiada.
Mak saya…
tinggalkan saya sendirian.
Mak saya…
Mak tinggalkan saya.
Saya janji dengan mak awak
untuk pegang tangan awak dengan erat.
Apa awak cuba buat?
Saya tak boleh biar dia bawa pulang menantu penulis picisan.
Awak dah tak terikat dengan janji lagi.
Saya tak nak jadi sebab dan matlamat hidup awak.
Saya tak perlu semua itu.
Bukankah itu bermaksud awak takkan lupakan saya dan menyesal?
Sekali saja. Buat kali terakhir.
Tolong saya buat kali terakhir
agar saya jadi diri saya.
Terjemahan sari kata oleh Jamilah Ali